장음표시 사용
81쪽
Aristoteli assicitam, quae stellas in geminis coeuntes conflagrationem, in piscibus diluvium portendere jubet: cum nec Aristoteli unquam, nec Pseudaristoteli in libro de proprietatibus elem. cladium uniuem fatium venerit in mentem, sed particularium tantum, & alia citentur Rhodigino, alia legantur in textu istius libri, ut ostendi Differt. praeced. s. Io. & seqq.
V apores nutrimenta siderum crediti.
Multi veterum, qVod astra igneae substantiae esse crederent,
nutriri ea vaporibus ex hoc orbe in sublime raptis existumaverunt. Vide Magium lib. I. de exust. m d. c. I 3. I 6. U.
qui sententiam hanc copiose refellit, Lipsium II. Physiol. Stoic. 1 . Vossium II. de Orig. Idolol. 77. f. Uz. Hippingum I. Antiq.
. 1. Eius rei apud Corinthios simulacrum olim quoddam fuitae rea palma, cujus ad radicem ranae conspicerentur atque liydri. Significatum enim fuit, Solem cujus Symbolum palma, nasci'ali ex humoremexhalationibus, si Serapionem sequimur apud Plutarch. de Pyth. Orac. pari. IIL MOral. p. 39 . g. 3. Idem Serapion huc & AEgyptiorum trahit Hieroglyphicum, Solem exprimentium picto puerulo, qui loto vatica scit. haec arbor est, insideret. Sed alii ex hac imagine alium sensum exsculpunt. Jacobus Masen lib. VI. spec. imag. c. Io. p. 6os. ω6. Lotos a bor aquatica Solem orientem designat, quia ad ortum solis ex aqpis emergens sese explicat. AEnptii puerum addebant,qui quas alterum, cutpote recens natus P ortus esset smbolum .
. . Quicquid sit, hoc certum, opinionem hanc in Stoam, id quod mox ibidem e Plutarcho, uberius e Lipsio supra I. I. citato.) in
82쪽
1elliges, pervasisse. . Moam inquam, nam Aristoteles in Luceo illi suo Iocum non reliquit. De aliis Philosophorum sectis hic non sum s
. g. s. Sed ridicula Stoicorum suit enarratio dogmatis huius. Nebant Sylem qui dem exhalatione maris nutriri , Lunam vero ea quae ex sontium fluminumq; aqUis emittitur; A et deniqVe caetera ex. halatione terrae. Clare hoc leges apud Porphyrium de Antro Nymph. p. m. ΣΠ, τοῖς ηλιον Hs πεφεραι - τῆς ,- ἐδο μι, οελη- si i κ πιν - msαίων
Laertius in Zenone Cittieo p. m. Facted. grarcolat. Putabimus ergo quasi mensae assidere sidera, & cuiqye peculiarem appositum, quem hiabant, calicem p - .
. 6. Porro quia nutriri stellas vaporibus crediderunt Stoici, ubi alimenta haec plane deficere contingeret, ignis violentia totum hoc universum correptum iri non disputo, Gam sapienter, sunt a bitrati. Qua de re breviter Minucius, cujus verba lit. p. ad thes VILsdscripta peperies. . n Uberior sermo Balbi Stoici est apud Ciceronem II. de nat. Deor, p. 9: dignus tamen qVi hic totus legatur plenioris gratia hi-
sociae. Sunt stelia natura flammea d voci a serrae, maris, aquarum v N Dιbiis aluntur his, qui a sole ex agris te factis re ex aquis exciranture quibus isti a renovatae iste ae atqre Ommis aether Grendunt eadem σωr sum trahant ind/dem, nihilu ere--ων, clut admodumpauluΣιμ, qvogastrorum ignis, aut aetheris flamma consiumat. Ex quo eventurum nostri Iutant id, de qνo Panaetιum addubitare dicebant, ut ad extremum cinnis Mundus ignesceret: quum humore consumsto neqPe term alipossit, neque remearet aer, cujuae ortus aqva omni exhausta es non posset: ιm resin nivrialpraeter 1 - 2 a qPo rursum aximante Deo inc Iego, pro, animante, ae eo, ves, ac de eo, ut in aliis est,) renoratio mundisieret, arqve idem
s. s. Similia disterit Macrobius II. in Somn, Scip. Io. p. I 7.I L ede sua potius mente, ram Stoicorum: negat enim totum perire mundum, itaque ad incendia tantum partialia philosophiam hanc
accommodat. Ignem aethereum, in it, Physici inrididerunt umore nuo risi Cum ergo calor nut iatur humore, haec vicissitudo contingit, Diuitiam by Goral
83쪽
