Thomistarum triumphus id est sanctorum Augustini et Thomae gemini ecclesiae solis summa concordia. 1. De scientiâ mediâ. 2. De naturâ purâ, seu duplici Dei amore. 3. De libertate. 4. De contritione. 5. De probabilitate. Per Germanum Philareten Eupist

발행: 1672년

분량: 380페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

311쪽

praedeterminante nullam habet oppositionem cum bonitate morali, nee ullam importat aversionem a L co ut ulti in sine, sed E contra reddit Deum Iraesentem antinae, eamque conjungit Cum iu ultimo fine in esse physico. pse autem Angelus est, qui primo descrit Deum quantum est de se recte moventem Angelum, per hoc quod peretur non subjiciendo se legi. Qilare sicut pidior volens ostendere defectum penicilli assumit eum & mo

vel quantum est de se juxta regulas suae artis, dc ideo defectus picturae non tribuitur pictori, sed penicillo Qui deficit ab ordine artis. Ita Deus volens ostendere desectibilitatem Angeli in agendo, assumit ejus voluntatem ex sua libertate non attendentem ad reactam, re movet eam quantum est de se juxta regulas sua sapientiae, deciduo peccatuitae non tribuitur Deo pra determinanti, sed Angelo qui sua libertate i Deo recedit. CCXLV. Dico incuNobsi loquamur de peccato quod est poena peccat, quale est omne peccatum quod e concupiscentia praecedente committia tur, tunc sub aliqua ratione prius deserit Deus hominem, quam ab homine deseratur.'

Ratio hujus conclusionis ex supradictis sumitur: dictum enim est nu. o.

W8 . quod motus actualis concupiscentiae impedit, quominus voluntas ex volitione boni sit sussicienter potens applicandi se ad volendum invicte bonum concupiscentiae oppositum d quod ratione illius determinetur judicium practicum intellectus ad judicandum sequendam esse concupiscentiam, sicut ex dispositione linguae determinatur judicium gustus ad judicandum dulce esse amarum cum hac tamen disserentia, quod judicium practi- cum intelles' us sit simul comunctum alter judicio speculativo . quo judiaca intellectus bonum concupiscentiae non est omne bonum, Messeir hibitum, ratione culus voluntas ita se determinat ad sequendam concupis centiam, ut etiam possit illam non sequi, quam tamen semper sequetur

nisi adsit speciale auxilium gratiae vincens concupiscentiam. Et quia actus non potest nisi ab actu superari oraedictum auxilium vincens concupis.centiam actualem debet esse actuale, applicans voluntatem ad actum oppositum concupiscentiae. Ex quibus habetur, quod auxilium, quo homo infirmus id est, a stractu, dc illectus a concupistentia sua debet applicati ad actu in bonum concupiscentiae oppositum , sit auxilium non ure applicans , sed omtollens impedimentum viticendo Concupiscentiam. Unde deneg*tio praedicti auxilii . licet ut est non applicatio ad actum bolium possit cauari a

volitione actus mali, sicut dictum est in Angelo, ad proind sub illa ratione prius homo infirmus deserat Deum, quam ab eo deseratur. in qua intum tamen est sublatio impedimenti vincens concupis antiam Ii iusso δ

312쪽

orusc. I. Picino seretinet o diro Cay II. infirmus sub illa ratione deseritur, id est, relinquitur in infirmitate sua ,

di non sanatur, quis ipse peccando deserat Deum. CCXLVJ. Hoc autem sic probatur intus concupiscentiae mi, debet

vinci ad hoc ut illum non sequatur voluntas. ε applicetur ad inuma num, praecedit peccatum independenter voluntate ergo Deus non comserens auxilium vincens concupistentiam, jam deserit hominem infirmum antecedenter ad illius peccatum quo ipse deserit Deum Si ergo gratia prae- determinans hominem infirmum sit gratia sanansin vincens concupiscenistiam, ex denegatione praedictis graua deserit Deus hominem prius quam

ab illo peccando deseratur. Connrmatur I. Si quaeratur, quare homo infirmus peccet Respondetur , quia se ad volendum peccare applicuit; ii ulterius quςratur qua rhse ad volendum peccare applicuit veracissim respondetur quia fuit abis fractus, illectus a concupiscentia sua. Ipsa ergo abstracti Willactio concupiscentiae , independens a voluntate , est aliquans causa peccati,de iplum

