장음표시 사용
121쪽
LIBER est praeter probabile. Si uero sic, erit probabile, quoi est
non probabile. Vertim ut in contentiosis secundum quid, aut ad aliquid, aut quomodo non additum deceptionem
Scit,ita er hic,quoniam probabile sit no simpliciter, sed
quoddam: quo ex loco ars coracis coposita est. Nam siue
si pectus no fit,nisi pulsationis imbellis homo accubetur, non enim probabile id: siue suspectus,quoniam robustus: nec id etiam probabile, quonia probabile uideri poterat: similiter in alijs: nam uel uheam, uel non suspectu serit necessario, utras prosecto probabilia uidentur . sed alteram probabile est,alterum no simpliciter, sed ut diasi est. In riore quos rationem superiore sacere hoc ipsum
est. Hinc iure botranes Protagorae pronione non 'ebat. filium enim profitebutur,non uerti. Sed appares probabile,nec in arte ulla, ed in rhetorica,er contentio a. Sed de thγmematibus tam de ijs quae fiunt,quam de apparentia bus,dictsi est. Nunc de solutionibws dicensim uidetur De Solutionibu uoluimius autem uel aliud ent menta cotra opponet
in res,vel obiectionem infrentes. Cum igitur aliud opponimus,patet quod ex eisdem possuram dicere locis. Sγilota fimi enim ex probabilibus sunt: probabilia uero mulat inter se cotraria fiunL Obiectiones aute, sicut in Topicis,
quatuor ex Iocis inueniuntur. Sunt enim aut ex eode, aue
exsimis aut ex c5truris,aut ex iudicatis. Ex eodem,ut sient mema esset de amore,quonia bonmobiectio duplare est: Nam uel uniuersaliter dices omnem indigentium ma iam essequel fecundum parte,qu)d nes optimi, neq; pes imi amores diceretur,nisi etiam mali essent amores. Ex cotrario autem obinio ducitur si cum entismenia esset, probums
122쪽
s E c V N D V s. ris probin virum amicis brascere: at nec improbos mala: restonderes . Ex sinali uero hoc pacto, sit ense in Amaleficio affreti semper odcrunt. At, inquies, beneficio afecti non semper amant. Iudicata uero ea dicimus, quae claristimor i uiroru iudicio comprobata sunt. Sit erit αα , inema, quod oporteat ebrijs ignoscere, quum ignorantes peccent. Obiectio: Non ergo Pittacus laude dignus esset,
qui maiores poenas in legibus fumi de istas scripsit,qui uisno peccent. Veru quonia ex hs quatuor omnia enth merumata fluunt, probabili,exeplo,argumento gno, sunt ex probabilibus quidem,quae colligutur ex ijs quae ut plurim- aut fuit aut ecte uidentur:ab exemplo autem,qua per inductionem ex uno uel pluribus similibus, cum uni versale ceperi S,G particularia ratiocinatione collegeris. Ex argumento autem fiunt,quae ex ijs infruntur,quae neo
cessario indicio fiunt. Ex fgno uero,cu per uniuersale aut singillare, siuest, siue non, collegeris. Quoniam tirurprobabile non semper, sed ut plurimaem uerrum est,perstiucurum estposibile si per ese huiusmodi enitam dui
solucre obiectione allata. Quae quidem non semper Mera,
sed apparens solutio est. Nam qui ob cit, non dissoluit uersi vilitudinem,sed no esse necessarium probat. Gare semper contingit defindentem magis quam accusantem
abundare,propicr hanc deceptione. Nam cum accusator
per probabilia confirmet, semperq; quod ut plurimu est obiectionem habea non enim esset probabilesta seinperae necessariam:non est eadein solutio,quod non sit probabile,er quod non sit necessarium . Itaque iudex deceptus puta si ita solutum est,aut probabile non esse, isibi noiudicanduli ut dicebamus. Sed non ex necessarijs tantum iudicandum est, veru metiam ex probabilibus. Id enim est optima
123쪽
optima retentu iudicare: Quare non satisfacit cum solis uat,probet, non esse necessarii sed soluendu cst, quod non probabile: quod eueniet si obiectio magis ut plaritarum est. Dupliciter autem potest huiusmodi esse:aut tem. pore, aut rebus ipsis. Firmifima uero est si utrisses. Nani quod sepiusfit,id magii probabile est. Re tantur autem ier signa, er qui ex signis fiunt enthγmemata, etiamsi uera fiunt, ut prius dictum est. Nullum enim signim HI
logisimo colligit,ut nobis ex anablicis patuit. contra exta empla uero eade quae costa probabilia est dissolutio. Nam
