장음표시 사용
221쪽
vit. Pyth. c. 4. Laert.de Pyth.
to majore, dc tantum non supra sortem humanam surrecturo. CONsILIo monitisqueThaletis obtemperavit Pythagoras ; G. suscepto in AEgyptum itinere, per Viginti duos annos inter sacerdotes, gentis istius Ρhilosephos ec Theologos, studiis incubuit. Quanta autem diligentia, quibusque artibus, sacram arcanam 2Egyptiorum doctrinam exquirere re expi1cari contendit, ex
dictis antea de 1acerdotibus AEgyptiis, de Thalete, jam fatis patuit. Neque AEgyptios tantum, sed Arabes etiam, Hebraeos, Babylonios, Ρersas, Ρhoenices, sua peregrinatione philosephiea, quadraginta plus minus annorum, Velut PrM-do literarius, invisiit expoliavit. Denique, quo se magis insinuaret in singulorum adyta re arcana, omnium fere, tam Graecorum quam Barbarorum, sacris mitiatiam serunt. Haec hujusmodi multa, legere est apud Laertium, Jambi, Cum, Porphyrium, aliosque. Multifaria enim narrantur de Ρythagora ;de quovis philosophorum vix plura :quae vero maxime quis expeteret, eorum paucissima retinentur. Intelligo dogmata Physica, Physiologiam Pythagoricam. Pythagorae natales, patria, peregrinatio, reditus, modus vivendi, modus etiam
docendi, discipulorum classes, disciplina 8c instituta ; denique, facinora non
222쪽
Pauca, quae perpetravit, mirabilia dc a fide aliena : haec bc hujusinodi fuse nam rantur. At summae illius scientiae, qua claruit olim, bc huc usque celebratur, pauca nobis exhibent specimina : saltem in scientia naturali. UNUM, fateor, retinuerunt, scientiae naturalis fundamentum, Systema Pythagoricum : de Terra mobili, Sole fixo in coeli nostri medio. Ρraeterea Lunam esse αντιχθονα, si1ve Terram nostrae oppositam, re a Sole illustratam. Haec doctrina, quam notavimus antea in schola Ionica, postea magis emicuit in Pythagorica ; ut, tam de Fixis quam Errantibus, utraque recte sensisse videatur. Dein quoad Cometas, hos, extra acrem nostrum, inter errantes minimum, posuisse tam Anaxagoram, quam Pythago Mςtςora x ram, ex Aristotele discimus : licet alias circa causas indolem istorum Phaenomenon, forsan erraverint. Denique coelos fluidos dc aethereos statuisse, singulasque stellas pro mundis totidem numerasse Ρythagoricos, diximus antea ex Plutarcho. Atque haec fere de rebus Plae Phil.
QUOAD caetera, Telluris physiologiam, mundique sublunaris ortum, ut erat propensior ad res abstractas bc intellectuales Ρythagoras, Antiquorum γονίαν in quandam convertisse vide-
223쪽
Archaeologia Philosophisae. Cap.XL
videtur ; saltem si ex Timaeo Locrensilc Ρlatone, Ρythagorae sententiam conjectare liceat. Illi enim mundi ortum descripturi, sese occupant maxime in explicanda compositione Animae Mund nae ; id quod faciunt per rationes quas. dam Harmonicas, re individua forma bc disidua, Eodem dc Auero e ita enim
loqui amant. Et quoad compagem mundi corporei, ex qinbusdam congruentiis Corporum Geometricorum, terminos, sedes, & intervalla elementorum, disponere re adaptare satagunt. ΛεπlολογηΜ m, quae ad scientiam naturalem nihil conserunt, neque in eadem 1undantur. Id tamen notandum, Chaos quoddam, sive materiam inordinate motam, supponere hos Pythagoreos : eique mentem praeficere, ut in ordinem formamque mundanam rite adducatur.
Esr aliud scriptum Pythagoricum, ocelli Lucani, qui de universo dc rerum
originibus multo aliter tractavit. Mundum enim aeternum esse statuit, tam quoad formam, quam materiam : neque minus genus humanum. Qitapropter, nisi hunc hominem Gud pythagoricum es se, aut hoc opusculum dicamus, doctrina Ρythagorica circa rerum origines, aut nulla est, aut malesana.