ur modo calor, modo humor exuberet. Evenit enim, ut ignis, vis admoLmum nutritus augmentum, haustum vincat humorem, es fic aeris mutam temperies licentram praestet inceniuo, re terra penitus flagrantia immissi ignis uratur. Sed mox impetu caloris absumst o,paulatim vires revertun rur humori, chm magna pars ignis incendiis erogam, minus jam de renascente humore consumat. Ac rursus longo temporum tractu am crescens humor altius vincit, ut terris infundatur erupio et rursusi calor post haec vires resumit Et imsit, ut manente mundo inter exuperantis caloris h moris 1 vices terrarum cultus cum hominum genere sepe intereidat, re reducta temperie rursus novetur. Nunquam tamen He eluvio, spe exussio omnes terras aut omne hominum genuι vel omnino operit, vel peni
I. s. Sed ad Stoicos redeo. Ab horum hypothesi non multum afuisse videntur e Christianis quidam veteribus, qui crediderunt, ante judicium extremum tantam fore siccitatem, ut quadraginta annis non conspiciatur iris in coelis. Refert hanc opinionem e Petro C mestoreVomus Disp. XVIII. Theol. thes VII p. as .
. Io. Vertim idem p. seq. recte humani cerebri commenta haec Vocat. Nee emm prosequamur ejus verba, con gratio mundi a camaa erit naturali,sed opus eris severnaturale omnipotentiae divinae. Neqve causa est, cur, cism brevissimo tempore eoi Elafuerit materia dilapii, qν-draginta annos reqνiriputemus ad generationem incendia.. Deni P repugnatissa sententia his Christi verbis apud Marth. cc. a 370 Sicut erant dies Noe, ita erit adventus Filii hominis. Et his Pauli cι. ThessF,2.9 Cum dicent, Pax & tuta omnia, tunc repentinum eis imminet exitium. Nec enim an tanta siccitate eo ta laeta hominum conditio esse posset.. Haec VOTUS. . H. Alii exputent, quantum ab ista veterum sententia distet Thomas Campanella, qui e descensi Solis incessabili, sed irregulari ad Teltaris, is est centrum odii, sicut Sol e I centrum amori 9 combustionem construit novum Mundi Systema, & exista una hypothesi rece ilarum phaenomenorum rationes reddit, ut ipse loquitur Syntagm. de libr. propr. ut 3. p. 32L
84쪽
SToici ut substantias corporeas omnes e materia prima, qVI
quid autem esset Spirituum ac minoris monetae Deorum e Deo Summo, tanqVam horum Principiorum de quibus & Dissere. seq. monebimus, emmia deduxerunt i ita per Mundi cons grationem quicqVid praeter Deum& materiam foret, in haec princi pia reversurum, atqVe adeo non minusqVam domum aliquam, quae in cineres redigitur, periturum sunt opinati. . a. Itaque si, Wod res est, loqVi volumus, mortales illis suerunt humanae etiam animae, de Wibus agemus Disieri. XV. imo & mnes praeter Summum Dis. . 3. Posterius hoc ex ipsorum seqVi placitis Athenagorae observatum est, Apolog. pro Christian. f. 22. Qui ut probaret, numina Gentilium Deos non esse, Stoicorum rore hanc in rem dogmate utitur, profitentium, unum esse supremum Deum aeternum atque ingenitum, cuius per materiam transgrediens Spiritus pro diversis materiae formis aliud atqVe aliud nomen, JOVis puta, Junonis, Neptuni atque sic deinceps, adipiscatur. Hinc ergo consequi ait, ut corruptis per conflagrationem elementiS necessario simul cum his specie bus ista Deorum quoqVe nomina intereant, solo superstite divino spiritu. ΦΘωυμ ων , inqVst, πιλν χέων κα- τώ - νωπι α-νάγκη συας, ην' ο λῆ riisti mihM - ονομαs, μονου - Mως
ultro fatentur, ex illis mundi cineribus nihil Deorum, praeter illum . supremum evadere. Plutarch. de des orae. f. ao. ed. graecolat. Sto
eos novimus -- unum du-xat alemum interitust expertem Deum
85쪽
munis, rursis cum ιisdem comburunt: ου εδεω m τυ' κοσμαν, κέ am n ν συγκαGκ ου . g. s. Idem de Stoic. repugnantiis f. IOSI. Iosa. Excepto igni nuia Ium Deum Chrysippus) putat interitu carere sed caeteros omnes aeqνὸ σnatos oe obιturos: atque ho erepassim ab eo ricitur. Idem adv. Stoico de communib. noti t. tos. Iors. Chrysippus cs cleanthes cum imple issenes ut sit dicam Uuis dinis caelum, terras, aerem, mare diis 3 nultam horum ab interitu liberum aut sempiternum statuerunt, solo Iope excepto, im
6. Huc & illud Senecae pertinet, Differt. seq. g. r. clarius reis petendum, apud quem epist. 9. p. 222. ed. Lipsi, mentio est Ioniccum resolato mando es Diis in unum connisis paulisser cusante natura acqviescet sibi. g. 7. M Deos is casus inpolyet ita pergere libet cum Calixto p.rn. de conflagr. mundi, statim ubi Senecae locum protulisset,) nihil mirum
