장음표시 사용
221쪽
egrotos pueros, ac mulieres plurimas secu adduceret in locum desertu, tame nihil conatatus adserret. Itam quum iam appeteret noκ, S stomachus stinnularetur fame, discipuli tot conspectis miraculis, nondum satis
perfecte sentietes de Iessi Sic enim visum est sapietue diuinae,paulatim illos ad persectione fingere, quo fir/mior esset rerum gestarum fides, simuli ipsos doce/ret, quibus rationib' aliorum infirmitati mederetur admonet preceptore suum,instare noctem, turbst esse ingerem, iami plusqua tempestiuu esse capere cibu, dimitteret eos vi dilapsi in vicos finitimos sibi quislcibos emerent. Iesus autem quo miraculum fieret eris
dentius, respondit: Nihil est necesse ut quoqua eant.
Quin ipsi poli' date illis quod edat. Porro discipuli,
velut obliti omniv qus viderat, ne ad hac quidem Vocem e ergefacti,crasse quidem responderunt: sed ut horum imbecillitas illustraret miraculi magnitudine. Nos,inquiui,his tam multis dabimus coenamSO utissimus numero tredecim,ipsi perparcum habemus comeatum , videlicet nihil aliud quam panes ordeaccos quinque, Spisces duos.Vt hanc coenam non Ostidiat, quomodo sussiciet illis, quod viκ sufficiet nobis paucist Tum Iesus iussit hoc quicquid esset,ad se adscrti. Discipuli simpliciter obtemperantes,nem responsan tes, nos igitur enecas fame si hoc pusilluna quod ha/beinus das istis, attulerunt uniuersum commeatum
222쪽
Hic Iesus inhibiturus conuiuium Euangelicum, in quo ut oportet abesse luNum omnem, ita decet aequalitatem esse omniunxiussit ut discumberent omnes in gramine, sic ut quinquageni simul accumberent, quo magis euidens esset nummis conuiuarist Simust morem imitatus 1llorum, qui plumbus eMhibituri conus Uium,aut 1portulam,in classes diuidiit mult1tuinem, ne cui aut desit aliquid aut supersit. aduo facto, Iesus tum demum futurus cousitator, S corpora qiloque pascens, qui pascedis animis Venerat,vi re quo. ipsa doceret discipulos suos nusqua omiamo pabulum defu/tutum tis, qui negocio Euangelico intenti negligeret rem p Uana, quinq3 panes Ordeaceos S duos piscessumpsit in manus suas, primum ostendens Omnibus quo victu oporteat esse colentos legatos apostolicos: de1nde ponens ob oculos synceram multitudinis fiduciam, quoe quum videret quantulum esse commeatus, nec ignoraret quod essent hominii milia, tamen iustadiiciimbere, discubuit. Iesus ital conuiuator manib' tenens panes S obsonium, 1bstulit oculos in coelum,
indicans at patre coelesti proficisci quicqu1d opus est humanis usibus, eiust benignitate laudata, fregit panes simul S pisces. Rim ita tradidit d1scipulis suis, ut
apponerent multitudini, velut aenigmate quodam admones quales oporteret eae dociores,qui pascunt se
mone des simplicui animos. Vt enim Christus suspυα Φ ciens
223쪽
ciens in coelum 1ndicauit se nihil docere quod no manaret ar patre coelesti: ita viri apostolici quoties viderent populum simplici fiducia pendere ab ore ipsoru, nihil eis proponeret quod ab accepissent a Christo. Nec si1 proponerent varias cupedias in ossicinis philosophiae nautinae, nec e suis affectibus depromeret humana dogmata, sed si licem S Euangelicam doctrinam illis distribuerent quemadmodii accepissental praeceptore suo, nec aliter scinderent qua ille rem1 hus suis fregisset. Siquide ει huiusnodi demisi appa ratu& plurimi reficiutur, S gloria redit ad Chor, non ad distribuetem.Quaeris eκ1tii conuiuii S Disici/puli nihil haesitates distribuebant, illi nihil addub1tates comedemi manes,no ad luκum,sed ad saturitate Et adeo nihil defuit numeroso conuiuio, ut peractac a, collecta fiagmenta impleuerint cophinos duo/Et sta, decim. Porro numerus hominu erat quini milium, tinn co eMeptis mulieribus S paruulis.His rebus peractis Iepulitie sis docere cupiens,ubi satisfactuna est necessitati ven/sus. tris,no ad lasciuiam aut somnu,sed ad precatione esse fugiendu, precationi vero solitudine maNime cope/tere.Copulit discipulos suos aegre eno a dilecto domino distrahebatuo abire ad lacu, S priores trasi nittere, se dimissa turba sequutum.At illi quanqua multi