Nihil autem reperies in istoc seripto Ocelli quod ingenium redolet Pythagori-
224쪽
Cap.XI. Archaeologiae Philosophicae.
cum : dc in diversas partes abiit Ρlato, Pythagoricorum sequax: Ρlutarchus denique aliud testatur, γε-
-ο Θεοῦ τὸν κοσμιον, φθαρτον ριἐν ἴσον ou
τὸ φυσω. PItbagoras S Plato gehitum a Deo mundum aiunt: quod ad naturam attinet, corruptibilem. Id quod confirmat Aristoteles, cum, Veterum sententias de mundi origine relaturus, ait,
οἱ δοῦ φθαρτον. Genitum quidem omnes o ferunt: atii autem perpetum fore, alii geriturum. His tamen non ob1tantihus, fatendum est, tam Pythagoricos quam Platonicos,veterumque alios propendisse in
illam sententiam, saviantiam esse aeternam a Formas S modos. fluxos S instabiles. UTCUNαυE sit, in his multisque aliis,
non dissitemur doctrinam Ρythagoricam incerto obscure traditam receptamve posteris. Quod a multis causis provenis.1e arbitror. Ρrimo, non unica erat doctrina Ρythagorae : alia, vulgaris, alia arcaua, atque alia, ut quidam dicunt, media. Dein, variae erant discipulorum classes : quarum singulas, pro captu ingenio, non tantum in disserentibus materiis exercebant, sed etiam in eadem materia aut argumento, alio atque
alio modo. Exempli gratia, clim de forma dc systemate mundi tractandum esset, Ρ hos a cis
225쪽
hos in vulgari systemate, posita Terra in mundi centro, erudiebant: Alios in vero arcano, posito Sole in mundi centro, vel in hujus orbis magni meditullio Pariter si de numeris gendum esset, hos Usum Vulgarem, alios mysticum docebant. Atque ita de caeteris : prout antimus erat, Catechumenos, ut ita dicam, instituere, aut adeptos: ut nil miri sit, dispares 1ententias, aut forsan Contrarias, ex eadem schola prodiisse sub nomine Pythagorae. Ρraeterea, cum sitam Phil
sephiam Pythagoras 1ymbolice subinvolucris proposuerit, maximam partem , id non nisi suis notam esse Vellet, caetCris hominum, in1tar serarum, habitis: utroque modo oblivioni re interitui se ta est obnoxia : tam propter obscuritatem rei, quam quod paucis custodienda traderetur. Unde, quod thesauris quandoque accidit, dum nimis abscondidit, latendo posteris periit. Ad haec denique
accedit, ex antiquioribus non paucos aUthores quorum infra meminerimus) qui de rebus dogmatisque Pythagoricis scripserant, nobis excidisse, temporis hominumve injuria abreptos. CoNvENIΤ utcunque inter omnes qui hanc materiam qualitercunque tractarunt,
numeris, symbolisve numericis, summopere usum esse Ρythagoram in tradenda sita philo phia. Veteres ante Pythagoram fabulis involvere suamTheologiam aut Philosephiam :
226쪽
Cap.XI. Archaeologiae Philosophisae.
losophiam: qua ratione, periit plerumque, Progressu temporis, vera doctrina, fabularum mole oppressa. Pythagoras, rejectis fabulis, numeros substituit. Neque steliciori exitu. Evanuerunt enim paulatim istae rerum umbrae, fugere se sus nostros. Quis enim sapientior unquam evasit ex numeris Ρythagoricis λaut veritatem sibi antea ignotam exinde didicit 8 Certe quas mihi contigit hactenus, aut apud veteres aut recentiores, numerorum Pythagoricorum interpretationes inspicere, notitias Vulgares exhibent, quales aliunde facile esset addice-TE : aut tenues argutias de rerum principiis, absque fundamento sine fruc
INTER haec numerorum mysteria semper praecelluit Tetractys : crux ingeniorum per multa iacula. Quin Sein tenarius non ignobilis est: Denarius autem nobilissimus dicitur, bc plene persectus ῆ quod omnem numerum divertavirtutis ist persectionis, intra se habeat. Esto: sed nil praeter numeros in se continet ; non Coelum, bc Terras, res alias, a numeris quantumcunque diVese 1as. Imo omnia, inquiunt nonnulli : alii vero modestius, non quidem in numeris latere res omnes tanquam in silis causis, sed veluti in tot capsulis memorialibus, quibus uti liceat ad revocan-
227쪽
Archaolagia Philosophicae. Cap.XI.
