장음표시 사용
211쪽
verti non esse damnatas in sensu Uenii, Summus Pontifex Alixam . r VII., praevio maturo examine, utrumque definivit, & propositi nes reperiri in libro, bc mille damnatas in sensu obvio ab Auctore intcnto, ut constat ex definitione tenoris sequentis: Cum autem , sicut
occepimus, nonuum iniquitatis filii praedicias quinque propositiones, veIiis libro praedicto ejusdem Cornelii Tanfenii non reperiri,1. Z3ὰ, et prs arbitrio compositas esse, vel non infensu ab eodem intento damnatas esse, asserere, maguo cum Chrsi fidelium scandalo, non reformident. Nor, qui omnia, quae hac in re gesta sunt, D ienter, er attentὰ perDexImus ex dehi o noriri Parioralis incit, ac matura deliberatione praelusertam Iunocentii Praedecessoris nostri Constitutionem, declarationem , G de itionem harum ferie confrmamur, approbamus, ct innovamus ; er quinque illas propositiones ex libro praememorati Cornelii Ialoenii Episcopi Iprensis, cui titulus, Augustuus, excerptas, ac infensu ab eodem Cornelio intento damnatas fui e declaramus, Ur de semus , ct uti tales, inVM scili et eadem fingulis notε, quae in praedicta declaratione , ct definitione unicuique illorum sigillatim inuritur. iterum damnamus. Quod etiam infallibili judicio definivit Clemens in laudata Constitiuione Vineam Domini, dicens: Et qainque illas propositibues ex libro praememorati Cornelii DUenit Episcopi Iprensis excerptas, ac tu sensu ab eodem Coruelio Dulento intento damnatas fuisse declaramus, , defuimus. Hoe maxime observandum; eo nemi e , quod nonnulli in examine facti dogmatici fuerunt hallucinati, simplex lactum confundendo cum facto mixto cum jure, vel jus a facto dividendo ; praesertim hisce temporibus, in quibus nonnulli eludere conanrair proscriptionem diue ellii, ea tem nova adhibita responsione, obedientia iuri, revereulia ficto; sic illi pr. aetexentes obedientiam, huic obloquiosiim silentium : Sed verius, ut inquit Μag. Lucini opusc.
cit. pig. Ι36., in neutrum captivantes intelletrum, aut utrumque illudentes . Videantur noster Alexander Natalis Hist. Fecies ad S. ecul.
di iter. i4. indeficientiam judicii in Papa, di Conciliis super facto dogm lico eruditis sine propuSnans. s. Secundo Hipponendum , qubd ubi constat de sententia Summi Pontificis, ut certum haberi debet praecestille examen sum ciens, di motiva ,suae ad definitionem requiruntur, minime defuitie s alioquin nullas citet fidelibus certus, indubitatus judex loquens a & qui, facile posset de examinis praevii susscientia, de modo , quo prolatum est iu dictum , an occulte Sc malitiose, dubium objicere: quod totum egregie explicat eruditissimus Cano supra a nobis laudatus Disp. 3. l. i. num .8.
& quod iterum in memoriam revocare juvat: Ea par eri , gravia. θ' certa in Ecclesia haberi, quae judicio considerat/, constanterque edita sunt. Leuamobrem qui e Ponti cum, seu Conciliorum diligentiam ei casia ienda tu dubium vocant, eos necesse est, omnia Pontificum judicia, ac Conciliornm insirmare. Nos igitur Icrupulum ilium post ri orem ,si cui iv us es, aliter ex animo evellemus. Nam Deus ua'
Qiter duponit omnia ,simulque prospicit, ermem, meia ad em
212쪽
De damnatis cisseelui propositionisus. x8s
neeessaria. Si enim promitteret euiquam aeternam vitam, mox confer ret etiam illi bonarum gratiam actionum, quibus eam vitam conseque
retur. Videlicet quos glori ea vit , eosdem O justi cavit, Θ.vocaetit, ut ad Rom.8. cap. dicitur. Sic omnino eam Ecclesiae Mei firmitatem fueris pollicitur, deesse non potes, quominus tribuat Ecclisiae preces . exteraiue praesidia , quibus haec frmitas conservatur . Qiiod infra luculentius exponit: -madmodum enim , β Gripus Petro diceret .
