장음표시 사용
121쪽
qiiiruntur, sine quibus non faciet quaesita sunt. De morte autem Christi quiς nescit eaui esse solam , quae peccatoruin remictionem in mundum introdu
tierit 3 Sed illud etiam scimus , quod post mortem illam etiam fide & poenitentia dc confestione opus est, & Sacerdotum oratione, nec potest homo solui a peccatis , nisi haec praecesserint. Quid i ur mortemne Illam despici-
omnia simpliciter operatur neque quo- Α- ' A
quod existimamus non sufficere quae eius Νηπιν fiunt , nisi etiam nostra ipsorum affera- , επι νώ - ' .mus Nequaquam. Neque ergo meritia, Chiota mi suι--ἀaeculandi sunt oui Orant ut dona perfi- ά ροῦ iaciantur. inando uidem nec, orationi . , , ,hi ,. - . - ,
confidentes, tibi ipsis confidunt, sed Deo, , εα υκ qui se daturum eis pollicitus. Contra ρουφντ Θεοῦ rium enim postulat orationis ratio. Hoc νυτεν VII o τὰ α et mῖ ἀπο
- enm quod orationis causa est iis qui --
orant, quod sibi ipsis non fidant de iis , fi , et 3 ρ ρ -
quae petuntur . shd credant se a Deo solo ea inuenturos. Et hoc clamat is qui in G, Θεω- ῆ ti ἐν A/pη , mri. Orat, dum seipso relicto ad Deum con 'm βεαο δ' d. ειωτον fugit, quod suam condemnauit poten- οεοῦν , ὼς ἰαιε inm,ωtiam , ec propterea uniuersum Deo per mittit. Non est. nquit, hoc metim, ne
Deo confidere orantes omnino necesse mo est. Haec enim neque potuisset homo di i ccmν ta cogitare, nisi Deus docuimet: nec de μ. SειJ-ουτε
fiderare , nisi ille suasisset; neque expe- D ,----am αυς
est alienus , eam spem dedisset. Quare 'nec pro iis quidem orare ausus esset ali Lξαο
αm νε' quis es et tibi uniuersum committo: dc maxime quando quae sunt super naturam dc om nem vincunt rationem, oramus, ut
quae sunt mysteriorvin. Tune enim soliquis, nisi ipse certe ostendisset , quod ea vult peti dc suppeditare iis qui ea prompte perunt. Propterea nec dubia est oratio, nec finem habet incertum, quum ipse Dominus her omnia ostenderit se velle dare. Propterea mysteriorum s anctificationem orationi Sacerdotis credimus, non tanquam alicui humanae,
sed tanquam Dei potentiae edente quod ille rogauit, sed quod veritas se esse daturum est pollicita. Quod autem Christus ostendit se liane semper .elle nobis gratiam dare, nee dicere quidem opus est. Propterea enim in terram venit & sacrificatus est & mor tuus : dc propterea altaria & Sacerdotes Ec omnis purgatio. & omnia praecepta & doctrinae & adhortationes, ut hanc nobis mensam apponat. σα-ὐπλα ,-δαικοιλ
122쪽
τύναφεαν, τ1ς 1, ων δ Η βεζα ως , ν ἰερεων ἀπισῶ Vni σε ἰς, αμφι Μομώω ν; . Propterea illud etiam Pascha se deside rare dicebat . quod hoc verum Pascha erat discipulis traditurus: propterea iussit, Hoc facite in meam recordationem, quod vult semper, a nobis sacrum fieri. Quae ergo fuerit orantibuς dubitatio de eo quod petitur , si accepturi sunt quod hi quidem orauit ut accipiant: qui autem dare potest, dare cupit. Ita qui
sanctificationi donorum per orationem confidunt , nec Sernatoris voces despiciunt, nec a re dubia , humana scilicet oratione , mysterium dependere oportere statuunt, ut Latini nos frustra crimi nantur. Nam etiam sanctissimum unguentum, quod eiusdem esse ordinis cum diutina communione dicit Beatus Dionysium. oratione peragitur,& sanctificatur. inodautem operando secramento deseruiat de