diuellebatur,tame no obmurmurat 'o cusant viser aetem noctem,no rogat quado ipse sequutura sit,
224쪽
sed simpliciter iussis obtemperat. Illis 1tam digressis,
Iesus dimissa turba,cui modis omnib2 satisfecerasicoscedit in morem ,vt 1llic oraret solus. Sic enim docuerat orare filos. In montis itam cacumine bona noctis parte solus agebat Iesus.Atl interim absente dito di1cipuli nauigates periclitatur in unius. Siquidem illis Ingressis lacu,statim obortus est vetus aduersus,ac nauis intumescetibus fluctib',no sne periculo iactaba/tur. NON coduplicabat metu.Ouid facerent S Vrge bat periculii, nec aderat cuius implorarent Opem. Dhoc periculo tota fere nocte suos reliquit,ut paulatim
duraret aduersus omes formidines, doceret nunquadelatura opem diuinam periclitatibus, etiamsi paulo seri' obtingat. Quarta 1ptur demit vigilia noctis, pene desperat,b' illis ac ian a despocletibus animii, VOnit Iesus no cymba vectus,sed ambulas su p aquas, Illi quii per tenebras vidissent ambulante alique,nec satis agnosceret lesum,magis etia horrueriit, dicebatq; inter sese,spectrii esse, quod viderent,no homine. lgus aute nautarii putat huius; nodi visa praesens initiupatedere nauigatibus. Tatus igitur terror illos inuasit,ut velut impotentes sui facti,prae formidine eNesa mauerint.bsus aute no passus est illos diuti' periclitari, sed ilico loquutus est eis,ut que per caligine videre Π6 poteratim dicio Vocis agnosceret: Rio hono sitistaquit, Ego sum: nolite timere.Ad hac voce ilico red
225쪽
intus est illis animus. At Petriis qui semper singulari quodam amore flagrabat erga Iesum, nihil omnino credes difficile quod ille iuberet:D me,inquit, si tu
es ube me venire ad te super aquas. Non enim mira/hatur illu ambulare,sed sibi quom licere putabat illo
volente. At Iesus modis omnibus finges ac sormans illius imbecillitatem,ad robur perfecte fidei: Veni inquit. Ad hac voce nihil colatus Petrus, deiecit se e nauicula,cce ich properare ad Iesum,ambulans S ipse super aquas.Et Jdiu nihil vacillabat illi' fides,subserulabat illi liquidu elementu.Caetersi ubi dimotis paulisper oculis a Iesu, coepit circuspicere vetors Vehcmeti tundarii tumulti Vianam imbecillitate, rursus eNis inuit coepit subsidere, periclitarit,ne mergeretUr. Metus a ventorii vehemetia nascebatur,periculli a metu, metus a diffidelia. Ac rursum periculi magnitudo re suscitauit igniculist ficti,iami pene undis Obrut', cla mauit Domine,strua me pereunte. At Iesus admones
suu discipulum,periculum quod metuebat no esse abundis aut ventis quς prius subseruiebat,sed ab imbecillitate fiducie porrecta manu corripuit,ac subleuauit illii dices: O parist adhuc mihi fides, quare vacillabasi Non enim satis est habere fidem vehemetem, ac teporaria:sed oportet habere perpetua ac costatemme dispicere quatum sit periculi,aut quid tuae vires possint
ferre, sed quid ego possim fideli prestare. M 1git ir
226쪽
vi ingestiis est navim,venti conquieri fit. Ceterum qui erant in naui,conspecto tam admirabili prodigio,sentientes in illo quiddam homine maius esse, procide mini ad pedes 1llius, S adorauerunt eum, dicentes: Vere filius dei es. Ognil peruenissent ad litus, abiit in regionem Generareth,Vbi prius multa prodiderat miracula.Hi posteaqua agnouertit eum prius vissim,rursus adesse miseriit qui per omnem illam regionem diuulgarent adesse Iesum, ut adducerent, si quos habe
Tent aegrotos. Iam enim eκ superioribus miraculis si des illorum 1umpserat incrementu. Igitur Vndit confluentes, Offerunt Iesu, quotquot erant morb1s obnon1, rogates 1llum ut liceret vel fimbriam vestis ipsius contingere, si molestum esset contingere singulos aut alloqu1. Tantum erat fides robur.Nec sesellit eos sua fiducia, quotquot attigerant sanati sunt.