ego rogavi pro te, ne deficiat charitas tua a certὸ certitis intelligeretur , diligentiam, curam, vigilias, preees, eaeteriaque auxilia πρυrtana illi impetrasse, quae sunt ad charitatis conservationem necessaria: ita. chm
dixit: Ego rogavi pro te, ne deficiat Iris tua, proculdubio intelligimur id a Patre suo consecutum, ut quae ad rectum de fidei quaeritone judicium oporterent, ea ad Put Petro omnia, flete d Deo, sive ab homine expectareutur iasbus ex rebus facile comprehenditur, cum Spiritum veritatis Christas Apostolis, eorumque Successoribus in fidei judicio promiserit, nihil omnino iIlis defuturum , quod ei controversiis leudis fuerit necessarium. Ac emel Haeretieis hone licentiam permittimus , ut in quaestionem vocent, num Ecclesiae Dices eam dii
gentiam , ct curam exhibuerint, quae Opus erat, ut quaesto visi, ct ratione Miretur: ecquis adeδ aecus est, qui non videat, omnia mox Pom
de diligentia radicum dubitamus, novum examen, Iudiciumque Iemper recens poΗulabitur, ut de diligentia adhibita, vel usu adhibua ceu leatur . Gncedamus regu radicibus d Deo in Ecclesia consitatis nihil eorum deesse posse , quae ad rectum, verumque judicium necessaria snt. Η.ec vir ille doctissimus. Et sano, an non idem dicerent xuesne, sistae , sit in Concilio Generali, ad quod appellant, damnarentur iterato tot proξositiones a Gemente XI. proscriptae, quod nempe causa non ellet satis praevie discutiat quod major Episcoporum pars ex motivis pure humanis, metu Summi Pontificis, timore Principibus displicendi,
vel ex spe temporalis commodi doctrinam reprobaverint 2 quare eumdem errorem in Dei Ecclesia refunderent. 6. Tertio supponendum, quod propositiones damnantur quandoque ut haereticae, & erroneae, nonnumquam ut temerariae, oc scandal
sae a saepius etiam ut male sonantes, S offensivae: nedum enim proscribuntur propositiones illae , quarum contradictoriae sunt de fide, & illae , quae enuntiant contradictorium veritatis, quae sapientum judicio fidei veritas est, lices plane ab Ecclesia non sit definita, nec certo ars umento demonstrata: verum etiam propositiones, quae in sensu obvio Catholicum prae se ferunt sensum, abjicit Ecclesia, ut male sonantes , & temerarias , juxta temporum diversitatem propter abusum, quo Heter Oxi consequentias erroneas ex illis propositionibus elicere pollunt: aut quia, etsi in illis nullus error fidei adversus notari potest, absonum ne
H io quid, ct absurdum, indignumque piis S religiosis auribus videmtur enuntiare: quod erudite docet supra laudatus Mag. Cauo lib. I a. cap. Io. his verbis: admodum autem νιnhiarm res salsa, atquerim. V. Aa per-Disitigod by Gorale
213쪽
perabsurdae, sed graves quoque, ac verae sententiae inconditis eterbis elatae ostendunt aures acres presertim, o' acutar I sic eo oruυν aures teretes Oreligiosae, non alententiis modὸ sal is, cir haereticis sed ab his etiam abhorrent, quas intelligenti judicio percipiunt maia , atque absurde sonare , quamvir nullom in eis falsitatem haereseos deprehendant. Chod scandaluin aures ollendens iaragis intra exponit, dicens: Sic Ecclesiae Romanae abusus plebi rudi Objicere , atque in vasgus edere scandalum est: Sic propesitiones illaescandalinae funi, Praelatus malus verὸ est fur, ct latro: Per censuras Ecclesiasticas Gerus p palum oppeditat, er avaritiam multiplicat: Sacerdotes criminosὸ vi- Centes Sacerdotii pulvunt potestatem; de quibus, di aliis ibi recensitis sequens profert iudicium : Ωuarum nonnullae haemesim sapiunt, non in ior: sed quamvis in .erum se um desectantur, non sum error.