sanctificet , nulla est piis dubitatio , dc Sacerdotis & Pontificis ordinatio ii mili
modo per orationem peragitur. O rem enim , inquit , pro ipso , ut veniat in ipsum gratia sanctissimi spiritus: post impositionem manus, is qui ordinat, ad clerum clamat: εc in ea quae fit in Latinorum Ecclesia Pontificis ordinatione, postquam infudit unguentum in caput eius qui ordinatur, qui ordinat, optat locupletem sancti Spiritus gratiam in eum descendere. Peccatorum quoque remissio poenitentibus datur per orationem Sacerdotum , dc ultimum olei sacramen tum similiter perficit Sacerdotum oratio: quod etiam corporalis morbi medelam se peccatorum remissionem dat iis quibus peragitur , ut habet Apostolica traditio. Infirmatur enim aliquis in vobis. inquit, accersat Presbyteros Ecclesiae, Morent pro ipso, Ungentes eum oleo, α oratio fidei seruabit aborantem , & suscitabit eum Dominus r &, si peccata fecerit, remittentur ei. Qui ergo orationem In sacramentis approbant, ad haeeuid dicent 3 Si enim est incertum quod i a precibus, ut ipsi dicunt, incertum uidem est an id sit Sacerdos quod esse
icitur: incertum autem an unguentum
possit sanctificare: εc ita nec sacramentum quidem constare potest sacrae communionis. , cum neque sit verE Sacerdos, nec aliare. Neque enim verbum Domini ab idiota priuatave persona dictum , essiciendi sacramenti vim ipsi habere dixerint, neque sine aliari. Aliare enim supra quod panis ponendus est , unguento sanctifica tur: quod quidem unguentum precibus conficitur. Praeterea autem peccatorum remissionem quis Sacerdos nobis ceribdabit, si de eorum oratione dubitetur Et nihil omnino aliud restat quam ut omnem Christianismum de medio tollant,
123쪽
qui eorum nouitates sequuntur. Videtur ergo quod illis potius si ita censent, indu io virtus sita est,tasque in magno perieulo versatur iis qui a paternis traditionibus& quae in iis est securitate, aliena excogia tant. Quod enim orationibus Deus annuit,
Ecdat Spiritum sanctum iis qui ipsum petunt &. nihil sit impossibile iis qui eum nde ipsum rogant, ipse dixit Deus: nec ulla ratione fieri potest quin haec vera sint. Qubdautem tale quid euenerit iis qui quidpiam
ex eloquiis narrant, nusquam dicitur. Et oratione quidem sacramenta peragere, tradiderunt patres, qui ab Apostolis & qui eis successerunt, acceperunt, realia sicut dixi;& sacram Eucharistiam, post multos alios Ec magnus Basilius& Ioannes Chrysostomus magnae Ecclesiae Doctores, quibus qui
contradicunt, eorum nullam rationem du
cere oportet eos qui psi esse volunt. modautem sermo Domini, qui de mysteriis informa narrationis dicitur, fassiciat ad do norum sanctificationem.nullus neque Apo. stolus nec doctor dixisse eernitur. Sed quod semel l Domino dictus, eo ipso quδd ab illo dictus sit, sicut opifex sermo , semper ioperatur, & dicit etiam beatus Ioannes. ubd autem nunc dictus a Sacerdote, eo quod ab ipso dicatur, hoc possit, nullo ex loco sciri potest; quandoquidem nec ipse sermo opifex operatur, quδd in unoquo. ue eorum quae fiunt, ab aliquo homine icatur, sed quod semel aDeo dictus sit. CAp. XXX.
