장음표시 사용
81쪽
.audi omnes, quan Pu pol ea ob siliqua μ' --ε- metit meditanam sua---- e serra L p. disi, 'sum auxilium dari mea ad omini homines voti tale anteueina , te pertinere , in quotmm viis rem habet fari odi omnes viae , ct omni daretur. impedιretur ad suos ver electos Muntate e seauente pertineis, in quantum
Tota Scriptura pleii est praeceptis A exhortatimuiras, ut peccatores convertatua ad Deum. Atqui Deus non mecipiti κγisitalia ergo dat illi, fidisiens auxilium ut possint converta
SEcus Tridentinum Concilium , εμ, isqvit,inv ilia noni Ar, Mi bendo moner, se facere quod possis, uere δη-'si sentit ergo ad Dei
implenda mandata non habere somper omnes cisiciens auxilium, ut quis ouis hoc sibi deesse senserit, petere admoneatur, quod nondum accepit. Cui D mile est illud Prosperi, Asiri praeceptum ut praecipieηti quaeratur auxιlium Ex quo intelligi potest ut nihil praecipi dicatur impossibile, satis esse ut in Dei virtute ac bonitate sussiciens sit paratum auxilium , quo impleriquod jubetur. possit, etiamsi nullum adhuc cius habeatur beneficium quod dici sufficiens queat. Nam quantumcumque in Dei hoc repositum potentia sit, ex eius bonitaic petentibus paratum, quamdiu tamen donatum acceptumque non es
l Nepta est innectici Qui enim iubet ut siciamus, simul jub cut petamus
quod facerenon possumus, sive ad quod sussicient auxilium nondum hin mus. Unde Patres Concilii Tridentini verbis ex Auc τiNo desumptis; a Me mssibilia non iubes, se isenis, mino fuere quod' ii, O petere σα--- ρη Ac si in iliter alibi AususTiNus, Magκα---πιά, ait, e giani se seire purmur,
quando dicunt , nonjuberet Dens quod sciret abb--ν nris posse scri Ri hoc nesciat 'sed idi jubet aliqua quae non possumus, ut noverim quid ab illo petere debeamus. Sic ille. Si autem petentes quidam nondum possunt, quant,minus non possunt non petentes, imo nec riter Volentes, ne eum . quo petatur agnos centcs
Nec ob id purandum est xliquid impossibile juberi. Nam preter liberum
82쪽
nondum in alteram partem sit immobiliter determinatum, sicut in beatis &damnatis, etiam ipsum auxillium sine quo Dei priecepta a libero arbitrio im- fleri non posium,ac per quod possunt Heli, auxita m dum messis omni .
mentibus est paratum, dicente Domino, petite Maceipietis. Non enim praeoptain exhortationes eonvincunt omnibus latum elle, ainciti ab omnibus haberi tale auxilium , sed remittunt ad illum qui dare potest ab eo tam quod nondum accepLrunt. Quod si omnibus adest, etiam antequam petatur, ausertur nobis magna pars orationis Dominicae,in precum Ecclesiasticarum. R id enm stultias, ait maGuSTl Nias, quam orare utfacias , quod in otiatare habas i Unde ex ipsari rationis necessitate manifesto argumento collintur, non omnes statim cum prae
autem ut i non se audiunt, non in datum
Ex hiscosini potest Me modo informa resto Ari Numem assertionis Dininguitur
inim Maior, tota Scriptura sena est praeceptis ut peccatore convertantur ad D -- eum auxilio dando 'ato, conred Maj ut peccatores emeriantur ad Deum eu- auxilio prius data .egatur Maser. Et conoesis more, dimunitar eonsequens ergo dat illis fissisiens auxiliam utpossint eonvertieum auxilio dando, conceditur Consi q. ut possis converti eum auxilio prius dat, negitur Constare autem auxilium sufferens quo quis possι eonverti eum auxilio dando inparato nibal est abud quam dare posse ad accitis Itiendum auxilium dans velle, quod posie datur, quando uuis Deus dare auxι iamprima. uom impediat. θῶ An. Nat. spuntis, ε. 8-
DIces, Deum quidem omnes vocare ad poenitentiam, sed non Θή- diim Oropositum, aut non ilia vocatione .uga est sine poenitentia. Res noeo, hoc videtur alienum , bonitate Dei, quia non hoc esset seri sed deluseribvocare, si vocaret aliquem non ex intcntione ut convoriatur. Aucusτis autem in in Stainse additur propositum Dei accipere viciat uvidem sit quodillo modo quo novit illum secuturum-
83쪽
NVlla Dei vocatio delusoria est neqMe enim alia fit ulla intentione, ae
sine quam ut convertatur quisquet aut converti. postit. Non enim vocatur qui Rhiam a Deo, nil ut sic ach utus di commonitus con Uerti possit ac debeat, & si vocanti non obtemperet, inexcusabilis habeatur Seria ergo
omnis Dei vocatio est. Docetur tamen ii, Aucurri juxta cloetiinam Ap .nolicam, quod non omnis Dei vcsatio secund- aeter est praedestinationis
Iropositum quem datodum clarissim expressissim que .sci bis lib.
