장음표시 사용
91쪽
ao Corrept. ω gratia ea . io. & lib. de Uita beata disput. prima diei, ubi statuit, Bea vi m non esse , qui timet, ne amittat, quod polsidet. UI. Pro intelligentia tamen rati nis in Thornae, de discursus D. Augais
sint adverto , qudd ablatio timoris potest dupliciter alleui conuenire o . Uno modo ex sola subtractione iudiacii , & cognitionis de malo imminenis
le . Alio modo cum cognitione bona ,
quM possidet, Se lucticio de illamis Ghi Iitate illius. Primum suifieit quidem ad exclusionem timoris: sed quia includit nescientiam de eventu sui co , non suificit ad persectionem be titudinis, quae debet excludere omne malum ex eognitiora , & judicio de
hono non amittendo; non purheκd
fectu iudieii de eiusdem amissione futuri . Ut autem habeat hoc iudicium , sufficit, quod Beatus sentiat se videre Deum visione tali , quae coniungat ipsum ultimo fini, & ponat extra si
tum viae et hoc enim ipso cydnoscit, eam scire perpetuam , & inam ii sibilem. Ex quo sequitur , beatitudinem est a sex sua natura , & ab intrinsecis in anissimilam. & non solum ex volunt te Dei eam extrinsece conservantis Is en in 1b intrinseco non excluderet amissionem sui , non excluderet ma-Nimum malum , neque timorem illius ; de sic non esset ex natura sua, &ab intrinseco beatitudo vera, δέ perfecta . VII. Altera ratio D. Τhom. sumta ex speciali ratione vision is Dei, sic proponitur . Visio divinae esseruiae non potest a Beato amitti , nec propria
voluntate , neque Deo eam subtraheate , neque vi , aut actione alterius; ergo nullo modo poleti amitti , cum alias modus excogitabi lis non sit. An .ro primo membro proha ur . Omn Onum , quo aliquis vult, aut veli is
potest catere; aut est insulse iens, de h quaeritur aliud sufficientius loco illius . aut habet aliquod i commodum
anneκum , ratione cuius venit in fastidium; sed visio Dei non est bon minsulse iens, eam sit summum , replens
animam omni bono, eamque sonti totius bonitatis intime conjungens et u
de Psalm. et s. v. I s. Satiabor , cum apparuoris gloria tua: ω Sap. 7. v. II. Venerunt autem mihi omnia bona paria
ter eum ilia, idest cam contemplati ne Sapientiae ; ergo Scc. Neque potest amitti voluntate Dei volentis eam subtrahere; quia cum subtractio visionis Dei iudicialiter col Ialae fit maxima pinna, non potest a Deo iusto iudice provenire, niti pro aliqua culpa,.cuius incapaces sunt qui Deum vident, ut iam ostensum est . Neque tandem potest amitti vi , aetat actione alterius; quia mens coniuncta Deo super omnia agentia elevat dir ; ergo nullum agens potest illam ab huiusmodi coniunci: ne separare. Quod si Paulus Rom. S. v. s. adhuc in via positus dicebat rQuis ergo nos separabit a caritate Chriia
fecistio ' gladius Quan id magis hoe dicunt animae beatae, quibus nihil est timendum
quando D. Thomas dicit . Deum non posse subtrahere suum concursum alvisionem; loquitur attento eursu Ordi nario , seu exigentia physica , aut morali visionis, quae ex sua natura petit semper esse; nec potest habere Impedimentum phy si cum ab aliqua forma
opposita , neque morale ab aliqua culispa, vel demerito: non autem loquitur attenta Dei absoluta potentia , qua non solum viso, sed quaelibet res creata desinere potest. Intem tam enim
D. Thoinae solum est, quod visio, altentis suis naturalibus priucipii S . extingat semper esse ; non verd , qudd Deo operante supra omnem illius exige tiam. non possit amittere esse , si Deus, ut potest, suum concursum suspenderet. Si eut contigit etiam in visione Dei collata Moysi . de Paulo ; quae , rura data ruit non iuxta ex lxentiam
uae naturae, sed secundum modum
92쪽
IX. Adverto secundd r quod esto visio dependeat , substantia animae, quae mutabilis est , de ab intellectu
eam eliciente, Se recipiente, qui necessariam connexionem non habet cum visione , magis quam cum aliis habiti-hus, de donis gratiae: nihilominus visio immutabilis est , & perpetuitatem exigit. Q ita ejus immutabilitas ,& perpetuitas non sundatur in Conis nexione cum anima, aut intellectu, sed in ipsa intrinseca natura visionis; quae potius animam , & intellectuir trahit ad superiorent, & immutabilem modum operandi et faciens utrumque immobiliter adhaerere principio in desectibili, & aeterno. Unde D. Th.
