장음표시 사용
141쪽
3Oo Non enim postquam semel fuit inter- Acessor omnia nobis mulidit pro quibus intercesserat , recessit, sed semper intercedit, non verbis quibusdam & precibus , sicut solent legat 1 r sed re ipsa. Quaenam autem ea res est Sibi con iungere & proprias per se gratias impertiri , pro urtiuscuiusqxie dignitate dc modo purgationis. Et quemadmodum lux quae per se visum praebet videntibus, quibus defecerit , iis quoque visus de fuerit: ita etiam eum Christo consuetudinem esse perpetuam animis necelle est , si sint omnino viisturae re quieturae Neque enim sine luce potest videre o. BCulus e neque fieri potest ut sine Christo vera vita M pax insit in animis et quoniam ipse est qui solus Deo reconciliat, qui jeam pacem facit, sine qua nulla spes ea , ut qui Dei sunt inimici, sint eius bonorum participes. Sive ergo ab initio quis Christo coniunctus non est , siue coniunctus non mansit, est inimicus , Ec adiuinis bonis alienus. Quid est enim quod humanae naturae Deum reconciliauit omnino quod hominem vidit filium csuum dilectum. Ita etiam unicuique homini reeonciliatur , si quis gerat formam unigeniti, & illius serat corpus, & appareat unus cum eo spiritus. Sine his au tem, unusquisque ipse per se est homo vetus, qui Deo est inuisiis, qui cum eo nillil habet commune. Si ergo credendum est animis requiem procedere ex oratione Sacerdotum & oblatione sa. Crorum donorum, antea credendum est hoc quoque eo modo fieri, quo solo
fieri potest ut homo quiescat. Quis sit Drurtem modus, dictum est t eo scilicet quod Deo sunt reconciliati & non sunt finimici. Hoc autem quomodo Z Quod sunt contemperati , & unus facti suntsinritus cum dilecto . in quo solo pater complacuit. Sed hoc est sacrae men G opus, quod commune ostensum est per ea quae dicta sunt vivis similiter de
net λωmem, κοιμωμοις ο αγασμος NV vae autem eorporibus. animae plus habent commodi ad sancti fieationem. quim . eae quae vivunt in corporibus. Purgantur enim & peccatorum remissionem accipiunt per orationes Sacerdotis , & donorum intercessionem . nidulo minus quim eorum quil viuunt. Sed non peccant amplius, nee noua veteritas crimina aduci t.
142쪽
vi faciunt ut plurimum viventium animae, sed tantummodo vel nulli sunt rationi reddendae obnoxiae . vel semper utique de criminibus detrahunt: de ita ad Seruatoris participationem promptilis At melilis se habent pliaribus in corpore viventibus, atque ad eo etiam seipsis si essent cum corpore. Quinetiam hoc ipsum solum quod scilicet sunt nudae corpore , essicit ut sint multo aptiores ad participationem mysteriorum , quam fieri posset si essent tectae corpore. Cum enim sint illic multae&diuerse man
siones, ut omnis virtutis modus honore. tur, & nihil sit non remuneratum apud iustum S: clementem iudicem : quemadmodum qui sunt maximis digni praemiis & pem Disti, perfectaeque beatituoenis haerecles , Paulus, N. si quis est eiusmodi, ea purius
fruuntur di taluti , quam cum in hac vita aderant: ita qui medioeres in hac quiete collocati, eos consentaneum est melius se habere clim hinc recesserint, quam dum uiuunt cum corpore. Ostensiim est autem quδd omnis quies animarum & omne praemium virtutis, siue paruum, siue magnum , non
est aliud quam hic panis & hic calix , quae
ab utrisque , vivis inquam &mortuis, conuenienter participantur. Propterea enim Christus quoque sanctorum in futuro fruitionem , coenam Vocauit, Vt stenderet nihil illic esse praeterquam mensam : ita etiam
pro defunctis sicut & pro vivis, est diuinum Eueharistiae sacrificium : de cum dupliciter, ut dictum est, sanctificemur, ipsi quoque
duobus modis sanctificantur, & neutro modo sunt ij qui migrarunt, deteriori conditione iis qui vivunt, sed aliquo modo etiam meliori.
