장음표시 사용
471쪽
Afib subsequitur ab ipso animo separatio. Nam
anima,ut corpus informet,requirit certa in ipso
dispositionem, quae si per aliquod agens dissoluatur,nonPoterit in eo permanere. Agens auignaturale nihil eis cere potest propter quod ani- :ma necessario creetur, & corpori uniatur: nam licet corpori perfecte organizato Deus ipse animam semper infundat, non tamen necessatibsuppletur,seu ex necessitate naturae, ut putauit
Philosophus: Sed merὶ contingenter,& libere quemadmodum praecinit Psaltes Regius, On nia quaecunque voluit fecit Dominus in coelo,& in terra intellige cum Augustino extra se)
Ouocirca corpore qua tumuis organizato pOtetit Deus nullam ei infundere animam. Et si dixeris Chtistum saa passion ne nihil meruisse,
cum ex praedictis necessario paterctur: Respon as, hi detur quempiam mereri posse nedum per actus -ρὸν ea ab eo liberὸ elicitos, sed etiam per ea quae nullo non modo Vitare potest, patientissime ea sitfferens, IMIunte με quomodo martyres olim merebantur. Insim et vo πης volens ea, quae aliteri se habere nequeut,ut cum quispiam amore amicitiae Deum diligit, expetens ac volens eum esse summe iustu, bonii, sa- πρυ-pientu &c. consimiliter peccator nolens se peccasse meretur, licet id efficere nequeat, cum ad praeteritu nosit potetia. Sic igitur meruit chri-Jhus libere acceptans passionis calice a patre sibi propinatu, seu sufferens passionem qua inpedire suppositis praedictis ut homo nequibat pro
472쪽
habeo ponendi: Respondetur hunc locum ira esse intelligendum,quod Christus, ut Deus pos set a seipso homine, hoc est a sua humanitate animam separare, non autem ut homo id poterat. Proferes forsitan quod ibidem subsequitur,
H oc mandatum accepi a patre, no aute accepit Vt Deus, ergo ut homo accepit mandatum po- nefidi animam, igitur subiacebat eius facultati non mori. Respondetur qudd accepit mandatum patienter sufferendi mortem,ut homo. Sed . quomodo cum clamore valido emisit spiritum, nisi voluntarie mortis causam praeuenerit λ Hic sane duo stini obseruanda. Primum clamor ille validus in hora mortis, qui miraculose per vi tutem verbi fuit factus, purus enim homo id non potuisset. Alterum est animae a corpore
separatio p er passi onis violentia, & istud naturale fuit supposito semper miraculo illo , pex
quod gloria animae non redundabat in corpus cuius postmodum miraculi si volueris ratione habere, profecto miraculose omnia Christus passus, quantumuis essent naturalia. Quapro ter etiam caecus a Christo illuminatus miracuose videbat,si spectes miraculii necessario praesuppositu in: Sin causas ipsas visionis consideres, nempe potentiam & obiectum, naturaliter
videbat. Hoc modo dicendum est de Christo. DI ST IN. 1 . QVAE. VNICA.