hae q.AE . a. q. ad I. Dicendum illi. quit quod beatitudo es perfectio conis summata , qua omnem defectum exeluia die a Beator Et ideo absque mutabilia ea te advenit eam babenti , faeiento bae virtute di Dina , qua hominem sublevat
in participationem aternataris transcenis dentis omnem mutationem. Non verb
ita se habent alia dona gratiae , qua dantur in hac vita, & non pertinent ad gratiam consum malam et haec enim licet elevent subiectum ad operandum actus supernaturales; propol tionantur tamen modo operandi ipsius subiecti, eique quoad usum, & exercitium potius subduntur: unde habitibus utimur , cum volumus. Sed maioris lucis gratia I. III. Greuntur, qua obstare videntur.
i db est in Beatis, S quae fuit in D Paulo in hac vita, sicut gratia, & caritas . quae est in Beatis,& quae est in nobis uiatoribus, sunt eiusdem speciei intrinsecE : de tamen visio. quae fuit in D. Paulo non fuit perpetua. sed temporanea, gratia,& eam ras in nobis quotidie deuruuntur; ergo ex inirinsecis suae naturae non habent perpetuitatem, sed eri voluntate Dei illa In eo statu conseris
essentiae , quae mod5 est in Beatis. 6e)uae suit in D. Paulo, esse eiusdem peciei; & utramque ex suis natura libus principiis postulare perpetuitatem . Quod autem visio , quae dat suit D. Paulo, de facto , de in exercitio non duraverit; non fuit ex natu ra ipsius visionis , sed ex Deo Ope rante supra naturam eius: qui eam per modum transeuntis, & non per
manenter, uoluit eam communicare.
Caelerum ex sua natura postulabat perpetuitatem, sicut visio , quae est in Beatis . Sicut modo Angelus durans perpetuo, Sc Angelus durans per unam horam essent ejusdem naturae, de uterque exigeret perpetuitatem ἔlicet de sacto concederetur uni, dc alteri negaretur.
donis supernaturalibus. distinguendum est . Quaedam enim sunt merae dispoin
sitiones viae . quae non remanent in
Patria, ut fides , spes, prophetia, de similia ; quae solum sunt dona, & vir
tules viales, & ad hanc vitam pertinentes, ideoque in alia vita evacuantur et de haec certe non dicunt ex sua natura perpetuitatem. QIaedam vero sunt, quae in hae vita habent et se inchoatum, de imperfectum; tendu ut tamen ad habendam conluminatum. Scpersedium in alia vita , ut sunt gratia , caritas, dona Spiritus Sancti, Sevirtutes morales in suis : Se huiusmodi , quamvis exigant perpetui talem , eam tamen non habent, nisi dum suerint consummatae, & intermino: quia
dum sunt in via, adhuc impersectae sunt , de non pleiad subii uni sibi subiectum , sed potius ei se se accomm dant, & ob mutabilitatem liberi aris bitrii, immutabiles else non possunt. At visio Dei cum sit terminus vlae, ponens.subiectum in.tali quiete, non respicit subjectum ut mutabile, sed illud summo bono coniungens, totam ejus mutabilitatem figit, bc consolidat:
93쪽
8 Quas. II. De Beatitud. Objea. formali hominis.
Meoque ex natura sua perpetuitatem se moer habet. XIII. Seeundb obiicies. Perpetua duratio ex nullo essentiali, vel neeensario eonnexo praedicato convenire
potest visioni r qu bd probo. Non Ex
ipsa formali duratione et quia cam duratio aliud non sit, quὶm existentia continuata, & existentia sit praedicatum contingens tuique creaturae , ipsa quoque duratio perpetua contingens erit. Non habet perpetuitatem ex subjecto. Tum quia visio ex principiis naturalibus subiecti non emanat. Tum quia subiectum, sita natura mutabile , a visione potius accipit immutabilita
Non habet perpetuitatem ab ipso Iumine gloriae. Primb. Quia ideo potius lumen est perpetuum , quia viso est perpetua , nempe, vita aeterna - Se eundΛ. Quia lumen est eκtrinsecum principium visionis, non intrinsecum prςdicatum Terti. . inita eadem manet difficultas de lumine, unde habeat perpetuitatem i eum possit dari per mo- duin transeuntis, ut in Paulo - Quarto. Non ex voluntate ; cum immobilitas voluntatis sit potius effectus visi nis , non causa - Quintb. Non eκ ipsa ratione vitae aeternae i quia quod visio sit vita aeterna , est ei aceidentaler sicut enim, quod aliquando incipiat esse, est ei aceidentale, & extrinsecum ἰita, quod nunquam finiatur, ex Dei
XIV. Respondeo, perpetuitatem convenire visioni ab intrinseco, non tamen si M respectu ad eausas extrinse- eas, per quas existit, & conservatur ἰquia autem eas ex natura sua petit, ideo ille respectus ad tales causas dicitur esse intrinsecus: eo modo, quo Angelus, & anima ab intrinseco sunt incorruptibiles per ordinem ad causas naturales. Qitare ad primam instantiam dico, qu bd esto duratio, &existentia rei contingens fit omni creaturae ; ordo tamen ad causas naturales , ut illa existentia semel data non destruatur, est intrinsecus. Ad secundam dim, ex ordine etiam ad subiectum habere perpetui latem snon quia ab ipso visio n1turaliter emaneti sed quia, euin sublectum , nem- intelleeius, sit perpetuum , ex defectu subjecti celsare non potest. Et quamvis natura sua sit mutabile, de eapax oppos orum; se tamen adaequatur per visionem, ut non relinquat in eo in elinationem ad oppositum. Ad tertium di eo, visionem sume re perpetuitatem a lumine floriae essi-eienter, quia continuo influit in eam ἔformaliter autem , & specificative a divina essentia: quae chm sit summum , lebeatificum bonum, ei conseri perpetuitatem , sinE qua beatitudo stare a non potest. Neque est novum , quddhabitus in uno genere, nempe, essiclen ii , fit eausa acius, & actus in alio enere, nempe, specificantis, si causa abitu si & rursus actus specificentur per ordinem ad obiecta et & propterea quod visio perpetuitatem 1 lumineis gloriae habeat effetenter, & qu bd lumen in genere causae formalis specifieantis sumat perpetuitatem a visione,& objecto eius, nempe, divina essentia, suae visa in se est objectum imis mobiliter apprehensu in . Nec restat quaerere, quo prineipio habeat lumen perpetuitatem r eam enim habet ex specie sua, quatenus dicit ordinem ad actum aeternum , & immutabilem quamvis effective hoe habeat a Deo immobiliter, secundum exigentiam suae naturae illud imprimente, ει non attenta sua absoluta potentia , ut contigit D. Paulo ex dictis.
