Clypeus Scoticæ theologiæ contra novos ejus impugnatores, authore p.f. Bartholomæo Durand Antipolensis ... In quinque tomos distributus. Tomus primus quintus Tomus quartus continens tractatus de incarnatione verbi divini, & de sacramentis in communi

발행: 1709년

분량: 490페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

391쪽

DE SACRAMENTIS. 369

sequentiam: quia gloria dependet a Sacrame tis ratione infirmitatis & impedimenti, quae per Sacramenta tolli possunt, quoniam sunt medicinae; &consequenter cum in statu innocentiae nulla fuisset infirmitas, nullumque impedimentum , Sacramenta non fuissent necessaria ad gloriam consequendam, nec media . Instabis: In statu innocentiae, si diu durasset , homines potuissent peccare,sicut de facto Adam peecavit: ergo in statum innocentiae potuit esse infirmitas & impedimentum ad gloriam conse- qendam Resp. negando consequentiam, I .Quia peccatum in statu innocentiae ab aliquo ex Adami posteris commissum, non expulisset gratiam originalem, quae in doctrina Scoti est distincta a gratia habituali,& consequenter per alia media , quam per Sacramenta, homo gratiam recuperare potuisset, nimirum per actus contritionis &amoris Dei; subindeque si status innocentiae perseverasset,nullum Sacramentum institutum suis. set,quia impedimentum aut infirmitas ex peccato proveniens, a Sacrametis suisset independens. a. Quia licet in statu innocentiae habuissent Adpposteri potentiam ad peccandum, non tamen ita facilem ut modo. Tum quia tunc fuissent sine peccati semite,qui est effectus peccati Tum quia ut ait Doctor in v. dist.2o.quaest. unica g. ed primum arytiment- , eum D. Anselmo, si status innocentiς durasset,mirabiliter fuissent adjuti Filii ne peccassent, tum propter justitiam originalem , tum propter doctrinam parentum: ergo nullum fuisset impedimentum ad gloriam consequendam exigens Sacramentum.

In labi, iterum : Si status innocentiae durasset, Christus qui venisset,instituisiet Sacramentu Eucharistig,ut colligunt plures Scotistς ex illo Ioa.

I 3. Ohm dilexisses suos qui erant in miando , .n senem dilexit eoi : ergo. Resp. Frassen, concedendo instantiam, licet nostra tueatur sententia. Re . tamen, negando instantiam, quia licet moti urq

392쪽

instituendi hoc Sacramentum sit amor, datut tamen aliud motivum,quod est 'imarium ti principali us,nimitu ratio sacrificii Passionis Dominucae reinemorativi, ut liquido constat ex oratione sanctissimi Saetameit, ubi dicitur, DeAs qui nob/s

keliquisti: unde eum istud primarium & principalius motivu defecisset, si status innocentiae duras set, & ipso motivo deficiente, desecisset etiam secundarium & minus plincipale, sequitur, quod Christus no instituistet Eutharistiae Saetamenista In iubis Si Adamus non peecasset, Verbum divinum carnem assumpsisset, quamvis desecisset unum ex motivis in ea nationis: ergo etiam instutuisset saedistimentum Eutiliaristiae,eessante ratio ne sacriticii.Rel p.negando consequentiam , quia redemptio hominu non est principalius, nec primarium motivum incarnationis, ut dictum est in 3. tom. & tonlequenter ipso cessante, subfistere potuit primarium & principalius; at ratio saerificii est ratio principalior εt primaria, movens ad institutionen Sacramesti Eueharistiae, quod qui dem Sacramentum institutum est per modum convivii, 8teibi&poreis, quae nomina supponunt materiam passibilem: ergo eessante hac tutionesacrifieii, nullum remansit motivum instituendi hujusmodi Sacrainentum I eum remoto principaliori mortuo, eesset minus principale. Dises x. Institutio Sacramentorum non esteontra debitum ordinem & perfectionem status

innocentiae s imo ad ejus persectionem tendit. Tum quia in illo statu, gratia quam habuissent

homines, potuisset augeti per Sacramenta quae vivorum appellantur.Tum quia Sacramenta Ec-

classa Dei eκornant & loeupletant: ergo si status innoeentiae durasset, Deus in ipso aliquod Sacra

mentum instituisset. Resp. revera Sacramentorum institutionem non suisse eontra debitum or dinem&persectionem status innocentiae, dico tamen fuisse contra ordinem eonvenientiae, α

