J. Jacobi Zimmermanni, ... Opuscula theologici, historici et philosophici argumenti. Tomi prioris secundi pars 1. 2.

201쪽

piditati di cipulorum sitorum aliqua ex parte cordatus Theologus satisfaciat, novae opinionis veram indolem repraesciuat, futtilamenta, quibus nititur nova hypothesis, ostendit, solideque monitrat, quam sint ea ruinosi aut incerta, deni lue quanti momenti in religionis negotio sint. Ipsemet vero auditores sitos commonefacit, ut potius de capitalibus religionis christianae & nuturalis articulis rite intelligendis si ut si liciti, quam vero ut in minutis ejusmodi & musteis hypothesibus excutiendis tempus terant. Monet, vix per vitam ituris U. D. M. in urbe vel agro dcgentibus occasionem stippe lutatum iri, de opinionibus illis loquendi, aut auditores silos contra ineptius ill as, vel leves saltem Opiniones, pnaemuniendi. Testor omnium, qui sapiunt, conscientiam, an non Doctor publicus ita sentiens prudenter ussiat, & accuratam Olliciorum suorum adversus auditores sitos praestandorum rationem habeat. At non ito vid tur Theologastrιs nosris & taretiscibiis. Clavnrut Theologos, qui ita smittivit, tepidos esse in bona causa defendenda ; Ῥ0rtere Theolo m asse, uti loqui solent, AE euutim bellatorem in exercitu Iehorbae s telum gloria divina hoc po dare s ci risin tumiae veritatis ad minima quaeque sese extendere: hoc si negligatur, Pietibias G bai,iticos iu, suis opini0uibus confrinari, pietatem nimirum υeram non in cerem rumri si sitis articulurnis conficisione by defensioue, quam υero in vita ad Σirtutis sit litim exacta consilere s hac ratione stilisserentisinum promoveri, V quae aliae sunt horum hominuΠι paratragatallat Ies. Qilam tristes autem fructus tulis agendi ratio tulerit, Omnium seculorum experientia docuit. Confer partem secundam diIlertationum mearum de crimine haeretificationis , A vide Charici epis arum critica ratu decimam. VI. In medium: Crimini etiam datur viris doctis & veritatis amantissitus, ilia in εο Π mino in Viti redduntur, ubi errantium tu religionis DCοιωhrimine, Teras Virirites, occi oue id p0hilaute, regno Oint arque depraedicant. innocentes In hoste etiam laudandam virtutem, vel illima Sc dudii in ab omni invisos . bus sapientiae it udiosis recepta est sentciuia. Nullum est tum P e . xv dendi, inge lium , quod ab omni mixtura vel erroris vel vitii im Liu Ie sit ; & in illis etiam qui graviter nobis errare videntur. do prehcn- Diqitigod by Corale

202쪽

prehenduntur saepe invidendae virtutes. Omnes, quotqu5t hii quam vixerunt homines & adhuc vivunt, qualicunque tandem re egioni addicti , morbis quibusdam mentis aut gravioribus aut levi ribus laborant ; optimus ille cli, qui minimis urgetur.. Hinc quotquot verae laudis , existimationis A virtutis genuinum animis infixam habent ideam, non possunt non laudibus extollere pnaeclara, dicta Gentilium, & actiones ad virtutis & legis naturalis normam, exactas. Quod enim bonimi est, & aeternis aequitatis regulis co sentaneum, id probandum est, sive id praestiterit Tros Rutulusve, - Christianus vel Gentilis. Et quaenam tandem causa est, cur viri erussitissimi & sapientissimi scripta veterum Graecorro atque Romanorum tantopere commendent, atque exinde excerptas tot graves, momentosis & utiles sententias, Vitaeque cxempla collaudciat, quam

quod persuasi sunt, in his vel illis solida ad virtutis studium reperuri incitamenta, quae ad imitandum adolescentibus ingenuis sint proponendar Quid igitur impedit, quo minus idem ius tribuamus

