Quaestionum theologicarum de Deo trino, et vno libri duo auctore Syluestro Mauro Soc. Iesu, in Collegio Romano eiusdem Societatis Sacrae Theologia professore. Liber primus secundus ..

발행: 1676년

분량: 776페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

521쪽

692 De generationὸ , s. Diνatione est Filius naturalis Dei; ergo est ἰ consim-1tantialis, ac Verus Deus, & si non esset verus Deus , esset infinite degener , & insiscite monstrosus, ac Deus Pater generaret monstrum , Ut contrae Arrianos arguit

Augustinus Serm. 31. de Verbis Domini, ubi dicit. Audite quanta blasphemia sit diacere unicum Dei Filium este alterius obrinantia . Prorsus si ita et , degener ea . Ostendit deinde hanc blasphemiam non solum esse contumeliosam Filio, sed etiam Patri, & inducit Patrem irascentem, ac

contra Arrianos dicentem. Ergo ego Filium degenerem generaui 3 ergo st aliud sum , aιiud generaui, monstrum generaui. Secundo de ratione Filii est, ut possit peruenire ad aequalitatem Patris ; alioquin esset essentialiter degener; sed Verbum non est Filius degener; ergo Potest peruenire ad aequalitatem Patris I sed cum sit incapax

mutationis , non Potest de nouo acquirere hanc laequalitatent; ergo ab aeterno est a

qualis Patri; alioquin estet essentialiter degenera Ut lacQ icitato arguit Augusti

gr. Pro complemento quaestionis, sit perest , ut breuiter afferamus alias rationes Patrum, & Scholasticorum, propter quas. Spiritns Sanctus non est Filius . . AEa. Prima ratio Basilij lib. S. contra 1Dinomium c. I a. est Spiritus Sanctus non

est Filius, ne detur Filius Filij, & sic ori ur suspicio, quod sint infiniti, vel saltem innumerabiles Filii . Potest explicam. Cum enim Hr primam procetamesa generetur

522쪽

' uasis XCVI. 693Filius persectus in ratione Filii, per se cundam non debet produci Filius,sed Perissona, quae filius non sit; alioquin deberent produci infiniti Filij.

3. Secunda ratio Narianaeni lib. s. de Theol. est. Non eo ipso, quod unum Pro cedit ab alio, & accipit eamdem, vel sim, lem naturam, est Filius , ut patet exemplo Euae, quae ita processit ab Adamo , ut ac ceperit eamdem naturam in specie, & tamen non fuit Filia Adami: ergo licet Spirritus Sanctus procedat , & accipiat eam mdem naturam, non sequitur , quod sit Fo

lius . -

63. Tertia ratio similis assertur a Ber nardo Epistola I9o. ex eo, quia non om ne, quod de aliqua substantia est, continuo ipsum, a quo est, habet generatorem Vt pae tet exemplo Vermium. 63. . Quarta ratio S. Augustini lib. Is . de Trinitate cap.26. est . De ratione Filuest, ut vel procedat ab unico Parente , eQPacto, quo quaedam Animalia, in quibus non diutinguitur sexus , procedunt ab Uni co Parente; vel si procedit a duobus , non uterque sit Pater , & principium puro activum , sed alter sit Pater concurrens active, altera sit Mater concurrens etiam pastiue , di praebens materiam genito a sed Verbum Procedit ab uno tantum, Spiriatus Sanctus a duobus , quorum uterque est: principium pure activum, adeoque si esset filius, uterque deberet esse Pater, quod repugnat 3 ergo &c.

cto .

