장음표시 사용
91쪽
reviviscere praeter Pseudolactantium & R. Jamai, cujus haec verba proferimus e Bochari. HieroZ. pari. poster. f. I8. Ea avis milla annu vivat, re infine milie annorum ignis exit e nido ejus, comburit eam, sed manet in ita velat ovum, ex quo rursus membra crescunt, σ reviviscit. Tamen& hic scriptor discrepat a Pseudolactantio, quod vermem plane reticet. Ac nescio an ullus Veterum nominari queat, qui cum Pseudo- lactantio vermi ovum hic adjungat. Nam Casp. Dornavius, cui, dum Phoenicem canit D. 3. Dulcamar.
- exit in auras Vermis, ab hάe opum: -
nostri scriptor seculi est. Itaque reste observavit Gryphiander N. ralterum ex his omitti ab aliis, partim Vermem, partim OVum . s. is. Sed quod idem Gryphiander mox p. seq. ut aliquem nominet, qui omisso verme ovum tantum proseqVatur, & Herodotum nos ablegat, nihil ad rem facit. De ovo enim jermocinatur Herod ius lib. II. c. 73. non e quo renascatur Phoenix, sed in quo ex myrrha composito mortui parentis cadaver novus pullus portet in AEgyptum. Pro Herodoto igitur nos R. Jamai substituamus. g. 2o. Vocandus hic etiam ad partes anonymus auctor Pierio Valeriano in edit. Colon. Α. 163i. adjectus, qui in collectaneis Hieroglyphicorum lib. VI. p. o. notare jubet, praeter Claudianum a qVem Vide carm. de Phoen. v. . I. o. Io3.) re Poema Lactantio pe fenum attributum v. 96. nec Plinium, neqve Tacitum, vel alium ex v teribus tradidisse, Phoenicem se ipsum comburere, quod tamen postea r centiores uniνersi secuti sint. Hic profecto prodit, se nimis oscitanter Solinum, Lucianum, Artemidorum, quos p. praeced. memora erat inter autores, qui de Phoenice scripserint, legisse. Lucianum enim &Artemidorum audivimus A. Ia. & I3. Solini autem c. 6. verba sunt: Rogo uospruit Gnnamis. Martiali quoque lib. V. epigr. 7.
- - Assyrios renovant incendia nidos, Una decem qνoties secula vixit avis.
. 2I. E Veteribus ergo phoenicem ab igne mori reserunt Lucianus&Artemidorus Graeci; Solinus, Martialis, Claudianus, Pseud lactantius Latini. Quorum nemo non gentilis est, ne quidem ultimo, qVem memorabamus, excepto, de Mo vide Gallaeum p. 9o . ad
Lactant. & Labb. Tom. II. de scriptorib. Eccles p.
92쪽
g. 12. Eadem opinio Patribus quoque vetustis EccIesiae placuit non paucis, sive qVod jam tum praevaleret, sive qVod magis opportunam sibi viderent, mortuorum e cineribus reditum invitam plicenicis exemplo persuadere volentibus: qua de re dicendi locus erit in fra g. i73. I98. I99. g. 23. Nec errabit me iudice, qui a phoenicis hac fabula, per flammam renascentis, ortam aliqVa ex parte crediderit alteram de Gqvili, cujus magnitudinem alias dant phoenici, rejuvenescente, ubi prius adulta fuerit a Sole. Quo commento putaverunt Rabbini nihil commodius esse ad interpretanda verba Psalmi Io3. v. s. Renormbitur, ne Μνει urentus tua: cum his tamen etiam citra fabulam sua constet fides. Vide Rollenhag. c. I. g Iaub .m p. IV. & conser Ioiacum Theodori Heracleensis apud Allatium not. in Eustath. Hexaem.
