장음표시 사용
191쪽
iusti multu rogassent,vix potuerunt efficere ut esset sanae metis. Haecque cum dixisset daemon,ab eo recessit. Cum autem essent disrupti eius pedes ex eo quὀd tanto tepore stetisset immobilis, & exiret sanies, adueniens angelus tetigit eius corpus, dicens. Christus erit tibi verus cibus, & sanctus spiritus verus potus. Interim aute tibi sufficit spiritale nutrimentu, ne repletus evomas. & cum eu curasset,
dimouit a loco. Deinceps aute vitam egit in solitudine circumiens,& herbis vescens. Dominica autein ueniebatur in eodem loco sumes comunionem.
Cum paucos aute palmae ramos petiisset a presbytero efficiebat cingula animalibus. Cli vero vellet quidam claudus ad eum venire ut curaretur,& asinum solummodo inscedisset: ubi primu eius pedes tetigere cingulum, fuerat aute a sancto viro factu,suit illico curatus. Alias aute aegrotis mi adabat benedictiones,& a morbis liberabatur protinus .POr-rd aute reuelatur de eius monastet iis, quod quida ex iis qui sunt in ipsis, vitam non recte instituut.&per presbyterum ad cunctos scribit epistolas.quod illi quidem sunt ocio dediti, hi vero colendunt ad virtutem. & inuenta est sic se habere veritas.Scribit aute ad eorum quoque patres, quod quida ex his sunt de fratrum salute minus solliciti. alij vero eos
quantu satis est exhortantur.annuncia Uitq; viroru-que honores &supplicia. Et rursus alios quoque prouocans ad statum persectiore, admonebat ut a sensilibus se trafferrent ad ea quae percipiuntur in telligetia.Tepus est enim,inquit, deinceps tale viis ostendere
192쪽
is ΗIsTORIA ostendere institutum.Non debemus enim,inquit, omni tepore permanere pueri & infantes, sed iam nos pei sectioribus applicare cogitationibus, &magni & excelsi animi virtute attingere, & c teras maximas virtutes aggredi. Haec & coplura alia nobis pater de patre narrabat,quae quidem,propterea quod excedant miraculi modii,omnia non scripsimus: non quod non sint vera, sed propter incredulitatem aliquorum. Nos aute satis de his certiores facti sumus,cum multi & magni viri ea nobis na rauerint qtii suis viderunt oculis.
Idimus autem locu quoque Papbnuth Ana Laeli choretae, viri magni & virtute praediti. qui haud ita multo abhinc tepore consummatus est in regione quae est circa Heracleotas Thebaidis. de quo multi multa narrarunt.
S enim post multam exercitationem Deum LXIII. rogauit, ut ei significaretur cuina ex iis sanctis qui se recte gesterut esset similis. Angelus autem visus ei dixit.Es similis tibicini qui degit in hac ciuitate. Is autem studiose ad eu prosectus, eius vitae institutum ab eo est sciscitatus, & omnia eius vitae facta est perscrutatus. Is autem ei dixit id quod etiam erat veru, se esse peccatorem, & ebriosum,& scortatorem haud ita longo autem ab hinc tempore se ex arte latiocinandi eis contulisse. Cum
193쪽
aute accurate examinaretur quidnam unqua recte
ab eo gellu m esset, dixit se nullius rei honestae sibi
esse consciu, ni ii quod cum aliquando latronis vita ageret, Christi virginem cui erat a latronibus vitiua sterendum, liberauerit,& noctu ad vicum usque reduxerit. Rursus autem, inquit,inueni aliquando formosam mulierem errantem in solitudine, fugatam ab apparitoribus & curialibus praesidis, pr pter publicum mariti debitu,& errorem suum defletem. Sciscitatus sum autem ex ea causam fetus. Illa autem dixit,Ne me roges Domine, nec misera examines: sed tanquam ancilla tuam abducas quo velis. Nam cum maritus tepore biennij ob debitupublicum trecentoru aureorum sepe fuerit flagellatus,& in carcere inclusus,& tres mihi charissimi
fili j abrepti fuerint, ego recedo fugitiva locu loco
commutans. nunc autem etiam errans per solitudinem,saepe inuenta,& assidue flagellata, iam tres. dies permansi ieiuna in solitudine. Ego autem eius sum miserta, inquit latro. & cum eam deduxissem in spelunca, dedi ei trecetos aureos, & deduxi eamusque ad ciuitatem, & eius maritum liberaui cum liberis citra ullum probru & columeliam. Cui respondit Paphnutius. Ego quidem nullius rei talis.
