장음표시 사용
151쪽
tem Pseudolactant. eleg. de Phoen. V. 33. Vocavere. Nec Bustra in temolitin si , qvod est Heliopesi, quingentesimo quoque anno pro. cilci cum tradit Herodotias Euterp. c. 73. I. 2 7. Sed cur imbolum Solis est Phoenix λ Tacet, uti dictum, Florus nosterc. 3 . Nec alibi quavito huic respondet. Pierius lib. XX.
c. 3. p. 239. ita rem eloqVitur: tam Phornix unicur omnino esse perhibemtur, G pulcritudine volatilium genus omne longo pos e recinqvat in e passo, qpine qPisit aureo circa colla fulgore rubicunduae, catero eo crepurpureo, caeruleam caredam roseis pennis distingPentibiu, cristis Detem caput splumeo apice, ut Plinius diceret, honestatin, si lacνum Solis ab
AEgyptiis ferebatur. Sequuntur ilico ea, quae descripsi supra g. ist. s. 1 8. His similia cum dedisset Aldrovandus Xli. Omit L f. My. haec subdit: Alii vero alias rationes adducunt, apro cri. Egiptii Sole magis quam reliqxi bomines σgaudeant, re beneficio ejuae perfruam
tur. Illis enim quando maxime ferret, qPo tempore reliqνωprovinciis remotis re in septentrionem declinantibuσmmis est, plurimAm emolumenti
adfert, Nilo scit. tunc inundante. Clarum, ab Udrovando, quanqVam neminem nominante, descripta haec esse, si primum sontem quaeras, e Pierio. Sed Pierius non de eo solicitus est, quomodo Solis, sed quomodo Exundationis imaginem declaret phoenicem. Regredere ad
.di18. qui verba Pierii dabit, &seqq. Et vero, si ad phoenicem, qua
Solis est simulacrum, trahere hoc velis, nescio an fidiculae quantumvis, exquisitae rem sint persecturae. . 1 9. Sunt, qui rationem, cur Solis signum suerit phoenix, im de expediant, quia Sol, praesertim oriens, indios in eam si m- expandat, ut videatur esse aris evansis alis, juxta r udPsalmi ουδ. v. p. Si adsumerem alas aurora: reserente nescio unde Dauderstadio Disp. de Phoenice c. 4. s. 3. Sed huic lini quorsum opus erat avem fabulosam adsciscere 3 cum nulla sit verarum, quae non expandat alas Volando. g. 28o. Maxime congruum est iis, quae hucusquc dilputavimus, ideo Phoenicem Agyptiis fuisse typum Solis, quia Sol quoque suam habet γα κατά, Σην πιλυχηγνιον. tam Vero interpretabimur non illam, Sol in eandem partemsignifera per eosdem numeros redor, per os curs9s sui principium carpemt,lqVae Columellae III. de re rust. s. infin. dierum est rUI. haec enim, qVippe non major quadriennio, valde sed alteram totidem h. e. I cI. annorum, de
152쪽
Ma Nicetas I. thesauri s. quamq; Censorinus c. IS. de die natali p. m. 93. annum δειακον dici testatur. Est Uc inprimis memoratu diagnum, idem annorum i 6I. spacium esse qui phoenici quoque tribuant apud Tacitum VI. annal. p. IO8. s. aB. Juvat interpretationem nostram Ioannes Gazaeus, sic inter alia scribens de phoenice, cit. Barth. ad Claudian. p. 976uελίου - οε O σῆυα, εεδρομον, δέι μογησας
satis enim significat maniseste, non alia re magis, quam annorum m ω μ' circulariq; renovatione mereri phoenicem, ut signum Solis
g. 282. Summa eorum, quae dicta sunt hactenus, eo Vergit, ut intelligatur, quicquid est symbolorum phoenicis apud Horum, commodisti m S fundari in-πολυχ α , seu renovatione post tempus bene longum: quam ipse cum lib. II. c. s . di sertis verbiscum phoenice conjunxisset, ostendimus nos, ad reliqua etiam Matuor o ponenda symbola posse adhiberi. Nam &,qui a peregrinatione di t ma redit ad suos,& amma, quae e corpore diu habitato evolat, & d tapium,&Sol habent iam πιάασιν πιλυωνιον. ari. Jam si nihil aliud his hieroglyphicis subsit, nondum enficietur, ut pro adaeqnatis ea veneremur. Tantum enim duas ideae Pa tes inde excerpas, i. ex λοκα--σi resuscitarionem phoenicis, γ mq; α.) qVia illa est -κατααας, post te in D
