장음표시 사용
91쪽
Cur consentaneum ut vitae huminae pristitiae
essent haec dona. QVAE est autem causa, & quae ratio, quamobrem oporteat nos primitia Suitae Ueo haec dona offerre3 -d Deus vitam nobis pro his muneribus remuneratur: N par erat munus a remuneratione non Omnino discrepare, sed aliquid cognatum habere; & illius existentis vitae ipsum quoque
esse quodammodo vitam, dc maxime, quo niain ipse est&doni legislator,&remunerationis suppeditator, qui iuste iudicat, icomnia lane e & statere ponderat. Ipse iussitanem-vinum offerre. Ipse pro eis retriuit panem viventem, S calicem vitae aeternae. Unde quemadmodum Apostolis propi. scatione piscationem reddidit, pro piscatione piscium, plicationem hominum : Ndiuiti, qui de regno interrogauerat, proterrenis diuitiis coelestes diuitias pollicitus est i at contra hic, quibus vitam aeternam erat daturus dico autem vivificum suum corpus&sanguinem eis o Terre iussit eaque breuis de momentaneae vitae cauta sunt , ut pro vita,vitam reciperemus, pro temporali, aeternam: & gratia, gloriae fit retributio, de nostri misericordia, habeat aliquid iustitiae & impleatur illud eloquium: Ponam misericordiam meam instatere. Et hoc non solam fit in hoc sacramento, sed etiam in ba- tismo,&vitam vita commutamus, & i Lam quidem prodigimus, hanc verb pro illa accipimus. Sed vitae quidem profusio, mors est in quadam imagine dc pictura, resurreetio autem est vera vita. Quia enim Seruator, qui&mortuus erat & resurrexerat, nouam stam vitam nobis quoque voluit impertiri r iussit nos etiam ex hoc magno dono ipsi aliquid offerre. Et quid hoc est imitari eius mortem. Et quomodo cum corpus in aqua, tanquam in sepulchro, absconderi mus ,'hoc ter ostenderimus, tanquam iam mortis sepulchri nos socIos acceperit, noua sua vita dignatur. Et haec quidem ita habent. l
Pox κδ autem illud etiam notandum est, quamna ob causam,non panes simpliciater,sed quem ipse Sacerdos ex eis abscindit, hoc Sc donu facit, & Deo offert, & ad altare allatum colectat. Et hoc est proprium obla
92쪽
πις, ι εμ υον. m Sc οἱ Bibl. Patr. Gr. Lat. Tom II. Ec in templum asserebant. & in manibus sacerdotum ponebant i Sacerdotes aurem suscipiebam & offerebant vel sacrificAbane, vel quicquid aliud fieri oportebar,ex iis quς oblata erant Corpus autem Domini ab eo ipso Sace dote , ic ab iis quae eram eiusdem generis, separatum , 8c ablatum, & assumptum, Ac Deo dedicatum &postremis 1 acrificatum est. Ipse enim seipsum nostra massia separans, leparauit Dei filius.Ule autem donum Deo dedit, ponens id in unu patris, VCpote ab illo sinu ipse nunquam separatus, sed illi etiam hoc acquirens&apponens, ut simul ac formatum esset, Deo quoque esset datum di postrem 6 autem ipse quoque in crucem egit & sacrificauit . propterea panem mutandum in ipsum corpus, ipse Sacerdos de ab iis quae sunt ei uidem generis εc naturae abscindit & Deo offert, ponens in sacra tabula,ec postea ad altare allatum sacrificat. CAP. VI. Cur in panes erit Sacerdos p. sonemChrist. AB s c i s s v s ergo panis, donec in pro positione situs est, panis puriis & sim
plex, qui nihil aliud accepit, nisi quδd Deo
est dedicatus,& donum effectus, quando etiam significat Christu in illa aetate ex qua donum tactus est. Rictus est autem ab ipsa natiuitate quemadmodum priusdictum est, quod etiam propter natiuitatem donum e rat secundum legem, quia erat primogenitus Quia autem,quae postea factae sunt in illo corpore passiones propter salutem nostra,
de causa etiam Sacerdos hic pri idquam panem ad altare asserat & sacri licer,illos typos& figuras prius in ipso conatur ostendere. Et quomodo interea diim ipsum panibus integris auferens,ficit donum, Domini passimnem dc mortem in eo scribit, veluti in tabuiala: dc omnia quaecumque facit partim quidε ad usum pe inctia partim vero de industria facta, ad hanc signincationem deducuntur: dc sunt ea quae tunc fiunt, salutarium passionum & mortis activa narratio. Hic erat autem os antiquus,&aetiue nonnunquam&nam
rabant,dc suadebant& trςdicabant: Etenim Propheta cum vellet ostendereHebreorum captiuitate seipsum ligauit:&A gabus postea noc ipsum fecit,significans Pauli vincula. Dicunt etiam quendam ex diuinis patribus, rogatum quid est Monachus, nihil quidem respondisse sed qua indutus erat veste exuta conculcasse. Porro autem ipsam Domini mortem dc a Christo susceptς carnis oecono. miam,veteres no sol im verbis sed etiam tactis,& ipsi significabant,& a Deo discebant.