mihi sum coscius. in exercitatione autem omninoe audiisti me esse celebrem.Non enim vitam traduxi in octo.Mihi ergo Deus de te reuelauit, te rebus gestis nihilo me esse inseriorem. Si ergo ὀ frater, non parua a diuinitate tui habetur ratio,ne tua animam temere neglexeris. Is autem
194쪽
ΗIsTORIA is habuit in manibus tibiis, & lyrae muscae harmonia in spiritalem traducta melodiam ;virii secuIus
est in desertum. Cum autem tribus annis se pro viribus exercuisset,& in hymnis & orationibus vitae suae tempus peregisset, in coelum iter direxit, & cuchoris angelorum & iustorum ordinibus connumeratus, requieuit.
ergo illu qui se exercuerat virtutibus, L prius ad Deu misit, maiori & accurati Ο- vitae instituto quam prius esset sibi im-- posito, rogauit Deu ut sibi significaretur cuinam ex sanctis Alet similis. & rursus vox diuina ad eii facta est,dicens. Es similis vicini pagi Pro loco miti. Is aute ad eu abiit celerrime. de cum ipse pulsasset ostium, processit ille, ut ei mos erat,ad accipiendii hospitem. & cum pedes eius lauisset, &mesam apposuisset,liortatus est vivesceretur. Cum aute facta eius sciscitaretur, & ei diceret,Narra mihi,o homo,institutum vitae tuae. m ultis enim monachis,ut mihi Deus ostendit, euasisti superior ille dixit se esse peccatorem,& indignu nomine monachorum. Cum autem instaret percontari,homo respondit dicens. Non habeo quidem necesse narrare ea quae a me facta sunt .sed quonia dicis te a Deo venisse,quae mihi adsunt reseram. Iam agitur tricesimus annus ex quo mea mea uxore separaui, cum tercu ea solum habuissem consuetudinem, &tres
195쪽
ώσ3 SANCTORUM PATRUM ex ea filios suscepissem, qui etia mihi ad meos usus
inseruiunt. Hospitalitatem aulcm nunquam intermisi usque in hodiernu diem.No gloriatur aliquis ex comitibus se hospitem ante me excepisse. Non egrestus est pauper, nec hospes ex mea aula vacuis manibus, qui non prius rationi conueniente esset viatico sustentatus. No vidi pauperem infortunio assectum , cui non se epeditarim quod satis fuit solatia. Non accepi persona fili j mei in iudicio. Non ingressi sunt in domu mea fructus alieni. Non suillis aliqua quam n 6 coposuerim, & pacificauerim. No increpavit aliquis meos filios quod se inhon ste gereret. Non tetiget ut fructus alienos mei greges. No semina ui primus agros meos. sed cum eos. omnibus proposuyssem comunes, colligebam ea quae erant reliqua. Non concessi Vt pauper opprimeretur a potentia diuitis. non affeci aliquem molestia in vita mea. nuuqua malum iudicium protuli in aliquem. Haec a me esse facta Deo volete mihi sum conscius. Cum autem viri virtutes audiisset Udω.ii . is Paphnutius, eius caput osculatus est, dicens. Benedicat te Dominus ex Sion: & videas bona Hieruis salem omnibus diebus vitae tuae. In iis enim te rectὸ gessisti. Vnum aute tibi restat quod est caput virtutum,nempe Dei omni ex parte sapiens cognitio,. quam non poteris sine labore consequi, nisi cum teipsum a nasido abnegaris,crucem accipias, &quaris Seruatorem.Is autem ubi haec audiit, statim nec suis quidem valere iussis, virum secutus est in montem .Et cum venissent ad fluuium, scapha non
196쪽
HIsTORIA inuenta iussit Paphnutius cu fumen traiicere pedibus,quod propter altitudine nemo illo tempore pedibus traiecerat. Cum autem transissent, & eis peruenisset aqua usque ad cingulta, constituit eum in quodam loco. Cum se autem separasset, Deu rogauit ut eiusmodi hominibus videretur praestantior.N on multo aute interiecto tempore,vidit viri animam assumi ab angelis, Deu laudantibus & dicentibus. Beatus quem elegisti & assumpsisti . habitabit in atriis tuis. & rursus iustis respodentibus& dicentibus. Pax multa diligetibus legem tuam,& non est eis scandalum. & tunc cognouit virum esse consum malum.
