장음표시 사용
121쪽
eerdos in aeternum, secundum ordinem Mel chisedecb. Verior tamen existimatur opinio Cpinios Hebraeorum, a quibus nec communis usus diis curior sescedit, Melchisedech purum fuisse hominem, ἔ: illum fuisseSem primogenitum filium Noe, μψ--ψε
quem usque ad tempora Isaac ex temporum supputatione peruenisse colligunt: & propterea esse sacerdotem, ludd usque adAaron primogeniti omnes. sacerdotes essent. Ilfus vero originis, vel vitae, finis . vel patris , & matris nulli bi ime mi ni t S cri pi ura sub ii om i n e M c lchi. sedech. Quam qua id sepe faciat nomine Sem. Geness, Qua de re audita Abrahae nepotis sui victoria, diuina virtute facta,p rotuli t panem & vinum, id est, sacrificium Deo obtulit,& gratias a'endo. & iccirco benedicens Abi aliam,ait: Gen. M. Hctus Astr rham Deo excellio, es c. Quoniam victoria Deo excelso erat assignanda, & ei gratiarum actio, pro benefici js acceptis exhibenda. Alphonsus vero a Castro Zamorrensis lib. Alphonsus Io. contra haercses, negat librum, qui de quaeia aCast co
stionibus noui & veteris Testamenti inscribi U
tur, es e D. August. eo videlicet argumento,
quod hanc sententiam de Melchisedech, in libro de haeresibus sq. loco refellit atquedam nat: Fieri autem non potuit,assertionem haereticam prius a se damnatam,tenere, vel confirmaret cum praesertim in libris retraei , rionum nulli bi hanc sententiam reuocauerit. I
122쪽
Credidit Abraham Deo, & reputatum cst,&c. Genes II. B.
Genet. I Haeretici hoc loco abusi sunt. Rom. . Exponitur
OBera non excluduntur a de Abraha in posto d de Abraham loquens, nou
4 braham tu timatin eis inside, non is circunc ne. IIII. Fid ι ct opera coniunxit Iacobus. V. Iustisicatio modo fidei, modo operibus tri buitur a Scri'ura. N libro Genes eosdeAbraham scribit Moyses : Credidit Abraham Deo. de reputatum uti illi ad iustitiam. Quae verba tanti a quibusdam haereticis fiunt, ut ad stabiliendam eorum sententiam, quod sola Dde. sine vilis operibus.iustificetur nomo, sussi cere videantur.Eo praesertim,quὀd Apostolus his utatur in Epistola ad Rom. q. quo probet aduertus Iudaeos, iustificari hominem ex fide. no ex operibus legis. Vere tamen, si rectἡani maduertitur, neque Moysis, neque Aposto lisententiam tenent. Moyses quippe a fidei Abrahae, nequaquam exclusit opera, sed docuit,magnam illum ergaDeum habuisse fidem: qui adeo sit homini necessaria, ut primum & mnium virtutum sundamentum,perhibeatur.
Quicquid enim bonorum operum sine fide si ta
123쪽
perstruxeris, necessarid corruit. Unde Apostolus ad Hebraeos i1.vocat illam fundaments. Hebr ite& substantiam rerum sperandarum. Hoc ista Ἐς sinit tur illud est fundamentum, super quod aedifi- cauit Abraham. Haec virtus est illa, qui praecipuὰ placuit Deo. Quod autem non negauerit Moyses, nedum utilia esse opera, sed affirma- Opera esse uerit necesama, etiam confirmat, cum postea n cessaria p. o. doret Deum praecipisse Abrahae Isaaevnici liiij imolationem. Magnum sane opus,li' se,. lium it uolare. Et ut intelligar,opera coniuncta esse fidei: Dicit Angelus Abrahae: Nunc cogno- Gen. 22.ui quo timeas Teum: re nonpepercisti filio tuo Timoxet genitopropter me. Quae ergo maior operum tapotest esse laus, quam quod timorem Domini φpV--ψ indicentc ' Apostolus etiam, cum dicit, Abra- II: Eam ex fide iustificatum,non evacuavit opera. sed contulit vim fidei, cum virtute operum legia. Credebant enim Iud i,iustificari hominem operibus tests,prqsertim circuncisione,absaque fide Christi. docuit id Apostolus ese sata
sumi l Propterea quod pater Abraham iustissi III catus est ante circuncisione per fidem in Chri- Rom. stum: Vnde ait: Si enim Abraham ex operiri iusti PatmιIt de operibus legis erat contro ueritu habet gloriam, sed non apud Deum.Igitur non in circuncisione, sed in pr putio iustis catus est Abraha. Opera vero a Paulo requiri, opera inlpassim epistolis suis legitur . ut tandem con- quiruntur cludat. loria, honor,& pax omni operanti bo- P-ulo.
