장음표시 사용
121쪽
pter illam ematuri,nec emptio gratiae separari potest ab emptione Spiritus Sancti ,cum & ab illo,& cum illo debeat in. sundi: emptio autem Spiritus Sancti c6tinet intrinsecam eius iniuriam, ut expendit Tarasius in cap. Eos, qui I. q. r. Nec unquam est moraliter necessirium emete Sacramentum, cum possit dari pecunia, vel ad redimendam vexationem, vel ad molliendum animum Mini. stri nixta dicta.
An pro Sacramentorum administratiori
possit aliquid ace ip 6 Viadatio,& acceptio cor Ia.
tiua sunt, post quaestione praecedente haec congrue potest agitati, co, inunis equi de omnibus functionibus ex ternis,quae licet ex fine, vel principio sint spirituales, nihilominus habent annexuvii laborem corporis , vel aliquam in commoditatem, quatenus insumunt te pus,quod impendi posset temporalibus sucris,aut commodist,tales sunt celebra tio Missae, preces Canonicae,consecratio templi, do similes.
tria costularari posse, primum actionem ipsam,qua talis est. Secundum laborem intri insece cum illa coniunctum. Tertium laborem extrita secus annexum. La-lior intrinsecus operi dicitur, sine quo non potest opus consistere: duplexq; di. stinguitur, primus intrinsece constituit. ipsim iunctionem, videlicet in Sacramentis prolatio formae cum lotione , vel unctione,vel actione simili constituente lacrum minitarium: In ali;s svnct: oni. bus proportionaliter labor celebrandi Missam, consecrandi templum, vel aram, benedicendi vestes sacras, vel aquam, rccitandi preces, &c. Secundus est labor necessario praecedens, vel subis sequens sacram iunctionem: Ire videlicet ad Ecclesiam, indui vestibus sacris, studium praecedens concionem, delati,
gatio manens post illam, di similia. Labor extrinsecus operi dicitur, sine quSpotest opus absolute consistere, duplicis terque pariter,distingui potest. Primus est, qui nascitur non ex ipsa functioiae sacra, sed ex opere diuersa per accidens
cum illa coniuncto, nimirum si Sace dos ambulare cogatur duo, vel tria milliaria, vel expectare duas horas, ut S cramentum ministret, vel Missam celebret . Secundus est, qui per accidens ex parte Ministri coniungitur cum sacra functionet quatenus idem opus molestiu , & laboriosius est personae debili ,
vel non assuetae, quam soritin exercitutae. Sic Sacerdos debilis, aut infirmus magis defatigatur faciendo sacrum, vesadministando Sacramentum, quam robustus, de sanus. Ita diltinguunt Do res citandi. 8 Hoc supposito prima sententia docet,etiam pro intrinseco labore sacri functionis licere pretium accipere. Te
pro Iabore celebrationis Missa am ὐστ fmilibus posse pretium exigi . Corsonae glossa. cap. Significarum de Prabendis
Episcopum recipere procurationem, duconsecrat Ecclesiam, lata quam pro labore debitam; & Clericos dicentes os ficium pro defunctis, posse mercedem accipere pro suo labore: sed q. 3. minus
consequenter excipit laborem admin, strationis Sacramentorum. 49 Probatur; nam omnis labor codiporalis mercede locari potest; ergo labor etiam sacrarum iunctionum iuxta
id. Luc. I . Denus est o eramus mercede
fua. Declaratur consequentia ; nam. labor corporalis intrinsecus sacrae sumctioni, vel incommoditas eundi, vel redeundi, vel assistendi tempore necessario moraliter est aestimabilis,nec amittie
122쪽
sium valorem propter coniunctionem cum spirituali funci ione, Poterit ergo vendi precise secundum istum valorem non augendo pretium ob spiritualenta dignitatem sine labe Simoniae. Confir, matur ; nam huic labori debetur ex natura rei merces,vel stipendium.Sic enim
rici omnes, quodetiter Ecclesa des uiunt, s pendi asanctia laboribus debita, fecundum seruit Uur meritum a Sacerdo tibus consequantur. At non debetur stis
pendium ratione sunctionis spiritualis, ut spiritualis est, sed quatenus in ea codius laborat, & Occupatur: ergo potestic labor tulia mercede compensari, iu- sim: pretio vendi. so Secunda sententia docet, laborem intrinsecum sacris iunctiombus nec aestimari pretio, nec vendi posse secus entrinsecum, & accidentarium laborem ia
gans absolute Iicere vedere tales actus, vel locare tales operas, quamvis liceat sustentationem accipere Sequitur Solus
batur quoad primam partem I quia la-hor intrinsecus actioni lacrae sic est cum illa coniunctus, ut non possit ab actionis sanctitate separari;tali siquidem actioni consideratur inesse sanctitas, nempe imcutio, molim; membroru promanas ab mtellectu, di voluntate ministrantis; edigo vendi no potest sine iniuria sanctitatis intime coniunctae.Confirmatur;nam operatio, siue labor corporalis non est pretio aestimabilis nisi per ordinem ad opus,cuius cailla suscipitu ergo quoties opus est sipirituale, ac per consequens in vendi bile, labor corporalis intrinsece cuo ratione coniunctu ac necessario re. .
