장음표시 사용
291쪽
tia quantitatis i ita in priesenti dici potest, quod medieta minimi , non habeat aliam medietatera quantitativam , provenire ex clientia minimi , quam defendit praesens
sententia aliunde eam efficaciter non expu-gHas.
Suppo No secundo. Hoc minimum Phy- scam, non idem esse cum indivi si bilibus Mathematicis , nam indivisibilia nullo modo mediu m, nullo modo partes habent, minima autem Phy sica qualia admittimus , utrumque hoc habent: per Euclidem autem punctum
cst,cuius pars nulla est. Suppo NO tertio. Quamvis quantitatem emanet cx se materia tanquam sui proprietatem,dico tamen materiam si non habeat requisitam molem , non emanaturam ex sequantitatem : nam esse cinanativum quan-ritatis , est, proprietas materiae, eamquq ubique servat, ubi materia est, emanare aurem actu quantitatem , convenit illi secundum conditionem requisitorum , dc sicut componere compositum viventis, pertinet ad ma teriam , id tamen praestat, non nisi in certa mole, ita dc emanabit quantitatem, non nisi in certa mole. Rursus ipsa quantitas de se
extreisativa subjecti , si divinitus in Angeloponcretur,non eum extreis aret defectu sub secti apti , . ita S materia defectu molis re quisitae, posset fieri, quod non emanarct ex se quantitatem. Vides supposita haec procedere de minimo materiae, nam de minimo quantitatis, dicetur Dissicultate tertia, Puncto secundo. Suppo No quarto. Agens naturale non posse pervenire vi sua propria, ad divisionem usque minimi Physici, quia incommuni sententia supponitur, quod nullum agens naturale , possit spoliare materiam quantitate. Casu autcm , quod id supernaturaliter faceret, ex templo residua cessarent esse quanta. Quod si divinitus & contra cxigentiam quan titatis,retiycretur in dimidio minimi materiae
quantitas , praestaret cos effectus de quibus infra , pro nunc sus Iccerit dicere, quod ob desectum partium requisitarum ad extendi, haberet se consimili modo atque si poneretur in Angelo, vel si poneretur in semipalmo, sine rarefactione quantitas ulnaris ι licet esse aliqua dissimilitudo, eo quod illud subjectum, haberct adhuc partes, quan tum vis insulscientes ad cxtendi. Sicut ergo in poneretur quantitas centum pedalis in materia, quae csset non nisi uni pedi apta, non tribueret illi extensionem centum pedalem,defectu multitudinis partium requisitarum , sic dc inpra
DicEs. Angelus si divideret partes continui naturaliter, vel non deveniret per tori tam aeternitatem ad minimum Physcum,uel deveniret: Si devenirct , est hoc contra sui' positum; Si non deveniret: Ergo continuina habet partes in in sinitum divisibiles. RESoONDET u R. Quod non dicat hodsuppositum , quod vi naturali Angelus non possit devenirem divisione continui, ad m,nimum Physicum , sed quod ubi pervenerit ad minimum Physicum , non possit illud ipsum dividere. Deinde si occupari debet
in hac divisione tota aeternitate , nunquam etiam deveniet ad illud minimum, sed semper de semper deventurus est , non deveniet. Sunt oc aeternitas a parte post non habet sui verificaturum : Est, sed tantum : Erit quod dicitur eo intuitu, ut defendatur communis sententia docuis , quod Angelus non possit spoliare materiam omni quantitate.
SuPPONO quinto. Casu quo DE US iamcdietate minimi materiae divisi, consor -rct miraculose quantitatem , vel cum nunc de facto aliqua medietas minimi informatur quantitate, non potest in illa praecisa medietate assignare sua mente rationem dimidii. Ratio. Quia sicut non potest videre D Eua in nigro, seu quod non habet albedinem, videre inquam non potest albedinem, ita n in co quod non habet medietatem , videre potest medietatem ι medietas autem mimini, non habet medietatem , quia hoc ipso, illud minimum, non esset minimum. Haberct e
nim aliquod minus se, subintellige divisibilere, Vclassignatione.
Suppo No sexto. Medietatem Minimi, habere se ad Minimum, sicut se habet sc-miuina ad ulnam , quam . Componerc pintest , appellarique ulna , accessu semiuinae alius ι ita dc illa medietas accessu alius m dietatis appellabitur minimum Physicum. Et sicut quidquid demptum fuerit ex ulna hoc ipso Jam non eat ulna , ita quidquid demptum fuerit minimo Physico, quod suppono non aliud jam csse, quani medietatomminimi, hoc ipso jam non erit minimum Phy
S u P p o N o septimo , quod ex illo Minimo non possit auferri , unum aliquod indivisibile, quia nec in illo est, A si esset , haberct , casu , quo ab ulna deme etur primctum in sententia Aristotelica; de sicut quamvis si quid demptum fueris ab ulna non crituina, inde tamcn non sequitur consistere utinam in indivisibili Metaphysico, hoc est, inrequisitione tantitatis determinatae adscit in sentiam: ita non sequetur minimum illud,cile indivisibile Mathematicum.