animas non eximi. Seneca rursiis Con l. ad Marciam cap. ult. Verbis, si pauca excipias, extremis: Nos qposve fclices animae s atemn fortitae, quism Deo visum fuerit iterum ista moliri, labentibur cunctis reusi parva ruina ingentis accessio m antiqva elementa vertemur. Vid. MLipsium II. Physiol. Stoic. 22. pag. Io'. N III. II. p. IJ8. . 8. Fatendum tamen, mille quo e de Stoicis, qui minorum Deum miserti flammis eos incendii mundani eriperent. Horum optinionem eloquitur Nemesius c. 38. de nat. hom. p. Ir . sam γsιtutioin
nem unινers Munt Stoici non semel sed sepe fleri, imo infinite re sine uiata Ierminatione eadem referri: Deos vero, qui hunc interitum effugiant, uno ambιtu asseqνι re cognoscere omnia , quae insequentibus conversionibus
futura sunt. g. v. Itaque cum hanc eandem sententiam suam quoque Cel
των καὶ' αῆους μῶν. Nobis vero satis est, Stoicorum placita emaximae partis calculis aestimam. s. Io. Igitur idem origene; hoc nomine velut in universam aenonis familiam invellitur lib. VI. p. 323. Ilvare licebit ter nos Mor-
86쪽
οκχωρου σω :) vos nusiam incorpoream substantram scimus esse erema bilem, nec ignιbus absim; hominis animam, aut angelorum , thronorum, domιnationum, principatuum,potestatumsubsantiam .
Stoicorum chaos, Deus & Materia.
s. l. Uo Stoicis fuerimi prima rerum omnium principia, Deus & Materia. Videatur Lipsius I. N s Stoic. J UtrumqVe ex ipsorum sententia corporeum, Id. Uιd. II. q. T. g. I. Porro Deus illis ignis artificialis atque opifex, sibid. I. συ cujus ipsius naturae non modo Sol & stellae sint, ibid. II. U. σ ι . p. δ .re D.ὰ sed etiam Genii, cLao.p. r. & animae hominum, quae ex aeterno illo igne, o siderum natura, sine circuitu, a Deo ipso, cILI. p. 132.9 Nam & Hieronymus Epist. ad Marcellitia & Anapsycho TOm. III. Oper. f. I s. tellatur, animam secundum StCicos esse a propria Dei substantia. g. 3. Solutis ergo per Incendium liniversale in sua principia
rebus, animas quidem & quod ipsis cognatum esset, reverti credebanc in Deum, caetera, quae sola nobis corporum nomlae veniunt, in Mate-Nam: h. e. ex omnibus Diis unum fieri Deum, ex omnibus corpor bus massam rudem unam. Sublata quippe formarum corporalium diversi te pristinam materiae faciem informem redire quin dicerent, effugere non poteran , . . QVanquam vero huic materiae includebant Deum: ne tamen sic quidem illud, quod ita ex his duobus rudibus atque otiosis conflatum esset principiis, aliter quam chaos futurae χαυκοσμησεως novae perhiberi poterat, haud secus ut ovum, licet anima deli escent pollens, non gallina tamen est, sed, ut ita loquar, baos gallinae. Cons. quae Dissert. II. s. n. diximuso
87쪽
g. s. Hinc iam Benium interpretor p. 33. ad Timae. Plat. de Stoicis loquentem: BDnὸ Mantiqvi um chaos reverti .r rmant omnia. Chaos inquam hic intelligo non materiam Elam, sed connisam illam ex dormiente quasi Stoico deo & rudi materia massar . I. 6. Eundem in modum exponenduS Seneca, cum confusionem veterem ac tenebras vorat Con l. ad Polyb. sub init. Hoc universum, quod omnia iurina hum.mas complectitur, dies aliqva dissipabst, er in confusionem veterem tenebrasq; demerget. Cave igitur confusionem hanc veterem, in quam divina pariter cum humanis mergenda sint, desola exponas Materia. Non enim in Materiam, sed in Deum merguntur disina g. . Clarum, quod dixi, est ex eodem Seneca, qui Epist. 9. q. χχχ. Iopcmait resoluto mundo re diis in unum confosis paulisser cessante naturis acquiesceresibi. Vides duo hic distincta memorari, mundum resolutum, eu deos in unum confusos. in emadmodum itaque mundum resti tum recte exponemuS crassa corpora in materilam insermem reversa:
ita diu in unum confusi nihil sunt aliud quam animae ac minores dii in unum Deum, e quo exierunt olim, tanqVam fluvii in suum Oceanum resorpti. Quam in sententiam plura diximus Differt. praeced. g. s. &seqq
DE Phoenice consulendi Zoographi Franzius Part. II. Histor.
