장음표시 사용
121쪽
si fecitnda dist. Quest. quarta, lib. primi
xio non sortitur denominationem, sed ex primario, o applicatiquod virtute Obiecti primarii intelligitur obie tum secundarium , ut rela. tiones. c. notatia intuitiua,& addit quod ad notitiam intuitium non sequitur extitentia in omnibus, Alium modum habes ex Laeneto d. 1. b. ι quem tacite videre potes. Tertius modus, et Deus co suo Icit secundas intentiones notitia quadam media,quae non est uuiu riua, neque ab liractiva, de hic modus colligitur ex Dranc Otaxo. Prol. at non poceli delendi, quia inter notitiam intuicium, abiit a uuam non dacur mediuin Viartu, modus et t. Entiata iO. ias Og icua tu intuitiue a Deo, quoniam , Vc sic cognolcantur , sulfici eorum fundamelua in mente diuina relucere . tandem dici potest . quod
cognoicit entia auiam in uitaue , quia, licet non pollinc ibi Lue . secundae intentioues .emiuenter, cum non sint caraces talis elle tia
bent tamen ibi eae in Deo subiective, ut dicit Scocus dotis lib. t. unica soluendo et princ Dices, Nullum accidens reperitur iubiecti De in Deo. Verum ei de accidentibus realibus perficientibus, uum a subiectum, de aduenientibus p O. belle completurri. At ieipectus TR ironis non sunt sic io Lemm repugnat magis Deo , quod atti ibuatur sibi secundum esse cognitum Od intelligendi logicales, quam smodi signiticandi grammatica es , quo, siainmaticos, Odia uia tua illi conuenire negat.
Imohsr Scotus lib. t. d. a. ad Gg. tenet quoi omne causatum ab intellectacli preci se relatio rationis Oppositum huius sic patet, quia intellectuse l. d. l. Q 6 causat intellectionem realem
Mevi. Resp. Scoti dictum sic debet intellis luod causatur ab intellectu .
non cooperante obiecto, re vera est elis rationis, quia obiectum non
caciat aliquo modo secundas intentiones, sed totalis causa et intellcnus , at concurrit tantum obie tu in occasionaliter ex 4 ck46. Vniuersalium. Sed non negat Scocus quod intellectus, mul cum obiecto non producat ensicale, ut sunt intellectiones , species intelli gibiles, labitus. . I eatur Scotus lib. I. d. ad Gg. ex differentia creaturarum oncludatur diruerentia dearu in intellectu diuino,ut patet per Aug. lib.83.quaeit. 6. Oppositum tamen huius habet Scotus lib. t. d. s. ad . ubi vult quod deae praecedaut creaturas, ergo ante creatura sunt distinctae Lucri. Resp. Differentias dearu in concludi ex creaturis duobus modis intestis gitur. Primo a priori, 3 sic non, quia Ideae, ut dicit Scotus 33. Pri' mi praecedunt creaturas . Secundo arguatiue, a pollet ora, α ια poteli concludi ex creaturis diuerentia dearum , ut inquit hac Scotus, o sic etiam intelligitur dictum Aug. s. Iacebul Scotu, lib. I. d. a. in .i ad Gg. dicit quod in intellectu est duplex datu clio, scilicet ex nacura rei, distuletio 'aciOmς,que eit ratione diuo sorum modorum. Oppositum huius habet Scotus paulo superius ia--- ista queli ubi dicit, quod distinctio mi malis seu ex natura et praeco dit omnem a tum Lutellectus, quomodo igitur ei ui intellectu, ut dicit hic Scocus eciaeM. Resp. Distinctio ex natura rei dicitur esse in intellἡctu, quia non concedinit existentiam realem, nec est manifesta ex existentia iecitat ut ab alutellectu pocillime cogooiciaurci quia quando intellectus aliqua rem intelligi ac tuea diiceruit Plures realitates eu thrmala a luci lin
122쪽
Secunda dist. Quest quarta lil primi so
duntur illa sorinalitates esse Urmaliter distinclae, vel dic quod sunt
in intellectu cogruciue in re autem realiter.
