Magna Bibliotheca Veterum Patrum et antiquorum scriptorum ecclesiasticorum. Primo quidem a Margarino de La Bigne ... composita, postea studio doctis simorum Coloniensium theologorum ac professorum aucta nunc vero additione duocentorum circiter author

발행: 1644년

분량: 472페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

281쪽

'i , tormica Vlyisesse uetur, quum rei tramiliaris hibernatores prudentes dein lust ij sint ambo vespar Hector an Tabitur, cum ornatam galea habeat d bellicosi sint amboeitemque rana&Cleon una vitam agent, quado eundem ambo clamorem edunt,ucque ille quasi lapidem cera uici alligatum trahet. Impudelia enim virili sq. es insigne. At formicas, ves paS ranas esse duplices non hactenus latuit. Neque enim sine δα - -στηυ θ o Εκ ' σ-

A x i TH Eus. Utrum igitur intra formicam Vlysses quasi conclusus occulitur, an eX antiquo eius pede nendet,velut ex ariete apud Cyclopem &.quo libuerit formicae,trahitur Sed quid tu rides AEgyptet AE G Y PT v s. Quis non rideat tam fabulosas

narrationes eorum, quae prae summa arrogan 'tiaveritatis sensum nullum habenr. AxiTu. Age cnim ii sturnorum turmam aut ruum, cum clangore ec strepitu volantium, C Videas, fortasse dicas eos qui in scena per-ὐ ζ sonato mercit 'ducut:aut os,qui mi la alios assicere rumulius excitare,pe lateragere cO

l ueueretiam mortuos liuiusmodi auibus alliga tos una cum ipsis strepere dc clamitare easque quocsique sequi oportere. Iam si quis lissaue captas mactet earu ipsarum mactatio prestabit animabus certum quodda ex his vinculis essu giu. Etenim ea,cui astricta erat anima cosecta atque sublata, piae quoq liberctur necesse est quandoquidem haud statuut etiam brutam ac ratione carentem animam esse immortalem.

Quid autem si pilaibus illae coniunctae fuerint, i .Hχ,t , diu sq. sit ac plena piscatotum agena3 an non ἔσουις τ λυας ἶM , D illae se supplieio suo liberatum iri cu risu exci- φύω, , , et ελαλυα piema Na pisciunt captiuitas animabus existit

4- eis. I liberatio:&pisciuuenati est humanis anima.

im μυρίας Mm εδαςα id λλεξαι. βοῦς σολλ. ς ε κειναέ My - λτ'iooωναsias imῆεν lam lcapum ministri deficientib. apibus tale quiddamachinantur: Bouem archa domacula coclusum fustibus tantisper caedsit, dum animam exhalet: qui si ita miserabiliter isthic prostatus iaeeat,illi ita accurat Z ut nulla ex parte vel leuis aura penetret clausis ianuis, ianuis releratis, bouem quide putrefactum, at eius unius loco innumera animalia circumuolatia reperiunt. Apum enim,quae ex bouesentenatae N instar uuarum pallarum iacentes,alas mouet domi is lora repente facta est plena .His apum ac mellis administri sumptis atq.curatis, mellis opus non sine bona fruge aggrediuntur. Iam quaero, nil haec Vna bouis anima minuta timconcisa in illas innumeras est diffusa quas bos unus coactas comprehenditi an vero ipsa multis illis sibi in societatem ascitis,haec apum examina collegi setquem unum congregauid

282쪽

Atheniensi

Αtque haec milii videntur admodum ridicula: tibi vero no item. Sed fortasse venient,qui vel quarto nouum quiddam comminisci possint. Sed quanto plus verba faciendo secum ipsi pu-

natant, tanto magis docendo fallent de erra

unt. Quo ferimini, o A thenienses,qui tam δε- bulosa referenti tam propias aures porrigiti si Vides enim ut isthaec ipsa secum collisa ratio, instar igni seri siti eis muli si lucis reddiderit, ecquet in tenebris hactenus latebat,arguat,minimeque permittat, ut animam antea vixisse, in posterum quisquam confidenter asseveret THEOp M. tadem mihi quoque priusquam

