Tractatus de septem Ecclesiae sacramentis praxim potius, quàm speculationem attendens, & intendens per p. Franciscum de Lugo Hispalensem, è Societate Iesu theol.æ professorem. Prodit nunc primum ..

발행: 1652년

분량: 820페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

311쪽

as a Liber II L

s sequentibus ,& alij tam Graeci, quam

Latini consentiunt.. S. Hieronymum errasse , concedit Castro aduersius haereses , inb. Confim

sitate ieris, id est, ex ipsa natura Sacra menti, sed ad Sacerdotii honorem , id est, ad honorandam Episcopi dignita tem sui sterninisterium illud ex inititutio re diuina reseruatum Episcopis ivere

ιetanum, π Hspalense non loquuuturde unctione Sacramentali, sie d de c*mmoniali, qua baptiZatus ungitur in ver lice, sacro chrismate; tunc enim haec etiam fiebat ab Episcopis regulariter rideo prohibentur Presbyteri hoc misenisterio, nisi vel Episcopo iubente, vos absente CΑΡ. II. QV EST. I. Qκis post ex commissio- Minister esse Confim

V cerdoti posse per ullam delega

quia singulorum Sacramentorum Mini- urum designauit Christus , nec potest Ecclesia diuinam institutionem mutare.Clim ergo Christus designauerit Epistopum in Ministrum Confirmationis , ut vidimus n. i. non potest Ecclesia per ullam delegationem, aut commissionem alium Mini litum huius Sacramenti designare,qui non sit Episcopus

mandi vel competit Episcopo. ratione iurisdictionis; & hoc non ; alioqui pos set Episcopus non consecratus confic- mare sibi subditu de non valeret Co

firmatio ministrata per Episcopu a

ve confirmatione.

consecratum non siubdito; quae sunt absurda . Vel competit ratioue ordinis Sacerdotalis; oc hoc etiam non: Alioqui

competeret Omnibus Presbyteris, atq; valide confirmarent etiam sine conce sione Pontificis, quod oslandimus esse Lilsum n. a. Vel competit ratione consec rationis Episcopalis,& tunc recte sequitur,no posse competere Presbyteris, qui tali consecratione carent, per ullam coulissionem etiam Sumi Pontificis,aut habetur in c.Wσμθ.de Conse. Ecclesquae consecrationis simi , non consecra.

to committi non possiant. Ergo si ratio ne consecrationi Episcopalis competit Episcopo potestas confirmandi, cum talis consecratio desit Presbyteris, non terit ipsis comitti talis potollas Pro alui 3.Nam Euserius Papa de Couser. μ

firmationem solum ab Episcopis posse

conferri, & siquid aliter praesiumptum fuerit,irritum habendum. Et Innocent. 3,c. . de Confier. concedere noluit, ut Presbyteri Confirmarent,dicens, suius esse Confirmatione carere,quam a tali.bu petere.

esse potoli, 'on solum Sacerdotibus,sed etiavi inferioribus Clericis posse committi Coimationis adminili rationem.

Quod videtur ad laicos etiam , dum modo confirmati sint, extendere glossa in cap. Mantia de Consec.αιs.s. Nec ad ducitur congruum fundamentum.

7 Diccndum est, simplicem Sacerdotem ex commissione saltem summi Pontificis esse posse Ministium Confir

312쪽

Presbyteris Sardiniae. Nec tantus Pon ti sex errare credendus eit in re tam gramui: Quin eius factum approbat Concit. Florentιnum in decreto de Sacram. &

qui Presbyteris Regularibus pro reminiis silvis Indiarum Regionibus, ubi non sint Episcopi , vel distant per duas dia

8 Abbatibus etiam illam facultatem concedi solitam,indicat Concilium Seniniense m decretia morum cap.38.Vbi cum dixisset. Abbates non habere po- teliatem confirmandi, subdit. Quods-qη sunt, qua contendunt,sbi compercre hanc facultatem ex priuilegro, voluιμμs, ut cism piam tim requisiti fuerint , d pram legio fidem facere teneotur. Declarateo CardinaIium se per Tridentinam seg. 7. Canon. i. de Consermation. sic inruit . Ei iam Abbacies ex priuι legio seis Apostolica, de consensa tamen Ordinaraorum hoc Sacramentum Consi mattiams conferre possunt.

