장음표시 사용
161쪽
mediae tres, facile plures inveniet, cui di spares de numero annorum aut seculi sententias colligere libebit,) quarum una apud Pi tarchum aetatem hominis desinit annis 3o. altera Ausonii) 96. tertia quod plerosq; facere ait f. 333. Aldro anduS de corvo agens, Ioo.ri8. Secundum liaec vivet Hesiodo Plicenix, si issά. unico anno circumsicribas, qVod Aldrovando etiam d. l. & Gemero de corni-ςe agenti f. 323. placet, Camenario ad libellum Plutarchi p. 87. N Gryphiandro L. a. displicet, annos 972. si tricenis. 29sco. si sex & nonagenis, quam hypotheliri patet secutum esse Rolleniluigium, 93;ia. si centenis, 97mo. si octo Pi caeter centum, Io 976. Plinius, cujus judicio fabulose refert haec Hesiodus, nullum plane calculum admovet. Gryphiander quoque Let: negat exitum in Hesiodi carmine reperiri, nisi
dicamus numerum certum pro incerto, novem pro multisposuisse Poeram.
Atque hae tricae movisse , ossium videntur,ut de opilaione Hesiodi plane sibi tacendum putaret 1, 339. Venio ad Albertum Magnum. Verba ejus repraesentat Ges. nerus f. 692. de aVibuS: Phoenuem abunt trecentis quadraginta annis viivere solitariam. Addit CamerS i. 2 6. ad Solinum: apud qνos ιd i gersi , me consule nemo quaerat. Consentit alias in hunc numerum a tot libri de naturis rerum apud Vincent. Bellovac. lib. XVI. Spec. nati
. o. Ex Alberio tamen annos non 3 o. quos illi tribuit &Caussinus, sed 3 o. citant praeter Aldrovandum & Κirchmajeriun Gryphiander, qui minimam vocat hanc summam: non facturus, si hic scribens inspexisset epistolam Abyssinorum seu AEthiopi Regis, cujus mentionem ipse fecerat G. 3. Si jam sub unum conspectum ponas, quicquid numer rum Vossius aliiq; de Phoenicis aevo collegerunt, haec prodibit series:
g. 3χχ. In lais ille annorum I 6I. maxime dignus observam, cum idem exactissime reperiatur in Catalogis anni magni. Respice ad Dis . U. s. p. lit. i. inare de eo sic Salmasius f. 11I. Exerc. Plinian.
162쪽
g. 3 3. Sequitur apud Salmasium: Et Patri mihi fustestam j p,
pod Ptimin ex Mamilio refert, eam conversionem perfici quingentis &quadraginta annis, re hoe apis aeso terminari vitam pharnitas. V eor, ae ΔΛι opiniones vel Plinius vel Mamilius in unam confuderint, eorum i quingentos annos vitae huic absὰ tribuebant, re eorum, qui milis quadringento examu i unum. Innuere videtur, sive Manilium sive
Plinium, cum incideret in aliquem scriptorum veterum, qui si de Plinio loquimur, Manilius fuerit, si de Manilio, alius ante ipsiim qui piam,) qui phoenici ab aliis ingentos, ab aliis mille quadringentos texaginta unum annos assignari prodidisset, conjungit hos duos de
phoenice numeros & Tacitus V L annal. h. in 8.) addidissetq; posterio rem hunc eundem & anni magni este humerum, errore quodam oculi festinantis, o priore numero θνιngentos retinuisse, e posteriore pro ad ingentis qua πFinm, caeteris praetemisiS cxccrpsisse, atque postea
de anno magno indidem subjecisso. s. 3as Habent haec aliqVam speciem. Ut assensum tamen susti neam, illa maxime opinionum de spaciis, qVibus vel anni magni, veII hoenici; vita circumscribatur, insigniS facit Varietas. Quam omnem persedii simis, & nulla librariorum menda infectis numeris ad nos
filisse desatam quis audebit polliceri λ inin phoenici fuerint, qui
annos sco. dederint, nemo dubitat, & haec maximi pervagata est sen tentia. Quid si iidem voluerint hunc esse numerum anni quoque a licuius magni Θ aut Κοτοκαγασεως πιλυχρονίου, cons. Gryphiarad. Er.