Ad quartum concedo, ex volunta te non sumi perpetuitatem visonis , anquam ex ea usa; sequi tamen tanquam effectum visionis immutabilitatem in voluntate. Voluntas enim lait D. Thom. hJe q. s. a. 4. ad 2. ιφpposita se habet in his , qua ad finem strdinantur : fid ad ultimum finem na
iurati neeessitate orrinatura . .
Ad quintum nego, quod esse partici
pationem vitae aeternς sit accidentale visioni, quia hoc de sua natara illi convenit ,
94쪽
nit, & radiealiter postulat immutabilitatein; et si exercitium possit ei deficere. Deo sic ithtuente, ut dicimus de D. Paulo . . iamvis autem continis ens sit visioni, quΛd incipiat esse; supposito tamen . quod exi liat, exigit semper esse et quemadmodum esto conis tingens sit, qubd Angelus , aut anima rationalis existat; posito tamen, quod existat, ex sua natura petit semper in futurum existere Unde D. Tlio. mas hic a. 4. ad 3. Beatitudo linquit 1
pantiν ι sed earet sine propter eonditionem boni , evius partieipatio facit beatum . ode ab a Ilo est initium beatitudinis , ω ab alis ea . quὸd earet sine. XU. Tertib obii ei es. Securitas non amittendi beatitudinem non est intrinseca ipsi . ergo nec perpetuitas. An prob. Tum quia potest aliquis habere visionem, & non uidere ejus continuationem ; nec affecurari, qu bd ei nunquam non eripietur. Tum quia, ut aliquid ens naturale sit corruptibile , sum c it, ut ab agente naturali polsit corrumpi; ergo cum visio, quae estens saper naturale, possit a Deo age te supernaturali deurui , non erit ex sua natura incorruptibilis. Tum do. nique si gratia, cuius visio est proprietas , non est ex sua natura incorruptibi Iis, nec erit sua natura incora ruptibilis visio. tum proprietas sequatur naturam suae essentix ἀπ v I. Re ondeo , neg. ant. Ad priamam probationem dico , quod qui post hanc vitam habet visionem beatam per modum permanentis. sicut habent Mati , est, sine e retra cognitione dura Nonis ipsius; scit lamen , eam ex naturae rei esse perpetuam: unde esto non habeat assecurationem sorinaliter, hoe est, cognitam. eam tamen habet raclica liter . quia Labet beatitudinem , eui scit esse naturaliter annexam in mi isibilatem , Ad secundam prob. anta nego eon- qu. Nam est, Deus sua absoluta potentia possit visionem anni hilare; utens tamen sua polentia ordinaria, de
agens secundam naturam, etiam in ordine supernaturali. seu ut auctor generalis illius ordinis, tenetur conis cursum suum praestare ad conservanadam visionem: de cum hoc non lainteat Beatum . ideli manet securus de perpetuitate suae beatitudinis Ad tertiam probari ant. dici posset, visionem beatilicam esse proprietatem gratiae , non pro statu viae sumtae , sed gratiae, ut intermino, & consumma istae: quo ita statu non sola n exigit
in amissi, ilitatem, sed eam de facto habet . Uerum quia difficile est explicare, quid sitii a gratia consummata distiniscia 1 visione Dei ; cum gratia dicatur
consummata , non praecise quia est existra viam, demeritum, ut est inanimabus Purgatorii, sed dicitur conis summata per ipsam visionem: idebproprie lumen gloriae, & visio non emanant a gratia physice, sed in praemium
ei conseruntur : quod autem datur alicui in praemium. non emanat ab e per naturalem sequela in , sed ei abeκ- trinseco advenit: & sic cum non sit proprietas rigorosio modo, potest habere maiorem perpetestatem, qua gratia is
beatae desiderant uniri suis corporibus, nec tamen uniuntur; ergo salinsum est , quod Beatus nolit ea carere, quia in ea habet tutam, quod desiderari potest.
