장음표시 사용
301쪽
dem sentetia.Quibusda enim indignin videbatur, populum deo sacrum .pendere tributu princapibus ido lolatris. Atq; hac in sentetia erant, qui pharisatis adhaerebat.Rursus crat qui Caesari fauetes, dacca et opCrtere soliti tributii: S huius opinsonis desens test Uc1 odiani dicti sunt, et Herodes tributi colligendi prefectu estet. Etaliterat aute paulo ante duo quida Thcudas, d
Iudas, qui dii pala defenderet Iudaeos populist deo dicatu no debere tribuis cuiq3 prophano principi, VeIut seditiosissupplicio sunt afficii.Sperabat aute pharitat,ut Christus religioni faues, magis q3 Caesara prophano Simpio,solita libertate pronunciaret aduersius Herodianos io esse pedendist tributu CHarim1oMq; per illos deserretur Herodi, daturus poenas quas ante Theudas S sudas dederant. Quod si unciasset esse reddendum tributum, iam calliniaretur illum adulari principibus implis,minus faues religioni ciuine. Subornat igitur aliquot c suis discipulis, qui presentibus
Herodianis,ac frequente hom1ncti multitudinc, ne res careret testib',sucate blada oratione illii in nassam illiciat. Tanta erat caecitas,ut tolses re frustra ictata,non conquiesceret. Nee pudet incostantie, qua nunc magistrilin appellant, quili antea caluntati sint illii spiritum habere Beelzebub. Et libertate 1llius collaudant,ne vereatur Herodianos offendere Magister inquirit noui illiis te verace esse, nec astentari cui , nec victui quic
302쪽
qua sed magna cii libertate doces quod deo placitum emio quod homin1b' videtur.No enim verens que qua mortalis,nec est apud te respectus personarii.DIc igitur nobis, quid tibi videatur: phas est ut Iudaeoru populus diuitas religioni deditus, pedat cesum Cesari, an noSnt dabina' post hac, an no dabimus Iesus autevt ostederet se no fallere illorum insidiosam blandilo/quentia,ita teperauit resipossim admirabili sua sapietis, vi neutri factioni se redderet o CNiu: sed utral moneret, quod magis ad illoru salute attineret n1mmi video princ*i summo soluerent censum pietatis. inudine inquit,tentatis hypocritae Ostendite mlhi numi/sna census. Conabantur enim Iesum illaqueare ver his ipsius. Ille vicissim eos 1llaqueat , ipsorum resposis. Obtulerunt igitur denarium, qui Caesaris habe/bat imaginem, S titulum . Utque declararet sese non in hoc venisse vi lcges serret hisce de rebus quae ni hil attinebant ad pietatem: quaeque pro tempore aut recte fieri possent,aut sccus nummo conspecto, qUa si parum agnosceret eiusmodi literas atque imagines, qui coelestia tractabat: rogauit, cuius esset inlcriptio, di cuius imago. Responsam est: Caesaris. Tum Iesus:
Reddite igitur, inquit, Caesari, si qua sunt Caesaris: sed in primis reddite deo quae sunt dei.Significans nihil omcere pietati, si quis deo dicatus, det pro Mno principi ttibulum,etiamsi non debeat malans ob
303쪽
sequi quam prouocare: praesertim in ea re quae pauo petiorem reddit,no impium. Alioqui si eiugat quod nos reddat impios, no iam Caesaris tributum est,sed diaboli.Hoc audito responso, admirati sunt:primul intelligerent illum non latuisse dolosum commetum: deinde prudentiam admirabilem,'cui frustra tenderet insidias humana versutia. Mirati sunt quide, sed sunt no immutati.Et relicto eo desiere prouocare,que Vin cere non poterat: sed non desierunt odisse, quem amare debebant. Phariciis igitur S Herodianis digressis