523쪽

69μ generatione , ct piratiis isto Victore lib. 6. de Trinit. cap. IS. I9.& eto. quam ex Scholasticis affert etiam sAlensis , & Maior: cle tatione Filij est , ut sit imago, S figura Patris, etiam In hoc , ut podit naturam alteri communicare; sea Verbum in hoc est sintile Patri es cum pos sit naturam communi are alteri Personae ,

hoc est Spiritui Sancto , Spiritus Sanctiis e

conuerso ; ergo &c.q7. Sexta ratio S. Bonaventurae in I. dist. 33. qtiaest. a. ad primum , & Riccardieadem dist. 33. ait. I. quaest. S. est: de ratio ne Filii est, ut procedat modo naturali, non autem modo voluntatis ,' sed Verbum, cum procedat per intelleduini, procedit modo naturali, Spiritus Sancius cum pro- Cedat per voluntatem, procedit modo VO-luntatis; etgo&c. Addit Durandus in I. dist. q. qutat. I. Illud, quod procedit ab uno tantum per se suffciente , procedeT modo naturae; illud quod procedit a plu-xibus, quorum v numquodque Por se citet sufferens, procedere modo voluntat b, quia proprium voluntatis est attemperare concursuin; sed Verbum procedit ab uno sufficiente et Spiritus Sanei usa duobus, hoc est a Matre, &Filio; ergo &c. 68. Septima ratio Scoti est, Proccisi

sonem Filii, & Spiritus Sancti primo dis ferre se ipsis per hoc , quod altera sit ge-

Neratio, altera non sit generatio . adeo que non esse quaerendam aliam rat-

mem .

69. octaua ratio Caietant 1. Parte qRvit. 27. art. q. ti Ferrariens. q. contra

524쪽

4 aio XCVI. 49s Gentes cap. II. est. Verbum est Filius, quia ex vi piocesionis accipit naturam Diumam , adeoque procedit in sinu litudinem naturae: Spiritus Sanetus non est Filuis, quia licet accipiat naturam Di inam, non accipit illana ex vi processionis, sed quasi concomitanter . Explicatu ntellectio , & amor virtualiter in Deo distinguuntur: & quia Intellectio est primum praedicatum ; amor est secundum pra dicatum lupponens intellectionem , nihil enim volitum, quin praecognitum ), natura autem consistere debet in primo praedicato , ideo intellectio est formaliter natura Dei , amor non est formaliter natura, sed cst proprietas consequenS naturam ;1ed Verbum cum procedat Per Intellectum , ex vi processionis habet intellecti inem , adeoque habet naturam , amorem sautem accipit concomitanter , quia est realiter Idem cum intellectione Spiritus Sanctus cum procedat per Voluntatem di ex vi processionis accipit esse amorem ,

adeoque non accipit naturam, sed proprietatem , intellectionem autem, seu naturam accipit concomitanter; ergo &c. o. Omnes istae ratio ueS , excepta ivltima, afferunt aliquod verum discrimen inter Verbum, & Spiritum Sanctum, adeo que possunt trahi in bonum sensum. At vl. tima cum sipponat dii tinctionem virtua-lam intrinsecam inter intellectionem, &amorem essentialem, quam reiecimus supra qu ust. 22. fundatur in falso . Adde

dissicile esse, quod Spiritus Santilis ex Vi

525쪽

q96 De genreatione, sistratione processionis non accipiat per se naturaein Diuinam , sed illam accipiat quasi concomitanter , & per accidens . DeuS enim , cum producat Spiritum Sancitim ex amore, per se illi communicat summum bonum, qaoc est ipsam Deitatem. Videri possunt VasqueZ I. parte disp- IIJ. cap. 3. q. s. & 6. & P. Antonius Perez disp. 3. de Trinit. cap. I. 3I. Ad 1. distinguo maiorem: generatio communis , prout opponitur corru- Ptioni , definitur minatio ex non stabiecto in subiectum, concedo; generatio propria Viventium , nego maiorem e & distingua τοnsequens: ergo Filius non genexatur generatione communi , concedo; generatione Propria viventium, nego conseque etiam . Generatio communis est speciex mutationis. Nam mutatio ab Aristotele s. Physic. text. . diuiditur in generationem , 'itae est mutario ae non subiecto in Dbtestam: corruptionem, quae est mut-tio dDoiecta ἐν non subiectum et & motum, qui est mutaria is subiecto in subjectam . Haec generatio Proculdubio non conuenit Filio Dei, qui est omnino immutabilis, sicut Pater . At Praeter generationem Communem datur generatio eropria viventium , quae abstr sita mutatione:& haec conuenit Filio Dei, ut ostensum est . Videri potest S. Thomas F. parte qa T. art. a. in corpore sa. Ada. Iam allata est ratio, quare

Spiritus Sanetus non sit Filius, A non ge

neretur .

