장음표시 사용
331쪽
ris. Resp. negando consequentiam, quia habuit gloriam esstatialem animae ab initio conceptionis & per modum proprietatis. Diees: Gloria corporis erat debita Christo ratione unionis hypostaticae: ergo non meruit illam. Resip.negaudo eonseq. Quia licet sit debita Christo, eum
Christus non habuerit illam a principio conceP-tionis, ratione subtractionis concursus divini requisiti, ut gloria animae transiret ad eorpus , ut ait Gonet. potuit illam mereri; Filius enim
regis, praeclaris gestis imperio dignis, potest mereri regnum alias sibi haereditario jure d
Ex dictis Hes r. contra Gonetum, Christum meruisse gloriam sui corporir vere & pr . Prie, non autem directe, sed tantum indirecte, id est, merendo ablationem impedimenti quo gloria animae detinebatur & prohibebatur,ne redundaret in corpus: Quia gloria animae Christi redundare debebat in corpus, & de factoredundallet,nisi speciali providentia suisset susipensa, ut ait DeIgad illo : ergo intentio Christi tendebat ad subtractionem concursus divini ,
qua detinebatur gloria: ergo meruit gloriam , quia prius meruit amotionem illius subtractio
nis, & consequenter indirecte. ' .. - . -
Inferes 2. Christum obtinuisse suis meritis judiciariam potestatem , regiam ae sacerdotalein dienitatem, & supremum rerum dominium ;quia est possibile, & ducit ad excellentiam Christi. Meruit etiam dignitatem capitis; haec pars est oontra Gonetum, quia existimat digni- farem eapitis competere Christo ratione gratiae habitualis, ut supra docuit; ad eum 'ex dictis constet diFnitatem capitis compe ere Chr sto ex speciali institutione & electione Dei , inserendum est contra ipsum, christum eam obtinuisie suis meritis.
uuaeres, an Christus omnes eflectus praedestinationis nobis meruerit Resp. assirmative.Tum l quia
332쪽
quia Cliristus meruit nobis omne illud, quod Innos influit ; sed influit in nos gratiam, auxilia supernaturalia, um sit actu caput omnium fidelium: ergo. Tum quia sanguis ejus emundat nos ab omni peccato. Tum quia Deus beneduxit nos in omni benedictione spirituali in coelestibus in Christo. Diees: Virtutes theologicae, auxilia supernaturalia, &c. sunt estedius praedestinationis ;sed Christus non meruit ubis fidem, nec spem, nee auxilia supernaturalia; quia venit, ut mereretur , quod Adam peccando, sibi S nobis amuserat: ergo non meruit nobis fidem, nec spentiquae in Adamo remanserunt. minorem sad cujus probationem dico, quod Adam habuit fidem, spem, Sc. ex meritis Christi praevisi ut glorificatoris, sicut Angeli, ut dictum est supra disp. I 2. quaest. I. contra Thomistas. Vel dico , quod Adam peccando amisit nobi fidem & d na supernaturalia, quae in nos transfudi siet, unon Peccastet.
