Magna Bibliotheca Veterum Patrum et antiquorum scriptorum ecclesiasticorum. Primo quidem a Margarino de La Bigne ... composita, postea studio doctis simorum Coloniensium theologorum ac professorum aucta nunc vero additione duocentorum circiter author

발행: 1644년

분량: 472페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

131쪽

ve sit Christianis finis qui eis conuenit, deinde ut seipsbς dc inter se inuicem Deo commendent, & per totam eorum vitam unitatem fidei&sancti Spiritus communi cationem petentes. Quid autem sibi vult fidei unitas, & sancti Spiritus communica tio, & q ram ob causam iis indigemus, Prolixe ante dictum est.

De oratione a Deo tradita, ista time capi gratiarumpostea actione ad Deum,

SEo cum sic ipse aedificauit, & ad

bonum omni ex parte instituit, &comparauit, tanquam iam perfectos, ecdiuina adoptione dignos: Deum rogat ut digni habeantur orationem illam cumi pl. liberE facere , in qua audemus ipsum patrem vocare. Postquam autem omnes it Iam cum eo dixerint, ipse quum vitiniam eius partem ad Dei glorificationem exclamauit, orationem concludit. Post hoc pacem precatur omnibus. Qvna autem e rum nobilitatem sic in mentem reuocauit, Ec patrem Deum vocavit, deinde etiam tanquam Dominum iubet agnoscere , ecquae sunt seruorum in ipsum ostendere,ic ei capita inclinare , α eo habitu ser. vitutem confiterit oc inclinant non so- tanquam natura Domino , dc opifici dc Deo ; sed etiam serui empti, ei qui emit pretioso sanguine unigeniti,

pro quo etiam duplices seruos nos acquisiuit, di filios suos secit: etenim dc serui tutem auxit, ec maiorem reddidit, Zc adoptionem effecit unus 8c idem sanguis. Omnibus autem capitainclinantibus, Sacerdos: Qud se Deo gratias agens pro eorum quae sunt creatione, precatur ea quae sunt utilia omnibus, mentionem faciens apud eum, dc nominis unigeniti, dc gratiae eius de benignitatis , tanquam sic petita accepturuS, ut ipse Seruator professus est. Omnia enim, inquit, quaecunque petieritis patrem in nomine meo dabit vobis. Deinde adiecta glorificatione, audiente circunstante multitudine, laudat sanctissimam Trinitatem : dc lchira eos glorificationis participes accepit, deinde rursus ad seipsum conuertitur , dc submissa voce per se precatur. Orans autem vocat ipsum Christum, victimam: Sacerdotem, panem: ut ipse per se eum seruis

communicct.

132쪽

C Ap. XXXVI. De iis asyae Sacerdos c mea opulum sntas AZώω re deiis quae illi υiei ad

H ad menam & ipse accessurus

alios vocaturos, qvpniam non absolute omnibus sacramentorym communio

est licita. Ipse quoque non omnes Voc-t: b s ed uiuifico pane accepto, ει ostenso, eos qui digae sunt ipsius participes futuri, vocat. Sincta, inquit , sanctis propemodum dicens: Lcce panis vitae quem videtis. Alcin rite ergo: participes suturi, sed noti omnes, sed si quis sanctu . Sancta enim sanctis solis permittuntur. Sanctos autem hic non dicit virtute perfectos, sed quicunque ad illam quidem tendunt perfectionem , sed nondum sunt assecuti : etenim eos nihil prohibet sanctorum effectos mysteriorum participes, sanctificari; & hanc partem eue sanctam, C sicut εο uniuersa Ecclesia sancta esse di citure dc beatus Apostolus scribens ad uniuersum populum , Fratres sancti , inquit , vocationis supercoelestis participes. Sancti enim vocantur , propter , ct ncuius sunt participes, re quo corpori αsanguini communicant. Membra enim illius corporis exist)entes isarnes ex carnibus eius.& ossa ex ossibus qius,donec es c iusti sumas, aptamque compagem ec connexio stnem seruamus, vivimu , vitam&sanctifi lionem per sacrament abvio capite dc corde trahentes. Postquam autem adscissi sye-D rimus a sanctissimi corporis integritate exciderimus, frustra iacra mFsteria gustamus: nec enim trasmittetur vita ad membra

mortua re ablestia Quid autςm quod bra abscindit ab illo sancto corpore peccata vestra inquit diuidui inter me dc vos. Quid igitur Omne peccatum facit hominem mortuum Nequaquam: se id solum quod