s Ratio sumi debet ex institutione diuina, quae satis nobis constat per supra dictam praxim Pontificum: Po tuit enim, & voluit Christus, ut Episecopus esset ordinarius Minister Confit

mationis ; extraorclinarius vero simplex Sacerdos, qui licet vi Sacerdotia nullam habeat confirmandi potet tatem , ut docet Trauentinum As. 23. cap. q. per illud tamen constituatur capax, ut ex commissione Papae tale iapotellatem accipere possit. Nec ilia capacitas ad Diaconos , aut in seriores Ordines temere debet exdendi, cum talis extensionis nullum extet iudicium, siquidem soli Sacerdoti constat ex tra P.Lugo de Sacrament ιδε

ditione. Concili;s, &praxi, commisi iam esse confirmandi mreliatem ex dispensatione Pontificis , ut expendunt S. Thomas Suarim, Coninchxs Maro non supra eum abys . Unde refellitur etiam secunda sententia i nostraque manet stabilita, quam Sotus, CP Baiastius legion. dicunt, esse de fide; Sua ret, AVnus, Pitigianus . ita certam reputant, Qt Opposita sit temeraria. 1 o Ad r. sundamentum primae sententiae respondetur , ex praxi Pontiicium satis colligi , diuinam institutio. nem suisse , qualem num. 9. descripsi. mus ; culus congruentia suerit , ii Oremotissimi fideles, qui carent Episcopis , tanti Sacramenti fructu simul carerent. Vnde ad 2. dicimus , Episcopi consecrationem laquam proximum fundamentum inducere potestate tria Ordinariam ministrandae Confirmati nis ; characterem vero Sacerdotalem conferre remotam aptitudinem, ut S cωdoti possit committi delegata pote itas confirmandi, sicut etiam conserenis di nonnullos Ordines. Ita ut Ministeressentialis Ucnlirmationis non sit uolus Epit copus, nec Diaconus, aut Clericus

inserior; Sed vel Episicopus, vel simplex

Sacerdos habens Pontificis commissi nem, qua fit aptus M: nisi crConfinnationi, ; quae subinde sit actus ord nis Episcopalis, si fiat ordinaria poteitate Ivel Sacerdotalis, si fiat ex commissione Pontificis,sine qua nulla consuetudine

Sacerdos praetcribet,ut valide coiirmet.

Quippe potestas Ordinis consuetudine

non pret seribitur c. Qua uto de Consuetud. Similiter respondemus ad 3 .illos Pontifices loqui de potestate ordinaria; Inno. centium vero tertium damnare solum Presbyteros, qui temere confirmabant sine commisione Pontificis praetendentes consuetudinem , & ab lusia zgat , petendam cis confirmationem etiam in necessita

313쪽

solus Papa post hane facultatem

H DRima sententia negat, docens, 1 ex institutione diuina pomcunctos Episcopos committere Sacerdotibus, ut suis ovibus ministrent con firmationem. Ita Leae a l. quaest. I 3.

Episcopus potest insita Diu cesi, quidquid potest Summus Pontifex in toto mundo. Sicut ergo Pontifex potest ubique Sacerdotibus committere potestatem confirmandi, sic Epistopus poterit in sua Dioecesi.Confirmatur ex Ceincilio

byterum christitate , quoties id iubet Episcopus. Ia Secunda sententia communis, &vera docet, solutu Papam ex plenitudine potestatis, quam habet in Ecclesia, mila facultatem istam coacedere Sa

unc. I .Qui dicit,oppositam sententiam esse singularem in temerariam . Probatur primo . Quia nullum est fundamentum. exemplum, aut indicium ad tribuendam Epistopis potesta tem committendi Presbyteris admini strationem confirmationis. Numquam enim legitur . Epistopos commisisse Presbyteris, ut confirmarent. Ergo signum est, Episcopos non habere talem potestatem. Quippe sicut ex sacto Pontificum colligimusaeos dispensare posse; si vero numquam tu alimo dispensarunt, colligimus, eos non rahere talem

dispensandi potestatem ; ita philota

phandum est in Episcopis. Probatur secundo.Quia Florentinum in decreto de Sacram. signanter dicit.

