장음표시 사용
141쪽
bulum. Fratres enim posterius aedi hcarunt maximum vestibulu,quod capiebat viros circiter centu
Uod claue claudentes, aperiebant sabbato & do
minica. Cum ergo didicistem causam propter quaerat clausum, silentium egi usque ad sabbatum. Et cum venissem hora secunda,in congressione cu inueni assidentem in fenestra,per qua videbatur con-Ωlari eos qui accedebant. Cum me aute salutasset, dixit per interpretem. Cui aseam es,& cur venisti Econiicio enim te esse ex couentu Euagrij. Dixi autem me elle hospitem ex Galatia. & consessus summe esse ex sodalitate Euagrij. Interim autem dii loqueremur, ingressus est praeses regionis, Alypius nomine. Ad quem accurrens,desit mecui colloqui. Cum ergo parum secessissem, dedi eis locum eminus. Clim essetat aute collocuti diutius,tristitia sum affectus, & murmuravi aduersus venerabilem senem,quis d me quide contempsisset, illum aute honorasset. & ob id animo contiirbatus,in animo habebam eo cotepto recedere. Vocato aute interprete Theodoro nomine, dicit ei . Vade. dicilli fratri ut aequo animo serat. Iam dimitto praesidem. & eualloquar. Visum est ergo mihi toleranter serre, ut qui animaduertissem eu esse spiritalem. Cum exiiDset aute praeses,me accersito dicit mihi. Cur contra me suisti indignatus Quid inuenisti quod te iure offenderet, quod illa animo reputasti quae neque mihi adstant, neque te decent An nescis scriptum is esse.No opus habet sani medico, sed male habetes. is Te,quando volo, inuenio, dc tu me. etsi te no fuero consolatus,
142쪽
HIs TORI Α iis consolatus, alij te consolantur fratres & alij patres. Hic aute qui per mu dana negocia erat deditus diabolo,& cum breui teporis spacio respirasset,ut seruus qui aufugit a Domino,accessit Ut aliqua caperet utilitate. Abstiritu ergo fuisset ut eo relicto tecuversarer, cum tu asSidue vaces saluti. Cum eu ergo rogassem Vt pro me oraret, exploratu habui eu esse virum spiritalem.Tuc urbane mecum iocans,cum
sinistra maxillam mihi sensim pulsasset, dicit. Multae te manent afflictiones: & grauia bella passus es ut exires e solitudine:timoreq; affectus es,& distulisti. pios autem p r textus & rationi consentaneos asserens daemon, te suscitat. Tibi enim suggessit &patris tui desiderim, & fratris tui & sororis tuae invita monastica institutione. Ecce ergo bonum tibi affero nuncium. Ambo salui sunt.mundo enim ronunciarui. & pater tuus est adhuc victurus septem annos. Esto ergo sorti dccostanti animo in solitudine.nec eoru causa velis abire in patria. Scriptum, , est enim, Nemo qui manum admouit aratro & est
, , conuersus,est aptus regno coeloru . Ex his ergo verbis adiutus & satis roboratus, Deo egi gratias, cit. intellexi eos qui me agebant praetextu sese peractos. Deinde rursus mihi dicit urbane mecu locas, Vis seri episcopust Dixi autem, Nequaqua. Sumenim .is autem mihi dicit,Vbi Dixi ego, In coquinis. In penu. in me sis. in doliis. Ea diligenter inspicio. etsi vinu acuerit, id segi ego. bonu autem bibo.
Similiter ollam quoque diligenter inspicio. etsi sal defuerit, vel conaimenti aliquid, eam csidio.& sic
143쪽
tic SANCTORUM PATRvMea comedo. Hic est meus episcopatus, mea,m qua, inspectio .me enim ad eu delegit gula. Is vero dixit subridens. Mitte ridicula. Futurum est ut eligaris episcopus, S multum labores,&affligaris. Si ergo
fugis afflictiones ne exeas c solitudine. in solitudine enim nemo te potest ordinare episcopia. Ego autem eius verborum sum oblitus. Tribus enim post
annis do splene & stomacho laboraui. illinc autem a fratribus missus sum Alexandria, timens ne fiere hydropicus. Ab Alexandria aute consulucrut m dici ut aeris gratia irem in Palaestina . habet enim, quod ad meam attinet temperatura,subtilem aere. A Palcmna autem veni in Bithynia.& in ea nescio quomodo,an humano studio, an potentiori volutate, Deus scit, dignus habitus sum ordinatione, quae meas vires superat, in eu casum incidens que Ioannes praedixerat. Et undecim mensibus lates in cella tenebrosa, recordatus sum illius beati qui in hi praedixit ea quae passus sum. Porro autem hoc quoque mihi narrabat, tanqua profuturus ad hoc ut per narratione me deduceret ad patienter seren- . dam solitudine. adraginta annos versor in hac cella. N on vidi faciem foeminae. non vllu nummu.
