장음표시 사용
41쪽
. ν - . ι . . - ων eadem,posse inter se in omni seonueniret ' ν. ηDi a Θεος φλεν -- quod omnino fieri non potest Dux autem sy rila νοουμ ων,ορονος νομ νοο--ν ὐ νοου- ut Deus eorum quae&mente cogitantur&ήνων, - γόνς λενι-ν - λεν. qu dicuntur: qui solus est mens eorum qui .
s antur: dc ratio eorum qui dicunt,& eorum quae dicuntur, & eorum quae vivunt, & eorum quae vitalia redduntur: & est omnibus omnia.&est&generatur, elim sit omnibus quae sunt & fiunt longe superior,ut qui nulli eorum quae sunt omnino naturaliter coniungatur: & ideδ non esse s propterea quod quiequid est, immenso interuallo superato tanquam magis propriE de se dictum admittit. Oportet enim inquidem Dei &creatu rarum nosse differentiam necesse est j statui
γ μ ν -- ν αcατον la, et v, υἰ vi in &dicuntur L a. i' id quod omnia quae sunt, superat . eme eo αμφω ααι τονια - σεως - rum quae sunt abi: a n ationemr & statui ea quae sunt, esseablationem eius quod omnia quae sunt, superat. Et utramque ablationem, de ipsis pi E considerare, Ecnullam proprie, utpote quod illa quidem Deum eue statuat ex causa eorum quae sunt: haec vero quae per excellentiam causa est, ab iis quae sunt, omnino suum en auferat: dc nullam rursus proprie: nempe quid nulla constituat id de quo quaeritur, ex ipsa substantia dc nitiira eius quod est, em. Cui enim nihil omnino
ου- μκεινα. - ωσα μου κῆι Γυ- prope accedit. Habet enim simplicem de ignotam,& ad quam nullus adire potest sub- irantiam, & quae omnino explicari non po mi. o Q -τύ ., απολαν test,& quae omnem assirmationem &nega- ελ, . rionem luperat. Et de his quidem hactenus. Ad propositum autem de quo dicamus, a LEΦΑΛ. α Πύς τε iis; micis m
CAP. I. Gomodo se unam ratione Deit -
mo contemplationis ingressu , dixi ebeatus ille senex, ferre Dei typum Ecimaginem: ut quae in imitatione & figura eandem habeat operationem. Sicut enim Deus qui infinita sua eotentia omnia fecit ἰ- εc inuicem & sibi ipsi, ea quae mente intelliguntur ec ea quae sunt sensilia, petprouicientiam constringit Ee connectite Mm
42쪽
&circa stanquam causem dc principium, β& finemὶ omnia continens: quae secundum naturam sunt a se inuicem seiunctissima, per unam qua ad ipsum, tanquam ad principium rςserantur facultatem tacit ut inter se inuicem consentiant: Per quam, adeundem motum M substantiam nec discriminis nec conclusionis quicquam habentem,omnia deducitatur : ita ut nihil ex iis quae sunt, principaliter in naturae vel motus dis ferentia diludeat vel disiungatur'. clim cim. nia in una unius principi j dc causae quae ditatui non potest, relatione N custodia in confuse cqaluerint, quae omnes, & quae in omnibus pro uniuscuiusque eorum quae lsunt natura)considerantur habitudines, - ciosas inanesque efficit & operit: non quδdeas corrumpat & perimat & ut non sint effciat, sed qubd vincat εc superemineat, 'ttotum partes vel ipsa patius, totius caui, supereminet: per quam,&ipsum totum N partes totius, ut & appusrent Scessent,naturam sortita sunt i ut quae totam causam habeant, eis immodico lumine praefulgentem, & sicut sol qui omnia claritate superar, stellarum naturam N potestatem: ita etiam eorum ut effectorum causam substantiam obtegentem. Sicut enim partes a toto, ita ie A. etiam effecta a causa, ut de proprie sint occognoscantur, accepere: M ut ociosam, S plane cessantem stram habeant propriet tem , quando ab ea quae fit ad causam relatione comprehensem in una ut dictum estὶ eius quae ad ipsam refertur,tabitudine,qua- litate acceperit. Qui est enim omnia in omnibus, qui infinitis mensuris omnia superat,