hoc ex te audirem,animo sederunt,metemque inde saepenumero retraxersit: sed maiorum re .uerentia, Sc eius.quo cum disputaba rationis&consili j inopia, me adigebant ac continebant. Axi TH. Illud autem an non ante omnia Ve niebat in mentem tibi, animam, siquidem antea vixisset, rerum prς teritarum meminalse,vel recordari oporteret Veteres enim solebat om

nes liberales disciplinas , quasi

quandam rerum anteactarum recordationem,

appellare. Deinceps dc creatoris, dc illius quae mente percipitur pulchritudinis, unde longo

tempore viscesserat, recordatur. An ergo vitae prioris,lcearum .ctuas audisset,prqceptionum, dc eori quae tulis let malorum, & patriae dc parentum unde heri discessierat, penitus oblita esse crederetur Et quae ratio haec dabit,ut recti secundarum meminisse , aduertarum autem obliuisci credamur, cum earumipsu tam memoria magis magi'. animis imprimatur t Ego quidem hac ipsa de causa filium, aut famulum, ob id quod comiserint peccatum, puniens,antequa de ipsis supplicium sumam praemoneo,

ut meminerint, ne posthac unquam In eadem mala recurrant: Deus autem, quando ultima supplicia decernit no edoceat eos, qui patiun . tur, poenarum causas: sed scelerum memoriam

omnem tollat, dum plenum vindi istae sensumno insertὶ Quid igitur ea, quae peccatum celer, poena profuerit sane e Gera ac instituta fuit,ec 3rritat magis,&in contumaciam trahit.Facile vero fuerit atqtie ab iustitia minime alienu, i, qui supplicio afficiatur,quonia nullius sibi culpae conscius supplicium patitur,couatiis atque contumeliis iudicem incessere.Tu vero Theophraste, qui tot artium praecepta recolis, an tui ipsius tu es immemor nec potes nobis,mile, ne an philosophus: lepus ne an leo antea fueris lusciniam an miluum secutus sis, reserre THEOPH. Fertur Pythagoras meminisse,sese Euphorbum in Troiam fuisse. AxITH. Haec dicens ille superbe mentiebatur, ac quod docebat animam antea quoque vixisse, hoc ipso conabatur confirma re. Eodem autem astu atque consilio, cum in meatu quodam subterraneo, annos decem Iatuisset, alve inde tanquam ex inferis reuersus prodii de ex Plutone audisse sese atqiuccredere dictitabat, animam esse immortalem.

283쪽

-- ρον A Μίδεοι . A Eiusdem imprudentis arrogatiae deinceps ApoL

lonius illeCappadox factus imitator Gr eis ho-- minibus referebat, de iis qui apud I dos essent Sapientibus qued illi nossent, quinam olim ipsi .

fuisset. Reiste sane homo vanus ad eos qui extra orbedegut testes confugiebat. Sed nihilominus falsi covincitur: quando ne Cresias quidem,qui multa alioquin de Indis fabulosa coseripsit,harii illius naeniarum uspiam metionem facit. Neque vero Arrianus, qui vere magis quam fabulose hi storiam scribit,dogmatis huiusvspia meminit,

etiam clim Brachmanum cum Alexandro con

i h g sietum reseri, ac quo picto ipsi regem ab illo

ia , - , habendi studio nimio dehortatiunt, diligentereν, αν η Aλε λ ω λεονε- exponit. Et certEtεpus ipsum tale quodd1 com

- mentum requirebat,nempe,vtAlexandrum illa

Magnum, quem earu quae in hoc orbe visuntur rerum nihil ab animi suo proposito absterruit aliquibus quae n5 videntur mostris perterrere r. Ac profecto oportebat tuc potissimum egregis illam ac praerotentem philosophiae vim exerere, quando nostris hominibus seruitutis dc excida j metus inesset. Illi vero quos paulo ante memorati Sapietes Indi. neque apud Alexadrum tale quicquam demostrarunt: neque deinceps, cum literas quibus&Graeca reprehenderiit, & suam LM -ων φιMGφι, sci λωπιι. C ipsorum philo phiam ut venerandam laudibus - . Veheret,adGraecos ipsos daret,huiusce vanitatis