Respondeo eum D. Th. I. t. q. q. a. y. ad s. inod desiderium anima seis parata toraliter quiescit ex parte appetibilis ι quia babet is , quod suo appetia tui suscit. Sed non totaliter qineseis ex parte appetentis s quia illud bonum non poster feeundam omnem msaeum , quo positere vellet. Et ideo corpore reis fumio beatitudo erescit, non inten 8 . sed exten 8. Haec D. Tho. mibus tacit E r tractat id. qu5d scribit in .a M. Αο. g. v. . 4. quastiunc. I. ubi dicit, quod res to corpore beatitudo auqebitur quodammodo etiam intensiud ; addens , quod operatio. qua anima separata dicorpore in Deum ferι- , es minas im
95쪽
8o cur Z. II. De Beatitud. objes. sorma Ii hominis.
re a . Crescere autem beatitudinem exiensvd. non est, ut putant aliqui,
quod visio Dei ad plura coanoscenda
se ex end it . quarn anter sed , ut explicat D. Τho. citatus in 4. dist. 40. qnia Beatitudo tune erit non solum ιν anima , sed etiam in eo pore ; ω etiamissius anima beatitudo augebitur exten μδ . inquantam anima non sol Lis
gaudebit de bono proprio , sed eιram de
XVIII. Nolo tamen: qudd etsi animi beata natui aliter appetat re uniri corpori; hoc non tollit, quin desiderium a voluntate deliberata or edens persecte satietur: quia ta Ie desiderium non est ad corpus simpliciteriam habendum , sed ad habendum pro tempore, quo divinae bonitati,& iustitiae visum fuerit: & hoc quia
anima beata habet suam voluntatemper omnia consormem divinae , nihilque desiderat habere, quam Deo placeat et cum autem receptura sit suum corpus eo tempore , quo Deo placuerit, ide5 conformiter suo desiderio illud recipiet. Porrh eum dicitur beatitudo quietare, & satiare omnen appetitum et non est sie accipiendum , ut formalis beatitudo sit formalis adimpletio omnis desiderit , & se sola omne desiderium impleat: sed sio, quM secum adserat fatietatem omnis desiderii ; quaedam quidem per suam ensentiam formati ier explendo, quaedam vero radicaliter : formaliter quidem ea, quorum adimpletio ad essentiam beatitudinis, ejusque integritatem requiritur; radicaliter autem ea, quae beatitudini accidentaria sunt. Unde Bea ius nihil desiderat, quhd vel statim non acet piat; vel saltem non sit habiturus pro eo prorsus tempore, Pro
quo illud desiderat. ael et, et, α DUBIUM UIII.
De Dotibus animae beatae. . I. Explieantur aliqua . I. E Anquam appendicem huius quaestionis annectimus quaesiis tum de dotibus, quibus ani ma beata insis nitur , cui sequenti Dubio dotes etiam , quibus ornabuntur corpora gloriosa ad iungemus, dive tentes 1 prima secundae ad 4. feni. dis. 49. q. 4. ubi S. Praeceptor hac de re sermonem habet. Certum ergo est , ait D. Tho. loco citato, & q. s s. a. r. supplem. 3. par tis, animabus Beatis, quando in gloriam transferuntur , aliqua dona divinitus conferri ad earum ornatum , rae , Magistris Dorea sunt nominata, t definiri solent se: Dos est perpetuus
severans. Quae descriptio sumitur ad similitudinem dolis corporalis , per quam sponsa ornatur, or providetur viaro , unde pusit fuseienter sponsam . 6 Iiberos nutriνe . ω tamen ina missibiliter
os sponsa conservatur, ut ad eam matrimonio separato revertatur . Ita D. Th.
- 4. loco laudato. Cum ergo in beatitudine sit conjunctio perpetua inter animam , & Christum , & veluti quoddam spirituale connubium , redis , Theologis assignantur animae sua Orinnamenta , quas vocant dotes.
