Excursus Secundus Ad Editionem Primam Et Secundam Dissertationis Historicae De Lingua Primaeva, Etc. Etc

61쪽

di primo parente. Utinam mma Edisiarios Nortilaini anxisset , ad haesitationum dirimendam i Sed sorte suentia CL Theologi mentem clarius inlpiciendam da

bunt.

LX. Accedo itaque ad Paragranum IIJ Ubi vero, , Adam Damus in disinctas coepit dividi familias fieri, vii, , non potuit, quin illa Primaeva Adami Lingua debuerit g/- is disiui sinua in varias a multiplices Diauctos. Πιltene vero An omnis Di in is Domus in distiina

mi , necessario parit varias ac multiplice Disisnos pEgo quidem nullum hete video nexum. Experientia publica reclamati Natura ipsa refragatur Ostendi proinvi de velim, cur aliter ri r - potueriti Mihi certe id, ad cursum naturae, feri mn potuisse, clarissime constat, fit inrua Adami fuit Donum Natura . At si Samma rurale concipiatur Munus, ruo Soli Ada. proprium fuerit, jam aliquid connexionis sentire inculo neque in men vel si assequor, quomodo ex Lisgaui ista, quanta quanta inclinata, a Divi e cum Originis, tum Aha ritatis in omnibus o in Ais Vocabulis , enasci queant, ac diffundi Dialecti noli inspiratae & jam in humanam con Dionem, ac humisitatem, delapsae LXI. Hoc ipsum tamen utcumque reponere allaborar&riam

is timi clerium deinde ut causa secunda a D EO , , anysam'ausa prima, in aestum deducta minum conis, serre potuit. Ut adeo die Dialecti , ex Pris ema, elicitae ac formatar, Un ita immediate stoenia vo 'se abulo a DEO suam acceperint originem atquectoritatem, ac ipsa viami Primaeva Lingua. Interventu

62쪽

ri euas aras . MamT. Pam. et stedis. . ex Primaeva illa Duua, secundum primaevae illi ' Malotiam has derivavi ac formavit Ad haec notari velim. Dis t. De Primaeva illa Liua denuo in Parent, incul-

Eodem tendit, IPSUM 'serorum Adamsi IN GD NIUM ad has Dialectis varias ac multiplices formandas. multum conferre potuisse. Nempe ingenium in Lingua plane Divιατ, ω per omnes notiones c confractionesse inspirata sibi atque infusa, nihil inveniebat, quod ageret; neque vel tantillum poterat variare, multiplicare, nova raci eo quod Naturali ejus Facultati subjc ruim non erat. Ex mentem 2 ligi nosti Posterorum ejus nito. - domum se hac in parte Xerere, exercere, a ph: deque confestim varia ac multiplices iam pes

lulascere

nrtis Idem hocce altera quoque Pareηthesis firmat. V Ut Causa secunda a DEO tanquam ause prima in actum deducta V Resertur ad Ingenium Posterorum Adami e qui pse nihil tale unquam expertus plenus viaelicet per

universam vitam Lumim Supernaturali ungvae illius Pr quam solus pura aulam, meracam, planeque Disinam, hauserat. Huc collinea insuper hocce quartum adeo

' acceperint Originem atque Auctoritatem. r. Denique immediatam istam inspirationem universae 'I Quae Adamitica, -rhagunt extretia: Interventu enim iurei humani tanquam Causae secundae DEUS ex Primae

63쪽

D UtT DR rNou Paluinc vas LXII. Iam indubitatam sorte quis autumet, C. TMOD-super Iam Linguam priniaevam considerari velle ut vernaturalem MN plane. o Humari Facultatibus digniorem , diviniorem Aque mihi interim, ne quid dimtear, post omnia haec riui. nihil adhuc liquet de More Viri Curi necdum a detur.

me impetro, ut SUPERNATURALEM LINGUAME

ab Ipso intendi, urgerique, credam. 'Praeter infinitam rei absurditarem, addubitare meis git Paragraphus L ubi lego , se Primaevam tinguam in