93쪽
Cuiusmodi erat mare, quod virga scinde- batur; ε rubus, qui in flamma ardebat;&Isaae, qui a patre ad caedem ducebatur. 5 alia per quae ab initio significabatur myste-mum. Sacerdos etiam ea videtur facere, quae
de illo nouit sacrificio, & verbis narrans, &factis ostendens quoad eius fieri potest,ut in ea materia ostendatur: propemodum diccs; Ita venit ad pastionem Dominus, ita mor. tuus est ita in latere punctus est,ita a puncto latere sanguis ec aqua tune illa effusa est. Et haec facit, primum quidem, ut ostendar, sicut dixi quod huius veritatis ec rerum U-pi, ta scripturae quaedam ante praecesserunt, S praesignificauerunt hominibus; quemadmodum ipse priusquam panem ad altare a se ferat Zc lacriticet, ea quae ad sacrificium pertinent, in ipsb descrimi. Deinde ostendens quod hic panis se stinat mutari in illum verum panem crucifixum, facrificatum .praeterhqc autem omnia, quoniam mortem Domini oportet annuntiare: ut nullum modum annuntiationis ecnarrationis praetermittar,ad quam innume. rabilia ora non susscerent . eam dc verbis factis recenset. CAP. VII.
ET primum pane accepto,a quo oportet
se crum panem abscindere, cicit; Inrecordationem Domini & Dei de Seruatoris nostri Iesii Cluisti ex illius praecepto. Hoc enim, inquit, facite in meam recordatio. nem. Et non de pane illo hoc solum dicit, sed de uniuerso quod celebratur mysterio,vtqui hinc facru operari incipiat. Nam etiam Dominus postquam uniuersum mysterium iperegit, γε dictum subiunxit: Hoc facite in Neam recordationem. Sed quaenam est haec recordatio dc quomodo in rei sacrς celebratione Domini meminimus, quid agentis, quomodo se habentis) dico autem, quid de ipso reputantes, quid narrantes an quod mortuos suscitauit, de caecis visum dedit, &ventos increpavit,&ex paucis panibus ad se tietatem millia aliquot nutrivit, quae eum dc Deum esse, dc omnia hostia ostenderunt' Nequaquam sed ea potius quae videntur ii- igni ne re imbecillitatem . crucem, passionem, mortem, in his nos iussit facere eius commemorationem. Et undenam hoc scire
possumus 3Ita intellexit Paulus, qui quς eius
Ad Corinthios enim scribens de mysterio, clim narrasset Dominum dixisse, Hoc facite in meam recordationem . subiunxit : -ties enim panem hunc comederitis , Ecde calice biberitis, mortem D mini annuntiabitis. Hoc ipse etiam Dominus ostendit in traditione sacramenti.
