장음표시 사용
321쪽
' eentis nummis, magis amat domum, quam si ita amat centum nummis, ut non sit paratus emere ducentis nummis. 26. Quaeritur tertio , viro ex duobus
modis explicatis Deus de facto in prae senti prouidentia conferat auxilia enicacia
27. Respondeo , quod Deus de facto
confert auxilia efficacia, daturus alia , si videret haec fore ineficacia; & quod pra destinatis confert auxilia, cum quibus videt ipsos saluandos, daturus alia auxilia, si videret illos per haec auxilia non fore saluan-
z8. Probatur: nam cum finis moraliter est a oue expetibilis Vt habendus per hoc medium , ac ut habendus per alia
media, qui vult efficaciter finem per hoc medium , si videret hoc medium fore ine ficax, regulariter est paratus ad ponendum aliud medium , quod videret fore essicax,& per quod finis moraliter est aeque expetibilis : e. g. si domus moraliter est aeque
expetibilis ut emenda centum mImmis in numerata pecunia , ac ut emenda datione frumenti valentis centum nummos &C. qui vult efficaciter domum emere centum nummis innumerata pecunia, si videret oblationem centum nummorum fore inefficacem ad domum emendam, oblationem frumenti fore efficacem , regulariter est paratus domum emere etiam frumento; sed Deus cum efficaciter vult actum bonum per aux1lium A, videt se posse obtinere
actum bonum per alia infinita auxilia, per N a quae '
322쪽
2ρ2 De praedes. dctus ban; quae moraliter actus bonus est aeque expetibilis ipsi Deo ; ergo - 29. Hinc patet disparitas ad exemplum
ementis domum centum nummis, qui fe-pe non est paratus emere domum ducentum nummis. Ideo enim regulariter qui lemit domum centum nummis, non est pa ratus emere ducentum nummis , quia domus ut empta ducentum nummis est multo minus expetibilis, quam Ut empta centum
nummis; sed Deus habet plura auxilia, per quae acitus bonus est ipsi aeque expetibilis ac per auxilium A. ergo &c. 3o. Insertur Deum cum vult adhim bonum per auxilia ordinaria, quae v1det f re emcacia, semper esse paratum ad volendum actum bonum per alia auxilia ordinaria , per quae morali ter est aeque expetibi
lis , non autem ad volendum actum bonum per auxilia extraordinaria, quia actus bonus ut habitus per auxilia extraordinaria est minus expetibilis . Concedo tamen Deum aliquorum salutem , quoS eXtraor
dinarij1i ma beneuolentia prosequitur,it ovelle , ut sit paratus ponere media etiam extraordiuaria miraculorum &c, si videret media ordinaria fore ineficacia . II. Confirmatur, nam licet Deus propter libertatem eligendi unum prae alio omnino aequali possit absolute velle salutem alicuius praedestinati ut habendam per haec numero media , ita ut non sit Daratus velle per alia media, per quae est ae que expetibilis , tamen dignius sentimus de is mana beneuolentia erga praedestinatos, si dica-
323쪽
dicamus Deum cuiuslibet praedestinati lutem ita velle per hare media , ut sit parvius ponere alia , per ''ae esset aeque expetibilis, si videret haec re inessicacia; ergo ita dicendum est. 32. Infertur praedestinationem includere aeternam , & specialissimam dilee ione , electionem , & descretionem Praedestina torum . Probatur et Deus enim specialiter diligit eos, quibus emcaciter vult conferre bona specialia; si vero talia bona velit conferre aliquibus prae aliis, ut per ipsa di sternantur ab alijs , eo ipi aliquos praealijs eligit , atque disternit; sed Deus per suam aeternam Praedestinationem pra destinatis conferre vult non solum potentiam ad merendum, perseuerandum, & conse quendum salutem, sed etiam ipsa merita sapiam perseuerantiam, & ipsam salutem ;haec autem non vult eficaciter conferre reprobis; ergo Deus per suam aeternare a
Praedestinationem praedestinatos specialissime diligit, elisit, & disternit a reprobis; ideoque Apostolus ad Ephesios I. dicit e
a. ad Corinthios q. Quis te descernii ' quid habes, quod non accepissi ρ Quo testimonio Augurinus redarguit Pelagianos, & Semi- pelagianos dicentes , Sanetos 1 cernere se ip1os per omnia, vel saltem aliqua merita, quae non acceperint a Deo . II. Ad I desumptiim est auctoritate Damasceni, respondeo vobis Sancti Tli
mae 1. p. quaestione a 3. art. I. ad primum is
324쪽
determinationem impositionem necessitatis , stetit ea in rebus natu=alibus, qua sunt pra- determinaia ad unum . uod patet ex eo, quod subdat. Non enim vati malisiam, neque compellia ad virtutem: unde pradonnatis non excitauitur. Deus igitur non Praedete
minat , neque praedς finit actus liberos arardefinitione necessitante;& quia praedefinitio, quae non dirigeretur a scientia
media, esset omnino antecedens aetii s
liberum, adeoque ad illum necessitaret , Ut dicetur qu.8 I. ideo Deus non praede finit actus liberos praedefinitione no directa a scientia media . Praede finit tamen illos praedefinitione directa a scietia media, quae Proinde non est omnino antecedens, sea aliquo pacto es consequens, ideo que non necessitat, ut explicabitur q. 8q. sq. Ad a. distinguo maiorem : si Deus praedefiniret nostros aetiis liberos praedefinitione omnino antecedenti , tales actus
non essent nobis liberi, Concedo: si praedefiniret praede finitione aliquo pacto constaquenti, tales actus non essent liberi, nego p& distinguo eodem pacto conse quens.Prae definitio aliquo pacto consequens non aufert libertatem actui praedemto; sed Deus
praedefinit actus liberos honestos praede finitione aliquo pacto consequenti;ergo non aufert illis libertatem.
