Quaestionum theologicarum de Deo trino, et vno libri duo auctore Syluestro Mauro Soc. Iesu, in Collegio Romano eiusdem Societatis Sacrae Theologia professore. Liber primus secundus ..

611쪽

quo, procedit etiam mediate ab eo , a

quo illud procedit , ideo in creatis, quod procedit a cognitione intuitilia alicuius obiecti , procedit mediate a tali obiecto . Cognitio intuitiua, qua Pater videt Filium , & Spiritum Sanchim , non est ima go , sed potius exemplar Fiiij, & Sp1ritus Saneti ; & quia exemplar non procedit ab imagine, sed potius imago procedit ab exemplari, cognitio lintuitiua, qua Pater videt Filium , & Spiritum Sanctum, no , procedit a Filio , & Spiritu Sancto , sed est principium quo Filius , & Spiritus Saninis procedunt a Patre, ut dictim ust n.16; sed quod procedit a cognitione 1nttiitiua obiecti, qive non procedit a tali obieeto,no debet mediate procedere a tali obiecto ergo non sequitur, quod Verbum procedat mediate a se ipso, & a Spiritu Sancto . 26. Dices: Pater per codnitionem essentialem intuitiuo cognostit Verbum extitere; sed obiectum visum non potest

Procedere ex cognitione intuititia, qua videtur ex ille re; ergo &c.

27. Respondeo nego minorem . Si intelligamus cognitionem intuitiuam, qua videat existere imaginem sui ipsius , obiectum visum procedit ex cognitione intiti. tiua , qua videtur existere sed Pater videt Verbum extitere ut imaginem Patris qui est cognitio intuitiua Verbi ; ergo non est mirum , quod Verbum procedateX Cognitione intuitiua, qua Pater videt

Verbum existere . Disticuὶtas hoc intelli

612쪽

6 Da potentia productiva se no, & semper. Idem proportionaliter die in casu nostro . Debet etiam aduerti, quod hic abiti ahimus ii qu estione , de qua egimus supra q. 9 . Vtrum prioritas haec signorum sit vera prioritas originis, vel sit prioritas solum ratione nothra . 3o. Ad 4 distinguo maiorem : obiecti secundarii cognitio , quae non includitur in cognitione comprehensiva obiecti primarij, non est per se requisita ad productionem Verbi, concedo; si includatur in cognitione comprehensiva obiecti primarij , nego e distin Do eodem pacto minorem I & nego consequentiam . Quia Verbum Diuinum est Verbum adaequatum, ad eius productionem per se requiritur Cotgnitio adaequata, & comprehensiva diuin'

essentiae, quae eo ipso est etiam comprρ-hensiva omnium obiectorum matera liupa, A secundarior uira, attributorum nin viam,

Personarum, & possibiliam , ut dicit ia est

i. Ad S. di itinguo antecedens; etiamsi Pater non intelligeret Spiritum Sauchunt, ex eo praecise quod intelligeret se ipsim ,& Verbum , produceret Verbum inadaequatum, & imperfectum , concedo; . Verbum adaequatum , & Perseetum, nego; nego consequentiam- Si Pater non intelligeret Spiritu Sanctum, eo ipso non intelli geret adaequate, & comprehensiue diuisenam essentiam; ergo non produceret Verbum adaequatum , & perfectum : sed V erbiam Diuinum , de quo loquimur, ex suo conceptu primario est Verbum adaequa tu , di perfectum; ergo. 32. Ad