QVOD aurem os eis omnino obstruit est quod etiam Latinorum Ecclesia, ad quam se referre videntur, post verbum Domini, pro donis orare non recusat. Ij autem ideo falluntur, quod Latini non statim post Domini prolatum sermonemorant,& qubd non aperth petunt sincti
ficationem dc mutationem in corpus Dominicum, sed aliis utuntur nominibus eo ferentibus, dc quae rantundem Valenta est autem oratio 3 Iube sursum ferri dona haec in manu Angeli adsueercoeleste tuum altare. Dicant enim, quid hoc est , Surium dona deferri ' Vel enim localem eis transsationem precantura terra dc inferioribus locis in cylum, vel dignam aliquam &ab humilioribus ad altiora mutationem. Sed si primum quidem, quid hac nobis oratione opus est, via nobis tollantur sancta , quae apud nos esse, i
124쪽
leste ipsum corpus Christi, quod est sua
per coeleste omodo autem etiami sum feretur m manu Angeli . quod super omnelo principatum dc potestatem dc virtutem dc Omne nomen quod nominatur 3 Sin autem dignam aliquam & in melius mutationem orant, non video quomodo non sint insigni impietate futuri, si etiani ipsum esse Cntisti corpus cognoscant, & ad melius quid & ianctius id venturum esse cre. dunt. Vnde manifestum est eos omnino scire ea adhuc esse panem &vinum quae sanis ctificationem nondum susceperunt, de propterea pro ipsis quidem orant,utquq oratio ne adhuc indigent. Orant autem ut ea suria sum ferantur,ut quae adhuc inseritis sita sint, Ec ad altare, ut quae nondum sinesacrificata, ut illic posita sacrificentur. Opus autem ha bent manu Angeli, nempe quδd secundae humanae Hierarchiae, ut vult diuinus Dio nysius, a prima Angelorum Hierarchia auia xilium feratur. Haec oratio nihil aliud con fert donis quam mutationem in corpus res an uinem Domini. Non enim locus supere celos Deo separatus in quo oportet sacrificare. altare illud existimandum est. Ea enim ratione non multum differremus ab iis qui in monte Samariae dicunt esse locum v bio portet adorare, vel Hierosolimis. Sed quo- niam ut ait B Paulus,unus Deus unus etiam intercessor Dei & hominum Iesus Christus, omnia quae intercedendi vim laabent id saniactificationem nobis praebent, solus est ipse Seruator. Quaenam ergo sunt quae intercedendi vim habent dc sanctificant Sacerdos, hostia altare. Etenim dc altare sanctificat,ve vult termo Domini. Altare enim, inquit,
quod donum sanctificat. Ergo quoniam solus ipse est qui sanctificat, ibius fuerat Sacerdos de hostia dc altare. Et qubd Sacerdos quidem de hostia , ipse dixit: Pro ipsis enim , inquit, ego sanctifico meipsum. Qu6d autem etiam altare, tinctissi mus teliatur Dionysius, dicens in libro de unguento : Si enim est diuinissimum nostrum altare Iesus, diuina diuinarum
mentium consecratio , in quo, ut vulce loquium , consecrati dc mystich tanquam holocaustum sacrificati oblationem habemus, supermundanis oculis aspiciamus i plum diuinissimum altare. Ad hoc supercoeleste altare orat Sacerdos dona
sursum ferri, quod est sanctificari, in ipsum supercoeleste Christi corpus mutari:
125쪽
non loeum mutantia,& terra transsata in Acoelum: quoniam videmus ipse adhue apud nos esse, Sc post orationem nihilo secius. Quoniam enim altare sanistificat dona ei superimposita idem est orare ut dona an ctificentur, de in altari posita esse. Quae est autem tinctificatio , quae altare sancti ficat dona imposita-quo ipse Sacerdos seipsum sanctificauit: Oblata esse Deo donati sacrificata Quoniam enim idem est &. sacerdos, Ec altare, dc hostia, idem est & a Sacerdote sacrificatum esse,&in hosti im ii. Iam mutatum esse, & in illo supercoelesti alia Biari posita dc dedicata esse Propterea si cum aliquod horum trium receperis, res, m uersum oras. habes quod petis, perfecisti ia- erificium. Vestri quidem Sacerdotes tanquam hostiam Christum aspicientes, orantve dona in illo ponantur, verbis diuersis ecfermonibus unam & eandem rem orantes. Et ideo nostri Sacerdotes,postquam oraverint ut dona in diuinum corpus Ec sanguianem mutentur, recordantes supercoelestis altaris, non amplius oram ut dona ad ipsum sursum ferantur, sed tanquam ras iam sur- sum latis ec susceptis, orant ut nobi, dimit tatur pratia re donum sancti Spiritus. Oremus , inquit, pro sanctificatis donis. Vt sanaetificentur MinimE. Sunt enim sanctifica ta, sed ut nos sanctificent, ut Deus qui ea sanctificauit, nos quoque perea sanctificet Clarum est ergo, quisa contemnere orationem pro donis post sermonein Domini ne Latinorum quidem omnino est Ecclesiae, sed paucorum quorumdam dc recentiorum, qui ei quoque in aliis detrimentum asse