hominibus, qui nostra opinione in religionius negotio graviter e rant, & hmetici appellantur , quominus eas Virtutes, quibus emunent, laudemus publice 3 Error certe, si Atheismum excipias, adeo gravis periculosus nullus est, qui impediat, quo minus virtutes quaedam animum errantis occupare possint. Offendas stape intecineptissimarum sectarum affectas homines , Variis virtutibus o natos, ut non possis non eos magni aestimare. Alienissimo ani mo, ut notum est, a religione Protestanti uiu sunt Doctores eos tificii, ii praesertim, qui religionis in genere naturam perspectam non habent, quique putant, Odium contra dii sentientes Deo quam- maxime probari. Interim: reperias etiam in hoc coetu non solum doctos & sapientes viros, sed & candidus, sinceros in judicando de meritis eorum qui secessionem secerunt ab ecclesia romana aequislμmos. Cur autem non liceret homines his virtutibus ornatos data opportuna occasione dignis extollere inaudibus 8 Factum hoc a do- .ctissimis viris, antiquis pariter ac recentioribus. Inter recei liores praestitit id doctissimus rami, in libro de eriιditioite Apostolorum, Florentiae i738. edito. Legatur caput primum, ubi data opera disquirit, utrum , & quousque gramiter eminites laudari possint. Inter vete res ecclesiae Patres ut de aliis nihil dicam notum est. gravi ec in Apollinariuali juniorevi, Laseicea Eliscopini. Statuit is

203쪽

stum licet, cum homo fieret, evaserit ἔνσαρκες, h. e. incarnatus u rit caritemque veram & corpus vere tale acceperit, tamen non fustum esse, id cit animam non accepissie rationalem , divina ejus natura animae officio perfungente. De eo tamen omnes, suae& sequelitis aetatis Doctores, magnifice judicarunt. H omnes verba sunt celeberrimi Mugii, in hisoria Omboli aposolita translati nis G. Olearii) inter sitie aetatis Doctores primas delusere, me erudiationem spectes, sive pietatem. Adcurate Mem contra omnes tases, sive Mutiles sive Ethnicos, atque solide defendere norat. D certe tauquam virum singularis praefantiae eum repraesentat Hucrntius LMqnensis. Quid illa inquit aesantius acumine , doctrina' siluam multas illi ho Eseae

multis voluminibus oppresserit, quot inimicos ei confutaserit erro es, indicio est opus illud triginta non minus librorum nobili sinit m ac maximum , quo insanas Porphrii calumnias magna probationum mole mu- fudit. Lon in es universa ipsius opera commemorare , quibus pros

M summis aediscatoribus ecessae par esse potuisset, uis profana illa

haereticae curiositatis libidine novum nescio quid iuvenisset. Uberiur Uluctilentius eum delineavit Arianus Historicus Philosorgius, eum , B.

Diumque V Nanaiana ιm Gregorium, melius dicens Δυinitatem Chri defenisse, quam quisquam eorum quibus vel antea vel pos parapstum id fuit, comparatumque cum iis Athanasium puerum ese visum. Nee tantum insignem eorum in duendo scribenaque facultatem extitille. Sed eam fuisse tu vita V moribus eorum vim, ut quisquis vidiset eos i

quentesque audivisset, trahi ab illis persuaderique Iesenserit, Praesensisse autem reliquis duobus Apollinarium , de quo nunc mihisermo eras

institutus. Hactenus erudithonis Ungius, ο νυν εν 'Aγιοις. De e

dem argumento cordate & mascule loquitur Carolus Melliis, in epis stola ad S. Discopium data, quae extat in epistolis praefant. virorum a Limborchio curatis. Quaedam ex hac epistola excerpam pag. 7S Haec inter alia extant verba: - Nullus fortassis ab Apostolorumis temporibus in hunc usque diem ccclesiae Doctor fuit, qui ing ,, nii, cruditionis & operum magnitudine cum Origene Adamantio M videatur comparari posse. Nemo unquam in majore pretio fuit . si nec tamen ullus judicio sequentium seculorum erravit in pluribus is & gravioribus religionis christianae capitibus. Magnus Hieronyis mus, qui hominis ingenium summe admiratus est , testatur iuis tum Arianorum fontam iuille, M scribere ausum. Filium respectu Patria

204쪽

EJUS CAUSIS ET REMEDIIS PARS IV.