p. Iacobtis Scotus lib. l. d. a Q. 4 ad G g. dicit,quod inter omnes diiunctiones prae- .cedeates actum intellecans dii tinctio formalis est trianima Oppos, tum nutus habet Scocus pluribus in locis, praecipue formalitiae Ualunt dilii uc Iouem ex natura rei ininimam este in non sorinalem. eas. Res p. Scotu loquitur hic de diltinctio ire inter duo obieci quorum neutrum alterum includit in uia formali ratione, ut est uter essentiam.&relationem, de quibus loquitur,4 haec dicitur minima distinctio esse. Dices iii tinctio inter modum 4 rem , cuius est modus, videtur e L seirunima, cum tantum diiunguantur formalite negative vigerius dieit, quod loquitur de distinctione, quae ulterio alvates est. Asde tu ex Paulo . ex Bargio, quod Scotus Uula hic probare distincti nem mediam inter pure realem, iure rationis; sic indifferenter loquitur de distinctione formali. ex natura rei. dicit eam esse imitumam per comparationem ad distinctionem realem non c5- parat distinctionem realem ibi malem, ex natura rei inter te. ron Obus Scocus lib. I. d. 2 inad Illi dicit, ponens multos gradus in unitate, quod
in primo gradu minima unatas est unitas aggregationis c. quo gradu
videtur collocari rubente per accidens; quia aliter diuisio Milt. s. meis thap. 7. entis in ens Per se, inens per accidens , videretur in suffi-ήiens, quia non evacuaret totum diuitum. Oppositum tamen huius sic videtur: amens per accidens sic diffinitur ab Arist. quod quiddest ens aggregatis in se diuersas naturas, exemplificat, ut Coriscus albus 5 41b Coriscus. similia. secundum linc exempla non soleti contiueri unitas aggregationis Lata/. Resp. Ens per accidens bitariam suinitur uno modo pro ente constit to ex duabus natauis,sic se liabentibus,quod una aliam infbrmat accia de iter, sic vinino aggregariorus no continetur sub ente per accides secui do modo capitu pro omni eo , quod non est ens per se .se unitas aggregationis continetur rubente per accidens Arist. tam tum exeniplincauit de eate per acciden primo nodo, quod exat propiae ens per accidens a g. Deo tis Scotu, lib. I. d. a. Q. q. ad Hii ponit in tertio graduinitatem simplicit os quae solum ponitur in Deo, prouenit ex infinitate essentiae, de appellat eam Scotus perfectissimam identitatem oppositum tamen huius liabet Scoἰ hic, ubi ait unitatem formalem maiorem unitate imi licitatis, ergo unitas simplicitatis non videtur periectistima. Itieas. Rei p. Unitas simplicitatas non dicitur perfecti ilima,eo quod tollat disti, Gionem formalem, sed quia mi Ol Iuria, quae sunt in Deo sne aliqua
compositione, cita uitelligitur, quod sitiei secti inina identitas. Idq;
niaxamenotabis, nec uacadasan errorem.
.lacotio. Moius lib. I. d. et in ad Hi dicit quod quicquid est in Deo , realiter idem cuilibet, non tantum est, num iiii Vnicate unionis Orms, tum tamen nutus sic patet imam tui .c videretur sequi, quod titius elisset idem 1ealiter patri. e contra quod est falsum. eas . Resp. Liciae tu dicit, quod quicquid cit in Dei, est idem realiter naturaliter, sed non suppositatuer, siue personaliter . Vel dic Scottimum qui de omnibus essentialibus, Gnotionalibus reperti, in una personacca loqui deseIsona. Iandem dic, quod Scocus perti cadenti-II ta.