393쪽

DE SACRAMENTIS. 3 r

naturam Sacramentorum, quae eum sint medkinae, in remedium peccati dumtaxat institui possint: persectio enim esset universo, si Spiritus

sanctus assumeret naturam humanam ; tamen eam non assumet , quia est eontra ordinem comvenientiae & exigentiae, licet non sit contra ordianem &perfectionem universi. Ad i. prob. dico quod homines propriis actibus cum auxilio Dei elicitis, & ex opere OPerantis, augmentum gramtiae potuissent acquirere:ergo fuisset contra ordinem congruentis & ordinate agentis,pro illo st tu Sacramenta instituere. Ada. prob. eoneestis antecedente, nego consequenriam 3 quia sunt o namenta & divitiae, quae supplent impersecti nem, quatenus supponsit in homin seu in membris Ecclesiae vulneratis eo peccatum originale& actuale ex ipso proveniens,infirmitatem & b norum operum inopiam ad consequendam gratiam per Proprios actus,& ex opere operantis 3 at status innocentiae erat infirmitatis & inopiae

exPers: ergo non erat congruum per Sacrame

talltum exornare, nec sussiet persectior . Dices 3. cum Brancator In statu innoeentia

dictasset humana ratio, Deo deberi summum cultum intellectus & voluntatis, perfectissimo modo exhibendum: ergo fuissent in illo statu S

tramenta proptie dicta. Antecedens patet.Prob. consequentia:Nam summus Dei cultus non eo

sistit in solis actibus internis, sed debet etiam per externos manifestari, sicut nec modo sufficit fidem & es tatem internam habere, nisi extemnis signis comprobetur: ergo fuissent in illo statu actus externi reIigionis, puta sacrificia & alia.

Resp. concesso intecedente, negando cosequentiam; persectissimus enim modus exhibendi Deo cultum, est exhibere illum in eorde persecto &in statu innocentiae . Ad Prob. nego consequentiam , si per Ir alia intelligantur Sacramentae verum enim est,quω in statu Innoeentiet fuissent sacrificia per quae homines summum Deo exhi.

394쪽

bu llent cultum , non autem Sacramenta, licet

in ipsis i cultus Deo exhibeatur. Ratio est, quia sacrificia sunt de jure naturali, ut docet D. Th

mas; Sacramenta vero non sunt de jure naturali, cum instituta fuerint veluti medicinae propter infirmos: ergo qui allatus innocentiae si durasset , jus naturale retinuit et, & infirmos non habuis.1et, nomines ero illo tunc cultii Deo exhibuissent per sacrificia, non vero per Sacramenta. q. Ex Doctore loco citato, congruum

fuit post lapsum Sacramenta nastitui, quia homo in statu naturae lapsae non potuit spiritu Ita & invisibilia cognoscere, nisi per signa se sibilia, nimirum Sacramenta, quae sunt instrumenta gratiae invisibilis: sed haec ratio tenet in statu innocentiae: ergo ex Scoto, si satus ille durallet,Deus instituisset Sacramenta. Resp.negando minorem . Tum quia colligitur ex eodem Doctore, qui ut ostendat rationem non habere

locum in statu innocentiae, loquitur de statu i nocentiae, sicut de statu patriae, ut patet in prosbatione- Tum qui asatui innocentiae, qui Per fectissimus erat, modus ille obscurus significandi

