장음표시 사용
591쪽
de Himearia , aliisque Europae provinciis adversus Rasormatos petapetrantur scelera , non religioni tantum, sed humanitati omni contraria , idque sub nomine nescio cujus pietatis & orthodoxiae eheu fieri solent, expenditis. Contentiosis certo illis, sive Monachis sive Theologastris, omnia illa mala, sive crimina , quae cum persecutionibus conjunctia esse solenς, adscribenda sunt. Cum vero argumentum ipsum ita comparatum sit, ut mihi amplissimam differendi copiam subministret, aretis vero temporis
cancellis nos inclusos esse sciam , sitnama tantum rerum velligi a se. quar , adducturus praecipua duntaxat capita , quae ad delineandam imaginem contentiosorum Theologorum facere polse exiitimavero. Antequam vero rem ipsam aggrediar, duo anica monenda H. puto. Pri-ιm est: me in hac oratione imaginem quidem Theologorumi contentiosorum repraesentaturum , at ita tamen, ut de vitii ipsius. . quo laborant, foeditate potius sim futurus solicitus , quam ut multorum recentium cumprimis exemplorum inductione dicta mea sim confirmaturus. Cum enim res ipsa per se manifesta satis sit, cur ex
antiqua pariter & recentiore historia ecclesiastica ingentem tellium numerum adimim , inprimis cum mihi probe perspectum sit, homines qui hoc morbo laborant irritabiles valde esse , causam video nullam. Quod si qui sint in ordine nostro . qui, quod commune est multis Theologis & U. D. Ministris, in se dictum putent.
mille nudabunt Enimi conscientiam; hisce nihilominus me excusa. tum esse volo, quia animus est dicere de Vitiis, parcere personis. Interim ego caussam non video, cur de hoc argumento publice verba facere Theologo non conveniat. Cum enim contentiosi Themlogi praeter & eontra sacratissinia conscientiae jura licentiam sibi sumant , optimos saepe & innocentissimos viros vel leviter duntaxat errantes perstringendi, vitamque ipsis acerbam reddendi, nemo cordatis viris vitio vertere potest, si fraudulentas, rationi pariter& Evangelio J. Christi contrarias artes , quibus utuntur, R quae innumera mala rebus: publicis & ecclesiis omni tempore intulerunt, in apricum producant. Habemus , quibus causiam nostram tu e mur , duces divinos pariter & humanos. Paulus certe, qui Timotheum suum monuit, quid in munere siro, quo defuncturus Arat , praestandum atque cavendum sit, omnibus suturis V. D. Mi
592쪽
iiistris , regulam quam sequantur , religiose praescripsit , dicens: δευeniles cupiditates fuge s is litiam , Iidem , caritatem , pacem
una cum iis , qui Dominum sincero mimo in vocans, persequere.
Multas V indoctas quaestiones declina , quippe quae, ut scio , pugnas
gignant. Vimm Domini serviis pugnare iton debeat, sed erga omis, mutis esse , ad docendum accommodatus, injuria patiens, cum mansuetudine erudiens di eutientes , si forte , Deo eos ad frugem reu cante , vertim agnoscant , ad seque redeant, Inter Doctores vero publicos magnus semper fuit eorum numerus , qui data opera vi lium , quod oppugnamus , perstrinxerunt. Duorum tantum dignitate & eruditione eminentium , qui iue adhuc florent, & de ecclesin
pariter & republica litteraria amplificanda soliciti sunt, mentionem laetam. Prior est Ch. M. PD us, Theologus celeberrimus & Academiae Tubingensis Cancellarius dignissimus ; hic singulari edito libello de praejudiciis Theologorum, malisque , quibus aliquando
adversus dissentientes utuntur urtibus, candide & cordate egit. P sterior est y L. Moshemius . Theologus Academiae Gottingeniis fumugeratissimus , Cancellarius itidem hujus Musarum sedis nobilissimus, editis tribus ad citata Pauli ad Timotheum loca , de Theo logo non contentioso , dissertationibus. Et profecto cordatus quisque & prudens Theologus sedata mente mala, quae per contenti sos sacrarum Ministros in rebuspublicis 3c ecclesiis omni tempore excitata sunt, perpendens, necessitatein sibi impositam esse existima bit, auditores suos & suturos V. D. Miniitros contra exitialem hunc morbum praemuniendi , atque meliora consilia commendandi. Ut dent enim, qua sunt perspicacitate, Viri sapientes & cordati, infinitis quaestionibus orbem christianum omni tempore agitatum suille.