H, φε , . Iraque uill neque Veterum, neque recetiorum si1-- F si quisqua vel uno verbo testimonium dicit, solus μυνδεις τω ipse rellistusApollonius ac testibus ot anibus de ιδεος ο A ολλωνιος , - ψ K ἰλ stiri tus,conuincitur falsum tradidisse. Hierocleso quem ipsi praeceptorem olim ha 'si , , , - ' - buimus verum scriptor ille qui miracula quaedamis λει. ος- refert, incredibile etiam illud factum suis narra οπι νεοs ηπινη .ς, Κερ αγιος ο tionibus adiecit. Adolescctem quenda impudi-ε νεος,-εξα δ M-ωνος σα . cum,qui quidem Corcyraeus esset cum Myrone σης - νεως εἰς quae a More suo nauigasset delata autem in .

. ζω. , quodam desertum atque incultum locum naui

σας ora qui is D cum paula seeessisset fleuisse, quδd recordatus

Pisia ταν, ατ οπιγ' ἀδάvυ Onesset, quendam ex amatoribus, dum olim vive ret antea, quia ibidem adolescentis amore frui non potuisset, suffocatum esse: seque proptereassere, quod illi non gratificatus esser. An ergo ridiculum non est, lasciuum illum atque impu-dieum adolescentem anteacta recolere, Socratem autem dc Platonem, eorum quae sunt olim

fieta nil meminine, nihilque sese scire, glo-

,eμον Σ τ πιθρον - ου it ne caeremonias peragunt, bc euocare iam olim mortuorum animas, easque sacris quibusdam carminibus se quocunque velint,&ducere

pertrahere posse pollicentur: si maehatis gallinaceis, & scriptis quibusdam characteribus, aut Homeri, aut Orphei, aut Phoronei, aut Cecropis animam dicant sese velle euocare dc ostendere: siquidem alius luscinia, alius cygnus. alius homo , alius leo fuit: quomodo quaeso euocati venient an non auem, bestiam, hominem, anim destitutos relinquent ,ac venient

284쪽

CAZAEI,

Et quomodo quaeso vel cygnus Vel leo scribunt Α-η λεων, aeti ' se quondam fuisse hominem, cu m id homo ipse vir φην ignoret Ergo luis illis carminibus fallunt: quipia e . tis in penon patrem,aut milliercula in producun ,s ddirum quemdam daemonem patris aut mulieris personam repraesentantem monstrant. Quare ecsble vix dum oborto spectrum hoc omne statim evanescit. Atque sic anilis est fabulae simile quie. quid in hanc sententiam dicitur, nec quicquam habet quod sit probabile. T ut o p M. Bene mihi videris isthaec dicere, minimeque male ad obiecta respondere sedi d .ίαό gere, si mali bene, boni male habeant. Axi Tu. Ad id respondebo, siquidem tibi non

sit ingratum. THEOPHRAsTus. Erit mihi sane pergratum. Axi TH. Principio mihi dicas velim, quid tu malum, seu fortunam aduersam putes , an morbum, di pauperiem, aut torqueri, aut e medio prorsus tolli, malum appellas THEOPH. Haec ipsa malorum numero com prehendo. Akitu At iis, qui in opes & potentiam N , . i. 1 uvoluptate prorsus intentuunt,potiti scopetebat c- ρωπι haec oratio, quam Theophrasto. Neq. enim ipse ου - ignoras pauperiem & morbia,ec Iriam mortem, neque turpia neque mala esse, vel bocrati atque

ipsi quoque philoibphiae videri. quippe qua: ipia

Aduersa, δε- multis saepe saluti fuere. ipse enim Socrate, in ς-i ira paupertate quasi superbiebat, eamque diuitiaru nomine dignam ducebat,& philosophiae sociam atque amicam appellabat. Quemadmodum etiae morbu Theagi multum mometi ad philosophia attulisse idem aiebat: sic deillo verba faciens, si bene memini: Theagi vero nostro omnia, Vt 4ι philosophiam deserat ansam administrant,sbius autem hic morbus obsta tque eum quominus Uid faciat coercet.Et sane Plato qui quidem erat u Custo admodu ac vegeto corpore, loca mini-mbsalubrem, in quo ingenia exercerer, delegit, sicque di id quod habebat firmae valetudinis nimiu detrahebat Eccum teperantia atque modestia eorporis robur commutabat. Mortem autemaiora omnium solutionem, ac tutam ab his libertatem sane quam pie&reuerenterappellat: docens quod Deus hominis misericordia ructus, haec eius vincula mortalia fecerit. lam si bonoru