S aenigmaticus non conveniebat ; alias tunc natura humana habuiflet persectiorem notitiam de rebus supernaturalibus, quod est falsum. Diees r. cum Bo vino: Deus non reliquisset homines sine remedior ergo credibile est, quod pro tunc instituisset Sacramenta. Resp.negando consequentiam, quia in statu innocentiae nulla fuisset infirmitas; ideoque nullum remedium es set relinquendum. Inflabis: In statu innocentiae vere suit Sacrumentum matrimonii ; nam sancti Patres exponunt illud ad Ephes. s. Saeramentum hoc pua gnum est, es m autem dico in chrψο- in Erelesia, de matrimonio Protoparentum, quorum

coniugium fuit figura unionis Christi eum Ee- etesia: ergo si innocentiae satus durassedi, suisset Sacramentum matrimonii ex vi praesentia

395쪽

DE SACRAMENTIS. 3 3

decreti: Λἰσο instantiam, quia conjugium Protoparentum non erat vere Sacramentum in statue innocentiae,nee suisset,si talis status durasiet; sed solum quatenus est officium naturae, & speciei propagandae necessarium; quamvis ex consequeti significet unionem Christi cum Ecelesia. Nec per hoc licet inferre Protoparentum coniugium suisse verum Sacramentum , alioquin sequeretur, quod omnes figurae quae Christi adventum ipraecesserunt, fuissent revera id quod Christus fuit , quod est omnino improbabile.

An instatu legis naturaefuerint vera Sacramenta , tam pro adultis, quam propam' vulis, eaque immediate a Deo determi

nata fuerint, ct necessaria necustate medii adfalutem T

P Er legis naturae statum,Theologi Intelligunt

tempus ab Adamo lapso usque ad Μοχsem, cui data fuit lex a Deoin summitate Montis Sinai, quae duravit a Moyse usque ad Christum ;unde homo ab Adamo lapso usque ad Μoysem , fuit sub lege natureter a Moyse usque ad Christum, in lege scripta: & a Christo usque ad finem mundi, est& erit in lege Euangelii & gratiae. Difficultas igitur est 1. An in statu naturae, seu ab Adamo peccante usque ad Μoysem , fuerint aliqua Sacramenta vera pro adultis & pro Parvulis 2. An talia Sacramenta suerint a Deo determinata , sicuti determinata sunt in lege gratiae , an vero relicta in hominum aDbitrio g. An suerint necessaria ad salutem necessitate medii 3 Quantum ad primum & te tium dissicultatis membrum , affirmant Oius The

396쪽

374 . DE SACRAMENTIS.

Theologi. Quantum ad secundum, Gonetus d cet Sacramenta legis naturae fuiste relicta in hominum arbitrio ; Scotus vero aliter sentit. Dieo igitur i. Quod in lege naturae fuerunt vera Sacramenta pro parvulis & pro adultis in remedium peccati originalis & actualis,eaque sensibilia & exteriora atque necessitate medii ad salutem necessaria. Prob. I. pars ex D. Gregor. Papa lib. . Moral.cap.1. dicente, sinod agit apud nos aqua Bapismi, hoc egit apud veteres pro par vulis sita fides , vel pro majorib- vistus sacrifieii. 2. ex D.August.lib. . contra Iulianum cap.9.sic dicente, Hon es inedendum ante datam Hrcumci sione amniis Dei, quandoqiadem alis Herat mediator/s sides , nullo qns Sae memio opitulatos

esseparvulis Dis, quamvis quid illud esset, aliflua

ex Doctore in dist. I. quaest.7. g. Respondeo i- cente,dialo tempore drmisit Deus eultores sinos eremedio neeessario ad salutem; sed omni tempora post lapsum fuit neeessaria ad saliatem deletio pee-eati originalis:ergo quoeumque tempore aliquod re- modium esskax erat ad hoe . q. Deus durante statu naturae volebat salutem omnium: ergo dabat

omnibus medium ad salutem ι sed principalius, imo & unicum parvulis ad salutem remedium , est deletio peccati originalis: ergo in statu natu

rae in quo erat peceatum originale,reat etiam remedium , puta aliquod Sacram euium. Prob. 1. Pars: Tum quia Sacramentum in te. ge naturae erat remedium: ergo modo hum

no applieari debebat; sed modus humanus exi git,ut per aliquod signum sensibile & externum, non vero per actum fidei internum fieret: ergo in lege nature Sacramentum erat signum sensibile & externum. Tum quia si Saeramentum suisset aliquid inse bile, nempe solus actus fidei interioris parentum in Christum ventum , ad Par vulos suos explieite vel impliei te directus,ut vo- .unt adversarii, sequereriis i. quod parvulo ab-