94쪽
A Cum enimdixisset: Hoc est eorpus meum, Hic es sanguis meus: non adiecit eis miracula, dicens, quδd mortuos sescita est, quod leprosos mundauit. Sed quid 3 PaD stionem solum& mortem . Quod pro vobis frangitur. Qui pro vobis effunditur. Et quaenam est ratio, quod non miraculorum, sed passionum meminit QBoniam hae sunt illis tanto magis necessariae, quδd hae quidem sunt nourae salutis efiicientes, de fineliis minime possit homo resurgere, passiones, inquam : illa autem tantii ira demonis strant. Fiebant enim miracula, ut credere-B tur Dominus esse verE Seruator. CAP. VIII. Dos quae in pane fiunt. QV o Ni A M ergo oportet hoc modo facere Domini commemora tionem , propterea clim dixit Sacerdos, in recordationem Domini, subiungit ea quae significant crucem, Ec morteM. C Panem enim abscindens, veterem de lalutari pasidine refert Prophetiam Sicut ouis ad caedem ductus est t& caeteαJdc verba , dc facta : quantum ipse po*
narrans. Nam cum p nem ad hunς usum secet, ut donum eximat, hoc
ipsum etiam facit exemtum propositit ad significandum recessum Domini iinundo in viam quae est ad patrem,
per mortem, ram capriuam abducentis,sieut ipse dixit: Relinquo mundum, de vado ad patrem : dc quia tapE figens ferrum , deinde scindit panem , in tot partes diuidit sermonem Propheti-D cum, unam quamque partem sermonis accommodans Unicuique parti sectionis, ut ostenderet sermonis munus esse narrationem: quia sicut hic panis, ad hocvt Deo offeratur ec consecretur, ab eo quod est eiusdem generis dc naturae, separatus est : ita etiam Dominus ab ho- inanibus secessit, quorum naturae per suam humanitatem fuit particeps: dc tanquam ouis ad caedem duAus est: dc eo msublata est de terra vita ex is: Ec adiems E iis quae sequuntur in Prophetia, cum Pa nem in sacra tabula statuit, ille Deit de dicit, per quae ipsum sacrificium, ec mors Domini annunciatur. Sacrificatur, inquie, Agnus Dei , qui tollit peccata mundi. Haec dicit ec facit quae declarant modum mortis. Crucem enim in pane imprimit, de ita indicat quomodo sacrificium factu est,nem pe per crucem Post hoc etiam ad dexteras partes panem pungit,inaus laxeris ictum narrans pec percussionem panis,
95쪽
Propterea enim etiam serriculum quod periculit, vocat lanceam,& ipse habet factum instar lanceae, ut illam lanceam in memoriam reuocet,'ita secto ea narrans, etiam historiae verba legit. Et unus militum, inquit, Iancea latus eius pupugit. Similiter etiam sanguinem dc aquam quae illinc flu-Xit,&verno narrat, M facto ostendit: infundens quidem in Acrum calicem vinum Ec aquam subiungens autem illud i Et statim exiit sanguis SI aqua. Et haec quidem, recordatio Domini, & mortis eius
C ED quanam de causa haec iussit de ad quid
respiciens , hanc recordationem 1 nobis exegit Ne inerati ec immemores essemus. Est enim beneta istoribus ab iis qui beneficio affecti sunt, quaedam gratiae relatio, eorum meminisse, e eorum per quae beneficio affecti sunt. Huius autem conseruandae memori et homines multas rationes excogita P,se- ulchra, statuas,columnas, dies testos ec ce-ebres, certamina quorum omnium unum est institutiam, non sinere ut viri praeelari praelianti virtute, obliuioni mandetur.Tale est etiam quod dicit Seruator: Alij quidem . alia obliuionis quaerunt remedia, ut recordentur eorum qui ipsos beneficio affecerutrvos autem in meam recordationem hoc se cite . re quemadmodum ciuitates, fortium Virorum per quos victoriam assecutae sunt, vel qui eis salutem attulerunt aut res earum recte gesserunt, columnis inscribunt: ita etiam his donis nos mortem Domini adscribimus in qua uniuersia sita fuit aduersus malignum victoria. Et per statuas quidem,ciu tates ibium habent figuram corporis bene 'factorum: nos autem ab hac oblatione non
habemus figura eorporis, sed ipsum corpus eius qui se gessit fortissine. Hoc ipsum etiaantiquis constituit, ut in figura facerent, id quod nunc est in rerum veritate. Id enim erat Paschai lc agni oecisio n memoriam re- cat caedis illius ovis,& sanguinis qui seruauit Hebraeivin AEgypto primogenita. Et haec quidem est ratio recordationis. l
96쪽