ο Θεος - - - , προεψε α , Bibl. Patr. Gr. Lat. Tom. II. ILL vo autem deinceps consideremus. bd enim ex sacro mysterio omnes sanctificantur fideles, clarum est ex iis quae dicta sunt. An autem etiam semper, operaeis pretium est quaerere. Uniam enim donorum est oblatio sacrificium, dona autem non semper a Deo suscipiuntur , sed sunt nonnulla, quae propter eorum qui offeriant, improbitatem , & odio habentur, & repudiantur : & multae sunt huius rei & apud veteres, & apud eos qui vivunt in Hii probationes et quaeramus nunquid haec dona nonnunquam frustra sic incan tur , non sanctificata, ut quae non sint accepta, ut sacrum profitetur mysterium , Ut quae non semper a viris bonis , sed nonnunquam etiam ἱ malis offerantur. deuim Deus etiam haec dona auersatur,
143쪽
quando fuerit sceleratus is qui offert , A clarum est ex eo quod facit Ecclesia. ndo enim nouit qui mortalia pec cant , non sinit eos haec dona offerre , di , si ausi fuerint , non suscipit , sed eos a donis repellit. Sed quoniam omnes tales recte non nouit Ecclesia ,
sed plures latent , Ec eorum dona sacramenta suscipit , quid de illis donis oportet statuere , an Deo non esse acce
Pta , & omni esse sanctificatione desti tuta & si hoc datum fuerit , incertum quando sancta , clim de moribus eorum qui offerunt, vel ut plurimum dubitetur, rvet ij omnino ignorentur : & ita haestantes, & sine fide ad secramenta accedentes, necesse est fideles nihil ab eis iuuari. Quid ad haec ergo dicendum est 3 Quodcum. sit duplex donorum oblatio , prima quidem eius qui ea dona desert in
manus Sacerdotum : secunda autem . Ecclesiae ad Deum : prima quidem oblatio, quando est improbus qui offert, est inanis , dc nihil conseri offerenti, quoniam ipse est malus. Non enim ea quae of runtur , ipsa per se sunt Deo execranda. t Omnis enim Dei creatura bona est. ) Secunda autem quae fit in bonis viris ,
α pro Dei gloria & sanctorum , &totius orbis salute , & omni, ut semel dicam , iusta petitione . nihil vetat quominus sit accepta. Nulla enim donis inquinatio allata est a manibus eius qui ab initio obtulit, sed pura manentia , etiam k sanctis oblata , M sanctificantur, sanctificant eos qui accedunt. In nullo enim rationis expertium animantium , vel animatorum , potest insidere aliqua peccati macula. Peccatum enim est mor- Dbus voluntatis , dc sollim est eorum quae sunt ratione praedita , peccato inquinam. Cur ergo , si semper pura i sunt dona quae a malis offeruntur , ea lex Eccle tiae non suscipit Vt eos qui offerunt admoneat, ut cognoseant maximam Dei iram quam ipse ostendit , qui etiam creaturas suas quibus non habet qiiisdquicquam criminis obiiciat, propter ipsos auersatur dc habet odio 1 α cum naec intellexerint , timeant , dc vitam corrigant et ipsa autem dona nullius viiij condemnat. Propterea nihil prohibet Equominus ea sint accepta & sanctificentur , cum secundam onlationem faciant boni viri. Sed dixerit quispiam : Atqui non omnes qui offerunt , sunt viri boni, sed nonnulli etiam laborant extremo viiij morbo i Unde ad eandem dubitationem nostra redit oratici r Qrendo enim virosque oblatores Deo elle inuisbs contigerit contingit enim in undenam do. nis accedet ut Deo grata sint & accepta ,
144쪽
se aecus, αει δεκτα ει - γυι γ ε-- C aecepta. Quid tum enim , si is qui offert, πιφαυος νουμάζων; ου si cisi, η in iis quae ad se pertinent malus est Illius mota ἄτης Gκεινου Γις Μίρω .miIettiis imp bitas donis nihil adi1cit , neque
sed tunc quidem vere accepta non sunt. Sunt autem dubia , eis quod de moribus eorum qui offerunt & sacrificant, dubitatur. Nemo enim , inquit, certo nouit quae
sunt hominis, nisi spiritus qui est in ipso ide tot multa est circa sacrum m3sterium infidelitas & dubitatio e certitudo autemnus uam , ec sanctorum participatio nihil proclerit fidelibus , qui une ficie partienpant. Haec dixerit & dubitauerit. si quisessicit, est gritia sanctificans. Hoc enim est oblatum esse , esse sanctificatum. Qui autem quotidie Lerificat est illius mimster. Nihil enim domo assert, neque ali quid audet facere vel dicere ex suo iudicio vel ratione di sed illa solium quae illinc aec pit , siue res est, siue sermo , siue factum, eb quo iussus est modo offerens, Deo reddit: & ita dona, quae prout ei placet, Deo
semper offerunt, necesse est semper ei esse reddit oblationem deteriorem , sicut 1 ec medicamentum salutare esse prohibetur , qu5d simplex & idiota, & oui artem nihil callet, hoc composuit, s moab iubente medico , & eam compositionem tradente id composuit. Fuerit enim non propter eius qui insemit imperitiam vanum, sed propter artem eius qui tradidit, salutare. Aministri enim inscitia nihil accepit, ab arte autem medici Omnem suscepit compositi Di Ita etiam gratia uniuertum e
ficit. Sacerdos autem sollim est minister . nec ipsum quidem ministerium domo prolatum habens. Nam id etiam habet 1 gr tia. Hoc est enim Sacerdotium , potestas quaedam ministratrix sacrorum. Sed quod fidele . quidem sanctificant omnia dona αsemper, ut quae Deo semper accepta sint, clarum est ex iis quae dicta sunt. ΚΕΦΑΛ.
