Jacobi Thomasii Dissertationes ad stoicae philosophiae & caeteram philosophicam historiam facientes argumenti varii; quibus praemittitur de exustione mundi stoica exercitatio

발행: 1682년

분량: 266페이지

출처: archive.org

분류: 철학

71쪽

. 18. Sicut ergo AristoteleS mundum retro aeternum fecit, Deo illum per naturae necessitatem procreante: ita aeternitatem ipsi pro rogavit etiam in tempus posterum, cum ademptam Deo libertatem in condendo non posset arrogare in destruendo.

DISSERTATIO V.

ad Thes. n. l. Annus magnUS.

g. I. Otus est Virgilii Poetae versus lib. III. A n. 28

Interea magnum Sol circumPolyrtur annum . .

Ubi consentiunt Interpretes, m igni anni titulo fuisse desi

gnatum annum vulgarem unicum, comparatione mensis vi

delicet: ovi S ipse annus est quidam, h. e. temporis in se redeuntis quod hic e Lunae curta men struum intellige, circulus: haec singnificandi vis tum in latina voce anni est, tum in graeca ἐνιαυN: sed anno illo solari minor. . a. Habuit ergo quidem causam Virgilius .cur illum etiam annum, qui non nisi duodecim mensium curriculis absolvitur, nomine dignaretur magni: Verum nescio, an hic Poetam ullus eorum sequatur, qvi de hoc argumento philosophantur. Nam hi potius annum vulgarem eo gradu locant, ut illius tanqVam parvi contemplatione quicquid annorum est magnorum tituli huius praerogativa gaudeat. Soponamus ergo & nos annum Virgili i magnum . 3. Eo secluso Annus magnus reliquiae significandi amplitudini, quae satis Vasta est, relictus, si qualemcunque nominis expositi nem desideres, nihil aliud erit, qVam complexio qVardam seu cong ries annorum parVorum siVe Vulgarium ,. g. . Jam cum & complexio haec Varia genera, & genus sere quodlibet variaS de motibus corporum coelestium hypotheses admiserit; necesse fuit, ubi ad quaestionem, quot vulgaribuS annis ci i cumscriba

72쪽

scribatur magnus, respondere placuit, ingentem responsorum quasi

exercitum nasci.

. s. Sed hunc ab iis, Wi argumentum id prosequuntur, magis videas instar gregis palabundi passim in campum emitti, quam sub

signis certis accurate ordinari in acies adversas. Quo fit, ut ista legendo qui intuentur, mirari magis vaga tot Sententiarum dissidia possint, quam ipsas aut intelligere, aut committere secum ac dii

dicta .

. 6. Dijudicationem hanc iis, qui sunt his Hidiis innutriti, relinquo; ne singularum quidem, quae misere pastim confunduntur, opinionum omnium in suos ordines descriptionem in me suscipio. S tis habebo, si quibusdam classes certas dedero, inque usum argumenti pr.esentis aperuero, cujus quasi familliae magnum annum intelligant, qui ex ejus circuitu mundo incendium universale denunciant. Sea ipsam prius multitudinem cunfusaneam libet inspicer g. 7. VariaS de magno anno sententias congerunt e priscis Plutarchus II. de plac PhiIos. c ult. quem suo more describit Pseudue tenus histor. Philos f. m. n) & Censerinus c. 18. de die natali; e iunioribus Alexander ab Abexandro III. genies. dier. 1 . p. m. 168. Litius Gre gorius Gymidus de ann. & mens. 4 om. II. Oper. f. 8. 3 9. Hier. Mag/u lib. III. de mundi exust. c. I6. f. Ioue. seqq. D. Lalamantius de ratione anni p. I . seqq. Fabricius Paduamus caten. temp. c. 6o. p. χys. seqq-Ga pendus Phys. Sep. I. Iib. i. c. 7. I om. I. Oper. f. I76- QVibuS adjunge, qUmqVam de maximo tantum anno solicitos, Clavrum commenta in Sphaer. Sacrob. p. 6. & Alphonsum Pandulphum de fine mundi f.Is . s. 8. Ex his locum Plutarchi, quoniam brevis est, integrum, nostris tamen observationibus illustrandum , adscribemus e versione Xylandri Part. II. morat. p. 28. Maratim annum alii odiennio definiunt, alii N. annis, alii s. Heraclitus by annorem solarium mistbus f Ltodecim υ; - Diogenes 3 I. annis mn is, quantiu unus e ZHenuciato lii 7777. U. Sex igitur, uti vides, opiniones reseruntur nobis a Pl

tarcho. a Interpres Pseudogalani, a quo Philaretium deseribi . praec. diximus,

Iulius Mart anus Rota, ει. Minus bene. In Graeco enim est e Co τοῖς κοιlα ἐνὸς ἀ asinu. Ergii vertendum erat, non, sexumta re uno, sed, unde sexaginta. Verum graecam vocem δεουδὶν praetervidis te Rota videtur.