cuius verba descripsimus . ao6. lit. q. id si hunc eundem alii pidi iverint ipsis de anno magno, nondum visi nobis 3 Certe non nisi v ni seculi spacio absunt anni o. qVOS JosephuS dat anno magno.Quid si pro his coo. legendi sint soo. cum & 'oo. apud Josephuin scri bi Lalamantius observaverit Z supra Diff. V. s. rL lit. q. Utique si mile vero est, qui in eo consentirent, ut cum phoenicis vita magni an m conversionem fieri censerent, ubi sedere ad numerorum calculos placuisset, scindi sententiis potuisse. Ut adeo nulla nos necessitas ad unius solius numeri spectandum aequilibrium adigat, . 31s. inane Solini fuerat, ciun interponere iudicium aliquod iis vellet, quae apud Plinium de Plicenicis aetate legerat, in catalogis
anni magni circumspicere, numqVem anniS o. propiorem numerum, qVam Ius . reperire posset i qVem utiqVe non unum invenisset iu num
163쪽
mim item incidere posset in elin dem de phoenice pariter & anno magno numerum: qualis omnino est IMI.316. Hic unus interim est, fateor, qui exactissime idem comis paret in utrore catalogorum genere. QVi minus exqrisite respondeant sibi, nec indigni sint tamen, qVi ex lima propinquitate componantur, plures se dabunt. In Mibus sacere non possum, quin cons ram hic eos, qui ad usqVe septena ascendunt annorum millia. Enimis vero, si de amo magno qVetera quidam apud Plutarchum II. de plac. philos ult. definiunt eum spacio annorum Vulgarium 7777. forte, quod talis numerus maxime criticus videtur, ait Gassendus Tom. I.
Oper. f. 3 6r. si de Phoenice, Chaeremon AEgyptius Hieroglyphicorum scriptor apud Taetaen Chil. V. hist 6. vitam illi porrigit in annos
g. 317. Vanitatis hic Chaeremonem postuIat Vossus II. de Hi
stor. g c. i. p. I 6 s. eo qVod multo aliter de niunero annorum phoeniacis veteres omnes scripserint. Nobis Chaeremon, in hoc quidem negotio, mitiorem mereri censuram videtur. Si enim res haec tota finis gentium voluntati subjecta est, chin ipse Vossus III. de Idolol. p . inter fabulosas aves principatum det Phoenici, cur ex ea fidem sta-ptoris aestimemus p Sin allegoria phoenicis ad consagrationem hi jus universi pertinet, cur in tantis de longitudine anni magni, qua mundum ipsum metiebantur, opinionum divortiis non licuerit Cha remota de Phoenice, quod aliis de anno magno, ut aetatem ejus porrugeret ad annos, Cci πώτω, septies mille P . 328. Porro hancipiam de anni magni, & quod inde sequutur, totius Mundi spacio sententiam putes ex iisdem fontibus aut satitem similibus manasse, ex quibus quidam adventum Domini, computatis annis ab Adam, post septem annorum millia futurum crediderunt apud Augustinum, enarrat. in Psalm. c. Tom. VIII. Oper. f. p. conf&lib. XX. de civ. Dei c. 7. m. V. Oper. fretos. ex quibus item Lactantius abolita in fine sexti millesimi anni per terram omni malitia iuditiam per annos mille regnaturam putavit , lib. VII. c.a
donec iis completis renoVetur a Deo mundus , & coelum complicetur, & terra mutetur, ibid. c. 6. Quibus non multum absimilia e Caba- Iistarum dogmatibus tradunt Magius III. de mundi exust. I6. f. Ios
Leo Hebraeus Dial.UI. de amore Tom. I. Cubalist. Pistor. f. roo . cuius
164쪽
verba dabimus Differt. XVIII. I. 8. & Stroetaius Cuogna lib. IV.