K Patris esse perparvum, de resurrectione quoque graviter errasse νώ ae ipsius discipulos vocassis Catholicos simplices & Ρilisiotas, coquod crederent nostra haec corpora cum his suis membris , ,, adeoque pilis & capillis resurrectura, quae Origenes ex Platoneri docuerat, transformanda esse in lucidos & aereos globos. A qua ,, sententia an valde procul abcant Socini assectae, tu considerareis potes. Milo nunc alios ejus crrores, qui prolixe apud Hiero-M nymiun, Epiphanium aliosque, veteres leguntur, & praecipue,

is quae delirasse dicitur, de liberatione Diabolorum & damnatorum is hominum, in quibus aliquando suspicor fieri potuisse, ut ejus

., sententia minus recte intellecta, Vel ab aemulis alio detorta , .c

,, lumniae graviori ipsum reddiderit obnoxium. Incredibile enim mihi Videtur, Virum tanta eruditione & incomparabili sanctimonia si atque ab ipsa infinita S. Litteris ita innutritum, ut eas in suom cum & sanguinem suum convertisse videretur , potuisse tam imis sanum errorem errasse. Quicquid sit, video ecclesiam illam pruis mitivam, in qua pietas vigebat, nequaquam hujus nostri miserrimi

,, & corruptissimi seculi similem , hominem illum in iummo honoro A & amore habuisse, usque dum Demetrii Episcopi sui, & ali

M rum invidia, ex parte aliqua obscuratus est ipsius splendor, ita is que non ob errores, sed ob factum ipsius, minime quidem iuis, lud probandum, sed quod tamen animi amore Dei serventis cla- ,, rum indicium praeserebat, nimis crude secundum litteram intelia se ligens , quae Dominus Jesus Matth. XIX. de Eunuchis, ob re ,, gnum coriorum lactis, docet: quod miretur aliquis in eo, qui se tam multa in Scripturis judicaret allegorice eise intelligenda.., Illud tamen illustri hoc exemplo doceri possiimus , non fuisse si primitivam illam ccclesiam quae nondum opibus & Episcop

., rum ambitione corrupta erat, tam lacilem in dat rurandis iis, is qui errarenti, nec anathen alismus habuisse tam paratos, ct prom-- ,, tam spongiam ad delendos e numero fidelium , qui seiquid se aliud sentirent, quam plerique alii Christiani. Sed cito tameuis crevit Episcoporum ambitio, & cupiditas dominandi alienae fidei:,, ut patet ex exemplo Victoris, qui omnes Asiae ecclesias excom- ,, municare volebat, ob diversam de Paschatis celebratione sentenis tiam; & scimus quam inviter conqueratur Cyprianus de Stem phano Romano Episcopo, qui jam tum in Asticae ecclesias alia