. 1s. Addit Bochartus, esse Wi pro φ' h. e. quingentesimo, fh. e. centesimum rescribant, ut huic scriptori cum Epiphanio conveniat. Quid vero, si dicamus, anonymo illi curam fuisse potius, ut Gquilae tanto melius conVeniret cum phoenice, quem ipsum etiam post annum quingentesimum qVemq; renasci produnt passim λβ. 26. Nec frustra esse dixerim, quod, ut Aquila redeat in so-rem juventutis, non ignis modo, sed & aqua conferre operas fingitur. Nam Phoenicem inundationis quoque symboIum secerunt AEgyptii infra g. 113. nimirum qVia& mundum, cujus imago Phoenix, utroque elemento renovari tradebant. inam in rem & Phaethontis fabulam, qui coelesti igne dejectus in Eridani aquas cecidit, accommodat Foxius apud Benium in Timaeum Platonis p. 3I. g. 17. Vicissim ex Aquilae fabula migrasse putem nonnihil in fabulam Phoenicis, qualem reli it nobis nugiVendus autor quisqvis est Epistolae Hebraicae Prethi Johannis ad Romanum Pontificem, de qua infra g. so. pIura dicentur.) Sic ilIe ex Versione, qVam rogatu nostro adornavit Hebraeae lingvae peritissimus iuvenis Iohannes ΚreLa L a silic
93쪽
suis Noribergensis: In terra nostra e t qpoqve aris quaedam, omnιum,qua in orbe sunt,pulcherrim , eas tantum umca in toto universo, Phoenicem designari nemo ambigit, atque ita locum hunc intelligit Munsterus h. iv,2. GessieruS lib. III. de avibus f 69ῖ. alii, annis vitae ejus trecenti. Ilis finiris ascendit calum versus usque adeo in alt-, ut sol ipsam arcendato poct haec descnssit ac ιntromit ιt se in nidum, quem sibi pru
. 18. Icarium Phoenicis volatum, qVO ignem e Sole concipiat, nemo veterum, quod sciam, prodidit. Certe tacet Claudianus, qui alias v. s. Eleg. de phoenice incendium hoc Soli tribuit: de Aquila vero gemina plane prodi videas, quanqVam hic pro Sole ignem es e
mentarem nominant qVidam. Saadias apud Κimchium cit. Bocha --to f. 367. Aqpila volat subhmias, qvam ulla aνιVm, rmamentum ver, sus multum esseretur, donec ad ignem Mementarem Rollent agio ad Solem p. tar. accesserit. Liber Porta coeli dictus, cit. eod. Boch. Sunt,
datursingulis decenniis. Eustath. Hexaem. p. 27. ψία γηρώσωβ τὸν αετον- εις τον άιθεω ἀνιῶ ἀγον Uari 9 ηλίου ς ςῆερυγας γεBM. . χρ. Venio ad alteram de morte Phoenicis, quam dabam Amgyptiis, opinionem, quae Graecorum ilIa hactenus exposita vetustior certe est, non incendio perire hanc avem, sed nescio quo mortis diveri genere: alii enim aliter. HoruS Hierogluphiconina scriptor Iib. II. c. 7. ex vuInere vult mori Phoenicem, qVod in terram summo se impetu projiciens accipiat. Vulnus hoc tacent Hero dotus Eutei p. c. 73. f. III. Plinius X. I. PomponiuS Mela III. 8. Ambrosius V. hexaem. 13. Taetaes Chil. V. hist. 6. f. 3 s. Qui cum simpliciter mortis vocabulo solutionisve utuntur, dicas eos in mortem phoenicis naturalem
g. ro. Ut autem hanc sententiam, quae phoenicem alio quolibet modo, quam incendio maluit emori, A vptiis tribuamus, Horiis maxime nos movet & Herodotus. Quorum ille & AEgyptius suit, & ex professo hieroglyphica AEgyptiorum patrio sermone exposuit, a Philippo quodam postea versa graece; hic item diserte ad Heliopolitanos in AEgypto sacerdotes provocat, a quibus rem audiverit. Quod si
94쪽
προ ν άμύν ακουοἰτης. i. e. MD π avem Pharnicem, quae qpingentesimo quoqNe anno in AEgyptum veniens, reliquum tempus in Indi.r circumvolat esse astem aνem unicam, oe exse radios emittere, atque auro stere, magnituisne aqvita ac formae in nido considere, ovem juxta Nili fontes ex aromas ιbus ipsa si hi construx t. in aeverὰ de icta . Enptii canunt, qro parito rn AEgyptum si nutum ea re Indorum testimomo confirmantur, illi sermoni concinentium, qvi Phoenici ais in nido tabescenti M ab se ipso prope ticos hymnos cani M. Hoc ipsum re cygnifacere perhibentur ab iis, qui isios audire accuratius fludent.