praecedit Deus igitur denegando gratiam vincentem hujusmodi abstracti nem deserit hominem , non austrenuo illud ouod est aliqualis causi, cur abs mine postmodiu deseratur. iiis ergo sub iis, ratione deserit,quam deseratur. Confirmatur x. Medicus qui non sanat infirmum, dicitur illum deserem relinquit enim illum in infirmitate sua, quam , si vellet, posset austro. Ipse motus concupisceoli voluntatem priveniens , contra rationem insu gens est infirmitas hominis Deus ere hanc infirmitatem non sinans per auxilium Gn Aetia vicoicis, inrito diciturHeserere infirmium: sed prius est quod infirmus non sinetur, quari quis ex insmitate peccet ei prius est quod Deus denegando gratiam victricem deserat hominem, quam

quod mo ex infirmitate sua peccando deserat Deum. CCXLVII. Hane credimus esse rationem ejus, quod constanter docet S. AuGusTINus, primum scilicet peccatum esse causam denegationis grati et medicinalis victricis simul& praedeterminantis. Cum enim denegando hanc gratiam homini infirmo prius deserit Deus hominem quam ab co desera. tur . ut probatum est recte judicavit S. AususTiMus Deum non sic deseris, virum hominem, quem S. Scriptura testatur fuisse conditum rectutes, nisis cessisset aliquod peccatum, quo homo prilis Deum deservisset. Nam in eum peccatum aliqualiter refunderetur, si primum peccatum commuteis retur ex abstractione concupiscentiae,& errore mendorum4α cum primum

catiun quod quilibet homo infirmus committit, sat ex aliqua abstr me concupis entiae, Maliquo e re quo bonum apparens, & quod non est bonum judicatur esse bonum, metae est ut Irimum peccatum minis infirmi sit poena alicsus peccati: quod non potinesse aliud nisi illud, quod

313쪽

villa ignorantia antecedente sed solo defectu actualis considerati mis Ideo ad hoc peccatum primum semper recurrit S. Ausust 1 Nus ut iniet causam

permissionis peccati in homine infimis, uves, quod idem est, deneg tionis gratiae medicinalis. Hinc etiam oritur, quod licet status purae naturae sit possibilis, spin

re tamen ad divinam providentiam ita disponere hominem, ut primum iurius peccatum ex abstractione concupiscentiae, aut ignorantia syndoriam non conmittic retur Mideo deberetur homini in puris naturalibus constis tuto, non quidem secundum principia naturet suet, scd ut a Deo moto, quidam vigor rationis subjiciens sibi concupiscentiam. 6 tribuens homini pbeis

nam potestatem sequendi bonum rationis ahsque praevenien Ie concupiscentia, pro actu deliberato antecedente omne peccatum. Qui Vlgor rationis dici posset naturalis homini, non tanquam ex principiis naturalibus Ortus, sed tanquam ex naturali dependentia, dc subordinatione ad primam caulam dependens : ex qua oritur quod homo debeat a Deo moveri secundum quod decet divinam bonitatem. Unde in statu purae naturae poterunt adlluc conciliari utriusque Solis discipuli. Non enim ob aliam rationem repudiant hunc starum S. AususT1Ni discipuli, nisi quia peccatum ex abstraαione,in eo rore coneupiscentiae commissum aliqualiter in Deuni refunderetur , cum

tunc Me murum peccatum huic inconvenienti occurrunt Angelici dicripuli per vigorem rationis debitum homini, ut moto a Deo ad alaum deluber tum antecedentem omne peccatum. Post praedictos ciale composui. mus opusculum de statu naturae purae, quod est ii secundum in ordine videatur etiani Appendi quam addidimus insta ad s. va. de causis probationis.

