장음표시 사용
271쪽
gis infigeret animis sitorum Euagelicam nrodestiamque nullum quatituis humilem iustissit: Sinite inquit, vi pueri ad me perseratur neq3 prohibete quo minus me adeant. Etenim qui horum sunt similes,mihi gratissimi sunt, quos tametsi mundus habet despicab1les. O tamen non alios dignor regno coelorum. Quod his prςstat natura, hoc in vobis prestet p1etas opor/tet, si velitis admitti in regnum coeloru.Adducti sunt igitur paruuli ad Iesutia , d ille maposuit illis manus,
sacri corporis contactu virtutem occultam infundens
Et ecce puζNS, Obsimplicem parentum fidem. Ouo facto divny icti' re ipsa docens satisiaciendum quidem esse e den. H β,sed nequaqua illis haeredum, quin magis pro' perandum ad persectiora. Et ecce pueris rel1ctis,succedit adolescens qui de persectione loquae.fit Iesus que admodum iii paruulis yposuerat discipulis suis Majginena simplicitatis ac modestiae,ita in adolescente studioso quidem perse pietatis, sed diuitiis onusto ponit ob oculos, qua difficile sit,eos qui diuitus serum eniti ad persessionem ei gelicae pietatis: quato. sinte editiores ad Euagelicum negocium, qui nihil, aut qua minimii huius mundi possident: quaqua paupertas ct opulentia, non tam in possessiombus est sita, in in affectibus. Erat adolescens animo religioso prerutus: sed quoniam e Christo audierat nescio quae noua
prscepta, adiit Iesum, S accidens ad genua ipsius,ro gal
272쪽
gat eum dicens: Magister bone, quid honi faciam, Ut vitam assequar aeternam Adolescens bonum appella bat Iesiim, blandimento captans illius beneuoletiam: quum tame nihil aliud esse suspicaretur illum, armpurum homine quaqua caeteris preeminentem. Deinde quum de bono percontatur,non de quoius bono
sentit, sed de ins 1 quopiam bono, quod promereatur vitam eternam. At qui nullus mortalium absolute bonus est: ecfilumas atavit nummatus μέ cinna, emto-tie Iesus uitur eΗcitans adolescentem, ut magnificentius de ipso sentiat, Savocet a fiducia Operum suorum,ac viis spe potius collocet in beneficentia gratuita dci,qui natu/ra bonus, S gratis beneficus in omnes,respondit huc in modii. Quid me honu appellas,aut quid me per contaris de bono Sed tamen si cupis admitti ad vita sternam,strua precept autiq; adolescens rogassiet, ρος nam essent illa precepta.Siquidem audierat illum docentem prscepta legis Mosaicae, no esse satis ad cosequendum regnum coelorum. Iesus ut Omnibus erimeret legis fiduciam,respondit: Non occidesmon comittes adulterium:non facies furtunimo dices mima testimoniu.Honora patre tuum S matrem:& diiuges proMimii tuum, sicut te ipsum.Tiun e 1laratus ado testes: Hsc, inquit, omia seruaui a puericia mea. Quid
igitur prsterea mihi deest Expectabat ut Iesus respo
273쪽
deret illi, nihil deesse. Sed dommus ostendens quantuintersit inter iustsciam Iudaicam, S Euagelicam inter bonum Iudeum, di bonist Christianui Si vis, inquit, Persectus esse, vade, ac diuenditis omnibus que possides, distribue pecuniam pauperibusmon perdes opes tuas, quavis in multos dissipatas. Sic dissipare, recodere est.Nam pro terrenis opibus habebis mehore the/saurum in coelis Hoc ubi feceris,lam eMpeditus,ac nudus, ni me nudum sequuturus. auum ait Iesus: Si vis, inedit negocili arduum esse: sed adiecit pr natu: Habeb1s thesauria in caelis.Moκ ad studium perfecte p1etatis hortatur: Veni sequere me. Huc sermone quit audisset adolesces abiit an1mo deiecto natasto , i dominus esset multarum possessionum. quas durum