sed ipsa etiam imaee veritas, qualiscumque illast, quae fortὰ in his dictis inteniri potest, seundatam assert idiotis. er infirmis. Non enim fo-um salsa scandalum faciunt, Ied aliquando etiam nova . Quare cim
non lingulae sint aequaliter virulentae, ec noxiae, pmidentissime Ecclesia eas damnat in cumulo , cic re eclive quod fecit Clemens XI. Constitutione Unigenitur, ut supri diximus num. I. Hic enim modus consi
randi propositiones respective in Ecclesia Dei novus non est. Comstat tum ex decreto Concilii generalis Consantiensis celebrati anno 34l4., in quo respective damnatae sunt As. propolitiones miclassi, de go. Ioannis Hur. Etiam Leo X. 4r .propositiones Lutheria Pius V. 0. propositiones Michaelis Baii: Innocentius XI. 6 . Michaestis mΠnos, Clement XI' quasdam propositiones e libro Gallico Maximes des Saluit: qui omnes praefatas propositiones respective damnarunt, non determinando quae censura propositiones damnatas singillatim ase
. Tandem observandum, quod solemnitis Constitutio Unigenitus acceptata est ab Ecclesia, ut infallibilis auctoritatis, quam Constituti nes aliorum Summorum Pontificum I Leonis X. contra Lutherum tHi V., S Gregorii XIII. contra Michaelem Bajum ; Innocentii X., S Alexandri VII. contra Pansenium a Iunocentis XI. contra Molinos; Alexandri V ΙΙΙ. contra Rigoristas: quae tamen Constitutiones abominnibus Catholicis, ut infallibilis auctoritatis habentur. Constat id ex Pastorali Epistola II imi Gandensum Episcopi Philippi Erardi Iriander-Motanni I i0., in qua ad maximam hujus Constitutionis laudem l gitur et A mari uisus ad mare audita est Constitutio Supremi Ponti cis in Ecclesiis anuatiata d Pastoribus, ab Oibus summEveneratione reo pia , ae laudata . omnium Ecclesiarum unus consensus eri .... Cous tutionem recipimur, doctrinam Aporiosicam in ea accepimus, illi om-uimodam, ae integram obedientiam debemus, Clementi M. Pontifici
multor annos, aternam gloriam. Amen, Amen. Cui concinunt sere
totius Orbis Episcopi, ut videre est in lib. Epist. Clementis XI. Distentientibus solitin quibusdam in Gallia , qui sicut in Synodo Generali mi
214쪽
De damnatis cessenii propositionisus. x8
pleniorem dicendorum intelligentiam statutis, propositiones pergamus in medium proferre 3 in lucem enim protractae , ad veritatis tanquam Solis lucem evanescent.
q. II. Proponuntur Propositiones, quibus jusIι eonantibus , or τε- lentibur negat gratiam , qua Deiprxcepto
Prop.a. D C i gratia, principium e ax boni cujuscumque Lemneris, necessaria eri ad omne opus bonum et absque illa , non solismnihil l ,sed nee feri potest . 3. In vanum Domine praecipis, si ta ipse non das, quod praeeipir. 4. Ita Domines omnia to ilia sunt ei, mi omnia possibilia facis, eadem operando in illo. s. ΩιUndo Deus non emollit ediis per interiorem unctionem gratiae Dae, exhortationes, gratiae exteriores non inferoiunt, nisi ad illud magis obdurandum.
s. Discrimen inter Faedas udaicum, edi Chrsianam est, qu)d in illa Deus exigit fugam peccati,inimplamentum legis is peccatore, re linquendo illum in sua impotentia: in trio vero Deus peccatori dat, quod iubet, illum Ddgratisipuri cando. . utilitas pro homine in veteri faedere, in quo Deus illum reliquit ejus propriae infirmitati, imponendo ipsi suam legem -Φero felicitas πον eri admitti ad sardus, in quo Deus nobis dovat, quos petit d nobi, λ8. Nos non pertinemus ad novum foedus, nisi in quantum participersumus ipsius novae gratiae, qua operatur in nobis id, quod Deus nobis praecipit,9. Gratia Christi erigratia suprema, sine qua eo teri Christum sus quom possumus, ct eum qua nunquam illum abnegamus . s. A D harum propositionum intelligentiaan supponenduin, quod in hoc totius 4iesnellianae pestis virus reconditur; qutidnii Episcopi Iprensis sequens vestigia . lassicientem gratiam pro virilia narurae lapsae finibus exterminare intenderita elim nec in consequenti bus, nec in antecedentibus, aut universis ejus propositionibus appareat quidquam, unde gratia lassiciens ab efficaci cli itincta ab eo unquam