292쪽
DIFFICULTAS 1 staplicatur eontinuum Decessivam
x G re capit mens, ut si hoc instanti D r u s,
creavit animan rationalem, non possit immediate sequenti , auferre Paulo vitam, nec creare cum libuerit, sed meriti se tempore , ut illo nonnis transacto producat aliquid, indigens instantanee produci. Hinc etiam in praesenti praetentanda est via. Dici PossEτ. arisbduram continuum succe βυum v. gri motus es tempus resolvatur in Amnima phsua. Probatur simili argumento, quo probata supra conclusio secunda. Unde consequentet dico verb. gr. immotu . devinire poste ad minimum ; ita, ut jam qui1 quid illud Minimum motos non aequat, quies debeat esse , ω negatio motus successivi, & divisibilis. Unde velocitas motus inde erit, quia in vesiciori motu , mobile ut inquit Aristoteles multum in hauco , hoc est tempore movetur, occupatq; incerto tempore magnum spatium, hoc est in plura mi. nima divisibile, in tardiori autem motu, mobile parum, supple spatii, in magno, supplerem pore, occupat; parum inquam spatii, seu in pauciora minima divisibile. Quia vero de tempore speciales dissicultates habeti possunt, hae aut explicentur. Suppo No primo. Tempus non esse en litatem aliquam realem & physicam, condi stinctam a motu coelorum: & hoc est quod innuit Aristoteles ι tempus pendere ab anima & intellectu, sed solum homines , cum viderent aliqua durasse, aliqua duratura esse , voluerunt habere mensuram, appellarunt tempus. porro cum non atteneerint ad mensuranda haec quae hic & nunc sunt rham haec sibimetipsis mensura sunt, M prae sentia illorum , sufficientem sui causare potest cognitionem, sed attendebant magis ad ea, quae transierunt vel ventura sunt: Hinc Aristoteles tempus appellavit mensuram Mnumerum motus, secundam prius x posteri ut suppoNo secundo. Explicationem huius termini: mensura & numerus. Qui accipisti
potest PRi Mo pro numero numerante qualis est l. r. 3. SECuNDO pro numero numetato, seu pro rebus quae numerantur; ut unus equus,duo equi. Porro tempus cum sit menasura d urationum, necessatio pro numero nu merante accipe debet SuPPONO tertio. Explicationem hujus
termini: prius & posterius, & dico quod
cum homines vellent habere numerum' demensuram regularem, α cx alia parte volebant mensurare, ea vel maxime, quae fuera& sutura sunt, hinc quaerere debuerunt, id
quod eYtitit & extiturum est, idque aequa biliter quoad ostinea. Nam sicut numerus numeratus, si sit primum par, numerari non1 6test, nisi per numerum numerantem a. ita& durationes quae habent prius & posterius, numerari non potuerunt, nisi per id, quod notum cum sit, habet prius & posterius, idq;
aequabiliter ad certificandum nomines intra communionem vitae. Et pro hae mensura aeceperunt motum coelorum, qui factus est,& fiet, unde hoc quod duravit, pet omnes motus quibus Sol percurrit Zodiacum semel, dieunt illud durasse tempore unius anni, iblud autem, quod incipiet post duos decursus
Zodiaci, dicunt intra tempus duorum annorum futurum. Quanquam pressius loquendo i Ly prius , non pro solo praeterito tempore, nee Ly posterius pro solo tempore futuro aceipiuntur i nam in ipso praeterito uni
quae prius M quae posterius praeterierunt, in ipso item suturo sunt, quae prius sunt, quae posterius futura sunt, accipitur itaque prius& posterius pro applicabili pro eo, quod tam in praeterito. quam in futuro, sive prius, sivo posterius est.
Suppo N o quarto. Ad defendendam definitionem temporis , & ad dissicultates, quae pro compositione temporis ex solis instantibus proponi possunt , hoc tenendum esse.
fistotelice seu Philosophice , hoc est secundum quod dicit rationem prioris & posterioris , adeoq ue rationem completi, & ita tempus acceptum excludit rationem Nunc, 'rationem praesentjs , rationem Actia est id
que ideo. Tum quia , ut dixi. Omne de quo dici potest : Non nunc , excludit ra- . tionem Nunc ι sed quod importat rationem prioris & posterioris , importat rationem Non nunc. num de priori dieitus. Non est nunc,& de suturo , Non est nunc. hio tempus quod dicit rationem prioris&posterioris excludit lationem Nunci Tum quia id quod definitivὸ involvit rationem prioris &posterioris , desinitivὸ involvit extitit x existet, de eo autem quod est actu, non potest diei sub hac sormalitate , extitit & existet: &sieut est impossibile unum diem coexistere eum suis Σ . horis totissimul, ita inec potesteoexistere Nunc cum ordine prioris & posterioris , utrumque enim successionem , ne-eessarib lnvolvit. Tum quia Aristoteles q. phyc tex. 3 . insnuat. Nunc seu instans es.st quid imaginarium, quod autem habet rationem prioris A posterioris, non est imaginarium. Si cu N Do potest accipi tempus MathematicE , inadaequate , inchoat ' ve ι tanquam hoc aliquid demonstrabile, M
293쪽
ita accepturn, non involvis rationem prioristi .posterioris . . sed rationem Nunc, instantis. praesciitis A c. Et istud tempus Mathe-Waticc acceptum , non debet censeri rigo- rose loquendo inter partes temporis Philosophici. quia ei sic nccepto non Convenit ratio prioris & posterioris, cum tamen tempus
Philosophice acceptum, importet illam. imo rigorose loquendo nec deberet dici tempus Mathematice acceptum pars temporis Philo sophici, quia in quantis , quod habet rationem par is, repetitum commensuratur toti,
jam autem Uunc seu instans non potest commensurari, habenti prius & posterius. D nique dici potest, quod rigorose loquendo
non existat tempus Mathematicc acceptum,
dum enim dicit Aristoteles illud pendere ab
animi, hoc ipso illi existentiam , nonnisi intentionalem tribuit. Et certe cum tempus
non aliud in re sit, quam motus coelorum, crini hic , non ita sit rardus , ut tardior esse non possit. & cum non ita sit velox ut a termino ad terminum sine medio procedat, fit ut ille motus, non possit dici indivisibilis, consequenter nec icio pus, quod in re cit motus, erit indivili bile. consequenter nec habebit rationem 7 uncinec habebit jus ullum proprium existendi, utpote habens jus existendi nonni. si identiscatum motui coelorum, propriaque illius de condistincta ab aliis existentia , crit nonnisi imaginaria. Potest tamen aliquo modo & inadaequato dici,ratio Nunc,Tempus .ad eum modum quo puncta terminativa, in sententia admittcntium illa , spectant ad quantitarem, vel sub hac formalitate, quia Nunc cum jam praeterierit, habebit rationem prio ris, in quantum prius erit sequentibus Nunc srationem autem posterioris habebit, in quantum successit antecedentibus Nunc.