eristimabat semel uniuersas relinquere. Ruebat adipisci Vitam sternam,ambiebat persectionis honorem: sed hunc altatim veluti bonu senae obniebant minae diuitiarum.Itaq3 moestus abiit domum, nequaqua intelligens Iesiana danare no diuitias, sed affectum N amorem curast diuitiarum, quibus vix possunt non esse Obnorii, qui eas possident. Neq; enim semper voluit eas relinqui,sed tame semper colemni relinqui etiam, si quado nos auocent ab euangelica pietate. Adolesce te digres , Iesus conuersus ad discipulos suos.Na illis hoc spectaculu aediderat, ne quado poeniteret paupertatis sus,aut teneretur amore pecunie: Gala inquit,difficile
274쪽
sicile est diuite ingredi regnist coelorii. Signiscas egre uenire studiit opulentiar,S studiu euangelice philosophue:quod haec tonisequirit homine,illud ferc nia: ima hominis parte sibi vidicet. Atl ut magis eNaggeraret rei dissicultate, discipulis admiratibus adiecit: Quin S amplius dico vobis: Facilius est ut camelustrastat per foramea cus. q3 ut diues ingrediatur regnucoelorast. Siquide humilis S angusta est porta,nec recipit camelos opima sarcinis onustos. Sic enim notauit diuites auaros, quib' diuitie magis sunt oneri lusiurvi quas aliis baiulat potius ch sibi.Hic sermo quia 1io satis intelligebae ab apostolis, iniecit Sillam animis moestitudine quadam, in doleret tot homines diuitia/rum gratia secludedos a regno coelori Ouum igitur
vehemeter admiraretur discipuli, quid sbi vellet hoc ω dixerat Iesiis de camelo di foramine ac' rogat illii, si sic habet res, quis igitur poterit saluus flant Quot' enim quisl est mortaliti, qui aut abiicere possit diui/tias quas habet,aut no optare si no habetSAt Iesus intuitus illos quo leniret coceptu animo moerore,ostendit nonulla esse spe diuitibus quo J perii edi in reegnast coelorii: Apud homines inquit, hoc impossibile est, Ilo minus qua vi camelus eat per forante acus: sed
apud deii nihil est impossibile.Sola ille mutat animos diuitii, ut alacres etia vel abiiciat qd possidet,vel possideatltaqua comunes no proprias, semper parati relin
275쪽
qtiere, si quando id postulat Euagelii negociii. iniurenim ςgre contemnant Opes,qui non grauantur S vitam impedere Hic sermo quem adolesiceti diverat Iesus:Vende que possides.&sequere me, non1hil bonae 1pei conciliauit Petro, qui quaqua diues no suisset,la men hoc mium quod habebat alacer reliquit,nauim S retia, ac dominu fuerat sequutus, me, inquit, ecce
nos fecimus quod ab adolescete flag1tabas:reliquim' omnia, ct sequuti sumus te:qu1d igitur erit nobis premissAt Iesus ostendere studes hanc mimia laude non solii patere iustibus, veruetia tenuibri qui qtlicquid, hoc est, quod possident, libenter habet pro derelicto, Ob Euagellum: quum hec virtus magis φstimetur ab
aflectu relinquetis, qua a modo res relicts,non reiecit oratione Petri,pro re magnificetiore sed docens,provilibus illis propto animo relictis,non vile prpra imesse reponendu a1t. Illud confirmo vobis, vos qui preter scapha S retia, mea causa nihil reliquistis: sed tamen hoc animo,ut opes quatillius magnas mea causa fueritis relicturi,S nudi nudum estis hacten' sequuti, si perseueraueritis, 1n futuro seculo, quum reudierint mortui: datatur. ciussi pro suis meritis praemium, iam* filius hominis, deposita quam nunc videtis humilitate, consederit in sede maiestatis suae: vos quoiupiscatores, tum conirtes honoris, qui nunc estis consortes afflictionum, sedebitis in duodecim sedilibus, ct sudi
