장음표시 사용
341쪽
suum oriri facit suρεν bonos , es' maἰοι , σsuper iuβοι , oe iniustor. Lucae es. eri σιιr j attissimi, quιa benignus e. D- ingrator , ct malos: Chrysostomus ho- mil. 3. de Anathemate . Mortuus ea pro Inimicis, pro Dramnis σe. quos tales ante constitutio etem mundi sciebat, eosque pra-θι em formauit, vincente praefesentiam bonitate: Augustinus lib. de lib. arbitrocap. S. Nec ab illa creatura , quam praesciavit non solum peccaturam , Ieae etiam in peccandi voluntaιe mansuram, abctinure
largitaιem bonitaιir , υι eam non conderet .
Videri potest Ruig disp. 17. de praedestinatione, feci . I. ubi affert plura alia loca
S. Ad primum responderi potest pri
mo transmissa maiore , negando minorem.
Ex do : trina Augustini lib. I. de lib. arbitris
cap. 6. & T. Damasceni Dialog. Contra Manichaeos post medium. S. Thom. Opusc. de Praedestinatione cap. 7. quem sequun tur Thomiliae communiter , quos refert, Msequitur Ruia disput. II. de proedestinatio ne, se l. a. melius, & eligibilius est reprobis creari, & in aeternum damnari , quam non Creari , Vel post peccatum anni hilari , adeoque quilibet exudens, data optione, deberet eligere piimu prae secundo; ergo. Audiatur Augustinus lib.3. de lib. arb.c. s. Si quiι diserit non esse , quam miserum me esse manem , respondebo, mentιris . Et cap.7. initio: Si dixeris: ideo magis volo vel mia Ier esse , quam omninὸ non esse , quia iam
sum , si quiem Pr με quam essem, posse in
342쪽
3 ret De beneuolantia Dei erga reprobos io uti, eligerem non esse poti us, quam ut miser essem; nunc autem id nolo, quod velle Aeberem; hanc responsionem ex professo urei cit Augustinus toto cap.7. Cum enim qui existit, in quantum existit, licet miser sit, participet aliquid de diuino esse , de diuino bono , de ditiina vita , & de diuina cognitione , & amore , quo Deus lamat suam felicitatem, qui autem non est , omnino nullum bonum participet, melius est miterum esse, participando multa bona , quam nullo pacto esse , carendo omni bono.
6. opponitur illud Christi Matth. 26.
melius erat tui, si natur non fuisset . 7. Respondet Ruir ex Damasceno , &
alijs per hoc solum significari, quod data l
optione, unusquisque praetice deberet potius eligere non esse , non nasci, & notia a creari, quam peccares cum peccatum si praetice ineligibile . In hoc autem issensii,data optione, unusquisque practice deberet potius eligere non creari, vel an-
nihilari , quam peccare, & praedestinari, ac saluari, siquidem peccatum praetice est in eligibile. At data optione deberet unus. quisque potius eligere creari, & pracde.