V. Auriminatibus Angelici Doctoris Mut rure

Molinae discipuli. SUssicit Angelico Doctori fidelissimo S. Aucuseti Ni Discipulo , ut si

sicut Magister suus Molinet discipuli coacti patrocinium D THOM, quaerere in defensionem Scientiae Mediae: magna solicitudinei diligentia, multisque abhinc annis quaerunt in D. THOMa velamen ad velandam Scientiae Mediae deformitatem, nec aliud invenerunt quam modica solia, quae Vento rapiuntur, de quibus judicet CORDATO THgoLOGUs CCXLVIIJ. bijciunt primo. locum ex 3. p. u. t. a. 3. ad 4 ubi Doctor Angelicus ait, quod praederimatio 'supponit praes nitam futur m seda cfutura non sunt ab luta ergo praesupponit praescientiam futuroriam sub conditione, sive .cientiam Mediam. Prob. minor, futura absoluta sequum eur ad praedestinationem ergo ab ea non praesupponuntur.

si iidetur negando minorem Marobat. Distinguitur Λm Futura

314쪽

abloluta , minit . . sequuntur ad praedestinationem negatur ruinara abibluta ut ex quenda Equuntur ad praedestinationem, conceditur Pu- destinatio enim praesupponit volitionem tam finis, quam mediorum 4 praeparat modos . quiuus tam finis quam media certissim mandentur executioni: Unde ordo executionis ab qterno praeconceptus est ipsa praedestinatio. Prius autem tam finis, quam media debent esse volita vita citer , ic proindi ex vicistius volitionis sutura inchoative , quam excogiatetur e praeparetur modus executionis ratione cujus sunt complete futura. H:inc solutionem cila ad mentem . Mox a patet ex illius verbis r icendum quὸ pr.edestinatio praesinoni praescientiam futurorum id ideo sicut Deus aede/ima salutem auetjus ivomi=ais per orationes aliorum imp&ndam illa Imm prae destinavit opusoncamationis in remedum humani peccati. Id est , Prius Deus voluit

V. G. salutcm Pauli implendam per oration om Stephani, despostea prς paravit modo quibus tam oratio Sic phani quam salus 'Iuli exeCutioni mandarcntur. Praedestinatio ergo ratione illius praeparationis praesupponiti indientiam futur salutis Pauli& orationis futurae Stephani Similiter, pilus Deus voluit Filium suum incarnari in remedium humani peccati, postea excogitavit,&praeparavit vias, domodo quibus isti incarnatio.& humani peccati permissio executioni mandarentur. Ipsa ergo christi pridestinatio, ratione illius pret- parasionis prςsupponit praescientiam incarnationis futurae in peccati humani laturi. Et sic optime selvitur argumentum , quod sibi objecerat D. THOMA in hunc modum Praedestinatio est aeterna sed dicitur Rom. i. de Christo Res prae natus in Filius Dei, irature ergo etiam ante peccatum , necessarium erat Filium Dei in mari ad hoc quod praedestinatio Dei impleretur. Respondetur enim, quod praedestinatio Chiaili ratione praedictae preparationis praesupponat peccatum futurum,&sic ante pecca

tum non tui necessarium Christum incarnari. CCXLIX. Obijciunt secund5 ex . 4 de veritate , a. I ubi docet Angelicus Doctor quod omnes exteriores motus a divina provid cntia moderantur, secundum quod ipse judicat aliquem esse excitandum ad bonum, his , vel illis actionibus ergo habet praescientiam hujus condicionari , Si russor illum in tali Oeeosione , aetione excitabatur ad bonum. Respondetur di itinguendo Antec Secundum quod ipse judicat aliquem esse excitandum ex speciali auxilio gratiae praedeterminantis , conceditur. Ex detenninatione liberi arbitri , negatur. UndE motus exteriores regia

divina providcntia, secundum quod pie iudicat aliquem esse excitandum, idem valet ac si diceretur motus exteriores re a divina providentiacundum quod vult aliquem in diversis actionibus in occasionibus dive simode ad bonum excitare Sicut enim nullus excitatur ad bonum in qu eumque omisiones, nisi prius Deiu voluerit sua gratii praedeterminante

315쪽

illum excitare ita moderari secundum quod judicat aliquem esse excita dum , idem est, ac modetari secundum quc vult aliquem excitare. Q irae solutio confirmatur ex simili modo explicandi tuo se explicat