g. 28 . Largiar & tertium reperiri in iis, quae constat, saltem ex gentilium sententia, perpetuis circulis in orbem redire, ut in anima, in diluvio, in Sole. Etiam qνartum dabo in Sole, uniratem. Sed ubi vinium, mors P Non enim moritur Sol illa, quam ipsi g. ago. cum phoenice communem fecimuS, annorum I 61. g. 28s. Fatendum ergo, quicquid apud Horum est hieroglyphia eorum phoenicis, quia ina gyam sunt omnia, tantum ad fecundariam Sacerdotum, qui hanc avem e cerebro suo sunt enixi, intentionem referri debere. Ut primariae satisfiat, circumspicienda res aliqva 0. u
153쪽
olos redeat, & quidem s. quod deesse Soli videbamus, per interitum sui. g.M6. Id vero ne diutius moremur Lectorem, neqVe noVis ambagibus per iuniorum, qui symbola, hieroglyphica, imagines, emblemata, vel id genus alia scripserunt, inventiones novas deducamus, est, ex gentilium qVidem opinione, id quod sincit hic nobis, Mun
I. U . Sit ergo conclusio septima & ultima: Primaria AEgyptiorum intentio fuit, ut Phoenix ei let hieroglyphicon hujus universi seu mundi. In mundum enim quinque illa, quae 8. ex idea Phoenicis eruebamus, hactenus autem in caeteris expositionibus frustra quaesivimus universa, exacte competunt e sententia gentilium, quippe qui mundum esse putent ejusmodi, ut 1. unum a.) Detaeru 3. moriendo . .. resuscitet s. orbas. s. 188. Dices, nulla nos necessitate cogi, ut aliquid indictum Horo in hanc scenam prostramus. Quid enim Soli deest ρ Quatuor ideae phoenicis praedicata iam ipsi concessa sunt s. 28 . Quod ad quintum attinet, interitus mundi ne Soli quidem parcet. Retinebimus ergo ex Horo Solem: id unum curabimus modo, ut revolutionem Solis circumscribamus periodo annorum, non ut ante . 28o. r O. sed tantorum, quanti r Viruntur ad ruinam universi. Nec est, cur quempiam hoc moretur, quod illa maximi anni periodus non propria est Soli, sed cum stellis omnibus ipsi communis per s.33. Dissert.V.) Tanis Sol unus inter universi sidera excellentiae est, ut solus ipse pro o
. Hy. Speciose fateor, haec dicuntur, praesertim ubi reputes, phoenicis illam cum Sole comparationem caeteris, quae ab Horo prodebantur, esse haud paulo celebriorem, id quod e g. 276. potuit intelligi. Sed quia negari tamen haud potest, Solarem periodum accuratius exponi de illa annorum IMI. rae vitam ipsi non intercipit, quo pacto comparatio phoenicis cum Sole rinta sui parte claudicabit, quam de altera siderum universorum, nondum ab interpretatione de mundo abduci me patior. I. uo. Interim Mia ex veterum consensu, quem quidem manifestum hactenus nulIum deprehendi, multum polliceri nobis possim mus praesidii ; tentandum, an non ex Hori principiis a MIe ad mundum
154쪽
dum ipsum ejusq; satalem interitiam prorogari phoenicis hierogluphicum, aut assas ex eo veteribuSq; nonnullis sentcntia nostra si non aperte demonstrari, saltem consequentiis haud futilibus persuaderi
I r. Sed ut sciatur, non primiti eam nobis in mentem venisse, libet prius recentiorum audire suffragia, praesertim cum clariora sint licet mundi cum phoenice collationem non praecise nobiscum ex illis quinque membris, ad quae ideam hujus aula restrinximus, metiantur. Plurium ore loquitur Rollent agitis, quo tamen vetustiorem, qui hanc in sententiam iverit, nominem vidi. Placet igitur ipsius verba cognoscer . g. 292. Sic ille c. I9. 9luubm. Lug. p. ai8 My. Es mepnen die Se,