stinari, Deo permittente peccatum, quam non creari ; & proportionaliter dat is optione , deberet eligere creari, ac repro-hari , & damnari in aeternum, Deo DC mittente peccatum finale, & aeternam sdamnationem, quam non creari, vel an-
nihilari . Iuxta hanc doctrinam, cum Deus etiam reprobis conserat statum ma
343쪽
gis eligibilem, quam si non creasset, V luntas creandi reprobos , permittendo eo tum damnationem, est erga reprobos be
T. Verum quia haec doctrina a multis non approbatur: respondeo secundo diffinguo maiorem; non est voluntas beneuola , qua nemo prudens vellet se amari secundum virtualitatem , quam viauntas habet per se, & ex intentione volentis, concedo: secundum virtualitatem, quam habet per accidens, & impedibiliter , propter abusum liberi arbitrij conditionate prauisum , nego : distinguo eodem pacto
minorem ; & nego conseo uentiam . JIL Voluntate , qua Deus vult dare reprobis
auxilia susscientia, potest considerari duplex virtualitas. Prima est, per quanai Deus per se vult reprobis dare bonum creationis, & alia bona naturalia , & multa bonasiate , & bonum sumientiae ad consequendam salutem , & vult dare etiam sali rem , si per reprobos non steterit, ideoque est paratus dare eadem auxilia, & per ipsa Pr destinare , si videret reprobum bene usurum iis auxilijs. Secunda virtualitas est, Per quam Deus, quia conditionate videt reprobos abusuros ijs auxiliis, peri acci dens vult permittere peccatum finale re proborum , eosque in poenam peccati in aeternum damnare. Quilibet prudens vellet se amari voluntate Dei secundum priorem virtualitatem, nollet se amari secundum posteriorem, ideoque voluntas Dei secun
dum priorem virtualitatem est simpliciter
344쪽
3 rq Do bρη olentia Dei erea peproborbenevola, secundum posteriorem non est benevola, sed iuste vult poenam . Hanc secundam virtualitatem reprobi sibi ipsis imputent, cum possint bene V tendo auxi
lijs sufficientibus, illam impedire, & indirecte facere , ut Deus dederit illis auxilia suffcientia voluntate habente solum priorem V1rtualitatem, sine posteriori. 8. Dices primo : ut voluntas illa sit simpliciter benevola, debet esse beneuola secundum omnes virtualitates cum ipsa identificataS . 9. Respondeo hoc negando. Denominatio enim simpliciter beneuoli desumitur ex ijs, quae Deus per se Vult, non ex ijs , quae solum per accidens vult, aut permit
go. Dices secundo et debet este benevola, omnIbuS pensatiS. II. Respondeo eodem pacto e debet esse benevola, pentatis omnibus, quae Deu per se vult, non autem pensatis ijs , quaemium per accidens vult, aut permittit. I 2. Dices tertio : ergo voluntas illae considerata cum omnibus praedicatis, &virtualitatibuS. non est benevola. IS. Respondeo, distinguo r non est beneuola beneuolentia formaliter a sumabili de omnibus praedicatis, S formalitatibus , concedo: non est beneuola beneuolentiae
formaliter aifirmabili de prirdicatis, &vidilualitatibus per se intentis , nego . Aliud est, quod voluntas illa sit formaliter beneuola , consideratis omnibus praedicatis galiud est, quod sit formaliter benevola a
345쪽
heneuolentia affirmabili de omnibus praedicatis. Primum est verum,secundum saltu. Sicut enim homo, consideratis omnibus praedicatis essentialibus , differt ab equo , sed non secundum omnia praedicata, Iiquidem non differt secundum praedicatum animalis , sed solum secundum praedicatum rationalis ; sic voluntas illa , consideratis omnibus praedicatis , est simpliciter benevola, sed non est beneuola formali ter socundum praedicata omnia, sed solum secundum praedicata per se intenta . I . Ad a. distinguo antecedens. Medicus dans AEgroto medicamenta, quibus praeuidet AEgrotum sua culpa non sanandu, sed moriturum , paratus dare eadem medicamenta, si videret AEgrotum sanandum,& habens itistam rationem non dandi alia medicamenta, cum quibus videt AEgrotum sanandum, non daret voluntate benevola, nego; seclusis ijs cia cunstantijs, concedo r& nego consequentiam . Si Medicus daret AEgroto medicamenta, praeuidens Itasrotum fanandum, si per ipsum Monstet
rit , & de facto non sanandum culpa ipsius AEgroti , & paratus dare, si praeuideret aegrotum sanandum , & habens iustam
rationem non dandi alia medicamenta , cum quibus videt AEgrotiam sanandum ,
daret voluntate beneuola; sed Deus dat cum istis circunstantijs auxilia suffcientia,& habet iustam rationem non dandi alia auxilia, quae Videt efficacia; alioqui is, non pusset permittere vllum peccatum spraesertim mortale, & sic creaturae rati
346쪽
s s re beneuolentia Dei erga reprobar ses essent essentialiter impeccabiles , Me incapaces damnationis 3 ergo Detis dat reprobis auxilia sitificientia voluntate beneuolas
De eoneordia libertatis humanae eum divina Scientia , Uoluntate, Praedestinatione , ac Reprobatione .