,, quod

205쪽

., quod sibi imperium assectabat; quem eo nomine Synodus Afri- cana, & ipse Cypr anus, acriter &'aspere reprehendit, ut ex eputi stolis Cypriani, quae hodie adhuc extant, unicuique patere potest; se ubi Episcopum Romanum non alio nomine . quam statris &,, collegae dignatur, qui hodie intolerabilis esset soloecismus , si quis ,, alius Episcopus suininum pontificem ita appellaret. Et mir se tus sepe sum, monachos, qui ante typographicam artem re se pertam, soli ferme libris describendis operam dabant, jam pruis dem epistolas illas non delevisse , ne inde papalis ista, saltitosa &intolerabilis illa authoritas novitutis convinceretur. Sed ut ad ,, origenena redeatn, scimus quanta contentione magni viri se iis opposuerint, qui ipsum post mortem voluerunt condemnare, qui se etiam aegre tandem, quod volebant, efficere potuerunt. Et i is men ex insigni haeretico, Hieronymus, Ambrosius aliique vel ,, res, integros libros suorum commentariorum expilarunt, & tape ad verbum transscripserunt; ut aequiores esse debuerint censores,, cl. Episcopio,' qui paucas periodos ex anonymo scriptore de,, concordia ecclesiae in apologium Remonstrantium transtulerint.., Haec profecto tyrahitis ne inter Pontificios quidem tolerabilis haberetur, inxcr quos tum reliqui tractatorcs, tum ipse Maldon ,, tu S, ille tam acerbus omnium eorum insectator, quos pro haia, reticis habet ecclesia romana, tamen plurimas sententias, exau- ,, thore operis impersecti in Matthaeum, in suos commentarios ., transtulit, atque ad verbum descripsit, laudato etiam i alicubiis authoris ingenio , Ac acumine interpretandi: quem etiam Epis. - copus Eboracensis adversus Regem M. Britanniae ab ingenio la is dat , & excellere videtur in iis ι quae ad mores spectant; i sed ,, Regem tamen reprehendit , non quod auctorem illum pro se ci- ., tarit, sed quod ex eo sententiam protulerit, quam ex proseta se pro Arianis adversus Catholicost urget ille anthor, qui editus,, quidem est Basileae sub nomine chr. liami, sed falsa est i b, scriptio, cum iii istis commentariis saepius apertissime pro Ari norum sententia contra Catholicos pugnet, imo S. Trinitatem

., aperte Vocet impietatem triangularem , R Homoousianos data vel captata occasione acerbe nonnunquani persti ingat. Et tamen

ex eodem scriptore messaeus, imo ipse Calvinus, adversus Papi-χ, stas sile nouit a dupromunx. inui ' etiam hodie laudiis inter

206쪽

Inter Pontificios, qui plurima ex Origenis in sua scripta transssis runt, imo qui post ipsius ab e lesia ante tot secula promulga-

M tam damnationem non verentur, pro ipso integras apologias ex se proseita scribere. Nemo etiam ignorat, quantis laudibus ma- is gnus Erasmus, patrum nostrorum seculo, Origenem supra omnea .veteres scriptores extulerit: ut iterum aequiores esse deberent cl.

M Episcopio, qui alicubi Socinum laudaverit, & aliqua bona ex ,, ipso didicisse fassus sit. Haec misera servitus ne in papatu qui- se dem a probis & doctis viris probari posset: & ubi tandem mans. M bit praeceptum apostolicum: Omnia probate, & quod bonum se est, tenete. Sed arimen jam apud istos novos fidei dominatoreari est, unionem vel gemmam ex sterquilinio tollere. Quid ficientis ergo Biιstingero sim, qui in cap. I. epistolae ad Romanos scribere M ausus est , unum Senecam plus sincerioris Theologiae posteritatiis reliquisse quam omnes sere omnium Scholasticorum libros. Lem. is Seneca plus sincerae Theologiae habet, quam omnes Scholastici. . ., qui tamen inferni poenas post hanc vitam aperte deridet, ne alia is nunc dicam ; Sc nobis crimen erit Socini ingenium laudare, &quae vere & pie scripsit, in nostrum usum transferrer Quid i ,, cerent censores Salviano MMiliensi, qui serio deplorat, plusa non dicam ingenii, sed plus etiam probitatis & castitatis in Ari ., nis, qui Asricam misere vastarunt, quam ii sui seculi Catholiis eis & orthodoxis fuisse. Et hunc ipsiam tamen nis amou, qui ., ausus est etiam scribere solum Deum judicem vovita, qualiter

,, haeretici Ariani, de his enim ibi agit pro falsae opinionis

,, errore in die judicii puniendi sint. At qui anathema in alium ,, pronuntiat, ille sibi soc solius' Dei judicium satis audacter vide-

is tur arrogare. nisi Scripturam habeat aperte sibi praeeui tem.