SE v v I τ v R ut etiam consideremus quatenus sunt accepta. Quid enim hoe sibi vult, Esse donum acceptum , etiam apud homines Quidnam facientes, dicuntur ea dona suscipere ' An quod manibus sesumimus dc ea in sinum pontismus t Nequaquam. Multa enim sunt quae nec qui accipiunt, ferre, nec fascipere pos sunt i quemadmodum siseager quod datur,
145쪽
1. vel domus, vel quid tale. Sed quidnam suerit
accipere in omnibus donis i In propriis statuere, propri adc domestica efficere, Ec ea ratione ea accepta esse dicuntur. Deus au . tem haec dona ita propria dc familiaria effiacit, ut ea faciat esse corpus B sanguinem unigeniti. Si ergo huic familiaritati nihil potest kmile excogitatisnec quatenus sunt accepta, potest modus inueniri. Praeterea autem, eziam ex remuneratione facile sciri potest Quam acceptum fuerit ei qui accepit ia quod Atum est.- est ergo hic remuneratio l p- sum rursus Cfristi corpus &sanguis. Aecipiens enim 1 nobis panem te vinum Deus ipsum reddit filium. Et undenam , inquit, sciemus qubd haec dona nobis pro iis quae offeruntur 4 Deo dantur Ex his quae is qui illis teistus est, dicit, nobis dicens, Accipite. Ita enim ostenditur donum. Hac voce M qui donat dc qui accipit, & quod donatur,sgnificatur. Potest etiam aliti aliquid accipi,
tanquam depositum, quo non fas est uti eos qui acceperunt : Tu autem ne hoc existi mes, sed scias esse tuum , quo te etiam uti iussit, dicens: Comedite. Ita sunt dona Deo aceepta &tam insigniter: propterea semper sanctificant omnes Christianorum animas,dcvivorum N. mortuorum, quae sunt adhuc impersectae ec egent sani hincatione. San menim persecti ac consummati , stantes cum Angelis, in coelestem hierarchiam iam adoptati, non egent amplius hierarchia ter restri.