Gmtu aliquando per Aristolica Sedis dispensassonem ex rationabsia caussim piscem sacerdotem admansrasse consim matronιs Sacramentum. Igitur in Apostolica Sede dumtaxat agnoscit pote statem huius disipensationis. II Conueniunt utriusque partis D ctores, nunc Episcopos de factono posse committere Presbyteris administrationem confirmationis. Hoc autem dicunt Doctores secundae sententii tu rediuino statutum fuisse:quatenus Christus instituit , ut ordinarius Minister confirmationis esset Episcopus; per ex traordinariam vero ὀelegationem Biriearii solius possit etiam ede Sacerdos Prima vero sententia censetitus db uinum extendi eariter ad delegationem per Episcopos factam: at Ecclesiastica reseruatione prolubitos Episcopos iam non polle delegare facultatem istam,

sicut non possunt dispensare vota, quae Papae reseruantur.Quapropter etiam in prima sententia non valeret Episcopi delegatio, nec Sacramentum per talem commissionem administratum .Quam uis enim collatio confirmationis sit actus ordinis, at concessio facultatis ad

confirmandum est actus iurisdictionis, quam subinde Pontifex potest efficaci

ter impedire.Tenendum tamen est cum secunda sentetia, iure diuino Summum Pontificem dumtaxat posse committere Presbyteris adminittrationem confirmationiS .

rq Ad fundamentum oppustum re spondetur, illud antecedens non esto generaliter verum , sed intelligendum esse de communi, & ordinaria guberna tione, seclusis causis maioribus, & ad Primum gradum Imperis meri perti nentibus. Ideo seposita omni prohibitione Pontificum, non potest Episcopus ea infallibilitate definire res ficet, qua Summus Pontifex. Chrilliis enim quae dam primaria nostrae Religionis capita

314쪽

caput II.

soli summo Pontifici commisit, cui re. gimen totius Ecclesiae designauit. Ad Confirmationem c6stat ex Iupra dietis num Concilium illud loqui de unctio. nec remoniali; alioqui posset simplex Sacerdos, quoties abeu Episcopus, sine speciali commissione confirmare; quod

non admittet prima sententia. I Petra I. vimm Summus Pontifex electus legitime , nondum in Episcopum consecratus possit hanc facultatem simplici Sacerdoti concedere Ne

Quia putat istam commissionem ess simul actum iurisdictionis, & ordinis iitavi qui confirmat , vel sit Episcopus , vel confirmet nomine delegantis Epis

cap.6. Quoniam eis confirmatio sit a. ctus ordinis; at ista comissio lacultatis ad confirmandum est actus solius iuris. dictionis, quim Ponti sex electus habet plenissimam. Nec confirmatio consertur nomine delegatis, sed nomine Claristi talem Miniitrum instituentis posita commissione Summi Potificis; Qui sub- incla si sit Sacerdos,poterit sibimet concedere facultatem ad confirmandum: Si vero non sit Sacerdos, non poterit ipse confirmare,sed alteri Sacerdoti committere potestatem confirmandi. Is Petes a. An si Ponti sex sine iusta causia concedat Sacerdoti iacultater illam, concessio valeat,ac subinde Sacramentum Dubitare videtur Praepostus, σ Suarea. probabilem reputat partem negantem . Quia disipensatio in lege Superioris sine causa non valet, &in illo case Ponti sex disipensare videtur in lege Christi, qui Ministrum ordin rium Confirmationis instituit Episcopum. Dice um tamen est,etsi causa requiratur,& grauissima quidem, ut liqc concessio licita sit, at no requiri causam ut valida sit. aiano est proprie di en satio in lege Christi,ted potius commisesio potestatis secundum legem, & institutionem Christi. Sic doeem Hemisu.

i Addunt isti Doctores , istam con.

cessionem non expirare mortuo Ponti .fice concedente, quoniam est fauor,

concessa non expirat morte concedentis ex communi sensu Doctorum. Item quando conceditur ex causa, per causae cessationem non cessare; quia non pen-.det ab existentia causat. Uideantur δε-n-- supra n. m. P posituI n.49. --

CAP. H. QVAEST. III.