adoriuntur eum Sadducaei. Ea factio est apud Iudaeos crassior & indoctior, dissentiens in hoc a Phariseis, negant esse resurrectione: adeo,ut nec angelos ribe credat,nec animas enare semotas a corpore nihil esse putantes quod non videtur. Hi cum audissent Christucrebro meminisse vitae sternς, ct futuri secuti,ac resurrectionis 1ustoriar madoriuntur illum, e erimentum facturi, utrum cum pharilais sentiret. an sibi contrastria doceret:vt vel carperent illum, si secum pugnaret, vel irriderent,si cum pharilais sentiret.Obuciunt igitur huiusmodi problema: Magister, inquiunt, MO1es hanc lege recidit,Si quis isore ducta decesserit alam Iiberis: vi defuncti frater ducat a fratre relicta vidua, S cum ea congressus suscitet posteritate fratri defun/sto. Fuerunt autem apud nos fratres septem, quorum
primusvκore ducta, destinctus est absi liberis ne diruit
304쪽
duint prorimus frater, qui S ipse decessit absq; libe/ris.Similiter accidit S tertio, di quarto, usq; ad septi
mum,omnes decesserunt absq3 liberis. Tandem mortua est S mulier, quae fuerat septem fratribus nupta. Ιtal in resurrectione, quis omnisi habebit hanc ooremmel enim potest esse communis omniti Et om nes m equo duXerunt. Ad hanc interrogatione, quo niam plus habebat ignoratizel naaliciae, Iesus dignatus est respondere. Etenim qui per inscitia errat,igi est qui doceatur. Cfictu qui mera malicia sciscitantur, indigni sunt resposo: Erratis,1nquit, qui scripturas legitis quidem,at non intelligitis: S nihil imaginantes supra res corporeas quas Videtis: nescitis virtute des, qui mirabilior est in his que non videtur.Hic ubi vices sunt nascentium ac morientium, coniugium adhibetur ad propagatione humani generis. Caeterii ubi iam erit absorpta mortalitas,& homines erant spirituales, quod futurum est in resurrectione, que nos reddet eosdem quidem,sed immutatosmet ducet quisquam VXOrem,nem nubet ulla.Nihil enim illic opus coitu, ubi mors no erit. Esterum qui ad resurrectione iustorum pertinent,sic riuut abs. nuptiis, quemadmoduuiuunt angeli dei in collo: iam hic pro sua virili meditantes, quod in resurrectione sunt futur1.Malunt enim animas deo gignere, qua corpora mundo.Post hsc tacite notans hanc tam absurdam qus monem,eme nata
305쪽
O falsa persuasione, qua credebat nullam esse resurrejctione, no dedignatur S hanc opinione eκ animis illoruim reuellere, doces S hoc eκ Mosi libris colligi, ciurus autoritate fuerat aggressi Iesiiun. Cur autem perperam sentitis inquit, de surrectione Imortuors,quas nodi hanc palam docuerit Moses, cuius scripta crasse parit 3 attente legitis. An no legistis quid apud huc lo/quatur deusS Ego sum deus Abraha, ct deus Isaac,&deus Iacob. Hi si toti perissent morte corporu, no di ceret se esse deum illo sed filiste auod si est deus illorum,utim usu fit illorii anime, vivunt di ipsi toti, quodammodo spe resurrectionis latur Deus est rita, nec est deus mortis , qui iam esse desterret,sed rivorum. Ita docuit illos esse quide resurrectione:sed no esse ta lem, qualem imaginabatur esse quit proponeret stulta de septem fratribus questione. Populus autem quum vidi fiet omnibus obturari os, prudentibus resposas, Phars/ admirabatur eius efficace S e rompta doctrina.Nosm aute displicuit pharisaeis,* os obstrudicisset Sadducatis,prs
diem sertim in argumeto,in quo velut in diametro 1nter se tes. se dissident. Ergo quum vid rent alios Obmutuisse, in probrata etiam institia sc iurarii, nusum veluti recepto spiritu sese pharistaei cogi erat, ac unu quedam Iegis petitum siubornret, qui docta videlicet questione Christum adoriretur, quo vel 1llum argueret institie, vel ipse laudena eruditi is auferret: Magister inquit,