Hunc ipsum tamen SiBiaimm ipse Cardinalis Baronius magnisse laudibus extulit, & sui temporis Hieremiam vocat: Illustris I si sephus Scaliger scriptorem christiata issimum appellat: quo titulo

si quid honorificentius 3 Hactenus ille. A Accedit, quod illi.

S qui haeretici appellantur, inviti errent, putantes, se contra sacratissimas conscientiae leges peccaturos si aliter sentirent: Ipsimet exustimant, Plios in errore versari, se vero rectissime sentire: Licet irim in eo sorte decipiantur, quid impedit tamen, quo minus vim

tutis studio compulsi talia praestare possint, quae omnium, qui sa- - II. Pars Rrr rr piunt,

207쪽

piunt, iudicio, summa laude digna sunt 3 Nisi ita iudicaremus, ne-

mo mortalium virtutis studiosus esset censendus, dum quilibet v ram pietatem & sapientiam inter eos tantum locum occupasse exustimat, qui easdem , quas ipse tuetur, de religione sententias approbati Quilibet autem, dum in his terris degimus, ad finem feci Iorum usque sese orthodoxum esse profitebitur. Imo ulterius progredimur & asserimus, virtutem etiam externam in oculos incur- rentem non tum secundum leges rationis, sed & revelationis, ta dandam esse. De internis actionum principiis & fine Deus solus pro judice infallibili habendus. Si quis v. g. erga pauperes & assiuctos beneficus est , omnium sanae mentis liominum judicio lai dibus est cxtollendus, quaecunque tandem ratio cum ad ita agendum induxeriti Gentilis, Judaeus, Dei sta, Pontificius &c. praestans ea, quae omnibus in universum hominibus singularem polunt adferre utilitatem, eorumque promovere felicitatem, laude dignista mus censendus est, licet in religionis negotio erret graviter: ut ita sentiamus amor proximi deposcit, & religionis christianae indoles His tamen non obstantibus haereti es nostri aegerrime serunt, si quis dissentientes in religionis negotio, sed veris virtutiλιs ornatos laudet ; aut emur feri non disse putami, ut homo errans virtute quadam eminere possis it aut laudes illas in heterodoxum in medium prolatas certum indicium esse, eum , qui ita sentit Ujudicat, errores eorum aut . . non satis improbare, vel clanculisn iis addictum esse se volunt, ut qui quid dicat vel faciat adversarim, nam ita horum hominum iudicio a

pellaudus es quilibet diffseeutiens ) id malo me fine ulla religionis N pis

satis siladio praestitum esse promvitietur. Praeter ea, quae supra dixtimus , conser J. Clerici epistolam XV. contentam in libro ,- cui titulus et Domi e des sentimens de quelques Theologiens de Holgandesur Phisorre critique δε Viet x Tesament, contre la reponse δε Hieur de Botitatu : & P. F. Courore Afense de la uouvelis traduction de ni Ioire δε Concile de Treme, in praefatione V cap. L

HaeretIfices ex dissicubratibus, quae e

omnibus sapientibus Τheologis notum & perspectum est, vix alἱquam reperiri thesin theologicam, quae suis dissicultatibus non sit obnoxia. Hoc tamen non obstante thesin ipsam cortis principiis su

208쪽

MUI CAUSIS ET REMEDIIS. PARS IV.

