장음표시 사용
311쪽
decreuerit efficaciter, ut conuerteretur. q. Aliqui, quos tacito nomine refert Vasque Z I. p. disp. 99. cap. .num. 32. dixe runt Deum ab a terno non eficaciter decreuisse actus Iiberos creaturarum determinate , & ii, singulari, sed solum indeterminate, Vage,& in genere: e. g. Deus non decreuit determinate, ut Sanctits Pai Ius conuerteretur , sed solum decreuit, ut vocatus faceret quod vellet, paratus con currere ad actum , ad quem Sanctiis Paulus se libere determinaret. Fundamentum fuit, quia putarunt ex praede finitione at ferri libertatem actibus praedefinitis. s. Dicendum cum communi sententiar
Deus ab aeterno non solum praesciuit, sed etiam praedefiniuit , & emeaciter decreuit determinate, & in particulari cum omnis bus suis circunstantijs omnes actus liberos,& honestos creaturarum . Pro hac sententia Ruia de Prouidentia disput. T. cap. 2. citat Sanctum Thomam, Sanctum Bona- uenturam, Scotum, & omnes pene antiquos Scholasticos , & ex recentioribus I sellarm.lib. a. de gratia , & Iibero arbitrio
disput. 1 q. & 18. Suarium 3. p. disput. 37. seel. 3. & lib. I. de Auxilijs cap. 16. Vas, que Z I. p. disput. 87. cap. I. & disp. 99. cap. S. Arrubalen, i. p. disput. 63 & 66.3c
6. Probatur primo auctoritate. Nam Patres docent Deu ab aeterno praescisse omnia nostra opera non solum bona, sed etiam mala, opera autem mala sistum praescisse
312쪽
α Sa De praedes actus soni . non autem era destinasse , opera bona non solum praescisse, sed etiam praedestinasse hoc eit eis caciter decreuisse; ergo . Probatur antecedens , afferendo loca Patrii m. Prosper ad cap. Gallorum resp. IS. Dubγιε- non es sine ulla temporali disremia Deuxis,
sa eνaut auctore facienda , vel qua malis meritis iv cta erant iudicio retribuenda, proscisse autem tantummodo, , non praedestinaρ se , qua non ex ipso erant causam operationis
habiιο-:: sed de Fide est ex tractat i in Gratia omnes actiis bonos,& honestos fieri Deo auctore ; ergo Deus praedestinat omnes actus bonos . Haec verba Prosperi refert , & approbat Fulgentius lib. I .ad Montinum in eamdem sententiam praeter alia plura cap. 2q. dicit; Desia itaque om- ωia opera hominum siue bona, siue mala pra sciuit , quia eum latere nihil potuit: sed sola bona pra,ectinauiis, qua se in Agi gratiae facturum esse prascivit. Et paulo post subiungit . Pν ciuit enim omnes homrnum voluntates , ct malus , ur bonas I praedestinauia autemsolum bonas. Et cap. 29. prope finem dicit. Puto in his dictis Augiamni eviden ιer ostensum bona opera sua Deiam praedeHια - , D: sed nostri actus boni sunt opus Dei, iuxta illud Apostoli: uiua capit in vobis opus hono in ipse perticiet; ergo Deus praedestinauit , hoc est emcaciter decreu1t Omnes
actus bonos creaturarum - Libro etiam ad Monimum cap. 7q. dicit: Ac prima totius bona voluntatis initium ab illa sempiιerna
313쪽
σ praedestinatum consitemu/ , 5 datum G ergo Fulgentius docet Omnia bona opera , ac ipsum initium bonae voluntatis a Deo Diue praedestinatum, siue essicaciter decretum , ac prie definitum . Videri possunt alia Patres apud Ruie de Prouid . diip.9. se l. 3.& sequentibu S . 6. Probatur secundo conclusio ratione . Nam Deus est prima causa per se , de ex intentione essicaci omnis boni ; ergo
omne id , quod est simpliciter, & absolute
bonum , Deus causat per se,& ex intentione , ac voluntate essicaci illud causandi;
sed actus liberi , & honesti creaturam sunt simpliciter , & absolute boni I ergo . Haec ratio desumpta est ex Patribus citatis, & praesertim ex Fulεentio lib. g. ad Idonimum cap.rq. ubi tradit hanc regulam, v t illa dicamus a Deo praedestinata, quia iusta, &bona sunt, ac proinde Deo digna ; illa autem, in quibus non inuenimus bonitatem , dicamus solum fuisse praescita .