306쪽
quod est praecipuu ac maNimum praeceptum in lege Iestis ostendere volens illos, qui legis professione sese venditabant, longissime abesse ab eius precepti obseruatione , qui toti flagrarent liuore S odio proUm1, caeterisq3 vitiis q nihil habent amne cum syncera charitate, nec quemquam amare deum,qui 1n prON1mum sit iniquus,respondit: Diliges dominum deum tuum in toto corde tuo, di in tota anima, S tota mete tua Hoc est primum Sinaismum preceptum. Ouod tamen nemo vere struat,nisi seniet S secundum,1lli simile. Siquidem alterum eN altero pendet: Diliges proin/mum tuum sicut teipium.Siquidem quicquid in tota lege precipimr, quicquid docent prophetar,hoc totuin his duob' pr sceptis cdpreheditur. Iisquis enim deii toto pectore diligit, nihil negliget, quod ille pre cepit: S qui prominum diligit tant seipsilm,is nec surabitur, nec adulteriu committet, nec falsum dicet te/stimoniis,nec concupiscet rem alienam: in summa nish1l alteri faciet, quod sila fier1 nolit. in phariseus tetatore iam propemCdum factus discipulus,subiecit: Vere ac recte dis1sti magrster, Q vn' sit deus, quCdo non sit alius preter eum, quodi hic solus supra cun/cta, totis cit viribus diligendus, quCdi Cmnis asscis nostri sint in unum illum transferem: quCdq; diligere Dr imu perinde atq3 se ipsum maius sit omnib' holocaustomatis S sacrificiis esus videns qucri pruden
307쪽
ter respondisset,nel pergeret insidiari, ait illi: Haud procul abes a regno des Intelligebat en1m pharisaeus quid esset optimum,tantum hoc deerat, ut affectu se, queretur, quod intellectu tenebat. Ait interim tacite mordet conscietiam quorunda pharissorum, qui Iesu moliebantur insidias capitales.Eossi quum illi latum interrogassent de summo mandato, cuius Obseruati0 nem sibi Diso arrogabant, ultro adiecit S secundum de diligendo in imo.Nondum enim suspicabantur Christum esse deum. Certe proinmum,ac benenaerbium negare non poterant, in quem tame machinabatur, quod nemo sibi vellet accidere. Vbi vero iam ima
ior pharistorti frequetia couenisset, Iesiis tot quςstionibus ab illis tentatus,proposuit S illis vicissim quaestionem cis arvi, subindicis, quod post apostolis explicadum reliquit suo tepore,
sibi non solum esse naturam humana, quam videbat, ct in quam essent sentituri, Verum etiam diuinam, qua viculi 3 eκ ipsis factis poterant coniectare: nisi liuor: odium,ambitio,auaricia, csterat vitia, animos eorueMcaecasset. Rogat igitur simul colla tos, quid illis videretur de Mestya, cuius filius esset hoc est, e cuius stirpe progenit' Respondent incontater David.Tum Iesus: Quid igitur sibi vult, Q David in psalmo mystico, spiritu coelesti amatus, Vocat eum dominist, quum sit filiusS Ita enim scriptum est: Druit dominus domino
308쪽
sreo, sede a d tris meis: donec redda inimicos tuos
scabellum pedu titorii Oui cosstit,ut 1i filius est Da/vid pater filium appellet dominuSNec erat quisquam illoria qui posset hunc dissoluere nodia, propterea lde diuina Iesu natura,nihil adhue suspicari poterat. Si quidem Christit ut secundu corpus humanum erat filius Dauid ita secundu diuina naturam dominus erat omnii non modo Daliud. Nessi quisqua posthac au sus est illum adoriri questionibus,quum viderent insidias in illum sntetas,in suum caput recidere.