.Py. Ab hoc rotundo septem millium annorum numero Ionoge propius adhuc abest Chaeremon, ut qui sex tantiis addat Phoenici, quam illi apud Phitarchum : ut his adeo proximus haberi mereatur. Non dubium autem, hos tam ingentes septem chiliadum , si maxime centuriat aliqvot accedunt, numeros ad illum hujus universi annum maximum, qui interitum illi asserat, referri oportere . . 33o. Concludamus ergo sententiam si non immoti roboris, Ditem probabilitatis haud infimae, qui Phoenicem excogitarunt, eos illum imaginem esse Mundi voluisse, quae non unitatem ipsius tantum, durationemq; longam , sed & circulos per vitae mortisq; vices e primeret perpetuos, ex gentilium Videlicet, qui autores fabulae fuerunt, mente; atque in his qVi phrenicem igne mori afferuerunt, mum do ex conflagratione interitum suime ominatos. inem exemplo phoenicis adhibito depingunt atque illiustrant etiam Aug. Steuchus lib. X. de perenni philos p. pro.&B. Gestardus Tom. IX. Loc. Theol. tit. de Consumm. sec. n. 68 p. oy. g. 333. Unum est, in quo adhuc haereo nonnihil, an aegyptii quoq; mundi interitum crediderint: cum Origenes eandem ipsis cum PDthagora & Platone det incorruptibilitate mundi sententiam tribuat, &a Stoicis eos hac parte distingvat, lib. V. contra Cels. p. 2 s. Sed quia tamen eodem Origene teste hi omnes in eo consenserunt, ut crederent, ubi statis annorum circulis stellae ad eandem configurationem
redierint, in terra quoque candem rerum faciem consecuturam: conversio illa in chaos pristinum, a quo alias Philosophia ipsorum ni di originem auspicatur, hypothesibuS ipsorum non pIane repugnat . Fieri etiam potest, ut Pydiagoras non omnia AEgyptiorum vel
ecutus sit accuratri Vel sua iecerinia.
165쪽
Mundum ipsum, h. e. coeli terraeq; compagem non specie tantum sed numero eundem Stoicis sore post εα πυρωσγν , Miante fuerit, non habet, opinor, inter ipsoS controVersiam , ac doceri potest ex Origene contra Celsuri scribente lib. IV. P. 2o'. cujuS Verba proseremus postea s. ra. An iidem quoque numero homines, eaedem animae rediturae sint in orbem, differri Scho- . Iae illius sententiis video. Historiam Lipsio indiscussam placet hἱc
. a. Fuerunt ergo, qui eosdem homines, easdem animas post innovationem mundi fore dicerent. Tangit hoc Lipsius II. Physiol Stoic. 22. p. m. S III. sa. P. I o: sed obiter, & qVasi communem Stoiacis opinionem. Neque nego Senecae sic Visum, cujuS ex epist. 36. P m. 299. haec HIegat Verba: Mors, cyrampertimescimus ac recusamus,
interimittιt vitam , non eripit. Veniet iterum, qui nos in lucem rFonat
Heg, qvem multι recusarent, nisi oblitos re ceret. Sed si putavit, mnium Stoicorum eandem hic fuisse sententiam, convincemus eum erroris ex Origen .s 3. Is lib. V. contra Celsum p. 2 4. haec habet: Moisi asens, possi1 certas temporum vices dista ui in nem hujuς unirer Veri, ean yymox confriri instaurationem OMNIA restitientem discret .s scribe indisecretati infra g. ia.J similitudine NIHIL a prioribuου differenti a tria κοσαν - σ3ν 'ma απιπέλλανδ. εχουσαν , 5,ie πιυς Huω α δραν iacen: cria η- I Pibuae autem hoc nimium visum est, sum διαλxis ,οεάγησαν τό δίγ υ α:quos dogmatis huius puduit J urissoamma o. cim brerem Mu-TATIONEM fieri ex posteriore periodo in rebus, quae sis eriora ext
. . Duas omnino sententias distingvit Stoicorum et unam crassam, quae absque usio discrimine eadem omnia reducat, subtiliorem
