장음표시 사용
541쪽
esse unam essentiam, Ssnaniram Diuina tamen docuit illam unam essentiam non esse simplicem, sed collective tantum unam, adeoque asseruit essentiam unius Personae aliquo pacto aistingui ab essentia alterius, & sic videtur incidisse in errorem Arrianorum, vel Tritheitarum. Contra hunc errorem Innocentius Tcrtius in Coriucilio Lateranensi in Regulae fidei relata eap. firmiter dixit: Tres qui dem Persona , sed mna edentia, sub tantia , natura in i plex omninis. Et infra cap. Damnamus: ticea igitur alius sit Paser , alius Frisu , alius Spiritus Sanctus , non tamen aιiud , μου id , quod ea Hire, ea Filiui , in Spi-Hιus sanavi , idem omninὸ.. 13. Catholici diuisi sunt in duas Classes. In prima sint qui cu Greg.Arim .in I .disti
33.5e 3 .dixerunt, nulla praedicata contradictoria vexificari a parte rei de essentia,ac. de relationibus, ac proinde non dari vi- Iam distinctionem obiectivam inter es.sentiam , & relationes. In secunda Classe sunt, qui concedunt Verificari aliqua prae dicata contradictoria de Diuina euentia , ac de relationibus, &consequenter dicimi essentiam , & relationes distingui aliqua distinctione obiectiva. Auctores secundae classis non conueniunt in explicando, qualis sit haec distinctio, & quo nomine sit vocanda . Durandus docuit illam esse distinetionem aliquo modo realem, qualis datur inter rem , & modum.. Scottit e cum Scoto dicunt non esse realem, sed aetua-ι in antς omnem operationem intellectus,
542쪽
eamque Vocant formalem ex natura reris
Multi Thomistae cum pluribus alijs negamillam esse Qualem ae dicunt esse solum virtualem, seu potentialem, ac fieri a ilialem per operation in inteIleetiis obieetiue praescindentis essentiam a relationibus .
Alij vocant illam distinctionem vir mesen, intrinsecam ι alii distinctionem rationis
obiectitiae , seu rationis ratiocinatae cuni fundamento in re: alii vocant emine ualem axq. Dicendum primo tessentia, Se r lationes lealiter id entificantur sine ulla distinctione reali. Probatur: Dam illa sunt realiter idem, quorum unum est: aliud , ideoque debent affirmari muttior illa ream liter distinguuntur , qHorum unum non eis aliud, ideoque debent negari: Κd rei tiones sunt essentia , debentque mulcto a Dfirmari, ac non debent negari, ut eit fide , ω definitum in Concilio Rhemensi contra Gilbertum Porretanum; ergo &c.. 13. Dicendum, secundor aetationes,& essentia identificant identitate reali persectissima , & qua non potest excogὐtari perlactior . Probatur: nam n m potest excogitari identitas perfecit tot illa,i.pe quam essentia ita fit perfecte idem cun xelationibus , scut cum stipsa; sed esse tia est ita per se te idem cum xulationibus, ac cum stipsas ergo&c. Probatur minor: essentia est idem cum relationibus ident,ine , qua reddit illas aeque perfectas , ac
ipsa essentia sit pexsucta per se ipsam; et g eis ua idcnuucatur cum relationibus Ha
543쪽
sr4 distinctione visivati perfecte , sicut cum se ipsa. Haec identitas , qua non potest excogitari perfectior, vocari potest summa metaphysice. 16. Dices: Pater aeternus est aeque bonus Filio , sicut sbi; ergo est idem cum
Filio, non minus , quam essentia cum rotationibuS . Respondeo negando consequentiam . Ad identitatem non suffcit , Vt Vnum
fit bonum alteri , sicut sibi ipsi , sed ulte-Tius requiritur , ut unum sit de altero assi mabile , ac non sit negabile ; sed Pater Propter oppositionem originis, ac rei
tionis non est affrmabilis , sed negabilis de Filio , dicendo , Patre non ea initior ;ergo&c. ' . 17. Dicendum tertior essentia , & r Iationes sitnt idem non omnino , siue sunt idem identitate non summa Iogice, per uam debeant conuenire in omnibus prae-icatis. Probatur: ut enim contra Ahbatem Ioachim docet Concilium Lateranense loco citato , Des persona sunt una essen. sia, subnantia , U nasiara simpisa omninὸς sed si essentia Diuina osset omnino idem cum rel1tionibus, & Personis, essentia Patris,& Filii ita esset eadem aliqua idemtitate vera, ut etiam aliqua reali distincti ne essentia Patris distingueretur ab essen. tia Filij, adeoque non esset una essentia simplex omnin b, sed esset una quas coli etme; ergo &c. Probatur minor; Pater Enim aliqua di itinetione reali. hoc est pers ali distingumir a Filio; sed dum dico eaιer ex parte obiecti venit etiam essentia,
544쪽
quae est omnino idem cum Patre : nam quae sunt omnino idem, non possunt praescindi obieetiue : cum dico 'ιius ex eadem ratione venit obiective essentia Filii et ergo sicut de Patre, & Filio affirmo distinetionem realem , sic de essentia Patris, Moe essentia Filii aifirmo distincisionem re lem, adeoque essentia Patris aliqua disti ctione obiectiva distinguitire ab essentia Filij. '
Dices primo: senis huius pro si
fitionis, Pater dictinguitur ae Filao , est rPales doctinguitur is Filio d ainctione faciento, ut A t duae Personae disin ,sed una essenpia omninὸ indium . I9. Sed contra, quia dum dicis Person , si essentia est omnino idem cum Persona venit ex parte obiecti etiam es, sentia, cum non post i obis rure prirscindi , adeoque dum dieis Parer,s Filius diis Amruuntur distinctione facientae vν sint duaerissona, ct ona essentia , idem est , ac si di
essensis , ω sic essentia Patris Filij ita
est una essentia , ut sint etiam realiter dese
ao. Dices secundo : susc1r,. ut fit tui, quod Pater , Filiu&,, & Spiritus Saniactus sint trex Personae, & unus Deus; hoc autem si luatur.