Porro prodigalitas&auaritia, itemq temerIta ec ignavia omnisi foedissima&sum Ec nominantur mala: quora nullum bonis inest. Sed eis vera Delicitas semper adest, neque eam fas est recedere: siquidem temperantia, iustitia, fortitudo, prudentia, quarum nulla bonos destituit, vera felicitas existunt. Sed nec improbitas horum quicquam potest auferre. Marsupium quidem amputare.& corpus dii secare potest: felicitatem autem auellere nequaquam potest In alias qui-ς εα, sia habet Interdum im perium:virtus autem sera re, cari ab omni dominatione est immunis ae δυειοσυο η , eυς δαριώνια,ών γ λει πιι αγ-

285쪽

g-- α ιξ . A Et Certh animae , quae ratione se praedita, pul-

νε ιτο, ἰν βοκυων 'λλελκομίος' . a mucherrima haec est dignitas , qubi sui iuris sit, ac planε libera. Atque hoc ipsum est eorum

quae sunt in nos collata , praecipuum ac maximum conditoris munus, quod ego omnium maxime exosculor, maximasque Deo datori gratias ago. Quid enim libertate est augustius li. ec quem hominem accepit, ex homine Deum

cessiario bonos nasci, quam sub illo libertatis' Mi nomine deligendi & faciendi mali licentiam

si habere

A xIT H. Ecquae cedo & qualis virtus esse animam sic coactam esse &seruire Nec firma est , vlla vi quae geritur disciplina r nec laude dignum est quod coactus feceris. Quo pacto autem praestaret hominem quasi lapideum esse, qui quocunque libeat artifici mitti queat quam qui vocalem aliquem ex se ipse innum dat, quem uniuersi illius opificij conditor ad

hanc sui operis harmoniam totam pulchre accommodet THEOPH. Miror verδ, qvbd cum malorum vitiosam naturam seu improbitatem odio liabeat non etiam ob id suam bonis libertatem ac facultatem soluat ac frangat. Axi THEvs. Quadita An non praestar, propter Libonruam. bonos malorum contumaciam tolerare et quam trj. propter malorum deformitatem, eorum qui meliores sunt ornatum atque formam velle de curtare Age enim , si quis sit operis rusticis obeundis destinatus, ac nomen agrieolae ob tineat, relictis vicibus in urbem currat, ac si tim etiam videat scortillum auro serrasque fulgens, unguentum redolens, blandE obuios quosque alloquens; captus eius amore, vitibus relictis eam sequatur: is autem qui socius hu D ius in colenda ac plantanda vinea esset, amore. ω ο - , sui collegae cognito , tanto mams strenue Ia l,oraret vitEs te excoleret, quo damnum so-

Bita Patr.Gr. Lat. Tom. II.& laborantem agricolam propter eum. qui in urbe crapulae de amoribus indulget, aedibus eiiceres Tngopi . Minime verb: sic enim magno meo malo, mihi praedium horridum ac sylvestre eua

deret.

AXITHEvs. An non poti is colonum indu strium collaudares, qubd cum aeque potuisset in urbem ire , atque uni cum socio amare &potare, honestos amores turpi voluntati antetulit THEOPHRAsTus. Ita prorsus, si quidem mihi uelim botros abunde prouenire. Vertim opo tebat, bonos quidem saluos atque incolumes conseruari: malos autem , vel prorsus nullos procreari , vel eos qui nati iam essent, statim extirpari. Axi TR Eus. Atqui Solonis lex non sinitius cuiquam peculiare, sed unum idemque