18 DRimo debet esse in gratia, vel I ad illam disponi per contritionem , si constientiam habeat peccati

mortalis. Item habere debet intentio nem saltem virtualem, atque debitam, adhibere materiam ,& formam, & s lemnitatem requisitam. vi lib. I. p. 1 dictum est. Secundo debet, semel tantum singulos confirmare; non enim ρο- teli hoc Sacramentnm iterari sine graui sacrilegio bis firmantis, & confirma-iti. No tamen incurritur irregularitas ex iteratione Confirmationis. ia ca. Dι-ctum es de confeci disi. . nec imponit i regularitatem, nec est usu receptum nec argumentum a paritate iterationis Ba ptismi valet in petess.Ita contra nonnul

α7I . Auersa 3b sing. De quo tamen prudenter dubitatur, an sit co firmatus, confirmandus erit siub conditione . Sic

subditos est, ut opportunis temporibus e Sacramentu administiet per se, vel per aliumai per se commode no possit. Quares ligentia Episcopi notabile in confirmando pecc tum esse mortales

315쪽

dis 6 Liber III. De snfirmatione.

dicunt Auersasupra ββ . quinta Suaret.

3. Quia magno fructu priuat siubditos. Quod si Minister non receperit Sacra ornetum confirmationis, adhuc validum illud conseret; quia non est, cur irritetur,

vi docet Bonac. αεθ. 3 . . I fiunt . a. nu.9. peccare tamen mortaliter, asserit δε fiu 1 3 P. qu.72. a x.8. ET IO. quia continet magnam indecentiam. Zamfram ca8.2.dub. 2.num. . dicit, este veniale peccatum;nam indecentia leuis apparet. V Doria sero, Solus,Gr Nauarrus, quos sequitur Suar βρfecit. I. fine, nullum ibi peccatum videntur agnoscere . Quia

character Epistopalis, aut Sacerdotalis nullo modo pendet a charactere confirmationis. 2O Quartum praeceptum est, ut Episcopus intra suam Dioecesi in confirmet,& personas sibi subditas Non enim licet Episcopis, exercere Pontificales a. ctus, qualis est administratio confirmationis , extra suam dioecesim, nisi licentiam habeat expressam ab ordinario loci , & in personas eidem ordinario subiectas dumtaxat. Sic poli alia iura decernit Tridenti mρ16. c. . imponens ipso iure suspensionem ab exercitio Pontificalium Episcopo secus facie-

c. H.mι. IS. Et quidem SMaνsuyseis. a. σμllis citri I .agnoscunt ibi gravo peccatum, sed addunt, nullam esse censuram impositam ipso iure tali culpae; quod et si Paludan. σSylus. asseruerint ante Trid.post illud non crit asserendii, cum expresse loco citato suspensionem

2I An auic Episcopus in sua Diaecesi possit subditos alterius confirmare Ne

vere mitteret falcem 'in messem aliena.& parceret alienas oves, quod grauiter prohibetur ipsb iure naturali. Quapropter ad cuiuslibet sacra meti licitam administratione iurisdictio requiritur ministrantis in recipietem ; ac subinde nee Fidelib. licebit ab a Iienis Episcopis accipere Sacramentum confirmationis sine licentia propris simpliciter loquendo. 2 a Dicendum nihilominus est ex prae, Supta voluntate proprii palloris Episto pu posse siubditos alienos in sua Diadicesiconfirmare; iam .ia per illam volutatem subduntur sibi Prudenter aute pravi mi turhqc voluntas Epistopi proprij, dum Episcopus in sua Diarcesi vult alientior dinare dimissorias habentem ordinarijsui , repetitque non fuisse confirmatum . m. n. cofirmatio praemitti debeat ordinibus , qui concellit facultate ordines recipi edi, centetur etiam concedere sa inritatem recipiendς confirmationis Navno concereb, cen sientur etiam concessa reliqua, sine quibus illud conuenienter haberi non potest. Ita censent Henraqu.

as Deinde dum non constat cotraria voIuntas Episcopi a Iient, potest Episcopiis in sua Diaece si confirmans, alienis etia siubditis hoc Sacra metum miniitrare,prudenter prs sumens,gratum id fore proprio ipsorum Antistiti. Quonia hoc

Sacramentum etsi non sit absolutae necessitatis, eis tamen utilitatis maximae, qua non cli credendum velle proprium Episeopum sitas oves privari. Praecipue cum itide nullum ei pro leniat incomodii sicuti prouenire posset ex ordine per alienum Epistopum collato. Subindeq; possunt Iideles ab alienis Episcopis r

cipere confirmationem ex praelumpta liceatia proprii. Sic tenent HenriqueQ, Auersa, Diana, L msup.Barb. n. I G.