- ID Ad s. Ostensim est num. 13- ad

526쪽

auassio XCTI. 97 imaginem non si inficere, quod utcunque procedat ut similis , sed requiri , Ut procedat per actionem aismilatiuam 7 sed Spiritus Sanctus licet procedat ut similis producenti , non procedit per actionem assimilatium; ergo non est proprie imago.

QVAESTIO XCVII.

Vtrum in Deo deιuν una essentia , tres Persona , ct tres proprietate 3 pe sonales, quatuor Relationes io quinque notione1 .

I. T Rimo videtur , quod cum loquimur L de Deo, non debeamus uti nomin bus estentiae, hypostasis, sibilantiae, Per

senae, proprietatis, relationis, & notionis; . tuin quia haec nomina non inueni tur in Scripturis ; tum quia sunt exotica , di parum apta ad explicanda mysteria fidei.a- Secundo Persena , ut docet Lauren-, tius Valla l. 6. Elegautiarum Cap. 3q. Ggnificat non substantiam, sed qualitatem, ideoque dicimus. aliquem gerere Personam Regis , sed in Deo nullae dantur qualitates, sed sola substantia; ergo non da tur Personae. S. Tertio Persena definitur a Boetio lib. dei duabus naturis , rationalis natura

insiui uasubstantia , adeoque nihil altius cst

527쪽

est, quam iridividuum natum rationalis sed hic numero Deus est individuum naturae Diumae; ergo hic numero Deus est formaliter Persona; sed tres Personae sunt hic numero Deus; ergo sunt una numero Persona Diuina in

Q. Quarto sicut Patex, qui generat, est prima Persona , & Filius, qui genera tur, est secunda Persona, sic,Spirator , qui mrat, est tertia Persona, & Spiritus Sancius, qtu iratur, est quarta Person a sadeoque Personae sunt quatuor.

3. Quint 8 Relationes videntur tesse

PlureS , quam quatuor. Nam tres Personae sint aequales, similes , & coexistentes ;sed non nisi per relationem realem aequalitatis &c. ergo &c. 6. Sexto videtur , quod notiones non aint solum quinque, quatuor nimirum relationes , & innascibilitas propria Patris . Nam sicut innascibilitas ponitur ut notio. Patris, sic inspirabilitas debet poni vino-zi o ni ij; ergo notiones sunt sex .. 7- l spondeo, quod ex AristoteIe s. . Metaphys in sine , substantia dicitur du-9liciter . Pximo substantia dicitur iptam

ultimum subiectum , hole eit imam saeuui a , quod non uicitur de alio , a quod cum quod-

quid sit, esiam separabile fueris. In hoc sensit substantiae sunt Petrus, Bucephalus,ia omnia indiuidua habentia naturam substantialem completam. Secundo substantia dicitur , ct species, hoc est natu-1 a Mi stantialiter completa constituens inditriduum in sua specie: c. g. immanitas

528쪽

βuaestio XCVII- 499 est substantia Petri, & aliorum hominum

singularium , quia per humanitatem consti tuuntur in specie hominis . Substantia primo modo dicta ab Aristotele in praedicamentis vocatur prima substantia; a P o

Plinio dicitur individuum : a Patribus, Theologis , ac Philosophis latinis vocatur suppositum, & subsistentia; a Patribus

G cis vocatur Hypostasis . Substantia secundo modo dicta a Patribus Graecis VO-Catur', & φυσις, a Latinis Vocatur euentia , & natura . Advertunt autem

communiter Sancti Patres Graeci, nimbrum Bafilius Epistola 43. Gregorius Nis sentis in libro de differentia essentiae, &hypostasis , Damascentis lib. 3. de fide , cap. 3. Cyrillus Alexandrinus lib. I. de Trinitate , Iustinus de recia fidei consessione, ει Theodoretus in lib. contra Sabelliunt, quod ἄσει , siue efientia differt ηb Hypo stan, sicut uniuersiae a singulari, & ficue