Vtram omnis necessitas antecedens, oinimpedibilis is libero arbitrio,atis rat libertatem actui, quem n
I. IIcletur non auferre. Piimo enim V ex dictis quaestione γοά nil mero
Io. hac veritas: Deus poten per auxilia indifrentia mouere cον hominis ad omnes actus ιι beros , quos et oluerit, est metaphysice necesiuria ς' sed Deus per scientiam simplicis intelligentiae antecedenter ad scientiam mediam cognoscitonineS Veritates metaphysice necessarias ; ergo Deus per scientiam simplicis intelligentiae Cognoscit se posse per auxilia indifferentiae mouere cor hominis ad quoslibet actus li- heros , quos voluerit , & ex hac cognitione antecedenter ad scientiam media is potest facere hoc decretum et Ego volo, ma Petrus libero conuertatur a cΜm ρο- ωmia proximo se apo cobuersendι , ct , es υρισ
347쪽
.οοῖο mι dare aliquod ex aux/lyι , eum qui hus per scientiam med-m videro Petrum tibere conuertendtim, cum potentia proxima
fe non conuerten/i; sed hoc decretum cum vel tot efficaciter liberam conuersone in s snon auferret achii libertatem , alioquin frustraretur se ipsin,& faceret, Vt conue sto , quam vult esse liberam, esset non libera ς rursus hoc decretum cum esset essentialiter essicax , esset necessitas liberae con
uersionis Petri penitus antecedens , S omnino in impedibilis a libero arbitrio Petri , quod nullo pacto potest impedire decretum regulatum a sola scientia simplicis intelligentiis; ergo aliqua necessitas penitus antecedens , R in impedibilis a libero arbitrio potest non auferre libertate aetius, quem necessario infert 2. Secundo Christus per unionem hypostaticam non impedibilem a libero arbi trio Christi habet necessitatem penitus
ante cedentem ad non peceandum , & adseruanda omnia dilaina praecepta, praesertim Naturalia , puta ad obseruanda Priecept non mentiendi , non peierandi , non blasephumandi S c; ergo si omnis necessitas an- recedens auferret libertatem actibus , ad quos est nece ii itas, Christiis non libere, ac non meritorie obse si ut praecepta diuiua, prasertim naturalia . 3. Tertio actus liber definitur :procedit a potentia proxima indisserenti ; ergo sicut repugnat , ut aliquid sit animal rationale , & non sit homo , sic repugnat , ut actus voluntatis procedat a Principis
348쪽
' , Is De netis ita te antecedente
proximo indifferenti , & tamen non sit Iiber; sed actus , ad quem detur aliqua snecessitas antecedens extrinseca principio proximo, illudque non immutans , Po-eest procedere a principio proximo indifferenti pergo tunc non potest non esse liber οq. Respondeo cum plaribus a uetoribus
Societatis, omnem necessitatem Omnino
antecedentem , & inim pedibilem a libero arbitrio,auferre libertatem illius achis, que necessario insert s. Probatur primo : nam AristoteIes ,& etiam Sancti Patres, Ut explicent , quo pacto , licet diuina Prouidentia sit necessitas necessario inferens aetiis praestitos, tamen actus prasciti,e. g. Peccata ab aeterno praescita a Deo, fiant libere , docent praeicientiam Dei esse necessitatem aliquo pacto consequentem actus praestitos ; ergo existimarunt , quod ut necessitas non a
ferat libertatem , debet esse aliquo pacto consequens actum liberum, & ut loquitur Ruir disput. 33. de Scientia Dei .seel. 2. PM tres videntur hanc doctrinam didicisse ab Aristotele, aut eumdem Spiritum , qui