613쪽

te, quam eX torquere conabatur Eunomitas,

contra quem disputabat; sed Eunomius conabatur probare cognitione Patris prae cessisse natiuitatem Filii prioritate , qua cognitio consultatiua praecedit illa , de quibus ut Iibere faciendis consultamus ;ergo hanc tantum prioritatem negat Cyrillus , ideoque addit . Nam si per prius eoninio usus ere, σ per prius didieii Filium sibi futurum, Dat ia certe aliqua Filium praecedena . Sed ipse temporis , ct spatij creator est . 33. Ad 7. nego sequelam. Ad imaginem non suffcit, ut procedat a cognitione intuitiua alicuius, sed requiritur, ut immediate, vel mediate procedat ab illo; sed Filius ita procedit a cognitione intui-tiua Patris, ut immediate procedat ab ip- .so Patre per actionem imitatiuam, ut ex plicatum est quaest. s6. at ita procedit a cognitione intuitiua Spiritus Sancti , &creaturarum poss bilium, Vt neque media. te , neque immediate procedat ab illis, ve dictum est num. as. ergo Filius licet procedat a cognitione intuitiua Spiritus Sancti , Si creaturarum possibilium, non est imago Spiritus Sancti, & creaturarum possibilium . 3q. Ad 8. nego sequelam. Licet Filius

procedat ex cognitione intuitiua creatu

rarum polli bilium, tamen nullo modo procedit a creaturis possibilibus ut cognitis e

614쪽

36' De potentia ρρο sisa σe. sed Pater eonstituitur proxime poter producere Verbum per cognitionem , qua scit omnia, quae debet dicere per Verbum: unusquisque enim constittimur prOX epotens aliquid vere dicere per hoc, quod illud sciat; ergo . Probatur Iam minoris quod nimirum Pater per Verbum dicat unlueesim omnia , quae scit. Nam Verbum Diuinum non est Verbum i inperfecihil a ,& inadsequatum, sed est Verbum perfectum , & adaequatum omnium , quae Pater istit; ergo Pater per Verbum dicit non . sol una essbntiam , & attributa, sed etiam Persenas,creaturas possibiles, & uniuersim Omnia , quae scit .. Probatur antecedens auctoritate Patrum . Athanasius in Epist. de decretis Synodi Nicaenae circa medium

sed vinum Verbum , ut AIuae solum perfectuis habeaιur. Basilius homil. Ic. in illud In prinoipio erat Verbum , dicit: Cur Verbdim F. aoniam imago est genitoris , totum in se

monstrans genιiorem , nullam inde partem deducens, oe perfecte in se exi Hens quem armmodum fore Verbum nostrum , quod ιοtiurnostra cogitationis imaginem resera ru

Ius Alexandrinus Dial. de Trinitate ii P. z.

Verbi quidem eκ mento enunciatio etiam na- risitas eis possionis expers, in georium ustudiμiritur , manet autem magis in mente, Magen is, ct mentem , qua genuis, in se habe

Ose s sicient, me, ct manifeste demonstra- Augustinus lib. H. de Trinitate cap. Iq.

615쪽

βuae His CI. Tanquam se ipsum dieens Pater genuit Vera hiam sibi aquale peη omnia. Non enim se ipsum lutegre , perfecteque dixisset, se aliquid

minus , aut amplius esset in eius Re, bo , quam in ipso . Ideo Verbia u hoc Dere veriι area , quia quicquid tu ea scientia , de qua genitum est , ct in ipso ea . Fulgentius lib. 3. ad Montrivim cap. 7. dicit : Neo

minus aliquid habet Ueroum , quos ex mente nascitur , quam ea mens , ae qua nascitur ', Anselmus ini Pro sologio cap. a3. Maonia auιem idem est summo Spiritui scire, quos intelligere, seu dicere, necess. est,quod eodemmo o sciat omnia, quae scit, quo ea dicit , aut

Io. Responderi potest primo ex principijs Scoti , quod sicu i in diutina cognitione distinguuntur formaliter ex natura rei quatuor formalitates: prima, qua cO-gnoscit essentiam ut obsechim primarium, de haec sela est formalitas primaria diu in Eessentiae, & cognjtionas .' secunda, qua cognoscit attributa; tertia, qua cognoscit Personas; quarta, qua cognoscit creaturas possi biles &c. & istae tres sinit for malitates secundariae; sie proportionaliter in Verbo distinguuntur ex natura rei qua inor fornialitates: prima qua Pater per . Verbum dicit essentiam ut obiectum

primarium , quae sola est formalitas primaria Verbi : secunda ', qua Pater per Vcrbum dicit attributa: tertia, qua dicit Personas; quarta, qua dicit creaturas possibiles r & istae sunt formalitates secundari e ipsius Verbi. Dum igitur asseritu quoa

