장음표시 사용
151쪽
sententiam Chrysostomus I.lib. de sacerdotio, Chrys lib. circa finem,multis exemplis tutatur.Quoniam ide. sacer- inquit, laudabilius est, Imperatores fraude ho- doxio. stes vicisse, quam armis. Et medici simulati, re 'medijs, ad sanitatem aegros perducunt. Sed &Moyses per deceptionem Agyptios spoliauit. Exod. 72Michol decepto Saule, liberat a morte Daulia i Reg k9- de . Et iterum ho m. M. incienesim,eXponens Chrys. ho. verba illa. Ego sum Esau primogenitus tuus, 33. in Gen. aperte asserit, Iacob fuisse mentitum,sed menta Genςι-a7.dacium vitio verti non debere: quia non temporale commodum, sed patris benedictionem quaesiuit. Augustinus autem libro de mendacio ca. a. praedictam sententiam omnino damnat, ' do letque, aliquando a Hieronymo defensam i ut
in epistola ad eum conscripta testatur. Mihi enim inquit videtur exitiosisiimum, credi, eos homines, per quos nobis diuina Scriptura ministrata est, atque conscripta i aliquid tuisse mentitos De simulatione enim Pauli & Petri, quam fingit Hieronymus, loquitur. Sed Innocentius huius nominis Papa Tem An protius tit. de usar. cap. super eo, interrogatus, dimendis An pro redimendis captiuis, liceat usuras exta captiuis li-ercere Respondit Quod cum Scriptura sacra: μ '
prohibeat pro alterius vita menti rumulto magis prohibendus est quis , ne etiam pro redi
menda vita captiui, usurarum crimine inuole licere prouatur. Hic ab Innocentio manifestὰ definitur, altei ius vi-
pontifero mentiri pro vit; alterius servanda: x stri avi
152쪽
quoniam neque pietatis prettextu impietas est Ephes. . committenda. Nam Apostolus in epistola, qui est ad Eph. 4 prohibens mendacium,ait: Pro pter quod deponentes mendacrum,loquimini veritatem unusquisqi cum proximo suo, quo niam sumus inuicem membra. Et in epistola ad Colos. is. Coloss. eadem repetens,inquit: Nolite menti ri inuicem, expoliates vos veterem hominem cum aetibus suis. Ac si explicatius dixisset, veterem hominem eXpoliare, dc nouum indu re potest nemo, si mendacium sectetur, verit temque non colat. Vetus enim homo a men dace diabolo seductus in nouum renouari hominem nequit,nisi veritati, a qua est liberatus.
Pal. i . adi .ereat. David quoque hominem in tabe naculo & in mole saneto Dei habitaturum d , scribens, ait: Qui loquitur veritatem in corde suo,& qui non egit dolum in lingua sua. contra
vero de loquentibus mendacium alio Psalmo Psal. s. s. Perdes omnes, qui loquuntur mendacium. Ecdescis. Et Eccles.I9.generatim de omni mendacio,ita
scribit : Noli velle mentiri omne mendacium: Quamobrem determinationem Innocenti j . conformem sanctae Scripturae videntes Theo- Defin7tiologi scholastici, citra controuersam definiunt.
Theolog. 4 non modo omne mendacium esse peccatum.