S. AUGusTINU in opusculo contra Porphyrium, ubi haec verba Scientiam Mediam plane jugulantia habet : Cernitis me sine praejudicio tentis consilii Dei, aliarumque causarum hos de praestentis Chriri dicere volasse , 'od conis et incendae Pelagianorum infidelitati. 'κ hanc heceran quaestionem si scire et : letnr: Quid enim verius , qudm praescisse Christum C qiιando in 'tιrbι si 'isia eumfurari ere lιtura 'sed TRUM PRIEDICATO Si BI CHRIST . SRIPSI HABITURI ESSENT FIDEM , AN D. DONANTE SUM IN RI , ID EST , UTRUM TANTUMMODO EOS PRAESCIERI , AN DAN UR ADESTI, A ER I EUM, Guaerere c. aeserere tunc neces irium L putavi. Proinde quod dixi , tune voluisse

Aminibus apparere Christum o apud eos praed cari doctrinam suam Q ANDO FClE

Ex hoc profundissit no testimonio clarissimh liquet,idem esse apudAususTi- NUM, Deum praescire tantum aEt uni fidei,&illum non praedestinare; ac fidei actum non esse opus Dei, sed liberi arbitrij ii verio idem est e optime uidit P. Annatus disp. a.de Scientia Media nu.a3.sor 37. ac Deum non facere quod homo credat quia , ut Annatus o alio testimonio colligit , dum- festum en Me enseri pus Dei, quia Deus facit, ut homines faciant Cum ergo Molin discipuli dicant Deum praevidere seli modo, d non pr dis inire

determinationem liberi arbitrii , idem est ac si dicerent determinationem liberi arbitri non esse opus Dei , nec Deum facere ut homo se determinet quia si Deus faceret quod homo se etcrminet, deberet, ut fatetur Annatus , dictam determinationem non solum praevidere, sed etiam Le- diffinire converso hoc ipso quod Molin istae dicant Deum non facere, quod liberum arbitrium sedeterminet, debent juxta phrasim S. Au Gugaei Nidicere Deum solummodo prςscire dc non praedestinare, quod liberum arbitrium se determinet ad credendum. Insuper multum notandum est , quod S. AususTINus in hoc testimonio intendat convincere Pelagianorum infidelitatem Pac proinde Pelagianorum infidelitas suis Deum nescire Blummodo alium fidei, ε illum non pridestinare His quod idem est apud P. Annatum meum non e cere, quod homines credant, aut se determinent ad credendum. v sis rium tertio G 3. p. q. a. s. ad a. ubi dicit D THOMAs, quMech quos praevidit credituros, uriacta suissent miricula apud eos, qui

busdam subvenit, e quibviam non subvenit emo antequam ollet si,

316쪽

Venire habuit Scientiam Mediam qua praevidit aliquos credituros si sim fuissent apud eos miracula. Respondetur D. Tuo MAM loqui sine pr judicio latentis confiij Ic

ideo idem et dicere, quos praevidit credituros , a quos voluit Credituros. si acta suisse ut eis miracula quibusdatri subvenit quibusdam non subvenit. Nec superflua frustr:mea est praedicta voluntas respecto eorum quibus non subvenit. Sicut enim eqs ordinavit, quod omne homines consequerentur

salutem per merita Chrilli ita etiam de aliquibus ordinavit, quod isti omnes accipcrent fidem visis miraculis. Unde ii ut prior ordinatio non est mistranea, licet non omnibus applicentur merita Christi ita posterior ordinatio non est frustranea, licet non omnibus exi dictis fiant miraculta CCU Obhciunt quarto ex q. s. de veritate a 3 in quo D. M Asdocet media, quae praeparat praedestinatio esse desectibilia , inde inferi certitudinem medestinationis sumi ex multitudine auxilioriim ita concorarentium, ut uno deficiente syccedat aliud: ergo ante decretum hujusmodi Wyparationis debet scire, quaenam auxili deficientibus alijs sint habitura essectum, quod non potest scire, nisi quia prius videt , quod si dentur in talibus circumstantij habebunt suum siectum, quem l alijs circunis