quisitus nec vendi, nec aestimati pretia
poterit. Etenim cum emporalis labor nihil proficiat per se sine sipirituali operis
fructu; Quisquis horum alterum veniat,
sene quo nec alterum prouenit,πetitrum imarendarum relinquit,ut habetur in cap.Minquas obiecerit. I Quoad secunda partem probatur haec sententia; quia tunc non accipitur pretium pro spirituali functione, sed pro labore corporδll per a cidens ipsi coniuncto, qui suam retinet aestimationem . si Dico i .licitum est aliquid dare, vel accipere pro laboribus extrinsece, seu per accidens adiunctis, siue praeuijsiotactioni sacrae, siue conitentur illam. In hoc conueni ut viriu' partis Doctores. Probatur, nam hi labores in se sunt quid temporale per is pretio aestimabile, nec sacrae functioni necessario connexum . Sic cantores aliquid exigere postunt pro labore, vel artificio canendi voce,vel ia- strumentis;nam haec per accidens comitantur ossicium diuinum, ut quod sine cantu peragi potest, nec ex coni fictione cum sacris functionibus amittunt mationem , quam lias haberent iste profana. Similiter Sacerdos si Iongum iter conficiat ob administratam Sacr*mentum, vel longo tempore quemquaex spectet ad celebrandum,potest pretiis huius laboris exigere.Videantur ossur,
quidem hanc doctrinam limitat ad ιι
borem extrinsecum primo modo pomto p .m 67. Quippe laborem extrinis cum ex parte solius Operantis, qui senex, aut debilis,aut tardus est, existimat non augere valorem operis , cum respectu petentis opus sit omnino per accidens;
ideo siquidem opera viri nobilis scissimistis terram non plutis, aestimatur, quam: opera rustici, licet nobilis maiorem l borem adhibeat, quam rust icus.Contra
puta iugeri valorem laboris ex circinstantia personae maiorem sentientis difficultatem. Verum opinio sit j probabilior ,, & tutior est, quam amplectit
sa Dico a. pro laboribus intrinsecta, G a. iaciae
123쪽
sacrae sunctioni non potest proprie pre
tium exigi, vel accipi, sed solum stipem dium titulo sustentationis. Prima pars probatur fundamentis secundae sententiae.Secunda pars paten,quia dum Ecclesiasticus Minister sacris minita ijs occinpatus , non potest aliis operibus, & l
cris incumbere,quibus aleretur, ius comparat, ut a Fidelibus, in quorum utilit tem incumbit, sustentetur. Ideo dicitur
agat h. i o. Dgnus est opera iΜa cibosuo, P Luc. Io. Dignus es operarius mercedet fur,quod caepe repetunt scripturae. Christus etenim instituens Sacramentum Oidinis iustissime voluit, ut Sacerdos viuere posset ex sacris fimctionibus; concurrentibus scilicet ad eius sustentatio-arem proportionaliterillis, qui commodum inde percipiunt; verum non tam secundum proportionem commodi sibi prouenientis ex Missa, vel Sacramento , vel simili, quam iuxta proportionem incommodi, mi inde Ministrans incurrit. Sicut si Petrus constitueret Pauludispensatorem liquoris pretiosissimi,das illi facultatem donandi singulas eius Ibhras, quibus vellet,nihil pro se paciscendo, nisi pretium laboris,Paulus non venderet liquorem , cuius non esset Dominus,nec trantiationem domini 7,cum nihil accipere possit correspondens eius aestimabilitati; sed solam stram operam, quae per se quidem visis esset, sed haberet aestimabilitatem a facultate cocesta per Dominii liquoris. Ita contingit in lacris
sinctionibus. Et quamuis intentio Mi-
nistri, vel applicatio Missae quae sunt actiones ex obiecto suo sacra:) deducantur in pactum, utpote sine qu&us labor
esset inutilis paciscenti; fructus tamen Sacramenti,vel Missae non venditur, seu solus labor exterior comiten satur, ut cis
tingit in illo cuilode, qui ius habet do
mandi liquorem accepta compensatione maturi, vel minori iuxta maius, aut minus incommodum distributionis. Vi
lib. 23. n. 39. S pei lutc soluitur iunda--entum ptimae sententiae.