73쪽

bὶ Male' P ad uanius p. 4o3. huic jungit Cassandrum, de quo certiora ad 3. seq. lit. p. dabimus e Censorino. o recte , de graeco αυροίουν ολίγκικιλι- convenienter. Perperam duodecim annorum millia leguntur apud Magium P Io 6. Forte scripserat ille, quod rectum est, & ex alia plutarchi versione, quam & I alamantius p. I 6. Ω- alvitur, duode Ficena millia.d annis ergo 6 7 o. o. e Ille minus bene versio altera, de qui modo, apud Lalamantium, quam&Magius prae oculis habuit, septena miltia tricena septuagena septena. Qui hoc primus ita extulit, eum decepisse videtur assinitas notarum 7777. αγ377. Sed harum priorem tantum probant graeca Plutarchi, δι ετῆακικι

nim apud Pseudos alenum,7787. unde nuine rus hic de in Paduanium migravit. Hac occasione in posterum quoque meminisse te velim, lectionum ei re numeros di crepantiam sepe proficisci e similitudine notarum, sive arabicae sint, live Romanae aut graecae.

q. Longe major earum seges est apud Censorinuin, & pler rumque prolixior expositio. Ideo solos singularum numeros adstri bemus, ad hos tamen etiam alicubi monituri nonnihil. Ii vero sunt a s . de P. s. I 2. I9. N. 76 82.3O h9. I cI i9. a s P. 1saa D. Io Soo m. Ios8ψ' . U. δύ-oco m.

deo, annus est magnus. Nam a Virgilio , qui vulgarem etiam annum unum hoc titulo insignit, eos discedere die illi est F. i. I Frustra I. & r. interserit Gyraldus, non Dicturus, si eum cura leg sset, quae de trieteride dc pentaeteride monet Censerinus,biennιι tantium de adriennii hos circuitus est .h Fel, ut alii, Π . inquit Paduanius. i Numerum hunc Salmasius fisSI. si . Exerc. Plin. adversus eos, qui1 6 o. scribunt in his est Alex. ab Alex. &Gassendus, pluribus d senuit. Habes eum ut alios taeeam, apud Columellam infin. cap. 6. lib. Is I de re rust. Vide de quae dicem iis Disseri. IX. g. 18 & 7rr. hujus de sequentium numerorum autores e Censorino adscribemus ii fra ν. 8.

'. H rodotum suggerit, & Lino. Plutarchus inraclito 4ederat 18oo .n Lalamantiti, hic ioy8 . exhibet, Gyraldus i 30, . Ga flendus r98oq. Ο malim Looon. ut est apud Gyrat dum de Gassenduin, qui suis in Codicibus habuisse videntur CXX. M. pro quo noster a Lindelabrogio editus C. M. XX.

74쪽

ρὶ ita Cassandrus censuit, qui maximi repertorem numeri jactare se posset, nisi vinceret ipsum numerusDiogenis ἡ Plutarcho memorat λ 617oo oo.Quem sanὸ qui excesserit, neminem novimus.

.io. Plutarchus & Censorini Catalogos diligentia iuniorum,

quos g. 7. citabamus, non pauciS opinionibuS auxit, quarum aliae veterum sunt, aliae recentiorum. NOS universarum, quae sic accessierunt, numeroS eo proseremuS ordine, qualem studiose Censorinus nobis praeivit, nuspiam ut minor praecedat majorem. Testes singulorum scholia dabunt subiecta . . ii. Sunt ergo hi numeri: coo q). 7oco r9. 6ooo 6. πCoo 6.9o oo VJ. 9977 U. IO PO I9. Ia9 U. IJo oo G. 2376o D. 2Saoo 6. 26ooo G. 3o ooo est. 36o oo f9. 47ozo m. ooo h9. 3oocoo i).

s Gyraldus E Iosepho, quem vide I. Antiq. 3. f. m. 9. Oddit Lalamantius,

esse qui eo loco 9oo. scribant: conser Paduan. p. 4or. H Alex. ab Alex. qui plerosque sic sentire scribit, neminem tamen citans nominatim. Nos hune numerum deprehendimus apud Servium ad I I. AEn. v. a S l. f. m. 3 o. qui Ciceronem e libris de natura Deorum advocat. Locum Ciceronis adhuc inquirimus.s Paduanius ex oraculo Heliae passim obvio. ιθ Idem ex aliis nescio quibus: iis forte, quos memorabimus Differt. m.