M Tacito Rollen hagii nomine, cuius tamen verbis in compendium redactis potissimum utitur, eandem sententiam veluti suam producit Petrus Laurembergius Acerr. Philol. c. V. des andern Dum deri p. 3o3. Cons. quae dicemus s. yo. Milanhagii vitula ut arasse Deusingium quoque suspicer, eiusdem opinionis socium, verba eius apud Scholium p. io o. Phys curios me movent inprimis illa, qui-
155쪽
bus in Phoenicia primum ortam astrorum contemplationem videristribit. Nescio enim an hoc alii, quam Rot lenitagio debere potuerit. Silet hoc Laurembergius certe. Caeteriim mundanae machinae hieroglyphicum este phoenicem Clariis quoque Κlachmajerus judicami* de Phoenice c. a. s. 3. qvi mox eoAkiGον sibi facit Laurembergium s. 1; . Arbitreris & Cardanum in hac via fuisse, sed quia subobscurus hic eius est sermo, nihil certi definias Lib. X. de subtil. f. m. 33 . cum Phoenicem fabaeae quam Veritati propiorem dixtiset, moxq; Ustoriam Semendae, de qVa supra g. so. a. y protulisset, ita locum
claudit: qνae his malui adderesubtilem ob histori sensim qni ad ORBIS, qui ad virtutis originemsteritat, qpam ob rei i ius descriptae incredibilem
g. χys. Nunc & veteres interrogemus. Eridem horum nomianare possum neminem, Mi Phoenicem diserte fecerit mundi simuI crum, idq; scripto testatum reliquerit. Illae certe Hori expositiones, quas de Phoenice g. a qVinqve numerabamUS, Mundum tacen P. Spes tamen haud vana est fore, ut in Hori aliorumq; scripta curatiore oculo intuentes vestigia quaedam deprehendamus, quae nos in occulta hieroglyphici nostri veluti cubilia deducant
g. 296. DocuimuS s. 2 7.1 8. nullam esse apud Horum Phoenicis accommodationem, qVae non fiat aut ad Κοτοκα-aemu πιλυχρονιον, aut ad rem aliqVam tali ad καταmoi gaudentem. Gaudet vero
etiam Mundus, & gaudet non una, & gaudet solus illa ut sibi propria, quae est omnium maxime πιλυχεμ . ino Vel solo nomine unus ipse pro primario haberi antitypo mereatur, caetera pro secundams I praesertim cum mcα---: ista totius vitam subjecti terminet, qua in re caeterarum alias Hori expositionum maxime potest notari desectUS. g. 297. Ea, Mam dixi, aum καἰα me πιλυχρονιωlάτη magnus ille annus est, quem Nemesius c. 38. de nat. hominis vocat Σαοκatiae m. - -ῆος, cum scit. ut in praecedentibus loquitur, stellae errantes ad idem & in Iongitudine & in latitudine signum, in Wo initio eranciis, cum primum mundus cst conditus, reseruntur, m. m. sim.) Cosmiacam ωαπκέα σιν vocat Nicetas lib. I. th. orthod. fid.c.'. contra singulorum planetarum 2-αβώσας seu annos magnos eam distingvenM mandanum annum II. in somn. Scip. II. p. Iso. Macrobius; NameniuS
156쪽
. 298. Nunc & illius recordemur, quod idem Florus dixerat supra g. a I. Phoenicem, quia ligniun sit Solis, esse quoque signum
inundationis, videlicet quia gignat eam Solis certa nec brevis periodus, uti g. 26s. declaravimus. Cur non idem eodem c sundamento transferre liceat ad eam ,πικέα Mnν, quam mundo portendit Solis, quae cogitari maximae potest, in antiquissimum puta cum sideribus cunctis stetitum conversio Θ Si Phoenix est signum inundationis particularis, cur non multo magis mundanae cladis universalis p cum omnino mori phoenicem censuerint Aguptii, mors autem non unius membri sit ruina, sed corporis totius interitus. Hoc si obtinemus, habemus & mundi, cui iam pietatMς illa est propria, symbolum Phoe
g. xqq. Quid ρ licebit in hancipsam viam assumpto Sole pauci ribus etiam gradibus pervenire ad metam hoc modo: Sub phoenice Sol intelligitur; sub Sole Mundus ipse, totum videlicet sub nobilist sima sui parte, quomodo caput aut cor appellamus pro homine:) Emgo di sub placenice Mundus.
