Raemundi Sebundii, De natura hominis, dialogi. Hi, & Christi, & sui ipsius cognitionem exhibent, nunc demùm aucti, summàque fide recogniti. ..

발행: 1568년

분량: 445페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

251쪽

ranti malum imputat,quod sponte non se- est. D M. Sed quare Deus animam mu dissimam corpori infundit, qua nouit sordidandam esse, atq; corrumpendamὶ R AE. Quod anima corrumpitur, atque etia post corruptionem a Dei consortio separatur, nullatenus est bono Deo imputandui nec

est contra Dei iustitiam, si malum culpae

transmittatur ad posteros. Haec est enim inter Deum 3c hominem facta constitutio, ut homo per coitum carne gignat,& Deus genitae carni animam infundat. sed postquam primus homo suum corpus inobe. diendo eorrupit , & per tale corpus corruptum fit aliorum corporum propagatio:Et sicut corpora,ita & corporu vitia transtriit, tuntur. Licet igitur homo suum opus corruperit, Deus ramen propositu ordinis sui mutare non debuit:quamuis enim caro sit

Dei iusto iudicio punita,hoc est caduca,&eorruptibilis facta,propter hoc tamen Primam constitutionem Deus violare noluit,

quin semper propagatis eorporibus, licet vitiatis,animas mudas infundat,quibus dusectatae suerint,maculas cotrahunt, dc ruinas. Ista igitur ruina non Deo imputanda

est,sed insecto,&pestifero corpori, quod a ruinosa& corrupta carne primi paretis desceditide cuius peccato quicquid malevo-

252쪽

DE LAP sv HOMINIs assium,vel miserum,in anima,& carne posteritas patitur, originem duxit. D o M. sed nuquid ipsa propagatio, seu generatio,de se transmittit in posteros ipsam quam ce nimus utriusque hominis corruptionem 3R AE M. Non ipsa generatio, sed generationis libido, quae generationi de comuni

lege ruinae coniungitur. Nam ante peccatum suisset utique propagatio, sed libido

nulla fuisset. Cerne nuc,mi Dominice,mia serabilem hominis corrupti tragoedia, i ctu, Sc lachrymis plenam. D o M. Vidi saxeor,optime magister,& ineosolabili dolore percussus sum,nec ullatenus potero, respitare,nisi ostenderis mihi,quibus rem diis tam ingentia poterunt hominis mala resormari. RAE M. Animaequior esto, in

proximo est ut consoleris. Verum quia cernis prandii horam instare, quaeso ut usque post meridiem praestoletis.

253쪽

L O G V s. reparatione DUM humani et

quod per unum omnes . consurgimin. ώλ, y mgna sit bominis obliga

Ri v s A' M loquamur. quomodo possit collapsus,&cofractus homo reparari, ne cesse est dicere,de magnitudine offenset, & maxima obligotione iniuriae qua homo proteruus, &obediens, in Deu maximum perpetrauit. Tuc primum tibi sapiet magnitudo,& dulcedo remedii , elim magnam aegritudinis

acerbitatem agnoueris. D o M. Rursum ut

video ) me ad lachrymas mittis. R A E. Ita . omnino necesse est. Nunquata nec humilis,nec gratus tuo medico fies, nisi aegritudinis tuae morbum,ad liquidu depraehenderis. No putabis medicum tibi opportunum fuisse, nisi dum vulneru tuorum de-0eratam putredinem intuitus sueris. D o.

254쪽

si se neςesse est, sacito ut voles. Vt magnitudinem culpae atqi offensae agno stas, oportet te nonnulla animaduertere.