316쪽

caput III. quaestio Ixset

mationem ministret, nihil disquirens, an sint propriae,vel alienae diaecesis. Se-Cus vero procedit , cum ordinem ministrat.Fundamentum Oppositum probat, per se loquendo non licere, non tamen excludit voluntate Episcopi propri3 pru deter praesumpta,du opposita no collat.

De recipienti b.confirmationem:

Vppono, solum excludi non bapti Eatos, ut docent. Mets. νη η.

Sicut enim bapti simus est Ecclesiae ia.

nua, sic etiam Sacramentorum. At Ominnes baptiZatos cuiustitis aetatis , sexus,&status esse capaces confirmationis, colligitur ex Actor z. ubi dicitur spiritus sanctus repleuisse totam domum , &omnes ibi commorantes .' Docet item,

Vrban. Papa c. I. de conscrias. S. Probat

C A P. III. QV 2EST. I.

An teneamur sub praecepto recipere

confirmat/onem.

1 D Rima sententia docet, dari pis. I ceptum diuinum data commoditate recipiendi confirmationem in eiusdem institutione contentum . Da

Probatur ; nam hoc Sacramentum instituisin est ad perficiendum hominem Christianum, illumque protegendum apericulis, di tentationibus huius vitae,ut dicunt. Vrbanus, cr Melchiau. Pontifices in c. I. ar a. de consec.ds.s Sed quilibet tenetur fidem , di charitatem ab impingnationibus illaesiam conseruare. Ten tur ergo talis conseruationis media 2-scipere, ne censeatur prodigus suae salutis contemptor.Ideo dicitur in c. m i mus , nunquam fore Christianum , qui confirmationem non receperit, & in e. De his eadem dist. s. non posse segregari

confirmationem a Baptismo , quod de obligatione diuini praecepti videtur intelligendum.. 3 Secunda sentetia docet, quando fides publice cora tyrano profit da est , teneti fidele prscepto diuino,prius con firmari,si commode possit. na Durori

quia singulare periculum exigit auxilia singularia, quae per Sacramentum confirmationis conferuntur ad roborandufidelem, ut sine timore, seu pudore fide prefiteatur. Sic dictum est Apostolis,

Luc a . Sedete in Gurtate , donec andua

mini virtute ex alto, qua fi no debeat mdeles ad agonem fidei prodiremisi prius per confirmationem roboretur spiritus sancti gratia peculiari. Sic etiam dixit, Aselchiad. δερ. Victuris necessaria seunt

Cen mationis auxilia. Ideo Hilluc. tr. 3 π.qo.putatur, saltu olim ob frequentes

persecutiones suisse praeceptu diuinum, ut semel in vita, noueterminado tep , vel in necessitate fidei confitendae con firmatio reciperetur, si pomi, nequis exponeret se temere periculo labendi. 4 Tertia sentetia fatetur,dati praecemptu recipieds confirmationis,non tamedi uinum, sed Ecclesiasticum impositum

ba iam partim retulimus.Fauet Conci . Moda cense c. 8. dicens oportere hoc Sacramentum recipere.Probatur a paritate; nam Episcopus negligens in conis rendo confirmationis Sacramento grauiter peccat. Ergo grauiter etiam peccat, qui Sacramentum istud non recbpit,imo negligit. Adhuc Caietanas susumma verb. Confirmatio ; σ Nauare. c.22.n.9. dicunt secluso contemptu, in lum esse veniale peccatum omitte confirmationem ex negligentia, quasi

non violetur grauis obligatio, sed leuis.s inar

317쪽

ς Quarta sententia docet , nullum dari praeceptum diuinum, et humanum recipiendae Confirmationis, quia nulli

ptu dicit, non esse peccatum omittere confirmationem, sed inde solum prouenire detrimentum persectionis. Tenent

as. σ 'F. tract. 3. Reuel. batur quia si daretur vllum praeceptum recipiendae Confirmationis Ecclesia cogeret omnes ad illum implendum , sicut nos cogit ad Poenitentiam, & Eucharistiam recipiendam , praescribendo tempus receptioni, quo sine receptione transacto, censuris etiam urgeret. Sed nec tempus praescripsit confirmationi recipiendae, nec cogit ad eius receptionem;nec Urget censuris.Ergo non datur tale praeceptum. 6 Dico I. qui per contemptum Omit teret confirmationem,peccaret mortaliter : Quia grauis est iniuria Dei tantum eius donum despicere. Sic fatentur

omnes, qui communiter censent, contemptum etiam consiliorum esse graue peccauim . Contemptus autem confirmationis erit, siquis nihili pendeat hoc