A & faciens quae ab initio, per quκ m-S Domini significabatur: quia qu. e semel dicta sunt, de uniuerso mysterio dicta esse intelliguntur. Oi vis enim donorum oblatio fit in recordationem Domini,&per id
uniuersum mors eius stnnuntiatur. Quae
nain etiam sunt quae recitantur In gloriam sanctissimae Dei matris , ad honorem huius vel illius saneti . in peccato rum remissionem, animarum vel vivorum, vel mortuorum. Et quid li ec sibi volunt Gratiarum apud De uni actionem, ε supplicationis materiam & occasionem, V eausam donorum oblationis. Ita enim ha
heti Nullum donum frustra datur , siue Deum colere , siue hominibus gratificari oportet, sed alicuius boni gratia, quod vel factum est , vel speratur. Vel enim pro iis quae accepimus, benefactori donis gratiam reserimus: vel si nulla adhu onerint, eum qui dare potest , ut assequamur , colimus & Obleruamus. Haec autem dona , propter utrumque Deo onferri videmur , Ec quia accepimus & ut accipiamus, Ec Deo gratias agentes 8c ei C supplicantes. Gratias agentes, pro beneficiis quae accipimus: supplicantes, ut acci piamus. Dona itaque , dc in gratiarum actione, M in supplicatione versantur: Sed quaenam sunt quae iam nobis data sunt quae verb quaeruntur Eadem omnino, remissio peccatorum , regni haereditas:
haeo enim ipse iussit peti ante omnia. Ea sunt quae iam aceepit Ecclesia,ea s in t & p o- quibus supplicat. Et quis est modus, quo haec bona iam assecuta est , dc quis, quo
nondum assecuta est, ε via Iliaquatur orat lyrimum quidem assecuta est,& ad ea po-U testatem accepit. Etenim accepit potestarem ut filij Dei fierent, & hoc est s olum commune donum, quod Christianis omni bus per mortem Seruatoris datum est. Hoc est enim diuinum baptisma, & alia sacramenta, pu quae a Deo adoptamur, εc re gni coelorum haeredes emcimur. Deinde ipsius quoque regni actu fuit haeres. in innua merabilibus, qui sunt ex suo choro, quos incocti misit coloniam, quos primogenitorum in eoelis descriptorum Ecclesiam vocavit beatus Paulus. Ita ergo Ecclesia haec magna E bona est consecuta. Propter suos autem filios. lui adhue turrunt ad bravium, N. ut semel dicam , eos qui in hac vita adhuc vivunt, quorum est finis incertus, & eos qui ex celerunt non cum bona firmaque ic stabili spe, regnum nondum est assecuta: ea de causa n eminit quidem mortis Domini: meminit autem sanctorum, quibus plena sua obtigit perfectio: meminit & eorum
qui nondum perfecti sunt : pro illis qui- lem agens gratias, pro his verti supplicans. re primae quidem oblatiotiis partes,
97쪽
&etiam secondae versantur in agendis gra- tiis: quae autem consequuntουr,m supplicatione,in recordationeDomini,ingloria beatae suae matris, in intercessione sanctorum. Gratias,inquit,agimus qu6d morte tua vitet portas nobis aperuisti, quod matrem ex nobis accepisti, quod latam gloriamhomo est alsecutus, quod habemus intercessores qui sunt eiusdem gentis,&iis qui sunt eiusdem nobiscum generis latam iiDertatem impertristi. Illud enim, in gloriam dc intercellionem idem est, quod pro gloria Ec pro intercessione quemadmodum & illud, laremis sionem peccatorum, idem est quod pro remissione peccatorum. Illud autem, Uro aliquo, habet duplicem significationem. Vel enim pro praesenti,vel pro eo quod speratur. Beatae autem virginis gloriam,& sanctorum intercessionem de libertatem, quis nescit et se bona praetentia 3 Pro praesentibus autem bonis dona osserre nihil aliud est quam manifesta gratiarum actio. Praeterea autem dc illud, in recordationem Domini per ea quς prius dicta sunt,euasit manifestum significa re quandam erga ipsum pro morte sua retri butionem&gratiarum actionem .Propterea enim ante omnia in donorum oblatione hςc verba dicuntur, quod mors illa nobis causa fuit omnium bonorum. Ultimo autem loco facit supplis attonem , petens remissionem eccatorum, & requiem animarum, B alia
uiusmodi. Hoc est enim grati animi, non quid opus iit statim dicere, nec quod deest postulare: sed potius ea quae iam accepimus primhm memoria repetentes , pro eis illis tias asere, Millum gloria afficere,& siciis quae runt nobis necessaria, Dei gloriam praeserre. lx I.