a Alemannus stinuecinus interpres editioni Aldinae coniunctus f. vertit, tu, escensi. Ox ad hoc solo nomine non displiceat, quia fleat ludi melius potest ad inundationes, quarum symbolum esse Phoenicem, docebitae 9. 213. M Hic non foro Rinueeinum transferentem : tritis es bymnos decantari oportere. Nee enim utrama υαι est hymnus tri bris sed prope lic-, qvein Gestae rus etiam III. de avibus f. - r. licet reliqua Rinucciniretinens, hie exhibet. Neque cantum hujusmodi Philostratu vult ab aliis eX- spectare Phoenicem, sed ab se ipso depromerer sequitur enim collatio ejus cum Cygno, quam ipsis unis Rinuecini verbis, ut hactenus pleraque, pro
32. In modulamine cantus PhoenIcem olori comparat, ac prae seri etiam Pseudolactantii Elegia v. V. De cantu Phoenicis plu Turnebus XII. Advers. I 6. non a. ut est apud Aldrovand. f. or, NGrypluand. Κ. qui tamen perperam Plinium e X. 1. testem citat,
95쪽
de cantu hoc plane mutum. Videndus & Gryphiander Κ. 3: ubi Mo- rellum Philostrati interpretem castigat: quanquam nescio quid sit, quod idem Gryphiander paulo ante K. a. dixerat, de cantu phoenicis nihil, quod ipse sciret, reperiri. . 33. Philostratum ex Apollonii vita nominatim Iaudans Jo. ΤΣetres Chil. V. hist. 6. bona fide hoc retinet, quod una sit avis; quod
nidum ex aromatibus, non, ut Latina a ZetZis venio f. m. 3 s. ex amboribus aromatum, compingat; qVOd in AEgyptum proficiscatur: caeteraversibus suis politiciS plane alio sensu exequitur. Non cum aqvila phoenicem, sed cum pGone contendit, eiq; & forma, & magnitudine, & aurei coloris nitore incomparabiliter antefert. Pro fontibus Nili, quibus nidum haec ales imponat, arbores affert; aetatem silentio praeterit; pro ea vermem narrat, e qVo Phoenix renascatur, in Rethiopia mortuuS: qVa de re ουσε apud Philostratum . .
g. 3 . Etiam Volaterranus de Philostrato nos fallit, secundum iplam annos phoenici tribuens sexcentos lib. XXV. Philol. f. 6os. cum quingentos debuisset. Ea re factum, ut ipsi Philostrato numerum hunc coo. annorum transcribant Ald Vandus XII. Ornithoi.f. or. & Gryphiander E. . g. 3s. Possis tamen subvenire Volaterrano unius interpunctionis opera, si textum eius ita distingvas: Phaenicem idem author DPhilo
stratus.J libro eodem in Iniua item ponit, solamssi, ac annos vivere D. Dic interpunge, & literam C. quae seqVitur, a D. divulsam, cum Plinio, cui praenomen C ψ, connecte,J C. Plinius autem sic ait: Phoenix in Arabia aquilae magnitudine &c. Sic ergo Volaterranum excuses de Phil
g. 36. De Plinio non item, cum in sequentibus quasi huius verbis e Phoenicis cinere aliam nasci ait. Ex o bus re medulgis debebat , ut est apud Plinium X. a. qui in re tota Agyptiorum sententiam ena rat potius, qVam Graecorum, Phoenicem incinerantium .. . V. Maior oscitantia est Aldrovandi, scriptoris copiosi, sed parum cauti, qui dum sua mavult e Gemero & clam & festinantissime congerere, qVam Vel autores consulere, Vel ipsum saltem Gemerum cum cura intueri, coelum terrae miscet. Cum protulisset Gemerus f. 1. & Philostrati locum, & TZeta is, & Volaterrani, Suidam quoque
statim his adjungit, credo, ut Taetais additionem illustraret, similia de
96쪽