runt, ut qui ad nihil aliud se tam opportu-nE gerunt, quam ad aliquid nouum dicen DAum 8c audiendum. Et haec quidem de
Car. XXXI. Aianam de catis Sacerdos ad donora sancti ficationem, non filium,sed palmn
SE O quanam de causa, non filium ad
dona sanctificanda vocat Sacerdos, cum is sit, dc Sacerdos , dc sanctificet sie ut dictum est i sed patrem Vt scias quod seruator habet illud, nempe sanctificare, non ve homo , sed ut Deus , per diuinam potentiam, quam habet commu
Hoc ipsum etiam volens Dominus significare,quando peregit my sterium in coebum aspexit, εc patri panem ostendit. Eademu se etiam nonnulla miracula ita videbatur se cere sub specie orationis ad Deum ut ostem deret non esse haec humanae naturae,
126쪽
Bibl. Patr. Gr. Lat. Iom. II. per quam habuit matrem in terra , sed suae cliuinitatis,per quam Deum habuit patrem. Porro autem quando crucem erat ascensurus, volens significare duas voluntates diui nam scilicet, dc humanam,suae quidem diui nitatis vo talem patri attribuit, humania talis aute voluntatem suam esse dixit. Non sicut ego volo, inquit, sed sicut vis, S non mea voluntas, sed tua fit. Quod enim ipse etiam hanc habuit voluntatem, quam patri impleuit, ex his ipsis etiam verbis maianifestum est, in quibus 'idetur separare voluntatem suam a voluntate patras. Hoc enim: Non voluntas mea sed tua fiat, est eiusui amentitur 5: vult eadem. Id etiam ostenit, quando Petrum lucrepavit, qui crucem cius& mortem deprecabatur: dc praeterea quando dixit, Desiderio desideraui hoc Passe cha manducare vobiscum, antequam ego patiar. Pascha, inquit, ante passionein desideraui: propemodum dicen ς, Desiderio desideraui ipsa passionis videre vestibula. Et haec quidem hactenus. CAP. XXXII.
' De surificio quid est quod sacrafiri m
est illud quaerere. Quia enim no figura sacrificij neque anguinis imago, si vere est mactatio SI sacrificium, quaeramus quid est sacrificatum, panis an corpus Dominit videlicet quando dona sacrificantur, prius quam sint suaestificata, an postea. Et si panis quideest quod sacrificatur,primuin quidcquodna. fuerit panis sacrificium: Deinde non est hoc nobis mysterium, videre pane machatsi, sed agnum Dei qui sua morte tollit peccata m di. Sin autem ipsum Dominicum corpus sacrificatur, hoc certe ne fieri quidem potest. N 5 enim amplius occidi vel percuti potest. cum iam ab interitnec corruptione alienuα immortale effectu sit. Qubd si fieri posset ut adhuc aliquid tale pateretur, oporteret esse&qui crucifigerent,& omnia alia conuenire uae illud sacrificium effecerunt, squus Enogura mactationis,sed vera mactatio egies nitur. Deinde quo modo Christus semel est
mortuus dc suscitatus,non amplius moritur:
de semel passus est in eo summatione saeculi:&semel aicitur oblatus,vi multorupeccata auferret. Si enim in unaquaque mystersi celebratione ipse sacrificatur, quotidie moritur. Quid ad haec ergo dicedu est sacrificiune Ke antequam panis sanctificetur, neque postqua est fanctificatus peragitur sed eo L tepore quo sinistificatur. Sic enim necesse est omnia quae de Deo credutu coni eruari,& nihil omnino excidere. Quaenam autem ea suntl Sacrifici hoc non esse imaginem
127쪽
defiguram sacrificii, sed verum sacrificium; Anon esse panem id quod sacrificatur, sed ip sum Christi corpus rec praeterea unum esse agni sacrificium,&quod semel factum est. Et primum videamus, an non figura, sed re ipsa sacrifieium si mysteribet elebratio Quod enim est ovis sacrifici ui quae ab eo