stantsi data non haberent. Respondetur distinguendo consequens Debet scire quaenam auxili adeficientibus aliis sint habitura effetium ex intrinseca sua Ῥcacitate , coi ceditur. Quae sint habitura effectum ex determinatione bera arb/rra1 nega tur Auxilium autem intrinsece essica . licet quoad ef ctum pro quo datur sit in desectibile est tamen defectibile quoad suam entitatem & ideo quot actus diversos elicit voluntas , tot diversa debet habere auxilia. Si ergo voluntas ordinaretur ad Beatitudinem unico actu acquirendam; Deus praepararet unicum tantum auxilium. At quia voluntas per variosi multiplices actus debet acquirere Beatitudinem, oportet ut Deus diversa auxialia praeparet, ita ut uno deficiente auxilio, detur aliud ad alium actum. Ulterius quia voluntas in siis propostis est mutabilis, pertinet ad divinam providentiam permittera ut aliqv ndo cadat, ac proinde praeparet auxilii quibus a cassi restinati Deus ergo volens creaturam liberiun, de in multis mutabilem perducere certo ad salutem per multiplices, e varios actus; p parat illi diversa auxilia quae licet quo ad sitam entitatem deficiant ita tamen ordinantur ut uno deficiente siccedat aliud vel etiam uno auxilio non siifficiente tollere duritiam cordis, tot praeparat Deus quod ultimum vi praecedentium

molliscet totaliter duritiam ad illum modum quo quis volens aqua Cav re lapidem, ec hoc guttatim, tot praeparat guttas quot sussiciunt ad X cain vationem lapidis Non enim requiritur ad incaciam auxilii, quod statini conVersas

317쪽

ART. IV. Anurus r. MOL SS. Aua EfTH. 73- convertat durum cis ad Deum peifectissime sed lassicit quod producon'. do actum imperfectum , debilem aliquam mollitiem inducia Vndo D THOMA comparat Praedestinationem conservationi specie per πὶ indiyidua corruptibilia quodlibet autem individuum consere alivido conservationem species quia tamen quoad suam emitatem deficit, ρορ .paratur aliud. Quemadmodum igitur Deus,ut conservet speciem perpetub, dc hoc decer uat emaciter, non debet habere aliam scientiam1 scientia simplicis intelli- Sentiae, per quam cognoscit se habere virtutem producendi in infinitum

individua. Ita etiam ut Deus ficaciter decernat transmissionem creaturae rationalis in suum finem, suificit Scientia simplicis intelligentiae, per quam Deus cognoscit diversa' infinita auxili essicacia, quibus diversimode dc multiplicite cieaturam rationalem 8 defectibilem ne letsione suae libemi

tatis MovER PossIT INDECLINABILITER ET INSUPER AB ILII ER.

CCLV. Hic cum P. Annato disp. 4 num 3 o Lectoris conscientiam appello, utrum ad infallibilitatem praedestinationis petitam ex multitudine auxiliorum requiratur, quod auxilia sint inefficacia ex determinatione, luntatis , ut volunt Molinistae Pan non sufficiat quod plura eorum sint i

essicacia ad actum persectum, efficacia vero quoad alius imperibstos, ut volunt Angelici ducipuli 'peto, inquam, an non Angelici discipuli assini Hres sint Migistro suo comparaim multitudinem auxiliorum requisitam ad Mesallibilitatem praedestin tionis multi in individuorum requisita adie petuitatem speciei, ciun quodlibet individuum conserat aliquid adpem tuitatem, sicut, quodlibet auxilium uiliquid emit ad conversionem' sed est aliud , inquit P. Annatus mimai in quo S. THms eodem loco scientiam Mediam egregie innuit, nem ρε cum dicit, Descientiam

hon importare universaliter habitudinem cauis respectu horum, quorum est δ' praedestinationem addere habitudinem causae ad ea quorum elli Ex quo infert Annatus esse aliquidpraesitum quia tamen non sit praedomium, quia nec causatum quo 'mogio est, Rat Scientia Media ruitque omnis con '

tus adversariorum.

Si hoc principio stat Scientia Media, brev1 apud Cordatos ruet, icio

dicus adversariorum conatus adversus eam praevalabit. Nihil tam certum, quam peccatum esse praescitum, non praede finitum, quia nec causatum.