est ad mortemt ideo ad thortem dicitur. Est euim peccatum nou ad mortem, rivule beatus Ioannes :& ideo eos qui sunt mystes riis initiati,si nqnxiusmodi peccata peccant, quae aChristo separant,dc mordem afferunt, nihil Prohibet musteriis communicantes, sanctificationis esse'articipes, & propter rεα nomen, ut quae sint adhuc viva membra, Zc capiti coluncti sint.Et ideo clim clamauit Sacerdos,sancta sanctis,fideles contra exclamant: Unus sanctus, Vous Dominus Iesus Christus in gloria miPatris. Nemo enim ex

se babet sinctificationem, nec est huma virtutis opus,sed exillo omnes,& per dum. Ecquemadmodum simulta specuta labo- leposueris, Omnia. qui detin re lentini,

Ss iiiij

133쪽

& radios emittunt, & videberis multos soles videre a vere autem est unus sol, qui fulget in omnibus: ita etiam unus sanlius, nihilo secius in gloria Patris. Deum nemo glorificauit ea quae iosi conuenit gloria. Vnde Iudaeis exprobrans dicebat: Si Deus ego sum, ubi est gloria mea Sed solus unigenitus dedit ei gloriam quae debetur. Quamobrem etiam eam esset in passione, dixit patri: Ego te glorisGui in term Quomodo enim glorificauit Non alia ratione quim illiuscatione hominibus ostensa, sanctus apparens . sicut ipse est sanctus pater. Sive enim tanquam huius sancti Patrem Deum intellexerimux . iiiij splendor est gloria Patris r siue tanquam Deum propter humauitatem , est omnino gloria opi-fieis, opificis dignitas vel virtus. CAν. XXXu II. 'id aqua cultau in msteriis

πιυμ συ-TΤ A autem eonvocatis ad sacram rum :1-m Iecenam fidelibus, ipse primum est eius pλrticeps, dc quotquot sunt eius. ει quicunque sunt m-ησιω- . Me nistri altaris , aqua calida prius inia calicem inita, , ad significandum san-Grario. cti Spiritus ad Ecclesiam descensum Descendit enim tunc uniuersa incarnatio Dominio peracta oeconomia: nunc autem oblato sacrificio, re consummaris donis, versatur cum iis qui dignὸ fuerunt eorum participes. Vniuersa enim humanae a Christo susceptae naturae oeconomia, in sacro Eucharistiae mysterio, in pane , tanquam in tabula , inscripta nam & infantem ipsum . tanquam in figura contemplamur : dc ad mortem ductum, M erucifixum . de in latere punctum: deinde etiam ipsum panem , in illud sanestissimum corpus, quod haec vere sustinuit, & resurrexit, assumptum est, re sedet ad dexteram Patris, mutatum ' oportebat etiam horum omnium finem post haec significari , ut esset integra mysterij celebratio . vniuerso negotio. M incarnationis dispensationi fine affectuque adiecto. dest enim opus , 3c quis effectus Christi passionum x operum Sc dicto tum u quis ira, quid ad nos attinet . considerat, nihil aliud sunt quam sancti Spiritus in Ecclesiam aduentus. JΥτΩ--γυιλειαι ci ἰl.

134쪽

LI TURGIAE

A Oportebat ergo eum post illa significari.

Atque is quidem significatur aqua calida in mysteria infusa. Haec enim aqua, cum&aqua sit,&ignis sit particeps, lignificati sanctum Spiritum, qui etiam aqua dicitur, & tanquam ignis apparuit in Christi distipulos allapsust hoc autem tempus illud tempus significat: tunc enim descendit, postquam omnia quae ad Christum spectabant, peracti erant. Nunc autem perfectis& consummatis donis haec aqua immitti tur. Per mysteria autem signincatur Eccle- η sa quae est corpus Christi,& membra ex parte, quae 5 tunc accepit Spiritum sanactum: ic eostquam Christus in coelos an sumptus est, etiam nunc accipit donum spiritus, susceptis donis in altari supercoeles hi, id nobis contra rain diente Deo , qui illa accepit, ut antea ictum est, qu bd idem est intercessor de tunc, & nunc, dc idem spiritus. ΚΕΦΑΛ. λη.