325쪽
Vtrum Deus prMefiniat, an solum permutat actus liberos moraliter malo tr. x detur Deus non silum permitte-V re, sed etiam efficaciter praede finire actus moraliter malos,& peccaminosisS. Primo enim Deus in Scriptura dicitur inducere ad malum, mentes vertigine per cutere, spiritu soporis inebriare, incuteream uiam , obdurare corda et sed haec omnia significant Deum Praedefinire actus m los; erV&c-Σ. Secundo Deus est causa per se , Rex intentione omnis boni,non solum moralis , sed etiam physici: sed peccatum a se. g. odium Dei est actus physice bonus ,
licet sit malus moraliter ,' ergo. Confirma tur , nam de ratione boni non solum mor
iis , sed etiam physici est, ut non possit dari , nisi Deo volente I ergo actu& peccaminosus,in quantum est physice bonus,d ri nequit, nisi Deo volente, & illum proe definiente . 3. Tertio Deus nὁn potest concurrere ad ullum effectum , nisi volens concurrerer sed Deus concurrit ad actum peccaminosum , puta ad odium Dei ; ergo vult concurrere ; sed concursus identificatur cuniactu peccaminos, ergo. Deus volando concursiim,Vult,& praedefinit ipsem actum
326쪽
. otiis o Deus potest per suam Om' i
potentiam physice concurrere ad aetii speccaminosim , puta ad odium Dei , non inquantum est aetiis in oraliter malus, sed inquantum est physice bonus; ergo Deus l)otest per suam voluntatem essicaciter vel e , & praede finire actum peccaminosum , puta odium Dei, non in quantum est moraliter malus , sed in quantum est physice bonus . Nam quod eli obiectum divinae Omnipotentiae, potest esse etiam obiectum diuinae voluntatis, ut id emcaciter VolentiS .
actus bonos, fatua eorum libertate; ergo potest etiam praede finire actu, malos, salua
reticorum , & opiniones Catholicorum s. Primo ergo ex haereticis , Ut ex Vincentio Lirinensi refert Bellarna1nus lib. 2. de Amissione gratiae, & statu peccati, cap. I. Simon Magus licet aperte non docuerit Deum velle, aut imperare, & etiam emcere mala, & peccata, tamen ea ratione o Deum peccatorum nostrorum causam esse asseruit, quod eam naturam nobis dederit, quae non possit non peccare .
Manichaei, Priscillianistae,& Albigenses , qui diuersis temporibus asseruerunt dari duo prima principia , & veluti duos Deos, alterum bonum , alterum malum, docue runt Deum non quidem bonimi, sed malum 9ue primariam causam peccati, & quae com
327쪽
gat homines ad peccandum. 8. Tertio primus , qui expresse do-guerit Deum , & bonum Deum esse auctorem peccath , 3c omnium scelerinis, filii quidam Florinus, qui ex Montani discipulo per nouum hoc dogma Haeresiarcha fieri meruit , Se idcirco ab Ireneo apud Eusebium Caesariensem lib. S. Hist. cap. 2o. plusquam haereticus nominatus est. Errore Florini ab 1nitio secuti sunt Lutherus , de Melaiicton, qui, incci .Epist.ad Roni dixit, sic esse opus Dei Dauidis adulterium, de Iudae Proditionem, sicut Pauli vocatione. Sed hunc errorem Urtherus, & Melancton
s. Quarto Zuinglius , Caluinus, &Bega licet verbo, tenus negarint Deum- ,
esse auctorem peccati se tamen dixerunt Deum nPn solum permittere , sed efficaciter velle, de ab aeternitate decedinere , ut fiant quaecunque fiunt ab homini bus peccata, imo imperare Sathanae, Rimprobis hominibus,ut concipiant malefiseia , eosque ad hoc inclinare , impellere ,& etiam eogere, Sc in mentabus impiorum .perari , δε per eos , tanquam per sis instrumenta Deum ut primam causam facere ea omnia a quae respectu hominum vere diguntur, & sunt peccata . Addunt Deuauis haec omnia facere bona intentione , ac proinde non peccare, neque esse auctore, de causam peccandi. IO.. Contra hos errores de fide est Deum non ibium non esse auctorem peccati , sed nec velle, ut homines peccent,
328쪽
297 De permissione peerais ac proinde non prae definue peccata. Concilium enim Arausicanum ais cap. 23. dicit . aliquos ad malam diuina potenate praedest,natos esse non solum non σν edimu1 , sed etiam si stini, qui tantum malum crederσvelint, cum omni deiectatione itiis lanathema dicimus o Triden finum sess. 6. canone 6- dicit: Ss quis dixerit maιa opera ita ut bo . na Deum e rari, nou permittendo θιuma ,