88쪽
g. 3. Horum ultimi non visi a nobis indicium debemus Gastari Schoreo, qui & ipse non perfunctoria opera argumentum hoc exeqVitur lib. IX. Phys. curiosae c. 6I. p. 3οῖα seqq. Sed & Andreas Scholtus P. a. proverb. multa se ait ad Pomponium Melam de hac unica me conegisse. Neque non legi prae aliis merentur in Solinum Salma r af F. ad F s. in Melam p. us. Isaarau Vossius; in Claudianum p. 97I.& seqq. Barthim, in Lactantium p. 9o . Gallaeus ; in Eustathii Hexaemeron p. IIS. Asiatiin; Libaνλου item lib. VI. de Universitate p. 38. Francisectu Fer inandius de Cordors c. 7 . Didastaliae multiplicis a P. ZI. ad 97. Vossinu Pater lib. III de Orig. Idolol. c. yy. p. I 26s.. Schomnu Heptaemer. Diatrib. XIII. p. 13 . seqq. . Quibus qVi Veteres adiunget, aliosq; recentiorum, quorum nonnulli citabuntur a nobis &postea, facile animadvertet, ingentem scribendi materiam' nasci. .
. inanqVam autem nobis propositum hic est, illud exequi tantum, quod Ιhesi XI. dictum est, Phoenicem in id praecipue excogitatum videri, ut symbolum praeberet Mundi suis e ruinis subinde resurgentis: faciendum videtur tamen, ut quo res evadat planior illi striorq;, occupemus non pauca, quasiq; gradibus quibusdam qya stionum, in id quod propositum est nobis, pedetentim ascendamuSP. 6. Quaeritur primo: Gam Phaenicis ideam conripere animo ἀebeamus 8 Nam ii, quorum autoritate res universa nititur, alii aliam
pingunt nobis, tam discordibus testimoniis, ut quicquid prope interrogari de hac ave possit ab iFaro, in meras respondentium contradictiones abeat. De patria certe, magnitudine, figura, Coloribus, Victu,spacio vivendi, moriendi,resurgendiq; circumstantiis mira striabentium varietaS. . R. In eo tamen consensus est, avem hanc esse i. orbe toto
unicam, speciei monadicar exemplum vocarent Logici, quae a. post longissimamaetatem 3. ex morte ) redeat in viram perpe
ruis circum post eadem expleta denuo spacia simili exiturenovandam.. Cons Conimbric. ad II. de CCel. 3. q. 6. art. 4. p. 228.