CAp. XXXVIII. Gariam rationis musterias Dyscisa

tanquam in corde membra, & in arboris radice ramus: &sicut dixit Dominus, ranis luam in vite palmites. Non enim est hic solum nominis communio, vel analogiae s- militudo , sed res eadem. Etenim corpus

Christi de sangujs mysteria: sed Ecclesiae

haec sunt cibus & verus potus: εc eorum pari ceps essecta, non ea mutat in corpus humanum veluti aliquem alium cibum: s edipsa in illa mutatur vincentibus iis quae sunt raestantiora. Nam etiam serrum cum igne abens consuetudinem, fit ignis: non autem dat igni ut sit serrum: dc quemadmodum ferrum inflammatum, non ferrum, sed ignem aperte videmus, ferri proprietatibus omnino ab igne deletis: ita etiam

Christi Ecclesiam si quis videre potuerit, eo ipso quod ei unita est, & est eius carnis particeps, nihil aliud videbit quam

ipsum corpus Domini. Propter hanc rationem , Vos estis corpus Christi, inquit Paulus ,&membra, ex parte. Non enim Christi in nos curam dc prouidentiam, instructionemque & admonitionem , 5 nostram in eum subiectionem significare volens, illum quidem caput, nos autem membra appellauit, sicut Ec nos cognatorum vel amicorum membra vocamus, hyperbole utentes : sed illud ipsum significans quod dicebat, fideles scilicet iam per hunc

sanguinem vinentes in Christo vItam,

135쪽

& verE ab illo capite dependentes, & hoc Icorpore indutos. Propterea non est a ratione alienum hic Ecclesiam per mysteria significari. CAP. XXX l X.

ον sis doris Lontfideles. SACER Dos autem, postquam particeps fuit sanctificatorum , ad populum conuertitur : & ostensis sanctis. Vocat eos qui participare voluerim , de lubet accedere cum timore Dei & fi de , neque contensi elues , propter id quod apparet , neque subitantes, quod sit supra rationem id quod creditur , sed eorum dignitatem agnoscentes , & quod sunt vitae aetemae causae iis qui Inoruni sunt participes, credentes accedere. Ipsi autem pietatem ostendentes & fidem. Sc adorant & benedicunt, Iesum qui in eis intelligitur , ut Deum celebrant r& ut sit splendida glorificatio , ex verbis Propheticis eam faciunt: Benediatas qui venit in nomine Domini. Deus Domi nus, & apparuit nobis Ego Veni, inquit, in nomine Patris, & non accipitis me. Si quis venerit in nomine proprio, illum acta Cipietis. Hoc germani iJomini , hoc unigeniti, patrem laudibus assicere. Illud au tem, est serui fugitivi arrogantia de .ctio. Haec quum sciuisset Propheta,& in tellexisset quidnam distingui e bonum pastorem a Iupo , eminus benedicit vesten. tem in nomine Domini, Dominum Patrem ldicens,&eum qui apparuit eundem Deum esse dicit. Iisdem ipsi quoque verbis Vten- te&, tanquam nunc ad eos venientem & ap parentem Christum benedicunt. CAp. XL. De Sacer otis pro eis oratione, quam emtar0kips communIonem.

DEi Noe iis qui fuerunt participes

mysteriorum precatur Sacerdos a ED o salutem dc benediistionena Et quae est oratio Serua Deus populum tuum , α benedic tiaereditati tuae. Et hoc est verbum Propheticum e quemadmodum ipse etiam Propheta alibi dicit: Dabo tibi gentes haereditatem tuam , & possessionem tuam sines terrae : tanquam a patre dictum filio. Quod enim tanquam Deus habuit ab ini vio, eius postea tanquam immo haeres factus est. .

136쪽

Tullis emit A Cur ergo, cum idem etiam nobis est opi- , λλὰ I a, quorun

tuis is pertatem quam pro nobis sustinuit, ei in

mentem reuocans. Pro eo, Inquit, te oro, mentem reuocans. Pro eo, Inquit, te oro,

is P . ι , st ι mandatum accipere ,& stare cum iis qui

in accipiunt, elim omnia habeas: & appellar i δεν ,πικτητον αμces , O A vel αιτηέακυ- h.res , cui nihil est acquisitum : maxime ἀρος ει ιύGως ς NUSεον,εισελερναυ- Clim perfectioris meminalse nostrae cum άκυ εουυε-m, irarisio necessitudinis magis ipsum mouet ε. ι i ad misericordiam. Est autem haereditas, creatione persectior necessitudo. βελ γμας τησα κ co , ἡ clare τερον Multo enim amplius&melius non possedit