Deus: vel maximE solus ab iis qui sunt
pura mente, videbitur, quando mens,naturales , eorum quae sunt, rationes ContemplatiuE colligens, in ipsum Deum desinet, ut qui si causa, principium ec finis Euhsa iis rotius productionis N generationis, & ad Christianis res omnes continendas basis inseparabilis. ead malis id Eodem modo etiam ancta Dei Ecelesia, eadem quae Deuxin nos ut quae sit exemplar archeirpum tacere ostendetur. Cum enim sint propemodum innumerabiles vI- , ri, mulieres . ecpueri; &genere,&sorma, gentibus, & lingua, & vivendi ratione, de aetate studiisque, animis, artibus, Nmoribus i rursusautem scientia, auctoritate, reuna , ordine, statu, & habitu plurimum a se inuicem seiunexi de differentes; qui. in ea sunt de ab ea spiritu rursus sunt generati & recreati ; unam ex aequo omnibus dat eclargitur diuinam formam Map. pellationem, ut a Christo scilicet sint & no- Iomentur i Et ut per fidem simplex sit, Ecquae diuidi& seiungi non posse relatio do habitudo: Quae multas atque adeb inenarrabiles quq lunt in unoquoque disserentias, ne quoa sunt quidem, cognasci permittit,
43쪽
κιδος τε xὰ τε πιιο ι ος. A quod omnes in eam generaliter reserantur conueniant, per quam nemo omnino sibi ipsi a communi seiunctus est: cum omnes inter se inuicem coalescentes in una simplici&quae nequit diuidi,fidei gratia &potesta- ite coniuncti sint. Emi enim omnium 4nquit
bris corpus unum & esset & videretur, Nipso Christo vero nostro capite vere dignum in quo inquit diuinus Apostolus non
es mas uti nec a trur,nec Iudaeia,nec Graema, nec circuncisio, nec praeputium,nec Barba-5ru , nec Scyllia, nec seruus, nec liber se a V omnia dc in omnibus ipse qui omnia per v riam simplicem bonitatis infinitam eandem que sapientissmani potestatem in seipsis includit veluti centrum , a quo dependent aliquot rei hae lineae) una simplici Sc singulari ac vivente causa dc potestate, eorum qu i unc, principia, non linens finibus seiungit eorum prod/ctiones circunscribem: S eo - . . ,
ruin quae tuis &ab ipsb facta sunt, defini-
tiones ad seipium deducens, ne sint omnino libi inter se ali9 adc inimica unius Dei essectat opificia, cum non habeant, quan mC in re dc ubi amicitiam, pacem,&se inter se esse eadem possint ostendere: dc venient m oi, bis ἰώ discrimeia,ne ipsa eorum substantia eo ut crvince . non sit recidat, ita Deo separentur. Est ergo Dei imago, sancta ut dictum est y Dei Ecclesia: ut quae eandem squam Deus in infideles unionem esticiat, etsi sint proprietatibus diuersi & ex diuersis & locis Se moribus, qui mea perfidem sunt v niti: quam incorum quae sunt, lubstantiis,in confuse facit Deus, eam, quae est in ipsis disserentiam, ea qii et fit ad seipsum tanquam ad causam, principium,& snum sui dictum est) relatione dc D unione, dc coni blans, dc idem faciens.
aspectam cadam. Oqaae non cadunt.
IN secundo autem contemplationis loco, uniuersi mundi qui constat ex substantiis quae sub aspectu non cadunt 8c quae cadunt, esse typum & figuram dixit, sanctam Eccle- siam: ut quae eandem quam ipse unionem dc discretionem accipiat. Quemadmodum enim ipsis , cum aedificatione quidem una sit domus. ex quada quae est in figurς positione, proprietate differentiam accipit, dudiuidi - . tur, ec in locu solis sacerdotibus Ec ministris attributu,nempe hoc est sacrarium)&eum adque patet aditus omnibus populis fidelibus,quem vocamus λαπι id est temptu.