g. 8. .etius uti Vides, praedicam haec sunt, quae quia consensu scribentium stabiliuntur,prunaria vocabimus, inq; justam Phoenicis ideam sola admittemus; ab horum autem censu sejungemus illa ceu secundaria, quae quoniam Autorum dissidiis controversa sunt, ideam
89쪽
generalem nostrae avi S constituere miniis qVeunt. Memoriae vero cauasa quinque illa praedicata uni versiculo includemus. Est enim Phoeni, ejusmodi avis, qVam 1. linam a. longaertu 30 moriendo re fuscis, s. orbis. s. q. Nunc porro Velim obse es, ideam hanc iacile quidem convenire tum illis, quae de hac ave prodiderunt AEgyptii, tum iis, quae Graeci: quoniam tamen Phoenicem ab AEgyptiis primo inventam, quod planum iaciemuS M. i 36. interpolaverunt postea Graeci, si1 utruque genti reddere sua voles, videbis generalem istam ideam dissilire
quali in speciales duas, quarum alteram AEgyptio, alteram Graeco Phoenici dare oporteat. s. io. Exerit vero illa se duplicis ideae specificae diversitas circa duo praedicata: primum de um*te, qVanquam hoc dissidium non tam grave est, quin per dicenda g. 3. serri qVeat. ac tertium de morire. A tertio hic ut incipiamus δέ commoditas dicendorum suadet, do gravitas rei. . it. Enimvero, qVod ad mortem Phoenicis attinet, sciendum. quae de genere mortis huic aVi subeundae hodie maxime viget opinio, Phoenicem videlicet vivicomburio interire, non ab L utiis eam ad nos, sed a Graecis pervenisse. Nam ex AEgyptiorum doctrina quidvis hic potius, quam rogus aut incendium memoratur. g. ra. Lit Graecorum ea, qVam dixi, persuasio esse credatur, impetrabit a nobis praecipue historia de Proteo seu Peregrino, utrumque enim nomen illi Philosopho adhaesit,)qvi cum ex ingenti iacinore celebrari cuperet ad posteros, maxima ludorum Olympiorum celebrit te constructo rogo ipse in ignem ultro se conjecit atque sic extinxit. Caeterum hoc animo cum esset, abolito Protei nomine voluit se Phoeniscem appellari, qVoniam & haec avis rogum conscenderet. Clara sunt in hanc rem verbaLuciani Tomo IV. Oper. p. 29I. de morte Peregrinie
g. 13. , acit huc & locus Artemidori, qVi simul variet tem na rationis de morte Phoenicis obserVat, IV. de interp. somn. 9. p. m, p. e versione Cornarii: Dicunt ab qPι, quod Hoenix non sepelit pa-ινem, neqpe omnino Verses est Pater, neqve alius spissiamprogenito
90쪽
rum: eκ qua interpretatione fecerat in praecedentibus IEgyptium onirocritain interpretari se innium cujusdam de Phoenice:) sed cum ipsum fatum ducit, proficiscitur in AZraptum unde, non sisne in som ι-bui notum, re ipse sibi ex casis re myrrhά constrasens rogum vita decedit.
I. I . Conservemus hac occasione suam lectionem Artemidoro. Postretna enim ejus frustra si, licitat Barthius p. 99 . ad Claudian. Qui ctim putaret eum de ovo etiam, quod inter cineres ac novum Phoenicem intercedat,mentionem iecille, legere noS jubet: - τλκ α ιδῆ σκωληκα -ναθμ λiγουσιν, ον μω Πιὶ, ei εν τ ωον τι, pro qVO co dices habent, οδψα, nec aliter Suidas, qui locum Artemidori transtulit in Lexicon suum, voce OOAιξ,) αε sca κλειν - ανοώk ον,-γιεξα
. Is. Nulla nobis hanc correctionem necessitas commendat. Hoc dicit Artemidorus, e cineribus exusti Phoenicis Vermem nasci, everme Phoenicem renasci. Antequam renascatur, incertus autor elegiae de Phoenice Lactantio tributae vers. io . prodidit, vermem in ovi speciem colligi. In hunc igitur sensum & Artemidori verba reformanda censet vir celeberrimuS.
g. i6. Qui tamen haud ignorabat, ab aliis plurimis solum vera mem sine ovo hic memorari, cum etiam sint, qVi de utroque mentes phoenicem statim c cineribus refingant,) ut ab Epiphanio, ab autore epistolae ad praesidiam, quae inter Hieronymi opera legitur Tom. II. f. . a Plinio, Clemente Romano, Glyca, Ambrosio: nam hos ipse
mox, licet in alia re, citat nominatim , . g. 1 . inibus addo Eustam. hexaemeta p. m. 26. qvi propemo-diim ipsis Artemidori verbis utitur :ωm - της κονεως σκοληκα γέγε- θα ,κ F Me τον σπωτον Φοινικα αεβυζάλλεPati Addo piaeterea Jo. Teteig. Chil. V. his L 6. f. 3 s. Albeminicit. Gessier. lib. III. de avibus f. 692. Vincent. BelloVac. XVI. Spec. nat. 7 .fram. qVie libro de naturis rerum; Barm. Anglicum XII. de propr. rer. I . 'Vim Alano, solum hic afferunt nobis absque ovo succedente Nerini-