장음표시 사용
531쪽
yo2 De personis diuinis Ecclesiae fuit receptus, atque Ut refert Na. Itan genus citata oratione prope finem ,
Athanasius ostendit idem significare Graecos , cum dicunt in Deo dari tres hypost ses, ac Latini, cum dicunt dari tres Perin
II. Dicendum tertio: dantur in Deo tres Personae. Probatur: nam Persona snihil aliud est, quam suppositum habens Haturam rationalem completam , ideoque definitnx a Boetio lib. de duabus naturis e Rationalιι na ivrae inditii dua sub ctantiara . Quia enim in Tragaedus, qui reprosent bant homines in dignitate constitutOS vocabantur Personae, es est magna dignitas suppositi, ut habeat naturam rationalem , ideo nomen Personae translatum est ad si gnificanda supposita naturae rationalis , ad exprimendam eorum dignitatem, ut docet S. Thomas I. parte quavi. 39. art. R. ad a. Sed tria sipposita Diuina habent hanc summam dignitatem, ut subsistant in natura Diuina, quae est maXime rationalis I ergo &c. Quia licet nomen Personae Diuinae non inueniatur in Scripturis, tamen inuenitur sensus, ideo Patres usi sunt hoc nomine, eosque deinde sequuta est tota is
Ecclefia, etiam in Concilijs Generali
aa. Dicendum quarto: in Deo dantur tres suppositalitates, ac tres prQprietates Hypostaticae, seu Personales, Paternitas nimirum, Filiario, & Spiratio passu a . Probatur: nam suppositalitates, Person litates, ac proprietates Personales sunt a per
532쪽
turae constituuntur, ac distinguuntur ab
omnibus alijs suppositis, ac Perlonis, etia meiusdem naturae ; sed Pater , & Filius , &Spiritus Sanctus constitiiuntur, & inter sedistinguuntur per Paternitatem , Filia tionem , & Spirationem passiuam; ergo
I R. Dicendum quinto: dantur in Deo
quatuor Origines , & quatuor relationes reales . Probatur: nam non potest dari generans , & genitum , spirans , & spiratum, quin detur generatio activa, qua generans generat, & generatio passilia, qua genitum
generatur; spiratio activa, qua spirans spirat, & spiratio passiua, qua spiratum spiratur . Rursus in actione, & passione fundantur relationes reales, & idcirco unum genus relationem realium ab Aristotele in allignatur earum , quae fundantur in actione, & pastione I ergo Pater generans Filium refertur ad illum per relationem ream
Iem Paternitatis; Filius genitus refertur ad Patrem per relationem filiationis; PMter , & Filius referuntur ad Spiritum Sanctum per relationem spiratoris; Spiritus
Sanctus refertur ad Patrem, Filium per relationem spirati. Ex his emtuor rela
tionibus Paternitas, Filia , spiratio
passiua distinguuntur realiter ad inuicem aspiratio activa distinguitur realiter a Blaspiratione passiua opposita , sed realiter identificatur cum Filiationes & Palexnitate , ideoque relationes realiter distinctae sunt solum tres . Rursus ex his quatuor rem latio-
533쪽
Iationibus tres sunt propriae unius tanttin Personae, quarta, hoc est spiratio activa est communis duarum. Idem dic de Originibus a1q. Dicendum sextor dantur in Deo
quinque notiones . Probatur: nam notiones sunt rationes obiectivae, per quas Per sonae cognoscuntur ut inter se distinistae ;sed Persenae sicut distinguuntur per Oppo sitas relationes , ita cognoscuntur ut inter se distinctae per oppositas relationes , qtiae sunt quatuor; ergo quatuor relationes sunt notIOnes. Ex his notionibus Paternitas , Filiatio, Sc spiratio passima sunt notiones Propriae singularum Personarum; spiratio activa est notio communis duarum Per1Onarum , hoc est Patris, & Filii . IS. Iam quia Pater cognoscitur ut distinctus ab alijs Personis non solum per notionem affirmativam Patris , sed et lain Per notionem negatiuam ingeniti, de in . nascibilis, seu per hoc, quod sit Persona non procedens ab alio; haec autem notio est valde obuia, & ex nostro modo concipiendi importat magnam dignitatem ; si1- quidem ex ea oritur, ut Pater concipiatur tanquam prima Persona , & primus fons , de origo ali um Personarum ; ideo ponitur etiam qitinta notio ingenIti, siue Ua- nascibilis. Patri igitur conueniunt tres notiones, duae propriae, nimirum Paternitas, & innascibilitas, tertia communis Filio , hoc est spiratio activa . Filio conueniunt duae notiones, nimirum Filiatio pro
534쪽
spiritui Sancto conuenit una solum notio, nimirum spiratio passiva. Quinam Patres usi sint nominibus proprietatis a relatio inis, S originis, ac notionis, licet in Scripturis non inumiantur, videri potest apud Bellar innum L et . de Christo