44쪽
Rursus una est in substantia: ut quae non unὶ A c
cu suis partibus propter ipsa ruinter se in uiacem partium differct iam diu ,datur: sed etiapartes ipsas, sui ipsius ad unu relatione ab ea quae est in vocatione disterentia liberat idcGeniri eb,- ambo idem interie esse ostendit S alteruat seratura ia teri vicissim idem esse , quod utrumque sibinem disti, ipsi efficit. Et sic rarium quide potentia tem- msterr. plum reddes, ut quod diuini misterii ad fine. relatione consecretur: Et rursus templum, Sacrarium ipsum ac tu habens diuini sui mysteri j principium: per virum qite Vnax ea
dem permanent. Ita etiam quia Deo perde- ι , e .
ne rationem deductus est, eorum quae sunt, B
ramos ολω τίαι ς συμcαλικοκεῖ mundus: qui S in mundum qui intelligentia percipitur&intelligentiis Mincorporeis substantiis completur, dc in hunc sensilem de corporeum 5 qui ex multis formis re natu ris magnifice est contextus, diuiditur: climsit quodammodo alia no nianu faeta Eccle sia,per hanc mami factam aper ς ostenditur. Et veluti sacrarium habens superiorem mu- dum &superioribus potest tribus attribui sit: Templum autem, eum qui phinferius.&iis cellit quibus ut per sensum viverent, obtgit. Rursus unus est mundus', dc una cunsuis pallibus non diuidi Pur: contra autem ipsarum etiam partita quam ex naturali proprietate habent differentiam ad id quod est sui ipsius unu in ec diuidi non potest: relatione circumscribens & cundem esse sibi de in ter se inuicem citra confusionem ic totum ingredi, Mambos totum ipsum tanqua partes unum complere: dc itidem tanquam totum de partes ec unica forma, pleneque dc integre compleri indican, . Totus enim mu-dus qui intelligentia percipὶtur, a toro mundo sensidi formis symbolicis mystice figu*--δεα Γὰ ἰ ν μαι 'οις, m
, φναν ο λιος - φ νομίμων ταμηφα νομυα:tus sensitis,toti ei qui mete percipitur in me. te per cognitionem rationibus simplex eis ctus, unum est. Hic enim in illo est rationibus: dc ille in hoc, figuris: dc eorum est operatio, Derinde ac si tuerit ratia in rota, ut dicit mirabilis rerum magnarum spectator Eavreb.t. io EXechiel: id de duobus ut putob mundis,
dicens. Et rurius: Invisibilus enim ipsius a crea. tione mundi, operas, sint taenia consipiciuntur sRom I. . tui inae Apostolus. Et si videntur per ea quae apparent, ea quae non apparent, sicut scri- D i ων A n nr3λλω - μ' ς νον αἰν ista
ἡν , ν 3 ἀ- ἐπ αυτ s χ-ν αλω cipiuntur synabolica quae fit per ea quae sub aspectum cadunt, contemplatio: est eorum quae videntur, per ea quae Iubal pectum non cadunt, spiritalis scientia dc intelligentia. Oportet enim, ea quae se inuicem sigilificat, habere omnino veras dc claras sui inuice demonstrationes: dc ea quae est in ipsis relatici.