De servitute , oratione ct Sacem dotio Christi. IN hae disputatione examinanda sunt omnia
quae Christo Domino conveniunt per com parationem ad Patrem aeternum. ἡ
333쪽
'An Christus ut homo sit vere servus Dei An oraverit Z An sit Sacerdos λ ct an potestatem regiam, non solum spiritu lem , sed etiam temporalem habue
ADvertendum est, quod servitus est quadruplex . Prima est naturalis, quae omni crea turae convenit respectu Dei, ut probat illud Sap. I 6. Tibi factor stio ereatisva deserviens. Secunda est legalis , quae a lege & non a natura est introducta. Tertia est peecaminosa , qua homo subjicitur peceato, aut diabolo, ut probat illud Joan. Io. sui faeis peccatum , servus est peccati. Quarta est poenalis, qua homo Obedit Deo, me tu poenae subeundae, ut probat illud Rom.2. Onaee sis spi tum ser'itutis iterum in timore. . Dico r. quod Christus ut homo est vere &proprie servus Dei, tantum servitute naturali . Tum quia Christus ut homo est sub potestate Dei , & omnes suas actiones , suosque labores in ejus obsequium tenetur impendere , titulo creationis&conservationis. Tum quia Deus, est Dominus omnis creaturarum: ergo Chrisus est servus Dei, non servitute legali, quia servitus legallis exellidit amicitiam , jus adhaereditatem Domini, & communicationem cum Domino in bonis & honore 3 nec servitute Peccaminosa, quia peccatum non secit ; nec se vitute poenali, quia obediebat Deo propter Deum ipsum: ergo servitute naturali tantum. Dico a. quod Christus in hac vita mortali vere oravit, & nunc orat in eoelo. Tum quia Christus ut homo, erat subditus & servus Dei: ergo ipsi convenit orare Deum, ut probat illud
Luc. 6. Extis in montem orare, O erat pernoctans
334쪽
quia Christus meruit nobis omne illud, quod uinos influit ; sed influit in nos gratiam, auxilia stipernaturalia,' cum sit actu caput omnium fidelium: ergo. Tum quia sanguis ejus emundat nos ab omni peccato. Tum quia Deus benedia xit nos in omni benedictione spirituali in coelestibus in Christo. Dises: Virtutes theologicae, auxilia supernaturalia, &c. sunt etactus praedestinationis ;sed C hristus non meruit ubis fidem , nec spem, nec auxilia supernaturalia; quia xenit, ut mereretur , quod Adam peccando, sibi S nobis amia serat: ergo non meruit nobis fidem, nec spem quae in Adamo remanserunt. P ego minorem , ad cujus probationem dico, quod Adam habuit fidem, spem, Sc. ex meritis christi praevisi ut glorificatoris A sicut Angeli, ut dictum est supra disp. i 2. quaest. 2. contra Thom istas. Vel dico , quod Adam peccando amisit nobis fidem & dona supernaturalia, quae in nos transfudistet, unon peccastet.
De stoimte, oratione ct Sacem dotio Christi. IN hae disputatione examinanda sunt omnia
quae Christo Domino conveniunt Per com parationem ad Patrem aeternum . ,
335쪽
DE INCARNATIONE. 3rrQUAESTIO UNICA.
An Christus ut homo sit vere servus Dei
An oraverit λ An sit Sacerdos an potestatem regiam, non solum spiritum lem , sed etiam temporalem habue
ADvertendum est, quod servitus est quadrua
plex . Prima est naturalis, quae omni cre turae convenit respectu Dei, ut probat illud Sap. 36. Tibi factoristio ereatina deser iens. Secumda est legalis, quae a lege & non a natura est in- exodusta. Tertia est peecaminosa , qua ' homo subjicitur peceato, aut diabolo, ut probat illud Joan. Io. uni faeis peccarum s servus est pereati. Quarta est poenalis , qua homo obedit Deo, m tu poenae subeundae, ut probat illud Rom.2. onaeeopsis spiritum seν'itutis iteram in timore. Dico I. quod Christus ut homo est vere &Proprie servus Dei, tantum servitute naturali . Tum quia Christus ut homo est sub potestate Dei , & omnes suas actiones, suosque labores m ejus obsequium tenetur impendere' titulo creationis & c vationis. Tum quia Deus,
eri Dominus omriam creaturarum: ergo Chrisus est servus Dei, non servitute legali, quia servitus legalis excludit amicitiam, jus ad haereditatem Domini, & communicationem cum Domino in bonis & honore a nec servitute Peccaminosa, quia peccatum non secit ; nec se Vitute poenali, quia obediebat Deo propter Deum ipsum: ergo servitute naturali tantum. Dico a. quod Christus in hac vita mortali Lς. fir Vitr &nunc orat in eoelo. Τum quia Vnrl1tus ut homo, erat subditus & servus Dei: ergo ipsi convenit orare Deum, ut probat illud