Verum nihil tam falsum, quam quod inde sequatur prςdefinitionem futurorum non esse rationem sciendi sutura quae facit Deus ut quod pet Scientiam Mediam debeant praesciri peccata. Cum enim eorum, quae iacit,

ei ordinat Deus in tempore, prae uerit ab aeterno voluntas ea iaciendi. 5 ordiniuidi , nitri potest esse futurum absiaut , quod Deus non

318쪽

nisi duo insterno voluerit esse conditionat ordinatum Essentia igitur divina nihil repraesentat intellectui divino ut laturum nisi prius fuerit deis terminata per decretum δε eo modo futurum esse repraesentat, quo ad illiu producendum , vel ordinandum fuerit per decretum determinata. De quo D. TuoM. de veritates, . a. a. 6 dicit Idaea potes se ejus, quod

Derunt, mel erunt producenda ; quia ad ea ... sunt oves fuerunt , vel erunt prodis

.in D DETERMINA Tu EX PROPOSITO Iu IN VOI.uNTΛTI non autem ad ea

ruae ne sunt, me erunt mc fuerunt, O sic WUmodi habent quodammod i a

Peccata autem quae non facit oeus , nunt tamen ex de*ctu caulae scundo cognoscit Deus certissim in voluntate non removevdi desectum cause secundae. Etenim eo ipso quo Deus V. g. non vult removere desectum attentionis ad regulam , Deus certissim scit voluntatem peccat ram si illam cum tali desectu applicuerit ad operandum.

s. I. Aumta objectio de voluntate antecedente, in qua conciliantur, sique Solis discipuli Cis ephea δε causa reprobauio nis

Respondetur , verissimum esse Deum Velle omnes alvos heri tam Gliuntate consequente, quam Voluntate antecedentes utraqne enim volun iste Christus mortuus est pro omnibus. Unde merito damnauit Innocen. tius X. hanc propositionem : Semipelagianum ea dicere , Christum pro omnibia. tuo hominibus mortuum esse, aut sarirmnem fudisse. Hanc quoque propositionem sicut di alias quatuor superius recitatas in omni sensu ab Ecclata damnato reflcimus d in probamus. Concessis igitur antecedente, distin- suitur consequens, ergo Deus dat omnibus auxilia sussicientia si homo non

impediat conceditur, si homo impediat negatur. Nam ad sinceram Dei voluntatem salvandi omnes sumit quod Deus revera salvaret omnes , si nulliis suae saluti poneret obicem; sicut mercator sinceram habet volunt tem servandi merces, eo quod revera illas scrvaret, si non obstaret vitae psriculum. Quare rect ex hac voluntate salvandi omnes intulit . no-tias, ct ideo ratis, Mes, se omnibus κ .mm se se eo uineat; sinuidem per hanc voluntatem conditionatam ex parte esuini paratus estrui ais illam dare in avia. ia dictum est:

319쪽

Caveat tamen fidelis Doctoris Angelici discipulus sic distinguere auxilia, ut pure lassicientia dicat est estectus voluntatis antecedentis, efficacia vero effectus esse voluntatis consequentis. Nam alienum estprorsus amente D. THOMAE , excludere auxilia efiicacia a voluntate antec dente. cum signanter dicat . dist. 66. q. I. a. I. quod hujus et oluntatis essectus utri -- -- seisiis O PROMOuENeti A IN FiNRM OMNIBUS COMMvNI- τε PROPosiae , tam naturosia quam gratuita ordo in finem salutis comprenendi sub se tam se proximum quam radicate, quidquid enim teneti ex parte 's seu actus primi nihil aliud ficit, quam ordinis, nos in fianem statutis. Verum promoventia in finem dicuntur omnia illa auxilia quibus essicaciter obtinetur finis salutis quae etiam sunt essectus voluntatis antecedentis non minus ac ipsa salus Ratio est aperta Sicut enim bonum ei secundum se quod homo salvetur, ita bonum est secundum se quod dentur illi auxilia eificacia ad salutem: Sed salus dicitur essectus volunta

tis antecedentis ut est absolutea secundum se bona cimoin omnia auxi lia efficacia erunt effectus voluntatis antecedentis ut etiam sunt absolute& secundum se bona. Vera igitur Angelici Solis dolctrina est quod auxilia esticacia sunt flectus voluntatis antecedentis , ut omnibus commu-hiter proposita, sive oblata, eadem autem sunt effectus voluntatis coris quentis, ut aliquibus data. Ex his patet, nullam esse inter utriusque solis discipulos discordiam quoad volontatem antecedentem , sive conditionatam. Nam conditio illa a Molinistis afferri solita, qua dicitur Deus omnium salutem optare si&ipsi velint, subministrata ipsis quadam gratia susticiente, quae nihil requirat ad