agnita cognoscatur. Et quod magis est, in suis scriptis rest damnatas Propositiones, quoplenius eius protervia dignoscitur, solum cavillationibus subdolis, α cireuitibus variis restitit Sacrosanctae unigenitur definitioni , In perniciem ergo animarum Nnsenti erroribus studens , & Sacrosancta: bedis Apostolicae contra Iansenium Constitutiones con temnens, hanc solum idaeam gratiae proponit a quod nempe gratia est
215쪽
operatio manus omnipotentis Dei , quam nihil impedire potest, aut retardarei quod non est aliud, quam voluntas omnipotentis Dei jubentis, ac facientis quod iubet; quod est vox illa Patris., quae homines interius docet, ac eos venire facit ad Iesum Christum ; quod nihil aliud est, quana ejus omnipotens voluntas; quod hanc ideam Deus nobis in omnibus suis Scripturis tradit; quod vera gratia idaea est, quod Deus vult sibi a nobis obediri, & ohediatur, imperat, & omnia iiunt; loquitur taliquam Dominu ς, & omnia sibi submillia sunt. Et tandem quod gratia risu mi isti est gratia fortis, potens, suprema, in vincibilis, utpote quae eit Operatio voluntatis omnipotentis, sequela, di imitatio opei attonis Dei incarnantis, S resuscitantis Filium suum . Hanc sibi universalem finxit ideam gratiae s cum omnes ejus Propositiones sint indefininae, oc omnes in materia doctrinali aequivaleant universali. Nullam ergo gratiam lassicientem agnoscit. Etenim gratia sufficiens, quae vel a Christi gratia est, non est operatio mantas omnipotentis Dei, quam nihil impedire potest, aut retardare . Non est voluntas omnipotentis Dei iubentis , ac facientis quod iubet a vel vox illa Patris , quae homines interius docet, ac eos venire facit ad risum Gririum a vel fratia , qua vult sibi a nobis obediri, & obeditur a imperat, di omnia litant; qua loquitur tanquam supremus Dominus. Et tandem non est gratia sussi-eiens gratia illa Qrtis, potens, suprema, in vincibilis operatio voluntatis omnipotentis , sequela, & imitatio operationis Dei incarnantis, S resuscitantis; quod tot repugnat Sacrarum Scripturarum oraculis, definitionibus Apostolicis, S S. PP., & Conciliorum testimoniis: quare exclusa gratia sufficiente , juite Ecclesi.e fulmine percullae sunt omnes ejus Propositiones. 9. Et quidem primo propositio secunda, cuius ex dictis facilis,
clara redditur expositio , aperte rejicit omnem gratiam sufficientem, &solii in agnoscit gratiam essicaeem: quod sane exprimit vox ista, principium e ax; etenim essicacia dicta de gratia, nominat gratiam essicacem, ut ipsa naturalis verborum significatio naturaliter repraesentat; sicut & essicaciter probat communis, & usitatus in Scholis loquendi mindus . Hanc ergo essicacem gratiam, S essicacem ab intrinseco necessariam agnoscit ad omne opus bonum , oc quidquid sit, an loquatur de omni opere bono meritorio, vel de omni opere bono morali, quod vires naturales non excedit, & quod sine tali divinae gratiae munere operari potest homo , ut explicat D. Thomas q. 24. de verit. art. I I. S cum eo consentiunt omnes Theologia hoc tamen cortissimum est . qiiod hancem cacem gratiam ita necellariam agnoscit; quod absque illa non solismuthii t ,sed nee fieri potes: ergo in eo, qui caret gratia emeaci, nulla
datur alia Fratia suffciens ad non peccandum a S ad sincerain mandatorum postibilitatem conciliandam. Io. Explicat satis clare hanc secundam Propositionem tertia a dum
dicit: In vanum Domine praecipis, si tu ime non das, quod praecipis. Quibus negationem gratiae tussicientis ad implenda praecepta iterii in repetit, solatu gratiam cssicacem admittens, qua Deus dat ac' una ipsum sDiqitigod by Corale
216쪽