616쪽

37o De potentia produmua Ure. quod Verbum per se procedit solum ex cognitione essentiae, asseritur, quod Verbum secundum conceptum primarium procedit per se solum ex cognitione e L sentiae , sed non negatur, quod Verbum Diuinum adaequale sumptum non solum secundum conceptum primarium , sed etiam secundum conceptus secundarios, de secundarias sermalitates procedat per se ex eognitione omnium , quae Pater scit .eta. Reijcitur haec doctrina , primo quia ut dictum est quam 42. in Diuina cognitione non distinguuntur formaliter ex natura rei , neque virtualiter intrinsece formalitates, quibus cognoscit essentiam,

attributa , Person , & Possibilia ergo responso allata nititur supposito taru

eta. Reiicitiu secundo , nam Verbum Diuinum secundum sitim concep una primarium est Verbum , quo Pater adaquate, di comprehensive dicit essentiam : ergo procedit per se ex cognitione alti quata, de comprehensua diuinae essentia: ς

sed cognitio adaquata, & comprehens sua

Diuinae essentiae includit cognitione in adaequatam , & comprehensium attributorum, Personarum , di omnium postibilium; ergo Verbum secundum sitUlt 3 . Otaceptum primarium per se procedit caecognitione adaequata , & comprehensiva omnium horum . Probatur antecedensalsumptum Essentia enina diuina per se ipsam est adaequata ratio omnium attribu inroxum , Personalitatum , &. Iniuertim crit 1 nium , t

617쪽

nium , quae cum ipsa realiter identificantur; ergo non potest comprehendi, quin Cognoscatur , quod est ratio adaequata omnium horum I sed non potest cogirosci,

quod est ratio adaequata omnIum horum laqiain haec omnia adaequate, S comprehen . siue cognoscantur ; ergo non potest comprehendi diuina essentia , quin comprehendantur omnia , quae curn ea reas iter identificantur, adeoque quin comprehendatur omnipotentia , quae identificatur se aliter cum Diuina essentia I sed non potest comprehendi Omnipotentia , qui Comprehendantur omnia possibilia, quepossunt per Diuinam Omnipotenti an fieri; ergo non potest comprehendi essentia Diuina , quin eadem comprehensione comprehendantur attributa, Personae, M omnia possibilia . Confirmatur, nari is Pater aeternus per comprehensionein diuisnae essentiae beatificatur , & perfectillime quietatur ; sed nisi eadem cognition νcomprehenderet attributa , Personas, de omnia possibilia, non beatificaretur , nec

quietaretur; ergo &c. as. Secundo responderi potest. iuxta

sententiam aliorum, qni dicunt in diuina cognitione tornaalitates illas distingui so-him ratione nostra - Ergo dici potest, quod

etiam in Verbo proportionales formalitates distingum tur latione nostra; de silcue diuina cognitio ratione nostra primario constituitur solum per hoc ,. quod sit co gnitio essentiae, sic Diuinum Verbum Iatioue uostra primario constituitur solum POL

618쪽

s': De potentia product Ga Ste Per hoc , quod Pater per Verbum dicat essentiam , ac proinde Verbum secuncium suum conceptum primarium ratione nostra per se procedit solum ex cognitione esiesui e , licet secundum conceptus secundarios ratione nostra procedat etiam eae cognitione attributorum&c. 2 q. Reijcitur haec responsio : 'nam diuina cognitio ratione nostra primario Con stituitiir per hoc , quod sit cognitio diiuuae essentiae, non qualiscunque, sed adae quata , & comprehensilia: & proportiona titer Verbum Diuinarin constituitur 'per hoc quod Pater per Verbum dicat essentiam non utcunqile, sed adaequate ,& com Prehensive; orgo Verbum Diuinum secundum suum conceptum Primarium per se pr0cedit ex cognitione diuinae es-1entiae, non qualicunque , sed adaequata, de comprehensiva I sed cognitio adaequata , & comprehensiva diuinae essentiae includit comprehensionem attributorum , Personarum , & omnium pollibilium , ut