partim inficetis & utilitate vacuis, partim ubstrusissimis & inexplicabilibus , partim periticiosis A noxiis disceptationibus. Vident non de rebus ipsis. saepe numhro , sed de verbis, de sermulis , da modis loquendi, bella inter Doctores geri Punicis graviora: vident eadem argumenta non secus ac Sisyphi saxum volvi & revolvi ; nec ullum litibus finem statui, inspectantibus & ridentibus iis , quibus
nec veritas cum est, nec pietas vident, quod de Graecis scite quondam Cicero dixit, contentionis eos cupidiores esse, quam V ritatis , id in eorum nonnullos aptissime convenire, qui in controversiis explicandis operam ponunt nec id inter partes quaeri, quia Ttit ita a nam
593쪽
narn verius & melius seliti ant, sed quisam ingenita maris & eloquentia valeariat ad sua defendenda Z vident fratres , quorum animi conjunctissimi tae debebant, mutuis sese cladibus eonficere, & audgloriae liudio, aut privato ductos odio, insestis sigitis concutiet re e videndi criminationum , maledictorum liberalissimos esse, qui se patientissim . Servatoris discipulos profitentur , atque adeo qui aliorum animos senare volunt, vitiis voluntatis & intefligentiae gravissimis laborare: vident denique pugnandi lubidinem , quam opinione citius animi
juniorum , quos honoris plerumque vexat aviditus , concipiunt , incredibilem malorum vim in rempublicum christianam inferre , &ab eo , quod unum est necessarium, abducere. Quis igitur cordatus Theologus rebus sic stautibus non omnes ingenii sui nervol. intendat, ut morbo huic quantum in se est oecurrat y pos Huam inanifestum est numerum horum hominum quotidie crescere. Verum, enim est illud poetae cujusdam dictum. is Quo te ambulando cumque vertas gentium , vitare non est disputatorum genus procax , pr tervum , fastuosum , garrulum , quos pacis hostes ultima. haec aetas tulit, qui nocta lucem nigra vertunt candidis.
Alterum quoS monenturn , quodque facile silentib involapposset , si omnes auditores idqui essent rerum arbitri . est me nimirum contentiosiorem Theologorum nomine minime intellectos velle viros eruditos & sapientes , qui capita religionis gravissima solidi simis argumentis probant; adversus religionis omnis hostes acriter defendunt incredulitati apertum in dicunt bellum 3 grassantia inter Christianos vitia severe reprehendunt, & nihil eorum intentatum relinquunt, quae ad veram solidamque religionis custae curam propagationem & defensioliem facere posse existimant. Tatitum abest ut de hisce viris abjecto sentiLmus, aut eos in contentiosorum Theologorum numerum referamus , ut potius eos in caelum tollamus.
laudibus , dignosque judicemus, qui in ecclesia eminentissimωs ho inoris gradus obtinet ni, & ab omnibus maximi aestimentur. Ncque etiam in numerum conrentio rum Theologorum resero eos, qui inirebus minoris momenti . utque adeo ad sundamenta religionis christianae non pertinentibus , a fratribus suis dissentiunt, &hunc suum dissensunt argumentiis', non convitiis manifestum faciunt, idque eo,
594쪽
x Saram reruria non potest , ut omnes , qui iisdem religionis vilicuIis constricti sunt, idem tamen de omnibus sanetioris disciplinae patribus, sentituit. Aequo igitur animo tuter fratres hic disseia sus serendus, qui in hac rerum divinatum & humanarum imperfecta cognitioneia fines usque vitae nostrae duraturus cta Celeberrimus quondam hujus 4llustris nostrae schola: Theologus 'IL Heideuertis, in pnisatione sermulae consensus praemissa, ipsos illos. viros doctos, a quorum sententiis discedendum esse putabaz,. non νobstante levi illo dissenta , qui tamen infaustarum litium occasioliem , suppeditabat, Papelli nimirum & ala sequaces , appellavit viros statres ejusdem sanctillimae fidei fiscios. Et in libelli, lectu ἰdignissimo, de pace inter Protestantes ineunda, totum illuna dissutisum: inter nos δι fratres Lutheranos. Mammeum k ita est, levissimum esse clarissimis declaravit verbis. Tales pri,fecto, qui ita de Datrum vel veris vel putatiliis erioribus sentiunt, idque opere ipso praestant M.