276쪽
S iudicabitis duodecim tribus Israeliticas 'quod eNeadem stirpe progeniti, eiusde legis periti,time miramolis ac beneficiis prouocat1, tame nulla ratione perduci potuerint,vi crederet, quit vos hum1les S idiotae statim ad simplice vocis iussiim, etia illa reliqueritis, quibus vita sustetabatis. Nem vobis solu hoc premis cotinget, veruetiam quisquis homini ob mei nominis professione reliquerit, domu, statres,aut sorores,patre aut matre,VMore aut filios,agros, aut aliam quacunq; possessione, adeo no perdet, quod mea causa reliquit, Vt magno potius lucro sit sceneraturus. Siquide S mhoc seculo pro relictis centuplu accipiet, di in resur rectione vita sterna possidebit. Nam pro reliciss caducis, ac vilibus possessionibus, ct hic interim possiem rus est preciosum stud margaritu Euagelice mentis, nullis hinus inridi mercibus ςstimandri pro una dimo relicta, toto orbe plurimas domos vobis apetiet Euagelii dometna.Pro unico stando plurim1 sunt seruient vestris usibus: pro unico patre aut matre tot habebitis, quot senes aut anus couerteritis ad professi nem Euagetica. Tot habituri fratres,sbrores ac filios filiasim, quot aequales aut minores Vestra prsicatione perduκeritas ad vita eterna.Hi passim S ultro suppe/ditabui, si quid opus fuerit, longessi vincet eoru aflectus,quos nobis sola sanguinis propinquitas coniurarit. Rictior est enim Euangelicae societatis cognatio, quam
277쪽
quam carnis affinitas: δἰ vehementius amat, quem cociliauit pietas, quam quem aditiκit natiuitas.Haec stintis amplo praemio adiicietur S illud, omnisi line maNims,ut pro rebus moκ perituris vitam sterna possideatis. No haec dico, quod Euagelica profestio doceat esse spernendos eos, quos nobis natura coniurit: sed huiusmodi affectus negligedos, quoties auocant nos Multi ab aeternae salutis negocio. Haec tam talicitas omni at emi bus eκ squo proposita est.No est discrimen fortians, primi coditionis, aetatis,aut personae. Sed in hac aestimatio/nouisti ne, que 11et ab aequo iudice deo, multi tenebul postrems. mas, qui nuc videtur tenere primas. Cotra multi qui nuc humiles,mhilim videtur hominiis,illic emi primi.Praeseretur meretris scribae, publican' pharisaeo, ethnic' iudso, paup dii siti, agricola regi S qui videbatur esse pκimi regno coelo', postrem1 1ngredietur: Sq pcul abesse videbant, priores 1tro1bul. Ethnici fide anteuertet, Synagoga Opter icredulitate submouebit.
OV O NIA M aute aenigma videbatur qd di
Merat de primis Enouissimis, e lanat parabola, quod diaerat: qua declarat diuersis aetatibus homines fuisse vocatos ad cultu iusticiar, omnib' tame tu sticiae cultorib' idem esse praemisi aeternae salutis: modo vocati militer laborarint in vinea iusticiae. Nessi
enim miri'habet qui vocati sunt tepore clitisti, quam
278쪽
qui tepore Abrahae,aut Mosi,aut David. Neo min' habet qui senes trahune ad cultu Euagelis, quam qui pueri aut iuuenes. Omib' ide datur denarius aeternae vitae. Et tame qu1 seri' veneriit, hoc videntur honoratiores, quod dni liberalitas eos aequat his, qui pri' venerant. Iudaei pri' vocati sunt, sed tame getes post vocatae non stati aequais sunt illis,veruetiam antepositae Iudaeis incredulis. Parabola sic habet. Simile,inquit, est regnist coelo' homini patrifamilias qui sumano daluculo prodiit in publicia,ut conduceret operatios in ulneam sua. Et nactus aliquot, pactus cit ei ς,Vt singΠεIi singulos acciperent denarios pro opa diurna, misit illos in vinea