, Idem ex Marsilio Ficino. ix Gasiendus ex Empirico. γ) Paduanius ex Petro Haliaeens. 3 Alex. ab Alex. qui vult Mathematicos & Arabes In prim Is ita opinatos. Cons. Paduanium. Gyraldus e Cicerone profert. Scripserat hoc Cicero in Hortensio. Sed perierat nobis eo cum libro sententia Ciceronis, ni conse vasset eam Tacitus, sive quisqvis est Scriptor Dialogi de oratoribus, &servius ad I. & III. AEneid. Virgil. f. m. 38 q. 3 o. E quibus Magius paulo alios numeros, variantibus nempe codicibus, exhibet, qui sunt iis sq. hune san8 priore loco Servius quoque noster enunciat, item Paduanius, &i 28 4. quem Scriptor Dialogi habet. Verba ejus infra dabo 337ὶ Sed ut ra9s . retineamus, & Solini, quanqVam Ciceronem ipse non nominat, loco, quem Disserus X. F. 3o9. reperies, persuaderi possumus. a Hunc numerum nemo recentiorum praeterit. Protulit eum Maerobius, dum Somnium , quod Scipionis inscripserat Cicero, interpretatur lib. II. Qir. p. Iso. Quare Gaiuendus hanc opinionem, quasi ex interpretatione Macrobii, transeribit Ciceroni. Rectius Physi eis Magius 8c Gyraldus, nam hos, non Ciceronem, nominaverat Macrobius. Quidam δι Platoni tribuunt apud Padua

nium.

75쪽

ι) Clivius & Pandulphus ex Albategnio. ι Pandulphus e Tychone: cui ranaen Gassendus dat solum so oo. da Gassendus e Cia pernico. et Paditantiis e Firmico : de quo tamen mox lit. i. aliter loquentem audi mus Gai sui .diam. D Μ ignis, Ciavius, Pandulphus e Ptolemaeo ; Paduanius ex I)seudaristo. tele de proprietatibus elementorum. t idem Padiranius e Chaldaeis., Lalamantius absque autore ἔ Gassendus, Clavius, Pandulphus ex Auphoni. i) G.ssendus e Firmico,quem althi eertum est inhaerere numero ΙΑ6I- Idem Gallendus ex Achille Tatio.

g. Ia. Non dubium, plures adhuc numeros, ubi diligens librorum lcrutator accesserit, constipari posse: atque ex his dabimus albqvos s. 29. & a. De aliis etiam conjecturam proponemus nostram Diiseri. IX. g. 3os. Sed quae congesta hic sunt, facile sussicient admirationi. Quis enim ad haec variantium opinionum portenta non Obstupescat, si videat esse, qui magnum annum biennio, este, qui cum Diogene, cuius numerum a nemine superari dictum est lit. p. ad s. p. annis 6smooo. definiant, atque inter haec extrema tantam insuper mediarum opinionum turbam intercurrere p . i3. Sed sciendita est, & illas extremas opiniones duas, &mediarum non paucas ob ambiguitatem vocabuli, quae in multis alia est, plane sibi non contradicere; quae autem Vere pugnant, earum bella maxime pendere t im ex obscuritate motuum coelestium, tum ex hypothesium varietat ἀ . I . Ut varios ambigui vocabuli sensus animadvertas, ante omnia secari debet annus magnus in species dura, civilem ac natu- . is. Est autem in genere temptu ciniae, quod in usum civilem, b. e. popularem atqVe praeticum e supputatione licet non accurati sima, sibi gens quaevis aut civitas statuit; nat πω, quod Mathematici gratia speculationis e motuum coelestium qVantum risqVe potest, exquisitissima observatione, aut quae saltem sit curiosior civili,dLmetiuntur.

