장음표시 사용
591쪽
Vtrumn Verbum diuinum per se procedat ex eognitione intuitiua , ct comprehen a non solum diuina essentiae, o attributorum, sed etiam omnium
diuinarum Personarum, Omnium Pereata νarum possibillium , ct omnium verιtaturi necessariarum.
1- ΤIdetur vera sententia Scoti in a. d V stinet.7. quaest. I. art. z. & in primo dist. ro. docentis Verbum per se procedere selum ex cognitione intuitiua diuinae essentiae , 8e omnium attxibutorum, non . autem ex cognitione intuitiua ipsius Verbi , de Spiritus Sancti, ac multo minus pro- Cedere ex cognitione ereaturarum possibi-
sum; primo quia si Verbum 'ocederet a cognitione intuitiua sui ipsius , A Spiritus Sancti, procederer etiam a se ipso,& a Spiritu Sancto , quod est absurdum . Probatur sequela: quod enim procedit a cognitione intuitiua alicuius obiecti ut exi-1ientis, eo ipso procedit mediate a tali obiecto urexistente ia .. Secundo omnis cognitio intuitiua supponit suam obiectam exiitexe; sed cognitio , ex qua procedit Verbum , non L pponit Vexbum, de Spiritum Sanctum inistere; ergo. . Ter-
592쪽
3. Tertio in eo signo, in quo procedit
Verbum, non intelliigitur, ac multo minus
supponitur Spiritum Salamina existeret ;scii in eo Mn , in quo obiectihm cognoscitur intuitute , intelligitur, & suppono tur tale obiectimi existere I ergo in eo stiatio, in qu Procedit Verbum, non interugitur Pater cognoscere intuitiue Spiriatum Sarcium .
q.. Quarto obieci i secundarij cogniti.
non est per se requisita ad producendum is terminum intellectionis , qur est Vei hum; sed sela essentia esst obiectum primarium-a diuinae intellectionis; Personae , & creaturae sunt obiectunx solum secundarium ergo cognitio di itinaxuna Personaritin , creaturarim possibilium non est per se re qui sita. ad productionem Verbi. . s. Quintoe etiamsi: Pater non intelligeret Spiritiun San.tum, ex eo praecise ,, quod intelligeret seipsiim , ik Verbum M produceret Verbum; ergo cognitio Spiri tus Sancti non est per se requisita ad prota, ethonem: Verbi ..6.. Sexto, si Pater produceret Verbumrex cognition: intuitiua ipsius. Verbi, in , signo praecedenti proda tionem. Verbiscuet. Verbum ex se debere nasci conle-quens eab absurdum , ideoque Cyrillus: Alexandrinus lib. I. Thesauri cap.8. existimat absurdum, ac non concedendum e Per prius Patrem. doctum fuisse , quod Fi-Lώι sibi nasseretur,qu m, eam depererit; ergo &cα
593쪽
trem esse Patrem potentia , in qtiantuinta potentia includit priuationem actus e cum enim sit actus purus , non includit priuationem opposita in actui generandi; non autem negant Patrem habere potentiam generandi , quae semper , & necessario includat ipsum actum generandi. 23. Dices: actui puro repugnat omnis potentia physica ; Pater est actus purus; ergo Patri repugnat omnis potentia physica . et . Respondeo eX doctrina tradita , quod actui puro repugnat potentia coniungibilis cum Privatione, at non repugnat potentia inconiungibilis cum priuatione actus. Σ3. iniaeritur quarto , Utrum in Patre potentia generata ua sit essentia Diuina, vel potius relatio, seu proprietas Personalis Patris: S: Vtrum in Patre, & Filio po-tcntia spirativa fit essentia diuina, vel potius relatio spiratoris . Respondeo S. Bonalienturam in a. dist.7.arm. quaeit I. Durandum cadeni
dist. quaest. 2. & Carthusianum eadem dist. quaeli. I. ac paucissimos alios docuisse non essentiam, sed solam relationem, leuproprietatem Personalem Patris esse potentiam generativam , ac principium vaquo generandi Filium; ac solam relati nem spiratoris esse potentiam spirativam , seu principium quρ .spirandi Spiritum Sanctum . et 7. Secunda sententia Magistri sententiarum in quam sequuntur omnes
594쪽
uaestio C. s, snes alii Scholastici, nimirum Albertus ,
Henricus, S. Thomas I. parto quaest. 61.art. 3. Scotus in I. dist.7. Suarius lib. 6. de Trinita cap. t S. num .6. VasqueZ T. parte disput. Is A. cap. I . &3. Rui Z de Trinit. disput 19Q. seel. 2- & alii, docet essentiam
L iuinam spectare ad fsrmalem constitutionem potentiae generativae, qua Pater generat Filium, Pater , & Filius spirant Spiritum Sancitum. et S. Dicendum cum secunda sententiare flentia Diuina spectat ad formale conlii tutiuum potentiae generatiuae , & spira
29. Probatur primo auctoritate Patrum . Baslius lib. s. contra Eunomium spost medium dicit: Pater natura alta na proprium Filium genuit: si genuit natura ἰergo natura est potentia generativa. Cyrillus Alexandrinus lib. I. Thesaur. cap. 7.