quod non est omnino occisum, in occisumnt mutatio hoc etiam hic fit. Panis enim qui est in sacrificatus , mutatur tune in id quod est sacrificatum. Mutatur enim a pane non mactato in ipsum corpus Christi ruod vere mactatum est. Unde quemadmo. bum inoue mutatio, vere sacrificium operatur: ita iam hic propter hanc mutationem id quod peragitur, verum est sacrificium: mutatur enim non in figuram, sed in rem mactationis, in ipsum corpus Christi quod sacrifieatum est. Sed si panis quidem manens fuisset sacrificatus, panis esset qui mactationem suscepit, fuisset mactatio tunc panis acrificium. Quoniam autem utraque mutata sunt, de inlacrificatum & panis: tactus est pro in sacrificato quidem sacrificatus, pro pane autem corpus Christi, pro- Cpterea mactatio illa non in pane, sed tanquam in lubiecto considerata, oreore Chrim, non panis, sed agni Dei sacrificium, iaest 5 dicitur. Clarum est autem quod his positis, nihil necesse est multas fieri obia tioties eorporis Domini. Quia enim fit hoc sacrificium agno non tunc occiso, sed pane mutato in agnum occisum, clarum est
quod fit quidem mutatio , sed non tunctit oecisio: & sie id quod mutatur quidem , multa, εc mutatio saepe: id autem in quod mutatur, nihil protubet unum idem esse : sicut unum corpus, ita etiam occisionem corporis unam. Et haec qui- Ddem de his.
xEΦΑΛ. λγ. De oraetinubiispost Sacrificium, sequarium est oratio,propter quam hiememinit Faetulorum, o praecipue Sanctesim . SACER Dos autem, peracto sacrificio, bc pignus Dei benignitatis videns,
agnum eius propositum, tanQuam iam in tercessore accepto, Ec secum habens aduo catum, notas facit suas ad Deum petitiones : effundit preces cum bona iam 3c firmaspe: εc quorum, panes proponens meminit, re pro quibus preces in celebrandi mysterqpraeparatione fecit, εc dona obtulit, ic ut ea susciperentur, supplicauit, ea his iam susce piij, ut in opus exeant, orat. Q nam au tem sunt haec Communia, de vivis, Ec iis qui excesserunt: ut pro donis gratia demittatura Deo qui illa suscepit separatim autem defunctis quidem animarum requiem,ettio rum , ολ πς άγων, o In αγιμ
128쪽
υ.ηυνοαιαν γε--ελωπι θων A & regni haereditatem cum sancti senti sum ' matist Uiuis autem, ut sint sanctae mensae participes, & sanctificentur,ic nemo sit eius in iudicium vel condemnationem particeps : reimstionem peccatorum,pacem,sertilitatem , rerum necessariarum suppedIta.
tionem: de postremδ ut Iegno digna apiid Deum appareant. Quia autem o latio sacrific8,non soluin versatur in supplicatione, sed etiam gratiarum actione ' quemadmodum in prooemio celebrationis mysterij, quando Sacerdos tanquam dona Deo dedi.
' dii do supplicationem: ita etiamnunc φιαμ. Hu sacrificatis&perfectis donis, dc per ea Deo; άφορμ αι ς sis ι n.αι, Λ is si gratias agit&offert iupplicationem,&ρο-
ni quidem gratiarum agendarum caulas, adiicit autem etiam supplicationis materiam Et quaenam sunt causae agendi gratia Sancti icu t prius dictum est. In iis enim Ecclesia inuenit quod petebar.& quod orabat,
Pateus, Patriaret,iri Apostolis Prighe-
ribiis Continentibus & quolibet Spiritu in vis πις π διαγέας, α ri πυ , sissim .', λης, pace conlammato praecipvh autem sanctissima intemerata Domina nostra Deiparadeci G, ρος se λεcjς, semper virgine Maria: & deinceps enume-
της προς Θ ν apendarum Deo gratiarum causἡ. f υιπών Proseoffert rationabilem hunc cultum, tanquam Deo gratiarum actionem ,&praea. ni , θαμῶς μ ocella re Θεο ID Omnibus pro beata Dei matre ve
E 1- - E pro orbe terrarum , pro sancta Catholic dc Apostolica Ecclesia, pro iis qui in Ve ireranda reipublicae administratione versantur , pro fidelissimis & Christ amantissimis imperatoribus nostris. Et haec orat. Et ita quidem beatus Ioannes duplicem sacri huius cultus habitum esse significans, gratiarum actionis dc supplicationis, seorsum quidem ponit eos pro quibus agit gratias, ' seorsum autem pro quibus supplicat. Diuinus autem Basilius admiscet supplicationi gratiarum actionem.
