장음표시 사용
121쪽
his vis diligeter est cauedii vobis quos delegi gregis
mei custodes ac pastores. Facsse deprehendetis simulationis praestigiii si prop1us inspineritis,non titulu S. vestem,sed ipsancta que prodisti an1mum insyncerU. Nana etiamsi bene docent, tame hoc ipsum quod docent no praestant. Est suils ctis. arbori peculiaris ste tus, qui sapore prodit radicem. Si ullam S mores at/tentius obserues,reperaes illos sibi placentes,suss commodis ubiq; seruietes,elatos,Vindices,inuidOs,obtrectatores, gloriae sitientes, nonunquam S ventri ded1δtos, ct omnino suu negocium agentes potius quam
gregis aut Euangelii. Ostendi qui snt fructus arbo/ris Euangelicae, nimirii animus alaesi' ab omni fastu, animus len1s, S minime appetens vindictae. Animus contemptor omniti volaptatum huius naiidi, animus contemptor opum S sitiens, esuriens* pietatis Euangelicae. Anim' promptus S c osit' ad benemeredit de omnib2. Anim' purus ab ossub' cupiditati', nec alio spectas quam ad dest. Anim' nihil amimonii recusans,modo prouehat doctrina Euagelicam. Anina' nihil mercedis e ectas in hoc naudo pro suis henefactis, neo gloria, nem voluptatem, neo diuitias. Animus qui bene velit etia malevolis, qui bene mereatur etia de male merentib'. Hos fructus qui vere praestat
ipsa re,is dein est arbor Euagelica, Proinde qui se iactant prophetas, S hoc titulo se venditat, qui cultu religio
122쪽
ligioso se fingunt oues, quum affectii sint lupi,ab his fiuctib' sunt aestimandi. Nolite spectare frodes S corticesn.Ηaec saepe comunia sunt agrestibus,cum miti
bus,salubribiis cum pestiferis foetus gustatus indicat qualis sit arborss succius. iod si vider1tis in his auariciam,arrogantia, livorem, ciscedi libidinem, fucu, aliat id gen', quae velut eN diametro pugnant cit mictibiis Eiragelscar metis,nolite putare M 11sdena arboribus aliquid boni frumis proditum. O enim sic insanit inter homines,ut de spinis colligat viras , aut de inbolis ficust Hoc est , asperis S Omnib' fruticib', fructus lauissimos Itidem fit inter homines, arbor verae bonat, succii mitem geres in raice metis, aedit bonos fruct'. Cotta arbor vere mala, quibus elim sit foliis,quocussi cortice,tame fructus aedit malos. Nec postiliat hec in uerti,natura videlicet repugnate.Nel enim qui synccro est animo, potes: no fictis e rimere synceritate affectus sui rem rursus qu1 vi tiato est animo. potest ea praestare factis, quae vere bonum arguut. Tametsi praestigiis ac specie sanctimo niae nomini imponit incautis hominib', certe deo non potest imponere. Prom de qui fucate boni sunt, dent opera,vt omisso suco sat boni. Potest em inter homines eκ arbore mala, seri bona .miod si pseuerauerit in puerse simulatioe, metaeat ne hoc patias a vin
123쪽
Ouid aute patitur 3 Eκciditur S in igne coniicitur. Sic quisquis in regno dei aut nulli affert fructu aut fructu aedit indignit sua professione, nisi resipuerit,in
ignem aeteraru abiicietur. Hoc igitur indicio digno/scetis eos, nimirii in ipsis fructibus, quos si malos in eis deprehederitislsi mouebitis a cura gregis, Erecipietis in vis Ecce arat,
ut caueatisne gregi noceant admiκti. Nihil est enim perniciosi' impietate, cui sanctimoniae salis species fidem addit No Ois S autoritatem. Non omnis qui me verbis distia tq dicit profitetur, dign' habebitur regno coelorii. Neq; em mihi titulus Christianii facit,sed vita: necp protin' eos pro domie discipulis agnoscam,qui mihi religiosis verbis diκeγGe. rint dite ite, quu re ipsa longe aliis dams serviant, mamonae,Ventri,ambitioni. Quos igitur dignabor rejgno coeloru S qui vere repudiu miseriint terrenis cupiditatib', S ex animo obtemperant volutati patris mei, qui in coelis est, cuius volutatem ego Vobis prae