Apostolo congruit. Non enim hoc est vocari secundu in divinae voluntatis pro positum, sed lecundum nudam praescientiam , eamque conditionatam, qu anodo etiam multi non cludit vocantur, NEQUE HOC TAM EST ECuND-Diai P ROPosiTuM VOCARI , UAM HOMINIS, Ri OD RAMI TDEus.
A stoli Pauli doctrina est ad Rom. 8..d i . non omnes homines, sed solos Electo stupet estinatos vocari ieeundum propositum, ea vocatione que est sine menitentia. Neque alienum est Mari bonitat aut ut assertor post Camarinum cavillatur,dclusoria aut deriseria ca vocatio qua vocat mi
,etos non secundum propositum quia vocationis divinae primus finis inhoni nis conversio, etiamsi illa non sequatur. Qu9d enim quispiam vocatus iumi onvertatue proiως eius inalitiae imputandum est, quod autem convcxtatur, vocantichonitati ta potentiae adscribendum cst. Hinc Prosper lib. et devocat gentium , cap. 3 cum tala ad Cain sequeretur Di in Gencsis iun- uia amb ιum II voluisse eum, or quantum ad illum me id modiam susciebat uss u. .ii: tib ιά impi tatis furore resipisco erit Ied motis tertinax inissaria si
cli ostior, unde debueri esse corumor. N. que, o Dei intentio Diali iratur . si quis vocatus non Convertari r quia inhontinum vocatione non solam hona inuna conversionem absolute cus in
84쪽
o uelam voluntatis humanae, lisque, quosnecundum psepositum vocat eo onferre modo, ovo praescivit illos secuturos: quasi nono ipsum liberae voluntatis assensum &wquelam tanquam praecipuum quemdam suae praedestinationis effectum, in iis omnibus elcaci virtute gratiae suae operetur aut quasi non. rebelles ad se compellere voluntates posset. etiam eorum, quos praevi dii, vel si quos saltem praevadisiectam duros . contumaces fore, ut nulla omninbo atione moti, nulta pulsatione excitati, sequi vellcnt quod quidem sentire,
es a publicis Ecclesi vocibus, di ab AususτiN , aliorumque Patrum doctrina palain dissentire. -mgraris. μα--- dissutim quioa ----ritana tris ot serum. Hi At verb omnipotetis' inem cuma alia alma, Ipsi suum consumniscopias, ii tempus agendi semper adest quae gesta esst; non modibus illi mo non exu anceps suspenditur ullis si enim ut ferit Hieronymus, in magnare L iae G J-cim Me est vis,
-- minutos, eri iam festucam sib equis quanto magis Dominus omnium . creaturarum ads tralere poterat, volebat. Non ergo Deus tempus locum. vel etiam modum servat. quo praevidit hominem secuturum, sed ipse omnino sua potentissima gratia in nihi Iominus salva hominis libertate facit insallibiliter seqqatur, quemcumque secundum propositum voLare dignatur.
V pereor possit converti, non estine sutum ut recipiat utrumque auxilium, praeveniens sciliceri ε concomitansa in in secundo, S: aunc νοε habet auxilium sinciens ad convisionem.
HAEc assertioin Scripturarum , a raucusetis de speciali tristi gratia doctrinam videtur evertere, quae habet cor lapideum per eam gratiam austrii, di caraeum tribus, nec istam possibilitatem; sed ipsam,
85쪽
iuiit ite ii, operati emque conferri. Nam excit in il la gratia quae in asseritionem praeveniem auxilium iis ictu secundo telligitur, non aliud est, quam interior quaedam Dei suaso ut vehementior iit, magisque quam
exterior commoveat,in imperfeci quaedam desideria leu velleitates excitare possit, cordis tamen convertinonem non operatur , quin conlistere cum e gratia tota ipsius cordis durities, rebellioque potest, suadc ergo tantum, non persuadet, adjuvatqui, sed hactenus tantum ut benefacere quisque pos sit si velit, non autem ut absistute velit, ac bene operetur, bonusque ex malo fiat.