Τις ο αγρις G ΓυNHV I c autem consequens est illud quaerere et Si enim haec sancta, Deo quidem donantur , eos autem sanctificant qui sanctificatione indigent i quamnam oci causam etiam iam sanctificatos &omni ex parte perfectos , hac donorum oblatione coli credimus ι dc quando eos aliquid orantes , in auxilium vocaverimus, horum donorum ministerium pollicemur, tanquam vel ipss ea donaturi, vel pro ipsis , ut fiant meliores d quidem est etiam alius modus donorum oblationisuam prius dixi , per quem haec donaunt etiam sanctorum , quando Deo tanquam pro gratiarum actione ossieruntur , quδd eis perfectionem id consummatio nem dederiti sunt enim Dei dona, ut quae ei donantur. Sunt oc fidelium , ut potelis qui auxilio indigent , ut auxiliae sunt etiam sanctorum, quod eorum gratia Deo
. Quod enim mea gratia data est, ego acci-
146쪽
A pio , quicunque is sit qui accipit. Non
enim omnia quae nobis undecunque dOnantur , nothris manibus accipimus, sed etiam amicorum lc familiari unu A ut semel dicam , omnium quibus donator donat, ut nobis rem gratam faciat. Propterea etiaIn Dominus , pauperibus accipientibus , quia qui eis suppeditant, eius gratia hoc faciunt ipse se dicit accipere. Ita etiam sancti haec dona accipiunt, quod eorum gratia Deo donantur. QDemadmodum enim propter Clitisti dilectionem si illud fit, ita hoc etiam propter dilectio
nem sanctorum. Quia enim valde eos di ligimus, eadem bona nostra esse ducimus, de eis de felicitate gratulamur tanquam ipsi bonorum participes. Ita etiam gaudentes donis ipsis a DomIno datis, gratias agimus ei qui dedit, & pro gratiarum actione dona offerimus. Non propter hoc autem solum ij dona accipiunt, quod propter eorum dilectionem lit donorum obia tio ', sed quod hoc etiam est eis iucundissimum lc longE gratissimum, dico autem quod i Deus per ipsos gratias accipit, κC glorificatur. Quemadmodum enim est
maximum peccatum malorum hominum,qubd blasphematur nomen Dei per ipsos, ita sanctis est magnum beneficium, dc magno studio appetendum , quδd per ipsos
Deus gloriuatur. Hoc cum corpore viventibus erat perpetuum certamen, postquam in coelum migrarunt, continuum
est opus, & voluptas, S illius beatitudinis caput. Si enim quando bon eis in spe solum erant, Deo gratias pereetuhagebant,&omnia ad eius gloriam faciebant; huiusmodi oportet eos in talibux existimare, M quando multo maior quidem est eis θatitudo dc beneficii recordatio . cum ρmni iam virtute perfecti sunt, bona autem non sperant amplius, sed ipla experientia discunt Domini benignitatem e qu*ndo vident quales ex qualibus facti sunt, proterrenis soles, pro seruis contempti xy norati siq, x regni ςoelestis haeredes, pro reis, potentes vel alios E reis eximere, per eam quam habent apud Iudicem dicendi libertatem Propterea nulla est, inquam, eis Deum laudandi satietas. Vndenec iaE stimant seipsos solos sufficere ad agendas gratias. Vnde volunt etiam omnes Angelos & homines a I eius laudem celebrandam habere auditores. Vt eorum debitum, gratiarum scilicet Deo actio, eo proeius pro dignitate soluatur multiplicata per laudatarum additamentum. Et hoc testantur ancti Azariae filij , qui cum ignem vicit sent, dia eam tunc gratiam a Deo accepissent, quandoquidem oportebat ipsbs propter hanc admirabilem & inopinatam salutem Deo gratias agere, qui eos seruauera
147쪽
N cum laudare, non satis habuerunt, si ipsi soli laudarent, nec situm auxilium lassicere existimarunt, sed etiam Angelos conuocariant-Omnia hominum genera: αeoelum ipsum, re solem astra, ecterramae montes,*omnia rationis, Ec animae eae- pertia,&omnem, ut semel dicam, creaturam Tantum est Deum laudandi apud sanctos desiderium. etiam adhue cum corpore viventes . & multo magis postquam a corpore discesserint. Unde si quis eorum recordatus , eorumque honoris, beatitudinis ec gloriae, Deum qui eos coronauit, laudauerit, tribuit eis gratiam omnium gratiarum praestantissimam,& maximὰ quando non mis vocibus Iaudem celebra, sed etiam donorum pro gratiis agendis Oolatione, ec donorum Deo adeo accentorum N pretiosoriam sit premo honore. Tunc enim, quemadmodum ipse Seruatorpropitius ipsa sitscipiens,&sii per omnem cultum legalem, suum corpus αsanguinem retribuit: ita etiam ipsi eis gaudentes, ut nullo aliorum, quibus ipsos eo Iere videmur, totos seipsos nobis praebent ad ferendum auxilium in omni re quae nobis conduciti Dominum enim suum omni ex parte imitantur.