Prima est,quod omnis offensa tati est

manda tantum ponderanda, quanta est ipsa quq offenditur persona.Cum igitur se Deus infinitae maiestatis, sapietiae, bc bonitatis,idebiniuria in Deu commissa est penitus infinita. D o M.Hinc palam intueor,

quod qui Deu offendit , obligat se ad infinitam atq; interminabilem poenam. R AE. Socundu est, Nam exquo iniuria in Deum commissa hedit, ac destruit,quantum ex se

est,honore, & gloriam Dei, qui est infinitus:ideo talis in homine eo temptus fit infinitus,& ad infinitam obligat amaritudine. Textium, si homo e5plesset in obseruatione mandati voluntatem Dei, infinitum bonum, & meritum interminabile meruisse : qui enim faeth quod p cipit Deus, ob igat Deu sibi, ut praemiuretirae infinitum. Igitur qu Mohomo facit quod prohibet Deus, obligat se Deo ad detrieritum,& ad suppliciu sempiternu. Faciendo

itaq;. quod odit atq; aspernatur Deus,plus operatur de malo , quam. Deuxilli oper lux est bonu. Nam bei munera, quamuis maxima,tamen finita sunt:sed malum. cuu

255쪽

infinitum. D o. Colligendo ea quae supia dixisti,cu his que nuc dicis, duas hominis

obligationes esseco sidero. Vna est naturalis, quae causatur de Dei beneficiis acce- Ptis , per qua astringitur homo dare Deo quicquid inuenit in se amoris, reueretiae, laudis,& honoris .Haec obligatio &bona,& perpetua est. Alia obligatio est, qua secit homo pro malo culpet, quod operatus est, & pro offensa in Deu comissa. R A E M. Bene consideras: sed hoc debes etia nosse,

quod homo hac secuda obligatione implicitus prima soluereno potest. Impossibile est enim, ut homo criminibus irretitus, de Dei inimicus, reddat Deo debitu dilectionis, honoris,& laudis:quod tame pro sus,

eeptis beneficiis reddere cotinuo tenetur

Vides igitur quam nociva, quam maligna haec obligatio sit, quae primam impedit ut reddi non possit. Haec praeterea obligatio alia de se generat omnino funestissimam. Nam qui mortali peccato obligatus est, a

peccato perpetrado se cotinere no potest.'Qui enim iacit peccatu, seruus est peccati: qui aute seruus est, ut peccato obediat necesse est. Uno igitur peccato Gmisso, impellitur cotinu E homo ut secundu , tertiit quartum q; comittat:ut qui malus est,m

ius fiat adhuc:&qui sordidus est, sordescat

adhuc.

256쪽

DE LAP. HVM. RRIA. 239hue. Do. Haec tertia est omnium pessima obligatio, quae in extremam calamitatum

miseriam homine praecipitem facit. Hinciam pater, quam summe malignum fuerit illud primu originale peccatu Adae, quod nos in tam pessimas Ooligationes ,& mille miserias detrusit. R AE. Vere malignu, &totis animi medullis execradunt, quod ex his rationibus poteris intueri. Primo, Si

cui nihil dignius, nihil praestantius libero

arbitrio, ita nullu malum peius est, & detestabilius, quam culpa, & corruptio volutatis,atq; arbitrij. Quado igitur per inobedientiae culpam destruxit liberum arbitrium, tue illud destruxit, quod erat in re- ru natura omni u pr clarissimu, pulcherrimum, nobilissimu. Secundὁ, Omnes crea turas sub homine Deus constituit propter liberum arbitriu , quod dum homo violauit, violauit etiam uniuersum creaturarum ordine,&reru omniu pulchritudinem sua deformitate foedauit , & quatum in se niti. frustrauit totu uniuersum debito fine.D o. Hac sua corruptione sui video ) nisus est Dei honorem, que de rerum institutione promeruit,vacuare. Quod malu quia vo-Iuntarie admisit,ideo maximam offensam constituit. R. AEM. Verum dicis, sed deperdendo seipsum vacuavit Dei optimam

257쪽

intentionε, ut nihil ultra valeret:nee poszset iam corruptus in illum beatitudinis at- ternae finem perduci,ad quem illum cod1. derat Deus. Quarto, c5sentiendo Dei maximo inimico,& sua vota coplendo, quem ex sua persuasione Dei bostem ignorare

non poterat,audiuit enim eum contra Dei marita loquentem:huic igitur consenti do, qui Deumedacem nitebatur asserere,