iii sed etiam officiosam simulationem & fraudem ad mendacij crimen pertinere. Sive enim quis verbo , vel facto, iuuandi, vel laedendi causa
mentiatur,omnino mendax est,& omne mei
dacium,aut peccatum cit,aut non absque peccato
153쪽
eato exerceturi qua de re re ete sentiunt hi, qui pro nulla re,neque etiam pro vita hominis se uanda,aut magno beneficio impendendo,me-ἐacium dicere Christianis licere, affirmant. Si enim omne mendacium vitari debet, ut dicit Ecclesiasticus, & qui loquuntur mendacium, perduntur,ut ait Psaltes,& non renouantur in nouum hominem, ut inquit Apostolus, rectὸ colligitur, nulla occasione fore mentiendure. Haec autem Isidorus lib. Synonymorum, strictius perstringens ait: omne genus mendacij summopere suge, nec casu, nec studio loquaris salsum; nec etiam, ut praestes, mentiri studeas, nec qualibet fallacia vitam alicuius defendas, caue mendacium in omnibus. hactenus Isido rus. Horum autCm omnium rationem, si petas, ea est: Quoniam os,quod mentitur,occidit animam, vitamque amittit beatam. Temporala autem commodum, siue corporis vita,aeternis vitaeque beatae nullo modo comparari potest. Nunquam ergo pro cuiuscunque vita tempos ali seruanda Christiano mentiendum erit. Ρorro B. Augustinuisuper Psalmum quin tum, quaerens, i Num homo persedius, Occa sqne temporalis vitae conseruandae possit abs que culpa mendacium dicerei controuersiam Iis verbis definiuit et Ne quis arbitretur persectum & spiritualem hominem, pro ista temporali vita, in cuius morte non occiditur anima, siue sua, siue alterius, debere mentiri,
zed,quoniam aliud est mentiri, Aliud est ve
154쪽
palsum di- rum occultare:Siquidem aliud est falsum dice- cme, Vc- rei Aliud est, verum tacere: Vt si quis forte vel xum t Ἀς ς ad istam visibilem mortem non vult hominem ηψη kqς ' perdere. paratus esse debet, verum occultare, non falsum dicere; ut neque perdat,neq; men tiatur, ne occidat animam suam pro corpore alterius. haec Augustinus. Cum ergo iuxta doctrinam August. l Aliud V. sit mentiri, aliud verum occultare, & aliud sal sum dicere, aliud verum tacere: Consequens est mentire & salsum dicere,licuisse nunquam,
occultare autem veritatem , ac verum tacere,
ierunque vel licet, vel leuioris est culpae . Inis igitur, quae mendacij a magnis viris, Hiero ny mo, Origene, Chry sostomo asseruntur exe-plis. Patres ij, vel veritatem occultarunt, siua verum tacuerunt, vel mentiti sunt, falsumque dixere. Primi autem omni caruere culpa, aut leuem contraxeruiar. Secundo peccauerunt omnino. Neque adeo excusandi sunt Patres veteris testamenti a mendacio, vel peccato. Cum no modo eos leui culpa, sed mortali quo a. Reg. v. que peccasse compertum sit. Vt David, qui adulterium in Bersabeam, & homicidium in eius virum Vriam commisit. Patriarchae .e-Cecies. 37. tiam filij Iacob, odio inuidiaque permoti, vendiderunt Ioseph fratrem suum in Aegy-
Cum ergo Iacob, qui se esse fratrem Esau, mentitus est patri, profertur, dicendum est, eum,licet verba dixerit mcndaci j,t mentitum
155쪽
timen non tuisse. Nam etsi non erat Esau in personat erat tamen quo ad ius primogen)t rae attinet officio & dignitate. Nam ei benedictio, simul &haereditas, competebat : Vnde, quando dixit: Ero sum Esau primogenitus t us , quantum ad dignitatem primogeniturae quam illi contulerat Deus, dixit verum &patrem minimὸ ducepit: Quo elocutionis modo Elocvt; usus est Christus Matthaei undecimo, de Iota ni modus hanne Baptista dicens. Et si vultis recipere, ip- x se est Elias f Erat enim , officio, non persona. Maul. ii Elias. Quod si pater diuina reuelatione non intellexis et:haud dubium, comperto mendacio, retraxisset benedictionem. Abraham quoque Saram sororem suam esse dicentem, i verum celasse, non mendacium VII. dixisse arbitratum est. Soror quippe sua erat, G nςs7η- .
quoniam sanguine con uncta: VXOrem tamen
suam non negauit, sed celauit, & subticuit; Sc bibi Abia
ideo non est mentitus. Sane ad hanc regulam hae occultandi, non negandi veritatem res. rri possunt Moysi, Iuditi, Dauidis,&Petri simul tiones. Hi enim requisiti nunquam verit tem negassent, quamquam studiose illam oc
Sed Dauid coram sacerdote Achimelech, t e Machol, Sc Ionathas coram Saule, pro salute Dauidis, absque dubio peccauerunt men- 'tiendo . Scriptura autem cum eos laudat, non ob eorum medacia commendat: sed pietatem,
fidem aliasque virtutos . quibuo polieb4nt.