123쪽
uem se da dist. Quest quarta, lib. primi.
titatem intelligit non compositionem , sed unionem , desitaeoncedo tres personas elle idem tali unitate simplicitatis, dato quod sint realis ter clutinetae χίiq; hec bona solutio. 3. Dis ut Scottis lib. I. d. a. u. 4 ad Hii dicit, quod interius est idem formal, ver suo superiori, Sion e conuerso, his verim. Voco autem denum Iatem mimalem, ubi illud, quod dicitur sic idem includit illud cui sic et illam in sua ratione irinali Sec. Oppositum tamen huius videtur habere Scotus I. Quot artia ubi dicit, quod coaltitutivum eli dei tione mali constituti;&clarius lib. d. xx. int . ubi dicit , quia non est idem alicui aliquid sormaliter non est de ratione formali illinis auia esse idem in tormaliter alicui est esse de elsentia eius. Resp. In hac materia scolastae sunt partiti, Paulus, Lichetas, d Vigerius in praesenti volunt ex verbis Scoci, quod inferius sit idem sormaliter suo sup ora, non e conueris Trom ita cap. de distinctione ior mala vult in via Scoci, quod superius sit idem formatiter inferiori elanon e contia, de Scotus, ut dictum edi, videtur habere dicta, adiac& adulam patiem, ut patet hic, es. 8. r. Qit. rei p. ad 3. dub Sc α26 ck d. s. r. reporta&d D. 2. videtur elle cum Paulo,&alijs . . vero meth. Qia. Mesa mol. d. ia. Lib. 4 in I. Videtur rauere Trombet te. Quid igitur dicendum. Notandum it, quod esse idem formaliter est valde atqui uocum de tribus modis poteli intelligi; pri mouet idem est, quod includere aliquid in sua ratione tis ali , secun do, ut idem est, quod esse de ratione sormali alterius; tertio cide est quod dicere eadem formalitatem . His notatis, dico quod in seriu cit dem tot maliter superiora primo modo , is contra, cinit identatas formalis non mutua secundo modo superius est idem tormaliter in seriori directe posito sub eo secundo modo, non e contra, δ,fice stetiam identitas tormalis non mutuae; tertio dico, quod superius. 6 in sera us sunt dillincta formaliter mutuo, quod ratet; nam dicunt alia, aliam sorinalitatem ; quia sicut in composito phisco tinum dicit aliam rem a partibus realiter illis Elam; ita in composito meth phisico totum per se dicit aliam sorinalitatem a formalitatibus par tium , aliter non esset unum per se, si precise essent sue partes, ta uaisto sensu homo, animal distinguuntur formatiter in hoc Potest deduci ex Scoto lib. a. d. s. si eius litera ponderetur. Ibidem enim habet, quod superius Se interius distinguntur formaliter mutuo, bc maxime dicit, quod superius di itineuitur so aliter ab inferiora. 4. Iacobur Scotus lib. I. L 2. in . ad Fili ponit distinctionem formalem adillimGrane ex uatura rei distingui. Oppositum tamen huius habet igγrius super t. scoti, Tatar in inviti niuersalium arti . dub. 2. ubi aiunt virilita quod tantum sunt tria genera distinctionum, isti cet rationis, Ormatis,4 realis; ex quo videtur, quod distinctio sor malis non distinguatur a distinctione ea natura rei. LMai. Resp. in ista materia debem uiseoui sententiam Auch. Formali ponentia et genera distinetionum, ε habuit mentem Sco ex quo patet, quod distinctio formalis distinguitur a distinctione ex natura rei quicquid
dicant Tatan Quer Idque sededucitur. Inserius diiunguitur a
Superiori, non sormaliter, ut dicat Scotus ergo ex natura rei . Pra
terea Dii finitio, diffinitum distinguntur plusquam ratione ea Minto in . D. a. Prudi voa riualiter .cula uian includat aliud ergo
124쪽
Secunda dist. Quest ouarta, lib. primi s
ex natura rei. Insuper Illa sunt aistincta sol maliter, que abcu d,
stilicia, tormalitates, quarum una non includit aliam iti Irimo modo dicendi per se, sed ista non competunt superiori, Quueriori ex una parte Pergo i scias, quod disterentia Tatar. rauci sol mal est inintum au voce, non uiae Tatar enim graduat distinetionem Oima te: n, α unus gradus eli distinctio, quam dicit Aucti tot mallatum .
