Tractatus de septem Ecclesiae sacramentis praxim potius, quàm speculationem attendens, & intendens per p. Franciscum de Lugo Hispalensem, è Societate Iesu theol.æ professorem. Prodit nunc primum ..

발행: 1652년

분량: 820페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

381쪽

in his sumendis . aut digerendis , sed tentiam videtur sequi Clemens Sextus, ratione melioris dispositionis, & si per accidens longior mora sumptionis, aut digestionis esse possit occatio, cur quis

maiorem gratiam accipiat, quatenus

interim plures ac persectiores actus Charitatis elicit. Sequitur secundo, si qui concedens anno I 3qI. Regi Galliae priuilegium communicandi sub utra.

que specie , subdit ad mmus gratia aet mentum. Probatur, quia sacramenta

nouae legis efficiunt quod significant, sed Eucharistia non solum in ratione quis indigne communicauit, di pollea sacrifici; per duplicem speciem significum species permanet in stomacho, sus cat separationem sanguinis a corpore ficienter disponatur ad gratiam illum Christi patientis, sed etiam siub ratione vere percepturum esse fructum Sacra- sacramenti significat persectam ratio.

menis, ut cum aliIς dixi lib. I .caP. φ.qu. nem conuiuii sub cibo , di potu, quo-. de consonat Aramnonfvstris, ruin quilibet suo particulari modo refi. cit, & ad nutritionem conducit ..Ergo

quaelibet species quatenus huius Sacramenti pars est, suam habet significationem diuersam , ac subinde suam pec

CAP. IV. QUAEST. II. Iarum, utraque species simul conferat

las species leorsim dare gratiam , licere e unam sine alia sumere; Imo non licere iam laicis regulari, ter sumere nis lolam speciem panis ;manet itaque quaeluo respectu sacerdo. iis, quiliunit utramaue simul sipeciem δ Ioan scilicet recipiat inue maiorem sacra' mιn. Reginatu. Coninis. quos sequitur menti Hictum Suppono secundo si Bonacia ρ quaes. I. 'MLqaetum. y.

communicans utraque specie , melius cunu.Pracest. 3.tib. cv. num. quarto .

disponatur ad receptionem secundae re- Iamben. p . quaesi.8o. diis T. amc. r. cipere tunc nouum augmentum gratiae, Quidam probant ex Trident δεσ.2r c. q. nam ratio supra facta nu. 7. pro noliria, Vbi putant hanc sententiam quali dei, sententia pariter urget , ii vel plures nitam fuisse. Sed falluntur, quia conci- species eiusdem rationis, siue diuersiae lium ibi solum asserit,eos, qui sub unicaliarem efficaciam, alioquin inanis esset illius significatio, quae non semper ii dubio recte disposito produceret effectum , quum significant. Quam rationem Scholallici magis urgent , nobis lassicit vim eius explicuisse. 13 Communior sententia negat. Te

liat vero difficultas , an etiam in variata dispositione praecise ratione Sacramenti maiorem gratiam recipiat Communicans subivtraque speci , quam subaltera tantum.

Ia Alfirmant Atensis, Cassallus, A

specie communicant, nulla gratia fraudari ad salutem necessaria; qua limitatione satis insinuat, se definire nolle, an aliqua maiori gratia priuentur, necne ssed solum necessaria saluti non defraudari . Nec inde pendet prohibitio Cali ci s resipectu laicorum, qnamuis enia maius augmentum grati s daretur per utramque speciem, potuisset Ecclesia iustis de causis usum Calicis prohibere Laicis. 4 Apparentius probari posset ex Co-cilio Moguntino sub Sebastiano, quod paulo ante Triaret in. celebratum es , . Er cap Disiti Corale

382쪽

si cap. 32.dicit, inorem communicandi

sub una specie ad salutem fidelium eque

utilem,& efficacem esse, quam alterum communicanda sub utraque; cum costet non minus accipi in una specie. Uerum

istud Concilium Prouinciale suit, nec vi-dςtur approbatum a Pontifice Bisseis quoad hanc partem,siquidem post illud

plures docuerunt contrariam sententia. I s Attamen ratio , quam utrumque Concilium insinuat,est firmum huius se tentiae sundam ctum.Eteni in gratia pro mittitur communicanti, quatenus recipit Christum panem viuum, Mntem bo norum omnium, resectionem perlecti sesimam animarum, sed christus tam perfecte continetur , & sumitur sub singulis speciebus, ac sub utraque simul. Ergo cuaequali disipositione parens recipiet gramitam,qui simit unam speciem,&qui sumit utramque, licet enim utraque significet aliquo modo perfectius gratia,qua

tenus magis exprimit integra reseciionem tamen non significat periectiorem resectionem,seu gratiam, quia res significata, qua reficitur animus, est eadem omnino. Per quod intuitur fundamentum contrarium . Utraque pars est pro babilis, ut asserit Dιana, p. tradi. Iι. R sol.29. Sed hac posterior videtur probabilior , quam ruem Diana Fecimiser pari. s. traei.6 Reuel. 7.