4: 'i haeres effectus quam prius habuit climes

1δὼθ md bbricatus. Excreatione enim, humanae so- lummodo naturae dominium obtinuit. Ex haereditate autem, rationis&voluntatis do--σος. o F pQ -- Πν minus constitutus est, quod est vere homi-φυ- ilibus imperare. Illud enim est commune τ μψ' Emταα V Θεω, α iis quae carent ratione , & iis sunt ire M . inanimata. Omnia enim natura Deo sub . ., - Ηciuntes, ut quae sinat eius opera. Sed quo-που- θυ,- ς προπι εσεω ς κν Π . - ς; φ i C modo per haereditatem , rationis x volun- υιπιλ ιντε ἀωγ ψ p 'ωλντε,--αpram, talis constitutus est Dominus 3 Quia climψ , ' terram descendit,&crucifixus est,&re-

in terram descendit, & crucifixus est, & re surrexit, ei nostram rationem subiecimus ερ voluntatem. Rationem quidem, quod eum muriως ἄπαρος δεα ταμ α γ λη ν, ετ cognouimus re uniuersae αυ- , Ράαι δεσποπιιδ νυτο, aebia creaturae Dominum: Voluntatem autem,ta fis,so, . Ου eum dileximus bd eius dominium, &mλεως Γις βρον τοκι Θε σἰ ζεν, .ζ-ιδε, - eius cum gaudio humeris sustuli

., I . Daus. Ita Deus homines perfecie accepit,

ς Tm . Ism s H μ' ita vere possedit. Hanc possessionem Essitas Κυυε ο Sεις ηιN Propheta longe ante desiderans, dicebat, x 'ημας. - η κληρονομιοι L. λεγε m Astcs D Domine Deus noster posside nos. Haec. Mς ο Μωής. -- ου'.' A si possessio & haereditas, quam dicitu uni genitus a patre accipere. Et talis quidem

est oratio.

T. γ αrum S προοι&ιον πις π προφηῖκ ora Yc πις tv -των, γλυωωτω ε Κυριε , οπερς CAp. XLI. De sntinoum altione, sesti carisnequis fit possea. HIc autem uniuersum completur sacrificium , dc diuinae Eucharia E stiae mysterium finem aceipit. Nam &dona sunt sanctificata dc sacerdotem sanctificarunt , ec omnem qui eum circumsistit chorum; & per ipsos reliquum Ecclesiae coetum perfecit & san ctificauit. Propterea in Dei gratiarum actionem & glorificationem & ipse Saaeerdos desinit, & qui eum circumsistunt fideles. Et ille quidem, Benedictus Deus, inquit, nunc Ec semper, N in secula is

euiorum. Populus autem canit prooemium canistici acceptum ex dictis Propheticis r Impleatur os nostrum I de, Domine, ut

137쪽

celebremus gloriam tuam: Non sumus,m- Α-ωc ἐσμεν, 'Moί φνα, quit, susticientes, Domine , ne hymnum quidem de laudem tibi offerre, pro bonis quibus nos digmatus es. Sed tu hoc quoque

nobis dona. Quonaim modo Ιmplens os nostrum laude quemadmodum das ora μtionem orantibus,vistiamusquςnam ODOrtev dc quomodo petere: ita etiam ad laudem tuam, da ori facultatem. Deinde orant, Vt quam acceperunt sanctificationem hab.-tes permaneant,&gratiam non perdant nec

tes Etenimciscuntur, opus est.) Toto die meditante iustitiam tuam. Iustitiam dicentes, quae in mysteriis consideratur, Dei sapientiam dc benignitatem: quemadmodum Paulus ac cepit: Non enim erubesco, inquit, Euangelium Christi: Iustitia enim Dei in ipso reuelatur m Omnes Ec super omnes credentes Huius iustitiae meditatio potest in nobis sinistificationem conseruare. Nam & fidem in Deum auget& charitatem accendit, Ecnihil mali animam subire permittit. Non

ergo frustra ante diximus, quod sine cog Uκ- ελεπAM , omlationibus quae conueniunt mysteriis, fieri αρεπε, νίκ- είοις γsγαμίν,-ες τογα non potest ut in nobis constet dc permaneat sanctificatio. CAP. XLII. Da quidormieruntansanctificantura amo,

fui ct st qui visunt. I Oc quoque praeter ea quae dicta D

t sunt , necesse est examinare. Duo bus enim modis sanctificare cernitur di uinum hoc ec sacrum mysterium. Vno quidem modo, intercessione: oblata enim dona, eo ipso quod offeruntur, eos qui onferunt, sanctificant, dc eos pro quibus offerunt , Sc Deum eis propitium essiciunt. Alio autem modo, participatione, quia fit nobis verus cibus L potus, ut dicit Dominus. Horum modorum , primus quidem

Qv enam dere nec bibere. Quid igitur 3 Propterea nec sanctificantur hae lanctificatione quae prouenit ex participatione, & deteriori sunt hac in parte conditione mortui quam viventes Minime. Nam &Christui ipsis seipsum communicat, Comodo quo ipse nouit. Et ut id fiat apertum , consideremus causas sancti

ficationis, an non etiam animae mor.

tuorum se habent, sicut ec viventium.