non vidi alique mandentem . non comedente nec
bibente me vidit aliquis. Cu ergo ab eo recessissem, veni in solitudine in loco consileto, haec omnia narrans beatis patribus,qui post duos menses venerui,& sunt cum eo collocuti,iique haec nobis narrarui. Clima deu venissemus, laeto vultu nos excepit Scsalutauit, se hilare unicuH: ostendens .Rogabamus autem eum ut statim pro nobis perageret oratione.
144쪽
est enim hic mos patribus qui sunt in Aegypto. Is
aut e nos interrogauit num uater nos esset clericus
aliquis. Postqua aute omnes non esse diximus, nos omnes circunspiciens, agnouit eum qui erat occultuS. erat aute unus ex nobis qui dignus fuerat habitus diaconatu, cu esset unus frater eius rei coscius. cui etia praecepit ut nemini dicerct. Qui causa humilitatis,& in taliu patrum coparatione vix se dignum cesebat Chri itiani appellatione, tantu abest ut alicuius dignitatis. Manu ergo cu ostendens, di, cebat omnibus. H ic est diaconus. Clim is aute assidue negaret, & latere conaretur,e senelii a et V s ma- num apprehensam osculatus est, & admones eum hortatus eis iccs.Ne irrita facias gratia Dei sti .ne mentiaris doliii Dci inficians. Mendaciti enim alie nil est a Christianis, S iiive sit in re magna, siue iii parua,no est tamen laudabile, clim dicat Seruator, is Medacium est a malo. Is vero co uictus tacuit,acci piens paterna eius reprehensione. Cum preces autecopleuissemus, unus frater ex nobis,que Ia tertiana febris vehemes tenebat,rogabat ut curaretur.Clim aute di xisset fratet ei conferre afflictionem propter exiguam quae ei inest fidem, tradens tamen oleum , iussit eum inungi. Cum is autem se unxisset qui il-
quid intus habebat per os emisit & a febre omnino libcratus, propriis pedibus recessit ad hospitiis.
Licebat aute videre homine nonagenariu toto cor
pore ita afflictu, ut prae exercitatione ne barba sideinata esset in faciectu dati enim aliud comedebat qua - fruct8ndq; post solis occasum in summa senectute,
145쪽
cum se prius multum exercuisset, & neque panem sumpsisset neque aliquid ex iis quae igni admota venuit in usum. Cum ipse aure nos iussisset sedere, Deo agimus gratias quod eius frueremur congressione. Is aute cum tanqua germanos suos filios longo tempore accepisses, ridenti vultu haec nobis est locutus. Undenam ὀ fili, S ex quanam regione ad homine abiectu & humilem accessiris ξPostquam autem diximus patria, & adiecimus. Pro utilitate
animarum nostraru ad vos venimus ab Hierusale, ut quod auditione acceperamus, id cerneremus oculis. Sunt enim aures minus fideles oculis. & auditionem quidem saepe consequitur obliuiq:rei autem visae non deletur memoria : sed menti quodamodo imprimitur historia. Ad nos ergo dixit beatus Ioannes. Et quid mirandii visuri is fili j charissiami tantu itineris & laboris tolerante, huc venistis, homines abiectos & humiles videre cupientcs, qui nihil habent spectatu dignu nec admiratu Θ Vbique aute sunt admirandi & laude digni Dei prophetae& apostoli, qui leguntur in ecclesiis, quos oportet imitari. Valde aute miror, inquit, vestrum studiu, quemadmodu tot contemptis periculis,ad nos venistis propter utilitate,cum nos prae socordia ne ex
ipsa quidem spelunca velimus progredi. Sed agenunc,inquit,etiasi res vestra sit laude digna ne lai quam re aliqua prςclare ges a, vobis suincere putetis. Sed imitemini virtutes quas patres vestri pers
quuntur. aὀd si etiam omnes possederitis, quod quidem est raru,ne sic quidem vobis ipsis credideritis.