Sed quomodo verificabitur de tempore Philosophice accepto, quod extiterit vel extiturum est, si de Philosophice accepto non potest verificari Nunc existit e Imprimis verificatur haec propositio , cxistit motus non ita tardus, quin tardior dari non possit, & hujus verilicatio fundat verificationem quod extiterit vςl extitur uin sit. Rursus cam aliquomodo spectet tempus Mathematice acceptum ad tempus Philosophico acceptum, uti dixi, fit ut ratione hujus Hunc velificari
possit de tempore Philosophice accepto quod
Suppo No quinto. Quod quando creatur Angelus , anima producitur &c. nihil
tunc respondeat proportionatum tempore Ph i Iosophicu accepto, vel in motu coelorum, sed respondex tantum tempus non Philosophice sed Mathematicu acceptum seu tempus,
quod Aristotcles dicit , pcndcre ab anima. Quod autem nihil proportionatum respondeat in tempore Philosophicὰ accepto RG tio est; quia inter illud quod essentialiter di cit rationem prioris S posterioris , & intra illud quod essentialiter excludit rationem prioris & posterioris, nihil omnino adaequa tionis & correspondentiae proportionisque
deque valet, si dicas, respondere partes iam determinatas, hae enim alibi impugnatae sunt Et certe , vel ille partes indeterminatae sunt aequales, vel inaequales durationi intrinsecae productionis instantancae Angeli v. gr. si aequales, Ergo si duratio intrinseca productio. nis Angeli. est instant ea, ita& partes il lae , erunt insta uti a ; Si autem pars indeterm nata est inaequalisl cst inaequalis vel per deis.ctum commensurationis illi instantanea pro
ductioni j vel excessum si per desectunt. Pr
go datur initanti minus: Si per excelsum. Fr go dicetur res durare extrinsece , Ciam non durat intrinsece. Supponitur autem duratio intrinsecae illius actionis, nonnisi instan
lNFEREs primo. Posse Angelum in uno instanti anni hilari, in altero priori produci, neque tunc sequetur instans post instans in tempore Philosophico, quia in illo nihil proportionatum respondet, sed sequitur instans post instans intrinsecum , de in tempore Mathcmatice accepto seu quod pendet ab anima , sequitur post Num. nunc enim creatur, in immediatescquenti post, Nunc, anni
hi latur. Ad quod illustrandum potest etiam
hoc materiale exemplum astumi. Moveatistin udo , moveat cliam aliquis orbis celerri mus , quo casu . non rcspondet ullus tardus
motus orbis, testudinis motui, sed se habent sicu i improportionatum. Quae de hoc instanti intrinseco , & instanti extrinseco adferrii
possciat, praeter ante dicta, petantur ex materia de motu Angelorum ab uno extremo ad aliud, eo enim translata sunt.
IN F E R o secundo. Reflectendo ad materiam de inceptionibus S desitionibus rerum , in uno instanti intrinseω Mathema,ticoque temporis expellitur vetus forma, iaalio autem inducitur nova, in temporc ἀu
tem Aristotelice accepto, nihil Proportionuti tespondet. . INFBRo tertio. Quandonam Lacramenta
causant gratiam. Nam si Ly Qtiando, rei:
ratur ad ipsa vcrba, causant tunC, Cum cor
pletam habent significationem, completam autem habent significationem , cum ultim' sensibilia fiunt, humano modo io sim prola tione; incipiunt autem esse ita Leri sibilia,cum devenitur ad illud murimum, etoo A si1 diva da nondum est sensibile humano mocto , si adda , jam fit sensibile ; si autem Ly : Roancto , referatur ad ipsam fratram, Pro ML Prorat Piri
294쪽
lententiam , ac contra semcntiam Zenonis.
producitur, illa quia producitur tota simul, R E svo NOETu R. ponatur linea constant producitur in in stanti Mathematico . cui nihil tribus minimis A. B. C., ponantur rursus u- proportionatum tespondet in tempore Philo- niuscujus hie minimi duae partes, prior i. po- sophice accepto. Iterior α. hoc posito dici potest quod i. minimi A , tangat i. minimi hi ila 1. minimi Bitangit i. minimi C. consequenter nec sep netrant ficiuntque non penetrata extensi nem localem. Restat nihilominus explicare , qui ipsae partes medietatis minimi , si ponendae sunt inprimis objectiones, quae dantur, vel ipsi medietate, minimorum se
videntur aequε militare contra nostram Cootingant
Circa contactum Uiarum medietatum minimi. hoc dici potesst: quod illae medietates minimi. tangant se totis, non tamen se penetrant, qiuod ipsum sic explicaturi ratione contactus ut sic, non sequitur penetratio, ut expericialia & ratio probat. ex contactu etiam partibus , non sequitur penetratio partibus, neque enim digiti dum se contin- Objicietuκ primo. Posito quis i in resb- gunt penetrant se. Ad hoc ergo , ut vel ex lutione continui deveniatur ad praedicta contactu partibus, vel ex contactu totis, seminima Physica explicari non poterit, qui li- quatur penetratio, debet habere contingens ni a recta dividi possit in partes aequales, quod unum , rcspectu alius , intreitatem. Porro tamen fieri posse demonstravit Euclides. quando sς totis tangunt illae medietates, u-REspouis grust. Si ponatur linea tribus num respectu alterius iniceitatem non habet v.g. minimis constare, in aequalia fiet divico, propter principium aliunde superadditum, quia minimum, quod est in medio, duabus scilicet quantitatem, cuius taltem secunda med elat. bus constat, adeoque talibus quae rius effectus est impenetrabilitas. posita divisione per medium aequalitatem Quod autem dictum de quantitare supe fundent Si vero ponatui linea constans duo- addita, faciente ne medietas minimi materiae, bas minuitis Physicis medietate unitis mi- possit penetrare medietatem alius miniminimi. adhuc in aequalia fiet divisio, quia me- materiae , idem proportionaliter dici debet, dietas illa habebit se per modum medii com- quod faciat etiam sui medietates non posse
munis, intentum autem demonstrationis, non penetrari; sicut enim quantitas M sibi & alte-vetae ne salvetur aequalitas divisionis in linea ri adfert rationem extruitatis, ita & rationem recta, ii aliquid ponatur per modum medii impenetrativitatis.
