장음표시 사용
251쪽
et adiuva incredulitatem mea. Interim quit Iesus cospic rei cocurrentem populi multitudine ad spectaculum,auida videdi, num succederet Iesu quod discipulis 1ao si accesserat,coniuratus est spiritui immiido di. cens: Surde S mute spiritiis,ego praecipio tibi,ini ab eo, S ne post hac repetas eum. At 1 titus in eiulatu, recessit a puero, sed prius adeo vehemeter discerpto, veMalol,Vt mortuo similis iaceret,inulti 13 confirmarent esse mortuu. Adeo tenvi erat mali vis. At Iesus correpta manu pueri, ererit 1llii in pedes, S ille surre Nit.Vt aegre credebat pater,ita aegre senatus est filius. Interea moeror quida, occupauit discipulorii animos, metueres ne qua culpa sua perdidissimi potestate aededi miracula, quia antea glor1ati fuissent, etiam daemo/nes sibi esse dicto audientes: apud multitudine quide pudore silent, caeterv ubi Iesus esset ingressus domu adeunt magistrii,& interrogant eum: Quare nos nopotuimus hoc demoniu eiicere, quu potestas hec abs te nobis semel sit tradita S Iesus ut sit ortu et1am fidii
clam confirmaret, quam Oportebat esse tanta,Vt no
nunqua δἰ alienae diffidetiae posset esse praesidiO,ait: Imbecillitas fidei vestrae partim fuit 1n causa. Nam Smorbi vis erat atrOX,Spatris erat vacillans fides,nec
Vestra tam erat pollens, ut par esse posset utril diffi/cilitati. Est enim nonihil diluta humanis affect1bus, Sinanis gloriae sanaeto vitiata. Quod si habueritis fisde
252쪽
dem similem grano sinapis, quod quii sit cotemptu
ac minutu,tame attritu evirit acrimon1a naturae suae,
S humo conditu emergit in arbore spaciosam,nihil esset tam arduit quod no ilico dicto conceretur. Etias diceretis moti, move te istinc, ac demigra in alium Iocii,facturus est abs. mora, quod iussus est facere. Caeterii hoc genus daemonioru, quo puer ille tenebatur,no elicitur,nisi fides,precatione, S ieiunio cosu/memnonaM erat malis vis, S iam multo tepore versum erat in natura. Aduersus huiusnodi vitia pugna dum est ieiuniis, quae corpus attenuatu spiritus subuciut, S deprecatione, quae diuinu impetrat subsidiu. Hoc sermone docuit Iesus atrocia diui cosueta animi vitia,remediis grauiorib' oportere propelli.Caele Couerrum quid iam ageret in Galilaea, Iesus quo maps pre santib' muniret animos discipuloru sum ne supra modu co autem turbarent morte sua ,rursus iterat Sinculcat eis, si eis. lius hois tradedus esset in man' hoim, qdet foret ab illis occidedus Ussi tertio die resurrectur' a mortuiS. Hic sermo maiore in modii discruciabat animos di/scipulosv qui sic adamabat diim situ, licet assictu quodam adhuc carnali ut aures illoRe nulli pateretur mortis mentione.Nodist enim intelligere poterat, qd Moses S Helias Iesu morte, gloria appellarant, quodq3 mors illa salute esset paritura toti naudo.OIaqua aut ut ad metione mortis cottistabant, ita ad resurrectici
253쪽
nis mentione debebat inhilarari, tame lataui abhorrebat anim' i comemoratione supplicii, ut plane nocaperet quid esset mori, ac moN tertio die reuiuiscere. Existimabat enim melius esse no omnino moti,quae