II. I AT Is censet, hane doctrinam esse veram de omni labore sacris functionibus intrinseco tam primo, quam secundo modo positissiy. num. 47. Probat, nam omnis labor, & operatio, quae per se necessaria fiunt ad sacrum miniit
rium, siue precedant, siue comitentur, siue sequantur, veluti componunt unum opus morale, quod totum censetur sacrum, di vitale tractandum est. Nec actiones illa: pGuiae, vel comitantes ,
aut subsequentes habent ullam Hlim, tionem,aut utilitatem, nisi propter opus spirituale, seu ministerium ecclesiast cum, ad quod Ordinantur: Vnde si pretio
fierent, ipsiun opus spirituale vender tur Inde colligitur, Sacerdotem, qui canit Mistam,non posse ratione cantus stipendium augere; nec adeuntem tem plum ad Sacramenta mini liranda posse vendere laborem itineris, quoties non excedit communem diliantiam I nec studium praecedens concionem, nec defatigationem ex illa re sellantem posse pretio compensari, nec Canonicos ii choro canentes posse pro cantu pretium accipere Quoniam ille cautus, & coeteri labores numerati sunt intrinseci fui γ-
bus Guia putat laborem praecedentem, aut subsequentem retinere suum Tlidimationem, quam habet ex natura tua. ncc illam amittere ob respectunt ad functionem sacram. Unde coli clit flu-dium concionatoris prauium, vel eiusdem satigationem cx magna vocis, dc animi comes tione, dum concio natur vel laborem Sacerdotis canentis Mista,
vel facienti; iter ad celebrandum, seu ministrandum, tu . mvis breue,vedi pO DL. hatetur tamen Suard sententiam esse tutiorem, &in praxi sequendam. Et quidem tutius erit, ut siquid detur prolus, non titulo venditionis, sed furant tionis accipiatur, is P ctes,
124쪽
ues Petes, an obligatio peragendi sunctiones sacras venat possit, seu pretio compensari videntur affirmare Caie
DI.m9. Probatur I. nam obligatio distinguitur ab spirituali senctione a. quia sic excusiantur Capitula , seu Coruientias Ecclesiarum qui pretio suscipiunt onus celebrandi singulis annis Anniuersiaria , vel ossicia sacra 3. quia licet in mutuo nihil accipi possit ultra sortem, at pro mutuandi obligatione potest accipi. Si militer ergo licet pro lacra fiunction praecise nihil accipi possit, tamen pro obligatione praestandi talem functionem recipi potet t.
is Hanc lententiam veram esse censeo, qnoties Obligatio sacrarum functio- Dum suscipitur cum oneribus corporali bus per accidens annexis U.q.qn Sacer dos obligatur ad celebrandu, vel ministrandii in tali loco distati, tali,vel tanto pore, ut specialem moleitiam, aut in- conroditatem passurus sit . Haec videtur
esse mens comus is Doctorum , ut explι- cuit Abbas in cap. significatum de Pr benuia, n.8. Innocentrus ibi, in cast. 3.
Ne Praelati vices suas, Caietanai op. reg. s. Dicens, este licitum Iocare operam seiritualem non secundum se precise , sed ratione corporalium, quae per accidens adiunguntur. Et certe nactra liter in his obligationibuq interuenient fere semper onera si initia. gitur enim Mini iter in tali loco manere, talem horam exspectare,priuari commodis alijς, vel occupationibus, ut paratus sit sacro miniisterio ; & in hoc ea se conuincunt sundamenta num. praecedenti relata.
tur,per ordinam ad sacras functiones, ut tales sunt, non poteli pretio vendi, vel locari. Nam ut inquit S.Thomas 2.
ctuntur spiritualibus tanqua lini,& ideo quamuis liceat vendere temporalia; ordo tamen ad spiritualia sub venditione cadere non debet. Igistur obligatio con
siderata solum feeundum ordinem ad spirituale ministerium vendi, seu Iocari non potest; alias sipirituale ministerium
venderetur,vel ut res vendita, vel ut ra tio. venditionis, quorum utrumque simoniacum est . Ita Suarea. de Samontatib.q. cap. I num. II. Quare tutius qui
dem est,& in praxi consulendu,ut etiani in his obligationibus pecunia non accipiatur titulo venditionis, vel locationis , sed sustentationis.