ipsum , quem praecipit , vel ipse solus operatur Observantiam Praecepti; S consequenter , si gratia efficax, aut victi ix deeit, quae det id, quod praeeipit,vult deelle gratiam qua postibilia sint pracepta Dei Non enim dicit , in vanum praecipis, si non das media gratia sussiciente poteItate in ad id ipsum, quod praecipis i hic namque Catholictas sensus maxime distat ab illius positione , nullam agnoscentis gratiam susscientem distin-esani ab ossicaci: quare sensus germanus, & ab ipso intentus est, obser-V1ntiam mandatorum solii in per efficacem gratiam, & non per sussi-eientem elle possibilo in a ita quod apud iplum verissimum est dicere iideo aliquid est possibile , quia fili quae aequivalet huic: homini impossibile est servare mandata, & in tantum servari pollunt, in quantum , cum Deus praecipit, dat ipse , quod praecipit: sic Deum injuitum
faciens Legislatorem, S in vanum praecipere assirmans, dum non dat gratiam emcacem , quae det quod praecipit: cui minime favet celeberri 'nia illa S. Augustini sententia, Da quod jubes, ct jube quod vir; qua
S. Doctor gratiam essicacem orat; at praeter gratiam emcacem suffcientem aliam agnoscit, quam etiam, agendo de Oratione, materiam orationis elle, diximus; clim Deus sit orandus, nediim pro effcaci, qua praecepta exequimur, sed pro sussciente, qua illa adimplere possimus. Temere ergo mrm Dei praeceptum dicit; de quo dicitur Psal. io p. v. 24., omnia in sapientia fecisti . aut potius blaspheme id in Deum ronuntiat, quoties auxilium cssicax negata ac si praecipiendo minii sapiens ellet Deus, qui omnibus largitur gratiam susscientem, largiturus etiam ess cacem , si linius largitioni obstaculum non ponerent . it. Id ipsum non minori claritate elucescit in quarta, quae expresse assirmat, observantiam mandatorum expectari solum debere a Deo, operante in nobis ; quali nos libere non cooperaremur operanti
Deo I quae operatio Dei, cum non sit per gratiam lassicientem, sed peressicacem, quam victricem, in vincibilem, es lectricem , supremam, omnipotentem agnoscit, falsum penitus est apud ipsum dicere: Ideo
aliquid is Deo praeeipitur, quia est possibile; cum praeceptum non supponat per prius virtutem, di potestatem, vi cujus res praecepta sit possibilis: unde polle bene velle , deficiente essicaci gratia, est juxta ipsum impossibile. Hic est propriissimus harum trium Propositionum sensus Obvius, Ec quem juxta communem modum loquendi, verba exhibent. Non tanquam res diversas fieri a polle fieri contradistingi iit; ad utrumque requirit principium essicax , quo circa excludit adiutorium sussiciens distinctum ab adiutorio essicacit eum nihil juxta ipsum homo facere per gratiam possit, quod semel non fiat, oc quod Deus non operetur in ipso, clim praecipit. Quare fit evidens, quod non assirmat in Propolitionibus litis meram negationem actus, sed negationem pote- tatis simpliciter talis. Qiiae enim, amabo, eli potestas illa, quae in istis Propositionibus negaturὶ Non potestas consequens: ineptus quippe ellet sensus Propositionis, magisque ridicula adversativa , qua utitur.
Absque illa non solism nihil ra, Ied nec fieri poteri: quod ellet idem . ac dicere: Absque illa non Ellan nihil fit, sed nec sit: quod aeqtie ridiculum Disitig Cooste
217쪽
Iuna est , ac fi quis de causa, aut principio efficaci, ut quid maximuin, ita pronuntiaret: Absque illo, non solum non datur ei inus, sed nec est: ergo non potestatem actili conjunctain negat solum is Dellius . sed potestatein antecedentem, ut exinde inferat, ut verus Fonsenti Discipulus, non solum absque gratii nihil fieri, sed & deficere potestatem; Deum in vanum praecipere, si non dat id ipsum, quod praecipit 3 cuin exclusa gratia efficaci non sit alia potestas sufficiens ad adimpletionem: nullum quippe iuxta ipsum datur auxilium, nisi quod cum essectu certissime connectitur, vel nisi quo Deus potenter, fortiter, insuperabiliter, indeclinabiliter in nobis operatur la, At quae non ex utriusque positione insurgunt inconvenientia Z Quid enim magis Catholicae fidei contrarium , quam quod homo careat auxilio necessario ad adimpletionem praecepti, & quω homo justus foeliini illud bonum possit operari, quod Deus vult efficaciter ipsum Operari , & quod si non operatur, est, quia Deus non vulr, ipsum Operari, cum omnis ejus potestas non proveniat, nisi a gratia esticaci infallibili-liter conjuncta cum actuὶ Μultiplex & alia inevitabilis fluit ex hoc sis emate absumitas: de quo plura diximus agendo de necessitate gratiae sufficientis. Et quidem aperte contraria est Scripturis Sacris: dicitur enim Prover. I. versao. Sapientia foris praedicat, da εocem suam: in capite turbarum clamitat, in foribus portarum Urbis profert verba