45쪽
ET rursus solius mundi per sese sensilis
tymbolum ac signum esse sanctam dixit Ecclesiam: ut quae coelum quidem ha beat diuinum sacrarium,terram autem,quq templi decorem tensat. Similiter autem Sc
σωρυι ης--δλάν-αια πρBibl. Patr. Gr. Lat. Tom.II. tanquam per animam, naturalem contemplationem spiritaliter exponit: hc per diuinum altare, tanquam per mentem, mysti cam Theologiam ostendit: & cotra Eccle stam mysticam hominem:ut qui per corpus quidem tanquam Per templum assiuam νὼ nimae potestatem in mandatu exequendis, per moralem philosophiam ex virtute exhilaret:per animae autem velut facrarium,quet ex sensia ducuntur rationes, pure in spiritu Imateria circuncisas, ex naturali contemplatione per sermonem Deo offerat:&taquam per mentis altare, id quod est in adytis deis uantatissunum, obscurae&ignotae diuinitatis magniloquentiae silentium, per aliud loquax-vocalissiinum silentium prouocat: dc quoad eius ab homine fieri potest clim ea per mysticam Theologiam una versatur Mec talis fit, qualem eum esse consentaneum . S est qui Dei aduentu dignatus est,& longEclarissimis eius splendoribus signatus. CAP. V. riuomodo se quanam rusus ratione , anima quoque q- per seipsam laeseu gitar,
i rgo sct lupus sanctis Dei Ecclesiae ita non solius quide hominis qui exanima x corpore coponitur ec c5st: tuitur,
46쪽
lu u e Te possis imaginem docuit sancta Ec. Acte Ii 1 sed etiai plius animet quae rationeὶ perte c5 Ueratur: Q hiandoquide ex intelligetide animili seu vitali facultate dixit esse anima: ut summatim diceret copositam: dsi in ima δε- telligensqvide liberE ex volutate mouetur: Ise I9 - animalis autem secundi 1m natura citra ulla - 'electione ut se habet emanet. Et rursus intelligentu ciuidem esse, dc contemplante &ma facultas
Nou. agente facultate. Et cotemplante quide diaxit appellari arente. agente verbratione. Et intem gendi quidem facultate a mente mo ueri: animalis autε euram gerere ratione. Et
illam quide esseta dici sapientia dico autem dimentem quado motus qui ad Deu rutur, . . omnino sibi ipsis immutauilesco seruauerit. Et φνλ similiter aut erationem Messedcvocari prudentia: quado animale quae ab ipsa per prouidentia regituri Multate operationib. prudentidie menti coniugens: eam ipsi citra ulludiscrimen esse&ea Edc simile . per virtute diuinitatis vim euidente gerente ostenderit rq uli etia re menti & rationi dixit naturalitervis ribui: sicut magis esse& principaliter costituta ostendi anima ex mente dc ratione,v t C quae sit intelligentia ec ratione praedita:am mali facultate,ex aequo,in utraq. mente sci- Iicet 8c ratione cosiderata. Neutruenim eo. ruitas est expers vitae cogitare: quq etiam ab utrisque c5prehenditur. Per qua mens quide qua etia diximus vocari sapienti 1 percO- templatiuu habitu ex arcano silentio dcco gnitione simplex effecta,ad veritate per cognitione quae obliuioni dari non potest necvnqua delinit ducitur. Ratio aute quam vos, Machri ς u mu prudentiam,activo habitu conter Mari bitis, ex virtute in bonu,perfide desinit. Ex/hi. Ira, a quibus utrisque vera diuinaria dc humanarii Dpmdotia est rerum costat scientia. quae est vere cognitio sepientia. qu minini Efalli potest,&totius diuinissimq- m- βε 1 Christianoru Philosophiae finis. Et vide his apertius) animae quidem alteram partor ' dixit esse contemplativam,alter verbaca ua: dcco teptatiu1 quide,mente vocavit,actium vero ,rationem: ut quae sint scilicet pri- .mae facultates animae. Et rursus mentem, Prima οριυ. pientia; ratione vero prudentia, ut quae sine risura anima. primae Operationes. Rursus rem persequeu-cio,dixit: Intelligedi quidem animi facultate esse mente, lapientiam, contemplationem. num itio πῶ cognitionem, quae obliuioni dari non potest: eorum autem finem esse veritatem. In εν. l. a. autem iacultate esse rationem,
mr,ione ο- prudentia, actionem,uirtutem,fidem, finem prehendituri autem eorum,esse bopia: veritatenaa autem dc
bonum, dixit Deum significare. Sed veritatem quidem; quando ex substantia videatur signineari quod est diuinii res enim simplex de sola,& una di eadem,&quae nec in partes di hii di nee mutari potest,&est impatibilis veritas, Zc obliuioni dari nequit, nec ullis omnino interuallis, aut dimesionib. seluti
47쪽
m τε siclis γας αλ και-άω o hiου sunt, curam gerit atque coseruat&custodit: &ebqubd valde sit vel statuatur,vel currat; tis , dilius sui ij opinantur,qui veram verb rum ration8m inquirunt; quod omnibus . quae sunt, ut sint& permaneant de mouean o tur, largitur. Quinque ergo coniugatio- i .i , , nes quae de anima intelliguntur, dixi ver νωμαυ- κω α ζυγω ελεγε υρυγγε'sem. QV- sari in una coniugatione quς quod diuinum ς, Λ φανα ν- τον νοι- ioci τον--ὐ πφiera significat. Coniugationes gutem nunc A. .