156쪽
extollit. Siquis ergo ad te coiiugerit, qui amoete mendacio tuo possit liberari, non es menti Os, quod turus. Quoniam os, quod mentitur,occiditaniamenxur, c mam. ei tamen aut tacedo, aut occultando v c d N ni ritatem pie poteris auNiliari.
Traductisque omnibus, quae ad se, χα
I. Meteius luctans cum Iacob, u fuerit II. Lucta Iacob qualisfuerit, corporalis, vel iritusis. XISTIMANT Hebraei reserente Lyrano) Angelum, qui tota noctet luctabatur cum Iacob, suisse Angen custodiae Esau deputatum. Qui mi- undum nus adhuc intelligens benedictiones, quas a LI δμμm' patre obtinuerat Iacob, ad eum diuina ordin tione pertinere; conabatur a transitu illum impedire,ne eas, Sc primogenita Esau obtineret. Nec mirum, si ignorante Angelo Esau, Rebec-r poni ut eae&Isaac fuerit reuelatum, quod maior se propositio ui et minori . primogenitamque domus Isaae, Genes. z7. non ab Esau, sed a Iacob possidendam. Multa Hebr. M. enim reuelantur a Deo hominibus: quae quide MV R ii tenorant. Alii ver4 ab hac Hebraeorum tantur lio interpretatione diice dentes, Cum Angelo, quiminib. qut ad tuitionem Iacob, rerumque suarum datus angeli ig- erat, spiritualiter dicunt esse luctatum. Nam
157쪽
timenti Iacob vires Esau, parumq; diuino auxilio fidenti apparet Angelus arguens,& repr - . hedens illius diffidentia. Cumque fingeret abi
re,velleque cum Pelinquere; vehementi orati
one a Iacob retinebatur. Huius porro sentoti M phi ii iam patronum faciunt Hieronymum super Isaiam cap. 9. dicentem: l Cum Angelo Iacob orati- ,Α one, non manibus ludiabaturi lucta igitur illa spiritualis inter Angelum relinquentem Iacob α&ipsum orantem, creditur. Aduersatur autem ι
opinioni, quod Angelus tetigit neruum foemoris, & emarcuit, ut postea claudicaret. Lucta ergo non spiritualis,sed corporalis videtur: A lijs autem placet utranque spiritualern & cor poralem luctam complecti. Nam arguentem Angelum fingentemque discessum,& recusaniatem auxilium, & prosectionem, propter illius erga Deum diffidentiam, Iacob instanti, vehe
mentique oratione retinebat. Pol ea vero videns Angelum abire volentem; manu apprae hendit; eumque retinere in eius auXilium conabatur: Et haec erat corporalis luctat sicut illa spiritualis. Figurabatur vero ea lucta victoria, plouta huzquam contra Esau erat habiturus. Vt quomo- ius luctaeo 'clo supra Angelum inualuisset ita superaturus Gen 3λuesset Esau. Hinc fit, quod Angelus permisit se a Iacob superari, quo intelligeret, si contra Deus ortis suit, quanto magis hominem, id est Esau esset superaturus. Cum vero ipse Deo non Ia cob victoriae sortitudo esset deserenda, tetigit Angelus suemoris illius neruum, δc emercuit, 1 cla
158쪽
claudusqi factus eii: Vt hinc hominis in beeillitas, scdhnc Dei viri'. dc auxiliu inani sese aretur. Porro Beatus Hieronymus verba Pauli in epistola ad Ephes. 6. Quoniam no est nobis colluctatio ad uerius sanguinem, de carne, sed aduersus principatus, aduersus potestates, aduersus mundi rectores tenebrarum harum, adue sus spiritualia nequ tiaein Coelei ibus, explicas ait: In medium exempla protulimus de tent tionibus Daemonum o qui tuo ut retundamus eorum opinionem, qui putant omnia vitia esse carnis, A. sanguinis, 3c nullam habere Daemo opinio sal nes potestatem, ut nos incitent ad peccatum. D de tuta Talem Luctationem, Sc Iacob putamus sui sie, Dimois Ei quod scilicet,non aduersum carnem, Sc sanguinem contenderit, quando remansit solus, de ludiabatur cum eo homo, adiuuans eum, &co roborans aduersus alium sudore nimio dimicatem .Et simul vide: ne sortδ ridiculi sint qui a bitrantur in ritum luctantium tota nocte Iacob luctatum. Quid enim grade s ut illi aiunt