inter Theologos contentiosos referendos nulla ratione censemus. H isce in antecessum notatis, breviter primo, quid non ue conteiitiosi Theologi aut V. D. Ministri intellectum velimus. explicabimus ;. dein vero, quantum temporis spatium permittet se iii signiores horum hominum characteres repraesentabimus. Theologum ergo conteiNtiosum appello eum , cpii live accuratiore rerum 1ivinarum scientia destitutus , sive inepto zelo se superbia , inclarescetidi luidio, δε--σμοφίι , aliisque pravis affectibus commotus , holuinos vol platiis ii nocentes se vel leviter errantes grauiorum errorum reos esse clamat ue eos quavis data occasione verbis A scriptis impugnat, lacerat, mo det, omnia ab invidia petita argumenta ad eou exosos reddendos in medium profert, cum invisis haereticis illos conaparat; eorum famae, existimationi & finiunis quantum in se est detrahit; controversiam vel levem erxorem in majus extollit, per coiis uentiarum consequel L cas talia erranti imputat, a quibus alienissimus est qui Regibus, . A rerumpublicarum moderatoribus dissentientem taliquam pestem . sicietatis civilis depingit; qui ex pustulis. ulcera iacit A. im media. . pace classiciim canit; qui nois argumentis, scit criminationibus ad. stam sententiam tuen Aam utitur, idque sub praetextu zeli pro gloria Dei; qui aestu fervoris caeci ita abripitur Sc exardet,. ut quid . . dicati atque , defendat ipsi ev ignoret; qui uittar Caci virgiliant... . . . t T id tit 3 Diuitiam by Cc oste
595쪽
Faucibus ingentem fuimum mirabile dictu
omit, involvit que domum caligine caeca, Pro pectum eripiens oculis , glomeratque siub antra. infersm noctem commixtis igne tenebris. Qui denique omnia illa fucit, praestat, quae ad dissentientem exosum reddendum, vitamque ei acerbam faciendam facere possiunt. Facile coii-jicio auditores, hunc qitalemcunque delinentionem TheoIogi contentiosi nondum sufficere ad omnia illa cognoscenda,quae veram indolem horum hominum repraes. utare, innumerasque --, artesque religioni r
tionique contrarias, quibus omni tempore usi sunt, depingere possint: requiritur igitur, ut quantum temporis spatium permittit neque enim, jam librum scribimus , sed brevi oratione in compendio, quae de
hoc argumento dicenda esse putamus , vobis in memoriam revocamus praecipuas quasdam artes &-, quibus potissimum ad alios exosos reddendos hi homines uti solent, exponamus. Cum ab omni ratione , legibus conscientiae & religionis plane abhorreat,
hominem innocentem plane , aut in rebus minoris momenti erram lcm , graviorum errorum reum postulare, eumque apud alios exosum
reddere, aliquid contentiosis illis Theologis excogitandum ante omnia erat, quo perversam illam suam judicandi & agendi rationem alia qua ratione commendarent, saltem apud vulguς hominum , quod nihil expendere, sed antecedentium turbam sequi solet. Cum vero religione nihil sit excellentius & magis venerabile , in ea praesidium quaerendum esse in rebus maxime culpandis A sensui communi comtrariis putabant. Deposcit nimirum sincerus religionis amor, ut ad omnia ea, quae ad illam promovendam legitime conserre possunt. vires omnes impendamus: cum vero boni illi homines opinationes suas praejudicatas , & quasi cum laete materno haustas, pro graviabus religionis articulis habeant. aut saltem pro talibus aestimari via deri velint, alios atro carbone notaturi,& vesaniam suam, superstutionem, & malitiam excusaturi, fingunt sese ad ita judicandum & agendum mero pro gloria Dei zelo, nullis vero pravis antimorum commotionibus compelli.