7. Infertur Deum non solum de facto
prcede finire omnes actus bonos,& honestos, sed etiam implicare contradictionem, Videtur aliquis actus bonus,& honestus, qui a Deo non praede finiatur. Ratio est, quia nubium honum simpliciter dari potest, quin procedat a Deo tanquam a causa per& ex intentione: sed ut Deus causet per se, & ex intentione, debet causare ex Voluntate essicaci talis boni; ergo. Confirmatur, nam si non potest in homine nasci
capillus absque eo, quod Deus essicaciter velit
314쪽
velit illum nasci, multo minus notest in Screatura rationali oriri actus liber bonus , & honestus, absque eo quod Deus efficaciter velit , & praede finiat talem actum . 8. Hinc primo reiiciuntur aliqui, qui dixerunt Deum de facto p definire omnes amis honos, sed potuisse de potentia absoluta relinquere, ut fierent absque prae definitione. Secundo reiiciuntur illi, qui dixerunt de facto aliquos actus bonos fieri, Deo illos praedefiniente , aliquos fieri, abG que eo quod praedefiniantur. Ex his Du- 'randus in I. diit. 67. quaest. I. num. 6. docuit esse probabile quosdam actus moraliter bonos a Deo non p definiri, quod latius,mmiusque tradit Antonius a Corduba lib. i. quaestionarii, qtiaest. s . dub. IO. Sua
rer etiam lib. 2ώ de Auxilijs cap. 7. n. II.& sequentibus,&lib. s. cap. 17. num. I Sadocet non esse praefinitos a Deo actus moraliter bonos , quando nec ad vitam aete
nam prosunt, nec specialiter deseruiunt ad aliquem specialem finem prouidentiae. Non defuerunt etiam aliqui, qui dixerunt actus bonos pra destinatorum a Deo praedefiniri, actus bonos reproborum non praede finiri .
Contra omnes istas opiniones alictoritati- 1bus, Ss rationibus allatis ostenditur , om nes omnino adlus moraliter honos , tum onaturales, tum supernaturales, tum praedestinatorum, tum reproborum a Deo praede
finiri . Videri potest Ruia de Prouia. disp.
9. stetit. & sequentibuε. 9. Posito,quod Deus ab aeterno praedem
finiat determinate omnes, α singulos amis
315쪽
liberos moraliter bonos , quaeritur, v mim talis praedesinitio ordine naturae sit prior , vel posterior acti l Iibero , vel potius illum
io. Primo Catherinus opust. de Praescientia, & Prouidentia Dei, cap. vi timo , & alij relati a Vasque I. p. disp. 99. Cap . num. 28. diXerunt praede finitionem diuinam et se consequentem actum liber u , eiusque praescientiam absolutam , ita ut prius natura Deus videat liberum arbitriua Deo motum , Sr exiliens se libere determinare ad amim , deinde actum praede finiat, & decernat ad illum concurrere . II. .Belicitur haec opinio, primo , quia sequeretur , quod non ideo peccator comuertitui , quia Deusvult illum conuertere , sed ideo Deus vult peccatorem con
uerti , . quia Videt illum conuerti ; sed hoc licet concedatur ab aduersarijs , est absurdum, & valde derogat gratiae diuinae;
12. Secundo si prius liberum arbitriuse determinaret ad actum , deinde Deus Concurreret , & praedesiniret actum, Deus daret auxilium post bellum . Rursus Deus non faceret , ut faciamus , sed liberum a
hi trium faceret, ut Deus concurreret. 33. Tertio nullus datur concursus cause secundae ad actum liberum, qui simul,&indiuisibiliter non sit a Deo I ergo non potest intelligi , quod in aliquo signo concurrat ad actum liberum causa secunda, in quo ad illum non concurrat Deus.14. Secundo Vasquea I. p. disput. 99
316쪽
cap. 6. 8c T. docet decretum essicax , quo Deus vult actus liberos moraliter honos , nec esse prius, nec posterius natura actibus bonis , sed esse pure concomitans , a proinde Deum praede finire actus bonos praede finitione priori quidem aeternitate , sed natura concomitanti actus bonos. Fundamentum est , quia existimat decreta