excluditur,quoties Ecclesiae pastor,aliusve beneficianis si issicientem fi fidelibus sustentationem habet ex decimis,vel ex alijs prouentibus, ratione quorum ex iustitia teneatur ad spiritualia mini. stranda. Tunc enim iniuriam inseri, siquid amplius exigat pro Sacramento. rum administratione . Quod docere videntur Glossa, & Abbas in ca Suam q. de Simonia, limitat id Laνman δερ. num. I 6. n: si consueti ido logitime prae scripta serat, ut Fideles aliquid osserant Parochis, vel Ministris, quamuis alio-gin sessicientes prouentus habeant. onsionat Possemnus cap. s. V. t s. dicens s
recipi posse, quidquid siponte suerit ob
stentationem, quoties eius exactio tur pis auaritiae, vel simoniae praesesert sipoclem Verbi gratia, si prius non confer . tur Sacra metum, quam pecunia num e rata sit, vel de illa numeranda cautio. praeli ita fuerit. Quod prohibetur cam
notatque Larmanop. 8c addit Post euinus, n. 16. maioris persectionis Bre nihil etiam oblatu sponte pro Sacramen totum administratione recipere, quo uiam Apoliolus gratis in Evangelio la borabat ad Thesalon. 3. Certe Panius LRituali Romano sic inon et Parochum in monitis generalibus Diligenter c neat,ne in Sacramentorum administratione aliquid quavis de causa, vel occarsione directe vel in directe petat . sed e' gratis nunti iret , & ab omni Simoniae, vel quaritiae sulpicione, niduin cnima
125쪽
icingissime absit. Siquid vero nom ως-leemosynae, vel degotionis studio, peracto iam Sacranient ponis a Fidelibuν' offeratur, id liciιe pro consuetudine lo- rum accipere poterit, nisi aliter Spis,
Vppono I. petentem baci amentum indignε vel esse publicum
cultum;Rursu vel publicepetere, vel occulte.Suppono a.delictum, di delinque temdici tripliciter occultum. Primo quando vel a solo Sacerdote cognoscitur; aut ab uno,uel altero,nulla tamen infamia, vel publico rumore laborat. Secundo quando certa scientia constat uni, vel altori, verima apud alios est publi a sese picio,vel rumor, unde nascitur aliqualis vitam ia, & hoc dici solet delictum occultuni, sed famosum. Tertio , quando constat tribus,aut quatuoridi adhuc cinsetur peccatum occultum; dicitur auritem probabile; quia probari potest inta iudicio.obc Suareet 3 yso 3. itf8.6 7 se . . a Suppono 3.pcccatorem , di pecca tum dici publicum primo notorietate iuris; quando de delicto constat in iudicio per delinquentis confessionem , aut per sententiam iudicis , aut eius decla
men dici iure notum per legitimam te stium depositionem . Secundo dicitur seccatum publicum per euidentiam fati,seu notorietate facti notorium, quoties pluribus ita constat, ut nulla possit tergi vorsatione celari . sumitur cit eu
tione clericti muli G,docetq; S. Thom, 3. p. 3 8o.Q.6n communiter Doctores. 3 Quantus vero numerus requiratur, ut factum ex ipsiorum notitia dicatur notorium dispotiunt Auctores. Adria, uos μ 4.qμυ. fenuit. de Euch. cum Pa normitano , di aths requirit decem homines, nam his numerus est necessarius ad conitituendun, populum, seu Paro.
