장음표시 사용
301쪽
habentur orationes , ita pariter in omnibus Protestantium coetibus addictis civitatibus δυinum illud duina de libertate conscientia Aeoleravita auditoribus in ecclesiis commendaretur. Persuasissimus ego sum, Atheos δι missas non tantum damni rebvspublicis &religioni christianae intulisse, quam execranda priticipia haereti sucum, inprimis S. Dominici & J. Lhola discipulorum, Haec vero Theologi inprimis auditoribus suis dactis & indoctis, imo civibus omnibus, frequentillime ob oculos ponere & inculcare debent. Certe hoc pluris ad publicam privatamque selicitatem promovet dam conserret , quam sterilis de novis typis & obscuris Prophetarum Ora ulis rep sentatio , aut ethicae christianae inintelligibilibus& hyperbolicis verbis delineata commendatio ; ut de aliis articulis , qui sane fine ira etiam sine fructu populo christiano propinai 'tur, nihil dicam.
302쪽
ΓΗes. I. Cautela in proferendis conjecturis observaridae. g. II. Scopus autoris es' diuisio dissertationis. f. III. Osenditur aliquot argumentis Segnirim uulgibi in S. Codice daemones signiscare. g. IV. Loit. XVII. U II. Chronis. XI. I . intelliguntur idola formam hirci repraesentantia. f. V. Es . XIII. V XXXII. nec daemones, nec hirci Blae es intelliguntire. 3. VI. Esai. ciaratis locis possunt intelligi sata iso si Zabii. Probamr I. ex voce Samir. a. Ex vesisti verorum V falsorivu Prophetarum. g. VII. 3. Ex locis in quibus versmittir Segnirim , ae sacrisiciis bivis oblatis. f. VIII. q. Ex locis Levit. XVII. T. F. IX. Ex saltatione των Segnirim. f. X. s. Ex commentientia cultuis hircorum V Mororum , qui homines fuere, rese Luciano. f. XI. & XII. Osenditur probabiliorem esse se urentimn nostram de origine se roram, quam aliorum, unde T. accessit probabilia ratis argumentum. g. XIII. ΕΗe1iditur objectis es. Uitringae. g. XIV. Ad amici objectionem respondetur. F. XV. Cl. Clerita Objectiones expe-untur , Umis imponitur dissertationi demia
deratione hic tenenda. Dissertatiuncula haec a me valde juvene est conscripta, ct si erravi veniam eo nians mihi dabit henevolus Lector. Plurima ab eo tempore de origine idololatriae, variisque ejus speciebus evolvi scripta. Et quemadmodum celeb. v AN DALEM ad oculum ostendit, omnia quae de oraculis veterum dicuntur, non malignis daemonibus. sed fraudulentis si crificulis esse tribuenda; ita pariter crediderim. eosdem sacerdotes omnium Occultarum idololatriae specierum auctores esse. Impurissimae actiones. quae in sylvis perpetrabantur, sitis manifestuin faciunt, qualis naturaedaemones illi jactati fuerint. Haec inciunt ut credam etiam nunc, per τM SllGNiRiM nec daemones, nec hircos denotari posse, licet opinio mea sussicientibus probabilitatis gradibus non siit instructa.
303쪽
sso CONJECTURA DE SEGNIRIM AD ILLUSTRANDA
MUlti ex iis, qui studiis, praesertim humanioribus vacant ,
saepius hoc morbo laborare solent, ut opinionem quamdam a se inventam, & vel levissima conjectura nixam, non laudent tantum & foveant, sed impugnatam etiam tanto ardore defendant, ut non de opinione aut conjectura amplius agi putares, sed de veritate vel certissimis argumentis suffulta: quae agendi ratio innumeras rixas & logoinachias peperit. Ne idem mihi accidat, ab initio aperte statim dicam, me conjecturam, id est, opinionem quadam probabilitate instructam afferre; fumum ut non emere, sic nec vendere soleo. Si cui haec nostra conjectura displiceat, ille meminerit nobis ipsis non satis certam de hac re sentcntiam esse, sed probabilem tantum. Si tamen omni probabilitate destituta est, cum caeteris opinionibus, quibus eruditionis inmpus horret, seratur. Hanc Veniam petimusque damusque vicissim: quod si enim omnes opiniones levi tibicine sit multae e libris eliminarentur, quot quaeso opera salsamentariis tradenda essent. Sed ad rem venium. II. Ante omnia moneo, me prolixe de Voce Segoirim, ejusque diversa significatione acturum non esse. Qui cuncta accurrate & erudite hac de re dicta perlegere voluerit, is adeat omnium instar B chartum & Spencreum, summos Philologos. Animus tantum est ostendere, nullibi per Seg irim daemones intelligi posse; locis autem Esaj. XIII. & XxXIV. Sacrificulos Sabaeos , quae nostra est conjectura, me Segnirim denotare. Servabimus autem hunc ordinem, ut I. Opiniones Virorum doctorum de Segnirim proponamus, &quid in iis desideremus, adjungamus. 