II. Nec resert primo . Qudd hoc spirituale connubium animae cum Chri inito sponso contrahatur quoque in hac
vita per fidem , & spem , iuxta illudoseae a. v. 2 o. Sponsabo te mihi in f de -. Nam ut respondet S. Thom. ibi ad 4. Doι es non consueverunt assignara
sponsa , quando desponsatuν , sed quando
in domum sponsi tradueitur , ut prase t aliter sponsum habeat. Quamdria au- em in hac vi a stimur, peregrimur a Domi
96쪽
Domino x. Cor. s. v. s. Et ideo dona, qua Sanctis in hae vita conferuntur . non die untur dotes . sed illa. qua eonia ferunt tir eis , quando transferuntur ι GaIOriam , qua sponso prssentia litis perstuuntur. Addo, connubium animarcum Deo in hac vita comparari potius sponsalibus, cum sit dissolubile,
III. Nec refert secundb: quod dos non soleat dari secundum iura a patre sponsi, vel a sponso, sed a patrespontae : dona autem, quae dantur a
nimae beatae, dantur a Patre spons , scilicet Christi Nam respondet S. Th. citato loco ad i. mod Pater sponsi, scilicet Chrsi , es Persona Dia Patris ;Pater autem sponsa est tota Trinitas resfaur autem in ereaturis ad totam peristinent Trinitatem . Unde huiusmodi dotes in spirituali Matrimonio proprιδ , Io- quendo , magis dantur a Patre sponsa , tiam ὰ Patre sponsi. Quamvis singuis Personis possint appropriari , ut ibidem ostendit S. Doct. IV. Nee refert tertio : qudd dos dari soleat ad sustentanda onera , & incommoda Matrimonii, quae in beatitudine nulla sunt - Nam respondet D. Tho. ibi ad 3. Per accidens est doti, quod per eam removeantur Onera I per te enim datur, ut sit solatio: Sicut gratia per se condienit facere iussum ;fed per areidens, quisa de impio faciat
iustum. Quam vir ergo in matrimonio spirituali non sint aliqua onera , es ta men ibi summa iurunditas et f9 ad hane perficiendam Deundi ratem dot ι spousa conferuntur ; ut stilicet dei, a ibi litὸν per eas sponso conjungatων. Hιs ergo
praeminis . I I. siti neuta l. & in Suppl. 3. p. q. os: a 3. & probatur. Dos , ex dictis, debet esse aliquid animae beatae datum eam disponens, ut spirituale connubium cum Deo, consistens in coniunctione cum ipso per visonem . sit illi jucundum , & delectabile: sed ad hoe
praelata tria requi iuntur ; ergo &c. Min. probatur. Coniunctio cum Deo
per visiorem , utpote persectissima , &iu cunctissima , debet esse deleetabilis.& ex parte visionis , & ex parte objecti visi : redditur delectabilis ex parte visionis per hoc, quod facta est con . naturalis videnti per habitum aliquem. Et haec est prima dos animae beatae, nempe habitus gloriae; sub bene cinonitur ad eliciendam visionem, quae Te vocatur visio . Ut vero si delectabilis ex parte obiecti , duo requiruntur. Primo, qudd sit coniunctum , non enim omne, quod videtur, iam tenetur; videmus enim etiam distantia , quae non sunt in potestate nu
stra : & ad hoc datur secunda dos, quae est tentio , seu comprehensio, qua anima beata hend disponitur ad Deum in se retinendum . Secundis , quod obiectum , qudd videtur, sit conveniens videnti , & in eo delectetur, ae quiescat: & ad hoc ponitur tertia dos , nempe fruitio , seu delectatio, ua anima ben E disponitur ad fruenum Deo . Neque enim omnibus , qua habemus , fruimur; veι quia non deleis ctamuν in eis οῦ vel quia non funt uitiamur sinis desiderii nostri, ut desiderium nostrum impleant , cr quietent . Ita D. Tho. I. p. q. I x. a. 7. ad I. qui
concludit e sed bae tria babent Beati in Deo et quia θ' vident ipsum , Θ viadendo tenent sibi prasentιἄ , in porsate habentes semper ipsum videre ἔ 6' tenendo fruuntur , Aut ultimo sine desiderium Quot sint anima beata Doter.
animae beatae, scilicet vilio, comprehensio, seu tentio Dei, & delectatio. Ita D Tho. I. p. l. I . a. . ad r. in o. dis. o. q. q. a. s. MA Tom. VII. implente. VI. Confirmatur. Dotes animae beatae non debent esse beatitudo ipsa , sed aliquid aliud disponens , & influens ad beatitudinis sustentationem et sicut dotes in connubio earnali non sunt ipsa vita sponsae . sed aliquid submi- L nistrans
97쪽
SE Quaest. II. De Beatitud. object. formaIi hominis.