summam Deo secit iniuriam , & despe in suo postposuit inimico. Quinto, Non solum semetipsum perdidit, & Dei seruitio subtraxit, diabolicς se mancipans. seruit ti: sed & totam posteritatem suam diuinis subduxit ob quiis , S. sub Luciferi posuit potestate An b c tibi crimina parua vidu-tur λ D o M. Imo vero maxima senti sed quaeso te,quousque animam meam tollis: quare n5 dicis mihi,quibus remediis tanta poterui mala sanariὶHomo ad Dei imaginem coditus, corpus&anima perdidit, mille se vitiis inquinauit, odiu sui creat ris incurrit,non solum paradisum,sed de ccrim cui creatus. su erat amisit,

di sub dira diaboli potest se

258쪽

mmo in ita indiget satisfumone, qua nisi per infinitam pei bonam filia

OVia igitur mala hominis maxima

sunt, ideδ maximis remediis opus babent. Et ciuia culpa in Deum commissa est infinita, ideo de infinito indiget expiatore.

At quonia culpa est infinita , ideo meruit R infinitam roena: & h anc quoque neces se est expiare, si debet homo in statum

quem perdidit reformari. Ad omne enim culpam, aut punitio sequitur, aut satisfactio Si igitur homo vult destruere culpam quam admisit,& poena euadere quam promeruit, oportet quod tam magnu oper tur bonum , ut vincere possit matu, quod prius nequiter perpetrauit. Vt igitur recu- . peret homo perfecia sui creatoris amici tiam , necesie est ut reddat illi pro obliga- . . tione infinita satisfactionem infinitam, de hoc eum lata faciat humilitate, quantum

antea sisterbivit. Oportet igitur quὁd talis satisfa o sit voluntaria, libera, amorosi, de intimis cordis medullis erumpes, dulcis, iucunda, salutifera. Do M. Quis quaeso satisfactionem poterit opera' 'rii Nunquid homo italituus , incarcera

259쪽

tus ille vulneribus saucius, pei aduertiis irius, daemonis amicus Z sed nuquid Angelus, qui cum finita persona sit, tollere poterit malitiam infinitam Z Nuquid Deus iJefficere volet, qui ab homine turpiter inhonoratus,despectius,& offensus est,& sub Dei odio constitutus.Cum enim Dei iustitia exasperata sit, quomodb ea nequitiam

volet expiare,quam debet merito punire3' R AE. Multum laboras, multum anxius es.

Sed nunquid humiliavit ex eorde suo , de abiecit filios hominu)Nunquid obliuiseetur misereri Dominus,aut cotinebit in irαsia misericordias suasὶ Nunquid hominis malitia Dei bonitatem euacuauit Absiti is

Conclutamus igitur, quia ex quo illud,

quod homo soluere tenetur creatori,m

ius sit,quam quicquid est citraDeu,& hoe no est nisi Deus: clarE sequitur,qubd nutilus potest hac satisfactionem operari, nisi solus Deus. Intellige quae dico ullus potest soluere nisi Deus, & nullus debet nisi homo. Oportet igitur qui hoc bonu op

raturus est Deus sit,& homo Debet ergo, Deus,& homo in una conemre personia: Deus sua bonitate hominis miseria expi .

re velit, & homo posue. Nisi enim Deus homo fiat, & homo Deus, tuina hominix no poterit rubleuari: Haec aute persena cu

sit inta

260쪽

sit infinita; habebit in se aliquid, iliis citra Deu nihil est maius, quod sua magnitudine,& dignitate deleat omne debitu & omne compleat satisfactione. D o M. mantum ergo concipio haec persena infinita cum Deus sit, nihil pro sta eulpa debebit creatori:atq; ideo exoluerepoterit pro his omnibus, qui no possint reddere quod debent, quia no habent.Non est igitur extra hac personam spes vlla salutis,quae potest habere meritu infinitum, de duplici ratione iram offensae iustitiae mitigare: primo, quia Deus est:secundb,quia homo diuinus est .Ratione primi est cacissime reconcilia ire potest:ratione secundi meritum infinitum adducere potest, quo Deus infinitus

mitigetur, & culpa infinita remoueatur. De conditionibus Ibanc personam in iram . estra sit actione.

Optime hoe mysteriu c5cepissuorum. ut melius cuncta cognoscas,dica tibi aliquas conditiones, quas necesse est harepersona habeat, si debeat ad liquidu Deo.

nominet recociliare. Prima est: oportet ess

SEARCH

MENU NAVIGATION