commune a proprio, puta sic ue homo , di humanitas a Petro, ita ut hypostasis dicat aliquid proprium unius tantum, quod non polli t esse commune pluribus; eveneia ex se non dicat aliquid proprium. 8. Hoc posito, dicendum primo: in a Deo substantia simpliciter,& secundo modo dicia, siue essentia, i di natura, est una tantum , non selum specie, sed numero, ac non potest simpliciter dici , quod in Deo sint plures substantiae, siue eslcntiae,ες

naturae. i

9. Probatur: nam sicut essentia,& naritura hominis est humanitas per quam q

529쪽

constituitur homo, sic essentia, Se natura Dei est Deitas , per quam constitui inrDeus; sed Deitas est non solum una specie,

sed numero,ut ostensum est quaest. Is. ergo&c. Licet vero nomen Pria , & substantia eae prima impositione sit indifferens ad significandam substantiam tum primo, tum secundo modo dictam, tamen de facto exussi Patrum contractum est ad significandam solam substantiam secundo modo dictam, ideoque cum loquimur de Deo, diaei debet, quod substantia est una tantum squia est una solum natura. Iam ut dicie

Epiph. Haeres. 73. Diuina essenιia nomen nudo modo in vereri, s notio tectamenis nouhabetur , fensus autem ubique ha/aιur. Nam ad Romanos I. dicitur: Sempiterna virauxeius, s D minitar : Ad Philippenses I . u-3n forma Dei esset ς a. Petri I. Diuina cst sorιes natura ; sed nomine essentiae signifi- eamus Diuinitatem , seu Deitatem, formam Dei, ac Diuinam naturam; ergo &c. Ideo hoc nomine passim utuntur Patres.

Io. Dicendum secundo: In Deo dantur tria supposita, & tres Hypostases , seu subsistentiae. Probatur: nam ut colligitur ex Boetio lib. de duabus naturis, suppositum, siue Hypostasis est natura completa diuidua substantia; de quia substantia.esten ι per se subsissens, sed τι non sit in alio ,

t nquam in ubiecta , vel in toto digniori , ut docet S. Thomas parte quaest. Σ. art..2.

ad 3. In diuiduum ex Porphirio cap. i. est

cto Thoma a quod est indιHinctum inse, s

530쪽

d quolibotalis istinctum, coniungendo haec omnia, suppositum, siue hypostasis describi potest: Rus primo per se subsissens, ita ut

non sit in aιio , tanquam ire I lecto , vel in

toto digruori , habens naturam completam ,

non praedicabile de pluribus , indimnctum in se , seu per se onum , σ aliqua proprieta eo dictinctum ἀ quolibet alio Iubsistentera , etiam eiusdem natura r sed in Deo dantur tres per se sibsistentes &c. nimirum Pa ter , Filius , & Spiritus Sanctus ; ergo &c. Nomen hypostaseos ad signi ficandum suppositum Diu in uni habetur ad Haebreos I.

siquidem de Filio Dei dicitur , cum misten or gloria, oe figura subst mirae eiu , raece hypostaseos. Licet autem aliqui nomine hypostaseos intellexerint essentiain, ut Videtur exponere Epiph. haeresi 69. tamen ut docet Bellarminus i. a. de Chri ito cap. q. rectius alij luterpretantur Personam Paternam , ut Chrysostomus , Theodore-tus , Theophilaethis, Sc Oecumen. in commentario eius loci, nee non Basilius Epistola q3. & Gregorius Nissenus lib. de differentia essentiae , & hypostasis . Quia ta men nomen hypostaseos potest etiam trahi ad significandam essentiam, ideo multis praesertim latinis suspecta fuit loquutio , qua dicebantur in Deo dari tres Hypost ses , quasi ponerentur tres essentiae , ut patet ex Hieronymo in duabus Epistolis ad Damasium de Hypostasibus, di ex Nagian- aeno Oratione de laudibus Athanasij. V rum ille modus loquendi ustirpatus a pluribus Patribus Graecis, deinde usu totius

Ecclar

SEARCH

MENU NAVIGATION