S is γα 'ν. - εἰ 1υνου. n. autem, quae id quod diuinum est, significat; via' Θιοῦ -ω.λων ενιυμ ' - ώk ου , Veritatem dc bonum. Quibus per progres
f. 34θα εαυτον , eompletum per me seruatum ad se ad τον- μηδεπιπι εασῆ ducat, qui est semper plenissimus,&supra 14 γι-ει mi omnem modum plenissimus. N a seipsb
o . . . . . . - nem, mirabiliter mihi ipsi restituit vel Deo
Juem, eminus sestino, ut bene sim accipere esiderans. Quod qui cognoscere potuerie ex eo quod ei quae dicuntur,euenerint; sciet omnino propriam dignitatem: experientiaeuidenter cognoscens quomodo redditur imagini id quod est secundlim imaginem;& quomodo honoratur exemplar, di quae est nostrae salutis mysterijrtestas, bc pro quo Christus mortuus est quomodo rursus in ipso manere possumus,&ipse inno-E bis sicut dixit :&quomodo rectam est sum Domini ediommuta opera eluae infido. Sed
ad orationis seriem, orationem reducamus: Animum Ilixe de iis dixisse, contenti. Dixit mentem ausis cognι. motam per sapientiam, venire ad contem- ti eventaria plationem:per contemplatioηem autem,ad cognitionem: per cognitionem autem, ad cognitionem quae nunquant: datur obliuioni : pereognitionem autem quae nunquam
datur obliuioni , ad veritatem, in qua mens terminum motus suscipit: ei circunscripta substatia facultato x habitu dc operatione.
48쪽
potestate sapientiam uecontemplationem verb habitum: cognitionem autem operatio nem. obliuioni autem dari nequit, co-'-gnitionem sapientiatdccotem lationis cognitionis seii facultatis ec habitus & operationis,eu qui est circa id quod cognosci potest quod est supra omnem cognitionem,
Dieebat enim sapientiam esse mentis facul- Ay--τ-τ retia
desinere non potest,ic in habitu est, motum η 'λονο 1 ας Θεω αλκλία perpetuum:cuius finis est,rei quae cognosci, ; Θεος ηι ηγα, et Ucναυιταλκ' obliuioni autem mandari no potest veritas. m l ἰλήγl, C
Ain η κ ταληψιν ποτε , Cri ε ἡ πιι ταρο p DDν ί- τως-- ipes, ei ς κινου ονε Hub' --λ εις τ Ricii , τ οντως βαcα αν έ μω ιν τθεuὰν πληροφου 'tio αυτω. λω - definitum Deus enim est veritas ; eirca que mens quae nunquam desinens Ec citra ullam obliuionem mouetur , nunquam potest amotu desinere cum non inueniat finem, ubi non est interuallis ieiuncta dimensio. Ad mirabilis enim diuinae infinitatis magnitu- do, est expers quantitatis: nec diuidi potest, nullam habet quae eam seiungat dimensionem nec ullam habet comprehensionem quae ad hoc ut res quaelibet quae est in sub uantia cognoscatur, eam praeueniat. Quc dautem non habet dimensionem, vel ulla in re comprehensionem; nulla re definiri potest. Rationem similiter quae per prudentiam mouetur , tendere aci actionem ἰ peractionem autem, ad virtutem; per virtutem autem, ad fidem; quae, vere firma, b quae labi non potest, est rerum diuinarum probatio. -m primam habens potestate, per prudentiam ratio; actu postea per virtutem ostendit, eam operibus manifestando. enim sine operis, mortuis est, ut scriptum est: quicquid autem est mortuum lc
t quae bona sunt,eΕ annumeandum P