286쪽

hominibus omnibus imponit. Tu veris de toto genere mortalisi sic statuis,ut velis alios quidem procrerat & nutriri, alios veris priuiqua genere. tur si modo possit fieri interire. Qua ratione solquori ue no omnes calefacere,necive terra fructu omnibus proferre debebiit. Quod si hoc superflue diei ipse existimes, & hominem omnia prae clare dc reiste facere nec unqua virtute aberrare statuas: nimiu tu quide homini tribuis: mini meque mira est, si qurdo is peccet te tantopere mirari. At homo non est illa summaac principe, vertim infima illa ratione habetis animae praedi. tus facultater quippe qui animae immortalitate&ratione solum bruta animalia laeerat: quin ob Corruptione corporis,Malimenti ubi necessariuusum, ab illis seperioribus de coelestibus summa ratione prςditis substatiis loge superatur.Quaobrem illu peccare no est tantopere miradum, Nob eius natura alienu. Si enim seorsima corpore deges anima ad appetitum aut ad iram rapiatur, mirandum quidda acciderit: si cum corpore aliquo sit c5vincta ac consociata, sane eoru quae in terris versantur,ic alimetis cbseruatur, corporucuram gerat necesse est Ergo de creatori Lipsius iudicio concupiscat recth dc moderat E. Vnde eis nim infans recens natus lac appetit Unde iis qui vexat aut molestiam iaciut, irascitur Nεpe quia hoc datum illud remotum sal uti sit bc videatur. Ex quo sequitur, eam vitae viam ac ratione,quae secudum naturam est.& bonam dc salutare et se ac rursus eam quae est naturae cotraria, dc turpe,

ecpuniendam: illam deinde,quae natura superat ipsam esse excelsam dc honoribus summis ais taedam. Iam si quae sunt ultima,propterea quod prima non sint,libeat accusare an non eode ipsis modo omne omniu rerii ordinem dissolvemus Credo enim, si lapide abii elas eb qubd non perinde ut terra,plaras aliosve finctus edat si platas vituperes, quia terram ipta nonaret ut boves: sboue plectis, quod no itide quibus arator rebus assiciatur: si denique ipse etia agricola abigatur,qubd non perinde atquae cocleues illae 8c superae facultates siue potentiae, alimeti curam omnem abiiciat: an non hac absurda sapientia ad diuinasusque res evecti, peris quoq. facultatib ossicia sua auferemus: quae tamen in hoc, ut sUremorerii opifici serviant,sunt procreatae&c5stitutς Quod si fiat. quid quaeso omni ii quae sunt rerum suo loco relinquemus Statuendu est aute,dc be nignit essererit opificem, Ec suum quaeque locuobtinere. Eorum enim quae facta sunt humile dc abiectum est nihil suntautem omnia pulchra,&magna Me5cinno ordine collocata. Etenim lapis , siquidem sit ac maneat lapis: tum arbor, sit arbor: de leo, si leo sit. forma ac bonitatem suam habent. Ac leo quidem,etsi eius quae bruta sit ac

ratione careat,vitae via erat tame quia praestantissimsi illud rarionis munus n5 habet,neglectae rationis crimine vacabit. At homo,quoniam est dotibus egregiis refertum lcelaboratum quocis dam opus tunc quoque bonitati Ec pulchritudita suae responderit,quando sit ac maneat homo.

287쪽

αυαξιπι γ νσα ἔχω δεος λυς, -ορύνθ, boni cognitionem aspirat: sed & alimentum appetie, de tristibus rebus offenditur: utrum enim respicias, erit homo. Mens bona, quae secus ac sua det ratio,corpore utitur,ubi fuerit summa reis ru potita, pro sua potestate surtum vorsunt vertitur, re alterum alteri praefert. Id enim ea, quae Hi-

homini inest,quodlibet eligendi facultas potest 'ν ἐώ- ea videlicet, quae est ordinata rationis facultas, ,

quasique principiti. Est autem inordinata motio ' omnia, quae non est rechae rationi eonsentanea, mentis industria quamquam inutilis sit interduB de otiosa ratio: vel obtorporem& inertiam, vel ob ruditatem & inscitiam: it Smq. ob rerum iu turarum negligentiam prςteratarii obliuionem. Iam cupiditas & ira,haud secus ac par equorum, elapso e vehiculo auriga perturbantur. Quae res crimine haud vacat. Nam magister certaminum praedixit,quae qualiaq. rct certamina, quado