sua, dicens: Usque αδ parvuli diligitis infantiam, O stulti ea. quae Abisunt noxia, cupient, ct imprudentes odibunimentiam ρ Convertimini ad correptionem meam: en proferam vobis Spiritum meum , ct ostendam vobis verba mea. Liuia voeavi, er renuistis: extendi manum meam,mnon fuit, qui aspiceret. Despexistis omne consilium meum , er increpationes meas neglexistis. Et Ecclescap. is. v. II. Non dixeris: per Deum abe H ; quae enim odit, ne feceris. Et cap.s l. v. 31. Dpro
piate ad me indocti, ct congregate vos in domam disciplinae. Od adhue retardatis Et quid dicitis in his ὶ Animae vepraestiunt veNementer . Aperui os meum , er locutus Dm, comparate Cobis sine ψrgento, ereoliam vesrum subjicite jugo, o suscipiat anima vesra me linam,
in proximo est quim invenirς eam. Et Matth. cap. aa. Et misisservos suos vocare invitatos ad nuptias, ct nolebant .enire. Iterum misit aliosfervos , dicens: dicite invitatis, ςcce prandium meum paravi, tauri mei, O altilia oee a sunt, θ' omnia parata, venite ad nuptias , illi autem neglexerunt, er abierunt, alius in villamfuam, alias verὸ ad
negotiationem fuam . Et a. ad Corint. cap.6. v. I. Hortamur vos, ne iuviaeuum gratiam Dei recipiatis, Et ad Rom. io. v.ar. Expandi manus meas tot die ad populum non credentem, er contradicentem. Et Apin cali p. 3. v.ao. Ecce FZo ad ostium, dr pulse. Si quis audierit vocem meam, di aperuerit mihi. Et act. . v.si Vorsemper Spiritui Sanctore itis. Videantur S alia Sactae Scripturae oracula disp.6. dub. I. F. 2. Quibus omnibus constat, quod inediis auxiliis sufficientibus plena ubbuitur praecepta servandi potestas
33. Adversatur insuper Sacris Conciliorum oraculis a Trideatina sest 6.
218쪽
sess.6. de iustifc. cap.r r. dicenti: Deus imp bilia non iubet, sed jubendo monet, O facere quod possis, er petere quod on possis, Er adjuvat, ut possis. Et iterum et Nemo temeraria illa,qa Patri sis, anathemate prshibita voce uti debet, Dei praecepta homini jus cato ad observandam esse impossibilia . Et rursus: autem diligunt, ut ipsemet testatur, servant sermones ejus, quod utique cum mutuo auxilio proenire pol ut .... β, ut justi si e3 magis se obligatos ad ambulandum in vita jufritia entire deleant, quὸ liberati jam d peccato, ferviantem facti Deo ,sobrid, ct j Id , edi pid viventes proficere pessur per
Chririum Pesum, per quem accessum habuerunt in gratiam iHam: Deus namque sua gratia semel janificatos non deserit, nisi ab eis prius
deseratur. In contra similiter est Concilium Colonicvs anno is 36. p. . c. ga. dicensi Nemo hic excusationem praetexat; eum Deus semper petad oritum pulsans, nimirum per internum, ct externum verbum com monent , ut convertatur is viasua pessima. Concilium Lateranense 1 untinocentiu ΙΙΙ. cap. Firmiter : Si post fusceptionem Baptismi quispiam
relapsus fuerit is peccatum, per veram paenitentiam semper potes repu- rari. Concilium Senoneufe Can .s. Neque tamen tanta gratiae necessisslibero praejudicat arbitrio, cum illa sit in promptu . Concilium Valentinum III. sul, Loibario anno 8s . allerit: Nec ipsos malos ideo perire. quia boni esse non potuerunt a sed quia boni esse voluerunt ,Doque Citio in massa damnationis, vel merito originalia vel etiam actuali permanserunt, quae sane probant, este fide certum, quod juitis nulla sitiit impossibilia praecepta, de qu6d niisquam deest illis gratia sussciens. qua possibilia hant. Dandoquidein quantumvis homo pondere peccatorum prematur, vitiisque usque ad profundum mergatur; dum tamen viator est, non illi negat misericordia Dei potestatem orandi: nam fideli, eit qui dixit: Amen dico vobis , quidquid orantes petitis, credite , quia accipietis , er et vobis. I 4. Repugnat re hoc perversum L UDellii dogma tam SS.Augustini , & Thomae Doctrinis, quam communi omnium S S. PP. consentui. Et primo Angelico Magistro 4. sentent. dist. l . q. . art. . quaestiunc. 2. dicenti: meatio es duplex: quaedam exterior . . . quaedam ver3 int