. a oo. Satis ex Horo. Nunc allios adeamus. PQAprios tempo-σι- circuitus phoenice metiri Synesius ait in Dione f. m. 26. Sed admodum generale hoc est, nisi quod e pra cedentibus, quae supra g.22I. reperies, intelligi potest, circuitus temporum luc designari non breves, sed raros admodum ac spaciosos. s. 3or. Haud paulo specialior eorum loquendi formula, qui viaram phoenicis rimi magni spaciis exaequant. Sic Manilius Plinio teste lib. X. c. a. eum hujuου alitis vita magni anni conpersionem fieri prodid Idem de phoenice scribens Solinus c. 6. ad numm sic meliores codices habent, mram minus emendati, inter autores fidem proVocat, h. s. ad communem eruditorum opinionem. Tametsi vero Solini fides hic suspecta elle potest, quae de phoenice memorat,tanquam publico doctorum consensu proferentis, cis ea Plini quem ab se leviter
interpolatum describere passim solet, non nisi ex Manilio attulerat: consentanehun tamen, Manilium ipsum habuille, qui hanc sibi senten-T a tiam
157쪽
tiam pra iverint: ma. imis enim no item doctrinis eum praedicat Plinius: quod autem adjicit, dolitore nasio, de vivis capiendum, non moi tuis magisti is Obiter addo, Manilium hunc a Glandorvio f. 67. Oin mali. Marium praenominari, Tuum a VOssio I. de Hist. Lat. 9. p. y c. Ma rustitim in libris Plinii vocari ait Salmasius f. 1 9. Exerc. Plin. Issura de eo Gryphiarad. Phoen. F. q. s. 3o2. Jam cum annus magnus καὶ ἐξ ra, ille sit, qui Mandi hujus vitam a primo creationis puncto usque ad ruinam ejus univem salem emetiri censetur, qvi cum Phoenicis vita magni conversionem anni fieri scripsere, nimirum idem Phoenici, quod huic universo, spacium dederunt aetatis. Quamobrem obseero ρ nisi quia voluerunt, ut sub eius imagine micndum conciperemtas.
. 3ον Atque haec ipsa loquendi figura, vel illud quoque schium Hori lib. II. c. 17. phoenicem esse symbolum γ-κρεια π- πιλυ- χειά. praebuisse videtur occasionem tam variis de phoenicis aetate opinionibus, quarum aliae contentae sunt centuriis aliquot annorum, aliae ad chiliadas usque ascendunt, ut pollea g. 32I. videbimus: nam in anni quoque magni definiendis temporibus, praesertim si varias vocabuli acceptiones confundas, insignis calculorum diversitas est, qVam repetere, si lubet, potes e catalogis anni magni Diff. V. g. 8. s. II. De re tota interim conser, qVae e Gryphian LE. 3. . excerpsimus supra g. 1 6 L 3o . Mentem meam clarius ita expono. Qui audiverunt meatem phoenicis aequalem haberi anno magno, nec aeqve assequerentur omnes, euris speciei foret isse annus magnus, de numeris interim anni citiuscunque magni tot viderent prope nasci sententias , qVotessent capita, eo facile sunt abrepti, ut inter ipsos de annis quoq; phc nicis parum conveniret, illa videlicet sentiendi libertate ab anno m. gno migrante pariter in phoenicem. s. 3os. Ita e nec repugnabo, siqVis omnes eos numeros,rubus aevum sitis nostrae alii aliis definiunt, ex eorum, qui talia primi de singulis numeris prodiderunt, opinione, dicet ad magnum quoque sive hujus, sive illius generis annum fuisse relatos: cons Gryph. de phoenice E Quo pacto illos, qVos tetigi, catalogos anni magni a sere novis licebit numeris haud paucis. f. οὐ
158쪽
. Interea sic vides, in quot opinionum de phoenicis aer te dissidia scindi potuerint, qui nihil aliud quam magni anni Voc
bulum in hac re usurpari legentes, hoc autem nec eodem sensu capientes universi, nec eadem in suis calculis hypothesi astronomica mientes, definire tamen singuli certum annorum, quos ultima senecta Phoenix attingeret, ambitum cogitaverunt. Cons. RollentiAg. P.2δ9.