, DOMO ADAMI, antequam ea IN DISTINCTAS , di visa fuit FAMILlAS LOCUM aroue USUM M-ri uissesuum , pro certo qu indubitato ossum posse,

debere censeo. Si jam supernaturalem, Sinistratam in omni ambitu, per amnii ingula Vocabula, respectu tam Milonis,quamstructa--,Linguam intendunt C. Diferiator, necessario inde com queretur, Adamum avam nunquam ausi per Upis sionem inter se verba secuta. Consequeretur item ino rationem eandem adflare debina inam Habesem , cum reliqua Ebole Proto Uurum omnesque , quam diu in Doma parentum suerint, inde a cunabulis, acaeneris umauiculis, sonos dedisse , qui Divime planes Originis ensent, Auctoritatis nitul Humanum, ac Naturale ctenus quidem, resonantes. Consequerelin denique inuisis dami Domum tum demum ab immediato S i mnavim aqua primm ad ultra aliquem , nonam plius ira in ediaium, devenisse , per Dialectos ex priniaeva Ungua elicitas , μου tanquam αεδε efformatas, quum Ea in sinctas familias dividi, ad

sue divergere coepit. . . . .

LXIII. Haec omnia quam ab omni Ratione, Philosephia, Triologia, abhorrent, totoque caelo sunt disjuncta tam a Ea - meois Gaio, dccaadore,quo semper pro Veritat disputare, λψ s

64쪽

ti Exeunti scum. M MI . Pkias του SEcdis. raris per ne grauam conabor, disiunetiam est atque, orreto plagς utCL noltrum Ioeoti jumhiste adspersum, si ipse nolit, velimis is Absit, procul abiit, a me tanta haecce iniquitas , a

que adeo importunita,

Sincere adfirmo Planutam e fieri nequit ut Clariss imis sertarer id velit, quod prima ronte velle videtur, quod

que ab Ipso intendi , omnes ferme Lectores vel suspican tu , vel verentur. Mihi omnis discutas metus, per Disereti mam illam mucidationem, quae nucio Ameri Mitisvi adjecta, per quam ab omni interiretis sisti si sanctitare Lingua H ac Biblita nobiscum ita resilit C. Holetur, ut jam dextras hac in suassione sociare queamus. Eadem Nota essentiat mis lateriorem Ianctitatem, id est

Supra humanam aliquam nrtuum , potenti- , non minus Idvu primaevae, quam Linguae Hebraeo Biblica de

traxisse, , denegasse censenda. Hoc quum liquida luce liquidius nunc constet adfiram me insuper ausim; iterum fert mm posse , ut non omnibus, thiseo paragraphis remplicati id subsit, quod ex commis ition duarum diser smarum uecore , Clarussi Disseriat rem praestri exit; qui si Ipse Elacidarerem agere uarim, Meditationum, in iis quae sequi non possumus, dignetur, -1ladio δεινά ui consulat EccNam devinciet; cor-

bis quoque, si id adjungere lideat, quatenus in ham rarenam nunc detractus sum , atque eompulsus , ingenri beneficio mactabit quod sc gravissima parte Curarum mearuim in Dissertation Vis Clarissis restilenda , uno siris momento lavarer: LXIV. Hoc omnibus votis . expetens se Versi m, . . sans , nini persequar quae paretrapris V. I. vli. i, is VIII. cupitis primi landamentis modo tactae perstructa. Canu Non discutiam quoque nune , quae reis secundo usus differ in

65쪽

seruntur de Lingua primaeva posdiluvio , quae suerit talioz Dialem primaevae Adamiticaeci deque jus propagatione Ri mper Quum ac multiplices Dialectas Uno verbo nunc duus. L satis habebo , tam magis a vera via aberrari, quam magis gradus granditur strenue pergitur, ubi semel pria' cipia male sumta Tale est, praeter ea, quae jam visa, Exordium Capitis secundi, quod Altera ditis accessionibus quibusdam lucupletat: μι ι sa Dialectus illa quaris ex primaeva Adam Lingua ad Macti per tineam sanctam

is propagata fuit domum , atque inde majorem eam primaevari iam Lingua retinuit convenientiam quam refime Di is lecti antediluviam : ac omnium I Quarum S Diale P - rum P iluvianarum laeta est mater.