rior ; er haec quandoque quidem non pertingit ad em suum ex vocati defectu: ct haec Cocatio nihil aliud est, qaam instinctas, vel motus ad bonum d Deo immissus. Luandoque autem pertivit ad em, quandos ilicet, quis audit vocantem , ct venit ad ChriΗum . En vocatio interior , instinctus, vel motus ad bonum a Deo immitius, vere lassiciens, ob vocati resistentiam suum ultimum non obtinens enectunt: qiu si expres e 1 D. Thoma non vocatur sociens, in re tamen talis est. Nec opus habebat S. Doctor id exprimere; cum nondum exortae futilent chimaericae cavillationes hominum , contra quos procedimus. Ciam autem dixerit satis significavit uifficientiam ex parte Dei, quae ad finem pervenit let, nisi per homines stellites . Unde eunt-dem sensum non semel tradit, absque expressionibus ad intentum tunc moeriinentibus: utitur enim modo loquendi M. P. Auguriini, ut vi-
219쪽
dere est l. 2. q. Ο9. art. lo. ubi ad 3. inquit: Dicendum, quo Put -- et sinus dicit lib. de satur. 9 grat. eis. M. homo in mimosam accepit donum, per quod perseverare posset, non autem occisis, ut persevera ret: nunc autem per gratiam Chrsi multi accipiunt, ct donum gratiae , quo perseverare possunt ulterius eis datur, quod perseeterent.
Et sie donum cisisti es majus, quam delirium Adae a ubi S. Dosior
contradistinguens auxiliuinsi potest quis perseverare, ab illo quo de facto perseverat, clarissiliae exprimit auxilium sussciens distinctum ab auxilio actu perseverat, quod secundum omnes est effcax. Et iterum de corrept. α grat. cap. I 2. docet S Dosior, haec duo adjutoria distinguenda elle: aliud namque est adjutorium , state quo aliquid non si, de aliud est adjutorium quo aliquid fit. Primum vocat adjutorium possibilitatis: aliud adiutorium quo, gratiam actionis , quod essicax est, dans ipsum agere. Videantur quae supra diximus dicta Disp. 6. Diab. 2. θ. t. diffuse de mente Divi Augusini e quibus tamen pia
cci alia superaddero testimonia, in quibus mentem iuain circa gratiam lassicientem luculenter explicat. Hatae aperte exhibet lib. de Spirit. dc litter. cap. 34. dicens: Constentire vocationi Dei, vel ab ea iustentire propriae violuntatis es. Et lib. de pecc tor. irierit. cap. 34. Habet peccator concupiscentiam, cum qua pugnat, eamque, Deo adjutante, supera' ret, F non in vacuum gratiam ejus susciperet. Et lib. I. ad SN. q. 2. Nemo credit non vocatus , sed non omnis credit vocatus. Et inis1 : Noluit Esau ,mnon cucurrit 3 cucurrisset, nisi, vocatione coNtempla , re
probus feret. Et traes.s3.' anu. Agendae sunt gratiae, quia data es
potesas: Orandum, neocumbat infrmitas. is. Concinit universus SS. PP. Chorus expresse affrmans, quod ipse Deus, qui dat praecepta vivendi, ita praecipis, ut praemium sit constitutum parentibus, quia poterant non parere , si vellent a non liarentibus poena, quia poterant parere, si vellent. Sla D. Gregoriurib. 3 3. morat. cap. 2o. Ideo nequaquam caelestis patriae praemia aeterna percipiunt, quia ea, dum promereri poteraut , ex libero arbitrio conmtempserunt. D. Damascenus lib. a. de fid. cap. a . PoteHatem habet refraevare appetitum, O iuum sequi .... mera arbitrii potestate malitiae inventor effectus . Id ipsum amrmant S. Diondisius nam pro nobis adhue Dis sius est lib. caelest. Hierar. cap. 9. Hilurtur lib. l. de Trinit. S. Clemens Alexandrinus lib. . Stromat. S. Chos . homil. 7. super manu. oc Serm. I 6. super Epist. ad Rom. Videantur & alii SS.PP.