. is. Quod speciatim ad annos attinet, non solet horum supputatio civilis aliunde repeti, quam a cursibus evidentissimorum suorum, Lunae ac Solis. At qui naturales annos scrutantur, nullum

76쪽

planetam, ne quidem fixoram luminum orbem. ut observationes rerum, quae infra Lunam geruntur, de Wibus A. 27. taceam, o praeterire solent. cui non intendant aciem ingenii. g. 37. Specialissime aseus magnus civilis est, qui vulgari seu paravo civili major eum aliquoties complectitur, publiceq; receptatSa civitate negotiis vitae civilis in servit. Natumus magnus, qVem naturali parvo majorem pro scientiae sublimioris commodo Mathemaici sitis de iniunt spaciis.

. i8. Fateor Censorino, cum magnorum annorum, Worum

numeros g. 9. recitavimus, historiam scriberet, nullam fuisse curam, ut ma rnos annos civiles a naturalibus dii tingueret: qui laboravit in eo potius, ut in ordinandis illis, cui rei vel oculi fidem faciant,) uni ce sequeretur naturalem numerorum abstractorum seriem. Sed ea distinctio majoris momenti visa nobis in hanc speculationem dilapsis est, quam quae omitti debuerit.

ly. Magnorum civilium annorum non Unum genus est. Α-

Iius enim hunc finem habet propositum, ut consulat excelsui, quo Solaris annus sex horis circiter superat spacium dierum mi. Qui e cessus, quoniam qVatuor annis expleti S in diem integrum crescit, quarto cuique anno diem unum inserere, seu, ut cum artificibus t quamur, intercalare Visum est.

s. ΣΟ. Ita qpaternum annorum circuituS magnum annum con

stituit & Graecis, qui Olympiadem, & Romanis, qvi Lustrum vocavore, es hunc ambitum certis ludis aut negotiis, quo in genere maxime sita est hujusmodi temporum civilitas, notabilem fecero. g. 1i. Vetustissimi tamen Graeci, anteqVam rectius saperent, remetit tantum spacio magnum annum incluserunt, atque hic apud Censorinum supra g. v. lit. f. magnoriun annorum est minimus. . 11. Vicissim clim qVadriennium ad Solis modo cursum, nee ad Lunae congruere videretur, octo annorum circuitum inventore Cleostrato pleraque Graecia Verum e se magnum annum existimavit: quo acto Delphis quoque Ludi Pythii coniiciebantur. s. 23. Aliud genus est, qVod Circus vocari mos obtinuit. Est autem Cyclorum quoque varietas insignis. Notissimi hodie duo, Lunaris annorum Ist. & Solaris annorum 2δ. Quorum ille paschalibus te minis, hic literis di mi ucalibys reperiendis inservit. Lunarem ab in-I a Ventia Disiti od by Goral

77쪽

ventore annum vel cyclum Meton qVoqVe appellant. Magnum annum vocari praeter Censorinum docebit Aldus Manutius I. de quaesper epist. 6. apud Gruter. IV. Lamp. p. aos. e Diodoro Siculo g. a . Maxima civilium annorum periodus seculo definitur: unde secularibus olim apud Romanos ludis nomen. Nos Dbi invocare solemus illum, qui ambitum secularem terminet. Notandum interim, nec seculi nec Jubilaei numerandi rationem semper eandem

observatam suille, qu bd scilicet jam hypotheses, jam ut in Papalibus.

iubilaeis rationes Politicae variarent.. . 23. Sed an seculum qVoqUe annis magnis civilibus annumerabimus Θ Non video quid vetet magnopere, praesertim cum caete ros ciViles magnos adeo superet magnitudine, ut maximus ipsorum haberi mereatur: nili forte hoc urgeri, qVod anni civiles caeteris, quotquot magnos vocare moS est, qualicunqVe astronomicae artis hypothesi nitantur, atque adeo ad motuum coelestium varietates respici-anta, seculum vero non tam astrorum cursibus, quam humanae vitae

spacio longissimo natales suos debere videatur. g. 16. Ac putes hinc suille causam Censorino, cur a tota magnorum annorum serie seculum peculiari capite, quod 37. est, separaret. Sed prosectb a consilio eius, qui anni magni quantitatem tantiulis ab initiis ad tam immensam vastitatem regredere ad s. 9. nullo naturalium ac civilium discrimine per . IS. dilatare cogita erat, alienum non suisset, illis tot ordinibus etiam seculum inserere: saltem, hoc si fecisset, parata fuisset spes Veniae..

g. 27.. Venio ad annos magnos naturales. Horum alii siderum, alii rerum, quae infra Lunam geruntur, obse atione constant. Ad hoc alterum genus refero annum Chaldaicum, ex annis vertentibus duodecim conflatum. Hunc enim Genethliaci, ut est apud Censorinum p. 92. non ad Solis Lunaeq. cursus, sed ad obserν vitones alias habent accommodatum, qνδ in eo dicunt tempestates rugumsproventus, fleri

botes item morbosis circumιre ..