SE O He nonnulli decori sunt, non
gratiarum actionem , sea pro sanctis ad Deum sapplicationem, eorum memoriam esse putantes, nescio undenam accepta hac cogitandi occasione. Neque enim ex ipsis rebus est haec credere consentaneum. nec ex ipsis verbis secre fici j. Et quod rerum quidem verisimili-mao multum abest ut haec concedat, hinc apertum est. Si enim pro sanctis orae Ecclesia, illa omnino orauerit, quae semper orare consueuit. Maenam autem sunt quae orantur iis qui dormierunt Remisso peccatorum , regni haereditas: Equies in sinu Abrahae cum consummatis sanctis. Haec sunt oratio Ecclesiae. Praeter haec nihil eam orantem inueneris iis qui
148쪽
doceri ita enim Ecclesiae doctores acceperunt. Coussidera ergo, si praeter ea qu dicta stat, in omnibus sacrorum myste Horum celebrationibus inueniri possit orans Ecclesia, dc non itiuenies. Ergo Orabunt quidem iis qui rei non sunt, remi csionem peccatorum , tanquam adhuc reis& obligatis: orabunt autem sanctis , tanquam non sanctificatis, cum sanctis requiem et orabunt persectis consummatio nem , tanquam nondum consummatis,&ιυ- se οἰ mi Mας
i πρ . 1 . 1 sic necelle eit eos alterutrum peccare. Vel
quam existimantes se sanctos per eas tu uare , eorum gloriam inficiantur , quod est blasphemare non ipsbs tantum, s edetiam Deum ipsum , ut qui promissa non seruauerit quae promisit, se eos glorincaturum , Ec regnum Impertiturum : Vel potius utrumque est manifesta blasphe-C mia r hoc quidem , tanquam Omnino ne eantium sanctorum beatitudinem i illud initem, tanquam tacientium ea quae faciunt qui negant. Qvs enim beatos esse credunt, ut qui in filiorum ordinem relati sun p. ipsius regni haeredes, eos nullo esse munere assectos id inhonora tos δέ reos, eo ipsb quo pro eis talia precantur, testantur. Ita ergo harum reorum gratia absurdum esse videtur, si quis existimet Ecclesiae pro Sanctis ad Deum oblationem esse supplicatoriam. Videa mus autem etiam ipsa verba. Praeterea offerimus tibi ratio bilem hunc eultuni
bus, Pambus, Patriarchis, Prophetis Apostolis , Praedicatoribus, Euangelistis. Martrribus , Constabribus, Continen tibus, ec omni spiritu in fide consum malo , praecipuo sanctissima , Intemer ta, gloriosa Domina nostia , Dei parade semper virgine Maria, sancto Pro pheta praecursore dc Baptista Ioanne. Sanctis oc benedictis Apostolis, & omni
de fac illos quiescere ubi respicit lumen vultus tui. Haec sunt verba in quibus nutata continetur pro sanctis ad Deum suppliscatio, nec eis sacerdos quicquam consue tum precatur. Sed aliorum quidem fidelium qui dormierunt, iaciens memoriam, lutim adiicit pro eis Orationem: Fac eos,inia quit, requiescere, ubi respicit lumen vultus tui .. In sanctis autem totum est contrarium.
149쪽
Non enim pro eis iacit intercessionem, 1 ipsos potius intercessores statuit Quum e nim dixisset,lcsa, hos annumerasset,adiicit: Quorum intercessionibus visita nos Deus, d autem maxime ostendit non orationem aliquam &supplicationem,sed pro sancti x gratiarum actionem eue haec verba, est, quod etiam Dei mater in eo calatago poni- . tur. Neque enim poneretur, si is chorus ali-qra intercessione egeret, ut quae est ultra omnem intercessionem non solum humanet
hierarchiae, sed etiam Angelorum quum sit ipsis etiam lanistissimi, mentibus incomparabiliter sanctior Atqui Christus est,inquit, qui hoc peragit sacri iacium. QEdergo mi-- pro sanctis N matre intercesse- .rit Sed hoc nullam habet rationem. Non est enim hic modus intercessionis Christi. Fuit enim intercessor Deidc hominum, sed non verbis quibusdam Sc precibus, sed seipso, nempe quδd cum Deus & homo esset, Deum hominibus coniunxit communem terminum . seipsum utrisque naturis iniiciens. Existimare autem ipsum, per preces quae fiunt in sacrificio, semper intercedere, est omni blasphemia dc absurditate ple