1 Iacobur Scotus lib. I. d. h. in ad Im tenet quod species accidentium non est simplexaed componitur ex realitate Peneiis in diti eientae. Oppositum tamen lituus habet Scotus lib. . d. 46 3. Vbi dicit quod ultiva, dc misericordia, in Deo sunt duae res, tuae realitates,d duae tot malitate quod non oportet exponere res per realitates vel formalitates,quia iis milis est distincta rea,ta rea sicut realitatis,4 realitatis, sicut mi malitatis, formalitatis. Lucas. Resp. in hac re clara est sententia Scoti hic,quod scilicet species acciden iis componatur ex realitate generis, Qui rentiae tuque tenet Sc tus a primi in a. huius Iei facit etiam pulcherima quaest. 8. Me tru ra . ubi tenet expresse, ditiust hanc accidentium composicionem quae dicitur composito meth. uniuersalibus in I 6 α ro apellageam compositionem rationis,4 id est verum ili respectauo ei mora
Ie resp. scilicet ad compositionem factam ex re, te vera de realite
illinctis Clara est igitur haee sententia. addictum Seo ii 4. i. co quod Scotus se exponit in eodem loco in Remon viri se ait Aditi. mumstaneinum quaest huius daeo quod sunt duae res ex tedendo uualitatem quitiditat in rationum formalium , etiam Scotus respondet ad hoe in e dena laco in linea in bi dieit. Ad a. potest dici,quod quot sunt ibi sormalitates tot sunt ibi realitate, res led quelibet plu.ralitas ei temum se eundum quid, ex quo patet, quod Scotua capit ibidem rem non proprie, sed secundum quid quatenus idem est iealitas, sol malitas. 6. IacobM . Scotus lib. r. d. I. . . ad I i. tenet quod cum unitate diuinae essentiae stat pluralitas personarum , Ornos tum sciatet ex regula Arist. cuata Quaeeunque ni eidem sunt eadem inter se, sunt eadem simpliciter sed pater,ac filius sunt adem simpliciter in diuina elientia, ergo inter se runt si liciter idem itaque cum unitate diuinae ellentiae non vide. tur stare pluralitas perlonarum. - . Resp. Veritas catholica est,& semper erit, quod cum vnuate diurniessentiae stat pluralitas personarum. Et ad dictum Piui Quaecunq; viii S c. dico quod eadem vim tale, qua sunt usu tertio scilicet estentiae, eadetix unitate sunt persone diuinae, eaedem rer se cilicet rutatu essentiali, sic intelligitur dicatim illud.Et non valet inferri deinde . sunt idet v lii a tertio et sentialiter, ergo suntadem personaliter seu iussosit aliter. Aliter exponit Scotus dictum Phil. d. I 3. I. H. I7. oculi. a. d. a. Q. . quod scilicet non est vera illa praepositio , quando illa duo op xantur ad tertium illimitatum. Dat duo exempla Primum est, quia non valet. Ego sum cum Deo hic, Papa est cum Deo Rome ergo sum simul cum Papa,quia Deus est illimitatus secundum praetentiam. Secundum exemplum. Ego sum cum aeteriritate Abinam est cum aeternitate ergo ego sum cum Abram, non vadet quia aeternitas estillimitata. Hanc resp. a Doctore sat vaditam mul dis in locis inueto M 1 DAcs