16. Ad I. Licet aliqua ex dieiis nominibus non inueniantur in Scriptura quoad vocem, tamen inueniuntur quoad sensum,& quoad nomina aequivalentia. Si aute in cum de Deo loquimur , deberemus uti solum nominibus, qine inueniuntur in Scripturis quoad i fas voces, sequeretur , quod de Deo non possemus loqui , nisi in ea lingua, in qua Scripturae primo tale tradit e, ut arguit S. Thomas quaqhione 29. 'arti . ad 3. Quod talia nomina sint exotica , & non usitata . est falsum, siquiduata, ut docet Bellarminus i. a. de Christo cap. plurimis seculis fuerunt in usu Patrum, &totius Ecclesiae. Falsum etiam est, quod sint obscura , & inepta ad explicanda mysteria fidei, ut patuit in Corpore , z7. Ad et . Licet nomen Personae aliquando significet qualitatem , & accidens, tamen ut ostendit Bellarminus l.2.de Christo cap. S. sepe etiam apud Authores profanos , significat substantias indiuiduas naturae rationalis. Tullius enim de Inuentione, & de Partitionibus Oratoriis saepe dicit alia esse rerum, alia Personarum at tributa , adeoque nomine Personarum intelligit indiuidua naturae humanae . In cOS
sensu loquuntur plures alij auctorem x lati in
535쪽
sos De personis diuinis . latini, ideo que Laurentius valla , dicens non possie significare substantiam,male ges.st Personam etiam Grammatici: dui addidit in Deo significare qualitatem, male gestit Personam Theologi , siquidem in
Deo nulla datur qualitas et si nomine qualitatis intellexit attributa Sapientiae, Potentiae , Bonitatis , quae concipiuntur ve qualitates, cum haec attributa distinguantur sola ratione, sequitur , quod in Deo Personae distinguantur non realiter, sed ratione, adeoque egregie gellit P sonam
Haretici Sabelliani. I 8. Ad 3. & q. Deitas licet sit indiuidua, hoc est haec numero, tamen formaliter secundum se praecise non est andiui
duum, hoc eu 2ppositi im; siquidem de
ratione suppositi, seu Pcrsonae Est, Vt non sit communis , & praedicabilis de pluribus ς Deitas autem , & his Deus, est communis, & uniuersalis constitutive, ac praedicabilis de tribus Personis. EX eadeια
ratione spiratio aetitia, & hic numero Spiarator non est formaliter sippositum, MPersona, quia praedicatur de duabus Personis, de Patre nimirum, & Filio.
19. Ad s. concedo maiorem , &nego minorem, ac dico cum S. Thoma I .parte quaest. 42. art. I. ad 4. Caietano in Comment. ac VasqueZ disp. 166. cap. s. contra
Scotum, & alios, quod Personae diuinae sunt a quales , ac similes per relatione a non realem, sed rationis . Secundo dici Potest , quod si i elationes aequalitatis sco laenaa , & similitudinis sunt reale. . sunc
536쪽
io XcmII. So sunt indistinetie a relationibus Paternita tis, Filiationis &c .ac proinde semper fiat, quod in Deo dentur sollim quatuor rela tiones. Sed vix de hoc potest fieri alia quaestio, quam de nomine .eto. Ad 6. Ad notionem requiritur, Vesit praedicatum distinetivum Personarum , & ex modo significandi importans dignitatem e siquiaem Persona est nomen significans dignitatem et sed hoc, quod est Pa-ινem esse Personam Diuinam . nullo procedentem est praedicatum ex modo significandi importans magnam dignitatem ; at hoc, quod est Filium esse Personam non θιν aram , hoc est non procedentem per amorem,nouimportat dignitatem; ergo &c.
Vtrum essentia divina distinguatur a relationibus , distinctione Iuscien
te ad ver eanda praedicaraeontradictoria.
I. ITIdetur, quod non, primo, quia V Pater e. g. constaret ex Diuinitate,& Paternitate aliquo modo distinctis obieetiue, adeoque non esset omnino simplex
obiective . a. Secundo eatenus talis distinctio esset necessaria, quatenus de essentia, & relationibus verificarentur praedicata con , Y et u
537쪽
sist De d. inmotio virιtiali eradictoria, puta quod essentia communicetur Filio , Se cum Filio identificetur ,
Paternitas non communicetur , & non
identificetur cum Filio 3 sed haec , & alia ,
quae afferuntur , vere non sunt contradi-Etoria I ergo &c. Probatur minor: Communicari , & identificari uno genere Communicationis , & identitatis, n On communicari, & non identificari alio genere communicationis, & issentitatis , non sunt praedicata contradi ctoria, cum non sin t arammatio , & negatio eiusdem; sed turn sinentia, tum paternitas communicatur ,& identificatur cum Filio communicatio inne, & identificatione Teali , qua Pater, Filius sunt idem Deus : neque essentia, neque Paternitas communicatur Filio , de
identificatur alia communicatione,& iden. . tiscatione chimerica , qua Pa ter, & Filius sint eadem Persona I ergo de essentia ,& relatione non Verificantur vlla Praedicat acontradictoria .
q. Tertio est primum principium , quod praedicata contradictoria verificari
non possunt de eodem realiter ,' ergo si deessentia, & relationibus verificantur contradictoria, essentia distinguitur realiterare lationibus , quod est Haereticum . 4. Quarto opposito contradictoria est prima, & maxima oppositionum , &maior etiam oppositione relatiua , ut colligitur ex Ari1totele Io. Metaph. text. IS.& seqtient. sed oppositio relativa etiam in Diuinis dsi non potest sine distinctione rςali; exgo neque oppositio contradictoria
538쪽
si essentia communicatur, Paternitas non Communicatur, adeoque de ipsis verificantur praedicata contradictoria o essentia,& relatio realiter distinguuntur.