Multi dico. Siqde ab illo est quicqd vos doceo. At 3 adeo
dicent no proderit nomen meti 1is, qu1 spiritu factiso incis3Nihi. caruerint, in illo die quia no iam humano iudicio, msaepe fallit: sed diuino,pro silis cuim meritis praemia designabiitur, S separabutur oves ab hedis,ut nec illa sint eis platura, quς nuc inter mortales diuimst qd dam di hola mat' prae se serat. Tum cni videtes iam
124쪽
aeternam vita parata iis , qui doctrina Euangelica sejquuti, se declararunt veros esse discipulos meos: rur sum retemst suppliciu iis, qui ab horsi cosortio semouebutur, multi metu territi venient, Sagnosci iam cupient apud de ii, quit apud hores simulauerint praeci puos quosdam S eximios discipulos Christi, Euagellissi praecones,Vicenissi m1hi,dne diae no agnoscis famulos tuos S NOnc per tuu nonae nitura pdirim'SNOne per tuu nonae daemonia profligauim'S Non eper tuu nomen demmios eMCltauim' None per tui iunonae venena morbosi pepulimus 3 None per tuistrionae alia quaeda Pdigiosa secim'* Rim his factis nomen tuu illustrauimus S TOt argumetis docuim' nos ei te tuos, ct nite no agnoscisS Tunc aud1ent α me tale responsum: Profecto Duquam agnoui Vos, ne tum quidem quit ista faceretis. Audio domine dare, sed fladeliu stritorii animii nuncb sensi in vobis. Audio multam metione nominis mei, sed spuitii meu nu quam inpius sum in vobis.Audio miracula per nonae melligesta,sed 1ao audio mici' illos yprios S peculiares, Pquos vere Christi discipulsi agnoscit.Proinde quadonec tum vere mei fila stis,quii meo note Vos vessitabatis inter holes, sed ib stimulata a fessioe mei, seruiistis diabolo Discedite nuc a me di accedite illi,cui' spiri tum habuistis,ciu' volutati obteperastis. Oilocli titulo fuerint, quicuq; opati sunt iniusticia, no erunt
125쪽
Oisse conBrtes regni mei. Sed queadmodu fruct' arboris, ergo q ΠO potest esse generosi saporis, raist rad1κ succum ha/mdst.beat generosum,ita struehira quavis soris magnifica, εἰ in altu surges firma no erit nisi si mo solidom finidameto nitatur. Qu1 meu habuerit spinna hoc est synccru assectum non alio 1pectante qua ad dei gloria, is
est arbor bone radicis. Ita qui no 1n nitit mant' huius mussi rebus,sed veris animi bonis,atch in his constater perseuerat, is sapieter aedificat aedificili nil quam ruiturum. Proinde quisquis audit sermones meos,nec aud1t tantu,sed 111 1ntimos assectus suos demittit ut factis taprimat quod didicit, huc simile aio viro prou1
tum, civi credat substructione, aduersus omnes iniurias tepestatum di iratura.Nam traqtullo qu1de coelo quod uis aedificiu iacile cosmi, caetem hyes arguit solidita te structime. Ia pluuiar vis ingrues illa pulsat ia aucta hymbr1b'flumma magno impetu illa quatiunt in vetonim impetus illa oppugnat. Et tame tot modis pulsata,cosistit immobilis.Canir ita Cum solido nititur fundamento. Prouiderat haec Goritura aedificator, de
ideo imposuit illa selido fruo, cuius psidio nihil illos
insult' metueret. Rursus qsquis audit sermones meos, S audit latum,nec eos trauundit in affectus suos,nec
hos e rimit factis,sinulis est aediscatori parii proui
126쪽