dicere ausus fuerit. Per fidem autem ad bonum . in quo finem accipit ratio, a suis ces sans operationibus; et circunscripta potestare, &nabitu,& operatione. Rationis enim dicebat esse potestate prudentiami & ipsam rationem esse potestate prudentiam;habitu autem, actionem; operationem veris,uirtu- rein. Fidem stutem, prudentiae& actionis ecvirtutis, siue potestatis, habitusque,dc Operationis immobilem & immutabilem Concretionem sine coagmentatione , cuius fi
nis, bonum est: in quo desinens ratio, cel- D- sata moltu Deus enim est bonum: in quo, b. ἰσουργησα δε ηοή Mνειπν φημι τυ νυ,-etiquaevis&cuiusuis rationis iacultas , suapte , πῆξει, δα EU -- ρν. natura rinem accipit. Quomodo autem dc t quinam ratione unum dque eoru rectὰ eisicitur 3: in actu deducitur, ecquaena uni προς O si πλεοναζο ς, cuique eoru rVugnant,vel coniuncta sunt,& quatenus; diuidere&dicere non est praesentis instituti praeter ua vitant lim cognoscamus quod omnis anima quado per sancti spmtus gratia &suu studium &ailigentiam haec inter se inuice coniungere dc contexere potueritarationem inquam menti,&sapientis,prudentiam;&cont*lationi actionem ι&cognitioni virtutem:&cognitioni
quae obliuioni dari scit,fide: i ut nullum exlus alteri collatum,vel minus sit,uel superabundeti
49쪽
ea,& ipsi squoad eius fieri potest similis ge
neralium vIrtutum coplementum ouς diuinam quidem quae est in anima decade significant,cotinent autem aliam beatam praeceptorii decadem . Qinternio enim, decas est potetia: ab unitate,serie per progressionem, composita. Et rursus idem est unicas perco grestum.bonii monadice.continens: S quod e . , ι , hi diuti ara perationis simplex est ecdiuidi non υ G α λο- κο αμΨες της λιας proprium quide bonum ab alio non inuade- ργίαι ε εαυτῆς μεμερισμιον dum,anima strenuel constanter conserua Δομ υεικιοῦν , , uir alientaciutem fortiter ut mal si profliga-
d a tione praeditam dc prudentem sapietiam, ec πονηρον απιρραπι ν ως νομο FNM εχυ e, cotemplationem quae in actione vertatur,ec νώ -εμ. et πατον, - . cognitionem virtute praeditam: dc quae eas γνύω ασαpε ρον, Pπ α ιτα σαλη νγ e , consequitur,cognitionein quae dari non po- . et , in test obliuioni quae simul est&fidelissima. de
st , αληθειας τε astatem quae est effectrix eorum simplicitatis. Est enim operatio&manifestatio,metis quidem ratio,ut ei diu caulae & sipientiς prudentia,ec contoplationis actio, dc virtus coagnitionis,S eius quae obliuioni n5 datur eo gnitionis fides. Ex quibus qui erga bonumdeveritatem, Deum in am,interne afficitur, habitus fabricatur,quem dicebat esse diuina scientiam,& quae labi dc falli non potest,co eius qua homines de Deo dc diuinis assequi possunt cognitionis & Virtutum comprehe sionis: Hac vero,ut quae germane ad veritatem ascendat. Ecfuriciente diuinitatis prae beat experientiam. Et illam quidem .vt quae totius Dei ex tota affectione delecti ionis sit particeps . hanc vero, ut cui eadecu Deo vlu-veniant,& ut iis qui ea habere digni fuerint,eueniant praeparat. Si enim quod diuinum est est omnino immobile, ut quod nonti quid enim illius circunscriptionc prς- uenerit Pax aute est,quae labefaciari & in ueri no