Vm autem perseueraret Abbas Paphnutius Deum venerari precibus,& multiplicare ieiunia, rursus orauit ut sibi ostenderetur cuinam esset similis. Dicit ei rursus vox diuina. Similis es mercatori quaereti bonas margaritas.Sed surge deinceps; & ne cunctare.Tibi enim occurret vir cui es assimilatus. Cum ille aute descendis et vidit virum quendam mercatorem Alexandrinu,pium& Christi amatem, vicies mille aureis negocIante, cum centum nauibus,descendentem ex superiore
Thebaide, qui omnes suas facultates & merces distribuerat pauperibus. Is cum suis filiis decem saccos leguminii ad eum asserebat. Et quid haec, ὀ amice,ci dixit Paphnutius. Is autem dixit ipsi. Sunt Y fructus
197쪽
O SANCTORUM PATRvM fructus meae mercaturae,qui Deo offeruntur ad iii
stim resectioiae. id aute haec, inquit ipsi Paphnutius,& tu nostro nomine no frueris Is aute confessius est se ad id studiose contendere. Et respondit Paphnutius. Iousque ergo tu terrena exerces negociatione, nec coelestia attingis mercimonia Z Sed haec quide es aliis dimissurus. tu vero iis te adiungens quae sunt maxime opportuna, sequere Seruatorem,ad eu venturus paulo post. Is vero nihil differes iussit filios suos reliqua diuidere pauperibus. Ipse autem cum in monte asce disset, & seipsum in eo loco inclusisset,ubi duo priores colammati su rat, perseuerabat in orationibus. Parvo aute elapso tempore, relicto corpore factus est ciuis coelellis. Postquam autem eii quoq; praemisit in coelos, ipse etia despondit animu, ut qui se non posset amplius exercere. Assistens aute angelus ei dixit. Huc δeinceps accede tu quoq; o beate, in aeterna Dei tabernacula : venerunt enim prophetae te in suos choros accepturi. Hoc autem no tibi prius declaraui, ne si illes clatus de tuis detraheretur meritis. Cu erg uno solo die super uixisset, & per reuelatione adesi venissent quida presbyteri,omnib'illis narratis,tra, didit anima. Aperte aute videtes presbyteri cu a sumi in choris iustoru & angeloru, Deu laudabant.
VITA ABBATIS APOLLONII. . Vit in Thebaide quidam monachus nomi- Apollonius. Is plurimas ostedit virtutes facta egregia. Dignus quoque suit habi
198쪽
Η Isaeo RIM intus dono doctrinae supra multos qui tunc suere insignes virtutibus.Is in tepore persecutionis addens animum Christi consessoribus, multos effecit martyres .Porro autem ipse quoque comprehensus custodiebatur in carcere . ad quem veniebant qui ex gentibus crant nequiores, & cum eo disputabant, incessebantque maledictis,& irritabant.