336쪽
in Orat One. Tum quia Adra um habemus apud Patν m Issum Christum justum. Ion. 2. Et senter vivens ad interpellandum pro nobis: ergo orat
'ae . MEn, Christi fuit Deo beatifice uni
ta ab instanti conceptionis: ergo non potuit ora. re , cum oratio sit elevatio mentis in Deum. 2. Christus habet omnem potestatem, ut probat illud Matth. 23. Data est mihi omnis potestas 1n eoe
lo O in terrae ergo non Orat, cum oratio com
notet potestatis carentiam . Resp. ad I. mentem Christi potuisse ascendere in Deum per actus intellectus & volutatis inferiores visione, per quos Deo su a desideria pro se vel pro aliis proponeret, ut ait Gonet. sicuti beati in coelo simili modo pro nobis&seipsis orant. Ad 2. nego conle-quentiam, quia oratio includit eriam cultum quem Christus debebat Deo, qui cum Potessare optime compatitur, dum potestas est dependens ab alio supremo, qualis est Deus, a quo Christus suam accepit potestatem. Dieo et . Quod Christus ut homo, fuit vere& proprie sacerdos, & habuit jus regiumdiae ctum seu temporale, & potestatem in Otum iniversium excellenti quoa am modo Pate rPars. Tum quia ordinatus suit ad saerifieandum& orandum pro delictis δc peccatis populi ;Tradidis enim μαερ- pro nobis
in hostiam Dex. Tum quia fuit vere mediator inter Deum & homines, Vnus mediator Des σhominilis homo Iesus christus , ait Apost. I. ad Timol. 2. Tum quia est caput Eeesesiae etiam 2. Pars. Tum quia in sacra Scripxux 'Itur Rex regum & Dominus APoc.ς.& Act. ommum Dominus. Tum quia data est ei omnis potestas m coelo Matth. ultimo. Τum quiaDeus omnia subiecit in gnum meum mn est de hoe mundo. Reip
337쪽
esse intelligendum quoad exertitium, non vein quoad potestatis iust noluit enim uti potestate regia quam habebat, quia venerat in alium Mnem , Fil us hominis inquit Matth. 2o. non venis ministrari , sed ministrare; dare an mam suam, redemptionem pro misitis. Dices: eringo illa potestas fuit otiola & inutilis. Nego , quia suit heroica humilitatis virtus non uti dominio : ergo non fuit otiosa nec inutilis, quia conducit ad excellentiam Christi.
De adoptione es praedestinatione
IN unam disputationem duas confundere sconsentaneum judicavi propter utriusque brevitatem; unde sie
An Christus in quantum homo , sit Filius adoptivus Dei λ
C Uppono tamquam certum apud omnes , in adoptionem sie definiri, Gratuita in libera tis assumptis extvaneae persona ad hareditatem; u de examinandum est, an haec definitio eonveniat
humanitati Christi, seu an sit extranea pDico igitur, quod Christus ut homo non debet diei Filius Dei adoptivus. Haec conclusio est scoli in a. dist. q. uniea, quem sequuntur Μ o 1 strius,
338쪽
strius, Poneius, Frassen, BOyvin & alu.Prob. I. Si Christus ut homo esset Filius Dei adoptivus snecessario non esset Filius proprius; cum Filius adoptivus & proprius sint diversi , ut patet ex Epist. Cone. Francos. ad Episcopos Hispaniae , Pag. Is3. colum. 2. ubi habetur , A privulsi- auidem non habet aliam signifieationem , nisi ut Iosus christus non sit pνοprius Filius Dei; quia adoptio non est , nisi eharitatis eopulatio,qua Pater adoptione sibi eopulat Filium, quem proprium non hisbi bai: sed Christus ut homo appellatur Filius proprius: proprio enim Filio non pepercit, ait Paulus ad Rom. 8. ubi Adrianus Pontifex sic loquitur: riam si proprium appellat squomodo ev t adoptivus e ergo Christus ut homo, non est Filius adoptivus Dei. Deinde, Christus loquens de Deo Patre, ait, Ascendo ad
Patrem meum O Patrem vestrum ; ex quibus ver-
his inseri idem Pontifex, Christum non esse Filium Dei, filiatione qua Apostoli erant Filii
Dei; alias dixisset, Aseendo ad Patrem nostrumsnuoniam erat homo sicut Apostoli; sed Apostoli erant Filii adoptionis, ut latetur Paulus ad Rom. 8. ergo Christus non e Φ Filius adopti-' 'Prob. 1. Ille qui adoptatur , debet esse extraneus adoptanti, & alienus ante adoptionem, ut patet ex definitione; sed ChrIstus quatenus homo , nunquam fuit Deo Patri extraneus , & absque jure ad haereditatem Dei: ergo non