ostensum est n. 22. ergo fias. Ad I. nego sequelam. Ad probationem distinguo antecedςns : quod procedit a cognitione intui titia alicuius obiecti ut existentis, quae cognitio sit imago talis obiecti ab ipso Procedens , eo ipso Procedit mediate a tali obieecto ut existenta , concedo et quae cognitio non sit imago , sed potius exemplar obiecti , nego; nego consequentiam . Cognitio intuita uacreata semper est imago sui obiecti formatis procedens ab obiecto tanquam ab

619쪽

uisessio cI. 17 Iexemplari : Se quia quod procedit ab ali-

quo, procedit etiam mediate ab eo , a

quo illud procedit , ideo in creatis, quod procedit a cognitione intuitiua alicuius iobiecti , procedit mediate a tali obiecto . Cognitio intuitiua, qua Patcr videt Filium , & Spiritum Sanctiim , non est imago , sed potius exemplar Fiiij, & Spiritus Sancti ; & quia exemplar non procedit ab imagine, sed potius imago procedit ab exemplari, cognitio lintuitiua , qua Pater videt Filium , ela Spiritum Sanctum, non procedit a Filio , & Spiritu Sancto , sed est principium quo Filius , & Spiritus Sanctus procedunt a Patre, ut dictum est n.16; sed quod procedit a cognitione intuitiua obiecti, quae non procedit a tali obi*cto,nod zbet mediate procedere a tali obiecto ergo non sequitur, quod Verbum procedat mediate a se ipso, &a Spiritu Sancto . 26. Dices: Pater per cognitionem, essenti Iem intuitiue cogno it Verbum existere; sed obiectum visum non potest Procedere ex cognitione intuitiua, qua videtur existere ; ergo Scc. '27. Respondeo nego minorem . Si intelligamus cognitionem intuititiam, qui videat existere imaginem sui ipsius , obiectum visum procedit ex cognitione intui tiua, qua videtur existere; sed Pater videt Verbum existere ut imaginem Patris , qui est cognitio intuitiua Verbi ; ergo non est mirum , quod Verbum procedat ex cognitione intuitiua, qua Pater videt Vorbum existere . Disticuὶtas hoc intelli, geia

620쪽

37ε Da potentia productiva se .gendi piovenit ex eo , quod nostra cognitio intuitilia nunquam est exemplar, sed sena per est imago obiecti visi , ideoque procedit ab obiecto tanquam ab exemplari , obieettim autem , quod est exemplar, non procedi t a sua imagine ; sed Pater est cognitio intuitiua Uerbi tanquam imaginis,ita ut ipse sit exemplar; ergo . et g. Ad a.distinguo eodem pacto maiorem : omnis cognitio intuitiua, quae sit imago obieeti visi, supponit suum obie-Gim existere, concedo ; quae non sit imago, sed potius eXc plar, nego; concedo minorem; & nego consequentiain. Cognitio , qua Pater Videt Verbum, & Spiritum Sanctum existere , non supponit Verbum, & Spiritum Sanchim existere, sed

a Verbo, & Spititu Sancto supponitur

existere . 29. Ad 3. concedo maiorem, & distin guo minorem et in eo signo, In quo obie-cium cognoscitur intuitiue cognitione ,

quae sit imago talis obiecti, obiectum intelligitur, & supponitur zXistere , concedo i si cognoscatur cognitione, quae noust imago , sed exemplar obiecti,obiectiam supponitur existere , nego ;& nego consequentiam. Cum cognitio intuitiua est imago obiecti, obiectum supponitur existens ante signum, quo est cognitio: at cum cognitio intuitiua non est imago, sed exemplar , obiectum non supponitur existere ante coΠnitionem , sed cognitio supponitur existere ante obiectum , siquidem exemplar supponitur existere ante imagis