146쪽
ritis. Quida enim qui sic confiderunt,& ad ipsum
virtutum fastigiu peruenerunt, tandem ex alto ceciderunt. Sed videte num preces vestrae se recte habeanimum c5turbata sit cordis vestri puritas muna. mes vestra inter orandii sit occupata aliis negociis: nu aliqua alia mente Libiens cogitatio, auertat ad aliquid aliud: nu aliqua cogitatoria memoria animo exhibeat molestia. Vidcte nu in udo vere renit clastis: num ingresii estis tanqua nostra specu latos libertatem: num ad vana gloria vestras vistutes venam in i , ut ad ostentatione videamini hominibus nostra opera imitantes Videte ne vobis facessat ne gocium animi perturbatio, ne honor & gloria &laus humana: ne rerum secraru curae simulatio, aut amor proprius. Ne putetis vos esse iustos: neque de iustitia gloriemini. ne propter virtutes efferamini Ne orantibus cognationis memoria animo insideat. Ne memoria comiserationis, aut alicuius alterius rei,neq; ipsius uniuersi mundi vobis succumrat. Sin minus:res efficitur vanitas, quado quis Dominum alloquens, deorsum impellitur ab iis quae
exaduerso trahunt cogitationibu S. H qc aute mentis prolapsio unicuique accidit qui hunc mu dum non omnino abnegauit, sed venatur ut ei placeat Per multa enim quae aggreditur , eius mentem diuidunt curae corporeae & terrestres:& du deinceps disputat cum animi perturbationibus, non potest Deum videre. Sed nemo ipsam cognitione debet accurate & exacte cotemplari. ne si forte fuerit indignus tali possessione, & eius aliqua parte fuerit
147쪽
11o SANCTORUM PATRVM consecutus,existimet se totu coprehendisse, & omnino labatur in interitum. Sed oportet semper moderate & pie ad Deum accedere, quantum potest .vnusquisque mente progredi, & quatum pollunt
homines cosequi. Oportet ergo mentem eoru qui 3 Deum quaerunt,octu agere ab aliis omnibus. Va-υ cate enim & cognoscite, inquit, quod ego suntii Deus. at ergo Dei cognitione ex parte est consecutus,Vniuersam enim nemo potest accipere, consequitur quoque alioru omnium cognitionem : &videt mysteria Dei illa ei ostendentis: & praeuidet sutura: & conlepiatur reuelationes, quales sancti: dc efficit virtutes: & obtinet a Deo omne petitionem. Alia quoque multa dixit de exercitatione. &quod oportet expectare mortem tanqua vita bonutranslationis,& non imbecillitatem intueri corpoream :& nec vel quibuslibet obuiis implere ventre. Na qui, inquit,fuerit satiatus,eadem capit consilia quaei; qui vivunt in deliciis: sed tentare oportet per exercitationem etia appetitionum parare impatibilitatem. Nec quaerat aliquis ea quae sunt parata, & animi relaxationem: sed nunc sit imbecillus anflictusq; & oppresstis, ut regni Dei latitudinis possio sideat haereditatem. Oportet enim nos per multas is afflictiones intrare in regnii Dei. Est enim,inquit, is angusta porta, & arcta via quae ducit ad vitam : Mi, pauci sunt qui ea inueniant.& , Lata eli via quς duri cit ad perditionem: & multi sunt qui ingrediuturri per ea. Et oportet,inquit,nos hic contemnere, clina paulo pὀst eamus ad vitam aeternam. nec oportet
148쪽
HasTORIA iit aliquem efferri ob ea quae recte a se gesta sunt, sed semper esse humilem, S longiores persequi solitudines,quado senserit se efferri. Habitatio enim propinqua Vicis , eos etia qui erant pei secti s*pe oriendit. Q delia psallit David cui tale quid accide-D rat .Ecce clonga ui fugies,& habitaui in solitudine. D Expectabam eum qui saluum me facit a pusillani-
mitate &te pestite. Hoc aute accidit multis quoque ex nostris fratribus, & propter arrogantia exciderunt a scopo.