125쪽
6 Secunda dist. Quest. traria ita primi.
Dices Impugila uristem lata Francisco d. x 'L lib. t. sic si no valec dictu, ne tui. in illi: ni aciS, unc .lic modus argue di noci inacretia divi. m. Dico uosa5. Oati. lia iis tua te tum Milli mi aiau, illis duobus veluti eit in coinparacii ae diutive essenti ae est 'et tonas. POcerat
dic secuti dum Iraiiciscum, luod illa proposita simplici cersuinpta, di in terminis simplicibuet necetiaria tenet, a tamen sumacu cum decermina ione non tenet. Nam genus Miselencia sunt emidem pccim in primo inodo dicendi per te δε non sunt tamen eodem modo incerst, non tenet igitur addicione modi, ideo lina hiluitur quod si aliqui iconuenit essentiae realiter, Ic non conuenit relatiom realiter, ob adiitinguatur realiter sed sequitur simpliciter,quod distinguantur,n al, quid conuenit,vni,quod nolo ueniat alteii, iacio est,quia ti, re-iuer,
est quida modus seu modificatio,vi vult Lificiscus quod cum ilicacio Me non valeat regula illa,sed bene si ablolute tu matur. Adde tu quod
duplex est modii.catio in proposito, una est in primo,vel secundo nam dicendi per se vel per accidens. Alia est vidi itinguuntur, vel sunt idem ex natura rei tormaliter, vel realiter o c. tunc dico, quod illa regula non valet cum prima modificatione, sed bene cum secunda. Dices Ammal rationale sunt idem tormaliter homilia, octamen n6 sunt idemi maliter liuerse . Dico quod est eguuocatio, de Orma liter, ridem est quod quiddita ciue de vi idem est dicere eamde isse malitat: i iacio non valet primo modo, sed bene secundo modo Vel Dic quod verum est , quando sunt idem tertio identitate m ua, nune autet eaus, kdicierentiario sunt in primo modo dicendi per se muιuo 37. Iacoδαι Scocus lib. I. d. h. in . ad i. concedit liane propositionem Deus ita a ter . prosicum habet lib. I. d. s. E. t ubi negateair , scilicet eoelis ater. Rcsp. Liciae tus ait I pater capiatur sub'antiue concectitur ista, Deus est Pater si vero capiatur adiective, non conceditur Vel dic quod cintus ido concedit illam proposicionem hic, quia nouaci vim in O losgnificandi, ted Fere S realiter vult soluere arguineiacum, ex diri cultatem quam bac proponit. H. I, υἷns Sco: ha. t. d. ii tenet dari medium inter contradictoria. Oppo filum huius pacet ex coasensu Piui scilicet uiter coiitradactoria mendare mediuro Luca/. Resp. verum est dictum commune contradictorioni simpliciter,& absolute scilicet non est medium per se, Mabsolute. At coius dum con cedat messium inter contradictori , non concedit abiolute, sed me mante aliquosincathegorema, ut per se, inquantum,ut in primo signos in posteriori signo c. sicque coiiceditur mediu inter conuadictolia, cotus lib. l. d. 2. h. aperte videtur diceres; quod ens perae pr. mo conuenit paternitati oc alijs relationibus origum in diuini , .n sequenterque ens quid litatiue praedicabitur vltimate de illis constitutivis diuuiis, cu tale consili utiuum ultima e non erit simpliciter sim Plex Oppositum tamen huius habet Scotus lib. i. d. a. ubi dete Ininando quaesitum, dicit, quod ultima.e constitutiva formaliter se ipsis disserunt; sic luc primo diuersa, coulequeucer eus non praedica tur de ei si uno modo, α Decie.
126쪽
Secunda dist. Qui si quarta, lib. primi i
Iωeas. Resp. Circa Pane dia cultatem soluendam, notandum est , quod ab es,
quibus sol est absit alii coi .cet ius commuitu talis, solentialia, o isse malis i. soama lite metu Ius, col.cesius Animali includitur in ani mali, scilice l.Omine, ex asi.o Aliquando Lbhia linui coi. certus cc munis sol malis 6 4niuocus, qui Anien non elicitatis, nec soAnti lis, reccon ahibiliet, ut conce iubentis, qui kbsitabitur a Leo Ma creatura qui est tantum Dei intellectum vidicit coctu d. 8. primima. Aliquando abiit alluviis cerius, qui cuzcci tu i Di cst Oanulos, ii quod includatur in primo in o dicendi per se . sed latuum , es realis , rationis a pari rea, noniolum re intellectu in v co.ὶ ecpius enta res reis fidisserentiatum in i ea. viris Ru iliando potest ei e conces ius non om alis, sed tanta cie alis, licet illa realitas, non sit a rarie rei, sed vitium se ilia it c um .d dicitur realis quia i. on est Oimalis, S uis est coi.cci iubenti test ecfu diuinoium constitutivorum idque colliguua ex co.od i 6 PD ubi e s Iesie vult illum coi.ceptum es eieciem, nonio. malem. Et si dicas, Scotus ibadicit, quod concertus ille communis piaedicatur in quid degeneiaci ne,in pnacione divina. Dico quod praedicatur inritud,ii quod non in quale, per modum quali ricatis, eo modo, quo dicimus, genus praedicari in quid de distulent ijs r. non in quale, seu denominatine , sicque patet ac contradictionem . Dices Scotus lib. 2. d. I 2, in I. quaerit,unde est quod homo, albedo non iaciunt ser se unum, sed bene mate xia. mimi Resp. quia duo prima , scilicet homo, albedo sunt