Sacramentum , aut effectum ipsius, seu vilem reputet , & puerilem eius receptionem, ut notant Laym. Suar.s P.

si quis oblata occasione, qualem postea facile non habebit , omittat confirmationem et Quo sotian sensu locuti

Do confirmatione.

sunt Authores primae sententiae. Uemmid facile refellitur, multa siquidem ani. ma salubria solemus omittere, vel ex torpore quodam, vel quoniam aduertiamus, ad animae salutem absolute nobis non esse necessaria quae tamen non ideo contemnimus, sed valde proficua profi

ῖ Dico propter scandalum erit

alis omissio confirmationis, quando ratione circumstantiarum putandus csset aliquis omittere confirmationem, vel ob contemptum, vel ob haeresim s sit se ectus de fide. Sic Suar. Lum GTZambrano βρω Coninch.nu. 39. Addit Nun I R. pari. q.72. ara. 3. Si quis sit in articulo mortis,& Episcopus velit illum confirmare,ipstq; nolit recipere Sacra mentum, peccare mortaliterQb sic adalum. Mihi videtur casus fore rarus, &scandalum vitari posse, si dicacise magni facere Sacramentum confirmatimnis , nolle tamen illud recipere; quia

non tenetur. Ochagau. ae Consirmat. q. Ia .nu. . dicit,sore mortale peccatum

omittere confirmationem in articulo mortis , siquis habens conscientiam peccati mortalis, non possit aliud Sacramentum recipere. Verum rarissime continget, ut possit quis petere confirmationem, & nequeat saltem exhibere signa doloris de petere consessionem,ut Sacramentaliter absolitatur . Aueris , Suar. Ur Coninch , addunt ratione conscientiae posse peccari mortaliter omittendo confirmationem, siquis nimirum sibi persuadeat, sine tali Sacramento periculum imminere sibi succumbendi pc rsecutioni , seu tentationi. Ego constentirem, si conscientia sit erronea nam conscientia vera nunquam Pro innet illud medium, ut simpliciter necessariu ad coseruada fide, aut charitatein. 8 Dico 3. secluso contemptu . vel scandalo, per se non est mortale peccatum omittere confirmationem ex torpore , vel negligentia ἰ 'uia re vera nullum est praeceptum diuinum, vel humanum , nec consuetudo communis

obligans sub mortali ad rccipiendam

318쪽

eonfirmationem, eum haec per ste non conferat primam gratiam, quae simpli. citer requiritur ad animae salutem , sed eius augmentum, quod utiq; per se non cadit sub praeceptum. Nec ius Canon, cum addit obligationem, sed explicat vim, & effectum huius Sacramenti. Sic tradit quarta sententia. & eius Docto. res late confirmant. Ideo cum Episcopi

Sacramentum Confirmationis admin, strare volunt, admonetur populus, non tamen stricte iubetur , ut qui confirmati non unt,ad Confirmationem recipiemdam accedant,aut adducantur. Uidea

ς Ad fundamentum prinaae sententiae respondetur, Confirmationis Sacramento reddi Christianum persectum non simpliciter quoad substantiam, sed quoad maiorem plenitudinem sipiritus,

di persectionis, cuius non datur praeceptum; nec ex Confirmationis omissione proximum incurri labendi periculum ., quod sub mortali teneamur euitare ἰcum sint alia media communionis, rationis, & similium ad impetrandum auxilium etiam speciale. In cap De his loquitur Pontifex iuxta morem sui temporis,quo tenebantur Praelati mox post baptismum ministrare Confirmatio nem . At hodie iam ille mos cessauit, ut

constat,& notant La mansupra, Comn.

Io Ad fundamentum secundae sententiae reipondetur, illud periculum aliis mediis precaueri posse. Nec urget exemis

plum Apol toloruin, qui iussi sunt expectare plenitudinem Spiritus sancti; quo niam ut primi fundatores Ecclesiae sensibili miraculo confirmandi erant pluribus etiam donis locupletandi,sapientis,

scientiae,prophetiae, linguarum. At reliquis Fidelibus necelsaria sunt Confit. mationis auxilia lacundum quid, non simpliciter. Vnde soluitur iundamen-- tum tertiae sententiae: nam illi textus expendunt efficaciain Confirmationis ad roborandam, di augendam gratiam, non tamen supponunt, aut imponunt necessitatem praecepti.