Nihil, nihil in hisce firmo ita talo. Cuncte sabulo

In prima Editione erat , Dialectus illa, quiae ex primaeva Adam Lingua ad machi propagata fuit domum, atque om-- nium Linguarum S Dialectorum P diluvianaram facta

is est materi

Ad haec quaestiunculas movere liceato PH i. Primum rogo, quid sibi velit insertio ilIa, is per li- M, sianctam. Prins.

a Secundo ire amo, quorsum tendat alterum illud

Temere non esse , quivis sentit odoro quoque, quorsum haec serantun Sed hoc nondum ago. In prae- resciscere gestirem , undenam constare potuerit Cl. ς Di ertaieri illa aeris Gaventoria Lia laeti ad Macham per sanctam Itaneam promγω , cum primaeva Adami lingua, orae relicui Dialectis Alediluvianis. Diqiligo b c Orale

66쪽

osvi tam sancte contestatus est, se in Suaestioribus factu,

scio qualis haud dubie haec , nihi audere ad mare, is nunc uaFAC adfirmit, ac si rem oculis, manibus , sensu omni, o ι rectasset Habetne sorte Cl. Dissertator monumenta quasdam istediluviana ' Habetne testimonis Idonea castae , nis vitiatae Antiouisatis Sed ridere nolo. Ignoscat Vir; nerandus, si verba ipsi sua adversus me missa , remetiar quam Amici imeri simulque praeveniat quae inclementior aliquis, S minus amicus, retorquere posset.

pis LXV. Quid a tali Exordio Capii secundo inesse possit fiserit' mamenti . ac roboris, vel me tacente quivis intelligiti '' ' Confusone inscriptum, verissima confissio , ac perpiaritas. Quum tamen nihil in his Capitibus contineatur , quod ad Alterum huncce Conspectum statas Controversiae, in quo nos Altera Milio Di nationis collocavit, necessario requir tur, ea omnia nunc uuidem circumcido, atque Excursam huncce Alteram corripiens, accedo ad Caput Suartum, quod est, de Lingua Hebraea Biblica maec Arx est to--x Naius Cause Huc aggestum quicquid erat armorum telo- Sede rumque. Huc convecta omnia undique praesidia pra

iis c SapientDe S gravitati tum Divitati,in auctoritatis tumpiteIV. sitia & moderatini tinnis uati, RHgiis melius consuluisset Cl. Theolom. Tanto magis S stupeo is vero Caritatis motu, adfectuque in summe Venerandum virum, indolesto; quod omnia haec in Altera Eritiem non tantum adesse videam, sed etiam animosus adhuc intendici quantumvis per miram leuam huic ipsi piri subnexam , omnia sponte collabascant: velut moles, quae subductis fulcris suopte pomdere deIesia sidit.

67쪽

SECTIUNCULA SECUNDA

exhibens

Dissertationis de Lingua primaeva,

Quod inscriptum: DE LINGUA HEBRAE BIBLICA.

LXVI. TNeredibile dictu est , quantum sibi C. Disserta Inere tor in hoc Capito quarto Secundae disi-s au dibili sendo mutando Vehementius adhuc testando eunetali mi susque deque miscendo perpetuis repugnantiis implicando, permiserit. Dolenter dicam , sed tamen Verae , quia Veritas, Damylari, publica loqui tandem judent Vererer dicam, - - in prima Editiorenihil vidi, quod cohaerere. aut cum ullis principiis Philologiae, Philosiopriae, ac Theologiae. nineret eunta sed in Alura hacce nihil nunc video, quod no ultro dissiliat, atque semet destruat mi

68쪽

Εxes s. Maelmo. PMM. A. SEcuNu. Ut hoc statim omnium oculos , sensusque , ad ertat ssub confipectu teneri velim gemmam Noemm , quae I cur sim meum primam a Cl. Dissertaωre bene lectum, Minte lectum fuisse , demonstrant. Ferebatur quidem , extremam inam civir ergo vix a me tactam: sed δεω hae satis declaran , ad Medullam ipsam penet Te ut leviores ictust nostros ct sensisse Q.ph loham, quid in Θstemate ipsius μweis nil abiurditatibus , repugnantiis, jugulare possem nisi quantocyusti everte.

rer, atque praevenirer

Ad ,-nu ergo Itis suam, LINGUAM HEae ii BR EAR TOTAM FUISSE DIUlNAM , nunc disse

ius in tim omnem inferiorem, S Gentialem renctitatem non ab Aruerat bras solum , sed etiam ab HeHaec Biblica , quam vora cat, iuua , quod probo notandum , exclusi mavi ses, via voluit, jussitque in cupitalissima illa Anmtatiora quae pa- r. XXXII. u. 436. novae Editionis comparetia Ad Secundam risin priori intime connexam, cuae eum ea stat, caditve . Gratis supponi, LINGUAM

HEBRAEAM HEBRAEIS VERNACULAM FUISSE; idque ADHUC NUNQUAM PROBATUM o- ροι NUNQUAM BROBARI posse , prout ditis ρειον

habebat primo cavet CL Dissena o sar. V. p. II. ut mutato ipso rixta legereiur, ac MM NUNC Nw