. 28. Nec putem tamen plane securos hic sideriam sitisse Chaldaeos, cum ab his quoque, saltem aliqua ex parte, naturaliter pendeant istae biblunarium sive vices, sive mutationes qValescunqVe. Eringo per nos duplicis observationis, quarum alia siderum sit, alia in orbe hoc inlatiore tempestatum aliarumq; rerum ex his oriundarum, mimturam, qui volet, hic agnoscatia M. 22

78쪽

g. 29. Sane vero Plinius lib. XVIII. c. as. f. arx ubi similem annum, sed e quadriennio vel cctennio compositum, describit, non obliviscitur Solis ac Lunae. Indicandum re aliud, inquit, tempestates r asardores seuos habere quadrinis annis, α easdom non magna defrentia reuerti nutione Solis, octonis vero ceteri casdem centesima revolven e se LunI. Idem quoqVe lib. X. c. a. tempestates & sidera conjungit, licet de maiore annorum periodo Io ens: Cum hujus alitis Phoenicis viata fecerat hanc annorum 6 .) magni conversonem anni fera prodit iadem Manilius, iterum i significationes tempestatum'siderum easdem

.3o. Subaudiamus ergo sidera etiam lcum tacet Plinius lib. II. C. V. f. I . Omnium quidem si libeat observare minimos ambitus 9 rediare easdem vices qPaArenmo exacto Eudoxusputat, non ventorum modo, verism re reliqvarum tempestatum magna ex parte. Quam Eudoxi regulam ubi e Plinio citavisset Ranaovius in Calend. Rom. p. 1o. haec subdit: Cujus qνidem rei ne alias aut remotiores altingamus, ea forfaueausa statuetur, qvod ut revolutisnes annorum mundi singulo qyadrien-mo ad eadem signa, eundem . ferme locum redeunt, imHarum stellarum ortuι atque occasus in hoc negotio haud parvi moments eisdem jerme di bis ac locis recurrunt, ac proinde eundem efeetum producant. Conser quae Disi IX. s. 18o. dabimus e Columella g. 3r- Cave autem offendariS, qVod eosdem numeros quosdam &h c in annis naturalibus, & paulo ante s. m. 22. in civilibuS, Ubi pariter memorabamus q ariennium dc octenmum, exprimi videsis Eadem enim annorum congerieS, qUatenus ad usum ciVilem accommodatur, civilis est, quatenus an scientiam aut praedietiones Astron

. . Restat, ut de astero quoqVe magnorum naturalium amnorum genere nonnihil dicamus, rod e sola pendet corporum cc Iestium observatione- Esse autem in hoc genere non modo specie-ruin, sed & circa species singulas opinionum varietatem non exiguam, facile judicabit, qui& motuum, quibus tum planetae singuli, tum fixa. sidera reverti ad puncta pristina possunt, de in astronomicis calculis hypothesium multitudinem animo comprehendet. Ammi cuilibet erra ticaste aesuos annos maximos, medios σ minιmos se e verba sunt Nice--Choniatae lib. I. thesaur orthod. fid. c. s. p. I

79쪽

. 33. Nobis lilc sufficiat, monuisse, magnum annum, e cujus f tali periodo mundi totius conflagrationem nasci persuasum veteribus Gentilium quibusdam Philosophisiuit, eum intelligi oportere, quem

vere vertentem annum Cicero appellat apud Macrobium II. in Somn. Scip .II. p. I 'λ. nimirum cum AD ID EM, unde semel ofecta sunt, CUNCTA ASTRA redierint, eandem 1 totius car, desciriptionem longu intervadis retulerint, Paulo post : Signis OMNIBUS ad LDEM pνιncipium sciust rivocatis expletum annum habeto. Quibus in verbis claram satis definitionem habemus. g. 3 . ItaqVe cima apud Nemesium c. 38. de natura hominis p. iir. edit. Nicas. Ellebod i , qui latine interpretatus est , Stoici sunt,

pelias errantes cum ad idem π m longitu ine es in latitudne signtim referuntur, in apo initio munt, cum primum mundus ent condisus, certo temporum ambitu, confia utionem re ivtentum rerum effici re, cs de integro mundum eodem restitui, anni hujus magni periphrasin agnosce. . *s. Hunc annum, ut a magnis aliis, minoribus tamen, qui particulares tantum ruinas minari mundo credebantur, distingverent, maximum a qVibusdam appellatum fuisse, monuimus Dissert. IV. . 9. ubi in praecedentibus locum de hic eadem re Censorini excussimus, proq; Aristotele, quem ibi Censorinus nominia Aristoclem legendum videri monuimus. . 26. Aristocles videlicet, non Aristoteles P scripserat, ut ex Eusebio citat Lipsius II. Phys Stoic. 22. p. Ior: κα--ώμαo nyς