Quamvis vero homines non plane stupidi facile perspicere pos.sent. nihil absurdum magis esse & pietati inimicum , quam mei tiendi ' calumniandi effrenatam lubidinein religionis A singularis pietatis titulo venditare & excusare velle ι nihilominus ab ipsis chri. stianismi
596쪽
stianissimi inculatibulis, inprimis vero , postquam in sectas itum est, propudiosae & sceleratillime hae artes adversus dissentientes in religionis negotiis adhibitae, & ab iis, qui etiam in ceteris acutum cernere solent , neque Maticis imbuti sunt opinionibus, si non publice adprobatae, repressae tamen non sunt. Plebem sacile , ememtita pietatis specie , fanaticis & plane nihil significantibus verbis de eipi posse, omnis aevi docuit historia ; at vii Os etiam haud indoctos, imo juris saepe divini & humani peritissimos, fraudulent. illis artubus, quae a quovis agyrthu Se histrione usurpari possunt, ad iniquissima quaevis probanda & peragenda sese abripi passos , credere nunquam potuissem , nisi luculentissimis testimoniis de his edoctus essem. Nimirum dantur, inprimis in rebuspublicis, homines vanae laudis amore quidem capti, at iis eruditionis cutis destituti, quiabus nomen aliquod inter eruditos consequi possent ri putant tamen sese facile famam eruditionis & singularis pietatis consecuturos, si pro receptis quibusvis minutis opinionibus soniter stent, dissentici tium vero sententias impugnent; cum quibuslibet & de quibuslibet rixentur, inque Ηeterodoxos, ut eos appellant, coram plebe iisque qui controversiariim momenta non intelligunt, strenue deb chentur. Ubi vero nudiunt, se ob servorem illum, vel a plebe, vel a versutis quibusdam aut fanatici ingenii hominibus laudari, ex stimant, se lumina ecclesiae orthodoxae esse& caelo ceteris propiores. , Plebs enim & Vulgus eruditorum , verbis utor sapientissimi The
logi S. IVerenselgis , in haec erumpunt verba: Iei Pli sancti, religiosi ,
ui MAM, illi orthodoxia sunt columina, qui nihil qιticquam remittuusa eriariis , qui omnia ramum dicta in haereses trans rivare , teris mas quasque adsevgiones immane quantum exaggerare fiunt , qui onnum
toleraratiam , --u mansuetudinou, concordiaru, tanquam communi
nem Chrisi eum Belial execrantur , qui identidem ex cathedra, exsuggesu, ogveam Didonis virgiliame repetunt cantionem. Stirpem V genru omne futurum Exercete odiis : cinerique hac mittite m ro, Munera. Nullus amom populis, nec foedera sunto. Hoc plebecula, iisque qui accuratam religionis notitiam non habent, placet. Lubentius audiunt declamascires qui in dissentientes debachau tur , quam Iios GVuomtores, qui cara sibi onu ut vilia. Quia
597쪽
ORATIO DE IMAGINEM ' nugislsi hodie nos ni ' Huis quain Drenue se gessit ' mammpera
invectus Ut tu eus, qui fratres mseri esse velleut es quanto ardore eos in orcion deturbavit Ρ Hic vir , hic es s hie aDersarios suos debellare κουD ; hic sat orthodoxia I Hi vero homines inepto furore abreptiasque adeo sibi tu hoo aelo placent , ut existinent 4 se illo , quicqttidalioquin vitioris sibi inesse po fit, redimere V expiare , his elui omMes aeuhis Juas , his defemta abunde cu)upensari, tisique adeo, ut Deus Quodammaria obligatus ad multa sibi, tam devotis scilicet V Jem vidis sitis civitoribus, condonanda , qua tu aliis toleraa e non posses. Iactetuis oculatissinuis ille Theologus. Sub eodem lingularis pietatis & zeli pro gloria Dei praetextu. Thcologi contentio si alios iuvisbs reddituri, ad provocant in rebus ad essentiam religionis plane non pertinetilibu , quasi in religionis negotio veritas & vetustas pari pata ambularent. Ninitrum saepe fieri selet, neque propter rerum ipsarum Sc ingeni