perstructa in deserendam non esse putant, partim quod natura argu - sententia menti, de quo agitur, non patiatur, ut singulis scrupulis ex alle satisfieri possit; partim quod hoc neglecto , constanter ad merumorrhou - confugiendum esset. Haeretifices Vero plane aliam ausim alae . ingrediuntur viam. Nimirum expendunt qualitercunque di cultates piunt ad quae ex sayismate aliquo oriri possent, eas pro viribus, quae βpe imbe- eum denticulae βιnt, in v fvs extollans, exinde posea colligi ut, thesin ipsam S Udum ui ctoris falsum V rejkiendam ese. Quam parum prudenter autem in hoc negotio agant, vir mediocriter eruditus facile perspicit. Uno Elterove exemplo rem, de qua aramus, illustrabimus. A Christia nis omnibus , imu a Dei is quibi stam, qui principalia religionis natur alis capita admittunt, conceditur, dari iiiquam promidentiavi ad marima, minima & medioxuma, quae in hoc Universo occurrunt. sese extendentem ; atquo Deum optimis, aequissimis, & sapientissimis legibus omnia, moralia pariter & physica administrare, idque probant, cum ex certis rationis legibus , tum ex ipsa revel tione coelitus nobis data. Nemo vero negat, tot dubiis, ubi ad singularia hominum fata deventum est, hanc ipsum doctrinam e positam esse, ut veteres pariter & recentiores Theologi & philos

phi in nodis illis solvendis omnibus frustra desudarint. Illi ipsi. qui systema novum ad retundendas P. Bolii & sequacium objectiones excogitarunt . futentur, non in hac, sed in aliena vita , ubi maiore luce circumfusae erunt mentes mortalium, plenam & solidam selutionem omnium objectionum , quae contra administrationem 2 luminis in medium adferri pollunt, exspectandam esse. Vide vetaba Leibuirit ad finem Theodiceae. quae ita sonant: Pars rerum prae-santissima, civitas Dei, spectaculiun es, cujus ad pulchritudinem noscendam aliquando demum illastrati divinae gloriae lumine propitis admittemur. Nunc enim solis Mei octilis, id es divinae perfectionis ceriti finia Mucia attingi potes: ubi quanto magis non tantum potentiam U Iapientiam, Ied V bonitatem Suprema Mentis exerceri inrelligimus, eo magis incalescimi s amore Dei, O ad imitationem quandam dioinae

bonitatis jusitiaeque in animamur. Huc etiam quadrat του μιακαριο celeb. Turrettini thesis, quae ita sonat: ut emadmodum iu dramatiabus , quaecunque ivtricata ac perplexa sunt, in ultimo amι explicantur ι

pariter quicqi id in orbis adminiseratione negotium nobis face it, ultis diei lax expediet. Unde patet k quam inepti sint vlamores qui rui R rr rr a dum

209쪽

dam Τhcologastronim, asserentium, thesin quandam rejiciendam propterea, quod difficultates quaedam ex ea repeti possint, quae haud facile aut plane solvi non possint. Sed adducendum aliud exemplum, quod sorte ad sententiam nostram comprobandam magia aptum est. Notum est, inter celeberrimos superioris seculi The Iogos resormatos reserendum fuisse L. Canellum. Is inter alia ollem dere aggressiis est, puncta vocalia Hebraeorum recentiora esse, quam vulgo tradebatur, textum quinetiam hodieruum masserethicum quibusdam mendis obnoxium, atque ex natura rei, antecedentibus& consequentibus, LXX. virali , aliarumque versionum collati ne, &c. emendandum, sta tamen ut textus mas orcthicus integer, prouti jacet, sit servandus , lectionem vero novam, textui non ii serendam, shil in notis ponendam. De his rebus omnibus copiose 'egit in eruditissimo opere, Critica sua nimirum sacra. Fata hujus libri, diversissimaque virorum eruditorum de eo judicia, hic

loci reserre animus non est. Hoc unum dicam, plerosque The logos, licet thesin coleb. viri convellere non possent, ex cons clariis variis , quae inde deduci possent, auctoris sententiam imp gnasse, atque invidiosissime repraesentasse , licet omnia vetustatis monumenta iisdem fatis obnoxia fuerint ac textus hebraicus. F tendum quidem est, celeberrimum virum in suis commentariis cruticis in Vetus Testamentum thesi sua aliquando abusum, & his illic loca codicis hebraici sine ulla necessitate corrigere voluisse. Aghoc concesse, systematis ipsius certitudo plane non convellitur. Ilogenim omnibus scientiis & hypothesibus commune est , si mathem tim exceperis, ut difficultatibus quibusdam premantur. Quam V m sit ineptum, propter incommoda quaedam, quibus Cappes systema innititur, tot invidiosas consequentias nectere, non meis sed eruditissimi Critici verbis exponam. Atque is est J. Clericis, qui in epistola. sub volnine Critobuli Hierapolitaui data ad R Simonem , quem Origenem Mamantium vocat, de his consequentiarum insulsi nim fabricatoribus mascule & candide suam aperit sententiam, quae quamvis prolixior sit, hic adduxisse juvabit. Postquam nimirum initio epistolae monuitset, importuna quorundam superstitionectum , ut editio historiae criticae N. Testamenti a R. Simon conscripta. scrius , quam par erat, in lucem prodiret, in haec erumpit verba:

Hujus rei inquio tum in mentem veritis, vix posti m absinere,

210쪽

euin timidos ylas viminis homines comparem cim pim is, qui cum pham rasnata noctu timeant, temerarios eos esse exi mant, qui soli Di te i bra amisiare sustinente vel cim phreneticis, qui iis irascuntur, qui Megant se videresimulacra, quae in agror- duntaxat cerebro Vorium tur Missunt. Nec certe digni sunt, qui alio loco habeantur, quam Fuerorum aut a stram, qui terrentur sententiis, qnas nunquam expendes rant , nec forte 'ssunt prae ingenii imbecillitate expendere, quia sibi videntur consequentias quasdam malas ex iis poste elicere. Solent id genus ho=nines praesermittere regumenta, quibus nituntur sententia, qua ipsis non arridens, sed duntaxat δμrurere, an quid frete inde cons quatur, quod istico non videatur satis convenire cum receptu opinioniabus 3 quod tim ac sibi deprehendisse visi sunt, vociferantur Itam esse de religione, si talia admittantur, V sanctus a fidei fundamenta . sim uilis, qras vocant, sententiis locus detur, brevi erutum iri, Chriasianosque in sistam barbariem relapsuros, e Deo ac spe, instar brut rem mox futuros. Idem mihi facere videntur, ac qui conspecta turrieritis ae non auderet succedere, ne forte ruina ejus opprimeretur, tri cet firmissimis niteretur fundamentis, quia feri posset, ut altis um. um vehementi procella excuteretur. Sed qui res, ru par es, o marus, primum vident, an quod a matur, claro nitatur fundamento, . quod F ita se habere deprehendant, facile negligunt consequentias, quarinae possunt deduci, quia quamvis ex tu numptam sepossem extricare,

clara ac evidentia, e quibus res deducitur, argumenta non amittu suam evidentiam, propter obscuras quasdam objectiones. Ita praspicue probamus, tu Scriptura tum ratione, praescientiam ac Hemitatem Dei, nec nianis eas credimius, esin mentis, quae in contrariam asseruntur sententiis, vix ac ne vix quidem respondere possumus, V consequentia quaedam inde taciιntur, qua plane contraria recta rationi videntur:

mimirum Uendere di ultatem non es refutare: F ii demum recte opianionem aliquam refutant, qui ostendunt ex falses eam elici principiis soaque, si in quoioniblu metaphistas Loran habet causio , multo magis hi quaesiuniis, quae facti Guntur, adhiberi debet: nam si semel probavero factum evidentibus arrumentis, nudis a sententia potero dim veri co eluentiis , licet periculeo aliis videantur V iis me expedire nequeam. Sunt certe eventus quidam hiso rici, qui erem certissimi Ant, iis ramos urgemur di vitatibus, ut vix eas solvere possvius. An iddo gram credam Christum unquamsuisse, , quia ex 2 cultatibus chronologia Rrr rr 3 cis,