nistrans ea , quae necessaria sunt ad sustentationem vitae: sed vita beata antinae sustentari non potest , nisi i ea sit habitus luminis gloriae , qui per uisionem Deo eam coniungat et nisi idem habitus eam disponat, ut Deum sibi coniunctum teneat: & tandem ni ins detur habitus , quo disponatur ad
fruendum Deo , quem sbi habet , &retinet conjunctum; ergo &c. VII. Ex his apparet, dores animae beatae esse habitus inclinantes in operationes . non operationes ipsas. Nam dotes animae beatae eam disponunt, &exornant ad intimam conjunctionem
cum Deo, ad Deum sibi conjunctum tenendum , & in eo fruendum et sed vilio , comprehensio , & fruitia , ut sunt operationes, non disponunt an iisnaam ad talem conjunctionem ; sed vel sunt ipsa conjunctio , ut visio , vel quid consequens ipsam , ut tentio ,
cut in carnali connubio non assignatur pro dote ipsa connubialis coniunctio . vel aliquid ex ea consequens ;sed necessari' assignari debet aliquid
antecedens, habilitans, & ornans sponsa in , ut viro coniungatur. & in donaum eius traducatur ira in casu abis surdum videretur , assanare pro dote animae beatae ipsam actualem visionem, quae est actualis coniunctio cum
Deo sponso , & temionem Dei , aede lectationem in ipso , quae coniunctionem consequuntur. VIII. Haec consona sunt menti D. Th. νn 4. sent. dist. 49. q. 4. a. z. ubi quae Tens ; an dor sis idem , quod beatituso erepudiata opinione dicentium , quod
sit idem re , diversu in tantum ratio ne, resolvit: Dicendiam . quod beatituto , Θ dos etiam realiter dissorum ;tit beatitudo dieatur ipsa operat o pers Lir, qu 3 anima beata Deo conitingitur et
rionex , veI queeumque alia qua lilate , qua ordinantur ad huiusmodi persectam sperationem ἔ ur H dotes ordanentuν ad beatitudinem magis , quam sint in beaticudine, in paraei ipsius. Et ibidem ad a. Dotes s inquit funt Zona disponentia ad huiusmodi conjunctionem . A d3. vero se ait et V o dupIieiter potessareipi. Uno modo actualiter , ides pro ipso actu visionis : Θ e visio non ea dor , sed es ipsa beatitudo . alio modo ροεes aeeipi babis Maliter . νdest , pro habitu , a quo talis operatro etie tiar. ides pro ipsa gloria etaritate . qua anIma diυinita ι illiastratu ν ad Deum videndumr
nir , non autem est ipsa beatitudo. IX. Nec D. Thomas retractavit hane sententiam in I. 2. q. 4. a. 3. ubi ait: Noeese os, ad beatitudinem ola tria eoneurrere , stiliret , visionem , qua seu nitio perficta inteIlistbHir sinis; eom. prehensionem . qua importat prasentiam siniss delectatiouem , vel fruuioncm ,
qua importat quietationem rei amantis
in amato . Nam hic S. Din. vel non loquitur de visione . comprehensioneis ,
& fruitione, ut dotes sunt id e hoe enim ibi non agit 3 sed de eisdem, ut pertinentibus ad beatitudinem; sive per modum constituentis ut visio; si ve per modum consequentis eam, ut comprehensio, & fruitio. Uel hJesumit visionem &c. non pro actuali operatione, sed pro habitu ad operationes illas inclinante; ut in 4. feni. citato sese explicuerat. X. Statuto igitur , dotes An maeheatae non esse operationes , sed habitus ad eas animam disponentes restat quaerere, quinam sint isti habitus. Cui Respondeo. Dotem visionis esseis ipsum habitum luminis gloriae , non qu dem sub munere elicientis visio. nem , sed disponentis, & clarificaniis intellectum ; ut non sit capax ullius obscuritatis, & fidei . sed solius
evidentiae, Ze claritatis. Comprehensionis dos . secundum aliquos pertinet ad habitum caritatis . quo anima disponitur ad Deum . sibi per visionem coniunctum , per affectum retinendum ;uias inquiunt comprehensio succeisit spei r secundum alios vero est ipse
idem h4bitus luminis gloriae , ut rem
98쪽
movens impedimenta , ex quibus efficiebatur, ut mens non pol set Deo praesentialiter coniungi, eam ab omni desectu liberans, faciendo sussicientem ad cognoscendum sine phantasmatibus. Et his savet D. Thomas in . uri. Deitato ad 3. Tandem dos fruitionis pertinet ad habitum caritatis. Quia, ait D. Tho. loco mox laudato ad x. Fruitis responi t spei , inquamum tuis eludit comprehensionem , qua spei succedit. Quod enim speratur , nondum Baiabetur : ideo spes quodammodo affligit propter distantiam amati.
XI. Ex hucusque dictis insertur, qudd alia dona collata Beatis , ut dona Spiritus Sancti, gratiae gratis datae, revelationes, & alia charismata, non pertinent ad rationem dotis; quia conseqtiuntur connubium spirituale iam consum malum . Nam , ut dicebaismus, dos debet poni ut aliquid disiponens , & habilitans sponsam ad connubium , non ut aliquid concomitans, aut consequens ipsum et quod eni in post consummationem Matrimonii sponsus largitur spontae , non proprie diiscitur dos , sed largitas spontali ilia, iocalia, seu donatio inter coniuges. XII. An vero hujusmodi dotes p nendae snt in Christo, & Angelis rQuoad primum , respondet D. Thomas
in 4. ἀis. 49. qu. q. a. 3. quod vel omnino non eonvenit Chriso ratio dotis, vel non ita propriὸ, sicut aliis Sanctis ;ea tamen , qua dotis diruntur , excellen rissimὸ ei eonveniunt. Ralio primae partis est. Quia non est considerare aliquod Matrimonium spirituale , in quo Christus sit sponsa. Nam si spectetur
ut unum cum Patre , deest subiectio sponsae ad sponsum: si unio humanae naturae ad divinam , deeii conso in ratas naturae, & differentia Personarum: si coniunctio ad Ecclesiain , ipsemet est sponsus. Rario vero secundae partis est clara. Quia Christus , ut homo, ab instanti conceptionis suit dispositis ad elariasme Deum videndum, lenundum,& Deo fruendum .