rum diversitatem aliter potest , quam ut vir doctissimus etiam veruque amanti iiirnus in examine rerum divinarum . in primis vero ii, interpretatione S. Litterarum, a receptis quibusdam ni orum sente . rus recedere teneatur . quoniam in hisce non minus falli poterant. veteres , quam iwltrae aetatis Theologi. Hiuc vero contentiosi . nostri Theologi & U. D. Milustri in blitos excitant clamores, atque asserunt, non sine coii temtu majorum hanc vel illam novam senten- tiam & S. Litterarum interpretationem in medium proferri, k ut . elegantissima horum hominum phrasi utar, dicunt tales mi es e iussarentum cineres. Hacque occulione, quasi de eo qiraestio osset, merita majorum, quod dilientientes negarunt nunquam , in coelum tollunt laudibus, itaque de iis loquuntur , quasi onmes de coelosuissent delapsi. iti fallibiles . omnisque erroris etiam in min mis crapertes. Iidem vero manise fissilinis indiciis produnt semquentissitne . se non tam pro gloria p trum & majorum , nedum Dei, quam Vero potius pro gloria sua, commodis suis, & Dpmationibus pugnare, mutaturi singulas ili horas sententias, si musteus vliquis doctorculus novam aliquam sentent am , majoribus ignotam plane, in medium esset prolaturus. Uno atque altero exemplo dicta nostra confirmabimus. Superiore secillo in Belgio exortus est vir celebris Joh. Coccejus, qui novas quasdam hypotheses theologicas m medium attulit . eum succeisu temporis, ut fieri solet, ingens
598쪽
turba sectatorum insecuta est. Reperiebat ille in V. Gl amento non solum multos typos & prophetias singulares recentiori aevi, ap- 'plicandus, sed & longe plurima testimonia Ueteris Tel amenti do S. S. Trinitate. Deitate Filii & aliis argumentis. Calvinus vero cael rique majores noliri nulla vel exigua horum tellimoniorum vestigia apud veteres reperiunt. Quid igitur satiunt hic contentiosi & pro majorum gloria adeo soliciti Theologi r Calvinum aliosque Reformatores deserunt, & a male informatis ad nielius informandos pro-Vocundum else putant. Idem Cιrlvinus olim Berit, Muscido, Pelliacam, & Bibliandro, at quantis viris i pro novitate vocalium hebraucarum pugnabant: & in rebus ni inori S momenti, antiquitate temporis , ins ilia & oscitantia librariorum , in utroque Foedere ab- errationes quasdam reperiri asserunt. Horum vero sententiam multei
illi & orthodoxiae tenacissimi scilicet viri. Linquam periculos im valde reiiciunt, & contrarium statuendum esse clamant. At num hoc essmajorum auctoritatem tueri ut jam non dicam eos, qui ad majorum semper conseia sum provocant, saepissime ne per vitam quidem eorum scripta evolvilla, sed recentioribus quibusdam praeceptoribus totos est addictos. Et quid tandem ex jactata illa majorum auctoritate & consensu in examine veritatis contra dissentientes colligi potest plane aut nihil valet illa urgumentatio , aut si lcgitima est haec ratiocinandi ratio, sequitur, in Gentilium aut Pontificiorum castra , in quibus ollin militabant majores nostri, rursus esse trans-cundum. Ex quibus manifestissimum eth , contentiosos nostros Theologos nonnisi eum in finem adversus fratres ad conseia sum ni torum provocare, quam ut eos possint reddere exosos & heterodoxiae
suspectos. Patescet autem magis quam sit ille jactatus pro gloria Dei zelus ineptus & falsus , si perpendamus, quibus mediis doctores nostri seraphici uti soleant, ad hominem dillentientem corrige dum , & si erraverit in viam revocandum. Nimirum vir veri amore tactus, & singulari cupiditate luce salutari errantem perfundendi i
census , nihil eorum omittit, quae ad saniorem mentem eum reuocare possunt. Hinc placide modesteque sententiam ipsius expendit, argumenta quibus nititur , amice trutinat, erroris sontem detegere allaborat, eaque omnia caute evitare studet, quae eum aliqua ratione offendere , aut in errore confirmare possent. Nostri vero bellat ges contra omnia illa conveetare solent, quae dissentientium unimos . II. rara ada. Uuuu uuu veri-Diuitigoo by Gorale
599쪽
a veritate inquirenda non solum retrahere ; sed & ad iram provocare & in errore confirmare possunt. Huc reseras omnia illa argumenta ab inυidia petita, quae singulari dissertatione explicuit celeb. Clericus atquel exemplo Hieronymi illustravit. Paucis unum vel alterum hujus argumentandi- methodi asseram exemplum , brevitati consulturus. Prima & longe usitatissima methodus homines diisen. tientes exosos reddendi csst: quod nimirum eos citin invisis hominibus , haereticis nimirum antiquis pariter & recentioribus conserant. Hinc audias tantis Doctoribus dignas argumentationes: Tu, inquiuunt , Nestorianus es ; tu Eutychianus I tu Manichaeus ; tu Praedestinatianus 3 tu cum Pelagio aut semi- Pelagianis sentisi tu Socini norum aut Fanaticorum in catalogum reserendus, & ita deinceps. Laiquas autem , ub omni humanitate alienas , & ex mera invidia petitus has comparationes vel potius criminationes esse, ex eo bene