do, qui non priuides tepestates venturas,arificili sim collocat super hareiam,videlicet fluidu, minimem fidele sundametum. Post inuit pluuieris,1rruit torretium impetus,1rruit velorum procella, domus a fiandametis couulsa statutu nagnoin fragore concidit.Ouurna quia spleida quidem in speciem erat structilua, verum nitebatur mutili fundamento.Prima sit igitur cura fundamenti. Ieiunsa,eleemosynae,preces,sordid' vestitus, densssi minacula, sus at quidem instar splendidi aedificii: csterum si animus ista gerentis spectat mane
honisnum laudenvsi quaestum, si voluptatem, corruet omnia, quando ingraterit vehemens teritationum procella. Ceterum cuius affectus fiκus est in doctrina promissisim Euangelicis,a solo deo praemium e ectas recte factorum, is aduerius omnes malaru iniurias, ad uersus impiorum atrocissimas persequutiones adi Ier
sus hereticorum 1nsidias, S insultus, derato aduersus Omnes machinas satane, aduersus motic ipsam, stab1t incocumis S anfractus usi ad diem illum, quum perseueratia victi di malorii sua seret corona. Hos sermo/nes quum finisset Iesius,admirabantur turbae norituri hoc doctrinae genus. Nihil enim huiusnodi audierateΗ scribis aut phariciis, qui si quid addere solent legi Mosaicae, quo se redderet admirab:ks populo, dilutas quasdam costitutiuculas solent adferre, de Ialladis ante cibum manibus, de lauado corpore,si qu1s at foro do
127쪽
mum redisset,de lauadis poculis, de decimis persoluedis, in prouetu methae S rute. Nihil huiusmodi doce hat Iesus,sed quist miraculis testatus esset quid posset
factis,tale sese declarabat in doctrina, cu autoritate Vetas quod leN indulserat, εἰ ewges quod leM no eMege rat. LeN indulserat repudium, quacussi de causa, Iesus interdimi omne repudiu, nisi intercesserit adulteriist. -hius, citreta iam inero. Iesus erigebat ut nec uasterens fratri, vi facile declararet se no esse leos interprete latum, sed dominii,no ministru,sed autore. Postremo vigor quida doctrinae persectae ac genuina quaeda veritatis vis amabat docile ac simplice multitiadine,nihil experta sinase in suis scribis ac phantais.
CAP. VIII. HAEC igitur sublimia locul' in mote,no quibuslibet,sed pcipue discipulis suis, S iis qui spiritus alacritate potuerat illos cosequi. Rursias Iesus demittit sese ad humilitate promiscue turbe, qiiς multos habebat segnes, letisses, claudos S aegrotos, qui coraeporalib' etia beneficiis allicledi erat ad studust rerist coelistii J. Atq; in his sanadis hoc ipsum agebat per inra/gine, vi per doctrina agebat fanandis animi morbis. Vtram res alteri cociliabat fide atq3 autoritate,liben/tius illi credimus que amam', es benefic11s cociliatur amor. Ac 1acile pbndus apud nos habet illius oratio,
que coincinaus id factis ta esse potente. Ergo quii Iei sus
128쪽
sus relicto more venisset in planicie,hinc atq3 hinc variae hon11nu cateruae ad 1llu conuebat, quo miracula per eii aede da plures haberet testes. Numeroso igitur theatro cogregato,ecce prodit quida miraculi prςbi/turus Occasionem, simul. typo quoda docturus eos,
qui lepra laboraret animorum,unde S qua fide deberent remediu petere. Prodest enim quida lepra corpus habes infectu. Is morb' apud Iudaeos cu primis ha hebatur abominabilis, &maior esse creditur,l ut arte medicorii tolli possit. Hui' morbi iudiciu veluti sacri, sacerdotibus erat delegatu ac mitis variisq3 obseruationib' e lorabat,nii vera lepra corpus alicuius teneretur.Danatis nefas erat admisceri coetib' hominist: nec fas erat inquinatu hoc morbo corpus cotingere.