397쪽

senti potuisset applicari illud remedium, nimirum fides interna ; sed hoc est ridiculum: ergo. 2. QMd unus plures parvulos simul justificare potuillat, quod est salsum: ergo. Tum quia per tale Sacramentum puer Deo initiabatur, &Eeelesiae visibili conjungebatur: ergo per applicationem remedii visibilis , externi & iensibilis,

non autem per fidem internam. Prob. 3. pars: Sacramentum m lege naturae,

erat quoddam signum externum dc sensibile, ut dictum est , dc determinatum a Deci , ut dicemus in conclusione sequenti s ad delendum peccatum originale: ergo erat necessarium necessitate medii ad salutem, cum deletio peccati origianalis sit omnino ad salutem necessaria . Diees I. De Sacramentis nihil definiendum est, nifi quod in Scriptura revelatum est acum sint signa gratiar, qu ae supernaturalis & invisibilis est ised nulli bi in sacra Scriptura revelatur, fuisse S

eramenta in lege naturae, ut ait D. August. supra citatus: ergo. Ress. r. hoc argumentum militare etiam contra illos qui actum internum fidei admittunt K a. Nego minorem: Constat enim

implicitὸ α illative, quod suffieit.,Constat

ex sS. Patribus: ergo licet in sacra Scriptura non constet, nihilominus authoritate Patrum quibus Spiritus sanctus veritates manifestare voluit, diei potest nostra Propositio .

Diees 2. Sacramenta in lege naturae nullam causalitatem habere poterant; erant enim egena& vacuar ergo pro illo statu nullum suit proprie Sacramentum, quoniam de ratione & natura S eramenti proprie dicti, est conserre gratiam. Resip.Sacramenta legis naturς non habuisse causalitatem activam & ex opere OPerato, quam

habent Sacramenta novae legis, sed fuisse signa moraliter moventia re excitantia Deum, ut ob merita Christi suturi, gratiam conferret , ea rite, & debite suscipientibus. Unde non dicuntur egena & vacua abitu te, sed comparat Oi

398쪽

ad Sacramenta novae legis, quorum erant figura

Dico 2. Sacramenta legis naturae non suisse

relicta in hominum arbitrio, sed determinata immediate a Deo in particulari. Ita Scotissae

eum Doctore. Haec conclusio est contra Gonetum. Prob. Tum quia solius Dei est , mon vero humani arbitrii determinare justificationem hominum , & peccati originalis deletionem per gratiam , ut est evidens: ergo solus Deus determinavit in lege naturae Sacramenta, Per quo rum applicationem , gratia erat conserenda 3

quoniam Sacramenta pro illo statu, sicuti pro isto statu, speeificabantur a gratia & applicae,

hantur propter ipsam. Tum quia Sacramenta in lege naturae, erant remedia & quaedam medicinae spirituales propter infirmitatem, aut sanitatem recuperandam, a solo Deo cognitam: e go solus Deus, qui verus medicus est, praeparavit & determinavit remedia, seu Sacramenta imfirmis legis naturas, nec ea hominum arbitrio Praeparanda aut eligenda reliquit. Tum quia si Deus reliquisset hominum arbitrio Sacramenta, magna fuisset inter ipsos contentio, an istud, vel aliud signum esset idoneum ad peccatum originale delendum; sed contentio est vitanda: ergo. Tum quia incredibile est Deum revelasse peccatum originale esse delendum per signum exte num, parvulis a parentibus applicandum, & non revelasse quale signum 3 quippe clim propemo

dum infinita sint signa sensibina, homines remansissent suspensi aut ad minus semper dubitare potuissennsed Deus revelavit Prophetis &viris sanctis tana seu Sacramenta : ergo reve lavit ea determinate &distincte, seu ista signa esse Saeram.nta , non vero illa. Obj. .G tus: Cum status tests naturae esset a Christo re tor statu legis seriptae, fidem in ipsum habeb/t magis obscuram, & consequenter non exigebat Sacramenta a Deo in particu-

399쪽

DE SACRAMENTIS. 3 7

lari determinata: Memrdo, cum eo tempore Π dum esset Scripturae sacrae usus neque homines in unum corpus adunarentur, vix potuisset divina talium signorum determinatio omnibus i

n otescere.