CAP. XV. Aec quo maiore cum gloria dei gerebatur, hoc
magis urebantur inuidia pharisse, videntes hisce rebus sua obscurari gloria, qua se hactenus Veditarat apud homines.Venabans undit cassinia, sed quo magis impetiit Iesum, hoc magis traducut sua cecitate, adeo manifesta, ut popul' etia pspiceret. Alidi igis pharises Hierosolymite, na illic erat arrogatissimi, simul adesit Iesum numerus fide astrueret callinie. Porro Fu Moses vetuisset verbis legis sici ad haut addi, pharis ei
227쪽
pharisiei quo videretur ipsi legu no interpretes Ino do,Veruetiam coditores friuola queda adiecerat. dgenus sunt illa: Ne quis cibist capiat mant' impuris: impuras aute appellabant illotas, quasi manus cibum aut homine coraminaret: aut quasi liquor aquae serdes abstergeret animi. Ite ne quis a soro reuersus Sin promiscua turba Versatus, cibum capiat, nisi prius abluto corpore, perinde quasi cotactus hominu in quinaret holam,aut quasi purus sit qui lotus sit: Rutisus ut subinde lauarent urcei, pocula, erameta,sellae, lecticae, reliquam supelleN,cuius Vis erat quotidianias. His atm huiusmodi multis superuacaneis ac friuolis,
onerabat simplice plebem quib' tantu tribui postulabant,ut harii praeceptiucularis gratia nonunquam ea negligeret que praeceperat de'. Ergo qui fi no haberet impingeret discipulis Iesu,tra resi1one legis Mosaicae, praeceptore suggillant, O pateretur discipulos
negligere costitutiuculas humanas: no ω eas conte nerent,quanqua merito cotemnedas, sed qd rebus seriis intenti,nonunqua illa pro nihilo ducerent. Coue -mut igit Iesum, S aiut.Osiare discipuli tui no seruatitistituta maiorii suoru 3 Nec em lauant man' sumptum cibu.Chrastus no feres tam maliciosam de re nihili criminatione, percutit illos atrociore recriminatione, Imo qua stote vos qui haec leuia caluniamini,tati se
228쪽
Iestam superstitione Sob eas violatis vel marimu delpraeceptu S Siquide deus naturae lege corroboras. Orio iussit,ut qtust patre ac matre honoraret,ac subsidio subleuaret: Longaeuitate ac Delicitate huius vitae pollicens hoc facieti,morte cominas secus ageti.Vos aute collentes auariciae vestrae, quo, ω subleuadis paretibus erat impedendu, vertatis in lucru vestru: docetis holas sancti' ac melius esse locupletare donariist tu qua opitulari paretibus egenis, ac teεhnam comonstratis, qua paretibus ope flaguaissi' illudat fila, nimirii ut ita loquane patri aut matri,munus qd offero teplo, tibi collatu puta. Dquidem V deo offertur summo pareti recte collocatu est: ac filii pietas proderit S paretib'. Atm hac arte sub praet tu falsae pietatis cotra praeceptu dei, deseritur pater,ut meli' habe/ant sacerdotes. Res ad vos redit ad paretes subleuados praeter verba nihil redit. Et impiii factu pietatis ima/gine praetexitis. Quid aute arroganti', qua vestras costitutiones anteponere iussis dei,& haria pretet,ita sanctissimo dei praecepto abrogare S la1quum erat istiusmodi costitutiucuI1s onerare populum plus satis oneratum legis onere.Sed impietatis est no fierede,vestris comentis antiquare lege diuina cum ipsa natura congruetem. Ista nimiru est vestra ista fucata religio, quae nihil est minus quam quod videtur Hypocritae non