libera Dei compleri per ipsas res volitas; ergo praedefinitio effcax actus liberi completur per ipsum actum liberum; sed actus liber non praecedit, neque subsequitur seipsum ς ergo praedefinitio emcax actus liberi non est prior , neque posterior actu libero , sed ipsum pure comitatur, ac proinde simul natura Deus , & creatura se libere determinant ad actum liberum. Confirmat, nam existimat praede finitionem santecedentem absolutam auferre liberta
tem actui praedefinito I ergo praede finitio non potest esse antecedens , sed debet esse
pure concomitans actum liberum .
x s. Reiicitur , nam sicut potentia pr xima faciendi actum liberum est prior natura ipso actu libero , sc decretum dandi voluntati potentiam proximam faciendi actum liberum est prior natura ipso adiu libero ; sed Deus in eodem signo, in quo ex directione scientiae mediae, qua videt , quod si dederit talem potentiam ProXimam , sequetur actus liber moraliter honus, decernit ponere talem potentiam spr imam, decernit simul ponere actum bonum , illumque emcaciter praedefinit ;Deus enim omnia simul, di in eodem signa
317쪽
emo LXXVIII. 18 deceruit , vidi hun est quaestione 67. ergo praede fin1tio eificax actus liberi est prior
natura, quam aetus liber ac proinde non est pure concomitans. Falsum porro est decreta Dei libera compleri per ipsa obiecta volita, ut dictum est quaest. 38, ac proinde corruit praecipuum fundamentiam , quo utitur Vasqueet. Praede finitio licet sit antecedens physice , tamen est aliquo pacto consequens intentionaliter actu ni liberum, ideoque non aufert illi libertatem ut magis explicabitur quaest. 8 q. 15. Tertio alij docuerunt praede finitionem, seli decretum efficax , quo Dcus vule nostros actus liberos honestos, ita esse priorem natura actibus liberis,ut non dirigatura. scientia media.
17. Reijcitur haec opinio: nam si praedefinit1o ita est prior actu libero , ut non dirigatur a scientia media de tali actu ut conditionate secuturo , actus sequitur ex tali praedefinitione necessitate omnino antecedenti , quae aufert libertatem actui, Vt magis explicabitur qu. 81.28. Quinto Auctores Societatis satis Communiter docent praedefinitionem, qua Deus etficaciter vult actus liberos honestos , dirigi a scientia media de actibus liberis ut conditionale futuris , ideoque ita esse priorem natura actibus liberis, ut sit etiam aliquo pacto posterior saltem intentionaliter, & ideo non auferat libertatem ;& haec opinio est vera: & probatur ex impugnatione aliarum sententiarum, ac magis explicabitur quaest. Sq. 19. V
318쪽
19. Verum ex auctoribus Societatis , qui docent Deum ex directione scientiae mediae priedefinire actus liberos praedefinitione , quae sit prior natura actibus praedefinitis , Suarius , & alij asserunt Deum in priori signo per modum intentionis pra finire ipsit m actum liberum , puta conue sonem peccatoris ; in signo posteriori decernere auxilia gratiae, per quae conuertatur . Alij e conuerso cum Molina in concordia quaest. 23. art. I. & a. disput. 2. &art. .disput. I. membro S. docent Deum in
eodem signo simul intendere, & essicaciter praedefinire actum bonum , simul eligere auxilia gratiae, ex quibus per scientiam mediam videt secuturum actum bonum, de hanc sententiam nos sequimur iuxta principia posita quaest. 67. & 7 .ao. Ex dietis sequitur Dcam dum
dat auxilia emcacia, intendere, & emcaciter velle ipsam eorum e scaciam, in quocumque tandem consistat. Nam de quaestione, in qua quaeritur,in quo consis sat efficacia auxiliorum , disputare non licet. Ratio a priori est, quia ex dictis num. 6. Deus id , quod est simpliciter bonum, non confert solum per accidens & prieter intentionem, sta cum intentione, & voluntate emcaci illud conferendi; sed quod auxilia snt emcacia , est simpliciter bonum I ergo cum Deus dat auxilia emcacia, intendit, & effcaciter vult ipsam eorum sessicaciam.