XIII. Quoad secundum , respondet
D. Tho. loco citato art. 4. rationem do is non ita proprie eo venire An petis, sicut hominibus, quia eis non ita proprie convenit r1tio sponsae rexi a Dur enim inter sponsum ,& sponissam conformitas in natura speciei . quam habent quidem homines cum Christo inquantum naturam huma nam assumst ἱ non tamen Angeli . qui multo minus consormes sunt ei secundum naturam divinam . Ea tamen, quae sunt dotis, Angelis beatis conveniunt; nam & i psi habiles sunt ad Deum videndum , tenendum, di eo
De Dotibus Corporum Beatorum 46. I. Dos Corporis quotvlex , G quid sit 'I. Uia in Resurrectione animae sua corpora resument, que 'κ mad inodum animabus beatis dotes assignavimus ; ita
etiam earum corporibus suas dotes attribuere debemus. Quatuor autem do. tes eis assignantur a D. Tho. in 4. dis. 44. qu 2. nempe impassibilitas. subtilitas, agilitas , & claritas. Quibus, veluti ornamentis,Christus corpora ea , quae animabus ad beatitudinem obtinendam egregie, & si deliter inservierunt , est donaturus; quae hoe dysticho exprimuntur rClari , subtiler, agiles , impassibialesque Omnes quadrupliei pollebunt dote
Est autem dos corporis dispositio
quaedam in corpore glorioso existens οῦ ex qua fit, ut ipsum persecth subii. ciatur animae . Haec subiectio quatuor modis intelligi potest . Primo, ut cor. pus praeservetur ab omni malo: &ad hoc datur dos impassibilitatis. Seocund4 , ut sin E impedimento subserviat animae quantum ad Omnes actiones Or L x gani.
99쪽
84 Quaesi. II. De B eatitud. object. O formali homonis.
eatis. Tertih, ut eidem ammae inser- gloriosa. viat ad omnem motum localem et &hne ei praestabit agilitas. arto , ut s. I I .
eidem sudinciatur quantum ad acciis dentia, quae in corpore sant ab ani- Dor Impas illitatis. ma et de ad hoc eii claritas inter Omnes qualitates nobilior . Iv. - Ο tem hanc impassibilitatis , II. Hoe expressit D. Thom. in 4. ita qua corpo i a Beatorum gaude.
Contragentes e. 86. circa finem , his verψ bunt, ita exponit D. Thom. in 4. Combis et Sicut anima hominis eIevabiιur trag. e. 86. citato sic; Steut aurinia a gloriam Spirituum eae estium , ut De - anima post Resurrectionem i Deo I tiens iam per essentram videat . . . . ita eius habebiι desiderium a impletum quam eouus sublimabitur ad propraetates cae- tum ad omnis boni adeptionem et ita eis ιψιum eorporum, inquantum eriν cla- eram eius desiderium implerum erit quan
νum , impasbile , absque d/scultate , cor tum ad remotionem omwa mali ; quia ιabore mobile , or perfectissim sua for- cum summo bono locum non habet aliam a p rfectum. Ει sic propter bor φο- quod malum ; Et eamur igitur perfectum
polus dieit , resurgentium corpora essta per animam proportionati te anima imω caelestia , non quantum ad naturam . , mune reii ab omni maIo , ω quantum sed quantam ad gloriam . . . Sicut au- ad actum, Θ quantism ad potentiam . ιem gloria , in quam humana anima Quantism ad actum quidem ἔ quia nul-
oblevatur , excedit naturalem virtutem la in eis erit eorruptio , nulla deformi. caelestium spirituum . . . ita glora a resur- tas, nulluι defectus. Quantum M peis gentium e vorum exeedit naturalam peris tentiam vero ; quia non poterunt aliquid
fectionem eaelestum corporum I ut sit ma- pati, quod eis sit molestum , ω propteκDr eIaritas, impassibilitas firmior, agi- ίον imp.r bilia erunt. Qua tamen im Iitas , ct dignitar natura perfectior . pasbilitar non exeludit ab eis passionem III. An vero hujusmodi dotes cor- qua ea de ratione sensus: Mieutur ent porum sint aliqua qualitas eis insidens , s nsibus ad delectationem secvnilum illa , non conveniunt Theologi. Libentius qua statui ineorruptronis non repugnant . tamen assirmativa: opinioni subscribo et ad bane igitur eorum impassibilitaten sc , ut ex anima beata redundet ilia ostendendam Apustolus dieit: SeminMurcorpus gloriosum sibi unitum talis incorruptione, surgit in incorruptione. dispositio; qua bend se habeat sive in v. Ex quibus i . Thom. verbis apse, sive ad operationes animae inser- paret, corpora Beatorum sore impas-vientes. Ita enim sentire videtur San- sibilia tali impassibilitate, quae nos
ctus Augustiniis D s. 16. modo Iig. λlum mortem, & corruptionem ex-oid Dioscorum e. 3. ubi ait : quod jam cludat; qua nedum a nullo ageni potenti natura Deut fecit animam, ut creato laedi possint : unde si poneren-
ex ejus plenissima beatittidine. . - . re. tiar in medio flammarum Inferni, nul-dundet etiam in inferiorem naturam, tum ex illis nocumentum, aut a Dae e Podesteorpu/, non beatitudo, quastisenis monibus , aut hominibus reportarent:
tis, γ' antelligentis est propria ; sed vetaim & excludat omnem dolorem, pleni da fami .itir , id es incorru ionis & passionem laesi vam. Quapi optet cor- vigor . Cui subscribis S Thomas 3. p. pora Damnatorum . quamvis sutura sint
. 4s. artia a. dicens: AEt eo pus glo- incorruptibilia, & perpetuo duratura, si ea tum redundat claritas ab anima , non tamen erunt impassibilia . qui sicut qualitas quadam permanens, eor- non erum eκ pertia passionis noctvat Ipus asciens . Et in serius generaliter imb acei bissimos secundum omnes senis Ioquens; DOs linquit neminat quamis sus patient- dolores.