124쪽
36 EXPLICAT. CATHOLICAR. scripsit, quo quaestio haec agitabatur, & AI oris; & Apostoli verba de iustificatione Abraham, non ex fide tantum , aut ex operibus ita
IIII. determinauiti 1Abraham pater noster nonne ex operibus ius catus eis,offerens Isaac filium suu super altare Vides, quoniam fides cooperatur operibus illius, & ex operibus fides consum
Scriptura Vera autem esse, quae diximus, sancta Scri- sacra RQR plura ostendit, cum multis locis fidei,& in alijsssi bi '' operibus iustificatione hominis tribuit. 'Porta . ro sancta Scriptura sibi aduersaria non est,aut repugnas, aut inconstans, sed ubiq: una, ubi ieadem, ubique fidelis. Abacuch. a. scribitur Iu Abac. a. sus ex fide siua vivit. 3c Ioan. i. d ici tur: Dedit eis ιo '- λ potestatem filios Dei seri ys, qui credunt in eum . Ioan. 3- Et Ioan . s. Ita exaltari oportetfilium hominis, ve omnis, qui credit in illam non ereat, si habeat viatam aeternam . . Rursus Apostolus in ea Episto vom la, quae est ad Romanos & Galatas, totus est ad G ἰδx 'eommonstrandum iustificationem hominis a fide in Christum pendere,& in alijs non paucis
etiam. Sunt praeterea multae authoritates, quae
Lucae 7. illam operibus tribuunt, ut Lucae . Timis' sunt ei peccata multa quoniam dilexit mustum. Et i. Pet. . i.Pet. . Charitas operit multitudinem peccatormDaa. 4. Et Daniel. q. dicitur Nabuchodonosor regi t Quamobrem Rex co lium meum placeat tibi. Opeccata tua eleemonis redime, ct iniquitato tuo
misericordys pauperum forsitan ignoscet Deus δε- Tob. n. si lis tuu. Et Tob. u. Elcem Da liberat a morte,
125쪽
vitam aeternam. Et Mas th. I9. Si ad Pitam iniredi, Ierua mandata. Et Rom. 2. Non audito.
res legis iusti sunt apud Deum sed factorci Mis imstifcabuntur. Et etiam abae multae persimiles auctoritates dant operibus tui ificationem: salutem: at non solis operibus absque fide, sicut illae, quae attribuunt fide i non separant opera: Quoniam fides viva opera & gratia nolunt ab inuicem separari Grata nanque pretecedit, &ducit ad fidem,fides ducit ad charitate, &chais ritas ducit ad opera. Proinde, neque fides opera, neq; opera fidem excludunt, sed simul iusti ficant hominem. Fides quippe initiatiuῆ,opera vero completiue, ac consummativo, sicut ex sententia Iacobi ca. a. definitum est.
Ecce conclusit me Dominus, ne parerem,&c. Genes. 16. A.
modo iustificat. Opera quomodo iustificanta
I liceat homini uxorem sterilem habenti ios procreare ex ancilla,vel alia munere II. Lex Euangelica omnestuprum adulteriuiuricat. III. Abraham excu atur ab adulterio. IIII. Concubinam habere nunquam bcuisse homini etiam epc distensatione.