x. Sed contra , quia ut explicaute Concilium Latmanense , Pater, Filius, re Spiritus Sanctus ita siuit unus Deus, ut sint una egentia simplex omnino, ita ut
545쪽
s16 De d rinctis novistuat; .essentia Patris , & essentia Filii nulla distinctione reali , immo ut ego censeo , ne virtuali quidem distinguant ire; scd hoc non laluatur; nam si ipsa essentia Patris distinguitur Personaliter ab essentia Filii,
cum distinelio personalis sit species dii inctionis realis, essentia Patris diilinguitur realiter abessentia Filij; ergo &c.
za. Breuiter concludo argumentum
hoc dilemmate . Dum dico Pater non ea F sius, Vel per negationem , qua nego Pa trem de Filio , praescindo obiective essem tiam a Paternitate, & Filiatione , vel non: si praescindo obiectine , essentia non eis omnino idem cum Paternitate, & Filia tione : si non praescindo obiectitie, sicut Paternitatem nego de Filiatione, sic essen. tiam nego de essentia , adeoqtie essentia Patris distinguitur ab essentia Fili).a . Supposito, quod essentia , & relationes a parte rei non sint omnino idem, si-ciit A. & A, & sicut hεmo , & animal ν io mole, quyritur qua dist1nctione distinguantur, & utrum distinctione actuali aute omnem operationem intellectus, ut dicunt Scotistae , qui talem distinctionem vocant formalem ex natura rei , an disti Suantur solum distinctione virtuali intrinseca, Vt Micunt I homi sis , & plerique ex auciori hus Societatis . Huic quaestiolii relpon
24. Dicendum quarto e essentia , &Ielationes ante operationem intellectus non distinguuntur distinctione actuali ,
seu latinui in natura τοι scd solum
546쪽
asID VUI. s II distinctione virtuali intrinseca . 23. . Probatur: di1tincitio actitatis inter duo includit aliquam negabilitatem obieetitiam via his de altero ; distin otio virtualis intrinseca est, per quam licet duo nub Iam habeant negabilitatena obiectivam, tam men non sunt omnino idem, sed disti guimtur ita,ut possint obiective p scindi, possint veri sicari de imis praedicata ali
quin contradictoria : sed licet essentia si, &personalitates non sint omnino idem a ,
sed possint obiective prassicindi, ut dictum
est conclusione in numero 17. tamen nulla datur negabilitas, propter quam essentia possit negari de relationibus; ; ergo &c. Probatur minor et nam si essentia Esset ne .gabilis de relationibus , faceret coin pos tionem cum relationibus , ad quo Dei esset a parte rei compositus , quod est ab- . surdum. Probatur antecedens. inod enima parte rei constituitur ex duobus, quora Vnum est negabile de alio, eo ipso est com positumr seu Deus consti tueretur a parte rei ex essen tia , & relationibus aliquo paselo negabilibus p ergo. E conuerso , quod constituitur ex duobus , quae non sintn
sabilia , sed solunt acti ahilia , eo ipso non est eompositiini, sed simplex,siquidem Imra affiniabilitas constituentium non est compositio, sed Mentitas , ia simplicitas ς sed Deus eoin itin ex essentia , dc relam tionibus affrinabilibus sine ulla obiecti . negabilitate;ergo est simplex fine ulla com
:.ah Dices primo: datua a parte rei
547쪽
318 De dissinctione vis satiactu fundamentum, propter quod essentia , & relationes possitne obiective prae indi , ac de ipsis verificantur praedicata contradictoria ; sed Scotistae, dum ponunt distinctionem actualem formalem ex natura rei inter essentiam , & relationes, nihil aliud ponunt, quam hoc fundamentum τergo nostra sententia quoad rem coincidit cum sententia Scotistarum,& ab illa differesolum quoad modum loqueudi. 27. Respondeo, concedo maiorem enego minorem . Primo Scotistae ponunt aliquam negabilitatem essetitiae de relati nibus , quam ego nego, adeoque re discrepo a Scotistis . Secundo si non posita hac negabilitate , fundamentum verificandi Praedicata contradictoria. Scotista vocant Histinctionem actualem essentiae a relatio . nibus , male loquuntur, siquidem distinctio actualis consistit in mutua negabilitam distinctorum. Vt igitur in materia de Trinitate caute loquamur, hoc fundamentum non debet vocari distinctio actualis, sed distinctio virtualis intrinseca, vel di stinctio eminentialis,vel identitas non omnimoda . 28. Dices secutidor dum facio hane Propositioneem: Relationes non sunt omnimo idem evim essentia, de relationibus nego