100쪽
Addit tamen S. Doctor, o ubdilla impassibilitas non exeludit ab eis pasonem . qua ea de rations sensus . Haec enim pallio de sua ratione non
eli laesi va, sed perse sua; quia per
eam perficitur sensus ad suas operationes et sensus autem in corporibus beatis non erunt otiosi. Tum quia erunt
persectissimi ; persectior eli autem p
tentia actui coniuneri, quam non conjuncta. Tum quia vicinius se hahet ad animam sensus , quam eorpus et sed corpus praemiabitur, vel punietur ob demerita, vel demerita animae; ergo de omnes sensus praemiabuntur 4n beatitudine secundum delectati nem, sicut puniemur in malis secun- diim dolorem , vel tristitiam , quae m eratione sensus consistunt. Ita L . Th.
Tilm quia , ut ait idem S. D. in Sup-ptem. 3. p. q. 82. a. 3. si sensus Beatorum ei set sine omni actu, vita coriaporalis eorum post Resurrectionem asicim laretur magis somno . quam vigiliae , contra persectionein illius status, quia lomnus non est vita in actu ultimo, sed vitae dimidium. VII. Sed disticultas est: quomodo fieri poisint sensus in actu pro illo statu absque palsione, aut immutatione ali rativa, maxime sensus tactus , &Ddor alus, quorum obiecta nonni si per qualitates physicas immutant sensus. Et insuper , quia quod est lucidum in actu, non est receptivum speciei visibilis; unde speculum directe positum sub radio Solis, non repraesentat spe
ciem corporis oppositi: sed pupilla ,scut & totum corpus gloriosum , erit claritale dotata ; ergo non erit receptiva alicuius speciei colorati. VIII. Respondeo tamen cum D. Th. locci laudato, senium tunc fore in actu per immutationem a sensibili, non quidem physicam . & alterativam , sed spiritualem , id est, pure intentionalem, ω persectam . Quod enim sensus Iactus, & odoratus, aliique modo immulentur,immutatione naturali, &physica , non est , quia hoc per se requiratur ad eorum sensationem ; sed quia in hoc stau talis mutationis sunt
capaces a caeterum in stitu glorioso, in quo erunt omnis alterationis inca.
paces, sensibilia movebunt sensus inlaimmutatione spirituali, & imention
li : Sicut etiam εο eorpore Aia fuit , quod nee ignis . nee glasius feta erapotui et, Θ tamen borum sensum habuisset . Ita D. Thom. mox cilatusari. 4. ad i. Idem dicendum est de Oratu . cum eodem ibi ad s. Noaeni in est necesse, etiam modi, , ut eva poratio ex corpore odoroso semper
physice pertingat. & moveat odora tum ἰ Vultures enim percipiunt od res cadaverum ex locis distantissimis , ad quae evaporatio physice perlingere nequit: mul id ergo minus hoc necessarium erit, ut immutet, de perlin gat ad odoratum corporis impassibilis. quale erit corpus a lorosum. IX. Ad id, qui d dicitur de oculo, respondeo eum D. Thom. ibi ad s. negando assam tum . Esse enim lucidum in actu non impedit susceptionem specierum visibilium, dummodo inaneat natura diaphani : aer enim quanta magis est illuminatus, tanto melius
desert species visit biles, Se tacit clarius videre. Quod vero speculum directe oppositum radio Solis non reserat speciem corporis oppositi, non est, quia impediatur receptio; sed quia impeditur reverberatio. Ut erum forma in speculo appareat, oportet, ut sit aliqua reverbera i io ad corpus obscurum ,
& ideo vitro adiungitur plumbum ita
speculo ; hane autem obsciuitatum r dius Solis expellit. Cirin ergo clamas corporis gloriosi non aui erat diaphane itatem a pupilla; magnitudo claritatis in pupilla ina is tacit ad acu men visus, quam ad eius desectam. X. Altera etiam disti cultas est:
quomodo operationes sensuum non
distrahant tui in nobis i nec impediant,
quominus anima beata tota mentis intentione seratur in Deum. Sed hoc plicat D. Tliom. in Suppl. q.