naturae complete, non autem sic materia, oima Sic a smili, si vutunum conititutivum in diuum esset sinasticiter simplex, Si imo cita rei lum,sollet constituere ut solitum ne te unum. logice loquendo clanon es ex eo, quod non sit linis licue sim lex, sed ex eo, quod est ab
. et n. d. s. I6.5 Auer. 7. Methap. c. εο. Mec coto lib. 2. d. 32. Q. .quod ad ι. quod aliqua taciant te se unum Iequiritur quod unum hi potencia, d a Iiud actus, ita quod unum sit potentia matelialis ad aliud a sic non si sientia iis diuit acie II eo vaternis incis, ex s. d. pia in x. Et haec et Iacio,quate non lacu unum per te. non ex eo,quod non sit fimpliciter implex.Dices Scotusui es ortilab fri. d. a 2.QLq. concedit in istis Vltimas costitutivis coi.ceptum- quo conuenit cum alio, de conceptum quo disteri, ergo non sunt lim, pliciter simplicia . Dico, quod Scotus coucelsit conceptum, quo coinueniunt vltima constitutiva iii ierealem, ad sensum acum superius, sed non concellum ibi malam Dices. Si en noninaedicatur in quid de vicimis conitituti uis, tunc telatio in sua communitate non dices et Invioce de relatione cieata, di incietata. Dico, concedendo,quod relatio in commuiri non praedicatur in quid de Darei nitate creata, eum creata. Dices Scotus d. 16. I. ast,quod praedicatur in quid. Rei p.
quod Scotu dixit, torie, quod verbum ponderans Vigerius ait,quod Scotus inquit solete, quia ilia non est mens tua. Vel dic quod dicit inquid, qui a non praedica ur in quale, quod non sit propaleii edic
tio in quid non et ex ratione raternitatis craeate, sed tantum latione paternitata, increatae Dices Scotus in piaelenia loco expiaesi vult,
quod ens per se, irimo modo praedicetur de talibus constitutauis.
Dico, quod littera Scoci liuerse primo, non debet exponi, inpium
127쪽
6 Secunda dist. Quest quarta lib. primi.
sed sic debet intelligi, quod secundum rationem formalem, .no
marciis, in quantum realiter deestetitia, sicut diceremus, nod rationale est per te primo modo .i secundum suam rationem ibi malem, non solum in quantum identificatur ea uer cum homul Diccb.G-dem sco 8 d. pri in et glosans illud Boeti quo videbatur velle,quod
remaneret duo genera in diuinis, uult quod ni Deo remaneant duo modi praedicandi, scilicet relativi, estencialis; quod omnia alia reducatur ad istos duos modos, scilicet quantitas, inualitas ad iubstantiam alia genera ad relationem, ouod non esset, si elacio esset simplici re simplea Dico quod talis reductio non tollit simplicitate simpliciter sinplicem paternitatis,4 Si quis autem velit tenere, quod ei, pos
1 sit quiddilataue praedicari de ultimis constituti uis , haberet in coiata rium dictum Scotum d I 3. lib. I. ut supra citatum eit in i ita contra rei clii itine, ad quod sic poterit respondera. Nam Scotus. I 3 piam vindeterminare contra Heur quod productiones diuitiae non distinguun tur ibi maliter per principia originatura. sed seipIis focinaliter, re per Principia originative. Instabis Scotus ibidem habet iure vel ba Spiratio se pia ibi maliter est spirati, generatio te ipsa formaliter est e neratio, ex formalibus rationibus eorum,impollibile est geneam nem esse spirationem,clicumscripto,ne impossibile, luoc que alio itaquod non oportet querere quibus uittinguuntur,quia tota ratio ior malis vitius no et eadem tota rationi irinali alterius; vult has duas productione sue totas sol maliter distingui,ita quod nihil mi maliter u clusum in una est formaliaet inclusu in alia. Reip.Scotus ibi vult quodas arte rei nulla fit realitas communis potetitialis conti altabilia per Ria quas disterentias,& Quo ad hoc a Scottitis distinguutitur,sicut Deus de creatura, in hoc e si similitiado in ultimis diluerenti js,tame potesilor intellectum ab iraim unus conceptus uniuocus vitiuoce dictus de eis.