166쪽
alteram, quae μm discrimine ac minatione.al,qνά. Fateor interim o,scuritatis nonnihil esse in verbis Origenis. g. s. De priore sententia exaudio, quae apud ip*m statim sequuntur: Hi sunt, xnsequonte periodo humumodi esse futurae repers rum Socratem Sophronisci filium Atheniensem, qvalis superiore periodo fuerit, rursum, Phaenareten ἡ Sophron cι conjugio rigum progeni ranum . Itaque eIram si resurrectionem non nominent, rem utique eandem signi
cant, & quae porro sequuntur. Hi ergo statuebant, ipsusimum Socratem reVersurum, alio eos de resurrectione comparare nobis miniis bene po3uisset Origenes. g. 6. Non absimiliς Nemesii Iocus est c. 38. de nat. hom. p. Πνr . Stoici sunt, oniam fidem similiter rursus ferantur, omnia quae in priora ambitu fuerant, immutabiliter ἴα mos μακως J e cie futurumenam rirmum Socniem cs Platonem, σ qνemque hominem cum iisdem σχmιcis oe civibus , eadem cuiqve eventura, s eadem tractaturum, omnesηs ciritates pagos, re agros simister restitui. - isqve pro' eri iam restitutionem Heunt aliqνι Christianos reporatasnem corporum a morte ad υιtam imaginari. Sed multa in aberrant a vero.
Ab luc parte Chrysippum quoque stetisse putes, qVem
ideo, quod in idem schema rellitutum nos hi scripsisset, melius de anastali, quam Pyli agoram, qui transire animas in nova corpora di sp taverat, dixiste iudicat Lacta litius lib. V:I. c. 24. Verba eius graeca e libro de providentia rec eans: τύτου θ ου m: Mλον ως ουδεν ά-
ipsum Socratem ponebat rediturum, feci aliquem ipsi per omnia simi- timum quidem, alium tamenti. e. hominem Socrati, si formam videa S externam, equidem plane geminum, nec alium specie, veruntamendi ersum munero, consequenter esita certe numero anima praeditum, qualis apud Plautum in Amphitruone Mercurius apparuit, similimus quidem Sosiae, sed non idem proiecto. s. 9. ARVehaec illa opinor, esit mutatio, quae sequentem qV Nperiodum ab antecedente distingvir in sententia posteriore. De qVa illud interpretor ejusdem Origenis Iib. IV, p. 2M. 2o9. Stoici, ut me-Hantur ob iamei, nescio quomodo per Omma similes prioribus red/reia I . Hunt
167쪽
Hunt cum temporum circulis,ut non Socmtes nascatur denuo, sed omni
Greati sies, ducturus per omnia similem priori Xanthine' accusandis AEser omniasimilibuι Anyto Melitoqg. io. Absurditas, quam sic declinare cupiebant. hree fuit,ut praecedentia Origenis dc monstrant: opponebatur Stoicis, si post annum magnum omnia denuo ab iiSdem hominibus eodem agerentur modo, tolli hoc pacto libertatem arbitrii. Quis enim Socratem, nisi coactum serrea necessitate putet bis ducturum Xanthippen Seneca fortasse confugillet hic ad craterem Lethaeum, per ea, quae ex illo g. a. audivimus, Oblivioniq; praeteritorum imputasset hanc Socratis ad ea undem lapidem bis ostendendi stoIiditatem. Verum haec aliis certὰ non satisfecerunt. Igitur liberum arbitrium tum demum salvare sibi videbantur, si non eundem Socratem sed alium ipsi externa facie simi,
lem dicerent eadem acturrim omnino,