473쪽
LIBER TE L et IV s. et ' Vemadmodum assertore Damasceno, Lib.Le.14.& habetur, firmiter tenedum est duas in Christo esse naturas, & unam hypo- Distin 1. st sin, ita quoque concedere oportet veluti ex p F m illo consequens duas esse naturales harum naturaru proprietates, & utriusq; nam rae potentias, atqui naturae rationalis perfectissimae potentiae sunt intellectus, & voluntas creata ratione humanae naturae, & ratione diuini intellectus, &volutas increata. Huic accedit quod in Chi isto semina gloria,& fruitio secundu humana naturam ex resolui. I 3. huius, omnisque scietia ex re solui. I . huius. Haec autem esse nequeunt nisi
in intellectu, & volutate. Habebat pinde Christus duos intellectus, duas quoque voluntates. Deinde si exquiras an in Christo esset unica voluntas creata, haud dubib si volutas Jprid dicatur,ut puta in quantu est appetitus intellectivus, unica in Christo erat humana voluntas. Sin au tem sub ratione generali esse accipias , scilicet appetitu quociique, duae erunt, hoc est duo appetitus, intellectualis videlicet & sensitivus, de tot appetitus sensitivi, quot in nobis sunt,nepe unus interior, de quinque exteriores. Posses insuper ambigere an voluntas naturalis, & altera sint duae distinctae potentiae : Sed cum appetitus naturalis cui usib et rei, nihil aliud sit quam eiusdem naturalis inclinatio ad propriam perfectionem quemadmodum lapis naturaliter inclinatur ad centrum Sc huiusmodi inclinatio non distinguitur reipsa ab ipso cuius est, consequens est voluntatem, ut est na-
474쪽
tura, id est ut inclinatur ad ea quae sunt sibi comoda, non distingui reipsa a voluntate Iibera, sed est una, & eadem p otentia quae diuersis res- pectibus dicitur naturalis, & libera: Naturalis,
ut fertur circa suum c5modum,perinde ac aliudens naturale: Libera vero ut liberos suos elicit actus potens elicere, & non elicere,& ab omni actu cessare.
DI ST IN. 18. QVAE. VNICA. Vtrum Christus meruerit in primo instantist a conceptionis Θ Eritum est actus interior, & exteriori a creature rationali libera,& in gratia existente elicitus, cui ex debito iustitiae ratione acceptationis diuinae merces correspondet danda vel ei qui meretur si eget, vel alteri pro quo meretur. Ex quo facile colligimus quempiam pro altero me reri posse , contestantibus id sacris literis de paraclytico dicitur, Quorum fidem ut vidit &c.& apud Iacobum, Orate pro inuicem ut salue mini, & apud Paulum, Adimpleo quae desunt passioni christi&c. Porrb omnis meriti radix ex parte merentis consistit propriξ in affe- ctione iustitiae ipsius voluntatis, quae est libertas voluntatis non absolute sumpta, sed quatenus clicit actum conformiter regulae inferiori: Non quidem in quantum ordinat affectionem commodi in Deum, sed quatenus assicitur amore amicitiae erga Deu, cum videlicet com-
475쪽
placet illi,& expetit Deum esse bonum, sapientem,omnipotetem,iustum &c. Hoc est creatura rationalis praecipue meretur diligensDeum in
se super omnia,non propter beneficia ab eo suscepta,aut suscipienda, sed praeciic ob eius perfectiones. Et deinde desiderat sibi, & aliis Dei vi- fionem pariter & fruitionem, per quae illi coniugitur : Et hoc quidem non absolute ut mali Angeli sed cum debitis circunstantiis, praecipue
ut Deum alligat. Affectionis autem commodi voluntas assicitur proprio bono, & nonnunquainordinate,nisi reguletur affectione iustitiae, hoc est, nisi conformetur dictamini rationis natura - .li,vel dictamini supernaturali, quod est fides ipsa,& voluntas diuina. Id eoin ipsa non consistit primo, nec aliquo modo, nisi referatur in ultimum finem. His suppositis dicitur quod Chri- Christiustus meruit per actum illum interiorem volun-m Mi talis,licet esse beatus , quia secundum partem sensitivam, & portionem inferiorem voluntatis fuit viator,&passibilis. Quocirca multa habuit ' ... obiecta praesentia sensibus,&portioni inferiori, quae potuit libere velle, & acceptare contra affect ionem commodi, & habere actus imperatos conformiter ad illud velle, urieiunando,Vigilando, orando &c. Beati autem quoniam secundum Vtramque portionem sunt coniuncti ultimo fini,dc affectivae iustitiae fruendo Deo,&affectione commodi, quia sunt coniuncti summo bono , sic quod nihil contra affectionem - .commodi poteli illis accidere nec quidpiam pδ hui'uim ti valent .Idcirco mererr nequeunt. Et quamuis inI.