si quid habemus, nec si solutum est, sed quod non sit ne cessari ,Cr aut plura,aut sepius,aliter. sin uero Cr plura ex sepius, sic pugnandum, aut non esse simile id de quo agitur, aut non similiter, quandums inesse dicti emittam. Au enta ver),Cr quae ex argumentis fiunt ent immata, non possunt solui, quod Hilogifimo non collis gant:quod etiam ex resolutiliis patuit. Qisare restit proribare quod ita sit ut dicitur. Q nod si patet ita esse, Cr aris gumentum esse solubile iam id redditur,cum omnia per demoliaration sim fini certiora. . De Amplificatione dc Attenuatione. . AMplificatio autem Cr attenuatio non ostent merimatis elementum. Idem enim elementum diis,m loqcu . Nam elemetum ac locus est, in quem multa incidunt entisinemata. Amplificatio autem Cr attenuatio enthγα lineinata fiunt, ad ostendendum magnum esse uel paruum, quemadmodum bonum quoque ac malum iustum ac iniuripum,m aliorum quod libet.Ηaec uero fiunt omnia de quiribus Hilogi mi aut enthoememata sunt. Quare si nihil hoisse locus enthγmematis est,nec amplificatis,ac attenuatatio. Veris nec restiuisia entisinemata steries quaeda ess
124쪽
allimato sunt. Patet natis quod refudit aut obsectionem injbrens, aut probans. Probant autem quod oppositim est,ut si sectis unus esse ostendi alter βλι non esse. Quod fifictu non esse esse hic ostenis det. Quamobrem non erit haec differentia , cum eisdem utris utantur. Ent memata autem irrunt quod sit,aut non sit. Obiectio etiam non est ent mema, sed, sicut in Topicis opinione quandam dicere, unde pes imum fatuel quod no colligit Hilogismo,uel quodsi m quiddam
assumpsit sed de exemplo,de sententia,de mi in aliabus,ac omnino de rebus unde inueniemus,et quomodo ii uentus dissolvemus,haec nobis dicti sint.
De Partibus Rhetoricae. E RV M quoniam tria in oralisne reaequiruntur:primu unde fui fides,alter de eloquutione, tertium de ordine partisi orationis:ac de fide iam dicta est,ex quia I bim,eπ ex quot, quod ex tribus, Cr cur tot folim: nam aut quia ipsi qui iudicant, quodammodo Uecti fiunt, aut quia quales quosdam eos qui dicunt aris bitrantur,aut quia quod demonstratin est,omnibus peris suadetur: Cr ad haec explanatum unde ent in uia inaeueniantur: fiunt enim steries ent mematum er Iocis quitur nunc ut de eloquutione dicamus. Non enim sub t
s h beas quae dicenda sint , sed necesse est ea, μt oportet
125쪽
ris LIBER dicere, quod plurimum constri ut oratio qualis quaedam esse uideatur primm igitur quaesitu est,quod natura priamin est,unde res ipse credibilitatem habeant deinde quo pacto in dictione ponendae fiunti Tertio, quod uires quis dem habet ingentes, sed nondum explicatum quomodo pronunciundummum uel in tragoediam uis comoediam tirdiis accesit. Ipsi enim poetae tragoedias olim pronunαriabunt. quare mansectum est id etiam in rhetorica ituesse, quemadmodum in re poetica: quod erati j quidam tramrunt, er Glaucm T eius. Est autem pronunciario
in uoce,quo pacto ipsa in singulis aselibus utendum fit,
ueluti quando magna, quando parua, quando mediocri, er accentibus quomodo, sicut acuto, graui, mediocri Et quibus in unoquoque numerii. Tria enim fiunt quae coimi derant,magnitudo,harmonia,n erus. Praemia ergo ex certaminibus ij pene 'unt. Verum sicut in pocticis certantinnibus pi quam ipsi poctae possint qui agunt, sic crinciuilibus propter ciuitatu in deprauationciv. Sed nonaedum de ipsa ars composita est. Nam Cr de eloquutione tardiu3 acceptum:uideturq; parum honestum escis bene examines: βd tamen clini rhetorica, eiusq; praeceptio ad opinionem stem non quod recte se habeat,sed quia n, cessarium,non est negliged . Iuctum enim est nihil plus
in oratioe quaerere,quam ne aut dolore aut uoluptate afficias. Ita cim par sit ipsis rebus certare, caetera praeter deae molinrationes superuacanea fiunt. Veruntamen nimi faciunt,ut dictini est,propter auditorum prauitatem. V
r- eloquutio ipsa habet parmin quid in dicendo scium per necessarium. Restri enim adsignificandι sic aut siedicere, qua in non tantum. Verum haec omnia imagiri
notionis sunt,σ ad auditorem:quapropter nemo geomem triam
126쪽
trim sic docet. Illa igitur cura accesserit, id scit quod