QVI A autem, quae in pane dicta & facta
sunt, per quae mors Domini significa batur, nihil aliud sunt quam typus & figura: panis autem adhuc panis mansit, nerve quidvam aliud accepit quam ut Deo onuin esset, dc ideo fere typum Dominisi corporis in prima aetate, quoniam illud quoque ab initio donum fuit, ut ante dictum est: ea de causa miracula quae in illo facta sunt, elim recenter esset natus, S ad huc in praesepi positus . facerdos in pane recitat ecostendit. Super enm enim imponens Asteriscum qui dicitur, seu stellulam : Et ecce, inquit, stella veniens stetit supra, ubi erat puer.Deinde&quae multis ante seculis de ipso1Prophetis dicta, Deo conuenientia. ne propter carnem.&id quod apparet,homines de ea narua & diuinitate indigna existimarenti. verbo Domini coeli firmati sunt:
98쪽
Α Dominus regnauit, decorem indutust est. Operuit coelos virtus eius, M sapientia cum plena est terra. Et haec dicit, Mi egit panem Zc calicem pretiosis peplis, Mundique suffumigat.Etenim tunc tegebatur quidem Dei incarnati potentia usque ad
tempus miraculorum , & testimonium de cculo. Sed qui haec de eo loqui sciebant, lyominus regnauit, decorem ivdutus est,& omnia quae dicta sunt Deum decentia: ipsum agnoscebant, dc ut Deum colebant, ic quod in eo erat, integumentum quaerebant. Et haec tacite significans Sacerdos, rediis donis, dicit: Tegenos integumento alarum tuarum. & sustumigat unctique. Haec cum sic dixit,&secit lcora uit ut omnia huius quod peragitur sacri, sibi rite & ex instituto succedant, venit ad altare, & stans ante sicram mensam, inci
pit sacrificium. CAp. XII. De glori etatione in principio. A C R I E I C I v M autem incipit a glorificatione. Benedictum est regnum Patris& Filii de Spiritus sancti. Quae ad Deum fit allocutio , est' gratiarum actio, glorificatio, confessio , petitio. Prima au-α in omnium est glorificatio, maxime quidem, quod peccatorum grati animi est, ad Dominum accedentes non sua
statim in medium adducere , sed quae si lius Domini pure sunt. Tale quid aurem est glorificatio. Qui enim petit; sua volens pulestriora facere, seipsum praeo dicati de qui gratias agit, clarum est quod propriis bonis gaudens, ei qui illa suppeditat, gratias agit. Qui autem glorincat, seipsb dimita & suis omnibus . ipsum propter ipsum , & ipsius Domini potentiam de gloriam glorificat Praeterea ipsa etiam natura & rei probabilitas, hic primam glorificationem exigit. Pro
tinus enim ad Deum accedentes, accensibilem eius gloriam ,& potentiam & magnitudinem mente cogitamus, quod qui-E dem, admiratio & obstupefactio, & quae
sunt eiusmodi consequuntur , hoc autem glorificatio necessiario sequitur. Procedentes autem , eius benignitatem dc humanitatem discimus t quod consequitur gratiarum actio. Post hoc, insignem eius benignitatem dc humanitatis diuitias con sideramus, nostram improbitatem illius sussiciens esse s um ducentes: quod cum tales simus , nos beneficiis aseticere nunquam cesset. Hoc enim
99쪽
si um , etiam ante alia, nos docet quam .eli benignus & humanus Deus, quod in nobis quod ante ipsos oculos. Nostrorum autern malorum apud Deum meminisse, hoe est quod nominatur consessio. Quartum autem petitio. Consentaneum enim est confidere, quod illa quorum egemus, petentes,ea consequemur, post eas considerationes . in quibus Dei in nos benignitatemta humanitatem ediscimus. Qui enim iis qui mali adhuc erant, bonus fuit, quidnam erit mutans & quod primi peccata dixerint, itastificatis, conuenienter ei quod a Propheta dictum est Dic primus peccata tua, ut iustificetis. In compellando ergo Deo,
primum locum habet glorificatio .apropter ante omnes preces Ec omne sacrificium
1acerdos glorificat Deum. Cur ergo ter Deum glorificans effatur dc non singulariter 3 Non enim benediistus Deus, vel benedictum Dei regnum , sed divisim per personas: Benedictum. Dei regnum , Uatris Ed Filii 52 Spiritus sancti. Quia per primam Christi incarnationem didicerunt ho mines, quod tres personae Deus est. Huius autem Domini incarnationis mysterium sunt sacra quae celebrantur. Vnde in eorum exordiis oportebatTrinitatem resplendere, Ec praedicari. Post glorificationem autem, introducit petitionem escens, In pace Dominum oremus: Illud enim, Quid oremus