κῶ οὐροσιδρος - γῶν συα rara sic κοτικον, per fatalia quaedam eae definita tempora Mundum exardere. ino loco dum definim tempora nominat, haud obscure magnum annum designat, eumque

adeo copulat fato, quod & Ciceronem facientem vidimus iit. l. ad thes XI. g. 37. Sed qVot annos Vulgares, Vel quot annorum potius millia complectitur ille maximus p Cicero loco paulo ante A. δῖ. citato vix audet definire, quam multa hominum secula in eo teneantur. Alibi tamen definit. Sic enim Scriptor dialogi de Oratoribus, quem Tacitum vulgo esse volunt, p .m. 37a. Sicut Cicero in Horten scribit, is ea

magnus re veru, annm, qvo eadem positio caeli siderumi, quaecum max/me eLt, rursum existet, ut annus horiam , quos vocamus annoriam

XII. OG DCCCLIV. comple titur. Regredere &ad ea, quae scripsimus supra liti Z. ad . II. g. 8.

80쪽

g. 38. Aliis alii placuerunt numeri. Omnes adscribere fastidium est. Sit ergo satis e Censorino paucos repetere. Hunc annum

magnum) inqVit c. I8. p. 9 . Aristarchuaestumvιt esse annorum vertentium a S . Aretes DPrrhachanu. 1TTa. Heraclitus oe Linus IoJoo. Dion Ioδδ Orpheus Ioooao. Cassandruae tricies sexies centum milvum.

. ap. Dividebant porro, perinde ut olim Solarem, in duas tantum, non qVatuor parteS, hyemem dc aestatem, orbiq; exitium universi Ie augurabantur hyeme quidem anni magni ab undis per καFκλυσα ὀν,.6Lue vero a flammis per oκπυσα - ν: corrige Magium, apud qVem III. de exust. mund . I6. f. io . Io6. perperam bis legitur eclipyrosis. IVerba in hanc rem Censorini quaere Dissert. praeced. g. s. g. o. Hieron. Magius lib. I. de mundi exust. c. ia. f. ar. disquirit, an illuvio recte Dems magna aut senectus, exustio vero aestas m gna appellari pollit, absurdeq; nimis & inepte loquutos illos videri pronumciat, qui his utuntur metaphoris. Verum nescio an corum mentem sit ubique satis vel secutus vel fallem assecutus. Ad haec inem in ille Oportebat, nullum sne dissimilitudine esse simili. g. r. Etiam signa Zodiaci nominabant isti veteres, sub quibus

ubi planetae omnes coierint, haec ellent eventura, Capricornum & Cancrum. Seneca III. Nat. ina'. p. 78I. Berosus, qνι Belum Interpremtus ess,

ait cursu ista siderum fieri, re adeo qpidem id affirmat, ut consta utiori

atqPe diluνιο ι empus assignete arsi ira en/m terrena contendit, gyando omnia signa, quae nunc diversos agunt cursus, In cancrum convenerint,

sic sib eodem posita vestgio, ut recta linea exire per orbes omnium possit inundationem futtiram, cum eadem siderum turba m Capricornum eonpenerit. Issic Soliti lium, hic Bruma conscitur. g. 2. Vides ad Cancrum referri ad diluvium universi, sed conflagrationem. Huic signo tamen Nicetas Choniates Diluvium apponit ita scribens thes orthod. nd. lib. I. cap. 9. p. I . ed. lat. Petri Morelli A. I 92. semica exactis ter milie ducentis si a centies σseptuagesies quinquies dbna annorum milLa peragitur, tunc , adeὰ δε-no ου quaedam conventus fl Harum omnium ad trice .- Cancri mamsonem He Leonis primam ce lebratur e nec sar multotonigenenati diluvio

munduae obruitur.

g. 3. Cum it Ia de cancro & capricorno Beros opinione non ςQmmitto, quod Benius facit P. 43s. in I imaeum Platonis, sententiam Arist

SEARCH

MENU NAVIGATION