. I. ass

i t Vnde fit, per se loquendo nec veniale peccatum esse Confirmationem omittere; quia cum nullum sit praeceptum,nulla committitur omissionis cubpa per se. Sic asserit Petra de Ledes a

Vix autem continget,omitti Confirmationem sine veniali culpa,quando com . mode recipi potest. Quippe talis omissio sine causa priuat nos magnis bonis 'spiritualibus, ac subinde continet prodis galitatem quandam spiritualem, quae

An Ordinanda debeant priss co

I art. 7. concl. 3. teneri fideles subveniali praemittere Confirmationem ante sti sceptionem Eucharistiae . Nam hic est ordo Sacramentorum istorum,&Ecclesiae praxis, ut adulti, qui baptiZantur, subinde confirmentur, di tunc ad Eucharistiam admittantur. Aliqui volunt, eos, qui matrimonium ineunt .d bere prius confimsari. Certissimum t men est, non subesse talem obligati nem: Quia nec habetur ex vi talium S.

cramentorum, nec ex ulla lege CanoM ca nec ex consuetudine. Quin se e sine scrupulo recipiunt Eucharistiam,& Maotrimonium , qui nondum confirmati sunt. Et ordo numerandi Sacramenta,

vel usius in baptizatis adultis indicat s

lum maiorem conuenientiam , quando

seruari potest videlicet quoties Epist

pus baptiZat aliquos adultos , conuienserit,ut si eommode possit, mox illos c

firmet,antequam communicent. Quare supponendum est, nullam est: culpam coetera Sacramenta praeter ordinem

ante Confirmationem ministrari, vel recipi: Quippe nullum violatur prace pium, quod in iure, vel in vi fundetur.

319쪽

13 Restat dissicinas circa Sacramen. tum ovdinia; & prima sententia docet, obligati grauiter ordinandum ad prae--ittendam Confirmationem , Itaut mortaliter peccet, qui suscipit ordines

quos sequitur Layman lib. s.cV.F.t in 3 .Quorum aliqui probant; quia nullum datur pret ceptum suscipiendi Confirma. tionem ante ordinem; Tridentinum enim solam habet admonitionem. Alij putant, praeceptum ibi contineri, sed non obligare grauiter; quia verba

dentini iuxta communem accep. ionem non inducunt grauem obligationem. Ita Bonacina, Layman, σ Patara supra .

16 Itaq; dicendum est, peccare tanti,q. a. ara.8. quoties aliqui S suscipit Ordi' Epikopum ordinando non confirma. nes maiores ante Confirmationem, ubi tos, quam hos ordinem , siue primam putat subesse magnam indecentiam. tonsuram recipiendo; quia probabilius Addunt nonnulli,quos refert Henrrquet Iib. 3.cap. s. n. f. tit. Q. siquis non confirmatus ordinetur,irregularem fieri, sicuts per saltum promoueretur. 14 Probatur haec sententia; quia ι- dentinum fess. 13. cap. 4. de Reformat. praescribit, ut prima tonsura non initientur, qui Sacramentum Confirmationis non susceperint, & Fidei rudimenta, legere,ac scribere nesciant. Quae verba licet ad conserentes primam t'nsuram dirigantur,tacite suscipientem ligant,nesne Confirmatione tonsuram recipiat . Quod autem imponant grauem obli-xtionem, colligitur ι nam eodem mo- prohibent ordinari non confirmatum , & nescientem Fidei rudimentata,

vel primas litteras ; . illum ordinari, qui nec Fidei rudimenta, nec scribere,

nec legere nouit,est graue peccatum, ut censet Petrus de Leae rua tra H. de ordiisne, cap.6. conticl. σ au . Ergo similiteterit graue peccatum Orci ci non Confirmatum.