Bibl. Patr. G r. Lati Toin II. ea nihil pro eis orat Sacerdos, sed potius eos orat,vi ab eis in Orationibus adiuuetur.uuia non ad supplicationem , sed ad gratiarumacstionem,ut dictum est facit pro insis donorum oblationem Postliaec vero amert etiam supplicationem, & enumerat ea pro quibus supplicat,&precatur omnibus salutem dc si quod bonum est unicuique congruens de
129쪽
Et ita facit ubique in sacri m3sterii cele- Ibratione r omnes fer E eius orationes inueneris, quae utramque vim habent. Meminit autem vitiam sanctorum , quorum&diuus Ioannes etiam in eodem loco sacrificij, sed non eodem modo. Postquam enim o rauit ut omnes digni habeantur communione sacramentorum, non in iudicium vel in condemnationem: subiungit, sed ut in ueniamus gratiam cum omnibus sanctis,
qui tibi l 1 eculo placiterunt, Maioribus nostris, Avis, Patribus, Patriarchis, de quae sequuntur: deinde praecipue, sanctissima. Sed haec quidem verba habent supplica- ,
tionem: ouendunt autem etiam gratiarum
actionem, dc Deum generis benefactorem praedicant, ubi meminit eorum hominum qui ab ipso sanctificati sunt, de consummati: pri pemodulti dicens Vides nobis grati.im. quam lanctis prius dedisti: ut nos fanctifices, sicut & alios prius sanctifieasti, qui sunt ei uidem generis nobiscum. Et de his quidem haec sufficiunt.
De eis quae ceriss pro si orit pro sacris donis, de iis qua tabes fideles orare. SACER Dos autem postquam omnibus ea quae par est oraverit, etiam pro se orat ut a donis sanctificetur. Quanam sanctificatione t Ut accipiat remissionem peccatorum. Hoc enim est donorum principale ossicium. Et unde. nam potest hoc sciri 3 Ex iis quae Dominus dixit , Apostolis panem ostendens: Hoc est corpus meum quod pro vobis frangitur in remillionem peccatorum. Et in calice similiter , Memento, inquit, Domine etiam meae indignitatis , & condona mihi Omne delictum voluntarium S inuoluntarium. Et ne propter mea peccata prohibueris gratiam lancti spiritus a donis propositis. Remissionem peccatorum itat sanctus Spiritus iis qui sunt donorum participes. Haec, inquit, gratia in me ne prohibeatur ex donis pro pter mea peccata. Dupliciter enim dicitur gratia operari in pretiosis donis Uno quidem modo, per quoin ipsa sanctificantur: Alio, per quem gratia nos per i pia sancti fleat. Primo ergo modo, in donis gratiam operari nullum potest humanum malum vetare. Sed quemadmodum eorum sanctificatio , noo est humanae virtutis opus rita nec fieri potest ut eam hominum vitium prohibeat, Secundus autem nostro etiam studio dc diligentia indiget. ΚΕΦΑΛ. λδ
130쪽
a nos ad lanctificationem aptox ec accom-: Sin autem in nos impas a.d MLa ris εμ Irin , εντε οφευς ω εγον ratos inciderit, nee ullam utilitatem attu-μὶ ν,- ε,xa βλμ ., terit, & plurimum etiam detrimentum G damnumque dederit. Hanc gratiam, siue
ἡ δεη iubet eos rogare Deum . & ad eum face--α Θεοδ τίω λὶ - , - α - , re illam orationem quam dixit , omnium αἰ ομ- κουρου , s εοας. mira sanctorum implorato auxilio r hoc enim, in o - ω, ν-. S memoriam facere omnium san