verme prodentem. Hic Aldrovandus f. 4o6: hoc ipsum de vermo, quod Suidae rescripserat Gemerus, ad Philostratum quasi ex Volaterrarii fide rapit, cum tamen apud neutrum ne qVidem sit atomus Vermiculi. Porro, ut mensuram impleat supinitatis Hunc Philostratum, inquit, Suidas, etsi authorimtem non adducat, mihi seqPutus videtur. Nempe cum scripsisset Gemerus, Suidam haec tradere autore non nomia nato, putavit Aldrovandus, autorem Philostratum designari, praesem tim cujuS unius nomen eousque compareret in margine. Atqvi Ges,
ncrus id modo significatum ibat, nescire se, quem autorem ibi Suidas ibi descripserit. Nos eum tenemus Artemidorum fuisse. Respice ad s. I g. 38. De dissidio circa mortem Phoenicis hactenus. Nunc ait riim illud videamus circa unitatem. Quam Graeci quidem hIc subtilius tuentur, qVam AEgyptii. Aiunt enim ipsos combusti cineres redire in pristinam formam. a ratione nec eodem tempore plureSuno vivunt phoenices, nec renascens alius est numero ab eo, qui abierat in favillam. inanquam an posterius hoc Pseudolactantius admiserit, ambigas, ob extremum ejus distichon. Cum enim dixisset :Ipsa sibi proles, suus eispater, resum haereX,
Nutrix ipsa sui, smper alumna sibi e statim addit: IED qvidem, sednon eadem, quia re ipsa, nee i a eLI,
Eternam vitam mortis adeptia bono.
Ad rae verba Gryphiander QI. Phoenicem eundems ecie esse vus Poe
g. 39. Sed AEgyptii certe vix est, ut numericam unitatem cust dire queant in fabula sua. Ajunt enim, ut est apud Herodotum II. 73. juniorem phoenicem ex Ambi proficiscentem in templum Solis Heliopolitanum gestare patrem murrha obpolutum, re in eo templo humare . Etiam Tacitus VI. Annal. p imam adulto curam tribuit sepeliendι p tris. Et apud Artemidorum IV. s. ex AEgyptiorum doctrina Phu nix avis patre uumsepelit. Alius ergo filius a patre, alius a sepeliendoas, qVi sepelit. s. o. inamobrem clim Plinius X. a. unum in toto orbe Vocat Phinnicem, quem postea, ubi ex ossibus mortui & medullis natuS Ve
97쪽
intelligi par erit, quae novorum successione individuorum continuetur, quomodo Papa Romanus vocari unus in toto possit orbo. . I. Remoratur nos tamen Mela lib. III. cap. 8. de Phoenice sic differens, ut credas per ipsum unicam phoenicis animam per omnia subsequentium pullorum corpora migrare: qvo pacito PythagoraS liqvis diceret numericam quome avis unitatem servari. Verba haec
sunt i De volucribus - phoenissemper unica - putrescentium membrorum tabe concrescens j se concipit, atque ex se rursuό enascitur. Cum
adolevit, ossa pristini corporis - bustis, inferens sese memoriundo funere
. a. inicquid Mela senserit, Hortis certe effugere non p test, quin admittere cogatur uno plura Phoenicis individua, quodque majus est, eodem licet non diuturno,neque sic duobus plura. viventia tempore. Vult enim II. Hierogl. 7. patrem, ubi voluuiarium vulnus acceperit, una cum filio, e sanio vulneris nato, Heliopolim proficisci, illic demum mori patrem, di ab A gyptiis sacerdotibus humari. g. 3. Interim omnes prisci, sive Graecorum, sive AEgyptiorum sententiam ad nos propagent, sit solum excipias Horum, consentiunt, eodem tempore non nisi unum numero vivere phoenicem. QVod cum ita sit, & Hortis praeterea illud ipsum temporis spacium, quod Vivos una videat phoenices duos, admodum brevibus terminis includat : .non est, cur tantilla de unitate dissidia specialibus utriusq; ph nicis ideis in se umUS. g. . Ita solus de mortis genere dissensus Graecum Phoenicem distinguet nobis ab AEgyptio. Illi enim conflagratio, huic morS naturalis ita plerisque ullum vitam intercidit. Postumus ergo, ut AE gyptii Phoenicis ideam habeamus, retinere versiculum supra s. 8. pro