potuit adoptari. Prob. minor i. Humanitas seu homo non potest adoptari, nec Proprie dicieri traneus, aut in carentia juris ad haereclitatem, antecedenter d subsistentiam & ultimum complementum naturae, seu antequam fulsistat & sit omnino completus; subindeque adoptio quae est assumptio personae, sequitur a
turam personatam, cumisit assumptio ad haereditatis fruitionem, & fruitio sit operatio , quae a supposito provenit; sed humanitas Chri
339쪽
sti subsistit, & ultimo completur per subsistentiam divinam: ergo non potest concipi ut extranea, nec in carentia juris ad haereditatem Dei, cum per illam subsistentiam sit Deo substantialiter conjuncta, & per communicationem idiomatum habuerit quidquid Verbum divinum habet, antequam contraxittet carentiam juris, si propria subustentia subsistere debuisset, & priuiquam dicenda suisse extranea & aliena a Deo. 2. Gratia adoptionis nullum jus supponit in subjecto quod ad haereditatem adoPtat, ut patet , cum gratia adoptionis det primum jus adhaereditatem: sed gratia habitualis,per quam homo acquirit formaliter lus ad lifreditatem Dei, up ponit in Christo jus ad gloriam: supponit enim, ut patet ex dictis cum Doctore , humanitatem subsistentem S unitam Uerbo: ergo non dat ei jus,subindeque non est sorma adoptans L hristu,
nec extraneum aut alienum reperiens. 3. Ille qui est adoptandus, oportet, quod ex vi generati nis suete, nihil habeat, quod sit a Patre, nec quod habeat concomitanter aut de congruo jus haereditandi; sed humanitas Christi, seu Christus
ut homo ex vi generationis suae habet suppositum, quod est a Patre & divinum ; alias B. Virgo non eliet mater Filii Dei, & habet concomitanter R de congruo jus haereditandi, quia unio hypostatica est fundamentaliter & radicaliter sanctitas & jus ad gloriam . Dices I. Extraneitas ad adoptionem requisita, per gratiam habitualem dumtaxat tolli potest; sed Christus fuit prius subsistens & existens , quam gratia habituali illustratus: ergo fuit extraneus, & consequenter Per gratiam adoptatus. Resip.negando majorem,quia extraneitas potest
etiam tolli per physicam &realem conjunctionem, & unitatem suppositi & personae cum Filio Dei; unde licet infusio gratiae supponat humanitatem existentem & subsistentem; tamen non supponit ipsam extraneam & .alienam a
340쪽
quia per unionem qua subsistit&existit in Uerbo, unitur realiter cum Deo. Iustabis, Contritio unit hominem cum Deo, qua nonobstante homo est extraneus & Per gratiam adoptature ergo licet per unionem uniatur , est etiam extraneus,donec per gratiam conjungatur Deo.Resp. negando paritatem , quia contritio non unit su
stantialiter , formaliter, mutuo & physice hominem cum Deo, sicut facit unio hypostati ea: ergo contritio non excludit extraneitatem, sicut unio hypostatica. Diees 2. Gratia habitualis Christi est ejusdem speciei eum nostra: ergo ponit in Christo jus ad gloriam sicut in nobis . Prob. consequentia a Gratia non potest esse in subjecto, quin ipsi communicet suum emetum sermalem , qui nihil aliud est quam ipsa serma communicata subiniecto: ergo communicat Christo eumdem estectum quem communicat nobis . Resp. negando consequentiam, quia gratia habitualis nouconfert jus adoptionis ex vi formalitatis gratiar, sed ex diversis praesuppositis&eonnotatis, scis
licet ex connotato extraneitatis; unde eum in Christo non connotet extraneitatem, sicut in
homine , sequitur, quod non adoptat Christum sevi homines. Ad Prob. nego conseMe tiam , quia gratia ex sua ratione formali non est forma ad equata constituens filiationem adoptivam 3 exigit praeterea extraneitatem , sicut v. g. eomestio, ut sit forma adaequata constituens coenam, requirit eonnotationem temporis vespertini: ergo gratia licet sit in Christo sicut in nobis, tamen in ipso non est forma adoptans, sicut in nobis, ex defectu extranetin'' ,e., 3. D. Hilar. 1. de Trinit. ait, Potestatis
divinitas mon amittitur , dum carnιs humalitas adoptatur. Ad Rom. I. christus tr inatus
est Filius Dei, quod non potest vitelligi nitide Filio adoptionis: ero Christus ut homo, est