Hic igitur danatus a sacerdotib', certa lepra tria νrus,ausus est venire ad purificatore omniti Iesuin. Pudore adimebat salutis amor,fiducia addebat Iesu iam in omnes spectata benignitas. Spe faciebat tot aliorueMepla, qui sani donati redierat. Itassi quii prouolutus ad genua Iesium adorasset, Domine inqu1t, si vIs po/tes me mudare. Quid hic facturus erat superbus Pharisaeus,aut sacerdos Mosaicus Abominatus fuisset homine impurum,ac ne colloquio quide dignatus fuis/set. At Iesus boni pastoris magine eκhibes, delectat' hominis fide,cum lata modestia coeuncta, qu1 non ausus sit petere ut mundaretur, nisi vellet ipse qui nouit
129쪽
quid cuil expediat: sed tame non dubitabat posse, si
vellet, non auersatus est Opurum, sed porrecta manu tetigit eum.Hac sane in parte neglecta lege,quod ad litera attinet. Et adiecit sermone quo sinuit S volutatis honsta dem/ S potetiae siue magnitudinem declararet. Caiadoquidem inquit,credis me posse si velim,volo, mundus esto.Simuli cum dicto mutata cute reliquit eum morbus teste populo.Sub haec Iesus, quo maior esset fides miraculo, simuIq; eriperetur ansa sacerdoti/hus caluimandi,* sibi vindicaret autoruatem iudicandi de lepra, S ad se trahere cuperet lucru quod eκ mudatis a lepra soleat ad ipsos redire,d1cit illi: Vide 1nt rim ne cui te praedices esse purum a lepra. Neo enim tuum est iudicare de teipso, nec ego mihi firmo quod est sacerdotum. Prius igitur ad1to sacerdotem,cli1 temet ostende, di si te pronunciauerit este mundum,qui antea proniacialterat esse leprosum, tum Offeres mun'In testi quod Moses iussit offerri ab his quibus contigisset a moratu lepra mundari,ne post S te calumnientur, qua te turin illis. bae admiscueris: di me, qui non potuerim Veram praestare sanitatem.Munus erasan ab illis acceptum,Velut a puro redarguet illos, si post coeperint odio mei callinaniari quod factu est. Etenim si leprosus antea no eras, quur ic summouerunt a castrisS Si nunc purus no eS, quilr abs te coeperunt munus solene velut a purgatoSVoluit aute Iesius teste esse populum, quatum leprosopsuisset
130쪽
profuisset sua fides, quam nullo negocio,Verbo NIOr hum omne abstulisset,ut eade fide audiret doctrinam ipsius qua sanaretur a morbis animorii. Ergo postq3 Iudaeos facto docuisset synceritate fidei facillima esse via ad salute,ita moM in Ceturione docet ne gentibus quide esse prsclusam,si modo fides adsit Euageho dijgna. tuum enim ingressus estet Capemam,id oppidii est haud scul a stagno Generareth,1n cofinio Tahulo S Neptatim: adiit illu Ceturio quida, quod ho
minii genus duobus nominibus mecrabatur Iudaei, prinali, sint incircucis, S a lege Mosaica alieni,de inde quod V1tae genus infame sit ovo. At nec hunc auersatus est optimus Iesus, qui venerat sanadis omni
hus.Rogabat hila Ceturio dices: Domine est mihi famulus domi, que unice charum habeo, veIuti fidist Sutile ministeriis.Is la totus inutilis lecto amXus cst Paralysi, Et no solum mihi no potest esse usui, sed citam grauiter discruciat ipse morbo saeuissimo, iam mortim ina'. Est aute di hoc morbi gen' ut periculosum
ac molestum,ita no temere cedes arti curari medico
rum. Iesus delectatus hominis fide, qui non dubitaret ipsiun S absenti verbo mederi posse, quo magis redderet omnib' perspicua insigne viri fiducia cum suamma metis humilitate coluncta, respodit, Ipse venia Ssanabo eii. Ad haec Ceturio Domine, Iudae' no siuar, Ceturio sit , duplici nomine Iudaeis abominandus,