ri am essentiam Dei; Damascentis lib. I. de fide cap. 8. dicit: Generatio sine principio , , aeterna natDrae opus est , exsubstantia eius prosera . Hilarius lib. s. de Triniis late prope finem loquens de Filio dicit r
tiuitate subsisti . Vide alios Patres apud Ruig disp. IOD. se l. 2.3o. Prohatur secundo ratione. Nam sin Patre illud se habet ut actio generativa, per quod Pater ultimo formaliter consti- tiritui actu generans e illud se habet ut potentia generatrua, virtute cuius existit actio generativa; sed in Patre actio gene-- A a a rati
595쪽
ratiua existit virtute essentiae ; nam ut dictuna est quast. 12. essentia Diuina est prima , SI adaequata ratio existendi sibi ipsi , di omnibus relationibus , & originibus rPater vero vitina o formaliter constituitura hi generans per Paternitatem, non autem per essentiam, quac cum fit communis generanti, & genito, non est Vltimum constitutivum generantis, ut generantis; ergo S c. Ex proportionali ratione essentia est potentia spirativa communis Fa'
tris, & Fili j: spiratio est actio spiratiua . Eadem essentia est potentia, qua Filius potest generari, Sc nasci: Filiatio est ge-
Meratio passiua, siue actualis natiuitas Fili j. Eadem essentia est potentia, qua Spiritus Sanctis potest spirari: spiratio est productio passiua, qua actu spiratur .
3I. Quaritur quinto di Vtrum Potentia generandi sit sola essentia, prastin
tiam includat relationem fallem in obli quo , & minus principaliter; atque idem proportionaliter quaeritur de potentia spirandi. sa. Respondeo Ochamum, & Gabrie lena, Vtrumque in I. dist. T. quaest. I. & 3. docuisse solam essentiam, praescindendo
a relatione, esse adaequatam, & totalem spotentiam generandi, ac spirandi. Scotus, & Aureolus tribuunt hanc sententiain b. Thomae I. parte quaest.qq. art. S. Alij tribuunt eandem Magistro in I. dist. 7. Contra hanc opinionem communiter Theolo-Ti docent potentiam generativam, & spi
596쪽
jar uana non consistere in sola essenti ias , sed includere partialiter relationem . EX his Hemicus quodlib. quas . I. in cor pore , & alibi, Riccardus in I. distinet. r.
quaest. I. & dist. 13. art.2. docuerunt, potentiam generativam,& spirativam aeque Prin cipaliter, & in recto includere essentiam , ac relationes patern1tatis, & spirationis activae. Alij communiter docent potentiam generativam , & spirativam princinpaliter, & in recto consistere in essentia smanus principaliter, Scin obliquo importare relationem paternitatis , & spixationis activae. Hanc sententiam Ruia disputa o. 1ect. F. tribuit Magistro in I. dist. 7S. Thomae L. Parte quaeli.ψΙ. art. 7. S. BO- nauenturae in a. diit. 7- & alijs, eos ue sequuntur Capreolus, Ferraciensis, Caietanus, Molina, Suarius, Vasque et, & alii relati a Rui et loco citato . 33. Dicendum : Potentia generatiua .