pronunciatio. Coeperunt autem parum dei a quiam dicere, ueluti Thraomachus de commistrationis pronunciatione: sed est iraturae aptum esse cr ad agenta , minus artificiosum qum caetera, eloquutio aliae
tem artificiosa. quocirca qui id fiere pollunt rhetores, ijs quoque sicut cr prominciantomprimis posita findi
Num orationes scriptae uincinentiores propter eloquuα tionem uidentur, quam propter sententiaue. Coeperunt i ritur,sicuti natura postulat, id primo poetae monere. Nam ipsa nomina in lationes Dii Est autem Cr uox nobis ad imitandem omnim particularum aptifima. Quaproiapter artes quoque confistulae fiunt,rhapsodia,Cr binrisaenica, er aliae huiusimodi Ac quonia poetae res si laesas diacentes,propter dictionem uidebantur gloriam coequuti,
idcirco poetica primo suscepta est dictio, qualis est Go giae . Et ad praesens usi te miti minus docili hos optime
dicere arbitrantur. id uero iri non est, sed alia orationis, alia poesis dictio est. Quod inde etiam onenditur, quod nee ipsi qui tragoedias sciunt, illo modo amplius uiui
tur: Verum sicut ex tetrametris ad iambicum transgregi fuit,quoniam metrorum omnium id orationi simillisuruest: sic quaecunque nomitium praeter consuetudinem fiunt, ea neglexerunt:Cr quibus pristi exornabant, er in praeis sentiarum etiam qui hexametra componunt, praetermisi runt. Quam ob rem rictu dignum est eos imitari, qui non amplius leo modo utuntur. Quare penpicuum est non om, unia quae de dictione dici possunt, nobis esse examinuda, sed de ea qua dicimus. De icta uero dictu est in ijs quae de arte poetica tractauimu3. ibi ergo perst iciaturi De Eloquutione. Eloquution
127쪽
ELoquutionis igitur huius uirtus diluciduite desinutis tu quod ita esse illud signi est, quoniam niti oratio β
gnificet,no habebit opus suum Et quoniam nec deiectum
cr humilem,nec rerum dignitatem excedere, sed accomis modum esse oportet,poetica quos forte no humilis,sed orationi non accommodata est. Dilucidam autem reddunt orationem,quae propria sunt,sive no mina lae verba:non dete lam uero, sed ornatam, reliqua de quibus lix arte poetica diximus. Nam inusitata grauiorem reddunt oratationem. Quod enim ad peregrinos atque aduenas patio inur, id etiam ipD ad dictionem μ' nemus. Quocirca inusitatiora fiunt adbibedd. haec enim ex omnibus admiradmur. Mirabile autem omne iucund- est. In nictro igitur multa id faciunt, commodet ibi dicuntur. Nor tam res quam personae de quibus habetur oratio, excellentiores sunt: in oratione uero soluta, cim causa minor sit, multo paucioribus utend . Num tibi quoquesi seruus aut ad Iescens ornatiora diceret, aut de paruis, inde rami est. sed est etiam in his imminutio G incrementum decori. quare oportet id acientes latere, ne ficte dicere uideanestur,sed innate.hoc enim uerisimilem scit oratiotion,illud autem contrarium. Nam tanqua insidiantia uituperantur, quemadmodum Cr uina mixta. Quod Theodori uox ad
aliorum habet hi onum. Illa enim,eius ipsius qui dicit esse uidetur,bae a lienae. celantur aute sicile,si quis ex consuetis eligens compona quod Euripides fritim primus
imonstrauit. cum autem nominibus atque uerbiis conset oratio,cum 9 nominum tot sint gener quot in arte poeis
tira dicta fiunt, ex ijs priscis quaedam, er compositis ais iteratis nominibus Cr sinitqs raro er paucis in locis uten
. Sed ubi, dicemus postea. causa quoque dim es. ad
128쪽
T E R Τ I V S., maius enim quoi decorum es horationem extollunt. Proαpria uero er convua Cr translatio solatae orationis
quutioni conuenianti Cum signum est, quod solam his
omnes utuntur. Omnes enim translationibus er congruis
dis pro ijs coiloquutur. Quare patet, si quis haec recte comi nq,quὁd oratio er clara, er prisca uidebituriem
cur prisca, latebit. quae orationis oratoris uirtus erat. Nomnu uero quie fiunt aequivoca, cautilatoriae costrunt. aequivocutionibu3 enim fraudem parat. Quae vero sonorandinia sun poetis. Dico autem propria Cr ononγma,ut proficisci ac strinam haec ambo Cr propria Cr Hnon α inusunt adinvicem.Quid autem unumquodq; horusit,er quot translationis generasin er qu)d plurimum tum iure poetica quam in sioluta oratione translationes posint, in arte poetica,ut diximus, dictum HI Tanto autem marigis in ipsis oratori est elaborandre,quanto pauciora praerasidia soluta oratio habet, quum metrica. Sed dilucidum quos iucundu ac priscum maxime afri translatio: neq; est accipere ipsim ab aliquo. Sunt aute epitheta et transmlationes accommodatae adinvicem dicenda. quod ex pro a portione'LAiter indecorum uidebitur. Nam contraria