g. 3o . Similibus divortiis illi potuere distrahi, quibus propositum
esset accurate determinare id, quod apud Horum legerant, tam κατά -- πιλυχυνιον, h. e. seculi non unius cursum, quo absoluto eadem ILVe unius rei, puta sideris alicujus, sive multarum aut omnium in mundo, ut ita loquar, fabula renascatur, illud esse, quod sub imagine phoenicis occultatur. Nam & hic tum sensus rei significatae non unus, tum in ponendis calculis hypotheses diveris facile pepererunt illam sententiarum multitudinem . . 3o8. Haec numerorum de anno magno pariter & phoenice V rietas, varius item, qui est in vocabulo anni magni sensus, fugisse V, detur Solinum, non item Plinium. Plinius ubi Manilii tum de num m annorum phoenicis, tum de hujus cum anno magno comparatione sententiam retulisset, scrupulum non movet, movet Solinuta App nemus utriusqVe Verba, tum ut hactenus aliquoties a nobis non nisi iocorum, ubi haec legerentur, indicio citata compareant aliquando in ipsis scribentium verbis, tum ut contendi Solinus cum Plinio, cuius eum verba saepe interpolare dietiim est g. yoti liqvidius possit. s. F9. Plinus ti b. X. c. a. Primus arque diligenissimuς togatorum de eo fPhoeniceJ prodidit Maniliin, vipere annis DCLX. sin aliis est DLX. aut, quem ex Solinus numerum retinuit. DXL. facillima permutatione.J - Cum hujuι alitis Uta magni conversionem anni fler3 prodis idem Mamtius , iterumi si scationes te satum re siderunt e-dem
rePerii. Solinus c. Q. Probatum ese qparietiniae quingensis euntis phoenicem J durare annis. - - hujus vita magm anni fleri conversionem nuta fides e I inter autores 3 qvamvis plurima eorum magnum annum non qνingentis re qνadnuginta ood duodecim millibin nongentis quinqν-gmm quatuor annis constare iucant.
s. 3io. Rollectagius p. 2 7. glaubm. ivg. haec ultima sic exaudiavit, quasi Phoenicem quoque voluerit SoIinus Vivere annos Iu 4.
a quo Laurembergium idem hausisse, ex iis, mae β. 3. diximus, Pr
159쪽
babile est. Sed v irum doctum properans oculus fefellit. Solinus ultimum hunc numerum nec ipse dat Phoenici, nec dantes inducit alios. Id innuit, este, qui anno magno eum largiantur. Atque sic veluti pugnantes inducit sententiaS duas, unam quae annOS M. alteram, qVae 9J . anno magno tribuit. s. 3ii. Sed hoc ipsum puto facturum non fuisse, si tenuisset memoria, quorum hic interest recordari Qui Phoenici pariter & anno magno addixerunt Vulgares annoS o. magnum annum cogitave runt aliquem e minoribus, quo cum sideribus tempestates, quod PILnii locus indicat,) redirent in orbem. Contra illi maximum, quibus placuit numerus Ius . Haec minime sibi adversantur. g. 3i2. Nempe Solinus interdum, quicquid in calamum fluit, parum effundit circumspecte. Sic eos, qVi magnum annum Ius annis constare dicant,plurimos esse ait: Mam tamen sententiam n scio an apud alios, quam Ciceronem legerit. Vide supra lit. a. ad Dis. fert. V. . H. Utique suspicandi causa est nec de phoenicis eum aetate, nec de spaciis anni magni plures habuisse notas sententias, cum utrin- e tamen bene multae numerentur, qVam unicas: alias enim in multis longe minus distantiae deprehendistet, quam rae est inter ' o. N ia97 . s. 3i3. Id quo sit evidentius, varia de phoenicis longaevitate effatorum apponenda discrimina hic veniunt. Ea nobis omnia, duobus tantum exceptis, grata brevitate Uossus exhibet III. de Orig. Ldol. yy. f. 629. al. p. I266. cujus vel ideo locum juvat adscribere, ut emutilo reddamus integrum. Adscribemus autem, qualem putamus legi oporter . . 3i I. Rex AEthiopiae, inquit, in sus ad Pontificem Romanum epistola c) annos ei tribuit trecentos Q. 2. uerodotus, AElianus, Philostratin, Oras, AEneas Platonicus; ex Latinis Ovidius, Tacitus, Victor, an nos dant quingentos. q. Solinus quingentos quadraginta e). )Plinius ex Manilio sexcentos sexaginta D. 0.) Martialis re Lactam ια millenos. 6. Alii, ut est apud Tacitum cII cccc LXI. r.) Chaeremon Enptius, ut relatum Taetat, sexennium & septies millenos g9.