Non igitur specialis haec Christi est gratia, cui proprium id esse evidet tissimis verbis B. AucusTisus scribit, ut non sta iniis malisque communis, sed bonos di emata malis, atque Malibi ait, a nullo duro corde req-tur, quoniam per eam ipsa cordis durities auferatur. In hac, .
SEntentia hete , quatenus dicit per avicilium pretveniens acceptimi in actu
secundo, id est, mitisun excitantem,eγsse te atorem averti, itant ad actualem ejus conversionem non sit nec ris ungularis illa Maris Dei consratio, qna ex nolente volens, ex averse conversus, ex malo mis incisintur, tam Scripturis, quam AususTisi doctring repugnat. Ea enim propriε est gratia Christi,in gratia noςi Testamenti, Me augera cor lapideum se triabui cor earneum quae opereatur 'sum velle θ perficere perquam scribitur lex ineordia bus nostras 'tiae facit ut faciamus non tantum ut possimus facere, si velimus quam humiliter petimus in oratione quotidiana dicentes Deo , Ra voluntas tua: tiam fideliter agnoscimus, quoties pro omni bona voluntate , iro ni bono opere Deo, tanquam vero proprio authori gratias agimus. Nam epim. c.
Eandem hanc gratiam ipsum velle tribuentem humiliter&veraciter agnotac, illa laudatissina, Ma multis pij dc religiosis, in isque nominatim Pa tribus Societatis. Nomini JMu, frequentata precatio sanctisThomae Aquinusis, in qua Deo dicitur. - , inera iuro πιθα--, rei λ- - - sim; OV im ori exsul ivinat incis item clarissimFideni docet sanctus D Hor scribens in cap. s. Joan. 5 ad illud, si I-ο----lib contrix
Geld cap 79. ne non in summa I. et q. iii. a. Cui Doctori suo atque pavcritati consentanea cum scripsisset Cardinalis Caietarios in illud Matth. . Venι epotJme,l in il ud Luc. cap. s. Surrenisecutra et eum, Virgam iniqui G
siris ibi Catharini sub erfugere non potuit, Doctor ijuri ris , quam doctioris.
86쪽
Aminetimis Maeumque dicit nos non tantum gratia egere qua posta mus, sed etiam qua faciamus, intelligendus, de supradicto conc mirante concursit, quod scilicet non possin inficere sine auxilio gratiae con-
Φmitanti , alioqui dictum ejus non esset universaliter verum Nain ut is ciamu non requiritur essica excitatio quae voluntatem infallibiliter determinet qualis forte suit in Paulo, Magdalena, aliisque nonnullis dum conis verterentur , sed sumit multo minor, quae plenissimam relinquat liber.
RIdiculum est B. Aua Tisuide hoc naturali, seu ut ipsi appellant, supernaturali concomitante auxilio interpretari velles, quo praeitcturdumtaxat nobis posse si velimus, aut etiam velle Voluerimus, non autem
praeveniendo nos operetur ut velimus, doexciamus. Quasi in hac nostra im astate non univerialiter tam essicacem Deirmam postulet Ausus ni virae humanam voluntatem insiliuinisterdetominet, quaequὸ praepon enda ut comina sit, non autem libero arbitrio subiicienda , quasi pedissequa,i sim, serviens si velit Plana quippe est ejus doctrina lib. de corrept. grat cap. a. Ubi taleni gratiam non paucis quibusdam Sanctis ut Paulo, Magdalen e, sumilibusque propriam, sed omnibus omnino Sanctis adii vivendum facit noeetariam, ut isto scilicet modo humanae voluntatis inminitari, qu omnes
laborant, subveniretur, eamque primi hominis gratia accurate distingvens, non solum ei tribuit posse si velimus, sed facere etiam ut velimus. Caeterum, si Sanehi illi quibus tam estico tributa est gratia, minore propterea sunt libertate conversi, san minorem etiam conversionis suae laudem apud Deum, hominesque merentur, quam ali multi qui majore sunt voluntatis suae libertate conversi, quo eodem argumento Pelagiani olim effracis gratia doctrinae erit praetendebant everti.