Deniane, non est assignabile ex Scriptura aut traditione aliquod signum sensibile, in quo determinate Sacramentum in remedium peccati originalis Deus in lege naturae instituerit ; alium de vero nulla afferri potest hujus determinati nis congruentia, sed Potius ejus indetermin, ii ci congrua erat statui illius legis, ut ostetissum est: ergo absque fundamento Scotus & Ricardus asserunt illud Saeramentum fuisto immediate a Deo determinatum in particulari. Resp. primam rationem non ossicere conesu. soni nostrae, quia ex determinatione Sacramentorum in particulari, non seqaitur statum legis naturae habuisse fidem clariorem, quam sta. tus legis scriptae, ut est evidens r , licet status legis naturae esset a Christo remotior statu legis scriptae, & fidem magis obscuram habuisset; tamen non valet ex hoc inferri non habui e Sacramenta determinata, quia major Gdei elaritas in lege scripta, ex Prophetarum vaticiniis, ex revelationibus, aliisque signis Salvatoris venturi, proveniebat: exfio non est locus recurrendi ad Sacramentorum indeterminationem, ut salvetur differentia fidei in utroque sta- tu , chm determinatio sit omnino admittenda, supposita Sacramentum necessitate : necessarium enim erat homini in statu naturae, sicut in aliis, scire certam operandi regulam, & ad salutem perveniendi idonea media, & consequenter

determinata.

Ad s eundam rationem, dico quod facile di

vina talium signorum determinatio innotescere potuit, omnes siquidem sciebant Sacramenta esse necessaria ad delenda peceata & sanctitatem obtinεndam, ut latentur omnes: ergo eadem

400쪽

notitia, aut manifestatione, vel inspiratione, ea scire poterant determinate & distincte imo facilius fuisset habere notitiam determinatam , quam consulam ti vagam in hac materia. De/nde , quamvis vix potuisset innotescere, tamen ex rei dissicultate non licet inferre privationem

ejusdem, quia dissicultas non est impossibilitas:

ergo ratio non concludit.

Ad deniqui, dico quod militat contra ipsum :nam non est assignabile ex sacra Scriptura in lege naturae fuisse Sacramenta, ut latetur ipsa Gonet. quo non obstante concedit in ipso statu se is . se vera Sacramenta: ergo licet non constet de ipsorum determinatione, possunt nihilominus illa

concedere. Dico tamen quod quamvis non con-

set explieite, eo stat tamen impliciter nam pro omni statu ex saera scriptura ad divinam providentiam pErtinet date & manifestare hominibus signum salutis & remedium, & praesertim dum

viribus propriis eognosci no potest: ergo ad eamdem providetiam spectat determinare quodnam esset in statu naturae, ut esset omnibus manifestu. Deindo , quid huiusmodi determinatione congruentius 3 I. Ne nuctuarethonio de certitudine

signi pro se adhibiti, si sciret illud non fuisse determinatum, & electum a Deo. 2. Electio aut determinatio Sacramentorum, non est sicut applicatio eorumdem,quia applicatio pertinet ad Mi ni stros, & electio ad causam & authorem ; at homines non sunt eausa Sacramentorii, sed tantum M inistrit ergo congruum suit relinquere homini bus applicatione, non vero electione di determinatione; alias homines in statu legis naturae suis. sent authores Sacramentorum, quoniam elegissent quid voluissent in Sacramentu & signum ad delendum peccatum originale, quod est salsum: ergo Scotus eum iundamento aflerit illud Saeramentum suisse immediate a Deo determinatu in Particulari.3. Figura aut umbra determinatur sicut illud cujus est, cum sit quodammodo imago; sed

SEARCH

MENU NAVIGATION