Communis utrique. Quod ipsum illustrari Neque valet fidem applices, ostenden potest instantia, admittente, ex rebus&pum do quod puncta, quamvis se tangant totis, ctis continuati vis constare quantitatem si ea non se penetrent, non inquam valet si idemnim ponas lineam constare ex rebus A. B.&eae applices. Quia Zenonisis non admittunt puncto continuativo . illa linea in aequales quantitarem esse accidens superadditum, ut partes divideretur, quia illud punctum esset videre est in Arriaga. Rursiis sententia illo Per modum termini communis. ram, saltem perordinem adminima ipsa se c0Repeti etiam possunt superi sis dicta: de- tingentia paritatem cum nostra non habet. monstrationes Mathematicas non esse ab - quia illi in suis punctis medietates nullas a LIutas, sed ex hypothesi, nec Mathematicum mittunt, ratione quarum sat contactus una attendere, quod quantitas componatur ex medietate,quin fiat contactus alia medietate. Partibus in inlinitum divisibilibus vel punctis, Quanquam etiam dici posset, quod illae sed procedere v. g. ex sippositione divisibili- medietates se tangant partibus intransititatis in inanitum. Reperiuntur etiam Ma- ve, quia sunt partes totius minimi, sed non thematici qui ostendunt salvis demonstratio. partibus transitive , hoc est aliis divisibilibus bus poste defendi, quantitatem constare ex in se inclusis . . Planctis, multoque magis minimis. Proposu- Rursus circa contactum partium ipsius oram etiam lianc sententiam Patri Ricciolo medietatis minim si dentur, hoc dici pollet, G Socio ejus Patri Grimal si notis in Italia quod illae se tangant se totis , non tamen se Mathematicis censuerunt haec posse dici fal- penetrent. Ratio. Quia ad hoc ut aliqua vis demonstrationibus Mathematicis. dicantur sepenetrare, praeter intreitatem de ostici tu κ secundo. in dicta sententia bent semper vel actu , vel potentia habere ra non poste explicat quomodo ratio contactus tionem duorum. Sic v. g. duo Angelidi Post Ct convenire quanto. cuntur se ipsos penetrare, Corpus item Christi
295쪽
penetravit lapidem sepulchri, interveniebat. ria ante quantitatem non sit extensi,ubi emtique tunc ratio actualis duorum. Angelus narit quantitatem, redditur extensa: ita illa autem non dicitur penetrare seipsum, nec a- medietates minimii conjuncta alteri medie nima rationalis cristens in capite, dicitur e ,tati, ubi illud minimu emanarit quantitatem, se 'penetrata cum se ipsa existente in pede, acquirit divisibilitatem non in se, sed in illoquia nec Angelus, nec anima respectu sui ra- toto minimo. Porro non tam medietas mi tionem duorum habere possunt, cum ergo nimi componit quantitatem, quam potius spartes medietatis minimi, si dantur, rationem psum minimum, compositivum enim quanti duorum divisibilium habere non possint, quia talis. est ipsum quantum, ipsum autem Mini- divisio illis ulterius convenire non potest, a- mum, in se est quantum. Unde illi medie. lias vel aetii, vel potentia, daretur mi ous tali rigoro se , potius, competit esse in eo, quantitativum quantitatis minimo, ideo nec quod componit quantitatem, quam copa se penetraui. Et hoc principium supponit, nere illam. quod in illa medietate minimi, residuae maneant partes. Ut autem Natura illius medietatis Minimi intclligatur. Sit.
Cuppo No primo. Quod quando non jam ADDo. Quae hic dicta sunt , de ipsi
quanto,idem dici debet de quantitate, a ma teria separata, quod in illa sit minimum divisi. bile, sectilla divisibilitate, posita, jam non Gi;
quantitas, iam extensio, nec extreitas: cum
que impossibile sit manere rem sine sua essentia, si essentia illius auferretur, etiam illa res auferri debet, ita ut oppositum ne divinitus
quidem fieri possit; sic etiam posita divisio
ne . jam non manebit illud accidens exten divinitus fit divisio minimi quantitatis, sum, adeoque nec quantitatis accidςns, cum. connaturaliter loquendo, petit materia non que essentia quantitatis sit, descripta aliis ita conservari, sed si debet conservari, petit extreitas seu extensio, hinc quando non ma- reponi in statu emanandae actualiter quanti- net jam extreitas oc extensio , nec manetratis. Ratio. Quia omnis ellcntia, petit poni ouantitas, ita ut oppositum ne divinitus qui- nonnisi in statu, in quo saltem emanet suas ex dem fieri posse : Consequenter in his Prin se proprietates,&sic supposito quod poten- cipiis non devenietur unquam ad indivisibi. tiae animae distinguantur realiter ab anima lia ante quantitate, adeo ad componen si anima non possit emanare ex se potentiam tia quantitatem indivisibilia secus in sentea. intellectivam , & volitivam, ob violentiam tia Zenonis. Unde quam patitur, perit non ita conservari. suppo No secundo. Posito quod velit tamen ita Deus illam materiam conservare, pollet dicere quis, nullas illam medietatem
INFEREs. Aliter se habere minimum in teriae aptae emanere quantitatem , ω alit tminimum quantitatis, quia scilicet posita di visione minimi materiae, non est in dispensa minimi habere partes, nec tamen tunc deve. bile, ut conservet D Eus medietate Minimi iniendum in divisione continui ad indivisi- quamvis sine proprietate debita, salvabitur bilia. Quia quando horret communis Philo- primo essentialis conceptus materia: in me- sophia afferere,quod in divisione continui de- dietate minimi materiae, nempe ratio subje- veniatur ad indivisibilia, horret indivisibilia cti primi; quia autem salvabitur ratio extemquae contineant & componant quantitatem, si & extrei sabilis in medietate minimi , ideo sed uon indivisibilia secutura quantitate abla- in dispensabiliter petit post divisionem utra ta, cum etiam agnoscat divisibilitatem non- pars non esse, quia alias in quantitate stantentii ex suppositione quantitatis , materiae quantitate deveniretur ad indivisibiIta quod compete te, de quo supra actum. repugnat, vel ad semper dividuum, quod Hinc haec Propositio ' Devenitur tunc ad pugnatum est. in diuis bilia distinguitur : ablata quantitate lNFER Es item, quod longe ciliter laba Nego. vel si mavis dic, devenitur ad indi vi- beat Quantitas , quam alia acci cientia , si sibilia tanquam ultimo contentiva quantita- cundum se spectata, quia alia accidentia non iis, vel primo ejus principiativa Nego. De- indigent alio ad sui esse, secus quaricitas, id lvenitur ad indivis bilia hoc est ad dividuum, ex eo quia quantitas non potest calvari sina ultimo. Concedo. Unde illa: duae medie- extreitate. Et quia nihil respecto stat extrintates, ablata quantitate sunt formaliter indi- tatem habet, sed ex appositione alceticis. ira visibiles, divisibiles potentia, quod non com- si haec appositio non fit, jam non erit extra, petit punctis, divisibilitate illorum potentia- tas, adeo quo nec quantitas, dc Risia haec e li in hoc stante, quias conjungantur emana- tteitas non est, ablata mediate mirmini , idcibunt exseqtialitatem, quae illis in illo minimo nec est quantitat illa ablata.