luctans, aut superauit aut victus siti Sedduxta rationabilem.& conuenientem Patriarch iu-ctam, talem illi colluitationem sui se creden dum est, qualem hi habent, qui ponunt dicere: Non eli nobis colluetatio aduersus carnem, Mad Eph 6. sanguinem. Ex his igitur apparet Hieronymi opinionem seisie,lucta Iacob spirituale fuisse,
eumqι cum Daemone concertantem, auxilio
boni Angeli sibi assistentis vicisse: quonia nihil magni citet, si corporali ter luctans superaserisue victus fuisset. rationabilio i qι, δe tanto Pa-
159쪽
triarchae conuenientior lucta censetur spiritualis quam corporalis: Hunc autem locu pertractans Origenes lib. s. periarcon , docuit Iacob spiritu altiter,&cum Daemone luctatum: au- Ο eli. . xilioqi boni Angeli sibi assistentis luctam vita periarconcisse: Alius quippe erat Angelus, qui eum Iaia i u sentit. cob,&alius si aduersus Iacob luctabatur. Vnde apud eum certum est contra aliquam illarum . virtutum, quas meminit Paulus concertatum duo .nu, fuisse: Quae autem harum opinionum Verior cum lacob stidisquirat lector. alius cotra
A gelus qui eruit me de cunctis malis.
mina Iacob. ct Patrum inuocanturμpra Ephraim, O Manasse. Nomen Iacob, quare dixerit inuocandum. III. Sacitis inuocandos , recte is tuis Feci a. IIII. Chrysostomi verba contra intercesson a
SanctMrum inuocatio quibm pro VI tri unphante Ecclesia a militanti se cen. t parant, beatosqι spiri tus nihil viventibus,vel meritis, vel intercessioe opi rutari clocet,liis verbis Iacob maxime torque t Inoluit. n. Et innoceturi se ereos idei ιμ- ii
160쪽
Nomina Liam inanite ita docet, merita. & nomina sandi mς ix diorum plurimum pro adiuuandis hominibu
. apud Deum valere. Benedictionem li mereri
apud deu saperterram, Nam peto, quid causae est, i qPvalere. Patriarcha Iacob nomen suum patrum ii suoru 14 velit luper filios inuocari An ut illis, qui steli ces sunt, immortalemque vitam posi i dent, be nefaciat c Fortὰ dicent: Nomina patrum ob id . inuocada super filios,quod nominibus,domus Μο3 gςnxi & tribus forent appellandi:Sed is est mos gemitum: qui domorum successionem non populi unius sub uno Deo propagationem quaerebant. Neque Iudaei dicti sunt ab Abraha, lsaac,
aut Iacob, Abrahamitae, is acitae Iacobitae, sed Iudaei. Aut etiam dicent. quod super hos tantufilios Iacob, & patrum nomina inuocarentur:
Moyses o Sed huic quoque contradicit Moyses, qui Apinioni L. braham, Isaac , & Iacob inuocatis nominibus biram Dei super uniuersum populum , nedum Exod ,α. super tribum Ephraim, 3c Manasse , placauit, Ii I. misericordiamq: est consecutus. Causam itaq; Causa vera ea esse oportet, ut meritis patru , t quibus pro cur lia . miserat Deus se filijs benedicturum, iuuaren-n0' 'R ' turi benedicerenturque. Quam ob rem, rectriv* Π μ ' sancteque censu t Ecclesia, Deum per meri Christi, Apostolorurn,sanctorum qi eius,&P- pter promissiones illis in nouo leuamento erahibitas,esse inuocandum. 'fiarii Lutherani,& Caluin istae haeretici Ioanneni Caluin ista, Vultcleph eorum magistrum secuti,contra in ci sectato- tercessionem sanctorum Chrysostomu homil.