g. ii. Atqui, si amamus Verum. etiam sic arbitrii libertas occi sissima est. Nam si coeso centies ad idem punctum reverso centies quoque sive unus Socrates, sive centum tam similes inter se, quam Sosiae Plautino Mercurius contrahent sponsalia cum Xanthippe: quis non intelligit, hunc actiun non voluntati deberi, sed fati violentiae 'In quam quicunque vel semel inciderit, Vel centies fuerit relapsus, liter ngere non possit. Evenit hic Stoicis, quod multis haereticorumi qui ut deliria sua muniant contra conseqVentias absurdas, vel a stra. mineis ineptiis novis, quae iisdem consequentiis obnoxia sint, praesidium illis petundis. . ra. Etiam καὶ αιθρωπον adversus eos orlgenes disputat,mperioribus haec statim lib. IV. subnectens: Non intelligo, quomodochm mundussemper idem sit oe non alu er omnrapriori itis, hoc iIlud est,quod .I. dicebamuS,Systema universiStoicis idem numero semper redire, etiamsi infinities conflagraverit,) qPae in es continensum non ea
.emmi, sed per omnia indisecretae similitudinu Id vult dicere: Si Stoici post mundi conflagrationem velut aedificium huius universi non simile redire dicunt priori, sed ipsissimum quod antea
fuit causam non video, cur non item homines penitus eosdem, sed externa tantum corporis figura similes reverti asserant. g. 13. Poteris tamen haec Origenis Verba etiam sic interpretari, ut sensus sit, contradicere sibi Stoicos, dum alibi quidem assirmant,
168쪽
totum mundum, . t ex incendio restauretur, penitus eundem esse cum praecedente, alibi vero contendunt, incolas mundi homines, atque adeo partes ejus minime ignobiles, non eosdem reverti, sed si
1 . Observa interim obiter, Stoicis, qui posteriorem sententiam e duabus illis tuebantur, hac ratione animas nostras vere misisad extremum mortales absque spe reviviscendi, cum semel exustam in F ολου animam primi Socratis negarent redire in individuo. Dices fortasse et putaverunt eam reversuram in corpore Anyti, MeliuVe,aut alterius cujuscunqVe. Sed unde probabis,placuisse Stoicis metempsychosin Pythagoream ρIs. Caeterum Celsus, contra rem toties nobis citatus Origenes disputat, utut alias Epicureus,llic tamen Stoicos sectabatur. Quos quanti secerit, libet iterum ex Origene audire: id opus ect recenserelae Stoicorum dogmam, adeo non irrisa Celso, ut ea veneresur etram, σZenonem Jesusapientiorem judicet 2 lib. V. p. a ses. 15. Itaque idem Origenes, ubi lib. IV. circulationes illas Celsi exagitat, Stoicos illi plerosque obducit p. 2o8. a quibus evariaverit in eo certe, quod illis circuitibus humana tantum involveret, non etiam divina, quem Iocum excussimus Dissert. VII. s. s. quasidiae essionem illi exprobrans a praecipuis eius Scholae magistris, quam in hoc argumento alioqui solitus csset venerari. Et p. 2o'. negat, V care sibi, ut prolixius contra Celsum atque Stoicos disserat. F. II. Porro S in eo magis ad Stoicorum doctrinam, quam Epicuri Celsus accessit, quod oracula gentilium, ab Epicureis praecipia derisa, magnifecit, ut e VII.& VIII. Origenis contra ipsum p. 333. α
. i8. Cum ergo suae in in quibusdam Celsin in castra Stoicorum profugerit, ignoscere possurrius Georgio Hornio lib. V. Hist. Philos. - c. p. 27I. eum obiter appellanti Morcum. Nec enim, hic quidem, ubi hoc non quaerebatair ex professo,cemmeritum dicam,ut ipsum profunis dissimi somni accusaret Spencerus p. . ad Orig. posteaquam pIuribus probavisset, Celsum fuisse Epicti=eum. Quod verum est sane, S iam diu observatum Glandorpio s. at . onom. Rom. sed ita tamen, ut Stoicis etiam esset, quod debere vellet Celsus.
169쪽
Stoica mundi conflagratio peccans.