potissimum oportet pugilem sui curam habrre,

proclamauit: quae cum ratio neglexerit,non eo

rum quae fecit, sed eorum quae neglexit poenas luit.Ratio enim ea, quae stultitiae incuria atoue in rebus geredis inscitiam coercere potest, adebit M'. 's facile quid facto opus sit, dispicit,ut ipsum dein- Helitis. τ ceps rectilis ac melliis perficiat.Quae ergo in n

πιμα γγ - φαμ μιροι, muniα υῆ νομες, Q - ἐπινει- stra sunt potestate, ea pueris minime sunt permittenda, nisi velimus mirabiliter Omnia nostra sursum vorsum serri. Multarum rerum desiderio tenesurpuer sed mens optima,atque opem ei ferens animus,prohibent,&reprimunt innumeras

cupiditates. Sin q uae deterior est in homine, vis ferociat, α quae melior est sanE quiim turbatur: quae tamen aliquo remedio curari potest Et sunt remedia multa &varia: ut bona educatio, & disciplina recta,Eclex itemq. ratiotrerii honestaruz studium honestiis conuictusscientia,&Omnino mulia m. βι μαλετη , - σω, α --ου D omnium vitae partium rectus ac cocinnus ordo. o. Et sane eorum,quq mortalibus affluunt,bonorucommutatio, quasique huc illucque ferri solitapoisessio, ad temperantiam siue continentiam momenti satis apparens est documentum iis qui ipsam vident atque obseruant.Quemadmodum eos qui conquirendis opibus dediti sunt, homines ipsae etiam pecuniaria permutationes,quam instabilem & fluxam rem magno sudore comparasint, quamque infidum & parum tutum honuabs se dimiserint, satis supesque docent. At qui nihil horum cogitat, animo tranquillo esse non potest multόque magis turbatus temerEfertur: I S ac veluti in tenebris ambulans.sed offendens, Mi ων , ω ν-- ω conuitiatur, quando nihil eorum quae invia posita suerant, sciuerit : suam ipsius nesciens ignorantiam, duplici morbo laborat: unoquδd non se,qui non aduerterit, sed res in via positas accuset: altero, quhd idipsum quod accidit, nolit aequo animo ferre: mult6q. magis quod ipsi libebat , bonum rc commodum putet Igitur si quis improbus M scelestus homo, bonum &probum alictum iniuria asseeeriis ille quidem qui scelus auriis est patrare obliquq rationis cestro percitus peccauit: Deus aute omni illius rei culpa vacat.

288쪽

AENEAE GAZAEI.

vult eiacular eum qui sagittae sese obuiam dc

derit, quisquis iit, necessario vulnerabiti sie ille M , οπηιος T M v. quoniam improbus est, quem poterit, quemve obuium habuerit eum iniuria afficiet.Ipse etiam auarus, non quidem recto fertur ordine: at per uersum auaritiae ordinem, Deus in ordinem ataviam recham reducit: idque ceu artifexque optimus qui communi utilitati ini operis bene consulturus, quicquid est eius quod temere e fluat, sitque aliis inutile, totum expurgat,N ut caeteris sit accommodatum cogit, Inque totius operis complementum adduci P. Ergo iniuria

taeta, ei qui fecerit, ceu peccatum imputatur, 3 τ' , stestque etiam damno: quippe qui, cum fecerit, - - - nec facti culpa vacet,nec pixnas effugiat. Ei ve-xb qui passuς fuit iniuria, taluti potius est quam damno: quandoquidem ei ad kelicitatem mo