CAP. IV. QUAEST. III.

σdisp. 63. sect. Ita distingunt duplicem modum, quo tolli possint venialia per Euchariltiam, scilicet vel immediate de lendo maculam venialem praesupposita

sola negatione volitionis,aut assectus actualis erga culpam venialem , vel mediate talem videlicet excitando charitatis seruore, qualis requiritur ad Optinendam remissionem venialium. Primus modus inducit remissionem ex Q.

P.Lνσο de Sacrament I.

pere operato , secundus magis pertinet ad opus operantis. Nonnulli siecundum modum magis admittunt, sed probabilior sententia primum etiam modum

r7 Ratio praecipua debet esse institutio diuina, quam satis insinuant Trassi:

Ief. I .c. 2. Catechismus Rom. tat. de Euchars.multi Patres apua Suartum se . multi textus d consecrat.is. a. Sic enim

Eucharistiae tribuunt remissionem venialium , ut vim aliquam eidem ex institutione diuina collatam ari immediate

delendas tales maculas ex Opere opera is fateri videantur, iuuat congruentias

datur enim Eucharistia per modum cibi, qui restauret deperdita. Cum ergo per venialia semper in nobis aliquid ὀeperdatur interni vigoris, & sanctitatis, hoc pane coelesti restaurabitur. Ad hunc effectum praerequiritur digna commmnio, nam indigne communicans iudicium sibi mandncat,non veniam; & alis qualis di licentia venialium ita commmuni saltem, & virtualis, quae contineri videtur in quavis supernaturalis volitione pie communicandi , dum voluntas nec actu, nec virtualiter adhaeret obiecto venialiter illicito pis Quoad remissionem poenae tem

bet rationem sacrificii, tollere directe pqnas illorum , pro quibus offertur , at quatenus habet rationem Sacramenti , non tollere directe, vel ex opere operato pgnas temporales debitas peccatis recipientis, quon: am ad hoc non est instrumetuum; nec scriptura,Concilia, vel

Patres huius effectus meminerunt indire et e tamen eas poenas in rite com municantibus minuere, quatenus illos excitat ad charitatis seruorem , quo re missionem ipsarum mereantur ex Ope re operantis.Sequunmr hanc doctrina in areZ asputat.63 section. Io. Conιπchaz e 79.

383쪽

q. 79 insucar. . u.I 6o. Bonac. βώρ. n. 9. Addi potest, quoties Eucharistia remittit ex ope de operato culpas veniales iuxta proxime dicta , simul remitter Lartem aliquam poenae tali peccato deitae. Regulariter enim, non remittitur

culpa sine aliqua remissione misipsi de

is Alios essectus adscribunt Eucharistiae sancti Patres, a quibus dicitur praeseruare nos a mortalibus, praeitans uberiora gratiae praeuenientis auxilia, dulce' dinem si titualem impertiti, Baare daemonesulluminare nientem, minuet concups centiae semitem, impediendo , via debilitando motus camis, excitataque contrarios, conferre nobis gloriam tam anima,quam corporis,unire nos si-hi no solum moraliter quoad assectum, sed etiam quodam modo Per effectum, quatenus tactu siuo sanctificet corpora nostrain conuertes nos in seipsum, corpus nostrum reputat Christus, ut propriuWt membra de membris, ossaque de --hus suis.Adhuc unionem istam non phy-

scam,sed mystica moralem,Sacramen talem vocant nostri Doctores. Uideatur Sxar et q Fetund. Mart. .de LV.

a Vppono primo, solum hominem esse capace Eucharistiae.Nam pro h aminibus dumtaxat sent instituta Sacramenta, praeserum se stud,quod per veram manducationem, di potationem applicari debet. Undo primo,siecludutur Angeli qui nec habent

CorPOra, nec in assiimptis manducant vitaliter.Secundo secluduntur irrationales creaturae, quae possunt ad lammum materialiter illud sumere,non Sacra mint aliter. Ita S Thom. 3,pε.so. . . & D ctores communiter. SOPPOno secundo , solum baptiratum esse eapacem, ut o stendimus cum communi sententia n.a.cr docet Cara. de Lust diis. r 3. NM.A. Iam inquiramusKuae concteria simi.