positum ', ut Graeci, uniuS voculae mutatione essicere :
. q. Graeci Phoenicis idea vulgatior est hodie non in oculis modo vulgi per picturas, quae vix alium exhibent, quam flammis ins- dentem, qVanquam & absque flammis Phoenicem, at e sic AEgyptiorum placitis conformem repra sentat nobis Hori editio Parisiensis A. Is i. p. 33. S i φ. sed in eruditorum quoque animis, communi velut plurium seculorum credulitate ad nos usque derivata,ut vel e seqv enti
98쪽
q aestione planum fiet. Itaque nos eam, ubi res seret, retinebimus, sal-Va tamen semper ad ideam AEgyptii quoque phoenicis recurrendi potestat . 'g. 6. Quaeritur secundo: An idea Phoenicis raeci eadem sit eum idea Indicae apis, quam Semendam vocant Z De idea quaerimus adhuc primario, non de re ipsa. Optime vero quaestio haec explicabitur, si historiam Salamandrae praemi serim . g. s. Lacerti genus esse Salamandram certum est. Lacerti sigmra animal PI inius lib. X. c. v. Vocat, cui ontus sit rigor, ut ignem tacthmeximgνat non alio modo, am glacies. Nata hinc fabula, igne plane non uri Salamandram, quin potius in eo, ut in proprio elemento VL
. 8. Sed iam diu est, qudd fabiciae contradixit Dioscorides lib. II. c. 16. Ad quem Matthiolus f. m. 36o. facere Sesamandram copiosum in agro Tridentino animalo testatur, quod Plinius dixerat,pri
nis superimpositam, non secus ac caeteras animalium carneS, Mae primniSailandae traduntur. Verumtamen, inquit, in medium magni ignis, ubi flamma valentias agit, vel fornacem projecta, flatim comburitur. I. U. Interea fabulam Arabes exceperunt, auxeruntq; in ma-Jus. Quin & ex lacerta fecerunt inscitiae non levi argumento alii
murem, alii minorem aliquanto vulpe Gadrupedem, pleri e aVem. Atque his Semendat, h. e. Salamandra, qVam & Sendac Semend, M- mendar scribunt,) avis est qpaedam Indica, qva in igne non comburitur. De eadem Damirhaec habet: E mirabilibus naturae Semendat est, quod δη igne deliciatur,min igne habitnt. - Et alii dicunt, Semendat aventa, esse in Indiae regione, qna ova ponit re pullos excludit in igne, nec ignis raquicqPam nocet, propter proprιetatem, qpam Deus illi indidit. Debemus haec Bocharto, qui primus f. 812. seq. Hierozoici odoratus est, Λ mendam, am navigationes quorundam Indicae produnt,eandem esse cum Arabum Semendat, & hanc cum Latinorum Graecorumq; Veterum Salamandrά.
s. o. Et vero quis e dictis non intelligat, ex Arabum scholis illam denique, crescente figmento, Semendam prodiisse, quam ex Nicolai Contii, sic Bochartus vocat, Scholius p. Io;8. cum aliis Nicolaum de Comitibus,) navigatione a Poggio descripta reserunt, apem esse ulterioris India trifido seu potius trifistulari rostro, qvo musicum sonom , AEdM ωμι
99쪽
cujus imitationempastores haud inoave instrumentum composuerint , dat. Hanc adiunt praesentire mortem suam, eaque propinquante ligna δε- ferre in nidum, cantrsiare, alarum percussitone ligna incendere atye comburi, inde vermiculum gigni ex Gneribus, qvi postea in avem ejusdem secιeι excrescat.