maiorem partem collegij, vel congre 4tionis , ubi noa sint pauciores quam ecem. Lusiυδερ. n.74 dicit, hoc serepublicum resi ciu talis congregatio nis,non autem absolute respectu totius vrblsidui Parocriae; quapropter illa sinium censet absolute publica, quae in tali loco, cum talibus circumllan tias gesta, vel propalata sunt, & cuiuis innotescere
6.MItalosvoro PosMinii Dp .prudentiqSacerdotis relinquunt, ut in particularidi)udicet ex circumitantios; an ita peccatum innotuerit, ut publicum reputari debeat . Quod etiam tradit Mara e 3. P.i f.2O9,Sμarcia vero βρ .distinguit de publ:co respective, vel absolute . Peccator respective publicus dicitur in praesenti respectu modi, quo petie Sacramentum, quando scilicet tam pu-Dlicum est prius peccatum, quam peti tio Sacramenti coram illis , qui norunt crimen alias Occultum absolute; quoniam tribus tantum, aut quatuor peris nis notum est. Absolute publicus dicetur, cuius crimen ita multis est cognitum ,ut prudenter iudicari possit esse generaliter notorium,cum qua tamen notorietate nonnunquam itabit, ut coram
illis Sacramentum petatur, qui delictuin ignorant. Hanc cillinctionem amplectitur etiam Posseumm op. 3 Suppono 4. Ministrum Sacramen. torum per se loquendo teneri non conserre Sa cramentum indignis, idest ca-
retibus debita dispositione ad effinum illius Sacramenta percipi dum . Ita
126쪽
cooperandi peccatis alienis. Quippe si
recipiens est indignus , iam est mala receptio;quare Minister conserens cooperatur indignae receptionis, subindequo peccato recipientis. Probatur 2. ex spe ciali praecepto non dandi sanctum canibus Matth. 7. immundis nimirum, &Peccatoribus. Committitur enim Ministro Sacrametoriam administratio tan-
Iam seruo prudenti, fidelique dissipenorii cuius est dispensare Sacramenta iuxta reueretiam ipsis debitam.& finem institutionis ipsiorum. Sed indigne suscipiens iniuriam irrogat Sacramento , quod frustrat ipsius e tactu , seu fine proprio; ergo non est illi ministrandum
6 Hinc fit, tibi ministriati Sacramentum probabiliter constare debere recta suscipientis dispositionem; tum ut fideliter disipenses; tum ne peccato receptionis indignae coopereris; ut autem ea dispositio tibi moraliter constet, debet in eius indagine talem diligentiam adhibere , qualem cuiusque Sacramenti conditio postulat iuxta prudelis viri tu' dicium. V.g. siquis petat Baptismum, inquirendum est de fide, csteri sque dispositionibus ad illum requisitis. Ad conficinationem, Eucharistiam, Extremam Vnctione susticit, si petens catholice vixerit,& ius habeat recipiendi, nec con stet, illum esse in statu peccati mortalis, ut praesumatur habere debitam d. spositionem. In Sacramento Penitenciae, cum Minister sit iudex, debet accuratius examinare causam, ut dispiciat, an reus sit absoluendus, an ligandus. Siquis petat Ordinem,aut Matrimonium,praemitte cie sunt inquisitiones,quas Tradent.praus oribu Ieg M . 23. 2 . Sic notant Sotus m
sua Parochia peccatores publicos, inquirere , ne recipiant indigne Sa
An prae tum non ministrandi Sacra mentum indignis sit Urmatinum ut negatiuum'
C Har se. o. r. GHρε 7. MIy. . d - eee, non esse simpliciter negatiuum,quia cum sit praeceptumnaturale , si semper,& pro semper obligaret, nunquam liceret conserre Sacramenta pecocatori; cum tamen aliquando liceat. Censet ergo reducendum esse ad praeceptum assim ainmm prudenter,& fideliter disipeniundi Sacramenta. Vnde fit. ut quoties comode fieri potest,debeant indignis denegari, no vera cum incommodum graue sequatur. 8 Pax is vero 3 p.dis .m .sdicri esse praeceptum negativum, sicut praeceptum non occidendi, mim tamen aliis quando sine peccato possimus occidere. Nam quando dicimus, praeceptata negativa semper,& pro semper obligare , non intelligimus ea ei a materiam absolute siumptam, nimirum circa occisionem, vel administrationem Suemamenti peccatori collati obligare abi lute, sed circa talem materiam debitis circumstantijs determinatam; crem aliis enim ex eulamur a malitia talix actio. nis;quia cessat obligatio prςcepti, quan tumuis negat tui. Certe mihi magis arridet, peccatum administrationis indignae potitus esse commis. sionis, quam. omisit mnis ἔideoq; potius esse contra prae
ceptum negativum, quam amrmam tiuum.