Vtrum infantersint capaces Eucharisti a T oquimur de pamulis, qui nodua habent usum rationis, quo pari ter spectant amentes a natiuitate, qui nunquam fuerunt rationis comnores,&prima sententia negat. Ita Paludamn/, Alensis, ut.Gr ati', quos refert meqκ. 3.p. α θ. 2Ia. c. 2. Probatur primo, na ad hoc Sacramentum cum fructu recipiem dum requiritur,ut hoan Oprobetse 38sum,c sic de pane asto edu, quod infans,vel mens praestare non potest. Probatur secundo,quia cum Eucharistiae fluctus in flar nutritionis ordinetur ad restauram das partes actione caloris naturalis deperditas,nouotest parinius conuenire, qui nihil amisserunt post regeneratione Baptismi.quod per nutritionem spiritualem restauratur Probatur terito, ia Sacramentum voluntarie recipi debet, ut conserat essectum suum, scilicet per v luntatem propriam in adultis,& per ει- clesiae voluntatem in paruulas.Ergo saltenum,quando voluntas Melasiae non eo. currit, sed potius resistit comunioni pa uulotu,haec non coferet gratia paruulis. 3 secunda sententia communis amrmat, di mihi videtur omnino vera.Tenet illam eqse ρ.Suar. dιοArseit 4. --

essectum magis videbatur requiri ratio nis usius, quam ad Eucharistiam. Matri-m ij quidem capaces non sunt,quia e ius materia est cotractus humanus, qui sine rationis usu fieri non potest, poeni tentiain, di extremam unctionem ac pere non positat, quia nondum potve runt committere peccata. quorum ma culis, vel reliquus tollendis linc Sacra

menta

384쪽

menta destinantur,alia vero Sacramenta recipere valide possunt. Ergo & hoc quia ordinatur ad nutritionem, & augmentum gratie,quod prςsupponit dum taxat generationem , & vitam spiritua. Iem acceptam per Baptismum. 4 Probatur secundo , a posteriori. Nam vius antiquus Ecclesiae dandi paruulis Eucharistiam , satis aperte tella tur, ex institutione diuina capaces esse paruulos Eucharistici fructus, alioqui ii enim talis usus illicitus suisset , sicut illi. citum est Eucharistiam praebere Catechumeno , vel homini mortuo , vel bru. to , quia defraudatur Sacramentum esseetu suo . Supponebant ergo Patres antiqui, paruulos esse capaces fructus huius Sacramenti , suisse vero talem morem in Ecclesia, te istantur tum Historici, tum Patres et nostris Doctoribus

relati, tum praecipue Concit. Tolet ur. II. can. II. Catechismus Rom. p. 2. de Euch. irist. 9.62. Tradent. AC. 2I. cap. .

dicens, Sanctissimos illos Patres sui focti probabilem caustum pro illius temporis ratione habuisse; nimirum , quia cum numerus fidelium esset minor, &deuotio maior, potuerunt vitari facilius Incommoda, quae nunc praeponderant utilitati paruulorum,quando numerus

fidelium est maior, & deuotio minor.s Ad primum primae sententiae Respondetur, illam probationem ad hoc solum exigi, nequis indigne sumens, Iudicium sibi manducet . Quare solum exigitur in illis, quibus subest periculum indigne sumendi , quod cum non subsit in tantibus, non est cur is ipsos probent: satis est si ab Ecclesia

probentur, an sint baptizati. Ad secundum Respondetur, effectum huius Sacramenti non esse solam restaurationem deperditi , sed potissinum esse snoua in accessionem gratiae iustificantis donec communicans crescat in virum persectum. Alioquin nec Sacratissimia Virgo, quae nihil unquam passa fuit de . trimenti spiritualis, nec adultus recens baptizatus e siet capaces Eucharistiae,

sussicit equidem , ut paruuli, vel ali

I. 313

communicantes sint capaces augmenti

gratiae, quod eli quodam modo simile

nutritioni viventium, dum per nutritio

nem augentur.

6 Tertium argumentum, si conuimceret, probaret etiam Baptismum,com firmationem , & ordinem, non valere nisi conserantur paruulis contra prohibitionem Ecclesiae, quod nullus admittet . Re spondetur itaque susscere voluntatem Christi sic instituentis Sacramenta , ut subiecto capaci quasi causae

naturales conferant sitam effectum ., quin alia voluntas requiratur , quam

Ministri conficientis Sacramentum ,&in nostro casu consecrantis hostiam. Quare sicut, qui vult baptiZare paruulum, & si nolit ipsi gratiam conferri, non potest impedire efficaciam Baptismi, sic qui voluit consecrare hostiam, impedire non potest, quin haec a ibiecto capaci recepta conserat suum effectum nec alia voluntas, vel intentio Ecclesiae requiritur, praeter intentionem

conficiendi Sacramentum, quod semel factum agit necessario , quantum potest, iuxta subiecti recipientis dispositio.

nem, seu capacitatem . 7 Dices ergo siquis infans, vel amensu natiuitate casu reperiat holliam, vel vinum consecratum , & ignarus conse crationis sumat ex gula, vel leuitate, re cipi gratiam Sacramentalem;non enim habet ex se maiorem voluntatem, aut intentionem, quando recipit a Parocho, nec aliunde requiritur Ecclesiae voluntas i e spondeo concedendo con sequentiam , nam in his nec intentio praesens , nec praeterita requiritur, ut censet, cum altya Carinai. ae Lugo, 6-pra nu.23. Sed sola Christi voluntas instituentis Eucharilliam , & sbium ex Nientis intentionem ab his, qui capaces lint, vel fuerunt illam habendi. Consonant. Auersa de Eucharist. q. 3. seest. I.

Diana p. 8. tract. I. Rest. Q.

potem nescientem hostiam esse conse cratam, de sumentem, non illam man ducare Sacramentaliter, sed per acci-Z a dens,

385쪽

316 Liber In De Eucharistia.

dens, seu materialiter, docet , S. Thm

nempe, quia non liabet intentionem in ipso requisitam. Etenim ut adulto Sacramenta prosint , requiritur in illo saltem implicita voluntas recipiendi Sacramentum forma liter,ut Sacramentum eli. Q aippe dum Sacramentum ignoranter sumitur ab adulto, non es . ille moralis nec Sacramentalis usus Sacramenti , cum non sit usus Sacer , &ordinatus ad eius significationem adhibendam , di gratiam percipiendam. Rationem a priori reddidi, ob. I. . . I.

nutat.a I 1. num.8. Qui discrimen asii. gnat inter ignorantes sui compotes, &paruulos . Nam illi, dum existimant

se communem panem manducare, volunt illum, ut communem sumere, B, inde quae voluntatem, & dispositionem habent contrariam manducationi Sacramentali . At paruuli licet non habeant intentionem recipiendi sacramentum , non tamen habent contrariam , & alioqui sunt ipsi capaces stuctus Eucharistiae. Quidam audunt consequenter, si quis sui compos comedati uias , quas putat non esse consecratas, habeat autem intentionem, si qua forsan illarum consecrata fuerit, eam sumendi Sacramentaliter, tunc sp qua vere consecrata sit, illum receptu-Yum esse fiuctum Sacramenti , dum non subeat periculum indigne cominu

s Constat ex dictis amentes etianis qui poli rationis usu in in amentiam inciderunt, esse capaces Eucharisticistinus secundum se, nempe si pro se tulerint voluntatem saltem implicitam, aut praesemptam communicandi , qua lem censentur habuisse , qui Chri ha

cipiet fiuctum Sacramenti: Nam ille voluntas praeterita censetur suisse reo cipiendi Sacramenta ritu , seu modo, quo Christianis dari solent , non percalitatem comestionem, & ideo non extenditur ad hunc casum. Si tamen ante amentiam expresse voluisset acceptare receptionem Eucharilitat Sacramentalem, quomodocunque contigerit Eucharistiae receptio, recepturum etiam effectum Sacramenti casuali comestione, docet , Card. de Lu on. 3 I. quia taIis intentio videtur sufficitus, c

elt doctrina satis probabilist CAP. V. QUAEST. II.

mirum adulti debilem rataomo et sum habentrassent capace/

disputat.q. quaestus. punt hi. Probatur, Nam Ecclesiae pietas , dg conssuetudo suadet , non cile negandum panem

coelestem illis, qui possunt amitteriratiam. Quod notandum est promicis, &2Ethyopibus, & similibiissemifatuis , quando citra periculum ir

reuerentiae petunt communionem, ex qua censentur utilitatem pereepturi. Quaproprer Ioav. Sanchea d puIat. 38, . censet dandam esse communionem fa

tuo , qui cum aliis accessit ad illa percipiendam, si deuotionem aliquam ostendat , ctsi non plene deliberatam ἔQuippe credibile fit, non omni rationis vla destitui, qui se communicantib. nM 'scet, genuflectit, percutit pectus, alia i praebet indicia deuotarus , consonaz-

386쪽

cap. IV. aquanio. II. 3 3

huc retinent reuerentiam erga Sacra- metu istud,& aliqualem usium rationis.1r olim Energumenis negabatur comunio, sicut Catechumenis, ut indicat. Dion de Eccles Hierarch.c.30.2. meit. Ean.29.Et quoties ob sua peccata possidentur a Daemone negandam illis esse, docent. Alenssis

tales Enei gumeni quasi publici peccatores reputantur.

2 Iam vero comunis sentetia docet, Energumenos polletes vis rationis, est e capaces Eucharistis,no minus qua alios fideles.Na homine a Daemolle possiderino eli culpa, sed petna,quae no reddit illuincapacem Eucharistiae,imm' nec indignu communione,nec tales alicubi simpliciter illa prohibetur, ut testarat, Cassan .collat 7. c. 3. & illos admitti iam ad comunione docent, Prosper.lι. e pra-

Tenet admittedos esse. S. Th. Sor.3' Bois nac us. Suar. diis. 69.sct et q. disp. a. c. si ramen ob publica peccata traditi tuerint Satanae,nec poenitentiam

ostendant, sicut alia publici peccatores remouendi sunt , di de his forsan lo. quuntur. Dionym Concil. Etiueritan. 13 De Neophytis praesierri in in Indiis occidentalib. eli nonulla controuersia. Quippe no pauci Parochi reputant illos incapaces ob innata gelis stoliditatem Euchari iliae recipi edae,quapropter communione prohibet illos, scientib. & permittetib. nonullis Praelatis.Dicedu equi- de eli,Neophytos ob praecisa recentem conuersione non prohiberi comunione, sed esse capaces Eucharistiae cum studiurecipiedae. Quare siquis baptiZetur adultus, & satis sit instructus mylleri;s fidei nolirae, qua toto corde praesumatur amplecti, poteli mox poli Baptismum Eucharistia accipere: Quin hoc videtur cinsultius. Sic .n. praestrauit Rituale Romanu ita adultorum Baptismo Sic docet Io. P. go de Sacramentia uvii 39. Probatur,quia sussicieterest dispositus ad comunione,qui per baptismu recepit remiisione Omlam peccatorii , & ab Euchari ilia recipiet augmentii gratiae,robur contra tentationes initio couersionis in turgentes,auxilia simul ad perseuerandum,nec tenetur meliore disipositione expectare, qui credit adesse sibi misciente, etsi minorem. Si vero Neophyti, vel ob minorem ratio. nis usum, vel ob infirmiorem affectum honestatis inepti communioni videantur, nam ex hoc capite cum pueris reputadi sunt,de quibdicemus 'sequenti.

CAP. V. QVAEST. III.

'rum sit praeceptum non dandi communionem pueras, velsem atκιδ,

rq Q Vpponimus,quidquid de Eccle.

O Da orientali, a piid qua etia nucperseuerare conlae tu due convini candi paruulus D subsipecie vini,dicut. Claud

in Ecclesia Latina no licere paruulis carenti b.vsis rationis Eucharilita ministra

solii dicat no este nec est arta Eucharistia paruulis, nec addat,nuc illic nuesu dare nec alibi reperiatur tale prsceptum. men Ecclesiae Romanae cosuetudo tradita iam in Rituali Romano rim habet praecepti pNhibeti, colone paruulos, rea mentes, qui nuqua suersit rationis co- potes. Ia .n ima o paruuloriim numero freques esset periculti irrcilcretor tracta. di Eucharistia,qua vel expueret, via euo. meret;& ide timeri potest a pe r petuo amenti b.qui no magiS ege Eucharistia, qua paruult. Eofirmatur,l a omnino deiscet, hoc Sacra me .u deuote sumi, saltem deuotione virtuitis, vel a praecedete volutate derivata, quod illi facere nequelit qui tauqua habuet ut v Su rationis Ita S.

387쪽

3 1 8 Liber In De Eucharistia.

i s De pueris vero, i post septenium

habet rationis usium suffcietem ad recipi e dum poenitetiae Sacramentu, diuersia sunt DO exorum placita.Prima sententia docet, lionesta cossietudine admittendi prius pueros ad cosessione, a ad eommunionem sic obligare grauiter, ut sit mortale peccatu dare coimmione pueris, quavis rite consessis,etiam si in a rtic mori. priusqua rite fuerint admissi simpliciter ad Eucharistia recipiendaga qua

in fine cuius auctoritate ducti viri docti Matritenses censiueriint , sub morta inoa esse miniitraiadam Euchatilliam puero cuiusdam magni Principis in articulo mortis constituto.

cite dari uon potest illis, qui no sunt ca linaces digne comunicadi, sed pueridicetineat sufficiente rationis usum ad rite recipi edu Penitetiae Sacrametu,no ideo sunt statim capaces digne comuni cadi. No ergo habet neo possunt licite com municare, donec crclcente rationis usure tiantur digni caelesti pabulo. Minor Hobatur, ua usus rationis ito eli aequalis

circa materi omnes, et comm Davum

Dou. I. 2 389. cum dissicilior crani tu sit una materia,qua alia, dissicii.utq; dedu cantur quaeda coclusioneΝ, qua aliae, vel quia remotiores sum a pruici pus per se notis, vel quia supponiit principia supernaturalia magi S praeter ratione Sic facilius datur intimo uilis ignorantia unius Praecepti etia naturalis, qua alterius, de quib. Doctores cum S. Th. i. 2.q.Pis. Sed maior vlus rationis, maior discursus requiritur ad discernedu cibu spiritualea corporariquod supponit principia fidei valde sensib. addita, quili etia Opposita, qua ad discernedu inter bonuinc malum morala, quod cli maxime conexum nais

turali lumini Quamuis igitur pueri post

lamentu discernat inter bonitide malum morale,ac subinde peccetae egeant S cra meto pqnitetiae, no statim habebunt sufficientem usum rationis ad dignε communicandum , & pereonsequens admittendi non erunt ad communione. t 7 Probatur a. quia in aior reuerentia veneratio, seu cultus debetur huic S crumeto recipi edo, qua asin, maior a in pretiatio tali doni,maior gratitudo tali benefici siquae supponus armato e notitia diuinae Maiestatis ibi praesentis, quamc portet in hospitiu paratu recipere cum honore,ac deuotione, l)d pueri licet rationis copotes ad p ite desi, de cofitcta, nec meditationi tati doni,seu tanti Domini sucit apti,nec per coseques expendere queunt, que amoris aflictu, quem humilitatis timore,quem reucicuae cubtu illi debeat, ad que recipi ceu acceduci Ergo no statim recipiendi sunt ad com

is Probatur s.ex Ecclesiae more communi,que nefas est violare. Sed couuinis mos habet, ut pueri, liceritatam ac fiunt capaces,& peccarui mortaliter, Oblige. tur ad cosessione no illico tame admittatur ad comunione,sed expectet, donec. vlysterra Eucharistiae siussicie ter calleat, dc rite capere polliit. Ergo no licet eueri S Omnibus rate consessis Eucharistiam admini lirare cOtra more Ecclesiae rece

hexHs, ae Paeti t. ct Remis Ubi consessio praecipitur ab solute, communio vero cuduplici limitatione, scilicet reuerentctai de nixta coulcitarii consilium facienda . Confirmatur,nam haec coniuetudo non

est permissionis, no enim rine permit teret Pontifex talem consuetudinem iadetrimetum piaerorum,qui sine sussicie. te causa defraudaremur tactu Sacramenti Est igitur costietudo approbat i innis uia nimirum Summus Ponti sex iudicas tale cosuetudinem no esse rationi defor-

388쪽

sermem,sed potius valila cosormem, cotra seturos lapsus, & ad sipiritualis vi-

propter Sacramenti reuerentiam, & in ' tae conseruationem. Probatur tertio, ex capacitatem talium puerorum ad digna praedicto c.Omnia utra in uesexus. quod Eiicharistiae receptionem , approbat il- distretionis annos pariter exigit ad eo. Iam, sed consiletudo approbata per Prin- sessionem in comunionem; nec quoadcipem habet vim legis iuxta commune illam di stretionem constituit ullum dis

doctrina in S.Th. l. 26.97 .art.I.SWa j, crimen interutrumque Sacramentu, unis

de Dotb. lib. 7.c. a. r .& aliorum. Ergo deglofibi dicit, otiando puer est doli ca- non licebit tali consuetudini contraire . pax,quia peccare potest, ad utrumque sty Secunda sententia per oppositum Sacramentum recipiendum teneri. docet, omnes pueros, qui sessicientem at Perpensis utriusque partis senda. habent vim rationis ad peccandum, & mentis censeo,nultu in cile praeceptum, recipiendum Sacramentum Poenitentis, Quod siub mortali obliget ad denegati. posse,ac debere tempore prςcepti cona' dam Eucharistiam pueris,quisiuiscim.

municare. Ita S. Antonin I tom. q. rit. Iq. tem habent rationis usum ad recipietaevo. H. Palud. in rW7MULI. Q. Poenitentiae Sacramentum, quod mihi s. n. 23. Tahemverb. commvnIcare, Persuadent filia damenta Tecundae sente- Loon. nch.aro. 26. per totam. sero tiae, praxis que simul Ecclesiae, quae tales Palavs o. I.t Et g .i P. I. NU. 20. 2. . ptleros obligat ad audiendum sacrimia . Philippus de lacra . m The uro tracti diebus festis, ut docent Suar.tem. 2.d θ. 1 .9. ii 3 probabilem dicit ma , p r. M. Mi l me anch. l. I. Deca c. t a. v

non requiritur minor discursit S ad pra- Ac se bindesius ponit, illos coenostero ceptum consessionis,quam ad praeceptu quid sit Missa, ct quid ibi repte sentetur, communionis: debet enim pgnitens per, & otaratur, alioqui no possent humano

pendere peccati malitiam, ut eius dete' modo illam audire, nec adorarent illas stationem concipiat. & eliciat dolorem species consecratas, nisi discerneret illucum vero proposito nec in eadem pec' cibum ab alio communi, cni talem culcata relabendi, nec alia comittendi. De' tum non adhibent. Sentie dum igitur et , bet confessionis necessitatem,&integri- regulariter cu vla rationis sessiciente adtatem callere, satisfactionem acceptare, peccandum adesse sufficies discretionis reuerentiam,ac deuotionen, erga Pgni' lumen pueris Catholicis, prς sertim dilitentiam Sacra meti praeseserre Qili cap. t stenter instructis, quo nouerint discern haec omnia, curetia Christi Domini pre' re cibum istum a reliquis, de reuereri lusentiam in Eucharistia, reuerentiam er tentum in eo maiestat cm, & per coiis ga tantum lio item, & dispositionem quens habeant huius Sacramenti cogni-

praemittendam non capiat. tionem, S gustuira, siue arietiim,quem 1o Probatur te cunco , Nam alioqui Manuale Romanum requirit, ut nos Confessa iij si praetextu reuerentiae dene' prohibeantur communione .gant Eucharistiam pueris rite confessis, Undo colligo primo, pueros, Qui praebent illis occasionem citi ii relaben' sunt capaces Sacramenti Poenite tiar, t di, plaraque peccata patrandi, siquidem neri praecepto diuino communionis in

auxilia vi communionis extubita cohi' articulo morti , ita praeter Doctores se-berent illos,& roborarent adcertus ten' cundae sententia: Su.rr.dιθ.7 of f. I siue. tationes,& occasionem Peccandi. Sicut Arimbri de moγtis arti c.c. .dab. Caneterso praebetur illis Poenitentiae Sacra' in sum.verbo communionιs minister Am

389쪽

Lugo d sp. II. MLq. nu.37. Perlinus. S.Id. quos sequitur Diana p.7. m6. Re L89. CT Part. s. tr. 3 .R L- tr. I Resi. so. 23 Probatur, nam omne praeceptu diuinum obligat quemlibet rationis compotem, sed praeceptum recipiendi Sacra Eucharistiam in articulo mortis est prς. e tum diuinum quod Ecclesia non determinauit quoad hoc,quoniam erat ex se susticienter pro tali tempore deteris minatum; Igitur obligat pueros rationis compotes in tali periculo constitutos. Maior est communiter recepta, quam late confirmat Salas de legιν. d/Dut. Iq. ect. Ir. Minor admittitur etiam ab ad. uersiari . Consequentia probatur. Nam illepuer est capax fidei.reuerentiaeque suseficientis erga Sacram Eucharistiam qua ut ostendimus n. 2 I.)sessicienter discernit a cibis communib., & urget pratali tempore praeceptum diuinum, Guod vere potest implere, sicut implet uiuinum praeceptum consessionis. Ergo tenetur eius obligatione. Quare quoad hoc non consulere praxim primae sententis Con.

sonant Ioannes Sauch. disp. 27. Praeposit.

de S Dame.Baldellus, Nunius, Marcha. tiis, quos sequitur Diana par. 7.t σ. Reis

βι89.erpart. tr. . Resel 8S. docentes, pueris moribundis capacib. Poenitentiae dandam e illa extremam Vnctione, quo niam est Sacramentum consumatiuum Sacramenti Poenitentio.Sed Eucharistia est Sacramentum periectivum Poenita tiae,quatenus conducit ad conseruadana vitam ibi receptam. Ergo quibuscunque potest dari Sacramentum Poenitentiae,

potest pariter, & debet dari viaticum in

articulo mortis. Ut tradunt generaliter Caietamia,er Armilla supra .

et Imo si dubium sit, num puero sus.ficiens rationis lumen illuxcrit Gard. Lugo βρ.n. o. qq. discutit in vita a que partem, an possit, vel debeaxilli dati viaticum, & decidit poli. dari, sed non debere. Priorem parte mi quam κnerit

hibitio dandi Eucharistiam in capacib. dupliciter imponi potest. Prim I,si praescribatur, ne detur nisi eis, qui sunt se . .ficienter capaces; & tunc debet positive constare capacitas recipietis , ut illi possit Eucharilita licite ministrari, quia petitur capacitas, ut conditio simpliciter requisita ,sicut aetas in ordi . Secundo, si praecipiatur, ne detur i)s, qui non ine sussicienter capaces, & tuc sulficit, quod non constet incapacitas, tum enim iubemur,ne demus Eucharistiam ei, quem nouimus incapacem esse. At Manuale Romanum hoc secundo modo prohibere videtur.Vt sonant verba relata δερ. ni 7. Sic etiam accipitur prohibitio non dandi Sacramentum Poenitentie,vel emtremae unctionis incapacibus. Siquidem administrantur in dubio de capacitato recipientis. Ut de Sacramento Pgnite