I. FInem ὀ rure πως coestituebant Stoici, purgare mundum & eL
ista omnia instaurare. Itaque si maxime h. e. intulitus vocabulo luculerentur, non proprio tamen sensu id exaudiendum esse, frui seu mutationem designari, 'eumenii apud Eusebium observatio est. Neque emm , inqVit ipsorum ve his lapsius, iacet facies Manssi erit, qPmi hujus fuit: σ eadem omnia, i-mὰc homines udem hoc Dillari. praec. expendebamus modo,) redeunt in orbem. Atque has innovationes iterationeSq; aeternas facimbant. Haec vehit compendium sunt eorum, quae in hanc rem disieritae fusius persequitur Lipsius II. Phys Stoic.'p. Ior. & IH. g. a. Duo ergo hic peccabant Stoici: unum, q uod per confla- 'grationem illam adeo non liberabant creaturam a Vanitate, ut eo medio reducerent ad carceres pi istinos, & novam praeteriti laboris texi tam ; alterum, qVod pro una conflagratione dabant sexcentas, imo in
. 3. Nec enim fmstra ἀπ- M-ς vocat Basilius homil. 3. in
. . Hocposteraus Tatianus etiam notavit, Verba ejus qua re Iit n. ad Thes. VI. ac post ipsum Deirio in Octav. Senec. p. 133. Benius p. 32. in Tim. Plat. &Vossitis thes theol. p. 2 6. Cum priore vero illo conjungendum, quod has ratione nihilo melius probis futurum erit, nihilo deterius improbis qVam ante . . l
170쪽
STOICA M DI CONFLAGRATIO PECCANs. Icti
s. Ut omnino absurditas dogmatis convinci queat iisdem verbis, quibus aeneas G aeus ridiculam Porphyrii & Jamblichi m tempsychosin depectit p. 17. i8. Theophr. dignis omnino, quae & hic Iegantur e vessione Casp. Barthii: ipsi linum tino nectunt, qνoddiciatur, malum i morbum malo armaco curare contendunt. Ilvid enim opinesI,anιmam corpore liberari, sim aliud mox corpus eidemsedes t sonem aer ect ZInepta supervacuat sic vitasinitio est, frustracon meάium venit. Vita enim nefariorum hominum eou R. emi extendenda, quousi r a eoris
steterum supplicia producendam spaderent. I Od si in semitium se tibiadisum ut ὰominarum prorsu anima projecerit, milis in visa obscanis d iam evιdatatibus, turpitem, eis libertatem Dam addi erit, quae decies erit justitiae, chm migraverit pristinam sedem, in asinini ingenis hominem, volebant enim Porphyrius S Jamblichus, animam migrare v. g. in vilinum non proprie dictum, ut censebat Plato, sed metaphoricum, eam rotasti, ubi urdelicet vitiorum denu. -πcisium flat, Arg. hae 1atione pgna novorum criminum conditrix α introductrix, priscorum velut insta utrix matri γῆ Atqui illast supplicia malarum affectionum.
eorrigendarum ergo exstare perhibentur, non fecus ac morborum mediaeina I coerceaetia, morbentia, circumeid Μtia, re prorsus demum enud canιιa malum, non autem inflammantia, producentia, noram. materianis subjicientia jam deflagraturis assectibuι. Hoc si eontingae dem diacas esse negotium, ac si judex aliqvis hominem furti νeum peractum, μέ ipiens non dedas commerito supplicio, sed fano cuipiam Eommittat, ut qpaecunque obvia mpere pro libitupo G σνopost nam semelfurti e
metur sit, explere clependo animum, nequesacris deorum anathe uis sdonariis manum abstinere vetit. s. 6. Audiamus nunc eundem AEneam, Stoicorum quoque toties iteratas mundi demolitiones demolientem, p. 6 Stoicis verὸ vide ursaepti s corrumpa corium re remum, se iusi recenmri. Sed q frinia erant interitura, renovari ineptum fit. Nonne enim poMoy Ana mu- metio, cujus nulla sit mutatio 8 Et homo 'se reniviscet non uti denaro mo Fiatur , n his enim rum erit mortale, sed omma nora atque immonalia,um,nduae videlicet re homo. .:
g. r. Ex hoc Gaaaei loco, ubi quaedam protulisset Callaetus p. N. de supr. judic. subdit: ideo instiruit- mutatio illa mundi θ - mmdem probi pro benefactis pra/mum, α ιmprobi ρνο sceleri lirium