cuique constat, quod non solum malitiastissimum sit, dissentientes ab horum hominum exosorum opinione saepe longissime recedere, imo aliquando nequidem sententias, quas veteres illi defetidiise dicuntur , perIpectas habere ; sed A quod iiii quissimae illae comparationes& eriminationes nihil plane conserant ad erroris alicujus intem detegendum , & veritatem, cujus amore se flagrare dicunt nostri ete- Iotae, in apricum proferendam , ac potius errantem in suis opinionibus confirment, quandoquidem videt A quasi palpat, hos homines ain mentis solidis destitutos ad conustia duntaxat confugere. Doctissimi certe omnis aevi Theologi hos parallelismos cum haereticis, ubi de errore revincendo agitur, institutos semper improbarunt, quia non solum nil hi ad veri cognitionem conferant; sed disputantes inter se de sententiis quibusdam a vero statu quaestionis revocent, & ad operosias quasdam & parum necessarias disquisitiones de veterum opinionibus devocent. Mentem suam de hoc argi mento sic exprimit celeb. Mosbemitis, Acad. Gottingensis Canceli diguissimus et Nos, inquit, quod pace dicimur docti lonorum viro
Minu , quorum eruditionem V vim ita cetra tauri veum amrer, tametsi
haud negemus , cociationem veterum V nouarum sectoram X errorum non inquam titilitatis aliquid adferre in disputationibus f plerumque ramma, quum id tantum agitur, ut veritas i Vivetur V defendari r , plus inco Mundi quam utilitatis adjt nctum Iakere Uinamur. Priu-- ripis ,
600쪽
cipis , quae faciliori negotio dirimi lites poterant , hac ratione protrahuntur G amplificantur. Nec enim amplius , si res ita insituatur , de sola dogmatum vel veritate vel falsitate quaeritur , sed alia sismi inscuntur controversiae hisoricae valde implicata V laboriose. Veterum scilicet sectarum hi bria exploranda es , vehementer obscura V variis diffficultatibus circumsepta, By quid commune habeant novi errores cum illis antiquis, cum cura dijudicandum es: quod non sine longo laborest. Hoc demis f quis labore feliciter drfunctus sit, V novas sectas
antiquis ex toto similes esse osenderit, nihil inde aut parum fructus
capiet , ad errantis mentem sanandam V alios contra vim erroris communiendos. Etenim cum veteres in aesimandis aliorum sententiis errare potuerint , nec semel erraverint, id nondtuu eντογήs aliquem' convincere poterit, quod idem illud, quod ipse pro ver o dicit, antia
quis quibusdam conciliis fassum visitm fuerit. Pugnabit iste potius, si ingenio valet, inscitiam M invidiam obsitisse majoribus ne veritatem perspicrirent, eosq/te Duos V sapientes fuisse , quibus notam ilGhaei deos inusserint. Quanta hiaec novarum turbarum materia, qua non potest non mentes homi sum perturbare , atqtie ab eo quod solum erat necessrrit m ad res Iartim utiles abducer e ' His accedit, qΠ0d vererum haereticorum nomina in conet itiis hodie V contumeliis ponuntur , isquei verbi causa , qui Tritheita , aut Pelagiis uus utit Sabellianus vocatur, eadem pene injuria afficitur , qua qui vioninium , portentum hominis .caudex, sipes, nebulo appetratur. Atqui Servator noster a Chrisi norum disputationibus omnem caυillaudi libidinem abesse vult, hominesque satis propter eri si es suos infelices novis malis , ignominia V iκ-juriis excipi vetat. Hactenus insignis ille Theologus. In genere de hoc argumento loquendo , solent coluentiosi
Theologi omnes minuris momenti controυersas in majus extollare,& per consequentiarum ambages vel innocentem plane, Vel leviter errantem exosum valde reddere ; cumque Diis iratia nati, aut ingenio Se lassicienti eruditione destituti, aut malitia quadam & aliis insultandi studio in praeceps acti sint. solent ex pustulis ulcera i
cere, & in media pace classicum canere. Sc ex mulca, ut proVerbium habet, et cohantos facere. Exempla si desideratis auditores . ingentem eorum numerum ex veteri pariter & recentiore rerum in ecclesia gestarum historia Uuuu uuu 2 afferre Diuitired by Cc oste