aliquid ; sed non aliud nego , quam esseneiam ergo de relationibus nego essentia , adeoque essentia est aliquo pacto negabilis
ets. Respondeo , concedo maiorem, di nego minorem . cum dico: Raelationes' ma
548쪽
maestio XCVIII. i.-n sunt omnino idem eam essentia, de re' lationibus nego identitatem omnimodlim ipsarum cum essentia; sed haec identitas per me est Chimerica, adeoque distinguitur realiter ab essentia ; ergo de relationibus nego aliquid distinctum realiter ab eo sentia; ipsam autem essentiam non ne-
s . Vrgebis: etiam cum dico : Homo non ess idem eum equo, nego identitatem Chimericam hominis cum equo , & ta men de homine nego etiam equum; erta a pari. 3 i. Respondeo , negando consiquentiani. Disparitas est , quia haec propositior
Homo non eis idem cum equo, includit etiam hanc: Homo non eo equus ' at hac propori sitior Relationeo non Iunι omnimodo .dem sum essentia , non includi Ianc negativam: Raaιιοnes non sunt essen ta , sed oppositam affirmativam , Relationbi sunt essentia,& ad dit hanc,sed non habent omnimodam adens ratem erem essemia. 32. Dices tertio: formalitas omnino identificata cum essentia est ipsa essentiae identitate omnimoda ; sed Vera est haec propositio: Paternitar non esiformalis as omnino
identificata cum essentiu; ergo de paternita te Vere potest negati essentia. 33. Respondeo , distinguo maiorem rformalitas relativa omnino identificata cum essentia est' ipsa essentia , ne o malo Tem et formalitas absoluta omnino identim cata cum essentia test ipsa essentia , con-
codo maiorem et distinguo codem pacto
549쪽
minorem; di nego consequentiam . Fodi malitas relativa omnino identificata cum aegentia , non est essentia , sed est Chime, ideoque duin dicitur, quod paternItas non est formalitas relativa omnino ide-eificata cum egentia, de Paternitate non negaturessentia, sed negatur Chimer s. Formalitas absoluta omnino identificat scunt essentia est ipsa essentia per ident itintem omnimodam, sed non potest yere ne-
dari de Paternitate : falsa enim est narcPropositio negatiuara Paternitat non est - - α iter formalitas absoluta omnino s dent ι- scuta cum essentia , ac vera est opposita assirmativa. Haec solutio bene perce Ptλ-
Potest applicari ad soluenda plura sopnii
mala alioquin difficillima . 34. Dices: quae a parte rei non habent ι illii aliquam identitatem , habent aclus; sed essentia , &r elationex a parte rei non habent actu om- ὸ nimodam identitatem;ergo habent actu di- inctionem oppositam omnimodae 1denti
eati; ergo distinguuntur distinctione actua-3 . Respondeo concesso primo syllo-
, gismo , nego ultimam consequentiam . Cum enim omnimodae identitati non OP-Ponatur distinctio actualis , qua essentia ' ne negabilis de relationibus, 1ed distinctio Pure Virtualis, sequitur, quod essenti ν , di relati aes habeant actu distinctionem PGς Virtualem, eo pacto , quo Sol babee Acta calarem pure virtualem .
550쪽
eonstaret ex Deitate, & Paternitate distinctis virtualiter sine ulla negabilitate obiectiva, concedo: distincitis actualiter,& formaliter Ox natura rei cum aliqua ne
gabilitate obieetiua , nego & nego cons quentiam. Persidis simplicitati non obstat , qudd res constituatur ex pluribus distinctis selum virtualiter, & sine ulla negabilitate obiectiva , sed solum obstat , quod res constet ex pluribus distinctis actualiter, & formaliter cum aliqua negabilitate obiectiua , ve dictum est. 374 Dices et saltem Pater non esset simplex simplicitate , qua non P siit excingitari maior. 38. Respondeo , distinguo . 'non esset simplex simplicatate, qua non posset ex cogitari maior lodice , Concedo ; qua non - Posse t excogitari maior metaphysice , hoc: est perfectior, nego. Non potest eXcogi- taxi simplicitas perseditior illa , per quat in Pater ita non componitur ex pluribus obiective di1 inctis , ut identitate perfectissima sit ipsa summa simplicitas Diumae essentiae , quae identiscat steum omnos perseetiones; sed Pater est simpIex haesimplicitate; ergo &c. Tota Triuitas est perfecitissime, simplex, quia licet non sit simplex simplicitate excludente num rum, & distinctionem Personarum, tamen est simplex simplicitate excludente Persis
narum mutuam compositionem, & simplicitate, per quam tres Personae identitate