do id sibi pnestare poterat. qui poterat a morte Icili uiscere. Vbi vero venisset ad urbem Caparnaum,qui Caesaris nomine tributa exigebant,Veriti compellare Et quu Iesum, ob autoritatem, qua sibi iam miraculis compavenisset rarat, adiere Petrum quem videbant illi fero proNi/capara mit: Magister,inquisit,vester num soluit didrachma naum. Petrus quum pecuniam non haberet,nec vellet Offendere tributorin exactores, respossit illuna soluere,nam hacten' huiusmodi tributa soluerat etiam Iesus. In Q iam domum essent ingressi, nam illic domicilium habebat Iesus, Petr' andus,habebat in animo loqui Iesu de soluendo tributo, prorniserat enim,nec habe bat quod daret. Tum Iesiis no inscius qu1d in animo volueret Petrus,praeuemi illius lateressationem : Sirmon inquit,quid tibi videturi Reges a qiubus solent accipere tributum,aut cessum, a filiis ne, an ab alienis3 Ah alienis inquit Petrus: Tum Iesus ergo, inquit,filii sunt immunes,Obscure subindicans se terrae, marisi, R omnium rerum dominum I nulls mortali principi debere tributum aut censum,nec suos discipulos ut filios regni teneri,sed tamen docere volens in huiusmo
254쪽
pARA PHRASIS. CAP. XVIII. et r
quam obsequendum huic hominum generi,ne pro uocati grauiora peccent ibiecit: Attamen,inquit, ne simus illis offendiculo, abi ad mare, δἰ eum pisice qui primus ad te prodierit,tolle. Aperto ore eius,inuenies statherem, hoc est drachmas quatuor. Eum tiale & da illis pro me di pro te.Hoc facto Iesus simul ostendit. S suam potentiam qua nulli subiiciebatur, di modoniam qua cessi volebat iis, quos Ob re vilem, Sasper Dandam Iron inpedit irritati. Etenim qui sic dare po/test, maior est, qua qui debeat, di tame quit dat quodno debet, docet aliquoties esse prestabil12 de iure tuo decedere, qua cum improbis de iure contendere,praesertim in hisce rebus quς facultates atterusinon Iediit autem pietatem. Habet S mudus Orinem 1utim, que per occasonem Euagelicae libertatis,non oportet omnino confundi. CAP. XVIII.
HIS ita gestis subsit apostolari animos hi a
nus quida assictus,ac stimulus luroris, S ambutionis. Audierat de regno coeloru, viderat tres apostolos seorstim abductos in more,audierat Petro traditas claues regni coelohe, ei m ictu Bius es Simo Bariona. S super hac petra edificabo ecclesia mea: cospiciebatillii familiaririqueda ct audacius colloqui cu dnvV. Acmo viderat illii cςteris apris fatu in soluedo tributo, quodassi modo equatu Christo. Ital Petro subinvia debat cui videbar principat' regni coelo' destinatus,
255쪽
quii esset ille natu minor. Adeunt igitur Iesum, S rogat quis esset futurus primas in regno coelorum. Adhuc enim somniabat tales quas na dignitates, quales Videmus in principum aulis.At Iesus Vt penitus eN1 meret hunc affectum eκ animis eorum, puerum quendam ad se vocatum statuit in medio discipulorii par uulum, ec adhuc alienum ab omnibus affectibus ambitionis, Sinuidiae,simplicem, purum, sol OP naturae ductu vivente.Illud,inquit,habetote certum,nisi quis totus fuerit immutat',ac prorsus abiecerit omnes affectus istiusinodi,ac transtorimatus fuerit 111 habitum, Ssmplicitatem huius pueri, ne recipietur quidem in regnum coelorum. Tantum abest ut ambienda sit emi/Πentia. Proinde qui se deiecerit, di essiciatur huic parauulo similis, hoc ipso marimus erit, quod sit minini' in regno coelom. Etenim qui modestia miniimus est, is virtute est inruimus.Principes amant sui similas,&apud hos maiore in precio est, qui cereris submotis semet anteponit.Ego mei similib' delector.In aulis huius mundi,princeps ad sui columelia pertinere putat, si quis, quem e summatibus affecerit columelia, S in se collocatu Offcium interpretatur, quod in illos De rit collocatum. At hominum vere simplicium S hujmilium, lata est apud me gratia i qui unum queuis in his receperit mea caula,mihi velim imputari,per inde quasi me receperit. Contra qui laeserit umstqueli