HAEc Glossa prorsus repumat sententiae Authoris, quam praeter alia loca declarat aperusimeinlidi de corrept. Ecgratis cap x ubi disti mens inter gratiam antes post lapsum homini datam Mna, inquit, mitis, Ἀργ' - , --Haisinitiam,s,sit,seum νε- - . ten, ua H-μο- velit. Mincta c. xx, o A ipsa persever ilia Min v tmin au
87쪽
Ex quibus aliisque B. AususviN Dcis patet ita essicacem esse gratiam Christi, ut voluntate in hominis infallibiliter, nullam tamen inserendo necessirilitem, ad bonum determinet. A qua quidem necessitate, nimium metuit ast reor, quamquam nihil metuerat B. AususTI9us tametsi ei objicien te Pelagio quod libertatem tolleret. At neque metuit S THOMAS dum parto prima , α ιοῖ. . . docet, Deum, ne tratuuntate operara pro fundamento
illius docti in collocans illud Apostoli Deus matur in nobis. Eu, in Iorficere. 'M neque metuendum ab e1 necessiste putat inter recentiores . .
societatis iam Theologus. Benedictus Peterius, qui lib. 8 de natur limremam principijs& laetioni rus, cap. L&, in sunt a. postquam sibio ieci rat, si Deus semper conciuetit Rctbἡ ac determinaciv ad uuamlibet operatio m nostrie voluntatis, viderilabefiniri a funditis tolli libem
tem voluntatis vita resim et ut primumdoceat hunc Dei concursum esse omnin Verum c tum,in indubitatu is de quoi non sit Christiano Philosepho dubitare deindε dicat, Liset Ouinia , t operetur, nisi mor Α,
isterminata ὀ Deo quas ta movetum a Deo eonvisuntur naturae suae, Mut μή εnatura apta e Lm eri , , non Leeessario, sed Meia: isti, ver diritur, vere με est ubera. . S enam,oluntas ita, ere tu dire, ut ipsa se nullo modo meret, 'Ad agendum determinaret, inmis perfectio merit ae demeriti, is libertatis ratio seu δ' res everteretur. Sed quιa Deus eam sic movet, ut ipsa nihilommis simul se sem vest, u per fam deliberationem se determinet ad agendum hoe et illud quippiam, ob eam causam merit appellasur, vere est libera. Non mia, intelligendum est τρι--
88쪽
S resectio est ad ce tum gloriae gradum, is tur omnia. ra Historum debent abses a Dei voluntate sic praeordinata , nec poteruis aliter, nec aliud penu i , virum sit a Deo praeordinarum, quod est contra Issies.
SI ex absolutate voluntate, qua quosdam elegit, quos faceret in incrixusque perseverantes omniaque media ad salutem eorum pr.eordinavit sequitur non posse hominem aliud bonum vel alii r quod hauo dubie contra libertatem est, ε Catholica, fidem' operari, ergo B Ail Gusa Ni Etrina non debuit accelestino Pontifice, nec sis quidem laudari, tanquam quet mi id
contra fidem haberet quomodo amen ab eo laudatam ipsi agnoscutit sed magis ut periculosa, dc Denucios damnari ; siquidem manifeste docet actua- lamin filium utque perseveramiam, i ex Dei esse electione atteam. Hi, donante. nemodi ore audeat, stan non perieuerabit. Ut interin dissimulamus, ouod hac eleganti ratiocinatione Deo quoque ipsi libertas sua detrahatur. Ire enim absoluta voluntate omnia praeordinavα ad mundi perseetionem pertinentia, ergo sibi-ipsi necessitatem injecit, aliealiud, aut aliter facere potuit. Eire talis ratiocinatio, non modo ut imprc babilis, versita etiam ut sanae doctrio praeiudicans, di adversa, sane ea fugienda.
I, ona justorum opera, per uuae gloriam docertum gloriae gradum coni8 qu tur ita in 'oluntate esse praeordinara vom dubra nc gari. Eandoquidem sicut finem, id est , vitium aeterium, ita di omnia mecia ac, em, cujusmodi sint opera boni, Deus aeremo siue pret estinationis decroto. nulla laterpositi conditione praevisiopens, electis ruis ceparavit, ut inlato ostendimus, aperia est Apostoli sententiis, qua creatos non esse dicit operibus bonis, quaei paravit Deus, ut in iis in bulemis . . Ex qua doctrina nequaquam consequens est, iustos non posse aliter , nee
aliud operari quam sit a Deo pricordinatum, si verba haec capiamur in sei. sis. diviso. Unde .nec ullo modo volt tu , aut minuituricr hanc absolutam di certissimam Dei praedestinationem humani libcrhas arbitrii nihilo magis ouam divini Quis enim negaverit, Deum sua ipsius oririvabio lut volun nr o Disitia ' Corale
89쪽
or ne a De Maia As scisseti, Mini AE CAν I. dinasse, velut mulidi creationem di gubernationem h& tamen fatendum est iuxta Catholicam fidem, eum simis libertate operari quacumque ope
Nec vero nova hic est a parte liberi arbitrii sumpta estjectio. Nam etiam Pelagiani gratiam Massilienses ex libero aruitrio oppugnaverunt. tri stus praetextu defendendi liberi arbitrij contra electorum pra destinationem disputavit. Quibus abunde ab AususTiso Prospero, dc Fulgentio, aliisque responsum est Nimiam ex iisvir, ait Prosper in epist ad Rumnum , --π- ue Monsiderat ab His miser o - - - , quia per c in i nubera, si
relinquatur arbitrio. Et infra: Nune autem tum arbirrium e versum nis eversum Mnatum est ei aliter spere , aliter agere, neolumitatem suam, non isse, sed in Medie eae eare. Proinde homo qui s libero apbtiri fas malus , an ipso libero arbitrio fastin sbonvi sedler se malus , per Deum bonur in astum ita an inirialemcillum honorem an initis reformarint, ut ei non solum culpam malae voluntat actionis remiteret, sed etiam bene mine rame visere , atque in his 'rmanere dum ret, c.