sua. Ruris emit circa hora tertia, Quuet; vidisset quosda in foro states ociosos, dirit illis Ite Suos in vinea mea: δ l iustii fuerit redda vobis. Rursum talit circa hora sexta: atq3 item ad hora nona, Side fecit, secerat hora pr1ma ac tertia. Rursum ad hora tertia, vergete iam die,egressus, repperit S alios quosda in foro, quib' dixit: Quid hic statis toti si die Ociosi S Amt: Quia nemo nos coduiut.Dicit illis: Ite quos in vinea mea.Pard sub nocte, diis vineae madat pcuratori suo: Voca Oparios Oes,ac QIue illis mercede: sic ut at nouissimis incipies, puenias Vs. ad prumos. cati int igit tam primi, a postremi Venerat, hoc est, ad hora undecinia,minimum diei laborarat
279쪽
Ussent hi,qui sun imo diluculo fuerant vocats, eκim/mabant se,quia talo priores venerant in vinea,pro teporis portione mercede ampliore accepturos. Sed datus est δἰ horu cuim denarius. Ital quia sibi videret
aequatos in praemio, qui non fuerant pares in teporis spacio, abestes murmurant aduersus datin vineae diceres: Hi qui venerat ad horam undecima,non laborarat nisi unam hora, ct illos in praemio nobis aequas: qui S totii diem perdurauerim' in labore, & estu meridianii pertulerimus quid isti venerint sub vespera refrigerato iam aestu. At paterfamilias uni citida illorii, pro omnib'respodit: Amice, quur inuides aliis benignitate meam Mea in alios gratulta liberalitas te nolaedit.Nulla enim iniuriam facio tibi. None sic pactus sum tecu,Vt pro opera diurna, denariu acciperes Prestiti operam, habes mercede pacta nihil tilla res mecuest amplius. ite qa tibi debetur, S abi.Μercenari huc coductus es,ut praestares opera,no ut mihi prae scriberes, quid faciam.Sic mihi risum est,ut huic qui postrem' venit,tantu mercedis dem quantu tibi.De tuo nihil decedit,si quid huic additur ea mea liberali/tate. An mihi liberii per te no erit, de meo quod volo facere 3 An ideo oculus tu' liuore torquetur, quia me vides benignit in eos, in quos lubitu est Hanc similitudine adduint Iesus, voles illorum animis infigere quod de' natura beneficus in omes, ins modss, ac variis
280쪽
variis aetatibus,no cessat inuitare mortales omnes ad
Itii verae pietatis.Ιn qua qui se gnaviter Gercuemi, iis praemili esse vitam aeternam, a qua nemo secludi tur, qui modo vocatus audiat. Hoc praenim ut no dehetur omnino meritis nostris sed potius beneficetiar diuine,ianae non cotingit citra conatu nostra. Oua
quam hoc quoi debemus vocati,quod ad cultu pietatis accedim',qi Iod in eo perseueram',usq; ad diei vespera. Nam qui vocati recusant ire in vinea, frustratur ipsi se suo praemio. laqua aute inter sanctos,nec est liuor, nec murmuratio aduersus deu,tame huiusinoes dictis e restit summii honore , qui nouissimis est habitus,ut in praemio locu prunia sortirentur.Quae dignitas tam insignis est, ut merito quis possit inuide re auaqua S boni Iudaei primu murmurabant adγuersus geres, quod eκ maioribus idololatris orti, a Iege Mosum prorsus alieni,dm1J incircuncisi, subito
pares haberetur ipsis in Evangelii gratia, S ad eandesalute admitteretur,nullo legis onere grauati,qim ipsi diu versati in obseruationibus Mosaicis, n1hilo potiores essent, quam ethnici, odo Vita prorsus impia,ad Euagesii profest1one admissi. Plus igitur gentibus codonatu est,sed no ideo Iudaeis est quod cia deo expostulant, quit liceat S ipsis ad eam Resicitate pertinge re.*iod si malint inuidere, qua m Mnari, sibi imputent, ob incredulitate reiiciutur, gentib' ob sides