eitati Disp. I. Dub. 2. j. a. n. 9.i6. Proscripta , S damnata est h ec in sellii doctrina renovans damnatam Nnfenir propositionem primam , quae est origo, & funda mentum totius ejus de gratia systemaris. Etiam immani, & pernicioso Canini, bc Lutheri se implicat errore , qui non formidarunt allerere , nedum dissicilem elle legis Evangelicae observantiam, sed impossibilem prorsus este, etiam ii istis, utcuinqne Spiritu Dei ad iuventur, sine essi- caci gratia et quorum error damnatu, ruit in Concilio Trid ntino loco
supra citato. Etenim Calainas in Antidoto conc. Trid. ad sess. 6. affr-
220쪽
mat, motum Spiritys Mum sic esse e acem, ut dem semper gignat:
deceptosque suille Patres Concilii nidentini ait lib. T initit. cap 3. , .io. Nubd motum nobis offerre somnient, qui mediam electionem nobis relinquat . Et alibi: Gratiam voluntatem movere, non qualiter multis δε- eulis traditum eri , ct creditum, ut nostrae posea sic eleesionis motioni aut obtemperare. aut refragars, sed illam emaciter inciendo . Hujus Doctrinae consentiunt omnes ejus Discipuli . Icemnitius exam. Concilii id. sese. 6. Can. 4. & s. Paraeus lib. I. de grat. & liber. arbitr. lib. a. Ferrius Orthodox. cap. i 3. Ita assinis est Dellii doctrina erroribus aliis ab Ecclesia execratis.1 . At si rationem huius quis investigare velit, in promptu elt: nanisi, ut praeceptiim impleri pollet, necellarium ellet, quod ipsemet Deus daret id, quod praecipit, , oinnia sol sim possibilia ellent ei, cui omnia possibilia faceret, eadem operando in illo : ergo Deus justus, & bonus denegans gratiam illam emcacem, S effectricem immediate in homine illius, quod praecipit irrationabiliter aliquid praeciperet. Nullus ad impossibile obligatur, nec alicui imputatur erimini, quod tali impossibili
Praecepto non pareat. An reus erit culpae, qui pedibus truncus accedere non poteli, quo ipsi praecipitur Z An bc reus erit homo in tenebris p situs, clum pervia non potest elle oculis ejus lux h. xc materialis, qu6d non videat, etsi imponeretur ipsi pia ceptum videndi Absit, ut eant fingas in Deo injustitiam, qui,d homines hoc inexorabilis necessitatis vinculo obligentur ad non ohediendum . Ulterius: Deus denegans gratiam suffcientem, qua possibilia fierent praecepta, fallax, & mendax ellet in verbis suis. Numquid enim paratissimus dici potest cuicumque subvenire, ad ostium pulsare, excitare. pellicere, atque terrere, largius auxilia lassicientia, quibus a peccato resurgere pollini, hominibus offerre, denegando iplis gratiam illam sussciente i , qua proxima, integra , & omnino expedita ad eius adimpletionem constituitur potestas Hoc sane est ab infinita sua pietate perquam alienum . Nulla ellet Dei pietas, ibi misericordia s sola hominibus ellet desolatio, & desperatio .
quibus deesset gratia illa lassiciens, qua possibilia fiant praecepta. inare
absolute de fide tenendum, Deum omnibus hominibus iustis auxilia su D ficientia dare, quibus praecepta possibilia ipsis sint, ut toties Scriptura clamat Deuteronomii cap. 3O. Mandatum hoc, quod σο praecipio tibi hodie, non supra te eri, neque procul psium a nec in Caelo situm . ut pins dicere: quis nostrum valet ad Carium ascendere, ut deserat illus ad nos, , audiamus, atque opere compleamus 3 Neque trans mare ρ situm , ut causeris, ct dicas: quis ex nobis poterit transfretare mare,
b illisae ad nos si die deferre : ut possimus audire , ct facere, qud praeceptum est Sed juxta te est sermo valde in ore tuo, ct in corde tub. Et
Eccletias . cap. 3 l. v. o. potuit transgredi, O non est tra gressui, facere mala. oe' usu fecit. Et Proverb. cap. 4. v. I . Viam sapientiaemon I; abo tibin ducam te per semitas aequitatis: quas eum in reser D ris , nou arctabuntur pedes ιui, ct currens non habebis ossehd culum . Et Mutth. cap. lo. v. IS. Pugum meum suave est, ct onus meum Dis.