immerito de vobis vaticinatus es Esaias dices: Popu
229쪽
lus hic labiis me honorat, cor aute illorii procul abest a me. d frustra me colui, docentes doctr1nas, praeincepta hominii His dictis Iesus velut auersus a phari seis, nihil aliud aucupatibus quam ansana caluamandi, iussit turbas propius accedere, dicens: Audite, Sintelligite, quam sint friuola, quae Vobis praestribui pharitas, de minimis anxii,marima negligetes. Isti praepomro iudicio summa pietatis collocant in rebus internis, velut in delectu ciborii, S ea quae sunt animi neo gligui. Cyathos horrent illotos, S animos 1mpuros negligunturianus S cutem subinde lauant,animu patiuntur omnibus vitiis inqu1nari. Quod 1ntrat in os no reddit homine impurum: sed quod egressitur ruore, reddit homine 1mpum.Non enim refert, quo ci bo vescaris,sed quo animo. His verbis quu videretur
Iesus iustam ansem dedisse pharistis calliniandi, quod tolleret ciborii delectu, quem lex diuina praescripsit. alia quide in te no dissentiebat a pharictis discipuli, ficinus nephartist existimantes cibis vesci comuni bus: quod quide Christus nodum damnabat, tamen indicat illa no natura sua,sed eκ incidetibus causis
vel bona,vel mala fieri: & ob id minoris esse facieda, qua ea que senap Mua natura pia sunt aut impia. Iacptepus adesse,ut id gen' legis praecepta q ad lepus ali qe sint instituta, nec tam adserat sanctimonia qua si gnificet, iam incipiant obscurati, ni ad coruscante
230쪽
Euagelu lucem,prorsus interitura. Hoc nodum intelligentes discipuli adeunt dnm,ac priuatim admonent de periculo. Scis pharisaeos isto sermone tuo de cibono polluente quequa offensos es e,tametsi dissimulat At Iesus docere volens aliquado offendiculia improborist , rebus nihili silmptu,sortiter esse cu suis au toribus contenendu,praesertim quisi illis obseetidanindo, nihil aliud Oficias, quam qd alis silom maliciam, no sine pernicie simpliciu, qu1 fideles obseruatisiculis huiusnodi negligisti interim vere pietatis studiu,huc 1n modum respossit discipulis sius qui di ipsi non1hil erant offensi. Omis plantatio qua no plantauit pater meus coelestis, radicitus euelletur,peritat ornis institutio qua homines ad stast questri S gloriam , sese noad vera pietatem cometi sunt. Isti terra sapiunt,& carnalia sunt, pro tepore data coercendae crassorti holmiscentiae. Lees Euagelsca spiritualis est,ac ccescitis, ne
Horsi 1git prima debet este cura. Siqde abso his nec Sinstellilla quicqi piunt, nisi ad inane oneratione. Hac igit Ios, ceci philosophia coeleste postea p ccepistis profiteri,nihil sunt duu 1s est rei cu fucatis pharisaeis, a talib' Obseruatili ces craculis sministi absoluta sanctimonia, in qu1b' aut nihil coria. est,aut quam mininust pietatis. Iactat sese doctores,ac duces ad vera religione, quid ipsi nesciant quib' in re bus sit sita vera religio. Ital caeci sinat,caecorii duces.