adserrat divisibilitatem. Et sicut licet mate- INF E REs deniq; differentiam latinos is
296쪽
tentiae a sententia genonis, secundum hane responsionem , non admittendem partes in medietate minimi ι quia scilicet ultimum,
ad quod devenitur in resolutione Continui , est minimum divisibile, hoc se est quod componit quantitatem, separationeque posita, in dispensabilitest annihilantur illae duae partes , quia illarum essentia , est cum extreitate esse , quam tunc non possunt habere. Et sicut si pars albedinis non pollet esse albedo , an nihilari exigeret , ita illae partes an nihilari exigunt, cuin essentialiter ordinatae sint, ad actu extruisandum, consequenter hic deveniretur ad minimum divisibile ,- in sententia Zenonis ad indivisibilia. Deinde in sententia Zenonis compositiva sitnt indivisibilia , in hae sententia composita sunt Minima, adeoque in sententia Zenonis primo inchoativum Quantitatis est indivisibile, ultimo item contentivum. In hac autem sententia , primo inchoativum & ultimo contenti vum Quantitatis, est illud primo dividuum,& ultimo dividuum , hoc est Minimum Respiciunt haec illud principium. Impollibile est manere hoc, & non esse hoc, quod est, alias esset sine se , consequenter impossibile erit manere medietatem minimi extensio. nis , non ciuet cnim sibi ratio formalis extensionis , & tamen flantitas ex essetitia sua , est ratio formalis extensionis. Sed de medietate Minimi ut tentetur alia via discum
Pren di. Hinc suppos o tertio. Ut clari Is constituatutdifferentia illius Medietatis Minimi ab indivisibili materiali, adeoque etiam habente rationem molis , possent poni plures partes, quamvis a se non divisibiles, & ita se haben tes , ac se haberet materia omni spoli ta quan- titate & redacta in punctum , cujus una pars, non potest ab alia dividi separati. de sicut si illa Materia per impossibile non esset capax quantitatis , nullo modo dividi ponset , dataque una Parte daretur tota , ita cum illa medietas non sit capax, se sola quan-ν titatis oc divisibilitatis, nunquam poterit dividi, partitioncmq; admittere: de qua plural litate partium ita discurri potest. I My Ri Mis dici posset ponendam esse plu- a talitatem partium, vel enim plures illae partes sunt indentificatae vel non identificatae e Si. identificataei Ergo non plures. Si non iden tifieatae e Ergo plures. Dici deinde posset,quamvis videat D Eus: pluralitatem illarum partium, de distinctio-
ne tamen dilcurrendo , posset asseri , illas non esse realiter actuali tet, sed realiter po-i tentialiter distinctas Idque ideo quia debet Messe minor distinctio rerum , quae non ratio- ne connotati alicu)us extrinseci, negant separabilitatem realem, sed defectu orto exca,
rentia persectionis sibi debitae, de quia est mi nor distinctio potentialis quam actualis , iliala poni ideo posset; de sicut desectus separa iabilitatis absolutus , fundat negationem di stinctionis realis; ita defectus ortus ex carcntia perlactionis dc ineptitudine ad separari, orta non ab extrinseco connotato, sed ut dixi
ex carentia persectionis sibi debitae , de a se emanabilis, fundare debet distinctionem Minorem adeoque Potentialem. Dicuntur avia
tem illae partes potentia distingui, non quod actu sint aliquando distinguendae, sed quod
habeant vim dc potcntiam mole sua exclu dendi a se indivisibile Mathematicum. Nomine autem ipsius penetrationis, ex jam di ctis supra, non intelligitur rigorosa penetratio, quae est introitas eorum, quae habent potentiam ut actu dividi de separari possint, sed intelligitur sola occupatio ejusdem spatii, competens moli condistinctae ab indivisi bili
Mathematico, non tamen habenti, tantumqtiantum requiritur , ut illud evadat primo quantum, hoc est ut evadat minimum quan titatis, frequentius tamen appellamus hoc pe netrationem, quia nomine illius vulgo sumtiatur in eodem loco existentia cum tamen de beret dici non nisi, partium non exercis abilium in eodem loco positio. Suppo No quarto. Sive inter illas parates sic distinctio realis actualis sive potentia iis , non tamen videt D Eus divisibiles illas esse, quia non potest distormiter objecto vi iadere, illud autem objectum, ut dixi, non est divisibile. Rursus cilin ita sint illic plures partes, ut sint penetratae . non potest, D Eus designare hanc. quin designet omnes, in se penetratas. Quanquam de partibus his dis eurrere, Jam non spectat tunc , ad materiam de quantitate, sed S ad hanc quod materia de so adserat, partes entitativas. Suppo No quinto. Non esse dicendum quod in distinctione partium cntit itivarum materiae , repetibilis in medietate .minimi quantitatis, sit procedere in infinitum. Ratio. Tum quia non minus esset distinistion umin illa minimi medietate, quam in tota possi bili materia de quo argumento supra egimus. Tum quia de divisilitate vel acceptibilitate partium , Munquam agunt Philosophi , nisi
per ordinem ad quantitatem , hancque in in finitum acceptibilitatem erundem , non diiscunt convenire materiae, sed quantitate, quae quia non continetur in medietate Minimi pecilli etiam ex principiis oppositorum adferre debet dilfinitionem partium in infinitum. Tum quia quamvis concedatur , quod non sit procedere in infinitum in distinctione paratium entitativarum, non sequitur mat etiam
componi ex indivisibilibus, seu indistinguibilibus partium entitativarum , nam quana
297쪽
in tanti pili res Mereurii non possint fieri eghoc ligno, non sequitur lignum componi extintis Mercuriis, sed sua entitate stare, ita vel ita magna, penetrata tamen ι & nisi accedat pluralitas entitatis, non erit divisibilis, quia nec quanti anda. CozLiCε, hanc responsionis partem admittere in illa medietate Minimi partes ut evitet puncta Zenonistica , non admittere autem separabilitatem, partibilitatem adeo que assignabilitatem partium, ut evitet divi, sibilitatem in infinitum, cum ultumque hocai gumentis evincatur : medium ergo erit dicere quod dentur in illa medietate partes po-toatra plures. sed non divisibiles, assignabi. Ies, &c. Etsi occupante Angelo locum di visibilem non possunt in Angelo divisibilitates poni: ita habente medietatucilla partes, poterit poni pluralitas , sed non divisibilitas nec assignabilitas : & quidem loquendo de
partibus medietatis minimi materiae, de illa
dici potest quod habeat partes, sed non porc nresse solis emanare quantitatem , loquendo autem de medietate Minum ipsius quantitatus, habet illa partes in quibus solis non sit vis extendcndi aliud,nisi ex accestu similium partium. & nisi illae accedant. in dispensabile est ex dictis ut maneat in rerum D. , tura Quan titas .ictualis. Sed de distinctione hu)us sententiae a renonistica,etiam iusta.
Continuatur flutio Objectonum. .
O icilii R. tertio. In hac sententia non esse explicabile quis effectus formalis tribuatur illi minimo physico.