Et si enim ipse est qui peragit lacrificium, inon tamen omnia quae illic dieuntur fiunt, ei attribuemus. Mysterij enim opus de finem, sacrificari scilicet, M sanctificati fideles, ipse est solus qui peragit. De his autem preces sunt orationes Ec lupplicationes Sacerdotis. illa enim sunt Domini i haec. verδ serui: id hic quidem precatun ille vero γ' ' preces perficit:&Seruator quidem donat; sacerdos verb pro iis quae clata sunt, agit gratias: dc Sacerdos quidem offert: Domi- . nus veris dona acuit. Offert enim etiam . Dominus, sed seipsum patri, Ecdona haee 'quando ipse facta fuerint, quando in eius eorpus εc sanguinem conuersa mutata. Quia enim seipsum offert, ideo dicitur idem esse Be qui OFert. & qui offertur ocsuscipit. Offerens quidem & suscipiens ut
Deus. oblatus autem ut homo: Panem autem Be vinum, dum adhuc dona sunt, offert quidem Sacerdos , suscipit autem Domi
Et quid agens dona suscipit Ea sanctificans, in suum corpus 8c sanguinem mutans. Hoc enim est suscipere, proprium, dciam Iiare essieere, ut dictum est. Hic est modus quo Christus hoc sacrificium celebrat. Haee sunt quae ei sacerdotium constituunt. Si autem praeter ea quae dicta sunt, etiam orationes quae fiunt in mysterij celebratione. vel omnes , vel aliquas Christi voces esse dixerit, nihil in hac re ab impiisdisseret, qui eius gloriae detrahere ausi sunt Lege Omnes orationes, dc scies verba illa om nia esse seruorum verba. Lege etiam eam
150쪽
A A qua sanctorum meminit quam audent
Christo tribuere, & inuenies nihil illic conuenire filio, qui est patri honore aequalis rotannia autem servoru et . Primum enim non
ab una persona, sed communis est generis gratiarum actio: dc Vt oui peccarunt,dc non sunt despecti a laci misericordia&clemen tia , agunt gratias: & gratiarum actio, non ad patrem solum, sed etiam ad filium eius resanctum Spiritum :& Dei matris tanquam dominae serui meminerunt, dc eius&fanactorum intercessionibus, ut a Deo visiten d tur,lceorum cura habeatur, petunt. Haec autem quidnam commune habent cum vno Domino unigenito Dei filio, peccato non obnoxio, omnium Domino Gratias agimus, inquit, tibi, ic filio tuo unigenito. Christus ergo giatias agit filio Dei uni reni to 5 ecce, duo erunt Dij, ut voluit in lania Nestonii aded est impium & stultum exis iamare Christiun pro sanctis intercedere, eiusmodique legationis & intercessonis munus ei tribuere. Ostensum est autem . haec ne esse quidem sacerdotuna. Restater - go haec verba non esse supplicationem, sed gratiarum actionem. Certe, inquit: sed non permittit dictio quς aperte supplicationem indicat. Pro J enim praepositio hoc vult significare. Non omnino, non semper enim eum qui rogat, ostendit. Non enim sol im quando supplicamus, sed etiam quando gratias agimus, hac dictione utimur. Et hoc ex multis sciri potest,&ab ipsa etiam proposita orati ne. Pro his omnibus in quit, tibi gratias agimus,&vnigenito tuo filio& Spiritui sancto, , pro omnibus quae scimus Ec quae nescimus, tibi gratias agimus. Agimus tibi gratias etiam pro hoc sacrificio , quod ex nostris manibus suscipere dignatus es. Vides hanc dictionem proponi etiam in gratiarum actione. Ad hunc itaque errorem nulla relinquitur excusatio. Ita ergo fieri non potest ut sit supplicatoria sanctorum commemoratio. Eam autem versari in gramtiarum actione, hoc ipsum ostendit . qu bd non est si Nicatoria. Duorum enim ait rum necesse est, ea vel supplicari, vel gratias agi. Et hic duobus modis apud Deum commemorationem facimus bonorum quae nobis a Deo fiunt, vel ut ea accipiamus, vel ubd ea iam acceperimus. Et est illud quiem supplicatio, hoc vero gratiarum actio. Ostendit autem hoc etiam , quod Dei in homines donorum si longe maximum, sanctorum consummatio,& ideo non ipsi Ecclesiam hoc nomine gratias agere, essed nefarium. Et quid dico esse donorum Dei
maximum sanctorum consummationem Haec certe est uniuersum Dei donum. Omnium enim bonorum quae in nostrum fecit genus, hie est finis, hic fructus, via