di spirativa in recto est sola Asent a : sed
ut adaequale denominans Personam poten'tem generare , vel spirare, includit in obliquo Paternitatem, de spirationem ini-
. S Probatur prima pars: nam ex dictis num. 31. Potentia generativa est vix tuo adaequata, a qua existit actio generandi ; sed sola essentia per se ipsam est virtus adaequata, a qua existit actio generandi ; ergo potentia generativa in recto eit sola euentia . Ex proportionali ratione potentia spirandi in recto est so mla. egeutia, quia sola esse uua est virtus
597쪽
s De potentia productiva se. adaequata, a qua existit actio spha
diis 3 3. Probatur iani secunda parS: narriam sola essentia non sufficit ad denominandam Personam potentem generare , siqiridem
essentia datur in Filio, & Spiritu Sancto ,& ramen ij los non denominat Potentes generare G ergo potentia generativa ut adaequale denominans Personam potentem spirare, includit in obliquo Paternitatem : 8c ex proportionali ratione Vt adae quate denominans Personam potentem
generare , includit in obliquo spirationem activam. Sicut igitur albedo est adsequata serma dealbatiua , sed ut prinime denominans album includit in obliquo subiectum capax: nam si poneretur in subiecto incapaci, puta in Angelo, non denominaret illum album; sic essentia diuina est adaequata potentia generativa, & sp ratiua sed ut adaequale denominans Personam potentem generare, includit relationem Paternitatis; & Vt denominans Personam potentem spirare , Includit in obliquo relationem Dirationis actitiae . In
hoc sensi debet inteΗigi Damascentis lib. de duabus Christi voluntatibus dicens: Omnia, qua habet Pater', sunt Filk, sola
eignendi vi excepto o Virtus enim generandi , ut adaequale denominans potentem generare, ac proindet ut includens Pater nitatem , non commimicatur Filio . In
codem sensit ith Concilio Florentino seu 2'. Ioannes Theologus, postquam dixit substantia .esse Potentiam, seu potestatem s
598쪽
generat Filium , subiungit: Propterea tamen non sequitur, ut per hac sub tantia secundum suum esse eommune, in absolutum, principium sit , per quoae . Per conclusi nem hoc pacto explicatam facile conciliari possunt auctores, qui videntur con- exvij. 36. Quaeritur sexto ,, Vmrmactio gener atiua, &spirativa sit relatior
37- Respondeo aifirmative ex dictis
38. Ad I. nego maiorem . Vt totus homo generet Filium, non requiritur, Ut ut animaerationalis generet: Filium; ergo ut tota Persona diuina generet, non requi ritur , ut essentia generet . 39. Ad aia nego sequelam. Ut totus homo generetur , non requiritur, ut etiam animae rationalis, per quam constituitur genetetur; ergo ut tota Persona Hiij D-neretur , non requiritur , Ut etiam essen tia, qua constituitur, generetur. Ratio aqtem cur essentia Divina: neque gene Tet s. n que generetur, est , quia nihil poteti getaerare nisi terminum realiter detinctum, & nihil potest realiter generasi nitia principio realiter distincto. sed essentia
Diuina non distinguitur realiter ab ullo ,. quod si in Deo ergo neque Fenerat,me que generatur ad intra , sed Iulum agit, M. operatur ad extraqO. Ad S.. nego maiorem, ac dicono' requiri, ut terminus formatis diuinarum moductionum producatur, sed si is
599쪽
ficere, ut communicetur e de facto entini in generatione hominis iuxta sen tentia in is fatis receptam , terminus sermalis est anima rationalis, quae non generatur, sed Per generationem communicatur genito; sed ex citetis num. I a. essentia Diuina licet non generetur, nec spiretur, tamen per generationem communicatur Filio, per spirationem communicatur Spiritui Sancto ,' ergo.
i. Ad q. distinguo maiorem: Potentia generativa pure ut quo debet distingui a genito, nego: Potentia generativa non pure ut quo, sed quae etiam ipsa generet, concedo maiorem: concedo minorem I & nego consequentiam . Generans distinguitur a genito pure secundum relationem generantis, & geniti. At po. tentia generativa pure Ut quo cum non generet, sed ea Pater generet, non debet distingui a genito . Potentia generatili ssolet cliam vocari, principium generandi ut quo, & hoc cum est Pure τι quo non debet distingui a genito. 42. Ad S. concedo antecedens, & nego consequentiam, quoad partem, in qua dicitur, quod etiam Filius posset generare . Essentia est potentia generatiua , qua Pater potest generare, Filius potest generari, spirator potest spirare , Spiritus Sanctus potest spirari; ergo eX eo , quod Filius habeat essentiam , sequitur , quod Filius habeat potentia generativam , qua Pater potest generare, Filitis non pote tgoocrare , sed solum potest generari. 43. Di
600쪽
43. Dices: repugnat, ut potentia generativa sit in aliquo, & illud non, consi
tu at potens generare . q. Respondeo , negando antecedens
Nam eadem forma uni subiecto , vel quasi subiecto potest tribuere unam denomina
tionem, alterr alteram: CX. gr. in sententiae satis communi eadem entitas actionis causae tribuit denominationem producentis , esserui, tribuit denominationem . producti; ergo non est mirum, quod eadem potentia generativa coniuncta cuin mrelatione Paternitatis tribuat Patii deno . minationem potentis generare , coniuncta cum Filiatione tribuat Filio denominationem potentiS generari. . Habemum aliud exempliim ex hac ipse materia dera , Trinitate . Certum est , . quod eadem a cognitio Diuina est conimunis tribus Personis, & tamen tribuit illis 'diuersiam Ddenominationem. Nam per eandem coqgnitionem prout coniunctam citin PatCrnitate , Pater dicit: ego sum Pater, ur nomio m FiliMr , generoe, ct non generor : Filius dicitDeo sum Filius , a non sum PHIςη,