2. Nostram conjecturam circa loca ΕΩjae supra citata prolixius explicemus. 3. Quasdam difficultates diluamus. III. Vocem Sagnis pilosum, hircum, & denique idolum ad hirci formam sabrefactum denotare, ab omnibus conceditur. putamus
304쪽
autem Levit. XVII. 7. R 2. Chron. XI. IS. per τουe Segulata idola hircorum formam repraesentantia intelligi, cujus rei rationes infra dabimus, & primo loca Esaj. XIII. & XXXIV. considerahimus. Ibi per Segnii - οι LXX. Chaldaeus, Syrus & Arabs inteuligunt, ipse quin etiam cl. Bochartus, Spencerus & alii magno numero, τους LXX. secuti, intelligunt inconspicuas quasdam naturas,htimana poteutiores, seneri humano inimicas , hircorumque specie sylvis inerrantes, miserisque mortalibus illudentes. Hanc autem opinionem propter sequentes rationes reiicio : I. Quod haec interpretatio a proprietate verborum sine causa recedat; primaria autem vocis origine hirsutum, inde hircum denotare palam est, hinc ipse Aquila vertit τους τριχιωντας; inde, quod infra prolixe ostendetur, nulla probabilis causa dari potest cur Segnirim per μιμονια LXX interpretentur. 2. luaxime probabile est Alexandrinos ad opini nem , qua imbuti erant , interpretationem hanc accommodasse.
Notum est exemplo Aristobuli Judaei, Peripatetici Philosophi, Scriaptoris libri sapientiae, philonis Iudaei, sectarumque judaicarum.
philosophiam Graecorum, Platonis praecipue, tum temporis a Judaeis deamatam fuisse , hinc factum ut οι LXX. aliquando videantur in interpretationibus suis opiniones tum temporis receptas sequi, quod aliquot exemplis ostendemus ; v. gr. Ps. XCI. 6. Verba li braica per μιλονιον μνε μxeρινον reddidere, quae versio opinioni Gei tilium patrocinatur, putantium daemones meridie quammaxime esse
timendos: patet hoc ex hymno Callimachi in Lavacrum Palladis vers. 7I. qui Deam describit cum Chariclone Nympha lavantem, hisce verbis:
Hinc laetum, ut Tiresias, per Heliconem tunc oberrans, Dea conspecta oculorum usum amiserit. Locum jam adduxit es. Cmricis art. crit. p. I. c. I. Alius locus est apud Theocritum Idyil. I. P. I 23. seq-
305쪽
ssa CONIECTURA DE SEGNIRIM H ILLUSTRANDA
O Pam, Pan , sive nutic es in molite alto bcao, Seu per mugium Manahun obambritas. Ita Exodi III. I . Ero qui ero, οι LXX. reddidcrunt per 'Eγωὲιμι 'o A, probabili indicio, cos Platonicorum metitem secutos, qui selum Deum ita dici posse credebant; unde etiam Patres, iotinus M. CL Alexand Eusebius, aliique putarunt, Platonem haec e S. Literis su ripuisse. Ιidem LXX. Deut. XXXII. 8. verba hebraica jimi a numerum Angelorum Dei transtulerunt sequontes veterum opiniones , nisi
forsan , ut Capetas putat, pro Ischrael LXX. Et legerint: Pluribus testimoniis opus. non cst, cum in locis Es ae Syrenes &Centauros invenerint, quod clarissime ostendit, eos hac in parte solas opiniones tum temporis receptas secutos esse. Qtus aut hoc posito postulabit, ut hic τουe LXX. sequamur 3 Chaldaeos etiam Paraphnastas multis locis daemones, ubi nulli sunt, paraphrasi suae immiscuisse , multis iisque clarissim is exemplis ostendit cl. van leu, cap. s. de origine idololatriae. 3. Ideo LXX. vcrsionem hic rejicio, quod nihil causae videam, cur in deseitis Idumeae locis daemones hircorum formam induti inter bestias sylvestres saltarent, sibique invicem acclamarent. 4. Nullibi Deus per Prophetas Judaeis cultum malorum spirituum objicit, sed cultum AElilim lave abolim, id est vanitatum, idolorum arte fabricatorum , aures habentium , nec tamen audientium. S. Jerem. X. S. Esaj. XLI. 2 .