126쪽
V. Eoe concubinam alicus, ct in matrimonis iunctam auomodo inrelgitur. VI. uxor Possit remittere ius. quodhabui in corpm mariti trauendo i Mm alteri. I N C sumunt aliqui argumentum,li cere homini uxore sterilem habenti, filios aut ex ancilla vel alia muliere,. I. ex vXori S consensu quaerere. tNana non modo Exemplum hic Abraham roganti uxori consentiens pro
habendo dormit cum ancilla sed Iacob GGeheL ,6 ti m Rcquiescens VXOri Liae, ex ancilla suscipit ΕΨemplum filios. Confirmant id ipsum quoque hac ratio
Iacob cum ne. Uxor potestatem corporis viri sui habet, ancilla, potestque ius suum remittendo, virum i be Genelao 'rum facere. ut non peccet, si cum aliena mi-olobosi sce/tur vXQre:licet ergo quaerere filios ex ali
lio. na, si sua fuerit sterilis. Sanὸ de quaestione hae Giatiati ga multa disputaui Gratianus quaest. q. ta, quae l. . demque eam eX sententia Augustini Moer Io Augu. sup hannem,& Ambrosij in lib. de Patriarchis sol- λοδ' . uit: Nullo, videlicet, modo Christianis licere, , , ' a ', ' siue propter uxoris sterilitatem, vel ob infir-titarchis. mitatem illius, turpemve aliam caulam, cum alia, praeterquam cum uxore propria commi
steri ι super quo etiam nec Pontifex dispensa n. biti a Nam lex Euangelica omnim coniugaticum non propria uxore concubitum adulterium iudicat: nec aliquid licere viro,quod non liceat uxori, patitur. Eandem enim tam a vim, quam ab vAore e pςtit castimoniam. Vndo
127쪽
de quicquid in ea, quae legitima uxor non est, commissum suerit, adulteri j crimine damna tur. Dicit namque Dominus, Matthaei quinto: cui viderit mulierem ad concui cendum eam, Matth. s. iam moechatus erit in cordes . Et per Aposto lum proclamata Omnis fornicator, aut adulter a. Cor. s: regnum Dei non possidebunt . A braham autem& Iacob.iccirco non peccauerunt, quoniam alia est Patriarchis facta permissio ι aliud Permissio Euangelij praeceptum. Illis enim diuina reue- di praeceptatione permittebatur, ut populus Dei pro- mmdiffe-pagaretur.In Uno enim tanto populo Dei culta μnx tus conseruabatur. Quamobrem quaerenda erat terrena propagatio. In lege vero Christiana, non terrena successio, sed c estis mul titudo quaeritur. Tunc quippe replenda erat terra;nunc autem implendum est coetu. Tunc oseae 1 per Prophetas dicebat Deus: Dic Domui Iu- Zachatitidae, Dic domui Israel . sed nunc Christus dicit
Apostolis: Euntes, docete omnes gentes. Et Marc. i6. Spiritus sanctus per Apostolum Petrum ait.Jn Actor.Iois omni gente, quicunque timet Deum . 3c ope ratur iustitiam,acceptus est illi. Qua de re pri us affectus habendae sobolis, modo ab adulteiario non excusat Sed Ambrosius lib. I. deAbra- Ambr. lib. ham patriarcha c. q. alia ratione putauit Abrata 1. de Abra ha ab adulterio excusandum. t Quia anteMoy- ha Patriar . sis legem adulterium non erat vetitum, ver- ςb a*δP 'lba illius sunt: Sed sortasse dicet aliquis: Quo modo Abraham nobis proponis imitandum,
128쪽
sibi vult hoc esse, ut tantus vir huic errori se rit obnoxius Sed cosideremus primum, quod Abraham ante legem Moysis,& ante Euangelium fuit cum non interdictum adulterium vi H debatur: poena criminis ex tempore legis est,
rupe crimen inhibuit, nec ante legem ulla rei
amnatio est. Non ergo in legem commisit Abraham, sed legem praeuenit. Deus enim in Paradiso licἡt coniugium laudauerit,non adul terium damnauit. Haec Ambrosius. E quibus verbis patet, Abraham adulterium commisitase,sed ob id adulteriJ poena non teneri,quia leπnondum illud prohibuerat.Verum existimam dum est,non haec,ex sua sententia,dixisse Ambrosium, sed aliorum retulisse responsionem,