sed etiam proprie , S per Iae, adeo νι sit pro
Ir. Probatur primo ex Scriptura. Psalmo 3. dicitur: Non Deus volen3 iniquitarem tu er : EZech. 18. Numquid votantatis
mea est mors impij, dieit mininus. 2. Petri δωDeu neminem isti perire: sed si Deus vellat , ut impij peccaxeia ,& propter Peccata perirent, vellet mortem impij, & vellet, ut impis perirent; ergo &Cω12- Probatur secundo ex Patribus citatis quaest. 78. num. c. qui dicunt Deum ab aeterno omnia prascisse tum bona,tum a mala , praedestinasse autem sola bona , mala praescisse tantum , non praedestinasset ,nmue praede finiuisle o Patribus eo loco cistatis addi potest Hieronymus, qui in cap. I. Epist. ad Ephesios dicit. Non quod omnia, quAE in muri do fiunt, Dei volvatate , urinosi peragantur; alioquio γ mria Deo μ
Videri possunt apud Bellaxm. lib. a. de Amissione gratiae,& de statu peccati cap 9. N apud Rura . 43. Probatur tertio conclusio ratione.
329쪽
in is LXXIX. 299 Nam repugnat diuinae Bomtati, ut velle hominem facere id, quod illi prohibet: sed Deus prohibet homini peccata; ergo. Confirmatur , nam homo non poteth peccare ,
si velit facere id, qaod Deus , qui est prima regula, vult hominem vella I ergo si Deus vellet hominem peccare, homo Pec-c ado n- peccaret , ac proinde sequeretur contradietio. Haec ratio desumpta est ex Anselmo lib. de lib. arb. ca'. 8. Aliae rationes desumptae ex alijs Patribus , qui videri possit an apud Bellar. x.de Amissione gratiae , & itatu peccati, cap. Io. . 1 .. Hi&contra haereticos statutis , su- pe rest controuersia inter Catholicos , utruticet Deus non possit efficaciter velle , iapraefinire peecatum quoad formalam malitiam, tamen possit illud praediefinire quoad materialem entitatem actus. Explicatur . Constatapud omnes actus. deliberatos,quibus quis. odit Deum , vult blasphemar: , peierare &c- esse malos. , & peccaminosos: sed dubitatur , mi qmnam consistan mali tia formalis. talium actuum. Aliqui dicunt
malitiam so alam odii Dei e . g. confitexe in ipsa entitate positiva odit: siquidem odium pex suam positivam entita em OP Ponitur legi prohibent, odium .. Alii satis communitex asserunt , malitiam formalem non consistere in entitate positiva actus , quae entitas secundum se praecise est bona, sed consistere in priuatione rectitudinis de-hitae , ac debiti ordinis ast regulam rationis . Hanc priuationem aliqui existimant
identificari Maliter cum actu . ac sola ra' N O ' tione
330쪽
3ω Da permissione peccaιλ itione distingui , &hanc sententiam ego secutus sum in Tractatu de viiijs , & peccatis r alij putant distingui realiter ab actu, lsed ex actu ex nece si rate sequi. Hoc posse ito , qtiaeritur, virum Deus licet non prae- definiat, nec possit praedefinire amian s quoad malitiam formalem consistentem
in priuatione , possit achim peccaminosum priaefinire, ac de raeto praedefiniat quoadentitatem materialem , quae realiter , vel ratione distingumir a malitia formali. AD firmant communiter recetiores Thomstae. Negant Auctores Societatis. 1 F. Dicendum : Deus non praede finit , nec potest praedesinire actus peceambnosos etiam quoad materialem entitatem - 36. Probatur primor nam si Deus prae- definiret actus peccaminosos quoad materialem entitatem , vellet, Ut peccatore. g. Deum odisset, haberet voluntatem liberam
blasphemandi, peierandi , committendi lfurta , adulteria &c; sed Deus hoc non villi, neque Potest velle; ergo . Probatur
minor auctoritatibus Conciliorum, & PMirum allatis n. Io. D. & 12. Axausicanum enim dicens anathema asserentibus aliquos ad malum praedestinari, loquitur absolute, ac proinde absolute negat aliquos a Deo praedestinari ad volendum blahphemar - , peierare &c; ergo non debet restringi alfensum metaphysicum , dicendo , quod, negat sollim Deum praedestinare ad malum secundum formalitatem formalis m