160쪽
.) sie reseribendum audacter pronuncio. Antea legebatur in utraque editione : ex Latinis Opia1-, Taeitin, Vrctor annos dant 'pingentos qsad I nta. Pliniis dec. typothetae aut librarii vix dubitem vitio, qui eum vox qsing/nsos bis haberetur, semel eam, & cum ipsa nomen Solini, praetervidit: qua ratione factum, ut ex ovidio aliisq; phoenici darentur anni s o. cum tamen solos 1oo. ex ovidio clare phoenici assigne ipse Uossius Il. de Hist. grate. i. P. 16S.I Vide supra g. 3oq. Si tamen ponas, ἡ Plinio sua Solinum hausisse vid. f. 3or. non divellendae utriusque sententiae fuc rant, ex utroque autem
unicus tantum ponendus numerus.
I Minus bene Caussinus p. 24. de Symbol. AEgypt. Sap. ἡ Chaeremone an
. 3is. De vario Phoenicis aevo soliciti etiam fuerunt AI drovandus XII. Omithol. f. o7. c8. Rollentia us p. 2I7. glaubim. tug. Gryphiander de Phoenice L. Σ. Κirchmater. Disp. Zoolog. III. c. alii. Atque ex his quidem sex aliis opinionibus locupletari putes posse catalogum Vossianum, sed si demantur illat, in quibus ipsi vel vari- ωant, Vel errant, qUalem errorem desexcentis annis correximus supra g. 34. 31. de duodecim millibus, nongentis quisqva ranm quatuor, h7c paulo ante g. 3Io. non nisi duae remanebunt, Hesiodi una, Magni Alberti
g 316. De Hesiodo res valde impedita. Quanquam enim ex eo Phoenici annos p33i2. addicit Rollcnhagius: ipse tamen Hesiodus nutatum numerum definit accurate, sed aenigmate potius quodam Lectori suo facessit negotium. Ernimvero attribuit, ut Plinii verba e lib. II. c. 8. quadantenus mea faciam, cornici novem hominis aetates, quadruplum ejuS cervis, id triplicatum comis, hoc novies auctum Phosnici, Phoenice denique decuplo vivaciores facit Nymphas, Διὸς Graecos Poetae vessiculos Plutarchus servavit nobis de des. Orac. f. rs. Latino carmine reddidit Ausonius Idyll. i8. p. ir . . 317. H c primum lectio solliciatur, cum alii fηεάς-η- ωῆων legant, alii γησωῆων, ut ambiguum sit, aetatem hominis vegeti, an senis Poeta fundamentum calculi esse voluerit. Dein utracunque assumatur, novae prodeunt lites de numero annorum, quem qui miniamum faciunt in aetate vegeta ut apud plutarchum collocutor Cleombrotus,) uniuS eum anni statuunt, qui maximum in senili, ut ibidem Demetri annorum io8 ins extremis interjectae sunt opiniones mediae