R E s p o N DET u R. Tribui illi extensionem partium Minimi in ordine ad se, tanquam effectum sorinalem primarium, Sc extensionem in ordine ad iocum tanquam effectum secundarium,ita ut vi quantitatis, quae esse illud minimum occupet minimum loci divisibilis. OsiiciTu R quarto. in hac sententia non polle explicari qui fieri possit rarefactio. RESPONDETu R, in multorum principiis pollet heri ratcsactio per intromistionem corpusculorum minimis illis unitorum, vel per superadditionem qualitatis, cuius sit effectus f. rmalis major occupatio loci quam posset occupare a sola quantitate sibi connaturali, qua ratione in quacunque sciatentia salva tur negatio bi locationis, eodem modo in praesenti salvari debet: nec jam posita extensione maiori in Oidine ad locum quae provenit i ra-titate , sequetur divisibili tas plusquam in duasi edietates minimi , quia ad divisibilitatem non iussicit Iola extensio major,sed conditioentitatis, & sciri Angelus occupans sphaeram divisibilem dividi non potest, ob negationem absoluid partium, ita oec dividi poterit illud minimum, plusquam in duo dimidia,Ob d fectum sussicientium ad divi j. OBJici Tu R quinto. Ponamus poni aDEo lineam rectam, quae desinat in medi talem minimi Physici, ponamus rursus minimum physicum , demittat DΕtIS in
medium illius minimi , lineam dictam .uo casu illa linea assignabit sibi partes me-
ietatis utriusque dc non unam aliquam
medietatem. Ergo assignitio illa sutida bit divisibilitatem partium uniusculusque
R Espo NOE Tua. Ex hac sui possitione sequi duo contradictoria nempe de applicari per medium minimo quantitativo illam lineam desinentςm in medietatem minimi Mnon applicari per medium. applicari quidem ut sui ponitur ; Non applicari autem, quia ex dictis huctenus , in illis medietatibus non dantur alia dimidia, quid ergo illi lineae respondebit 3 Nihil proportionatum : Nihil enim medio minimi in mea: etatibus minimi ab utrinque sumptis proportionar in respon dere potest. Et sicut nihil proportionale respondet, si supra tabulam constantena partibus in infinitum divisibilibus , ponatu n-
divisibile Mathematicum . vel si collocci se Angelus supra planum redactus ad punctam loci, ita & in praesenti idem dicendum.' OBl t c i xu R. sexto. Etiamsi detur mini muni Phy sicum, tamen conceditur posse dari
medietas minimi. quae debet esse minus qui smlnimo. Ergo cum minimum Physicum habeat aliquid minus se, etiam medietas mi nimi habebit aliquid minus se. Rhspo NnETu R. Dis paritatem esse,quias ponatur dari minimum divisibile, sed non ulterius, ultra medietatem non dabitur Proce sitis in infinitum in divisione continui, qui processus sis pra impugnatus est ι Si autem cli retur adhuc ipsius Me die tatis mediems. ω siculterius, dat e tur processus in infinitum iri di visibilitate, quod supra impugnatum.
R ursus ut dictum supra, duplici via discurritur de ista medietate minimi. In primi quod ,illa medietas non habeat partes, M secundum hoc principium dici potest i Dispari tatem esse. Quia cum illud minimum habeat partes, bene in illas dividi potcst. Quia autem medietas minimi, partes iam non habeat expositione istius responsionis quq no impugnatur ideo illa medietas,in minus iam, dividi nopotest. Deinde de eadem medietatem minimi ita discurritur, ut ponatur, haberi qta idem illic partes sed non quantabiles, non di visibi tes se selis. Hinc cum minimum confici quantabili, dabitur in Minimo Physico medictas,
298쪽
. 1 non dabitiit uterr in medietate minimi, tan-C quam non qxiantabili', adeoque nec divisi bili : nec separabili ut dictum supra INSTABis. Quia non tantum ulna, sed etiam iemiuina , non est quid indivisibile Physice , nec est punctum , ideo datur ulnae
non tantum medium , sed etiam datur medii ulnar, aliud medium. Ergo etiam quia medietas illa minimi Physici non est quid indivi sibile physice, nec est punctum, non tantum ciabitur mcdietas mininii physici, sed etiam aliedietas, medietatis minimi physici, alias si
illa medietas nullas omnino habet partes, coincidit cum puncto atq; ita ex duabus omni rio indivisibilibus medietatibus,seu ex duobus Punctis: componetur minimum Physicum. RE; PONDET ust. Hoc argumentum p xere non illam partem praetentatae responsionis, in qua diximus in medicta te minimi ponse poni partes licet scipsis non quam tabiles, non divisibiles: hinc si placeat arguenti potest
tenere hanc responsionem. Red nec expugnataliam praetentata responsionem, quod scilicet in medietate minimi nudae dentur partes. Argumento ut ponitur. Negatur An recedens, nego enim non deveniendum indivisione ulnae ad aliquod minimum quod jam dividi non possit salva quantitato, cujus oppositum supponit arguens in suo Antecedente sHinc illud aut negari debet aut distingui sic, quia non tantum ulna , sed etiam semiuina non est punctum , ideo datur non tantum ulnae medium , sed etiam medii ulnae medi uni, ita ut sit semper procedere ad tales medietates Nego Antecedens. ita aut non sit procedere Concedo Antecedens SI Nego Consequantiam. Quare autem licet dentur in minimo mediata res,non dentur in medietatibus medietates & ex argumento supra posito Mox dictis inaediate ad obiectionem colligitur. Nec inde sequetur componi quantitatem ex duobus indivisibilibus, sed componitur in nostris principiis ex minimo eoq; divisibili, habenteq: illas duas partes,& quidem ejus natu rae , ut iit impossibile manere unam in rerumitatura sine altera,utpotὰ sine qua divisibilitatem extrcitatemq: adferre non potest , cum tamen de essentia quantitatis sit esse extreisativam. Hinc in divisione continui non devenitur sal va quantitate, nisi ad minimum divisibile tanquam compositivum continui, cum tamen in sententia Lenonis deveniatur non
nisi ab indivisibile. Quae ipsa objectio multo minus urget si ponatur quod in medietate minimi sint partes, sed non assignabiles, non divisibiles, sicut nec sunt assignabiles , nec di visibiles in materia habente partes, si spolietur omni quantitate, & quae sint hoc solo partes,