138쪽

LI TURGIAE EXPOSITIO. 4s7

o rionis nunquid corpus habere, pedibus

nulla rediit utilitas, bc pluribus malis

m γπνε ' Sed quaenam sunt ., Uc t. -- causae sanctificationis iis qui sanctifican-α - χα-; im πιν- α tur , & quae sunt quae Cnristus a nobis

αρος et ροπιληψν,-PRVς , d ν δ Θ a tientes currere. O. Hae sunt quae hanc sanctificationem α. m. αγαe οι εφελ mu ora, ' attrahunt , dc cum quibus necesse estis αμα --. omnia non sunt corporalia, sed dependentis αμα --. omnia non sunt corporalia, sed dependent πυ- ου δηρ a sola anima. Nihil ergo prohibet etiam is . C λοιῶ σαν - ' animas hoc posse mortuorum, sicut & vi

Si ergo animae quidem ad suscipiendum, . t i l . mTsterium sunt paratae N promptae: is au- Ei Γι, A Us tem it, euiu, est potestate sanctificare N αδ-ς ηαεσκλασμενως' ο ο αγα ς C perficere, vult semper sanctificare, S: sei- ροι πιλέ- Κ. ιος , α, δέν α εἰ βου,ευ , in psum temper i pertiri desiderat: quid est f prohibiturum hanc participationem N1ει-ε, εαμ πι --δδεναι - Mi , d W-λv ν - ris rivi solam , Si prohibiturum hanc participationem Ni- ,- thil omnino. Ergo dixerit quispiam: Sio φν μετtistra; α ντως - ν- C qu fi etiam vivorum , bona quidem qu*xa . . -- clicta sunt in anima habeati ad mysteria D: - εἰ η 'α, 1ω; -σελγι s. - - autem non accedat, habebit illinc ni- l . ra. λ.: hilo secius sanctificationem Non quili-

-- . . λ , ι o - bet: sed ii quis non potest corporaliter

ei πιο ου Pnk aecedere, sicut defunctorum animae, qua πιυ mi οἰοι , εἰ les fuerunt ij qui in desertis errabant ω ἡ ς-, im , m et Misis, montibus seu speluncis dc foraminibus

et εν O . t modo videre poterant. Eos enim Christus

modo videre poterant. Eos enim Christus ipse hac sanctificatione inuisibiliter sanctificabat. Undenam potes scire Qubdvitam intra se habebant, non habituri nisi huius essent sacramensi parricites. Ipse enim Christus dixit, Nisi comeueritis carnem filij hominis,& biberitis eius sanguinem, non habebitis vitam in vobis. Et ut hoc significaret, multis horum Sanctorum misit Angelos dona serentes. Si quis autem cum posset, ad mensam non accesserit, fieri non potest ut quae ex eis proue-

ν βουν ω τωι Γὰ-m Κυ&ου κει- .cmιλ ί ,-S δειοπον Geta GLYcIM; Bibl. Patr. GT.Laz TOm. II. non accessit solummodo , sed quod climposset, non accessi: & piopterea clarum est quδd bonis quae debentur sacramentis, vacuam habet animam. Quae est enim ad mensam adeundam alacritas, ec quod desiderium in eo qui elim facile potest ad eam accedere, non vult t Quaenain est autem fides ici Deum apud eum qui non timet minas quae in Domini verbis sitae sunt, aduersus eos qui hanc coenam contemnunt

139쪽

modo autem amare credetur, cui chm liceat accipere, non accepit Propterea non est nouum, si animis corporibus liberatis, quae nullius huiusmodi viiij insimulari possunt, hanc mensam Christus impertiit. Illud enim nouqm est ic admirabile, quod homo qui in corruptione interitu versatur, ab interitu alienum corpus comedat : qubd autem anima, quae est immortalis substantia sit eius quod est immortale, particeps, modo sibi conueniente, quid mirum Si autem hoc nouum Ec admirabile, per ineffabilem humanitatem & arcanam rapientiam inuenit quoniodo perficeret: id quod est probabile dc consentaneum quomodo non facere credetur