256쪽
het eκ his pusillis,aut offenderit, qui mihi fidunt,tojt1 3 pendent eX me,poenas daturus est atrociores quas fruo molari collo illius alligato demergatur in proinfundum maris. Quid enim sceleratius qua eos offen dere, qui nulli male volunt, qui nulli inuident,nulli se prsserunt, qui Omnes amant , aequo S Sed heu male erit mundo ob scandala offendiculam sim1liti paruu/lori Ina.Hominum peruersitas in causa est,ut fieri non possit, quin accidat offendicula. Erunt q liuore odio. commoti, persequantur benemerentes, maledicant, bene precantibus, occidanti salutem sternam afferentes. Atq; hec quiderii offendicula,cedent in bonum eoru qui patientur,1mo m bonum totius munda.Sed tamemale erit illi, cuius vitio naria fuerit offendiculii.Proinde qui cupiunt ingredi regnum coelorum, diligenter vitent offendicula puctorum, sed potius aliis alu vicissim sint adiumeto. Nem satis est cauere, ne quis alteri sit offendiculo, veruetiam ne quis ipse sibi accersat offendiculum. Tum enim vere sunt offendicula, quit si hi quis est offendiculo. Nullus igitur affectus cuiqUa adeo charus sit, in amputetur 1lico, si fuerit offendiculo properanti ad regnum coelorum. Adeo ut si ina Iaus tua,aut pes tuus,videlicet membru in primis ne cessarium,tibi sit offendiculo,resecandus sit S abiiciedus.Vtilius enim est tibi,ut ad vitam sternam recipiaris mutilus,aut claudus, qua ut integris manib' aut pedibus,
257쪽
dibus,totus coniiciaris in ignem aetermi Oculus mehrum est non solum necessariu ad usus, veruetia ATaotissimu homini.Et tamen si hic forte tibi fucr1t offendiculo,erue S abiice.Magis eκpedit tibi ut luscus ad mittaris in vitam aeterna, qua vi utroq3 Oculo incolumi totus precipiteris in gehene incendium. Atq; haec dicens, Iesus non sensit aliquod cCrporis membrum amputandu, sed affectus Omnes amputados, qui nos
auocant a cura sulutis aeternae.Nam amicus quo care re via possis veluti manus est homini.Pater cui inni teris pes est vκω aut filius quem tenere deamas, OcU
Ius est. Ut igitur nihil tam preciosum tami magnificii elle debet homini, quo debeat auocari a regno coelorum, Ita nemo quavis pauper, obscurus, ct humilis est contenendus,sed adiuuadus potius,Vt proficiat ad melliora.Habetis rueplum. Videte igitur,ne quem cotenatis eκ huiusmodi pusillis.Ouauis abfecti sint apud inudum, tamen apud deum magna est 1llorum ratio. Nam illud pro certo dico Vobis angeli qui tanquam ministri cura habent illorum, assidue coni tantur faciem patris qui est in coelis. Hinc estimare licet, quanti sint apud deum, quum illis tales adaiderit custodes,
ac pedagogos. Rudes quidem fiant, labi possunt, i possimi, sed simplicitas subsidio igna est,non supplieio. Na ideo filius homin1s venit in terras, non Vt Perderet quequa, sed ut quod in ipso est,seruaret omnes.