Porio sicut verissim dictum est ab eodem AususTiNo lib. a. conmisti Petit c. et . paucos esse qui valeam intellectu penetrare suomodo Deus per gratiam homines attrahat,& nihilominiis disiuat illos liberosito arbitrio quem operationis dirime modum Mihi mira inctis, suda m voca; ita pauci sunt qui capere possint, quomodo Deus ea, quae sunt in tempore, ab aetemo praeordinaverit, nec tamen libertatem humiliis actibus,nec contingenuam adimat caeteris quibuscumque essectis.
N Umerus praedestinatorum non est certus ex primiamationequet ante cedit omnem praescientiam operum.
FVidens cst Ausus ii Ni doctrina, eaque Apostolicae perquam conseritanea, certum esse apud Deum praedes linatorum numerum, non X ari- tecedente operum praesesentia , sed ex absoluta, essicaci pretordinatione,
ubi si praescientiam is in scholio significaturi conditionatam intelligat, ut ex ea tuta pendere praedestinatio putatur, jam nec secundum praetcICriis tiam quidem certus erit electoruin numerus, siquidem conditionata praesicientia . exempli gratia, si Dei gratiam cceetare homo voluerit, simplic te prae cientia non est, ut quam habere quilibet etiam nostium possit. Ubi si quis dicat conditionis eventum simpliciter Deo praecognitum indi,
90쪽
ca ENetia, Mi εα PRAEO,PiNAτιoΝκ. Nec ue enim idc certum Deus electorum 6 luit mrine usi, quia talem prascivii, sed ideo pristivit, quia votuit atque praeordinavit, ut Mutem eorum , nain omnem silutis modum
Ertum esse apta Deum nimerum praedestinatorum neque rit, neque
negat assertor Quod autem certum sit ex praeordinatione omnem prae . scientiam operum antccedente .itis initio , quantum censura brevitas palitur, ostendimus vero quid aliud c c. Ubi certum hune numerum' obat is in Sergiu-- testim-iu demum subquuiit Certitudinis igitur hujus ratio ei , non
pretscientia operis humani, sed in decreto dc in promissione divina quia quaecumque Deus abalute decrevit & promisit, potens est facere,&ie t messicit. Undesilla est aperta Aiquom ciententia lib. 18 de Civis Dei, cap. a. R -- ---- a -- - , ideo erisclinatura. ----- perire posse. Quocima non potest non perri rina, atque a Seripturariam, dc sanctorum Patrum, GusTirui maximE, tensii alienasudicari doctrina ,quae praedesti nationem , nusque certitudinem pendere vult ex operum praevisione. Quam doctrinam, sicut & illam de suruienti quod omnibus adsit auxilio con 'tinent quidem apertissimE duo libri quos Faustus edidit qu8ndam de libero
arbitrio Vbi inter alia multa legitur illud, huic assertioni plane congruens; Nili praescientia exploraetrerit , praedestinationihil decernit. Sed eos libros, ut sanae doctrinae contrarios, anathematigarunt olim Orientales, o c. Quare etiam atque etiam videant, qui novas istiusmodi assertiones proscis runt, quosnam c quales suae doctrinae patronos venerentur. Nam in illis tuobus Fausti libris tota fere harum assertionum doctrina ex proscito tra Uitur ac defunditur. Imposuit quidem nonnullis , etiam hoc seculo Viris doctis Frulli
profundat alliditas: sed id priusqMm eis quisl qualis fuerit Faustus, innotesceret. Et visassit Errasino, i io, Cathan ad conciliandum cum gratia liberum arbitrium c Uimo limina via, quam Faustus coiismonstrat; scd horum vel authoritas, vel doctrina, quanti in hoc genere sit facienda, non