potest,stabilitas,'praeterea laetitia, quae molestia assici x vexari non potest in A nnon cuiuis quoque animae diuina usuisvenerint, quae ut diuina partem accipere digna habita fuerit non quae solum viti j'ignor1xiae, falsi & mali quae sunt vitia virtuti ec cognitioni.veritati,& bonoἔepugnantia, quae motibus animae qui sunt praeter natura assistunt, sed iam etiam insitus virtutis-cognitationis , veritatis rursus & bonitatis, qui inobis discreti distincti fuerunt, finta,
50쪽
si fas est dieero. transgressa εοῦ supra omnena modum verissimo& optimo Dei cubili, verissimis eius pro millis conuenienter, ineffabiliteide incognita rationedoiuncta.&nihil deinceps habens eorum quq in ei scia natura posint molestiam afferrei, quod ad suam in Deo occultationem dc beatissimu & sanctissimum cubile possit peruet ire reuerendum illud eius quae eli 1 upra mentem dc ratione, uni talisperagitia I steriu. Per quod una caro Ecvnus spiritus sit Deus erga Ecclesiam animam , & erga Deum anima. Quomodo te Christe propter tuam bonitate admirabor Neque enim me laudaturum audebo dicere, qui nec suis quidem te possim admirari pro dignitate. Erunt enim duo in carne una: Mγsterium autem hoc magnum est egoau tem di eo in Claristo dc Ecclesia, inquit diui. nus Apostolus. Et rursus: Qui adhaeret Domino, est unus spiritus. Ita ergo uniformem effectam animam& in se ic inUeum coacta, non erit amplius ratio quς eam in multa per cogitationem diuidat, ut quae caput habet
coronatum prim & uni soli rationi &Deo,' inquo per uuam quae mente coprehendino potest unitatem,omneS eorum quae sunt rationes uniformiter sciunt Ec subsiliunt, ut pote eorum quae sunt opifice dc essectore. In quemnxis oculis respiciens cum extra eam non sit,sed totus in tota simplici applicatio ς ne sciet ipsa quoque eorum quae sunt rationes ec causas, pur quas forte priusquam des pons ta esset verbo&Deo, via ta ratione diuisionis inducebatur: dc conseruatiue numeroseque ac concinnead eu ferebatur qui omnem rationem bc causam de continet de efficit. Q. ita ergo haec sunt animae, qnae ut diximus in mente habet potestate sapientiam,ex sapientia autem contemplationem, ex ea autem cognitionem , ex cognitione autem eam quae obliuioni mandari nequit, Cognitionem,per quam ad veritatem,utquq sit nnis N extremum bonorum, quae sunt in mente ducitur: in ratione autem habet pru- dentiam:ex ea vero ainionem, ex actione autem virtutem, ex ea vero fidem,per quam in bono, Vtpote eorum quae ex ratione fiunt, operatione, beato fine definit: per quae rerum diuinarum scientia ex congressu unionis horum qui fit inuicem colligitur: ad haec omnia aperte quadrabit, animae per contemplationem assimilata lanista Dei Ecclesia , omnia quidem quae essie in mente , 5 ex mente per processum existere ostensa sunt per sacrarium significans: quae autem eue in ratione dc ex ratio
ne per distinctionem existere ostensium est, per impluio offendens , dc omnia ad id quod in diuino altari peragitur musterium , congregans. In quo qui per ea quae in Eccilestia celebrantur potve Vt prudanter x sapieriter mysteriis initiari: