장음표시 사용
401쪽
amur, Quando vel ob dissicultatem itineris , vel ob breuitatem temporis , vel ob urgentia negotia,vel ob periculam imminens non Possumus adire consese sariusine magno moraliter inco modo.
Qui no potest nisi per interpretem confite ri, excusatur ab hoc praecepto: Secu S qui non poteli nisi nutibus , vel script o iuxta probabiliorem opinione, de quo latius dicemus lib.6. Qui 'casius habet re teruatos, deficiente, qui postitab illis ab sol uere directe , si nullum haheat moti a te non reseruatum potest sine conse ibone communicare: Si vero simul cum reseruatis habeat non reseruata morta lia, tenetur inferiori confiteri vel non reseruata solum iuxta pro .
babilem opinionem , vel simul etiam reseruata iuxta probabiliorem. Qui facultatem habent inferiori confitendicum onere coinparendi, non excusantur ab hoc eraecepto , licet Opposidium. probabile sit.Similiter quando Superior rogatus denegat iuste facultatem absoluendi subditum, non excusamus: Secus si deneget iniuste; quae latius disic tiemus tr. 6. Videatur Sua σ3 4 Sit tertius casus in quo coueniunt Doctores no obligare pri ceptum illud quando non potes praesenti Sacerdoti confiteri sine periculo detrimenti grauis;videlicet si timeas,ne Sacerdos peccata tua revelet,ad inhonesta pelliceat, vel odium contra te concipiat, & gi a uiter isdat &c. Quippe non obligat ista consessio cum tanto detrimento. Non sufficit autem, quod deteriorem opinionem de te sit habiturus,iram hoc est onus intrinsecum consessionis , quod subinde iubemur sustinere, quando iiD
r. n. 18. & addunt, si ps nitens habeat illud solium mortale peccatum, ex cuius confessione timet graue damnum posse se consessione omittere; quia no habet moraliter copiam confestari).Si tamen habeat alia,qus possit sine periculo co-fiteri, non excusari ab horum consessio-nziquia praeceptu in obligat ad cofiten-
dum ante comunionem omnia mort lia , quae moraliter possis confiteri cum integritate saltem formali. Consonat Henra . lib. 8 c. 7.n. I. ubi refellit quos dam oppositum senti entes. 3 s Petrus Hurtauo de Fide dio 8 π.I82.taquam certum statuit, cornunicaturum debere se a mortalibus purgare, qua potuerit secutiori ratione. Vnde colligit,quamuis nultu habeat mortale, cuius coissio non sit periculosa,debere cofiteri venialia,vel mortalia ia remissa sacramentaliter, ut indirecte saltemia absoluatura mortalib. quae tacet,& ita securius accedat. Addit, si non adsit Sacerdos approbatus adhuc habete mortalia debere sacerdoti simplici confiteri venialia ob eandem ratione anteco
cium aliis,quoniam istud prsceptu obligat lolii ad praemittendam comunioni
confessionem mortalium. Sed tunc non tenetur homo confiteri mortalia, quotu conscientia habet;ergo non tenetur absolute cofiteri. Nec.n. obligatur ad ma-
iorem certitudine sius dispositionis pro .
curanda,quam ipsa lex exigit. Hsc autesolum requirit, ut mortalia siua ps nites clauib.subi ciat,& ab illis absoluatur directe, nec praecipit consessione venialiii. Imo nec posse peccati mortalis resi co-fiteri simplici sacerdoti venialia,ut indirecte absoluatur a mortalib. sentiuino
nac. Probabile putant, polle ita castu prae dicto, vel simili. Addui ct, liquis timeret prudeler, ne solum esset attritu S, B ne quiret omittere, colone debere cOfiteri venialia, ut in directe absolutus a mortalib. ivllificetur,& digne communicet.
Quod est notadu;quia salte statu gratie debet reddere moraliter certu si possSit. 36 Sit quartus casus,quando pellicus consessus non absioluitur. Et quide si a solutio negetur iniuste, nec adsit alius Confessarius, a quo possit obtineri,censetur deesse conses larius, ac subinde est urget necessitas, licebit contrito con li-
402쪽
ro iuste negetur ob indispositionem
nitentis, non erit communione dignus, qui culpa sua non est . dignus absolutione. Quod si contingat, ut pς nitens post inueterata alicuius peccati reincidentiam vere doleat de peccatis,& firmum propositum habeat non relabendi;nihilominus tamen COsessarius iuste dene- et ab Iolutionem idonec certior fiat deispositione penitentis per experietiam aliquorum dierum; tunc vigente necessitate communicandi posse illum nonia
Hinc fit,siquis Sacerdos data op ra pritis induatur sacris vel tibus, quam adeat Confessarium, ut sic illum cogat ad impendendam absolutionem ; non ideo debere Consessarium absiolutionem i mpedere Sacerdoti, qui post muLtas monitiones, & promissiones no re sipuit. loneat tamen illum, si vere contritus est, celebrare posse no absolutum ad grauem infamiam euitandam.Sic enim penitentis necessitati subuenitur, per contritionem,&communionem;&Confessarius prudenter fungitur ossicio suo non absoluendo talem telapsum , donec experietia temporis alicuius te stetur firmum propositum ipsius. Ita
. qui siubdit n.6.siquis sit moraliter ceristus , se a nullo sacerdotum praesentium absoluendum fore,posse sine confessio. ne communicare propter euitandam infamiam. Quia confiteri peccata non
impe suris absolutionem ad nihil deseruiet,nisi ad infamandum secoram illis. Rursius n.7. inquit cum Medina; sipetni.
tens habeat quatuor mortalia, timeatque propter unum solum se non absoluendum esse, debere confiteri alia tria, tacendo quartum, dum urget communicandi necessitas : sic enim facit consessionem so maliter inter
Que nec sitas requiratur , ut desciente confessario , possit Eucharistia reri. ρι non praemissa confessione r3 8 onueniunt Doctores, fulmram esse grauem necesti tatem communicandi, quae licitam reddat communione sine praeuia consessione. Otrq vero necessitas sit grauis ad hunc effectum . multum pendet a circumstantias,& arbitrio prudentum. Dbscurremus per aliquos casus solitos 2 Doctoribus assignari Primus sit insta tis mortis:siquis scilicet in articulo mortis non possit confiteri, vel absolutione obtinere,possit vero communicare; ibcebit ipsi communicate sine praeuia comsessione: nam arctius obligat diuinum
praeceptum ad communionem, quam ad praemittendam consessionem. Ita Suare to. g.dM8.66sent. 4.Haet q. drisui.
raque e. lib. 8 π.46. qui notant, posse tunc rem municare non ieiunum, quia recipit viaticum,quod dari potest non ieiu. nis . Vnde Sacerdos morti naturali,vel violentae proximus potest celebrare noieiunus, si alitide nequeat Eucharistiam habere ut asserunt Zambranus c. s. dub.
rist. lib. I. quaesι o. sed sine senda. mento valido. Notat etiam Zambraianus, poste Sacerdotem se communicare propria manu,quod quidam extendunt ad laicos,ut infra v. debimus. Item licet sit excommunicatus, posse sine consessione, vel absolutione censurae proximumorti communicare: Nam prohibitio censiurae non obligat pro mortis articulo: notat Henrιque: supra.
39 An tussiciat necemiasiadi viaticualteri,ut possit Sacerdos sine praeuia cO sessio celebrare Z Communiter affir- A a 3. mant
403쪽
mant Doctores; nam illa proximi ne- ministrandum' celebrare non ieiunumeessitas est grauis,& sipiritualis,qti prς- dicemus cap. sequenti. ponderat obligationi pramittendi con- ηI Sit secundus casus, quando vel ex
fessionem communioni.Sic praeter cita consessione, vel ex Olnistione commuistos tenent Symiur 3. .q.8O art. . dub.2. nionis sequetur scandalum. . intel-σ Dιan. ea Ref.36. Uerum obijcit Card. ligit scandalum in praesenti,quoties da- de Lugo in praedicto tur occasio detrahendi, vel temere tu.
cassi no potest facerdos celebrare sim dicandi. Vaequeia 3. 8.atis. 2O8.n. I . in vestib. sacris cu lue requirantur humano telligit, quoties aliis datur occasio pec- duntaxatpraecepto: Ergo multo minus candi ve non communicando tempore potetit sine consessione praeuia, quae re- prscepti , vel detrahendo non commu-quiritur praecepto diuino. Respondet,& uicanti. Itaque prima sententia docet, bene,maiore aut minorem obligatione nisi per scandalum intelligamus insa. prsceptoru non sumi ex maiori, vel mi- miam, & notam, ut vulgus intelligere nori potestate praecipientis, sed ex eius' solet mimis proprie,no posse consessio-cem intentione, quam comunis Eccle- nem omitti hoc solo titulo.Sic cietqueesiae sensus, di usus indica re solet: Et in . Dp. d.de Leto n. t I 8.Probat Vat.- nostro cassi praeceptu praemittende con quem: quia nullum prςceptum est vio- fessionis, urgente necestitate non obli- landum ob euitandum scandalum etiagare,collegit Trad.ex traditione perpe- pusilloru , ut ipsemet ostendit in /U. tua. Ratio potuit esse;quia cum huis m- a Scaud. a 3. uub. I. Lugo vero probat. tentus, videlicet status gratiae requisitus Nam vix unquam continget, ut alia δε- ad Euci,.suppleri possit per contritione, mant occasionem peccacii, ex eo quod decuit obligationem praemittends con . ego non communicem absque conse Laestionis non sic strictam poni, ut nulla sone prsinissa; nec enim alio temere iu- necessitas excuset: At cultus,& ritus ob dicabunt, illum mortaliter peccalle, qui Eun. veneratione inlii tutus no pol non audet communicare sine pro uia ter haberi , nisi vestibus sacris, & appa- conse Rione; nec erit grauis detractiora tu deceti Missa celebretur. Unde nam peccati, quod per illud indicium reddi rito debuit Ecclesia sic obligare praece- tur publicum. pio suo, licet humanivsit,ut obpreuatas Aa Secunda sententia docet, scanda- necessitates, aut utilitates aliter conse. Ium etiam prscissim ab infamia,excu-crari non postit. Quod autem sic obli- sare a prς mittenda confestione . ouar. Eet de facto praeceptum illud, declarat GT Fιιιιμαδερ. Coninch. n. I . bon. ylinu. Ecclesiae sensus,& vsius. Ill8. cum ali s. Probat , nam lcan-4O An vero sacerdos excomunicatus datum ex obligatione charitati S vitan . possit sine absolutione censurs celebra. dum ell, cum alterat magnum, & i Pirire ad praebendum viaticu moribundo p tuaieno cumentum. Ad ut 5 Il. -ο Negat Henr. quasi censeret vis ad hunc doba, quos sequi tur P agunaeg. I racept. casum ex tedatur. Affirmat Cara. de Lu. 3. I b. 3. ι.9. sufficere ad in Irata ΘneiI νβy.n. II I. inuod magis probo)Nam i quadam inde securiatam, quia cum illa quod exco in municatus,si vere sit iustus, moraliter colungitur periculum temC- non celebret,non tam spectat ad vene. re iudicandi, vel detrahendi , quod ex- rationem Sacra meta, am ad punitio- cusat a pr mittenda consesSione, qua-nem excommunicati; Voluntas autem uis hoc negent . - .&alii. puniendi mitius interpretada est,quam 43 Ego censeo, nec illam admiratio-Voluntas aliquid prςcipiens ob reueren- nem vulgi, nec occasionem temere lu-tiam Sacramenti, circa quam oportet dicandi , vel detrahendi cile proprium leges esse magis stabiles, N uniuersales. scandalum activum , nec excusare per
An vero Sacerdos possit ad Viaticum sc met ab isto praecepto propter vitin tu 3
404쪽
sundamentum primae sententiae. Si qua-do tamen proprium stadalum activum sequeretur, quale desicripsimus supra
num. II. quod rarissime continget excusabita piamittenda consessione propter fundamentum secundae sententiae. Et ad fundamentum met ucia reoondetur , praeceptum amrmativum omitti posse nonnumquam ob scandalum pusillorum. Ita S.Th. 2.2.q. .art.T docet, punitionem peccatorum,correctionem fraternam, doctrinam veritatis pono propter scandalum imminens omitti . Sic in ali 3s praeceptis docent k alantia
is' IO .c. 3.n. ET IO. Sic igitur in praesenti dicere possumus, omitti posse confessione ante communionem ob stadalum pusillorum vitandum . Quia praeceptum huius stadali vitandi prsualet prς-cepto confessionis illius praemittendae. Sit tertius casus, siquis omittendo
communione, vel praemittendo consessionem incurrat infamiae notam tunc n. dari si is ficientem causam omittendi cofessionem, censent communiter Doctores; sed in quibusdam exemplis dissidet. Sit primum si sacerdos publice caepit levelli re, vel inchoa stet tactu, S sine nota criminis non posset id omittere, vel confessarium adire poterit sine orae uia coi fessione celebrare. Plures addui, etiamsi non sequatur infamia , post inchoatam Missam, si sacerdos aduertat,se grauari conscientia peccati mortalis non con sessi,posse contritu prosequi sine praeuia consessone. Nam illa pars Missae simul cu sacrificio fit ex institutione Ecclesiae per modum unius actionis sacrae. Potest ergo perfici semel inchoata, licet omittatur consessio.Sic sentiunt Sotus,s Vι-
θ.66 et . . dicit, si sacerdos post consecrationem recordetur peccati mortalis non consess,no solum posse, sed debere Prosequi contritum; nam integritas fa ctificii praeponderat praecepto praemit tendae consessionis ; & quamuis possit accersere consessamun sine nota, no teneri,ne sacrificium per interpositam cofessionem interrumpatur. Si tamen ante consecratione recordetur, debere con fessarium accersere,si possit sine nota . Quia tunc interruptio no est magni momenti. Si vero non possit accersere con
fessarium,no debere deserere Missam,ut adeat illu, Quia perficere Missam semel inchoata excusat a pretinittenda consese
tamen cum Barah ab Avines. s. putat, etiam post consecratione debere,si pose sit sine nota,consessam accersere. Nam
interruptio sacrificii non obstat, dii ali-uid fit ordinatum ad ipsium sacrificium igne perficiendu.Consonat quoad hoc
GTq. GJ.ao8.n. ia sed addit, ante consecratione, non solum debere confestariu accersere,sed etia ab altari discedere si possi sine nota,nec ibi valeat coliteri. Quia nullum est preceptu nodiscedendi ab altari,quoties acest legitimum impeditnentu uiperaddit Card.de Lugo dis Iq.π. I 3. post consecrationem quoque debere confiteri, qui conscientiam habet peccati mortalis, si possit sine nota, vel accersere confessarium, vel ab altari discedere, ut breuiter confiteatur, di redeat ad perficiendum sacrificium. q6 Ego censeo,in praxi vix unqua sore possibilem consessione celebrantis sine
nota, ut fatemur Var qu. GT Lugo cu alys. Si quando tamen accidat. S. Th. 3 φεν. 85art.6.ad a. dicit ante cosecrationem
tutius esse ab altari discedere,si non potest aliter confiteri. Unde colligo,no sinium esse tutius, sed etiam necessarium .
Na licite potest discedere,cu id sit tutius,& aliunde preceptu consessionis obligat ad illa praemittendam, quoties fieri po test. Igitur obligat in hoc casu.Consonat
potest esse; quia cu illa prior pars Mistae non sit de substantia sacrificia, no magni
405쪽
sicut nec periuriu . Quare si sacerdos m. te sacrificium inchoatum, I laicus antequam ad communione accedat , sentiat se mortali labe teneri, cuius dolorem sibi dissicillimum reputet, aut stremoraliter impossibilem ob inueterataeonsuetudinem , aut plopter vehementiam passionis contra .vel 6. vel T praeceptum decalogi g tenetur equidem vel difficultatem poenitentiae superare cum diuina gratia, quae non deerit iacietati , mod ab istute possit; vel si tanta sit dis ficultas , ut moralis impotentia censeatur, interdum excusabitur a praecepto communionis quamuis urgeat ero tali tempore) donec paulatim sessicientem genitentiam coircipiat . Nec ullum amnum temporale praeponderat, cum quodlibet sit potius siubeundum, quam tam immane scelus patrandum. Ira
13 Quod si quando sacerdos celibrans post consecrationem aut peccat mortaliter , aut recordatur mortalis non consesse, cuius contritionem non habuerit, nec modo possit habere, nisi dissicillime propter rationes supra positas, praesertim dum arctatur tem
Poris angustiis, & necessariis sacrificii ministeri s sic distrahitur, ut nisi cesset ab illo, debitum dolorem conciper
nequeat S. Thomas pquaest. 8s artici S ad a. dicit, etsi Sacerdos fit non ie- Iunias. vel ex min unicatus , nihilominus debere perficere sacrificium, &communicare, si vero recordetur in misi a peccati mortalis non consessi,debere poenitere cum proposito confitendi Quid autem faciet, si non possit con teri . non decidit S. Thomas, sicut nec rubrica M, satis de defecit: sns 9 8. num. R. quae generaliter contritionem requirit, dum non sappetit consessarius, varer ea disput. 66. si t. i. σ S. dicit, semper posse contritioncm elici cum diuina gratia , superarique dissicultatem undeci unque proucincatem, c0nsonat Diana par. q. tract. 4. resol.98. σOct uia de Eucharistia eras . a. quas. 3.nMne. q. loquens de Sacerdote, Addit Cimo ch, quaest.8o.num. I 6. debere tunc potius
interrumpi sacrificiu m; quia nullo mindo potest aliquis communicare, nisi vesprobabiliter se reputet contritum, vel
prius confiteatur. 4 Mitius sentiunt Vaqueet ,σ dinatis de Lago supra Marti π, tom. q. dispatione sit. I. numeroq. GUM Hurtado de Eucharistia GJ.8. di cu rate r. qui dicunt, sacerdotem, qui conscius sibi peccati mortalis, cuius conis tritionem in altari non potest moral, ter elicere, nisi cesset a celebration , saltem pernotabile tempus cuin scandalo populi, vel sui nominis nota, posse
sine nouo peccato, no elicita contritione communicare. Quoniam praeceptum communicandi sine coscientia peccati mortalis non obligat, cum tanto dispendio, ut debeat
homo grauem notam incurrere, potiusquam cum mortali peccato communicare. Quod ad receptionem etiam alio. rum sacramentorum extendit Cardinatis de Luoo de Sacramemrs iis 't. 9. . I n mer 8. σprobabile, dicit Dia. Art. s. Dae latus Ir. Re utione T . Aadunt IArtado , σ OchagaMasura, Laicum, qui iam iam recepturus Eucha
risi iam de manu Sacerdotis , nec diuerintere potens sine scar, salo, ac graui nota I recordatur peccati mortalis, S praetemporis anguli in conteri nequit, poste
communicare sine nono peccato, quia non eil credendum, pium ac benignum Iesum hoc Sacramentum inititu: sse in nostiarum animarum remedium, cum tanto d spendio noli ro, oc alieno.. Is tarte quamuis casus ratus erit,quo nequeat recepturus Euchariti iam vel aliud Sacramentum vivorum etiam m
raliter elicere contritionem , si conari velit, cum diuina gratia ; possi lis tameest, de interdu euem et . Quod si Iacerdos poli consecratione in eas angustias ad ducatur, ut vel sacrificium imper se tirna relicturus sit, vel in mortali communi
406쪽
eaturus, censeo cum posteriori sentemtia posse communicam sine n o Dec. Cato, quin etiam debere. Nam ut a xit S.TMm.suprimaxime periculosium est,
quod est contra persectionem huius Sacramenti , quoniam hoc est immane sacrilesium ἱ minus autem est illud , quod pertinet ad qualitatem sumentis, quare sicut praeceptum ieiunii, vel censurae cedit praecepto perficiendi sacrificium, sie
existimo,prsceptum non communicassicum peccato mortali cedere praecepto non relinquendi sacrificium imperχ-ctum; quando moraliter nequit vinam que seruari.rs Vnde consequenter assero, licero similiter tam Claticis, quam Laicis, vel Eucharistiam , vel aliud quodlibet Sacramentum vivorum in mortali recipe. re stienter , quoties nec conteri moraliter possunt ante receptionem Sacram
ii, nec illud omittere sine ipfius irreu rentiae notabili. Sic aiunt Mariinon, rCarcinalιs de Lugo supra. In subita pa- sanorum irruptione, si periculum esset, re ut Eucharillia coculcetur, vel com buratur ab infidelibus , & Catholicus existens in peccato non posset prae tem 'poris anguilijs conteri , vel occultam
Sacramentum, possie talem sine nouo peccato sumere propter vitandam irre uerentiam Sacramenti.Similiaer in aliis Sacramentis vivorum, etsi raritis tales circumstantiae concurrem p Issunt , ut peccator non potens hic,& nunc conte xi , vel debeat in peccato recipere Sacramentum , vel illud contemnere, seu detestari censeatur.
17 Scaudatum activum, quod alios
inducat ad peccandum,vix unquam per se sequetur ex omissione communionis, si quando tamen esset persona talis, ut videntes illam a Sacramento retrahi , vel etiam abstinerent urget te prscepto, vel in contemptum illius Sacramenti venirent, reputo, si cienter excusati recipιentem in mortali Sacramentum
ad euitandum hoc scandalum. Nam, ut inquit Bemardus, quod pro charitate miroductum est, non debet
contra charitate1n militare, ob solam infamiam propriam vitandam nocon sulerem, Eucharistiam vel aliud recipi . Sacra metum vivorum in peccato; G.
quodlibet temporale damnum iudico subeundum esse potius, quam indigne
Sacramentum recipiendum, cceterum nec damnarenisecipienteua ob auctoritatem excusantium illum a nouo peccato quos retulimus num. Ia 8 Quam graue sacrilegium per solo. uendo sit indigne communicam, trait S.Thomas 3 pari. ara c. s.σDo rum tisi per comparationem ad alia peccata , certe grauiora sunt peccata contra virtutes Theologicariac coeteris paribus est grauius, quam peccata con tra puras creaturas,vel in alia Sacramera commita . Subdit S.Thomas ad secundum eo grauius aliquem peccare, quo pluribus aut grauioribus peccatis irretitus ad hoc Sacramentum accedit; est enim indignior, & maius i inpedime tum apponit effectui primario Sacramenti , consentiunt Doctores, CT recte V. 'u audit disput aci T. num. II. hanc circumstantiam non esse necessario confitend/m ,quia nota variat speciem indi. gnae communionis. An autem notabili, ter aggravet λ mequed ne fata ego nou . curo , nam circumstantias notabiliter aggravantes opinor non esse necessario confitendas.
r9 An autem qui prohibitus per censuram a receptione Sacramentorum communicat, cum conscientia peccati mortalis, committae duo peccata, quae
debeant aperiri confessario . videlicet contra duo illa praecepta diuinum , de
Quia eraeceptum humanum censurae resipiuit idem motivum, ac pG ptiam diuinum niminam impedire communionem indignam. Quando vero peccatum prohibetur pluribus praeceptis ex eodem incitiuo, non inde multiplicantur Peccata, nec additur circumstantia varians speciem,
quae subinde debeat in consessione minni se
407쪽
3 68 Liber IR De Eucharistia .
ceptum censurae diuersum habet mo . truum ; Etenim praeceptum diuinum. perhibet indignam communionem in . tuitu religionis, at praeceptum censurae potius imponi solet ob motivum obedientiae,scilicet ad contumaciam siubditorum te tundendam, vel ob motiuun virtutis, ad quam spectat actus praeceptus. Ego reor, unicum esse peccatum, sed aequivalens duobus propter duplicem illam malitiam, S per consequens illam circumstantiam celasvrq confiten. dam esse, quia variat speciem peccati.
rum praemitti debeat confessio com
io QVpponimus, iam hodie necessa-
riam esse consessionem habentibης conscientiain peccati mortalis, ut digne recipiant Eucharistiam, sic enim tradit Tradenιιnumses. 1 3. r. T. ubi prε missis Apostoli verbis, I. rint. o.Qui
pryceptum. Probet seimum Homo. Eccleis
Fastica autem coniuetudo declarat eam νprobationem necessariam esse, ut nullus sebi conscius mortalis peccata , quamuis Ida constitvitis vadeatur in contritIones
ab ue praemissa Sacramentali confessone, ad Sacram Eucharistiam accedere debeat . Eadem fere repetit Can. M. 6c addit . Sι quιs autem contraraum docere, praedicare , vel perirnaciter asserere, seu etiam public. disputando defendere pra- sumpserat,eor se communicatus exsat.
ar Ex his verbis oriuntur aliqua dubia. Primum sit, an haec obligatio fuerit ante Tridentinum, vel per ipsum inducta sit Aliqui Doctores ante Tradent insim garunt sam obligatronem. Probatur,
nam ad satisfaciendum iuri diuino naturali sufficit, si quis accedat in gratia
sicut ad coetera Sacramenta vivorum . recipienda,quod per contritionem praestari potest; nec amplius in Pauli verbis, Ch sostomus, er Theophilaltus, intellexerunt , qui probationem exponunt ab ipsomet homine faciendam per accuratam discussionem conscientiae sius. Ius autem positiuum diuinum , vel humanum nulli bi reperitur ante Tridetinum, nec antiqui Patres , licet poenitentiam
requirant ante communionem, conses sionis necessario praemittendae memine runt . Sic Abbas, cap.ri homine, de celeri bratione M ssarum .Armilla e b. commua
ante Pιum Quintum chius iussu fabiasus 1 stit in editione Romana Commentarius illius articinis,& in peculiari tract.de hac re ad articulos Parassensitim DL6s. π m
Vbi tamen addit esse peccatum veniale graue, dum adest conficendi commodi. tas,h conscientia peccati mortalis, sine confessione communicare ; quia talis homo minus digne voluntarius accedit. 21 Secunda sententia vera docet, sem per in Ecclesia sitisse tale praeceptum. Probatur . Nam Tridentinum probat obligationem istam ex verbis Apostoli simul cum Ecclesiet declaratione sic accipientis probationem ab Apostolo requisitam. Ergo non inducit nouam,2d
eam in Eccletia semper fuisse colligit ex
Ecclesiastica conletudine, quae tot is culis inuiolabiliter obseruata, vim prae cepti declarat: consuetudinis autem antiquissimae praemittendi confesiionem communioni meminerunt. Eusiritis θλ
cap.n. cephorπή lib. I I. cap. 3 q. quare sententiam istam docent S. Thomas in
408쪽
hoc est e de fide certum . Λli; saltem oppositum sine nota sustineri non pos
23 Ad fundamentum oppositum dici
mus, Apostolum solam requirere pro bationem , ne quis indigne iecipiat Eucharistiam , qualis autem sutura sit haec probatio , dicendum ex Ecclesiae sen. su, scit praxi, quae talis semper fuit , ut infra probatio per examen conscien tiarata ipso communicare volente fiat, quod intendunt Chrys, Om us, CT Theophilae Ius ιθι . Uerum ita se probare debet, ut si se reperiat impurum , sistat se Sacerdoti non tam probandum, quam mundandum absolutione Sacra. mentali; sic enim Ecclesiastica consuetudo declarat, talem probationem seu discussionem conscientiae praerequiri , qualis sussiciat ad hoc , ut homo iudicet , se non habere mortale peccatum, quod non legitime fuerit consessus nec
mirum si hoc speciale sit in Eucharistiae receptione propter singularem ipsius ex :.entiam super alia Sacramen
Quod autem Patres, dum poenitentiam requirunt ante communiciae snon exprimant consessionem , argumentum eli negativum, nec enim illam negant ; sicut non exprimentes ieiuniit in praerequiri, non ideo negant illud a N quidem aliquando confessio
nem esse coinunioni praemittendam a se scii erant. Vt ex Av xstino, Leone, Cy-Priano , Anselmo , Archardo, deducunt
caret negantem huiusimodi pr*ceptum; si nouum esset; posset enim alicubi vel non legitime publicari, vel non acceptari, vel praescribi contra illud, di ibi
vere negaretur tale praeceptum; nec Veritatis assertio mereretur censuram sdam ergo Concilium generaliter excommunicat quoscumq; negantes hoc Praeceptum .palam supponit. Iam olim
ubique receptum fuisse , ae in praxi ret, neri , nec vere posse alicubi negari. a Sit secundum dubium. male sit
hoc praeceptum p Prima sententia docet esse praeceptum diuinum naturale, nimirum Ortum ex ipsemet institutione Sacramentorum, ita Diuester, Euchars.seonda qMaestiosecunda. Favet San
ex huius Sacramenti dignitate, cu . enim sit omnium sanctissimum , cxligit ab homine summam diligentia , , ut cum morali certitudine sanctitatis accedat . Ad hoc autem maxime conducit consessio sacramentalis. as Secunda sententia docet, este praeceptum positiuum Ecclesiasticum Ap stolica traditione latum , & Ecclesiae
consuetudine firmatum . Ita Ioannes dentidιna,Codice deps uitenIra quaesto. t T. Patacios in .distinet. 9. quaest. IO. ad ρra mum. Navarrus de 'nitent digis i. s. in principio circa tertiam partem glossa Numer. 31. Adi. probabilem dicit C ninckqurio.8 .numero I 3. π Lusitu ῖ. yart.quo So.numero . Probatur, quia
Christus non est solitus dare praecepta circa modum recipiendi Sacramen re, nisi quae cuin ipsorum institutione connexa sunt, ut conliat, ex alijs ritibus ad Sacramentorum administrationem rinquisitis,quorumdeterminationem Chri-lius Ecclesiae reliquit . Sed quod ante communionem peccator contritus debeat confiteri , non sequitur ex institutione communionis ; sufficeret enim, moralis certitudo contritionis, ut ii aliorum Sacramentorum receptionO ἀSic enim sancta sancte tractantur quan tum patitur humana fragilitas , ergo praeceptum praemittendi confessionem non est diuinum,sed humanum. Confit 'matur,quia Traiamin refert ad Apostolum hoc praeceptum, dum ait, reuocan dum est in memoriam eius, fidem Apo
stoli praeceptum, planu significans tria. Pauli verbis Apostolicum praeceptunia ab Ecclesia suisse cognitum, & praxi re cepta declaratum. Λ a 26 Te Diuitiaco ny Corale
409쪽
α6 Tertia sententia eommunior , &probabilior docet, esse praeceptum diuinum positivum. Ita tus in . s. Ia . .
Probatur, quia iuxta regulam Augustini lib. .dι Baptismo c.χη signum diuini tu .ris est quoties aliquid ab uniuersali seruatur Ecclesia,quod nec ab aliquo Pontifice,nec a Concilio praeceptum est, sed eius initium ignoratur. Talis autem est illa lex, ut indicat Tridentinum ergo est praeceptum diuinum positivum. Minor batur, quia Tridentinum non dixit praeceptum per Ecclesiasticam consuetudinem introductum esse, sed decla. rari. Et quidem si praeceptum esset humanum, nodeberet Concilium excommunicare quoscumq; negantes eius ob ligationem,nam omnis humana lex frustrari potestobligationis edictu,vel quia non sit alicubi recepta, vel quia per contrariam consiuetudine abrogata suerit. αγ Ad fundamentum primae sententis respondetur, inde semi congruentiam livius praecepti, non tamen sumiant ad obligandum, nisi praeceptum positiuum accederet , quippe naturali latisfieret utique per contritionem, ut dicebamus s.Ad fundamentum secundae sententiae respondetur, hoc esse in Eucharistia singulare, sicut,& alia,ut ChristusDominus specialem ipsi dispositione assignauerit, quam Paulus tanquam acceptam a Domino proposuit, & Ecclesiastica consuetudo declarauit; quasi diuinitus praescriptam,& quamuis illud pronomerius ad Apostolum reseratur, ut contra Suarium probat messura. pra, de ipse contextus satis ostendit,non ideo vocatur Apolloli praeceptum uoniam ab illa fuit impositum, quia tanquam acce pium a Domino illud Apostolus explicauitacut lex Moysi vocatur, quae data quidem a miniuit perMoysen promul
as Sit dubium tertium. An qui recipit
Eucharistiam in mortali,committat d plex inortale peccatum, unum impoenitentis contra preceptum confitendi amte communionem, aliud sacrilegi j contra dignam Eucharistiae sumptionem Asfirmant aliqui, quorum siententiam dicit esse probabilem Petrus Far in Addit.q.fart. 3 dV M. Propter violationem duplicis prsclyti concurrentes ibi tameprobabilius est unicum istum dari sacrilegis peccatum contra digna Sacramemti sumptionem. Nam consesso praemitti iubetur communioni propter huius dignam sumptionem , & ubi datur viri impropter aliud, ibi censetur unum e sis, Sic
peccasse mortaliter, vel utrum coitiessus fuerit mortale commissum, teneatur illud ante communionem confiteri i Negare videntur HenrtqueZ lib. 8. cap. s.
3 3. Probatur ex speciali ratione huius praecepti. Dicit enim Tridentinum p emittendam esse consessionem comm nioni, quando quis est sibi conscius peccati mortalis. Sed dubitans non est sibi
conscius, ergo non tenetur isto praecepto.
13 Dicendum est, in dubio negati uotencri prorsus, ut diximus generaliter in
sio. Nam quoties sit consesso sacram E . talis, habere debet integritatem formalem sibi praescriptam, sed ad hanc perti-n t , ut peccata mortalia de quibus dubitamus negatiue, confiteamur sub tali dubio , ut ipsim et contra iij Doctores asseuerant: ergo dum iubem lar consensionem praemittere communicini, iub mur utique confiteri peccata mortalia dubia; Dices hinc probari, quod si communicans habeat alia mortalia certa, di aliquod dubium, debeat hoc cum aliis confiteri, quia vere tenetur praemis
410쪽
tere consessionem . Si vero solum habeat unicum mortale dubium iuxt. Do.
flores Num .praecedent ι relatos, non tene.
bitur confiteri , ae subinde cessat integritatis obligatio, sed cotta, nam etiam tunc tenetur consessionis praecepto , si quidem habet constientiam dubiat peccati mortalis , quae suffciat ad obligationem confitendi tale peccatum. Et hoc plane Tridentinum intendi t; ut qui sibi conscius eli peccati mortalis certI. Confiteatur illud, ut certum , qui comscientiam habet mortalis dubii , confitcatur illud ut dubium , quo soluituriundat nentum oppositum . ita docent
positum Suario , ct Diu.nam is coqχAnxur , quando datur probabilis assensius de negatione peccati, aut de confessione illius , quod ipse Bona ina cum commun/ uententia Iaretur i, & forsan Henriquet. Regi Idus , a' G anado loqukuis tur Met hoc sensu , non enim satis expimunt de quo dubio loquantur. CAP. VI. QUAEST. V.
Quando censeatur abesse eonfessarius, ut omatis possit ante comm monem confesοZ29 Vm praeceptum praemittendi consessionem communioni sit assirinatiuum, obligat certe semper, sed non per semper ac subinde licitum cst interdum cum conscientia peccati mortalis sine praeuia consessioite com municare , dum adsit contritio , & desit consessarius, urgeatque necessitas communicandi. Sic docet Tradentinum se . 1 3. V.T. consentiuntque Doctores; &quidem circa desectum consessant, vari,
3o Primus sit, si quis habeat praesentem sacerdotem , cui potest legitime confiterii breui tamen siperet, se habi-
turum alium , cui deuotius, de securius confiteatur : tunc enim posse praeter mitti consessionem , di Eucharistiania
recipi, docent Rrchardus ιn q. istoc. II. aris c. s. quast.6. Adrian s in 4. quas . confessione. Sylveser Eucharis.3.3Mastis. I i. Angelus Eucharist. 1. nμm. . qui re quirit necessitatem communicandi, ter celebrandi. Consonat Roseella verecomis
ubi addit,posse religiosium, quamuis habeat sacerdotem laicum, cui possit comfiteri,disterre consessionem, si breui sperat consessarium ordinis sui,ne propalet extra religionem sua peccata. 3 et Sententiam istam reiiciunt communiter Doctores,quos sequitur Henria
bb.3 ea.9. inia tunc absolute datur c pia consessarii; nec maior deuotio tollit obligatione praecepti, nec Religio simpliciter patitur infamiam, eo quod Religiosus confiteatur sua peccata Sacerdoti laico. Quare Suaret,Funnded, σal, censent, illam sententiam non esso practice probabilem prςcipue post Tri. dentinum. Idem est si absit Parochus adsit Sacerdos habens priuilegium amdiendi consessiones e tenetur.n.commu nicaturus uti tali priuilegio; quia veredatur copia confestarij; nec oppositumeli probabile, ut docent Suare , σ F
3a Secundus sit, quando nul Ius adest, qui possit audire confessionem; in quo
conueniunt omnes. Quae vero dii ian. tia sufficiat, ut urgente necessitate communionis , excusemur a praecepto confessionis Canus assignat tria intiliaria
tias temporis , personae, difficultatis itinerum , discriminis, infamiae vel scam dati, vel similibus . Tunc igitur excinΑ a a samur,