Rat enim, inquit, quidam monachus, qui x Lirin in propinqua solitudine degebat in spelunca,& Omne ostenderat exercitationem , &propriis manibus panem sibi quaerebat. Postquam autem permansit in orationibus, Δί prosecit virtutibus, in seipso deinceps habuit fiducia, fretus pulchro suae vitae instituto. QSi autem tentat, eii quoque, sicut Iob,expetiit ad tentandum: & ei vespere praebet phantasiam formosae mulieris errantis per solitudinem. cum ostium inueni stet apertu na,ingressa est speluncam. & procumbens ad viri genua, petiit ut sibi illic liceret quiescere, utpote quod nox eam apprehedisset. Ille autem clim eius ellet misertus, quod quidem non debuit, eam ad- milit in speluncam: & de errore illam est percolatus. illa vero & narrauit:& blanda ac fallacia verba inspersit:
149쪽
H1 SANCTORVM.PATRVM inspersit:& sermonem diu cum eo protraxit.Eum aut e senti in nescio quomodo pelliciebat ad amorem. pluraque deinceps verba inter se conserunt. ridentque ac subridciat. eumque ipla multo sermone seduxit, S deinde coirectatione manus & genae δίceruicis:& tandem exercitatore redcgit in seruitutem. Cum autem ille internis versaretur cogitationibus , deinde ut qui iam rem haberet in manibus, reputans Opportunitate de voluptatis explendς secutitatem, cogitationi assentitur, & tentat cum ea habere consuetudine,ut qui iam euasisset insipiens de equus in foeminas insanies. illa vero cum repete magna vote exclamasici, euasit evanescens ex eius manibus non secus ac umbra aliqua. Risus aute in aere auditur multoru daemonum qui ipsum increpabant, Jc in fraudem induxerant, δc magna voce Lycii . ,r ad ipsum clamabant. isse exaltat, humiliabitur. Tu autem usque ad coelos quidem es exaltatus,humiliatus vero es usq; ad abystos.Exinde surgit mane nocturnu luctum attrahes:& cum totum diem
transegisset in lamentatione, sua despcrata salute, quod non debuit,in mundum reucrsiis est. Hoc est enim maligni studiu,ut quando quempia irriserit, eum redigat ad insipientia, ut non possit deinceps
surgere. Vnde ὁ filij,n5 est nobis conducibilis pro
pinqua vicis habitatio: neque mulieru collocutio, ut ex quibus oriatur memoria quae non potest deleri,quam ex visu attrahimus & collocutione. Sed
ncque debemus animum despondere,& nos ipsos detrudere ad desperationem. Iam enim iam ij qu
150쪽
' fuit poenitentia, eiusdem Abbati tis Ioanilis narratio.
Rat enim, inquit, alius adolesces in ciuita. x L v te,qui multa mala fecerat, δ grauiter peccauerat. i Dci nutu,propter multa peccata copunctus, veniens ad sepulchra, priorem suavitam defleuit,pronus cadens in faciem,& non audens voce emittere, nec Deu nominare,neque supplicare, ipsa quoque vita seipsum indignum existimas. Et cum ante morte se inclusiillet in sepulchris mortuorum,dc sua vitam diceret,gemebat ex pro fundo cordis. Cum iam aute ab eo tempore praeterii stet hebdomada, noctu ei adsistunt daemones, qui eius vitae prius damnii attulerant,clamantes &dicentes. Vbi est ille scelelltis & profanus,qui libidinibus & lasciuiis exaltatus , nuc nobis intepesti- Uus, teperans & honestus repete apparuit: & 'Ca- don5poteli amplius,tunc vult esse Christianus 5 probis copositisque moribus Θ Ecquid na tibi boni amplius futuru expectas,cum sis nostris malis impletus ZNo hinc cito exurges Θ No venies ad ea quae sint nobiscum consueta Te manent scorta & caupones. Non Venies,& frueris cupidinibus, cum sit cuncta alia tibi spes extincta Z Velox ad te omnino veniet iudiciu,qui sic teipsum perimis.& cur miser