dum in mentem rerum capita, vel doctrinam Ρythagoricam 1ul, istis capitibus contentam : Unde singulis numeris varios titulos, cognomina, significationes, bc rerum ordines. subnectunt ό quemadmodum faciunt Cabalistae in suis Sephiroth ; ut materiam studiorum dispescant in loca classes. Quod si hoc modo interpretemus numeros Pythagoricos, ex instituto tantum significant, non sua vi κ
Tetrachyn nuncupat: ex Consense omnium veterum, Numeros rerum principia, radices, origines, statuebat Ρythagoras : prout infra dicetur. Quo AD numerum septenarium, celebris est, potissimum inter Hebraeos re Christianos: idque primum, si recte conjicio, ratione Sabbathi, septimo quoquo die ; Sabbatismi, in septimo millennio celebrandi. Unde, tanquam a fonte, multa alia 1eptenaria typica, in scriptis utriusque foederis, manasse mihi videntur. Oblitus eram Ternarii, numeri Platonici, M τειων comniemorativi.
Nam quod velint nonnulli, Irincipium, medium re i nem, designare, frigidum
est vulgare. Sed cum numerus aliquis a causa facra dignitatem adeptus cst, alia accumulare solent secundaria κminoris momenti additamenta, re inte pretamenta,
228쪽
Cap.XI. Archaeologiae Philosophicae. ais
Pretamenta, quorum multitudine primus character saepe obruitur. Succedit denique Νumerus Quaternarius, Ρythagoricus ; ab iis enim potissimum, si non Unice, colitur consecratur hic numerUS.
Hunc illi, si1b nomine Tetractyos, tanti olim ficiebant, ut Sacramenti loco habuerint, per ipsum, ipsius autholem, alii aliis fidem sanctissimam dederint.
Per Eum, qui nobis tradidit Plater
narium, Fontem perennis naturae. Jurabant Pythagoram, re mysterium quod eos docuit maximum, Tetractyn. Nomen tacebant, prae modestia, ut inquit Iamblicus, oc doctrina designabant
Prae pudore quidem P thagoram non nominant, ut Deorum quoque nominibus sarcὰ admodum utebantur: sed per Tetraribos inventionem virum indicant. Hierocles ad temperandum hoc juramentum, ἴδον appellat, quasi aliter per Deos immortales jurarent Pythagorici, aliter per Pythagoram : quem Divinum qui-
229쪽
dem, Deum neutiquam, habebant.
aliquis, peculiari quidem modo servari graeceptum de colendo jurejurando in Diis, qui semper S eodem modo exit tuui: S modo item peculiari hic per Magistrum binari, aut nobis Tetract utradidit: qui nec erat ex meorum immortalium numero, nec ex Heroum g
nere, sed homo, Dei Amilitudine praeditus, divinaeque imaginis auctoritatem apud suos retinens. Unde is ut in magnis adeo rebus V sum adhibeat in is
ramentum e tacit/ innuens, qua ratione
'thagoras β fisis auditoribus coler tur, quantumque sibi dignitatis disci- ρώnis, quas tradiderat, seper ei. HAEc de homine re de juramento: sed de Tetractu quid dicendum 8 Hunc nodum solvere tentarunt, tam Veteres quam recentiores : sed nondum mihi occurrit qui uam cujus explicationi firmiter asi. 1entiri X acquiescere potui. Ex antiqui S
230쪽
consului Ρhilonem, Plutarchum, Hieroclem, Theonem Smyrnaeum, Proclum, Nicomachum, Sextum Empiricum, Suidam, Martialium Capellam, Macrobium, alio1que: qui, Vel data opera explicuerunt, vel obiter peIstrinxere, hoc argumentum. Horum autem omnium interpretationes non tantum laxae mihi videntur, sed etiam plerumque leves, exigui ponderis, si verae essent: quaeque, nec Mysterii nomen, nec vim juramenti, nec Inventoris gloriam, 1ustinere possunt.
Laborarunt etiam in eodem argumento Crecentioribus non pauci: quorum conjecturas si referrem singulatim, nimii facerem. Praecellere Videtur illa, quae de TetragrammatoJudaeo Ρythagoricam Tetrachyn exponit. Quae est utriusque Ρici Mirandulae, Johannis Seldeni, re Goto-fridi Nendelini, sententia: eandem etiamdudum tetigerat Philo in vita Mosis. P. yrs. Quamobrem Vero, aut quam rationem mysterii habere poterat apud Pythagoricos hoc Tetragrammaton 8 num quod doceret unum esse summum Deum y Hoc docuerunt Orphici ; a quibus hausit Ρythagoras, ex consensu omnium, suae Ρhialosephiae Τheologiae partem non exiguam : vel quod doceret Deum Israelitarum esse illum filmmum Deum, re religionem Mosaicam ab ipse unice institutam 8 Hoc si credidisset Pythagoras, neq