ut oportet, nescimus : dc ne multa & superuacanea loquamur, docens nos quae Ora
tiones factedae sunt &primo docet modum, nempe quod in pace orare oportet. Quid ergo post glorificationem statim iussit pete re eos, qui neque prilis consessi sunt, neque Deo gratias egerunt Quia dum pacem dixit, illa etiam comprehendit', si quis velit exacte considerare. Neque enim qui non est contentus iis quae sibi in vita eueniunt , potest in 1e pacem habere , sed qui est gratus εc in omnibus agit gratias, Ut praestriuit lex beati Pauli: nec qui non habet puram conscientiam: fieri autem non potest ut sit pura conscientia sine consessione. Qui
ergo orat cum Dace , gratias agentem 5 confitentem prius habuit animam. Ad haec autem etiam petitio quam faciunt, eos &gratias agentes re cofitentes ostendit. Quid enim petunt mitericordiam. Haec autem est petitioeorum'qui rei aguntur, ut quando omni sui defenaendi ratione ablata,nihil possunt dicere quo se iustificent, A causam. suam tueantur: hanc vocem postremo ad iudicem emittunt, non iure, sed ex eius clementia ea quibus indigent alsequi expectates. Hoc autem est eorum qui multam quidem iudicis esse benignitatem,&clementia, magnam autem esse suam improbitatem vitiumque testatur. Quorum noc quidem est confessionis, illud vero gratiarum actionia.
100쪽
, Hortatiir autem Sacerdos ab initio populum adorationem,ut qui talis sit qui ad oradum est ordinatus,& ideo sit populi proposi tus intercetar Ec mediatsr, dc eius operans Oratio multum valeat, sicut dixit Iacobus A postolus: Operatur enim oratio iusti, uado illi etiam omnino pro quὶbus preces nudex se omnia contulerint,morum bonitatem, preces, lenitatem, & aequitatem, bd quocunque alio 1 ciunt Deum delectari. est autem eorum prima protinus petitio Pro superna pace,& salute animarum no
i strarii m. Cum prilis docuisset quomodo
se habentes orare oportet, nunc etiRm
docet quid sit primum petendum, superna scilicet pax, Scanimarum salus. Ita enimiculit Cnrisius petere primum regnum 'Dei, de iustitiam. Regnum enim salus animarum: superna autem pax, Dei iustitiam significat. De qua dixit Paulus : Pax Dei quae supereminet omnem mentem, quam Dominus reliquit discipulis, ascendens ad Patrem. Pacem, dicens, relinquo vobis, pacem meam do vobis. Sicut enim illi enomen iustitiae, non significat solum eius 2 quod aequum est, distributionem , sed absolute omne genus virtutis: ita hic etiam nomen pacis est quid uniuersale: est enim omnium simul virtutum de uniuersae philo-sbphiae fructus. Neque enim fieri potest ut pacem perfecte ha at, eui vel una aliqua virtus deficit : sed nec eue est, ut qui pacatus est futurus, per omnes veniat: oportet ergo seipsbs prim iura exercere ad pacem quae potest haberi ab hominibus deinde a Deo petere suam pacem , sicuts e habet etiam In unaquaque virtute. Est enim temperantia, quae Paratur petr e Xer-
citationem dc est temperantia, quae a Deo datur animae , & cliaritas, re oratio, de sapientia, & in aliis eodem modo. Pro. pterea etiam sacerdos de pace illa prim bloquitur quae est in nostra potestate, dc a nobis recte geri de administrari potest i&cum ea iubet ad Deum facere orationes, deinde de ea quae a Deo datur , & proca hortatur: Deum Orare: Oremus, dicens, pro lisperna pace. Pacem autem dicit,non eam lolam quae est inter inuicem, quando nulli male volumus , nec ullius sumus in-E iuriae memores: s ed eam etiam quae est erga nos ipsos , quando cor nostrum non condemnat nos. Magna est autem pacis utilitas, vel potius ea est omnino necessaria. Vt perturbata enim mens cum Deo conueniat, minime fieri potest : primum quidem, propter ipsam perturbationis naturam. Semadmodum enim pax multos unum reddit, ita etiam perturbatio unum multa efficit. Quomodo ergo adaptari de conuenire poterit uni & simplici Deo Propterea quod neque recte orare, neque