127쪽
An Sacerdos, vel Diaconus in mortali communicans simi- de pracomsecratis, commattat duo pec-- cata necessario manifestan.
di eandem malitiam falsae significati . nis reperiti, sine quis ab altero Sacra- metum accipiat indigne, siue manu sua
. disp.67seM. I. circa finem, docet ibi reperiri plures malitias secudum speciem moralem diuersas quia violantur duoi praecepta valcla distincta. Primum de I recipiendis Sacramentis cum debita di. spolitione, quod omnibus fidelibus est commune. Secundum de fideli dispen- . satione Sacramentorum, quod specialiter pertinet ad Ministros. Quapropter . in consessione debet utrumque manifestari.Conisnant,quae diximus supra c.f. . a. q. I. u. O. scilicet ministrantes sucha. ristiae Sacrameatum ex hostiis praeconsecratis in mortali , peccare mortaliter quoties ex olficio ministrant) ob indi- .gnam administrationem ; ergo si praeterea concurrat indigna receptio , duo peccatae distinguuntur specie morali.
An aliquando liceat inducere peccate in rem ad rece Minem Sacra. menti , quod scinus m
cepturum essestro II Rima sententia negat absoluae. I. Quoniam id esset non soliis alterius peccato cooperari , sed etiam inducere proximum ad malum. Vnde Zamuis urgeat praec pium recipiendi
edamentum , non licebit compellere talem peccatorem ad Sacramenti receptionem . Minus enim malum erit violare praceptuin consessionis , aut communionis Uig.etiam in articulo naottis. quam sacrilegium indignae receptionis patrare. Sic docent Sotur m q. d. s. I a.
supra,qui colligit inde, quando Christus
in coena dixit . Cem ι te ε, seu babite ex eo omnes, non inuitasse Iudam ad Communicandum in mortali, sed eius peccatum permisisse, dum instituens Eucharmmae Sacramentum loco, dc tempori conuenienti, communem exhortati nem praenu sit, quam non debuit propter Iudam differre, veι auferre. ii Secunda sententia distinguit afferens , si probabile sit, peccatorem occultum indigne recepturum esse Sacra menta , nec inducendum esse, ne dum . aliquo modo compellendum , ad ips, rum receptionem propter findamentum primae sententiae. Si tamen pruden ter speretur, fore ut resipiscat, di digne recipiat Sacramenta, poterit induci, vel compelli ad ea recipienda . Quin si dinbium fiterit, an digne, vel indigne recinpturus sit Sacramenta, poterit ὶnduci ad ipsorum receptionem. Quia non indinc tur, aut compellitur aci aliquod sic lus perpetrandum, sed ad id peragendum, quod redin potest agcre. Si tamen id indignξ peregerit, non ex alterius Dam
ia Dicendum est, non sollim quoties speratur digna receptio Sacra menti,vel dubia fuerit, ut dicebat secunda sentet tia, sed etiam quando moraliter est ceris ιum, peccatorem occnitum indigne reinceptu tum csse, si ivsiciens. Occurrat necessitas, quae iuxta c haritatis ordinem sussiciat aa permittendum illud malum propter adi quod maius bontun; tunc e sese licitum inducere quempiam adreci. piendum Sacramentum , quod digne posset recipere , sed siponte recipiet inis digne . Quia prudentia dictat in tali ne- cinitate perniissionem alieni peccati li. cere; quamuis connexam cum petitione secundu se ivlla. Necessitas aure sufficies in praesuti reputabitur,si populus, ut audiat rictum in die susto, non habot
128쪽
Sacerdotem nis peccatorem. Ideo li-icebit illum inducere ad celebrandum, quamuis in peccato communicaturus sit ex siua malitia. Similiter si valde conducat , ut aliqui nubant statim, licebit illos ad mox contrahendum inducere, licet timeatur, non fore disponendos, videberent . Idem potest in recipiendis acris Ordinibus contingere ἴ facileque possimi similes cassis excogitari, in quibus inducens peccatorem ad recipiendum Sacra metum utatur iure suo iuxta regulas prudentiae, vel Charitatis. Ita
Vtrum peccatori publico siempe is dene
tentia peccatori publico, siue petat occulte, siue publice,denegandum esse Sacramentum, nisi publice dederit signa pgnitentiae. Sic docent .s'. Thom.
inis. I.q. 6. punit. qui refert alios. Coi Quat Rituale Romanum pag. 6s .a cenae. Fideles omnes ad Sacram communiOnem admittedi sunt exceptis ijs, qui it it χ ratione prohibentur. Arcendi autem Lini publice indigni;quales sunt ex m- municati,interdicti, manifesteque infames, ut meretrices, concubinaris, sine.
vatores,magi,sortilegi, blasphemi &alibrius generis publici peccatores, nisi de eoru rinitentia,&emedatione constet, N publico scanda Ioprius fatis secerint.