& iis qui cum ipso fuere martyribus. Rat autem quidam ex ipsis choraules, vir Lx nequitiis famosus,qui accedens eu appete bat contumeliis, diccns cum impiu & impostorem,& planii, & qui ab omnibus habebatur odio, & qui debebat mori citius. Cui dicit Apol lonius. Miserebitur tui Dominus ὀ homo: & eoruquc dicta su nt,nihil tibi reputabitur ad peccatum. Haec aute cum audiisset ille choraules, Philemon
nomine, mordebatur animo, a verbis cius cophinus. Statim aute ad tribunal prosectus, coram iudice se sistit, & ei dicit populo praesente. Iniuste fa cis ὀ iudex, qui viros pios de nulli culpς amnes punis. Nihil enim mali faciunt nec dictit Christiani. Ille autem cum ipse hqc diceret,in principio quide existimabat eu loqui ironice & ludificari. Postquaautem eum vidit persistere,insanis,inquit,ὁ homo,& mens tibi repente est emota.ille autem,Non insanio, inquit,o iudex iniustissime. Sum enim Christianus. is autem multis blanditiis unacu turba ei conabatur persuadere.Postquam aute vidit immo-
199쪽
r 1 SANCTORUM PATRvMbilem,ei omne genus tormenta adhibuit. Cum autem rapuisset Apollonium, & multis eu affecisset contumeliis,ipsum torquebat tanqua planti. Apollonius aute ei Lxit. Optarem is Iudex,ut tu de omnes praesentes hunc meum errorem sequeremini. Is autem eo hςc dicete iussit ambos igni tradere toto inspiciete populo. Cum autem in flama essent praesente iudice, voce ad Deu emittit beatus Apollonius,toto populo audiete & iudice. Ne tradas Domine bestiis animam confitentem tibi: sed teipsum nobis aperte ostende.Nubes aute roscida & lucida adueniens,viros texit,igne extincto. Ad ma ratς autem turbae & ipse iudex, dicebant , Vnus est Deus. Christiatioru.Maleficus vero quispiam liqc renunciat praesidi Alexadriae. Ei cu crudeles quosdam& immanes elegisset protectores & apparitores, eos misit ut vinctos adducerent iudicem & Phile monem. Ducebatur ergo una cu eis Apollonius,& quidam alij confessores.Cum omnes autem iter ingrederentur, eum inuasit gratia,& coepit docere milites. Vbi autem ipsi quoque copuncti, credideriit Seruatori, erat omnes uno animo vincti. os omnes cum vidist praeses a fide no posse dimous ri,iussit proiici in prosundum maris. Hoc autem fuit eis signum baptismatis. Clim eos aute sui inuenissent disiectos in littore, fecerut omnibus aedem
unam, ubi nunc multae virtutes peraguntur.Tanta
aute fuit viri gratia, ut de iis quae esset precatus statim exaudiretur, esi sic honorante Seruatore. ectia nos in martyrio precati, Vidimus, cum iis quicum
200쪽
AIsTORIA. 373 cum ipso fuerunt testificati. & Deum adorantes, eorum tabernacula salutauimus in Thebaide.
presbyteri. Idimus autem alium quoque presbytcrii in Thebaide, nomine Dioscuria, patrem centu monachorum . qui cum ad Dei gratia eslctaccesturus, dicebat eis. Videte ne quis qui noctii phantasia habuit milheris, audeat accedere ad sancta sacram cta. Ne quis ex vobis visiis &phantasis
pulsus somnici. Nam qui absque phantasiis fiunt
fluxus semitiis, casu fitat. nec ex uniuscuiusq; libero animi arbitrio insunt, sed absque voluntate. Procedunt enim ex natura,& ex redundanti materia excernutur. ocirca nec sit ni peccato obnoxij. Visa aute ac phantasiae procedunt ex libera eligendi volutate,& sunt argumentu mali animi. Oportet autem,inquit, monachum transilire etiam legem naturae: corpus autem liquare, nec inueniri in ullo inquinamento carnis. sed carnem liquefacere, δί non concedere ut in ipsa re ludet materia, frequentibus& prolixis ieiuniis. Sin minus autem, nos ad appetitiones & desideria incitant. Non oportet autem monachum attingere appetitiones animi. In quo enim differt a mundanis, quos s*pe videmus absti,nere a voluptatibus propter sanitate corporis, audpropter aliquas alias causas a ratione minime ali nas manto autem magis,inquit,curanda est animae sanitas 3c spiritus' Deuenimus quoque ad Lxiae