satisque illi esse, quod apparentem quanquam ab alijs mutuatur) dederit quaestionis solutio nem: Quippe quod Chrysostomus, Augusti
nus, 3c omnium fere Theologorum consensus asserit, concubitum Abrahae cum ancilla, neq, fornicationem,neque adulterium extitisse sed legitimum matrimonium.Testatur hoc Modicen. is. ses libro aeneis Os,cap. decimo sexto, his ver
bis: Cumar, ille acquiescereo deprecantiausit Ag r D ptiam ancisiam suam Aon annos dece uam
habitare coeperant in terra Chanaam, oe dedit ea
Assectus viro suo uxorem, Hic ait Moy ses, quod Sara maritalis. dedit viro suo Agar in vXorem;Non ergo cum scorto, siue pellice rem habuit Abraham cum Agar ancilla,sed eam affectu maritali, & velut XXorem cognouit. Itaq; nulla ratione fit,quod
129쪽
Ibraham de adulterio culpetur. Beatus Tho- B. Thontimas quaestione sexagesina quinta, arti c. quin- q s 7.art sisto, in additionibus ad tertiam partem docuit. 3 id ii O- nunquam licuisse, habere concubinam etiam 'bu deYdispensatione, nisi in matrimonium iumsta. iem .conc Quoniam talis coitus est contra legem natur . binam ba-Placuit hic, ut ad manus habeantur, illius ver bere 4ba subscribere: Respondeo dicendum, quod ii xiisse. Rabbi Moyses dicit, quod ante tempus legis
fornicatio non erat peccatum, quod probat CN Matiliui hoc,quod Iudas cum Thamar concubuiti sed ista ratio non cogit. Non enim necessc est, fialios Iacob a peccato excusari,cum accusati sue rint apud patrem crimine pessimo, & in Ioseph necem,& venditionem consenserunt. Et ideo dicendum est, quod habere concubinam
non matrimonio vinctam,sit contra legem n
turae, & nullo tempore secundum se licitum fuit, nec etiam ex dispensatione. Sicut enim ex dictis patet, concubitus cum ea, quae non est matrimonio iuncta, non est conueniens actus
ad bonum prolis,quod est principalis sinis ma
trimonij, & ideo est contra praecepta legis naturae, quae dispensationem non recipiunt: Vnde, ubicunque legitur in veteri Testamento, aliquos concubinas habuisse, quos necesse sit. a peccato excusari; oportet eas esse matrimΟ- V. nio iunctas, & tamen concubinas dici, i quia Finis meta aliquid de ratione concubinς Secundum enim trimonii. quod matrimonium ordinatur ad suum principalem finem, qui est bonum prolis, uxor viro
130쪽
coniungitur insolubili coniunctione, vel salte diuturna, ut ex dictis patet: Et circa hoc non est aliqua dispensatio, sed quantum ad finem, qui est dispensatio familiae, & communicatio
operum: vNor enim coniungitur viro vi soci a, sed hoc deerat in his, quae concubinae nomina
Alius finis bantur. In hoc enim poterat esu dispensatio, cum sit secundarius matrimonij finis:&ex hac etiam parte habebant aliquid simile concubi
nis, ratione cuius concubinae nominabantur.
Haec diuus Thomas. Nullo ergo pacto concedendum est, fornicationem vel adulterium, taue ante legem, siue post, aliquando licuisse. Vnde nec etiam quaerendae prolis gratia licuit ut ait Thomas) ex dispensatione. VI. Dicet vero quis, et potest: vXor remittero obiectio. ius, quod in corpus mariti habet, & alteri tradere mulieri: Igitur non peccat maritus, si de consensu uxoris, cum alia dormiat. Huic re- Responso. spondetur: Uxoris erga maritum indulgentia, de iuris sui translationem in aliam mulierem, quo euitetur peccatum, non sufficere. Quandoquidem vir adulterium committens, non solum peccat in uxorem, ei corpus suum subtrahendo,alterique mulieri dando. Sed peccat etiam in legem Euangelicam, quae omni bias al- Hatili. io ta voce clamat: Qui crimissa uxore aliam dux rit,moechatur. Matthaeus 19. Vbi Christus omni exclusa etiam posteritatis habendς,& adhuc cum uxoris consensu,aliam pr. ter uxorς pro