quandoquidem e se Disiare menti multum attulerit,ec mutilitatem publicam quoque cesserit haec a stlictio. Hominibus enim ijientibus atque ad virtutem aspirantibus sum ciens est solatium, hoc sibi persuasiani habere, metu mortis ei qui bonus sit, virtutem minime esse fugiendam. Virtutem enim Deus propterea diuitiis, potent a,Voluptatibus omni novacuam esse voluit,vt athle boni, non illa. C πο- ista, , M'rum quas dixi rerum, sed illius ipsi gratia, virtvi - - ι tatem ipsam amplecterentur: nempe vz ne cum rum Ov --virtutem confunderent, dc concede-uptatum ex- Veluti siquis certamen cum eo quod malum est, decernat, ac velit omnem animae facultatem exsuscitarit quo pro pulchro & bono tantum periculum subire queat: sane ea ipsa perturbatio, fortitudinis, nou imbecillitatis specimen erit. Et ut hoc ad dam etiam, si quis bonus, alicuius boni gratia, mali q uiddam patiatur,ac tandem obeat morte speς est certissma, eum etiam mortuum,uiuere& ad primum principium ascendere, nec essequbd ullam aliam mutationem pertimescat: sed habeat elicitatem sempiteriram , Sc voluptatem tu is usta anima pura dignam . quae cetae sunt re videntur,iais esse iusta virtutis praemia: non autem domina

rio, non opum amuentia , quae multis etiam ip .sorum domini damnum saepenumero dede C multoque minus ea bona, ex quibus mala pro uenire c5lueuere, quaeque non aeterna sunt, sed spectrx umbrarum umilia, remonumeta. Interdum autem ad virtutem colendit homo, in eoqoroposito suseeptoque cosilio perit. Hic,s quid , , , i . ι;duersum legibus patrarit, aut saltem cogitarit, E m nobis quidem videtur optimE eius res habere ' δώνιην, quippe quibus nostri,seu poti is illius praetextus

289쪽

A nepe ut poenis quas dederit, factus purior, iisqueti si hic adsunt bonis caste perfruatur. Cae erum, siquis, ubi in alium fuerit iniurius, ab aliorursus malum accipiat: iure quidem ipse malum illatu ret: sed qui damnum ei dedit, iniuste dedit, minimeque poenas effugiet. Deus autevtrun que, quemadmodum talium est,costituit: quippe qui hominem illum iniuria vel malo assiciendum, homini ad id,quod debebat pati, malu inserendum apto atque idoneo adduxit: quasique

utriusque ex utroque vocem en ut tens ipse,hanc quidem meliorem illamvem deteriorem: altero A quidem agete, sed patiente altero : unum queniadam in iis ambobus cocentum dedit. Neque ve-rδ hoc ipsum costituendo peccatum comis lumest: quando factum ipsum ab hominibus patratum est a prouidelia costitutum d coordinatu. Magnae vero facultatis est, etiam ea quae male bisum eguer facta sunt, in usum aliquem bonum conuertere, tere . diuina de quae nos informia fecimus, ea in formam pul- facultatis est.

cbram posse redigere, de perfecta exit ibere. Atque sic qui de Animabus sua dignitas acquiritur,& q uod aliquid est mali passu, curatur &publicum bonum conseruatur. Sed si scelestus aliquis ditescat ac valeat,id quide constat esse ex prout dentiae diuinae erga nos propc a volutate&gratia. Sive enim hoc remedio fiat melior quemadmodum pueri quibusda illecebris ad bonarii artium studia inui dari solent 1 siue covictus de spe ratae malitiae,atq.n dato eo, quod latebat, Anim ς totius Vlcere seipsu quam sit in tu sic tu cutenritus, prodiderit: flammam ipse sibi parat multam videlicet materia cumulans,unde etiam lapsus nullam habebit neque excusationem, neque culpae condonatione Neque enim potest comi ses , ni sci, quod propter inopia egentibus no potu et it σsuccurrere, qui diuitiis abundabat: neque etiam fingere, quod potentia ac viribus destitutus eos D qui premeretur iniuriis, neglexerit, qui summus rerum Dominus erat: neque prςtexere, quod imbecillitate suapte factimi sit ut voluptatibus su cuberet cui corporis robur alias ad res assuerat. Nam ut omnibus constet, quam multa sit huius Iudicis, dc excelles iustitia vult ille ipsis iudicium suum nec obscurum esse,nec ambiguum: verum sic iudicare , vi reus de poenam sibi irrogatam ferat, & ssententiam ab Iudice de se latam suspiciat atque revereatur. Etenim si mors omnium rer u finis xltimus esset, recte in quaestionem vocarent homines, quinam fieret ut homo scea Mars neu slestus, in imperio, atque in lauta fortum vitam μιν visim g suam omnem finiret. lam vero clim immortalis sit Anima, ac neque ad inferos demissa, poenam effugiat: sed isthic maxime anteactae vitae vindi.ctam sentiat , cum in ima tartara ceciderit, unde nunquam est exitura. Quamobrem insperati lucri vice fuerit, hic aegrotare, egere, seruum esse, cum is qui illa perfert, in priuato vitae genere dc parum Geliquerit, ac deinceps membrorum suorum compactione Iam soluta, iamque eius for tunae suae causa cognita , ac satis deplorata, a suppliciis inferorum liber & immunis euadat.