ACAP. XLIII.

in danis e Gus qui commvnrcat Urincipa- titer sanctificitio. V o NIA M autem iis etiam qui adhuc vivunt cum corpore, datur quidem donum per corpus, sed primum pot- uadit in animae subaeintiam, dc per animam In corpus transmittitur: Et hoc significans beatus Paulus: Qui adhaeret,inquit,Domino, unus est spiritus, utpote quod in anima primo &principaliter haec unio & coniun .ctio conustat. Illic enim proprie Dominus: Illic etiam sanctificatio quae proficiscitur ex virtutibus 8c humano studio, re illud quod peccat. Corpori autem omnia fiunt exanima : dc quemadmodum a malis cogi tationibus quae ex corde eXeunt, m-uinatur ita etiam illinc est ei sancti catio i sicut quae a virtute .' ita etiam quae a sacramentis: nonnulli autem itiorbi etiam corporales, quorum causa fuit animae improbitas. Quod volens signia fieare Seruator, in liberanda a morbo anima, quod est eam liberare a peccatis, a corpore infirmitatem depulit. Si ergo nec ad sanctificationis quidem suste ptionem , habet anima opus corpore, sed illud ea potius, cur sunt magis myste-rij participes animae quae corpus habent, quam quae ab eo sunt liberae bd Sacerdotem vident, & ab eo dona sumant Atqui illae etiam habent aeternum Sacerdotem, qui omnia eis factus est, qui etiam iis qui ex vivis vere sumunt, impertit. Non enim omnes quibus dat Saceriados, vere sumunt, sed illi omnino soli quibus dat ipse Christus. Sacerdos enim omnibus, ut temel dicam, qui accedunt, Christus autem dat iis solum qui parricipes esse digni sunt. Vnde clarum est quod qui animas sacramento purficit & sanctificat, x E qi A Λ. AP.

140쪽

A dc uiuos Et mortuos , solus est ipse seruatori Ex dictis utique omnibus fit illud manifestum , quod quaecunque ad sacri myster ij celebrationem pertinent, sunt communia dc vivis & mortuis. Causae enim stactificationis, elim ad animam pertineant, etiam utrisque insunt & id

quod prim6 ac principaliter & proprie

sanctilicationem suscipit, idem et Ec sacerdos qui sanctificat, idem : quod sollim adest iis qui luiuunt in corpore, non est in iis qui e vivis excesserunt: Ut etiam qui mysteriis indigni sunt, videan-B tur sanctificari, quoniam dona ore 1. munt. Illic enim nec accedere quidem

potest quispiam, si sit imparatus, sed solis

iis qui digni sunt, datur participatio : Locautem non tribuit vivis sanctificationem, sed contra, habet ultimum supplicium, tapropterea multum abest ut vivorum genus ut eis hae re superius. Praeterea autem Gliam propter illam rationem clarum est,

quδd non sollim licet, di quhd nihil votat, sed etiam quod illas animas necessi rio consequitur sanctorum donorum par c ticipatio. Si enim esset aliquid aliud, quod illic animis N delectationem dc quietem praeberet, esset illud praemium iis quae purae iant se mundae , & non eis hac mhnsa necessario opus esset: nunc autem id quod omnem voluptatem & beatitudinem iis qui illic sunt, efficit, siue dieax paradisum , siue sinum Abrahae , siue abo ini dolore dc tristitia pura , α Iucida &viridia dc refrigerantia loca, siue ipsum regnum, nihil est aliud quam hie calix do hic

Haec enim sunt intercestar, qui prono bis in sancta fuit praecurser, qui solus d cit ad patrem, qui solus sol animarum, qui nunc quidem apparet & participatur, veipse vavit, velata camer tunc autem viis debitur & particinabitur sine velis, quando videbimus ipsum sicut est, quando ad cadauer conuocabit aquilas, quando su cingetur , & eos faei et discumbere , Maecedens ministrabit ipsis, quando fulgebit in nubibus , & per eum iusti resplendebunt ut sol. Vt ei coniuncti, ut nouit E mensa coniungere, quietem assequantur, vel aliquid boni illic percipiant vel paruum

vel magnum , absque eo neri omnino non potest. CAP. XL lv. . 'De Christi mum M.

ES T enim intemessor, per quem omnia assecuti sumus bona, quae a Deo nobis ἐata sunt, vel potius semper dantu

SEARCH

MENU NAVIGATION