quia mole sua cntitativa, natae sunt excludere
indivisibilo Mathematicum. Unde rigoroauloquento in his p sncipiis non devehietur ad duo indivisibilia, haec enim supponunt communiter pro punctis , sed ad unum divisibile non ulteriit, dividuum. Vide superius dicta Puncto Dissicultatis secundo , Supposito se
Osiiciet ut septimὁ. Haec sententia gravissimas dissicultates tam in sententia Zenonis , quam in senteritia Aristotelis non evadit. RE et poND ετ v K. in sententia Aristotelis maxima est Dissicultas, divisibilitas in in fiani tum , contra qu4pi processit argumentum supra a nobis fictum , cum tamen in divisone continui per nos deveniatur ad minimum, non ultra salva quantitate divisibile. In sententia autem genonis dissicillimum cst argu mentum Aristotelis quomodo se pulicta illa tangant. In principiis autem nostris unum minimum Physicum , tangit aliud , sui medietate r Hinc haec graviora, & alia similia
lNsTA sis. Aristoteles definit Quantum, quod sit in ea quae insunt divisibile. R E s PO N DETun . Sicut desinitur homo de finitione physica , quo si constet seu componatur ex corpore de anima, nihilominusposita separatione , jam non constat Homo antisma & corpore, sed constat salvo esse hoministi ita Quantum . est in ea pilae insunt divisibile, sed eo usq; quousq; manet Quantum i Et ita v. g. manet divisibile in decem Minima, postea in novem, &quia unum minimum ultimo cum tinet quantitatem , 'hinc illo ablato,non erit jam necesse ulterius manere divisibile. rotantur quaedam ad explicanda hactenus dia
Per nos materia spoliata omni quantitate redigerotur ad punctum indivisibile . aece
sit autem quantitatis extendi poterit. Nihilominus uni pedalis materia , non est capacquantitatis centum pedalis, idque ex eo, quia spoliata omni quantitate materia, supponitui habere partes entitativas aptas ab extendi. iam autem uipedalis materiat non habet partes entitativas, quae possit vi quantitatis fieri centum pedalis , alias antequam fieret ceta tum pedalis, deberent supponi partes pene tratae sub quantitate unipedali, aut replicatae incentumpedali aut rarefactae.
Quando item dicimus quod a Minimo , Physico, non possint accipiunum indivisibile, loquimur de invisibili quod sit sui peradditum ipsi minimo in se consistenti nam per nos, ut insta constabit, neque terminativa pun
Licet ponamus constare illud minimum duabus medietatibus de quibbstina respondendiva dicit: Quod illae medietatet non habeant partes, casu quo ponatur linea tribus
299쪽
minimis eonstans fieretque divisio aequalis, quia nempc divisio caderet in Minimum quod eli in medio duabus medietatibus constans, jam una in divisibilis medietas demeretur quidem ab alia , sed quia adjungeretur
huic, vel illi minimo adhuc esset contentiva
quantitatis. Nec ta men a minimo auferretur per nos indivisibile, quia negavimus a minimo Physico posse separata punctum ali quod , quod edet supperadditum , haberetque se per modum terminativi aut continuativi.
CONCEDO tenere Nos, in una respon dendi via, quod singulae metietates minimi in se spectatae sint indi vis bilcs, 3c singulae in se ii onquantae, sed ex accessu sui ad invicem quantis antur & extreinuantur , & ex hoc iam se penetrare non poterunt, Nam licet paxtes, materiae spoli itae quantitate, sic pcnettent, quia tamen illa: ipsael, nedietates una sumptae, Iunt in quantitate ipsa quantitas, ideo in illo Minimo non se penetrant.
Quando ad obiectionem secundam dici
mus , quod partes medietatis minimi rationem duorum divisibilium habere non polline, non intelligendum est de partibus ipsius metminimi,nec dicimus duas medietates,non habe re rationem duorum, sed id dicimus de par. tibus medietatis, si dentur. Non est insuetum corpus ante animationem dicere animabile in potentia, S in ntantum appellare animatum ipsum totum ιIta dici potest in potentia unam mcdietatemst inimi esse divisibilem , licet nonius ex accessu ut ita dicam alius medietatis, reddatur divisibilit. Licet haec locutio non in o a. niphrosi semper teneat. ipsum autem Minimum debet dici potius actu divisibile, quam
mere pi tentia divisibile. uando interdum dicimus medietatem In inimi habere partes, non tamen partibili ratem illarum, interdum dicimus illas medietates non habere partes, hoc ita accipiendum est, quod scilicet hic duplex praetentetur via discurrendi de istis medietatibus, adeoque non est haec doctrina collective sum eda, alioqui esset contradictoria, sed problematio con, &aut haec, aut illa, tenenda est via.
in via haec quae docet ha beti in medietate minimi partes potentia, non tamen de signabiles, non sequitur ex eo, quod sint partes potentia, esse iam divisibiles. Nam quod Mercurius qui est potentia in ligno, per Aristotelem, polle designari, id ex eo est, quia illa
I otentia habet insc&co itinet, aptaq: cst de se continet e & quantitatem & extreinsationcm quod non covcnit secundum dicta, partibus illis mecheta is minimi si dentur.
Est quid in velum quod si agens , Minimum Physicum quantitatis diu serit, jam
amplius non sit futura in rerum natura quan titas illi minimo contenta: Sed negatur Posse hoc viribus naturae praestate aliquod agens. ut dictum supra Dissicultate prima. Si tamen etiam divinitus divideret agens ipsum minimum materiae, dixi, posse adhuc materiam servari, adeoque posse illam non annihilari,
licet petat, non conservari in rerum natura,
sine tali pallione. CONc Eoo Eisentiam quantitatis esse, Ea
bere extreitatem partium, quousque manet
quantitas. Concedo quod qua libet paucontinui, habeat essetiam quantitatis, sed eo usq quousq, habet rationem partis continui, cd rationem partis continui non habet nee habere potest, nisi quo usq; durat ratio mini mi quantitatis ἐ&sicut licet quaelibet pars a quae habeat essentiam aquae,nihilominus si se paretur sol ma aquae a materia aquae, jam non manet essentia aqua, si nec manet quantitas
non manente minimo quantitatis, adeoque nec dubet residua manere extreitas partium.