476쪽
beati Jc Angeli exerceat bonos actus cirra nos,stiuaulantes nos ad bonu, retrahctes a malo,cohibentes a nobis Sathanam, orantes pro nobis,&c, nec tamen propterea merentur.Nam illi actus sunt inclusi in illorum beatitudine, hoc est Deus ipse vult, ut ea faciant propter summam felicitatem, quam eis contulit, de non propter aliam mercedem , quam velit illis dare, Non sic autem de Christo, quia eius actus decreuerat pater, tanquam meritorios acceptare: Quia licet Christus sic fuerit coniunctus fini,vi, non potuerit peccare, non tamen quin posset pati. Praeterca diligendo matrem , & alios Apostolos, & alios amicos in Deum, & inimicos propter Deum, merebatur. Praecipua tamen,&vltima latio quare Christus licet esset beatus, me- ruerit cum tamen alii beati non mereantur est voluntas diuina acceptans actus ipsus Christi, & non beatorum. Congruentia vero assi
gnari potest, propterea quod Christus non eΩ. set omnino intermino sui dictum est sicut rip beati, qui nihil pati possunt, Potuit etiam me-
- reri in prina o instanti suae conceptionis, cum
haberet omnia ad meritum requisita, Vt pura voluntatem perfectam, summam gratiam, obiectum praesens, δύ nihil eorum impediebatur: quamobrem potuit elicere actum beatificum.
Quod probatur ex Augustino dicente, Splen- esset
Libri I, A dor genitus ab igne esset aeternus, si ignita enTN it si taeternus : Igitur res, & operatio eius ros' suntesse simul pro quocunque instanti : Non a Urern eruit Christus propriam fruitionem
477쪽
Sed quemadmodum summa gratia sine meritis fuit illi collata, sic etiam libere sine aliquo merito praecedente Deus ipse coniunxit eius volun- Christistatem per fruitionem ultimo fini,quod non ab . non meruis surdὰ elicitur ex Diuo Augustino, dicente qubd p pr summa gratia est quod homo in unitate persionae est Deo colunctus,qui licet loquatur de gra- h .eq. s. tia unionis, hoc est de gratuita Dei voluntate kniente naturam huius, verbo diuino, tamen ad illa unionem sequitur ratio ipsa fruitionis. Ideo fuit summa gratia absque meritis praecedentib' habere hanc Dei fruitionem flammam creaturae
possibilem. DISTINC T. 19. QS E. VNICA.
Neruitne christus ommb asgratiam. oe gloriam una cum remisione culpae Gr poeme Ic primum obseruadum venit incarna-
I Ulla tione Christi non fuisse ab aeterno pra
uisun aut ordinatam occasionaliter, seu
propter peccatum primi parentis. Na etsi is non peccasset, nihilominus filius incarnatus fuisset, Christin ut ostensum est Resolui. Quaest.vit. Distinct. huius. Siquidem quemadmodum Deus imme nois Usn- diate , & prim d videbat, & expetebat ab Assii. aeterno finem omnium clectorum , Sic inter electos cum Christus esset fini propinquior, prius caeteris praedestinabatur. Fuit autem hac in praeuisioneis ordo non quidcm ex par- Potissimate ipsius Dei, cui nihil est prius, aut posterius, Domi ordo. sed ex parte ipsorum praemissorum) Prius enim
478쪽
Deus intellexit se sub ratione summi boni. Infecundo vero signo icti instanti Omnes creaturas cognouit : An tertio electos praedestinauie ad gratia,& gloriam,nullum actum circa reprobos habes. In quarto omnes praevidit in Adam casuros & electos,& reprobos. In quinto prae-uiclit ac praeordinauit remedium quo redimeretur,nempe fi lij passione, sic qu bd Christus sve Iuti & omnes electi prius praeuisus fuit, & praedestinatus, quam eius passio pra uideretur, ut medicina contra, lapsum perinde ac medicus prius expetit hominis sospitatem, quam ordinet medicinam curativa. Quemadmodum iei tur electi, priusquam passio Christi praeuideatur, ut remedium reccati, praedestinantur sciola trinitas prius decreuit efficaciter dare eratiam, & remedium pro ipsis in Deum credentibus, ut iuxta Apostolum, secundum electio