CAP. XXIII. OV V M igitur toties illis obstri isset os,reste
multitudine, ne prorsus illarii autoritas cocideret apud populu, cui doctores presidebat, audiendos quide docet,at no imitandos. Uaqua enim maNime couenit, ut qui doctoris munus suscipit, integritate vita, fide S podiis cociliet suae doctrinae: tame no inpedit omnino contenere salutifera alioqui doctrina, ob doctoris improba vita. Reveretia, qua illorum mores no promerent, dada est autori,cuius precepta recitat.
Nel enim polluitur ira dei, si per os improbi doctoris proferatur: ipsi quide 1nutilis est,sed accipienti prodest. Auersus igitur a pharisaeis Iesus, in quibus nulla videbat esse spem vitae emedatioris, turbis ac discipulis loquitur hunc in modum: Ipsi scribe S pharisiei se vobis prodin, i sint animis corruptis, ib inuidi, qua
309쪽
auari, quam inanis gloriae cupidi. Sed tamen ob muneris autoritate audiedi sunt. Occupant cathedra Mosi,cuius lege docet. Odiae docet, sancta sunt: docet emaliena, caeterum vita longe latem dissidet a doctrina. Proinde quae vobis praescribui eκ autoritate Mosi, seruate di facite: sed tante cavete, ne ad vita 1llorii mores vestros coponatis. Si viveret quemadmodum dacent, totos oporteret 1 mitari. Nunc quae docent, ipsino prestat. Ab aliis plusqua totam legem seuerissime eingui, ipsi sibi indulgent. In alios austeri,in se letussimi. Colligui enim fasciculos praeceptorist graues S1mportabiles, di imponuit humeris alienis, quos ipsine digito quidem dignatur attingere. Onerant en1m legem per se satis onerosam, suis costitutiunculis, quo sibi cocilient opinionem eruditionis S san timoniae. Quod si qua praestat iuκta legis praescriptum,no id facilit eM animo,sed ad laude auram 3 popularem.Histriones sunt, di ceu psonati falsa religionis imagine, fabulam agiit,ut spectetur ab hominiis. At lege nostruat,nisi qui hoc prestat, quod volust legistator. Isti vero quicquid facit, facilit ad aucupada inane apud plebeculam opinione sanetimonite. Na quu de' post praecepta legis aedita subiecerit: Ligabis ea in manu tua, Serui immota ante oculos tuos:nsmitii illud sentiesno Oportere unqua obliuisci praeceptorsi dei, sed ad horist regula coporaedas esse omes vite amones 1sti
310쪽
quum prorsus negligant obseruare iussa diuina,mme specie falsa se iactat apud populum . Obambulat lataphylacteria circumseretes, incedut latis ac magnificis fimbriis, in his praecepta legis ostetant inscripta, qim in vita nusqua appareat.Ad hec animis inscribi oportuit,vita decebat e rimi.Sed placeret oculis dei, cusvni vita rapa ceu fabula quaepia agie. Dc hoc spectatore c5tepto, vilissimam laude affectat apud imperitam multitudine. Et quit ubi m deceat doctore mortis, dictis atq; ipso etia vultu prae se ferre Virtute erimiam: isti nusqua aliud agut,quam qd est inanissimu,ac VMetia viro dignu. quo vocatur ad coena,illic puerili
ter ambitiosi sibi placet, ipsis locus tribuitur hinoratior: in Synagogis S publicis couetibus amant primae sedis honore, mala versans in foro, gaudent honorifice salutari. Cristas erigui quoties a popla auditit magnificu illii titulu, Rabbi, quasi soli sint honore digni,aut soli sapianquit hoc ipo minimi sint apud deu,qd sibi vident mainini: S hoc ipso marinae desipiat, sibi vident plurimit sapere. Soli deo debetur honos, qui sol' vere magia' est, ct honorad': soli deo debetur laus sa ellae,soli sutoritas.Harii reris, si quid est in holisvmbra qda diataκat est, si ad dei magnitrudine costratur, S hoc una a dei largitate psectu est. Proinde si qd honoris tribit holes hoibus ob dei dotes, quas tu illis esse suspicant, no debet sibi vidica