Extrema QMilone Manuale Romanum , ET Diana cum alijsyar. 3.tr. . Resit. I 69.

quando scilicet dubitatur, an recipiens fit vivus, vel mortuus, an sit, vel non sit

capax.2s Secundam partem probat, quia quamdiu non constat aliquem esse lego compraehensum, non tenetur in eo da

bio seruare legem , qui 1 possessio stat

pro libertate , sed cum dubitatur de capacitari pueri, per conse iniens dubita. tur , an compraehendatur diuino praec&.pto communionis,quod solum fertur indoli capaces,ut conitat ex Trident. Ergo non tenetur in eo dubio communicare morti proximus ex vi diuini praecepti. Quam doctrinam approbo quoad vir que partem; sed addo,quando talis puer in articulo mortis non potest aliud 'a cramentum etiam sub conditione recit

pere, non solum posse, sed debere ipsi ministi ari viaticum, quia forsan peccae

uerit inortaliter,& solam elicuerit attri. tionem,quae simul cum viatico salue tui alioquin periturus.

390쪽

eaput V.

munionis,obligat praeceptum charitatis ad prouidendum indigenti , quantum possiimus per tale Sacramentum, ut di

26 Colligo secundo , non statim ac puer habet rationis usium, quo sit capax peccati mortalis , & obligationis confitendi , teneri praecepto communionis annualis, sed per aliquod tempus prius ad confessionem obligari, donec iudicio confessari; , vel parentum dcstii etur

communioni. Sic tenent praeter Doctores primae sententiae , S.Thom. Paluda π.

Tannerus, Zambrams, prilialobos, Conis radus, quos sequitur Diana pari. 3. tract.

Probatur, sundamentis primae sententiae, praecipne tertio. Sic enim Ecclesia determinauit tem pus, quo debeant communicare fideles, ut noluerit compraehendere pueros, donec iudicio confessaria censeantur idOnei recipiendo reuerenter huic Sacramento . Communis autem consuetudo consessariorum est , ut pueri prius admittantur ad consessionem, S post ali quod tempus ad communionem ;consequenter interpretiatur hanc fuisse mentem Ecclesiae , ut pueros non statim

ac habens susticiens discretionis lumen ad communicandum obliget suo prece pio , scd possit disterri communio iudicio confessario, vel propter maiorem re uerentiam Sacramenti, vel propter maiorem fructum recipientis. 27 Pro cuius declaratione nota, scientia disceruendi cibum sipiritualem 2 pro-nno iam habere latitudinem, quae communiter cum artato crescit, ac uirundo

crescit simul reueremia, deuoti fiuctus communicantis. Itaque simul cum pie. no rationis usu datur discretio suffcies, ut pro mortis articulo, quando praecisὰ cogit diuinum praeceptum, teneatur c municare,quicumque confiteri tenetur, at extra mortis articulam Ecclesia no-Iuir, determinans obligationis tempus, tam stricte pueros obligare, ut qualm primum possint communicare tenean intur, sed possint spectare tempus aliquod iudicio consessarij, donec magis apti, magis in liructi discant attentius, & dein

uocitis accedere , nec solum minimum fructum, sed mediocrem salie , aut ube, riorem ex caelesti mensa percipere. Non ita tame est differenda communio pudirorum , ut vergat magis in ipsorum detrimentum, quam prosectum, nec ira properanda , ut impediat congruum diis spolitionis augmentum iuxta capacitatem subiecti, ubi magna requiritur prudentia consessarii, qui sterter perpendat pueri captum,educationem, institutionem, ut in re, quae pertinet ad eon. gruentiam prudentiale in , attingat me, clium conuenientiae maioris, de ad neutrum extremum vitiosum declinet. 18 Terminus fixus aetatis nullus potest generaliter designari, communiter dicunt Doctores ab anno decimo, usque ad annum decimum quartum aduenire discretionem istam congruam commu nioni. Sed si cuipiam antea censeatur aduenisse, debere recipere comm GniO

branus, Er ali', si qui tamen nost de cimis quartum annum adhuc habeant debi- Iem rationis vim , instrui debent, quoad possint, de neeessariis ad Eucharistia recipiendam , quia iam ligantur eius praecepto, eum attigerint pubertatem, in qua iure Mnsentur apti matrimonio, quod magnam doliberationem requiorit, nee speratur discretionis augmen, tum in aetate robustiori; cum tam euin illa propter debilem rationis usium Eucharistiam non denezet Ecclesiae

pietas , quae neminem adultorum c Pacem peccandi vult dost data iam

SEARCH

MENU NAVIGATION