319쪽
definire consensim per talia auxilia; primo ita ut sit paratus dare eadem auxilia , N permittere dissensum , si videret illa auxilia fore in cffcacia,& dicate. g. arui
video , quod si dedero μινο aureilium A. Perrus consentiet, volo illi dare auxilium A,σ volo υι consentiat, Us viderem quod Petrus per auxitinm A. non eget confensurus, vellem dare hoe idem auxilium , t ' vellem permittere, ut disentiret, peccaret; secundo ita,ut si videret illa auxilia fore inefficacia , sit paratus dare alia auxilia, quae videret fore ess cacia, di dicat e. g. i uia
Uideo , quod si dedero Petro auxilium A. con sentiee, volo illi dare auxilium A, o volo ot consentiat: σμ viderem Petrum per auxilium A non eo en rum, vellem dare aliud
auxilium , cum quo consentiret, O vellem ut
aa. Hoc posito, quanitur primo,utrum Deus possit utroque modo dare auxilia essicacia ra 3. Respondeo assirmative. Probatur: nam qui vult efficaciter finem per aliquod medium, per quod videat se obtenturum talem finem , potest finem illum Velle , vel solum in quantum potest obtineri per ibIud medium , ita ut non velit ponere alia media ; vel potest illum finem velle absolute, ita ut sit paratus ponere alia media:
e g. qui vult emere domum centum nummis , potest velle emptionem solum inquantum potest habera cςntum nummis , ita ut non sit paratus dare , vel offerre plures nummos,quam centum; vel ita, ut
320쪽
29o De praedes actur boni sit paratus dare, vel offerre plures nummos, quam centum; ergo etiam Deus potest velle actum bonum , vel solum in quantum potest hic , & nunc obtineri per haec auxilia, ita ut si videret h.ec fore ineficacia, nollet ponere alia auxilia , vel absolute, ita ut si videret haec auxilia fore inefficacia, vellet ponere alia auxilia 3 ς
ergo postibilis est uterque modus dandi auxilia emcacia, & praedefiniendi aetiit s
24. Quaeritur secundo , an Deus Vtro liber modo conferret aux1lia emcacia , conferret cum speciali beneuolentia, cum qua non potest conferre auxilia inessica
23. Respondeo a Irma liue . Probatur: nam voluntas emcax dandi actum bonum est magis beneuola , quam voluntas soluminericax dandi aetiim bonum; sed utrolibet modo Deus conferat auxilia emcacia, confert illa cum voluntate emcaci dandiachim bonum ; auxilia autem inem cacia non potest conferre cum voluntate emcaci, sed solum cum ineffcaci dandi actum bonum I ergo &c. Addo Deum maiori beneuolentia conferre auxilia, si conferat paratus conferre alia, si videret haec fore inessicacia, quam si conferat paratus eadem conferre , si videret fore inessicacia . Ratio est, quia qui finem ita vult per haec media, Ut sit paratus ponere etiam alia media , si haec forent inessicacia , nragis amat finem z c. g. qui ita emit 'domum centum nummis, ut sit paratus emere etiam ducentis