IA Probatur I. ex Patribus, sic enim afferunt Cis sistomui hom.83.in Matth. Qρra anus Dist. Io. II. cir Iet. Augustinus in cap. Muisi a. q. l. Inuant textus in U.Qsestum sim ea.Tuas nos de cohabit. Clerae. Probatur 2.quia naturale praecinptum non conserendi Sacramentum indignis, de quo diximus q. I. tunc maxime censetur obligare, quando Minister potest commode sine detrimento denegare Sacramentum peccatori. Sed pecucatori publico commode potest dene gari, siquidem nec in rs, nec in externa specie ius habet petendi Sacramentum. nec sequitur eius infamia,nec ultu scandalum umo sequeretur scandalum si tali daretur Sacramentum. Ergo debet illi denegari prorsus, quando non constiterit eius couersio; nain interim iure reputatur indignus tanto beneficio,& pem consequens ab omni Sacramento reperu
is Circa quam doctrina nota I. Pe
catores publico S vocati merctrices,c icii binarios,vsurarios, magos,sortilegosω blasphemos, quos recenset Paulus I . latu/βιρ.n. t 7. Item histrionem, qui turpes comae dias publice repraesentat, pa 'rasitum, qui cum aliorum prae iudicio, mordacibus utitur dicteriis; exercet emtorneamenta, quae iure prohibentur,aut ludos periculosos cum discrimine vitae p
tore in sacris initiarum, aut heneficiat nam his clericis iura sub mortali prohibent consuetudinem ludedi notabilem. qualitatem; Item exercentu coiter cum noto periculo choraeas cum sceminis, &'minas, que nimio fuco,velomatu pr cos pallicere conatur. At haec,& similias, dum sine perieulo inortali,& sine intentione praui finis exercentur, non impe diunt receptionem Sacrament m.Quare considerandum est, an actio publica, quam exercet, ex st, vel ex obiecto,
129쪽
vel saltera ex modo talis sit, vernantis constet, non fieri sine peccazomorrae Ii. sic enim , & non alias repelluntur a Sacramentis, quia tune sunt publici peccatores , donec ab exercitio talium actionum desistant. Sic aduerrunt Glossa
16 Notari si peccator fit absoluia pinblicus euidentia turri. vel facti, repellen. dum esse, quamvis petat Sacramentum Coram illis,qui peccatum petentis igno, rant.Colligitur ex S. Thomas ηρ. ismere reo ne loquitur, docent Lamanis . er Suaret. sed . s. quia per illam publicam notitiam amittit peccator ius petendi Sacramentum in isto Ecclesiae ,
maiorisq; momenti censetur, reuerent ani debriam Sacrameto seruare,quam
famam petetis apud aliquos tueri. Quin ipse petens sibi potest imputare paruam istam iamς iacturam , qui cum sit publicus peccator, audet ad Sacramentum accedere . Consonat GUMea. 3.ρ. G0.-9. N. IS. quando crimen est notorium notorietate iuris: quando vero publicum est per identiam facti,monet considerare, sit ne vetosimiliter paulo post ad illorum etiam notitiam peruenturum Qui mi delictum ignorant. Cceteriinxi quoties delictum est absolutei publicum, moraliter fit certum, paulo post deuent vim in illorum notitiam, qui nunc lysium ignorant laseruit Suaret siupra.
IT Nota I. non Pssicere, quod delictu sit probabile, quatenus iudicio probari potestivi peccator publice petens repellatur, quia sola probabiIitas non facit crimen publicum, nec tollit iu ς in extetano foro, donee probatio fiat in iudicior subindeq; peccatum innotescat notitia
tum publicum respective iusta dilliu-
iS Nune restat dissaeustari quando crismen est notuM alibi; non hic; an Peccastor peten hic Sacranaenimn Q t Gletldus Conueniami Doctores, quando
creditur breui seceatorem insalua n, etiam visi petit Sacranventu male negandum ipsi tore tamquam publico peccatori ; magis enim pWponderat tameremtia Sacramenti, quam brmis conse-tio famae. Quando vero prudenter exhstimatur, famam illius desicti numquam in illum locum perirenturam e Prima
sententia docet, non esse denegandum . Sacramentum petenti. Sic sdrianus sitio Atib. tr. q. t. --UMAI FEOCV.