agendum , funditus ab utriusque discipulis reijcitur, ut pote essicacia divini auxilii prorsa indigna vetam illa conditionata voluntas, qua dicitur Deus omnes homines salvos fieri velle, si de ipsi velint, id est, si se non impedierint: non subministrata ipsis gratia quadam vernuli , sed qiua veinde sincerε vult a pravitate sua dc duritia resipiscere ac Minos nitentiam reverti, si propria dc culpabili perversitate non se impedierint;

haec inquam ratio conditionatae voluntatis constanter ab Angelici discipulis defenditur, nec ab AususTisi discipulis negatur. Non enim pretci

ram illam Angelici Solis sententiam repudiant ropitiari na

precatis nomis PRO Liqv3M EFFICAcITER , PRO OMNI Bus suFFICIENTER, quia pretium ejus est susciens adsalutem ominium , sed NON HABET EFFICACiAM NILI IN ELE is ROPTER MPmit NetuM. r. ad Timoth. lac. i. in fine.

CCLIV. Instabis, hinc sequi peccatum originale sore causam reprobationis, etiam negativae Dictum enim est, quod denegatio gratiae essicacis, ut est tollens impedimentum vincendo concupiscentiam, fiat ob peccatum

320쪽

Opus c. I PIGMENTA S cIENTIAE MEDIAE CAP. II. praecedens vel actuale, vel originale. Ergo derelictio in infirmitate ex qua sit primum hominis peccatum , fiet propter peccatum originale Atqui illa derelictio ei primus cffectus reprobationis in illo homine ergo pec- .catum originale erit causa primi effectus reprobationis ac proinde re causa illius.

Respondetur admittendo sequelam sub distinctione. Peccatum origi male, ut est insciis naturin, ori prima causa reprobationis, conceditur. refectis permae, negatrer. Cum hae distinctione credimus' conciliari duas iei etentias, ambas iue aio celebres inter Doctoris Angelici discipulos. Hi enim cum Angesico suo Praeceptore manliniter occnt , quod peccatuin persenale Adam insccit naturam 8 quod in posteris natura insecta iusscit pers ais datur igitura infectio naturae, Minsectio persenae dc D. test remanere insectio naturae, sublata insectione personae, ut patet in con cupiscentia quae remanet post peccatum De utraque hac distinctione sic

loquitur D. THOMA 3. p. q. 8. a. s. ad I chcmdum, quia peccatum origi lein Adam quod L peceatum natura , derivatum est a peccato actua inius quod ea peccatum pesnatici quia in eo persona corrumpit naturam , qua corruptione me Lant peceatum primi homi tui derivatur ad polim secundam Wod natura corrupta

corrumpι personam.

CCLV. Ex hac distinctione dico, quod sicut tota natura dicitur peccasis , quia in omnibus suis suppositis seminaliter x Adam procedentibus peccavit; sic tota natura fuit punita in hoc , quod non in omnibus suis suppositis liberetur cita , ut non om num oberatio sit punitio totius naturae; ac proinde punitio peccati originrtis, sectis inurae Deus enim poterat omnes ex maiia corrupta genitos damnare dc poterat omnes ejusdem masset salvares, si salvatae omnes sila miserisordia splenderet,in sola justitia si damnasset omnes Vt erm in omnibus viis suis, id est, tam in

damnatione, quam in sal vatione , misericordia, dc veritas, id est, justitia, o serent sibi quid fecit Z Non salvavit omnes, nec damnavit omnes. In hocoubd salvat, relucet misericordia in hoc vero quod non omnes salvat, .lendet iustitia ita in hoc quod damat, relucet iustitia; in hoc vero quod non omes damnat, splendet misericordia. Et sic arissimὸ utraque Dei perii,

ictio relucet tam in salvatione . quam in damnatione. Prima ergo voluntas , quam habuit Deus erga reprobos fuit voluntas non salvandi omnes, in punitionem totius natur , quae tota illum Mnderat. Ne negamus hanc voluntatem non salvandi omnes, pluribus alijs titulis gaudere , v. g. ut ostenderetur gratiam non es debitam, ut etiam ostenderetur major erga medestinatos misericordia, sed solum volun ius, quod si Cut titulo naaloris misericordiae, simul titulo beneficii indebiti

incituricus aliquo. reprob rei sta illis duobus titulis potuit Deus addungere

SEARCH

MENU NAVIGATION