Et ad dicta coli quibus vult ricinia constitutura se ipsis diit ingui,dico quo. verum est si constituantinuaen perieued noui constituant vitia per accidens logice loquendo,cuiusmodi sunt ista constitutiva illuma. Idque i ahitur a Scoto a. d. h. i. vel dic quod se ipsis istinguuntur quantum ad conceptum mi malem non realem. 19.D Aur Scotus lib. I. d. t. q. ad in dicit quod nequeunt dari plura ne ccue esse oppositum huius habet Scotus lib. i. d.8. . ubi de iacis in via Aristi tenet esse plura necessc esse. Lutas. Resp. Scotus non vult probare abloliti quod non postvit esse plura ne cesse est quia id G presse ponit. 8 d. primi sed solum vult non postis esse plura necesse esse prima, cindei eadentia, monita nata, id tantum intendit hic probare, vel quod non sunt pluia necesse est fui tamentaliter, non ibi maliter Queresilum relatio diuitia sit necesse eae,Rei p. commissis alijs opinio..ibus ' quod relationes diuinae sunt
ne esse elle formaliter, non autem iii Hater: non ei in conue niens, quod sint plura necceiaeelle formaluer, sed bene incola me aestet, si essent plura neccelle eis est ad c citer: hoc intendit Scotus dunegat necesse esse multiplicari, iuxta hunc modum pluribus conu natis alis neccessita, sed non formalis uilinitas, quia relationibus conuenit brinalis necessitas, sed non formalis inlinitas radicatis Nota incla tormali necessita ac luat aliquo modo essentiam,scut necisse
malis antinuas attributurum actuat euinciam, quod restitio diuina sit naeeestaria
128쪽
secunda dist. Quest quarta, lib. primi co
netellaria expreITe dicit Scotus in tractatu de primo principio '
&I ranciscus d. 8. lib. I. Dices Scotus lib. I.d ad dici quoau celsitas est condatio exilientiae, ergo sicut exilientia non multaplicatur Vitur necnecessitas, herelatione, non erum neceue esse ivi malueriinquam, quod est una sola exiitentia realis, at plures sunt existentiae Di malea, ita est una necessitas radicalis , sed sunt plura necesse esse formalii concomitantia, Se haec est doctrina Scoti . Quot ubi vult quod numquodque attributum sit infinitu propria infinitate formaliter distuicta a brinalitate alternis actributi, de ab intinitate esse litiae, eo modo, quo inter modos potest esse distinctio formalis licet formaliter uitauitentur,nica infinitate ita hic proportionabiliter dicatur de necellitate diuinarum relationum. Hoc idem dicit Sciatus lib. I. d. 16. lib. 4 d. I 3. Q I. arti R.