290쪽

Atia Agonstrarum

Alius execto oculo factus hic exemptu sviiij sui siue perturbationis euentaim dio prosecutas ac detestatus, liber etiam ipse evadit. THEOPH. Egregie tu quidem abstrusa ς illas ataque abditas res expoliis. At ille de quo dixeras, quia fecerat iniuriam alteri, iceo priuatus est o .culis: puer autem qui recens natus, caecus est, quando antea nec vix It nec peccatum commisit

vllum i quibus de causis, dic sodes, oculorum morbo grauatur Axi Τ R. Quae sunt huius generis seu miseriae, seu aegritudines, eas ego potius ex aliquo corporis infortunio , quam Animae puniendae caula arbitror euenire. Etenim ex principio deficiente de debili, quaecumque consequuntur, lconfusa ac manca sint necesse est. Quid enim si bi eo haereat, eo ipib, ex quo totum desti mptum

est dissoluto Ergo si principium feminiς,&ipsa

materiae vis praepol leat, quod coagmctatum est,&a Tibre effictum,&exornatum ab opifice procreante, idipsum sectus pulcherrimus,ae quasi uiua quaedam statua existit. At humano semine propter caloris inopiam tabescente, de materia per nimium humorem turbata aquis totum cCnpusillud quasi undis Obruitur, tantoque magis cadit, ac His catur. Quo fit uti necesse si sit quod nascitur in contrarium conuerti. Contra tiaveth sunt, robori debilitas: ei quod saluunt sest .id quod periit : sano S incolumi, quod motis bidum cst&aegrum. Atque hac ratione potilliamum accidit, ut multi infantes, imbecilles monstri similes,&rnutili nascantur. Vnde et lain alius digito uno abundat,alius uno caret: ec alius quidem secundum naturam,alius obuerso tergo in lucem prodit, tum alius vel ex parentum vel cognatorum aliquo rabidum aliquid sibi con traxit. Ac rursus oculus alis imperfectus mansit. alij detortus suit: Nec defuere quibus dextrae contractae essent: quorum alia ui ad summum sa- ipientiae culmen ascenderunt: nec corporis vitio quominus id huc perueniret, impediri potuere: aliqui ver b in malitiam lapsi, non quantum vel lent peccare possunt. estque illis hoc corporis in commodum quasi quaedam Animae eorum di. uinu ς attributa custodia. videturque rem reci creputatibus saluti votius esse quam damno.Quive rhin tenebris oberrant, S: suae ipsorum Ani rarae oculum mancum atque imperfectum haud respiciunt, illi solent caeci illius Animam, quali poenis inferorum affecta iam esset, sic contem .ptam atque abiectam iudicare. Verum aliam etiam occultam rationem possum tibi referre: Non in eas sollim quae modo ante pedes sunt res,Prouidentiae lex animaduertitἰ vertim et mni in eas quae longo post tempore eueniunt, prospi cit: tum quae quibusque couenientia sunt atque digna, ea ut eueniant, decernit. Hunc quidem quoniam durus in seruos herus futurus esse vi. debatur, seruum fieri permisit: illum vero quod male esset usurus opibus, pauperem reliquitatque egenum . ille quia decreturus dc adulaturus, ac falsbs statim damno a iurus erat casite,

SEARCH

MENU NAVIGATION