C O L L i C L S primo ex dictis Pet Quid di
ferat haec sententia a sententia Zenonis. Nam imprinus ipsum Minimum physicum, est divisibile, puncta Zenonis indi vi sibilia sumendo una utramque Responsionis partem. Rutius in parte illa respondendi, quae docet in me dictatibus minimi inesse partes licEt non ulte
risi, assignabiles, divisibilis &c. Hoc ii soponitur distinctio a punctis Zenonisticis, qua carent pari ibus. in modo autem illo respo deridi qui negat illis medietatibus pati ,
adhuc haec sententia distinguitura sententia Zenonis. Tum quia non idae medietatesin divisibilus componunt quantitatem, sed illud minimum dividuum non .ulterius divisibile, ut supia dictum. Tum quia in sententia Zenonis devenire est ad punctum quorum unum quodque s paratim habet jus existendi, in nostra Sententia devenire est nonii si ad Minimum. Nam ulla illatum medietatum habet ius existendi, si separetur ab alia. Unde non devenitui in divisione continui ad illas medietates, sed nonnisi ad minimum. Tum quia in sententia Zenonis punctum se ipso de quantitate participat, in principiis nostris de quantitate non participat nisi Minimum. In Principiis Zenonis primum. punctum primo inchoat quantitatem, ultimum punctum ultimo continet. In nostris principiis quod primo inchoat quantitatem est Minimum, Aquod continet, est itidem Minimum idque divisibile. Et quia res in id resolvitur, ex quo componitur,hinc in principiis Zenonis, retoruuitur quantitas in punctum s Per nos autem non resolvitur in medietatcs Minimi sed i Minimum. Et sicut male quis inferret coni poni continuum nihilo, quia sublato pun ultimo in sententia Zenonis, vel onanibus rata
300쪽
tibus , in sententia Aristotelis, manet nihil, Mathematicum temporis , quod solum esset ita nec quisquam inferre potest , componi proportionatum, sed existit tunc, Nunc Phy Quantitatem in nostris principiis per indivisi, sicum, adeoque Nunc non proportionatum. bilia, eo quod ablato ultimo si visibili, nihil IN TAvis, Non respondet illi productio ulterius dividuum mane t. ni aliquid divisibile. Ergo indivisibile. H eu
Coi Lic Es. In nostris Principiis, instan . enim sunt contradictoria. laneis actionibus, durationibus, anni hi latio- REsPOND uri. Non esse haec duo conanibus, motibus di retis, a Termino a Quo, tradictoria , sed haec ciunt contra dictoria. ad Terminum ad Quem sine medio, &c. nihil Non respondet divisibile, respondet divisibi respondere propo tionatum in ipso tempore, te , Ver que crit negativa , affirmativa fati a.
. Di CE s. Respondere aliquid proportio Datum, est, quando cxistit tempus, vel aliquid temporis , idque vel divisibile, vel indivisibile. Sed quando v. gr. instantanec pro- sed ad velificandam illam negativam, sussiciet quamvis dicatur, non respondere aliquid proportionatum, negando quod rcspondeat indivisibile Addo ulterius , Non divisibile, esse Terminum nonnisi negativum, adeoque Hucitur gratia, existit tunc tempus, vel aliquid contradictorie oppositum divisibili. Sed hutiet Cmporis , divisibile, vel indivisibile . Ergo
quando v. gr. producitur gratia, respondet a- aliquid proportionatum. Quod Argumentiam est in Galent. REso ONDETu R. Argumentum hoc,non
esse in Caleni figura. Ratio. Quia in Galeni figura, hoc quod erat praedicatum in prima
Propositione , ponitur pro praedicato in se Terminum indivisibile , ex suppositione arguentis, et se Terminum positivum , impor tantem aliqua Entitatem realiter distinctam. Quod additum ad varia in hoc genere servire potest Quodsi ita formes contradictoriam. R spondet indivisibile , non respondet indivisibile. Assirmativa crit falsa, vera negativa Cianda Propositione,quod in praesenti non sit. sed illa Veriscabitur , quamvis dicatur nihil Quod si dicas esse hoc in Galeni figura , sed proportionatum respondere tunc. Et sicut Don in priina, suppono hujus oppositum de- ex hoc negativo termino et est non album monstrari a Dialecticis, quod scilicet, nulla sit non est licitum inferre: ergo est nigrum i ita Mfigura Galeni nisi prima, quae teneat. Hoc ex hoc termino: non res 'ndet divisibile, licitam Argumentum., non ost in siccunda figura , quia nulla praecessit negativa. Non eciam est in tertia figura. Quia non servatur,Tertia Bis subjicit,consequenter nego,hoc argumcntiam elle in forma rigorose collocationem te minorum spectando. citum non erit inferre. Ergo respondet indivisibile. item ex hoc termino non respo det indivisibile, licitum non erit inferre: ergo respondet divisibile. Quae omnia in hoc
fundantur, quia sicut datur Medium inter, Non album S: Nigrum, ita datur Medium,
Caeterum si praedicatum primae propositio ' inter indivisibile dc Divisibilo , nempὰ Non
Hisponatur pro subjecto in eadem, erit argu - proportionatum.
mentum in prima figura. Di i jῖ' ' ' QUAESTIO VI
ando collocatione terminorum, qui*quan- lo servatis iisdem terminis, & in tento, quod probari debet, vitium oritur ex sola materialint ans politione terminorum, debet Argumen-xo categorice responderi.
Hinc dico. Quod tunc quando instan ta-
V. gr. causatur Gratia, non existat com
mensurativo tempus , vel aliquid temporis ue
plicatur quid sit coniiuuatis t
Quia post puncta continuativa vel sequitur pars vel punctum ξ Si quia tempus de aliquid temporis desinitive in- punctum Ergo tota quantitas componetur volvit prius de posterius ; quia autem in in- ex punctis, Si pars: Quaero estne illa contia nantanea productione v. g. gratiae, non est nua vel non. Si contiuua. Ergo continua quidquam inclusi viam prioris, & posterioris, tionem habet independenter a puncto.a Era ideo, nec existit tunc tempus, vel aliquid tem- go dc tota quantitas poterit continuationem votis, commςnsurative; sed existet tunc tem 'habere M non is puncto 1 Si autem pars illa non sus, hoc sensu : quia ab initio mundi usque est continua, quid erit in continuo continum cinc,non erat quies coelorum, Minterim pro- um. Et si illa pars non est continua. Ergonee
Hiacta est gratia. Non etiam existit tunc indi- divisibilis sola enim continua divisibilitatem visibile temporis, quia indivssibilia,sive termi- propriam ut suppono habent. Unde etiam Mativa. sive continuativa, infra negantur. no dicuntur proprie duo Angeli dividi, quana In idem recidet si dicas conformiter, ad di- do localiter a se separantur. a superius quod scilicet, Nunc Mathemati- REsPONDEBis continuam illam isse par .po productionis gratiae, non respoudcar Nunc tem, scd continuatione habita vi illius puncti.