1. Quinto ista duo principia, qua sun3a adem uni terato , μοι eadem 3nter ss: quin sot eadem anter se a lingauniar ab eodem per io, sunt naturaliter euidentia , S per
primum regulantur syllogismi praesertim expositorij arfirmativi, pcx secundum regulantur negativi; sed utrumque falsificatur , non admissa distinctione reali inter
essentiam , & relationes; ergo &e. Probatur minor: nam Pater, & Filius identia ficantur realiter eidem numero tertio,hoe est eidem numero essentiae, & tamen non identifieantur realiter inter ideoque
falsifieatur hie syllogisnus expostorius exterminis singularibus : Haec essemia ea his Pater ; Filius es hae essen is a erga Fili eis his Parar : Nam praemii e sunt Verae , N conclusio est talia. Rursus Pater, & ese sentia sunt idem realiter inter se, & tamen non distinguiantur realiter ad eodem tertio, hoc est a Filio, ideoque falsificatur hic syllogismus negativus: hic PaIer non eis hia Fili aes ; hae sentia est ιις Pater 'ergo hae essenιia non ea Filiai1. 6. Sexto est principium naturalitex euidens, quod praedicata contradictoria non possimi verificari de eodem omnino a sed nulla distinctio non realis inter esset tiam, & relationes stificit ad hoc, Vt pr. dicata contra eloria non veriticeu tur de
539쪽
s io D. distinmone vis tu alieodem omnino ; ergo nulla distinctio non realis inter essentiam, & relationes sum-cit ad saluandum , quod non falsificatur Irincipium naturaliter euidentissimum s. robatur minor: nam de Diuina essentia affirmatur , quod sit Paternitas, & negatur quod generet Filium, & quod distinguae Patrem a Filio I sed idem omnino eth Paternitas , & generare Filium , & distingue re Patrem a Filio; ergo idem omnino de νDiuina essentia vere affirmatur,& negaturati sic falsificatur principium de contradim orijs .
eio, quare possibile sit, ut in Deo tres Pe sonae sint una numero essentia, in creatis
sterium consistere in hoc, ut Personae ita maliter distinguantur , ut sine unus Deus, imo una Deitas, non silum specie, sed etiam numero . Hoc quia intelligere non potuerunt Haereticia abierunt in varios
dus Arrii, de quibus actum est quaest. 86. Vterquel conuincitur illis Verbis Christiloan . I.. Ego σ Paιer Unam samias . Ut enim dicit Augustinus tractatu 36. in Ior uod drcit uniam , Dberat te ab Arrio;quod diris ismus , Iiberat teu Sabellis . Io. Tertius error filii Tritheitarum , qui ut refert Niceph. lib. I 8. cap. 6. &.48. Aaestore Ioanne Philopono docuerunt tres Personas esse tres Deos cum tribus essen- C tus
540쪽
tiis omnino similibus , & aequalibiis . Hic
error repugnat non solum fidei sed etiam rationi pure naturali , quae ostendit non posse dari plures Deitates, siue essentias Diuinas, ut dichim est quaest. I s. II. Quartus error fuit Gilberti Porretani Episcopi Pictaviensis, qui docuit relationes , ac Personalitates realiter distingui ab essentia Diuina, ac non esse intra essentiam, sed quasi affixas, & assistentes
essentiae, ut refert S. Thomas I. parte quaest. 38. art. 3. in corpore, adeoque loc
Trinitatis posuit in Deo Quaternitater 'shoc est quatuor aes realiter contradistin- Elas inter se. Hic errordamnatus filii ab Eugenio III. in Concilici Rhemensi, ac Gilbertus a Sancto Bernardo conuictus ssuum errorem retraelauit, ut refert idem Bereardus serm. 8o. in Cant. Potest hic error conuinci etiam ratione naturali. Nam ut arguit Bemardus serm. 8oia in Cant. & lib. I. de Consideratione, cum unus. tantum sit Deus, hoc est essentia Dis uina , quicqvid non est essentia Diuina , non est Deus , adeoqtie est creatura; ergo Persena Diuina cum includat essentiam,&relationem, si relatio non est essentia, ac proinde est creatura, Persena diuina com Ponitur ex Deo a & creatura , quod est
12. Quintus error firit Abbatis Ι - chimi, qui ut refertur cap. stirmiter, &Cap. damnamua, & ut explicat S. Thomas