13 Secunda sententia communior, &probabilior asserit, non esse mortalo peccatum vel Ordinare,vel ordinari non

aer Zambrano supra, Valentia tom. q. o. s. quas. a. punct. 3. Reginatam lib. est, in Tridentino praeceptum contineri propter fundamentum primae sente tiae. Coeterum nec hoc peccatum induiscit irregularitatem, cum nullibi reperiatur expressa, ut notad Henriqueet supra cum alyi;nec forsan est mortale, sed veniale graue; vel quῖa leuis est materia ;vel quia consuetud ne,communiq; sensu Doctorum sic praeceptum tempcratum est. Unde soluitur fundamentum conintrarium; potest enim Tridentini praeceptum quoad secundam partem sortiri materiam grati Cm, S receptum fuisse cum obligatione graui, quod non contingit in prima. II Praecepta recipientis Confirmationem numerantur duo. Primum ne recipiatur indigne, nec sine debita intentio.

ne. Secundum, ut semel tantum recipiatur , nec unquam iteretur. Alloquin i committitur mortale peccatum , α Ω-cunda confirmatio non valet; non tamen propterea incurritur irregularitas, ut eum sententia probabiliori dis ximus supra cap. z. quoi. I. Videatur Auersa 3.yart. q.72.fct.6. dc quod dicemus t raquae 3. 6. '.

320쪽

briel ibi, Moure eum aliys pari. 3. P. R. T. n. 2. Probatur ex usu Ecclesiae primitiuae, quae pueris etiam statim post baptis

mutn conserebat Sacramentum C firmationis,ut testatur Sum t. s. p. to . .

a p. se I. r. is Secunda sententia docet , expectandum esse duodecimum annum, qui pubertatem constituit, siue persectam

b tur ex illo textu decernente, ut qui confirmandi sunt, ieiuni sint ,&aetaris persectae , moneanturq; confiteri prius, ut mundi recipiant Spiritus sancti d num .Sed haec pubertatem requirunt.ENgo non decet, impuberes confirmari .eto Dico a si suppetat copia recipiendi Confirmationem, non expedit post usum rationis diutius eius receptionem disserti. Qilippe dignius recipitur ab Innocente, qui gratiam baptismalem adhuc retinet; & 'lum Sacramentum a grauioribus lapsibus pinseruat. Ita Pa iudanus, Sι ins , Sylvester, quos suquitur

dii Dico 3. Qua inuis in Ecclesia primitiva persecutio frequens,mors imminens paucitas Episcoporum fuerit causa sufficiens, ut statim poli Baptismum si posset Confirmationis Sacramenis tum etiam infantibus conserretur. Ad nunc in Ecclesiae pace rationabilis ei consuetudo plurium Diaxesum, ut ad Confirmationem recipiendam ex ectetur usius rationis, qui sere contingit in septemnio; partim ut Sacramentum maiora cum reuerentia , di tactu re

pinursini concurrit actuali fides , di te liqua dissipositio recipientis; partim ut

absit periculum repetendi , cum possit ipse,qui recipit. recordari, se conlim tum esse Sic docent Auctores proxime

relati . Consonat Catechismus Romanus

za Dico 3 .si subsit rationabilis causa , congrue recipitur Confirmationis Sacramentum ante rationis usum. Videt,

cet primo siquis modo non confirmationis , Secundo si puer morti proximus opportune possit confirmari. Tertio si lilius Principis sit . Quarto si diaecesis

consuetudo urgeat, ut pueri confirme tur ante rationis usium , quam in Hispania dari, testatur Moure 'AE. Sic cen Riat Suareet, Fillinc tur, Auersa , Patius pra,Comnckn. 8 I. Martinon, mum. 43. Diana cum Hyr rari. 3 .traci ψ Resol. I9.σ trael. 6. Ressi. 93. Quin etiam addidyMi. . tract. 3. Resol. II. citans Hurta.dum,gr Granaa im, non esὰ prohibitum etiam sine causa coismare pueros ante rationis usu Quia non apparet talis proinhibitio.Certe o alii dicunt, Episcopum,qui sola beneuolantia,vel simili causa ductus confirmaret infantem ante rationis usium,non admodum peccaturum. Nam Dinores communiter asiserunt, expedire Confirmationem in .santibns non conferri, non autem inmmiat obli gationem gravem. Et quidem cum di ositio non valdo requiratur ad hoc Sacramentum,non videtur res gra-ius,quod constratur infantibus,quando nec habent dispositionem, nec impedis mentum . Addo, frequenter ad futuram esse causam aliquam ex supradictis, quae culpam omnem e cuset, di omnem serv. putum adlis

mata

SEARCH

MENU NAVIGATION