nam solis esse offerendam patri, & sic eam in . effect u cffciente obtulit: uod insinuabat di - , fgo pro sti rogo, non pro mundo rogo Led prolus, quos dedisti mihi, quia tui liuor per: aeternam videlicet praedestinationem. Ita quoque tota Trinitas pro electis duntaxat efficaciter pallionem acceptauit, & pro multis aliis. Quocirca Christi passio eis solum primam gratiam disponentem ad gloriam consummatamessicaciter meruit. Quantum vero attinet ad meriti sufficientiam , fuit profecis illud finitum, quia cauca eius finita fuit, videlicet vo-
479쪽
luntas naturae assumptae, & summa gratia illi Meriti collata. Non enim Christus quatenus Deus meruit, sed inquantum homo. Proinde si exqui-'ras quantum valuerit Christi meritum secundum sussicientiam , valuit procul dubio quantum fuit a Deo acceptatum. Si quidem diuina acceptatio est potissma causa, & ratio omnis meriti. Omne enim aliud a Deo ideo est bo. num,quia a Deo dilectum, & non ξ contrario. Non enim Deus aliqua creaturam diligit,propterea quod ipsa sit bona, sed idcirco creatura est bona, quia a Deo diligitur. Consimiliter ideo aliquod opus est meritorium , quia est
Deo acceptum,S non contra, Deus non acce
ptat opus idcirco qubd sit meritorium, aut bonum. Tantum ergo valuit Christi metitum se ficienter, quantum potuit, & voluit ipsum trinitas acceptare. Veruntamen ex sua ratione
formali, & de condigno non potuit in infini. tum, seu pro infinitis acceptari, sed pro finitis duntaxat,quia nec illud in se fuit formaliter infinitum . Nihilosecius si spectes suppositi merentis circunstantiam , & dignitatem, habebat quandam extrinsecam rationem propter quam de cogruo in infinitum extensiue,id est pro infinitis potuit acceptari. Sed quid meruit Christus 3 Meruit sane primam gratiam omnibus qui eam recipiunt, quae & absque nostro merito confertur. Nam licet in adultis qui baptizantur, desideretur aliqua dispositio, ni- SuidChri. hilominus non merentur illam glatiam per mer-- suam dispositionem. Consimiliter quantum
480쪽
ad gratiam , quae confertur in poenitentia post lapsum in mortale, tametsi debeat peccator co-teri, & se disponere , tamen Christi meritum est totalis causa de condigno meritoria illius gratiae. Deinde Christus meruit nobis apertionem ianuae Paradisi, ad quam nullus cooperatur: Unde Apostolus, Per proprium sanguimilem introiuit &c. Et alibi, Habentes itaque fratres fiduciam in introitum sanctorum in sanguine Christi: Et in Apocalyp. dicitur quod agnus solus aperuit librum: De quo etiam dicitur qubd claudit & nemo aperit. Nullus enim ante Christum s quantumuis sanctus fue rit ) valuit ingredi ianuam regni coelestis: sed omnes ad limbum descendebat. Quamobrem dicebat Iacob, Descendam ad filium meum luges in infernum, & quia deduceris canos meos cum dolore ad inferos : Quamuis autem obstaculum aditus regni coelestis siue illud sit originale peccatum, siue aliud ) per Christi passionem amoveatur , Ueruntamen nullus actu ingreditur regnum coeleste, nisi cooperetur si habuerit facultatem & utatur prima gratia, quam sibi Christus promeruit: Vnde illud, Factus est omnibus obtemperantibus sibi causa salutis aeternae. Si verb exquiras quomodo me ruerit Christus fidelibus,qui ante ipsum fueriit sua passione, qua nodum sustulerat 3 Dico quod Christi meritum ab aeterno fuit praeuisum, & ra 'tione illius prquisionis proderat patribus quem admodu S nobis,ut patet ex Apocalyp. Agnus occisus est ab originemudi. Qithd si dixeris ea -