per lumen naturae Aristotelem docuit, docuisse Patres per lumen gratiae . Probatur antecedense Aristoteles primo Periherm. cap. 8.Vt conciliet prascientiam cum libertate actus praesciti, dicit: Non enim qui sa motio dicta est, aut negatio , ideo erit , aut non erit; ergo per Aristotelem ideo pia scientia actus futuri non aufert liberi
tem, quia non est antecedens , sed potitis
349쪽
consequens actum . Iustinus Martyr q. Rut e plic Ct, quo pacto Sanctus mirus lil, xc negauerit, di Iudas libere prodideri Chrimim , licet Christus praesciuerit ne gationem Petri , & proditionem Iudae, dicit . Non causa elua , quod ιωνum en pra- notio , sed quod Diti rum o I ρνenotianiri u st , ut non risus prodationis causa sis, sed proditio causa eis Domini praenotionis . Origenes lib. 7. in Epist. ad Rom. in illud c,pitis 8. Equos praesciuia , F praedoctinauit dicit: neu proIterea erit alιqui l, quia id Ieir Deus futurum , sed quia stiturum ess , scitur 4 Deo ante quam sit. Chrysostomus homil. 6o. in Matth i una explicans illud Matthai I S. mundo a scandalis dicit: n quia futura praedixit , idcirco etie
nient, ea quoniam omnino euentura erant, id
circo praedιxu. Hieronymus in caput. 26. Ieremiae initioiNon ex eo , quod Deur scit isturum aliquid , ideircὸ futurum ess , Ieae quia futurum e i , Deus nouit; & In cap. 2. EZechielis : Non quia illa futura cognoscit, necesse ea nos fuere , quod ille praeseit , sed
quia nos propria. υoluncate sumus faeturi, ιlienouiι futurum , quia Deus est . Augus . lib. 3. de Civit. cap. 1 . Neque emm ideo peccat homo , quia Deus illum peccatu-νum esse praesciAit, & concludit, qui si nolit, omnino nou peccat, sed si seccare nolueris , et 3am hoc ille proluit. Cyri lius in is
facturi erant, idcirco prasius fiaturo iam fu- rura praedixit. Demum Anselmus lib. de concordia praescientiae , praedestinationis ,
350쪽
seto De necessate anteeedente ac gratiae cum libero arbitrio totus est in eo , ut ostendat praescientiam , 8c praedestiis nationem , licet necessario inferant actus praestitos , & praedestinatos tamen non auferre actibus libertatem, quia inserunt necessitate non antecedenti , sed consequenti actus liberos, ac proinde euitabilia libero arbitrio , ideoque cap. I. inter alia dicit. Has necessitates facit voluntapis Dberto , quin prius quam sim,ear cauere po-νen. Profecto si libertas facit has necessitates, tales necessitates simi conseque
tes: si libertas potest illas cauere, stat ne cessitates euitabiles, & aliquo pacto impedibiles a libero arbitrio . Et cap. 2. dici tr
a 4m p festa , i, praedectinata , no 3 eueniunt ea necessitate , qua praecedit rem, σfacis, sed e , quae rem sequitur . Videri potest Ruiet loco citato . . Debet autem aduerti Patres ad comelliandam praescientiam , & praedestinati nem cum libertate, non rc spondere necessitatem ex praescientia, M praedestinatione esse pure extrinsecam voluntati creatae, sed esse necessitatem consequentem; erso eae
mente Patrum requiritur, ut OmnIS necessitas ad actum liberum sit consequens,de non suificit, ut sit pure extrinseca. 6. obiicitur Augustinus lib. I s. a
Trinit. cap. IS. dicens. Vniuersas creaturas spirituales ,-corporeas, non suiu sunt, ideo nouit, sed .aeia sunt , quia nouis : MGregor. lib. 2 o. Moralium, cap.23. dicens : uae sunt non ab aeternuate eius ideo viden in