Levem .i trab., Euch cap. I 2. lira 3. p. l. 8o. a.&i c. 3. Probatur quia nullum crimen notorium in uno loco per euidenta am facti, vel iuris potest in alio loco sine peccato reuelari: ac subinde tali peccatori publice petenti Sacramentum non erit denegandum; Cum enim eius peccatum sit hic occultum, eadem vi detur este ratio huius di occulti peccat
ς secunda sententia per oppositui . virmat, crimen in a liquo loco notoria notorietate iuris, vel facti posse reuelari sine peccato detractionis in quo et alio loco, ac siubinde denega ndum c 1lρο , Sacramentum illi, sui publicus peccator est alibi iure, vel facto. Nam infamis in uno loco iam amisit ius ad famam, de ideo non peccatur contra iust tiam alibi reuelando delictum;Contra charitatem vero peccari potest, quando sine eausa reuelatur,suia grauem moerorem, S iacturam infert infamato, verum in hoc casu Sacerdos reuelat delictum eae iusta causa, scilicet, ut euitet irreueret iam Sacramenti. Debet ergo Minister de negore Sacramentum, quia cessat obligatio charitatis, &iustitiae circa petentes, deriget religio Saeramenti. Sic tenent
2o Tertia sententia distinguit de publico per euidentiam iuris . cui censet esse negandum Sacramentum,& de public per euidentiam facti, cui putat, non esse denegandum, quando breui non est ibi
130쪽
per euidentiam Nin tacent.. Ratio potest esse; quia per sed tentiani iudicis a. inittitur omne ius ad famam in omni loco: quod non ita videtur esse de noto. lietate facti . ai Certum equidem esse debet, quo ties peccator iam creditur, vel credi potest probabiliter emendatus in eo loco, in quo petit Sacramentum , quamuis alibi fuerit notorius iure, vel facio, non esse denegandum illi Sacramentum. Ita tus, Ua2queZ,& Conincti sup.Et certe
dum ore tum non constat , censet Sotus, praesumendum esse, iam illum emu-ἱ datum ibi sui sie ἱ consonat Coninch as. strens,esse denegandum publico peccatori Sacramentum, etiam ubi delictum Iunorator, si constet Ministro, petentem in peccato persistete, ac sine turba scilι .: cet, aut scandalo possit denegare. IR , quo ea su probabilis est prima sententia, probabilior secunda , vel tertia; praxis, vero multum pendet u circumstantiis personae , loci, temporis, & adstantium, Q a prudenti iudicio ministrantis, qui caute di)udicet , an breuit sit ibi delictii et Igandum; an praesumi debeat peccator emendatus: S demum an infamia proximi pra pondere t reueren tiae Sacramenti, vel e contra. inare concludit
ra o Egula generalis Doctorum est, i lem esie dc rc cod
uersionem,& poenitentiam, qualis fuerit administratio Sacramenti, nimirum ut si publice Sacramentum administr dum sit, publice constet eius conuersio, . si vero petat occulte, stissiciat occilli.
Menitentia, quae tam Ministro, qu .inta. aliis, qui sorsan aderunt, manifelle cci
stet; nam hic coram Deo iam est di orsitus, di apud homines datur illius p nitentis notitia sufficiens ad tollendum
scandalum: ut colligitur ex cap.J ε ρco
di c. 33. π ali' communater. z3 Circa quam regulam nota I .pe catori publico post actam Occulte poe nitentiam nec priuatim esse ministrandum Sacramentum,si prudenter timeatur, mox euulgandam esse Sacramenti receptionem , non autem poenitentiam recipientis . Nam hec ministratio Sacramenti, quae mox euulgatur, aequiua
let publicae .Sic Palud Sotiis,suar.VaZq. sup . Nota M peccatorem publicum ex accidenti, qui nimirum casse Patrauit homicidium, aut sacrilegiuin non egere publicis poenitentiae signis,ut palam admittatur ad Sacramenta, quia prς semitur bonus habitualiter, di maius ex accidenti tantum Ac subinde,cum accedit ad Sacramentum, iam censetur menseruisse . Quare si quem Iude x comprehendit, veI etiam damnauit vς sure , vel inhonestum ob primum furtum , vςI incestu in , non erit huic publice denega dum Sacramentum , quia non ex consuetudine,sed ex accidonii pcccauit, dc in eius fauorem praestimenda in conuerso ..Idem est, quoties puta: ce costat, iam desisu peccatum in luna continuari: tunc enim praesunt cuiluin citi pecca topem iam fuisse coitu si in . 8Mando
vult rect pcre Sacrainsurum. V.g.ii quis etiam per multum tempus iuuiaretulia quaesiuit. & tandem Occidit, vel conca