258쪽
Sed multi seruari nolunt, δἰ persequutur sentare volent .Hi sunt quos naudus ut magnos suspicit. Autoritate prsminet, Opibus pollet,eruditione prscellunt Vividetur,admirabili quoda false sanctimonte prestigio comendatur.ws no oporret quide ultro prouocare, sed contenedi sunt fortiter: si metuetes me poteti potentia Opprimiit dei, si suae gloriis coiicies, inuident gloriae Euagelhi. Si suo questui scrutetes, obstat conaodis omniu. Si dum sta iactant inane eruditione viciat doctr1na Euangellica.Si sub praeteNtu falsae religionis, unctii eunt veram rel1gione: si beneficus efferatur. Isti sibi imputent oportet sim G1tium.Ceterili nobis hoc esse studio debet, ne quem perire sinamus c pusillis N infirmis, qui sic errant ut sint sanabiles, ovibus similiores qua lupis. Ex vestro sensu coiecturam facite, quatopere sit hoc studio patri, qui natura bonus est, ne quis hominum pereat, quos ideo codidit ut essentheati. Etenim si quis si verus ae fidus pastor domin λCuium centum,at. eΗ tanto numero perierit 62,ΠΟ Ne relictis nonaginta nouem in montibus, abit questturus ea que aberrauit ar grege Tantom desiderio maceratur unius amissae,Vt reliquum gregem totum eMeponat periculo.Quod si contigerit,ut illam inueniat, Pro certo dico vobis, in magis gaudebit ob unam ree tam J quam de caeteris omnibus quae non perie/rant.Proinde si sic est affectus homo pastor erga gre gemetri
259쪽
gem si luna quem possidet tantu,non etiam condidit, quato magis hςc est voluntas patris mei qui est in coelis,ne quis pereat , his pusillis quos codidit, quos sic habet curs,ut angelos suos horum custodiae presece rit, quibus ad salutem reuocandis filiun suum unicii Si aute impendit Absint igitur at vestro contubernio offen/peccaue dicula, quς pacem dirimunt fraternam: sed adsit mu/rit in te tua charitas, qua vicissim alti aliorum erratis amanter fiat tuo medeamini, si qus inciderint. Porro medicandi inoctus. hic erit. Si quid admiserit in te frater tuus, sit anumaduersione dignum,ne statim prostias ad vindicta, neue rursus silentio tuo sinas illii perire dii veluti vinolentus affectibus suis peccat impune,sed primum eN perire remedio qua malanae blado, quod ne pudoris quidem incomodo fiatrem aspergat. Adito illum so/lus solum, S nullis arbitris rem inter vos transigito: si nondum agnoscit culpam, argue illum S ob oculos pone quatum aberrarit ab officio fraternae charitatis. Diis aute sit admonitio ut declaret te nih1l aliud quaerere sti illius fallite di amicitie pristinete sartura. Quod si ille tam est sanabilis ut ad hanc secreta admonitione resipiscat, non est quod viciscaris, aut quod illum traducas tibi satis est ui lucrifieceris fratrem tuu.Interim S tuo lucro consuluisti. riturus enim crat tibi ami cus,peritura erat deo anima. Quod si grauior est mothus . ut hoc leuissimo remedio sanari queat, non est prorsus
260쪽
prorsiis abiicienda spes,nec statim ad eNtrema rem e dia veniendum. Sed si tib1 soli non prςbuerit aure, rursus adito homine,adhibito uno aut altero, siue ut pilaedore mediocri corrigatur, qui no progrediatur usi ad infamiam: siue ut testimonio duorii aut trium possit reuinci. auod si tam est intractabilis ut nec pild re,nec metu iudicii commoueatur, rem defer ad con/gregatione, ut vel multitudinis consensu,vel eorij au/toritate qui multitudini presiuit emendetur. Quod sirim adeo est insanabilis,ut nec secreta fraternao cor reptione, nec duori,aut trium coscientia, consensito, nec prolati criminis pudore, nec primorii autoritate corrigatur, illum suo morbo relinquito. Amputetur a familiari consortio, nec alio loco habeatur . si sit ethnicus aut publican'. Sit hec inter vos atrocissima poena,quae tamen non in aliud adhibetur, nisi ut aut pudore resipiscat frater, dum se videt ab omnibus vitari, aut certe ne gregi admiκtus alios inficiat suo cotagio. Amen
Nec est qd aliquis dicat mihi, diluta S imbecilla sunt dico voregn1 tui iudicia, Od seuerissima sunt, si quis contem Dis. net obstinate. Nam humanae leges quum atroN faci/nus puniunt capite, nihil aliud qua corpus latetimuidi nonunqua Occidunt, quem deus non condemnat, S occidunt tantum,non emendant,posteaqua non superest qui possit emendari. At ista condenatio quan quam lente procedit ad supplicium,tamen hoc nomi