sinus collata maxime apparent. Considerandum igitur ut iuueni purpureu,sic petii quid conuenit. Non enim ei dem utrisq; decora est uestis. Ad haeccim laudare uelis,amelioribus:cim uituperare a peioribus, eoru qqae in geonere fiunt,ducenda translatio ei Eueluti si quoniam in eoisdem genere contraria fiunt, mendicantem uouere licet σέ ouentem mendic e. nam quoniam petitiones ambo
sunt,licet quod diximus acere: cui etiam Iphicrates dAxit cilium mitragγrtem,sed non daductum. dixit autem et non uiseis initia . non enim mitragdinem ipsi i , i appa
129쪽
uo LIBER appeltis et, sed Dduchu. nam cin utraq; in diuinissus, j alim laudabi riterim illaudabile est.Sic etiam Di l im ij adulatores,magistros seipsos appellabant. Haec ait tem ambo metaphora haec quidem sordidantiam 1aec Q. contrarit .G praedones quidem fici Hos aequilli
i res uocant nunc. quapropter licebit etiam dicere iniuria te tim erras,Cr errantem iniuriari uratu quo q3 Cr accedi pisse, T rapuisse. Ogod uero Telephum apud Euripiderii dicit egnare capulos, in rasium delatus, indoco est. nam regnare cum dignitaton rerum excedat, non m liatur.Fit auton in Hadbis quos error, cum suavem adit rem non sciant, ueluti Dionsius chalceus in elegiis . poesta clamorem Calliopes appellat. nam utras voces sunt. Translatio autem per non significantes uoces, ' inolus.Praeterea non longe repetendasta a propinquis, Cr ijs quae eiusdem generis fiunt:σ innominata per tris lationem iri nominare oportet,ut cum dicitisint, paleapse propinqua,ut in isto comprobato aenigmate, Aerem vidi uir ignitum,uiro conglutinatum. res enim innos Misaeli est M ambo additio quaedam fiunt.conglutinati non igitur ipsius cucurbitae adhaesiionem dixit E i pro oo in comprobatis aenigmatibus commodus possumtus in
venire translationes. nam in aenigmaticae orationi transae
lationes congratant,manifesti; et probe, ac ex probis cis translatu.Pulchritudo autem nominis ut Lγctauius aio insono,aut in significum. turpitudo quos si niliter.
. . . Wd haec tertium, quod castillatorium soluit rationem non enim ut dixit Boson nono turpiter loquitur cum ho
130쪽
Υ E R Τ I V s. r3rbens hoc, er hoc significati quare uel sic aliud alio putichrius er turpius existimandum. nam utras honesum de turpe significant, sed non inquanti honest-,aut inaequantum turpe:aut haec quidem sic, sed magis er minus. Translationes uero a pulchris transredae aut voce,aut potemte,aut uisis,aut alio quodam sensiicii 'cri autem,
Cr melius dicitur aurora rosta,quam phoenicia,uel multi . to ineptius rubea. In epithetis etiam adiectiones tun a . malo uesturpi facere posmus,ut parricida: quam a mera a Ilore,ut ultor parentis. Cr Simonides cum sibi non multuas ebat qui mulabus ilicit, nolebat carmen componere, quasi moleste 'ret in laudem mulam id accre. cum uero biniatu attulit,componebat , Eqt om salvete uentipedum . friae. atqui asinoru etiamflis erat. Ad haec ipsi diis nilnuere.s atticin diminutio quae tam botru quam malim . minus ostendit,ut in Babγlonijs Aristophanes mordacister dicit pro auro aurulum,pro veste uesticula, pro coiis uitio couitiolum, pro aegrotatio σgrotatiuncula. Cautuit autem esse oportet , Cr in utristi sin ua re mediocritat ...
De Erigidis. FRigida uerὁ in dictione sunt quadrupliciter. In nota.
minibus copositis, ut Lγcophron multifcies caelos, inagniceruicis teme,littus anginoportu. Et,ut Gorgias appellaba mendicii auctu adulatoriet periuros,atq; prombhuros.Et ut Alcidamas,restria animu uiribus,ta' siciem
sim nucolor. promptitudine ipsoru putauit 're'nfra,et orationis nissinistri costituit, purpuracolor Tessuli pauimentu. Nam omnia haec propter copo tione poetica uidentur. Haec quidem una causa est. Aucra prisscis ninarum uti,ut Lγcophron, Xerxes dico uir montis