expresse ait Deus, idola nec bene, nec male facere posse: quod si autem ejusmodi mali daemones sub forma animalium, quae colebant, latebant; qua ratione dici posset, eos nocere non posse Accedit quod Deus Ps. XCVI. s. per Davidem dicat: Omnes Dii populorum , AElitim, id est idola , & ut Paulus loquitur ύδεν. 6. I a dem Omnes interpretationis rationes, quas Judaei & Christiani assi runt, nullo niti videntur sandamento. Aben-Dra ideo daemones hircos
306쪽
LOCA ESAI. CAP. XIII. 2I. ET XXXIV. I . . 9 3
hircos dictos esse vult, quod maniaci eos videant in specie hircorum , vel ut Minnitis, quod sibi credentibus ita appareant, quam derivationis rationem ipse cl. Bochartus sequitur. Non nego da mones existere, & potentiam habere in haec inferiora , sed eos hominibus sub Arma hirci visos esse, ex nullo loco S. Scripturae
probari poterit. Affert quidem cl. Boclarraris Hieroz. T. 2. p. 828. locum Philoin ali lib. 6. cap. I 3. quo dicitur in vicum quendam venisse Mατυρου φασι in , id uit, Diabolum, ut Bochartus intcrpret tur ; sed nullam causam video, cur hanc potestatem voci satyri suta jiciat cl. vir. Constat praeterea nugaciisimum autorem esse Phil
fratri tu , quod olim pluribus probavit cl. Moshmius, in observationibus, quas in Philosti atum promisit. Nec lo s Aurusini ab eodem Bochario allatus quicquam probat ; Verbo nulla possunt hujus rei exempla dari. nisi hominum superstitione Gentilium imbutorum; nec dignum est refutatione exemplum boni Antonii, quod bifert Hierondimus: vide tamen quid de hoc viso dicat cl. Clerica
Transeamus ad loca Levit. XVII. 7. & a. Chronic. XI. Priori loco prohibentur Israelitae sacrificare πια Segnirim, & 2. Chronic. XI. de Ieroboaino dicitur, quod fecerit sibi sacerdotes libamoth i Uegnari,n i Lgnegatim i. e. pro excelsis, o daemonibus V pro vitulis. Quas duas ultimas voces οι LXX. per τοις εἰδώλοις τοις ματαιοκ reddidere, &quidem non multum refragante es. Bocharto: nec aliter quam de idolis, hircorum Armam repraesentantibus . intelligi potest, nisi statuamus& daemones sub vitulorum Arma apparuin, unde tandem tot formas daemonum statuere debebimus, quot sunt cultus idololatrici objecta: confirmant autem hanc explicationem multa loca a Bochario & Spencero ollata , ex quibus constat, Egyptios idola se mam hirci repraesentantia, certe statuas animalium in templis habuisse ; quod docet Mela lib. I. cap. 9. Colunt in es νMultorum an malium, atque ipsa magis animalia. Confirmat Strabo tib XVIII.
307쪽
s64 CONJECTURA DE SEGNIRIM AD ILLUSTRANDA
Quemadmodum vero citata Levit. & Chronic. loca per Serui rim, idola ad formam hircorum fabrefacta intelligi debent; ita in utroque Majae loco aliam significationem necessario desiderant Cum autem supra ostenderimus frustra hic daemones intelligi, virict van Dalen, Besseras &Jacobus Ba ge, hircos sylvestres intelligunt, partim significatione vocis Signis nixi, partim quod illi
Servisim cum aliis animalibus jungantur. Sed nec huic sententiae album calculum adjicere potui, quia I. minus probabile, nec experientia confirmatum, hircos in locis arenosis, omnique pastu destitutis degeret jam autem e scopo Prophetae satis patet, eum ostendere voluisse haec loca fore summe desolata & deseria a. Illa saltatio & mutua acclamatio in locis desertis certas circumitantias significare videtur, quae ad ritum quendam idololatricum tendunt, quod ex infra dicendis patebit. 3. Non video quare ὀι LXX. prorsus hie deserendi sant; quamvis enim in eo errent, quod daemones hic inveniant, nihilominus tamen per traditionem eos scivisse puto, idololatricum quendam cultum non satis iis cognitum in locis desertis locum habuisse , praesertim cum loca Levit. XvII. & a. Chron. XI. huc manifeste tendant. Cum autem de idolis hircorum sermam habentibus dici haud possit ea saltare, sibique invicem acclamare , tentandum est, utrum sensus quidam & proprietati linguae & rei naturae conveniens inveniri possit, quo haec illustrentur. Et mea quidem opinione hoc fieri posset commode , si per Minirim sacrificulos Sabaeos intelligeremus ; quo nomine, ne quis mihi de antiquitate hujus gentis controversiam moveat, antiquis. simos orientis idololatras intelligo. Uideamus autem quo funis mento haec conjectura nitatur ; per gradus autem & probabilium concursum hujus conjecturae vim ostendemus. Quiescat interini paululum praejudicium novitatis & auctoritatis.
Observamus autem a vocem Sagnis primaria significatione
notare hirsutum, pilosum; ita Genes. XXvII. II. EDυus dicitur IIch Sugitis; idem de Elia dicitur z. Reg. I. 8. I. Reg. XIII. I9.
308쪽
LOCA ESAI. CAP. XIlI 2I. ET XXXIV. I b Prophetas Ueti Testamenti ejusmodi vestitu hirsuto saepius ii
dutos fuistae constat ex Hebr. XI. 37. ubi dicitur, quod εν μηλωταις, εν ιέιγειομ δερμασιν. Ita Uajas juxta LXX. σακκω indutus esse dicitur, per quam vocem vestem iiitelligi debere probabile est. Ita & Joannes Baptista in deserto ejusmodi veste indutus erat, σιεικον ταπεινοφρο νης ἐνδυμα, ut loquitur Clemens Alexand. op. Potteri T. I. p. 237. Hunc morem aliis ex principiis secuti sunt falsi Prophetae, ut rigidi satellites virtutis en viderentur nam teste Iuvenale e
Hispida membra quidein, durae per brachia sua
Promittunt atrocem an rem. - - -
Ita & accipio verba sunt cl. I. Hasaei, nuper magno politi ris literaturae damno nobis erepti, in di1 Bibl. hui. eius. I. p. 7 . quod Christus dicit de pseudoprophetis, Matth. VII. eos incedere
εν ἐνδυριανι προβατων, nonsolum allegorice, sed & literaliter allusi ne facta ad mores eorum, qui se prophetas tum temporis iaet bant, eaque propter se Ovium velleribus & caprarum circumvestiare consueverant, ex Veteris verorum propheta'm vestitus imit tione. Ita Zach. XIII. 4. ex falsi prophetae induti erant ad Oth sagnis, i. e. toga villosa , δερρην & notatu digna sunt Verba ultima: ne mentiantur. Fortassis ut putat cl. Theologus Ultrajectinus, F. A. Lampe, in dissert. de Uais nudo, respexit Propheta ad morem vatum Gentilium, qui aut pelle induti incedebant, aut in pelle strati odiacula iundebant. Sic de Pythagora refert Pompbrius ed. seri pag. ao. eum, postquam ad Idaeos Da stylos Cretam perveniIset, sacris initiatum , fuisse noctu - ποταμωόρνειου μελανος ες εφανωμενον, & additur De δε το ἰδουιον καλ- λενον άντρον κατααν utide constat Sacerdotes
hoc vestitu indutos plebi illusisse. Hinc Bacchi comitibus Satyris, qui nostri Seguirim sunt, teste Polluce Lb. IT cap. I 8. Erat νεβρις, ιγη ἀν-ἰζανην vel ut Casai bonus ι αλην vel τραγην V cant , & Diondi ius Halicai naus. Lb. VIL de indumentis Satyrorum praeter alia refert τραγων, de qua re vide plura apud Cuperum, Observat. Lib. II. c. I 2. & comment. Pollucis. Imo omnis aevi historia tradit, Sacerdotes veri castique Dei cultus ignaros,
309쪽
966 CONJECTURA DE SEGNIRIM AD ILLUSTRANDA
externo corporis habitu ad austeritateni composito , singularis pietatis splendorem & famam affectasse. Jure igitur ejusmodi Sacerdotes villosis vestibus induti Seguirim dici possunt.