Dein, ac si Lissor essem, non Laesus, dicam mihi gran- lam impingit in Notatbid quod Nasse dixerimEum, qui nec afr- amplius , ut olim , nec NUNC NEGET, sed νem in media re sua , μαμ iudicrum suom I. c.cicosub,M Scilieet nude, impliciter, ad modum aliquem, mois eis destiam , castigasse hoc pacto Vehementissimam dubitari ruris diuisis, quae a Negatione parum, aut nilui,

69쪽

disserre iudicabatur, ab omnibus, parum decemiae ac dumtatis, habiturum fuisse videtur Cl. Nologo. Speciosius Et visum praetextu calumniae a me sectae, hoc quicuuid est retractatiunculae, umbra defensionis, ac depulsionis honestae, velasse. LXVII. His jam duabus Thesbus ita ab ipso Dissertato Titulus re nostro temperatis, atque remollitis , an Corpus gyr-m- iuuisuis concinat discutiendum nobis restat. si si Ad inscriptionem ipsam Capitis uarti , quae est, de eum Getas Hebraeo Biblici, obiter observori mirum cui vi-octilis deri posse , cur Annotatio ista , qua ratio redditur hujus novicia appellationis, ad finem Capitis uarii, non in Fron. tau ti pici potius compareat , ubi commodiorem sedem tenuisset. Dicemusne , Ordinis rationem non habita Immo Alia ob- vero Ordo vel maxime nunc exigebat, ne id , quod Gi- servatis versam Caput uno ictu diruit, in Frente statim conspicere '' po 'tur quod tunc vel imperitissimi quique hiare cuncta nutare , confestim per nure debuissent. Ceterum de ista appellatione tinguae Hebraea - Biblica; qua C. Dri essenius tam graviter quoque abusus quaque nunc oculi praestinguuntur indoctae multitudinis, ne caliginem hinc sibi offusam perrumpere queant, alias latius

disseretur.

LXVIII. In materiam ipsam Capitis uarii descendenti, P

quam ad Editionem ueram excerpam , statim parograph mL occurrunt Periodi aliae aliis complicatiores par. LR Prima Periodus sic habet se Linguam Hebrae, Biblicam misisse eandem esse cum Lingua primaeva antediluviana, atque Mamis omnium omnino Diahctorum esse matre , tantum non O

nium Hebraeorum Grammaticorum est opinio. Perplis se xabilia omnia , S intricanda Quaesioni. Non Grammatici tantum Hebraei asserunt priorem par

70쪽

tem, Linguam rabraeam a Lingua Adam quoad Sub η-tiam nihil differres, sed ejus Geminam esse repaginem verum etiam quicquid est Theologorum, Philois rum Cissianorum, a perpaucis si discesseris , id calculo suo

confirmant. Posterior pars a sensu plerorumque Hebraeorum ita dissidet, ut quod maxime. Sed in haec amme non immittes ut nec in abusum vocabuli Dialectorum quo Cl. Dissertator contra omnem rationem Philologiae, Critices, intelligit, quicquid est Linguaram

ullis in terris. Seeun Sequitur. Existimat Eruditis . Bocharius , cuius auctoritas apud Hebraice doctos quam plurimum, is et id satis vel inde probari , quod nomina propria hominum locorum, in Libro Genesios occurrentia, si sint quantum ad normam, S analogiam suam , -- bratta Originis Mitto hiatum rogo , cur o chartus hic nobis inducatur in sententia, quam Auctorutas tantum non Omnium Trio orum , ac Philologorum sanxit atque iam longe ante Bouarium adstructam dediti, illo, Waliis bene multis argumentis Tenia. Q. Nimirum speciosus aliquis gradus struendus erat, ut veniretur ad pulchrum hocce, quod Medullam constutionum. Sic ergo pergitur. quod Bocharti arguis mentiun videturis alterum addi posse argumentum, se petitum ex eo, quod, quemadmodum Primaeva Adaino mi Lingua, atque ejus usus in Adamo, Divinae planeis Originis atque auctoritatis fuit sic quoque Lingua H ri Maeo-Biblica ejusdem Divinae Oripnisin auctoritatis in se Prophetis De Amanuensibus fuerit. Non eo escendisset Achartus ruditae gloriae, quo escendit, si Linguam Hebraeam eandem esse , quoad subsannam, cum Primaeva illa Adami, sic pervincere, in animum induxisset.