s. si. Nimirum semel fingendi patefacta licentia perventum eo est, ut quia Salamandram Arabes dixissent pullos in igne excludere,
invenirentur tandem, qui eam transformarent in avem Phoenici proximam: uti solent passim similium utcunque rerum praedicata communione quadam subjectorum confundi. Nam phoenicem quoque modulamina fundere , quae nec olor moriens imitari posse putetur, proditum est a Pseudo lactantio v. s. s. &, ubι Igna siccissima congregaverit, alis ea percutere re sic ignem accendere, a Pseudaugustino Sem. 18. ad fratres in Eremo Tom. X. Oper s. rgos. g. 31. Fecit haec similitudo citra dubium, ut Semendam primo Cardanus lib. X. de subtil. f. m. 337. post eum & Maliger Exerc. I33. p. 692. post utrumque M olus Colloq. 6. dier. Canic. p. m. χοῖ. & Cord Pa c. 7. Didasc. multipl. p. 'I cum Phoenice compararent. g. y3. Et Cardanus quidem Semendae pariter ac Phoenicis naris
rationem pro incredibili habet. Cons. infra g. 29 . Maliger & M o- Ius propiores illis sunt, qui ex historia Semendae tanquam vera fidem cupiant & Phoenici, aliqua saltem ex parte adstruere: quanquam Sc liger alibi lib. I. Aristot. de plant. p. 27o. falso de phoenice ci
cumferri mirabilem ejus ortum judicat. Cordona, ut ex collatione cum p. 96. apparet, id agit maxime, ut ex eo, qUia Semendam nec unicam, nec tanto, ut Phoenicem, tempore Viventem prodant scriptores, eandem unitatem ac vivacitatem Phoenici quoqVe, posito eum dari,
g. Verum quia nobis hic idear potius, quam ipsius rei cmram fore diximus s. ut ad propositam quaestionem liqvide r spondeatur, les quidem inter se Phoenicis & Semendae ideas pronunciamus, sed non easdem penitus. . 's. Similitudinem e quae jam dicta sunt, luculenter produnt. Dissimιtitudinem non tam in trifido Semendae rostro quaesiverim,quam in negata illi, ut apparet, unitate speciei monadicae.
100쪽
g. sis. Quod enim ad rostrum attinet, de quo plura mox dice mus g. 6o.6r. 6 . qVanqVam trifidum Phoenici nemo, quod sciam, tribuit, quale si quis credidistet, rem miram non obtexisset silentio: ta men secundarium esse tantum hoc praedicatum dixerim, quod omitticum venia possit in ideis harum avitan .s.1 . Inter primaria vero est illa unitas monadicar speciei quam communis opinio Phoenici, Semendae nemo tribuit, Salamandrae verae, quae tandem in fabulosam conversia est Semendam, ipse fi des oculorum adeo derogat, ut ne qVidem illi, qui eodem tempor plus quam unum Phoenicem ViVere tradiderunt, cum Salamandra, cujus tot individua simul videt. ager Tridentinus, comparare possint Phoenicem suum, quippe cujus familiam ejusdem aevi universam non ultra patrem & filium extendunt, per dicta g. 39. & 2. g. 18. Ut hac occasione de Semenda dicere pergamus, quam ἡSalamandra natam esse dictum est, adeo Veritatem corrupit fabula, nihil quicquam sani ut remanserit: nam & avem trifidi rostri fecit ex l certa, & e suis favillis renasci commenta est. g. q. Persuasit tamen viris doctis Maligero & Majolo Nicolaus de Comitibus,obscurus licet scriptor, cumq; Mandevillo,de quo infra
. pr. merito comparandus, ut, si maxime non Omnia crederent, illam tamen Indicam avem aliquid este paterentur. Sed in hoc ipso con
sensu nonnihil dissidii aliquis notet, alio aliam narrationis partem
g. 6o. Nam Maliger quidem tri fistulare rostrum illud adeo proculcat, ut mendacium vocet, quod fidem historiae levet. Quod ex ALGoνando, de quo mox g. 6 . hausisse dicerem, nisi suspicarer, poste. Horem sua scripsisse Aldro indurα,. . Q. Scaligerum Cordova sequitur p. 9i. abit in phrasi tantum, Splura mendacia vocat, qVod Scaligor singulari numero mendacium Nempe quia unum illud de rostro secari potest in tres partes, ob toti dem rostri praedicata, cum S trifistulare celebretur, Sc musicum edere sonum, &ad ejus imitationem pastores instrumentum composuisse haud insuave, supra s. o.
g. 61. Majolvi illud incendii voluntarii το ρῆον sollicitat potius, inq; allegoriam, satis violentam eam qVidem,) transforma is, quam trifido rostro movet controversiam. Sed quia striptor hic in M a toto