locis degere & ibi saltare: utrumque quammaxime convenit sucrificulis; constat ex 2. Chron. XI. iis constitutos fuisse sacerdotes; confirmat id DisH Sic. Lib. 2. dicens, opportuisse τους - παραλαβοντας πατρικας ἱερωσυνας καὶ 'Atγυπτον τουτω τῶ Θεῶ τον τραγον intelligit προτον μυειδεαι. In sylvis praeterea erant simulacra A arae, quibus sacrificia offerebantur; quod omnis aevi testatur antiquitas. odotiis in Euterpe cap. I 38. sic nobis Dianae templum depingit: 'Eri δε-αλσος δενδρεων μι εγιτων πεφυτε αενων περενηον μοσν εν πω δε τψαλμα ἔνι. Interitis autem lucus est ingemmariumeton arborum plantatarum circa templum, tu quo simi Iim mest. Inibi jam multa sacrificia offerebantur; quis autem credat ab hircis vel daemombus haec comesta fuisse Z Sane dubitandum non est, quin sacriticuli illi daemones fuerint, hinc quod Porpbrius apud Eusebium praep. evau. Lo q. sub finem de daemonibus dixit , nos ianimo jure de sacrificulis dicere possumus , ύτοι οι χαιροντες
λοιβη τε κνισση τε δ ων αυτων πνευρ ιτικον πιαινεται Ali sunt qui
νlidore V libatione delectantur ι quibus spirituale ipsoa ιιm coi pus pii guescit. Historia sane sacerdotum Beli, sacrificiorum apud oracula oblatorum commessatio , & nota per omnia secula sacrificulorum idololatrarum fraus satis ostendunt, non daemones, sed sacerdotes oblata sacrificia avidis dentibus rapta tariareo spccu condidisse , ut elegantissimis Phaedri verbis utar. Nihilominus tamen multi ex antiquis ecclesiae Patribus credidere, malos daemones nidore sacrificioriam pasci. Athenai. Leg. pag. m. IC9. 'οι πιρι υν ὐλην δαιμονκπερι τας κνισσας το των-αιμα δετις, daemones illismate, iis dediti, niΔris ει sanguinu victisnarum aυidi sunt. Similiter Min. Felix , pag. I . ed. Dausi, nidore altarium V hostis pecudum saginari , ait , quos Origenes & Tertullianus sequuntur. Mimam autem est eosdem rit se Gentiles, quod his cibis Deos vesci crederent. Arnob. Lib. T. is Date igitur quaeso immortalibus Diis. - bibant,
310쪽
o bibant, styphos, brias, pateras, sympiviaque depromiter & qu niam tauris, pinguibusque dapibus se reficiunt, ne quod in stoina si chi tramite niale transvoratum substiterit viscus, succurrite, pro psis rate ; Jovi O. M. merum, ne priefiscetur, date: cupit eructare. nec potis est; ac ni illa labatur & solvatur obstructio, periculum, , maximum est, neoblisus intcrrumpatur spiritus. & viduatum rori maneat, sine suis adminil ratoribus coelum IIII.
d Accedit, quod Levit xvii. 7. prohibeantur sacrificare
Segnirim , addita causa, quos sectauim ip scorta=ulo , quae non lumde idololatria , sed proprie intelli endu sunt ; notum enim est' abominandas lubidines in locis illis sacris commissas fuisse. Confir- ' mat id hist oricus sacer, I. Reg. xiv. 23. 24. & alibi pluribus t eis ἱ imo, quod maxime notandum, erant scorta ejusmodi idolo sacra, quae Ddeschol & Ddaschim vocabantur: jam autem sacrificuli in parum callis his lucis abominandis criminibus se contaminasse mutitis exemplis, si neccsse esset, ostenderem. Vide, si placet, Herod tum, lib. I. cap. I99. de more Babyloniorum; Strabonem, lib. I a. de Comana Cappadociae, A templo illic Deae Lunae sacro; epistolam Ieremia Baruco subnexam, nec mireris in lucis ejusmodi fraudes commissus esse: Hujus generis detestandus ritus vel hodiernos Indiae Orientalis idololatras invulit, & ortum debot sacrificulorum fraudiabus. Vide cl. la Croete, hi ire δε Chri ani me des Indes, Lib. - 6. p. 488. Inao quod magis horum hominum audaciam ostendit . in locis , ubi oracula reddebantur, nequissimi nebulones staminas accedentes vitiarunt. Vide Herodot. lib. I. de turri in templo Babylonico Beli; Ioseph. Antiq. lib. I 8. pag. 62 a. de Paulina ope sacerdotum Isidis a juvene vitiata, Rusiui his. eccles. lib. 2. cap. 2 . Quid ergo mirum, si illi sylvis degant Z Hinc puto etiam rati nem petendam, cur minus viri , sed solae taminae in quibusdam templis pernoctare potuerint. Vide Macrob. lib. I. Saturnal. cap. I 2. & lanium de Vesaeap. 3. Adde citatis testimoniis locum Luciam de amoribus , & sebii de vita Constantini Magni lib. 3. cap. S. clericum ad vers. 7. capitis xvII Levitici, & ad v. I . cap. XXXIV. Exodi. Sed pergendum.