h i - clementem Deum , qui ta liuscepit, gra- nobis vicissim remittere. Oremus, vi sioebo α-- . LEωωτα, φηαν, M' inquit, pro donis, ut in nos operemur, ρο ,παεις ημα νεργα α=oras, ναμ εαδεμα in ne ad hanc gratiam non sit potens: scut
tibus non poterat signa facere, propter τῆσνεὼ μόνων - λε δε εαπσηιώια' ιειν eorum imbecillitatem. Cum autem haec α n. - Ω Γω- ωυιτ λη οι ad populum sic clamauit, dein8e ipse, εἶ - - - 'ς ε ' ciarii, quoque per se submissE orat de fisdem et De in precans, ut sint venerabilium
π 'f' S ' mysteriorum participes cum bona con
,- - -υι απὸ Ου- D scientia , fruantur autem sacra mensa, Γαιτης peccatorum remissione, Spiritus sancti αφεαν, Vrr τος αγιου Misco,ιμ, βα- Puticipatione , regni haereclitate , dc non
. ia Aia .L. et I , , ν iudicium vel in condemnationem.
ομι-s η Is Deinde postquam precatus est omnibusino et, Θεοὐ Dei auxilium, dc custodiam , iubet etiam βοηΗυ υἰ φυυαί- , λ MLM-τω eos orare , ut totum diem , perfectum, τε ιυ , ocu υ, ε -ικί, sanctum , pacificum, dc sine ullo pec- Πλητυ- ΟυM, MI . Uἡ. t sigant , habentes custodem An
e '' stodiat, & nos ad viam diuinam deducat.
μ' Ἀρπn ta i- ας dc non abscedat succensens propter nostra -πώς Γυττις αγε MLI. l-- peccata: ad haec remissionem peccatorum, e συμ φεροντα mις- ὼ ψη , ψε talia,st ec omnia quae sene bona dc utilia nostris animabus, εc mundo pacem , dc prae-
- .i . . . terra m futurum lecuritatem, in pace dc
poenitentia transacto reliquo vitae tempore, Bibl. Patr. Gr. Lat. Tom. II. Ss iii corde Deum glorificent, sic quoque disyonit annuntians misericordiam magni Dei de Seruatoris nostri Iesu Christi. Deinde iubet eos rogare Deum , dc ad eum facere illam orationem quam dixit , Omnium sanctorum implorato auxilio r hoc enim, scilicet memoriam facere omnium sanctorum , est inuocare, orare. Et quid dicit Oremus Dominum pro donis sanctificatis r non ut ea sanctincationem suscipiant i propterea enim dixi ea sanctificata, ne ta hoc putares sed ut iplam nobis imperitant: hoc enim est, benignum Melementem Deum , qui ea suscepit, gratiam nobis vicissim remittere. Oremus, inquit, pro donis, ut in nos operemur, ne ad hanc gratiam non sit potens: scutquando cum hominibus versabatur hoe omnipotens corpus , in nonnullis ciuitatibus non poterat signa facere, propter eorum imbecillitatem. Cum autem haec
ad populum sic clamauit , dein8e ipsis quoque per se submissE orat de sisdem
Deum precans, ut sint venerabilium mysteriorum participes cum bona conia participatione , regni haereclitate , dc non in iudicium vel in condemnationem. Deinde postquam precatus est omnibus Dei auxilium, dc custodiam , iubet etiam eos orare, ut totum diem, perfectum, sanctum , pacificum, dc sine ullo peccato transigant, habentes custodem Angelum pacis. fidelem , propter Angelum mendach , cui non est tutum sua ab initio unicuique fidelium Angelust sed ut operetur, Sc suo officio fungatur de custodiat, ερ nos ad viam diuinam deducat. dc non abscedat succensens propter nostra peccata: ad haec remissionem peccatorum, de omnia quae sucit bona dc utilia nostris animabus, εc mundo pacem , dc praeterea in futurum securitatem , in pace dc poenitentia transacto reliquo vitae tempore,