Secunda dis siue i. quinta, lib. primi.
a. De.3us. COTVS lib. I. d. a. o. s. ad Aa videtur dicere quod relationes orio ginis dicant persectione. Oppositum habet Scotus s. quod ubi dicit. titas relatione origuus nullam persectionem dicere. Mos. Resp. Vcra est sententia Scotio Quol. licet hic videatur concedere disgnitatem in eis, non ex mente propria, sed respondendo ad unum argumentum adiena responsio.ie. Nam si dicerent persectionem, una Ferrectio posset reperiri in patre, scilicet generare , quae nominilio . quod valde et erroneum nec valet dicere, quod generare sit initio Per equi leuciam, quia sequeretur, quod pater cicilius ellent petiectioie Spiritu taliato, quia in patre sunt duae relationes, scilicet gen rati actaua, desipiratio activa, oesmilio generatio pathua, 5c spiratio activa, 5c in Spuitu sancto eis et tantum una, scilicet si raciosas humascque nequit saluari personas esse aeque periecta, per equaurientiam. Iara s/. Scotu lib. I. d. 2 ucs. Ad Aa. dicit, quod multiplicati supposuorum in aliqua natura nota arguit dignitatem , estque tententia vitia 29. Q. Vniuersalium iamne, ubi sic ait uno existente perfecto sunt in ulvia imperiecta per recedam ab illo secundum diuersum gradum, de ea, i in Plincat de rationali, quo existente sunt multa irrationabilia . Onose Ium liuius liabet Scotus lib. 2. v. i. Δε ubi dicies quanto forma e thnobilior, inmodistinguitur in plures gradus nobilitaia, sicut sunt plures mitti Grinae quain elementares, o plures tormae animati, quana manimati, ela torte plura auunalia , quam plan ei igitur plura erunt dii terentia specie in na. a uitellectuali, quam non intellectuali. tatas. Resp. Mauritius huic dithculata dupliciter respondet, primo , quod argumenta Scoci, quae ponuntur in pederiti itionis , iuncta,pica liue auertione posita. oc ex dactis aliorum sumpta, o maximae argumenta quod iacit Scotus in a. habet S. I hora contra gente cap.92.5 4 et i a cit apparenter pro S. Thomasonente quemlibet Angelum tacere speciem Secundo dicit ciuod Scotus lib. et loquitur de contenus sub g nere remoto, ut puta de gradibus entium substantialium, quae sunt de
129쪽
4 Secisi a dist. Quest quinta lib. primi.
re propinquo , ut sunt species contentae sub eodem tuque patet ad
Secunda dis siue i. sexta, lib. primi.
. Dcobur. COTVS b. t. d. x. Qis ubi quaerit de produiationibu primo agit de numero personarum deinde de numero productionum. Oppinstum habet in Repori ubi prius quaerit de numero productionum,
ultimo dei. umero personarum . .
Re . Quarta vis cotus priua Ouaerat de personis quam de productionibus, tamen alio modo se habet ui corpore quaeit ubi prius oluit.Ter- . tiam , inualiam, Munde secundam ac ultimo primam. . ac bus Scotus lib. I. d. h. 46. ad A. vi latur velle demonstrare eroductionem in diutius ratione illa ellicaci . Quicquid ex ratione sua tormali est Priticipium productivum &e.Oppositum habet expresse I Quol. v decla ac quomodo sit imponabile cuicunque intellectus creato, etiam angelico aturalitercognoscere Trinitatem. I. Rc . Herueus. Quol. r. Q. s. Alph. lib. t. d. x in I. artio dixerunt Scotum velle naturaliter demoti litate Trulitatem. Sed alium dicunt quia nunquam id Scotus dixit, nec aifirmauit. Verum ei tamen quod rationes Scoti sunt enicaciore rationibus omnibus,quae ab alii doctoribus possunt haberi in hac materia. Et r4. Quot declaiat Scocus,quod ullo pacto Trinitas naturaliter cognosci potest. Et anciscus I 42. d. lib. r. ait, Scotum noluisse simpliciter demonstrare Trinitatem, oc agnincat multum rationem eius, uuieus esse meliorem quac Talia ratione, quae abaliquo fuerit reperta in linc materia.
s. Dcobur scotus lib. t. d. x in declarat satis clare Trini ei in diuinis oppositum habet Auer. lib. destr disp. s. dub. 3. It Meth. o. ubi imp snat christianos ponentes Trulitatem tu diui s. ω . Resp. Ouauis no sit dignus responsone Auennihilominus dicimus no accepisse mentem christianori vult ipse nos ponere in Deo aliquid ad ditum essentiae, quod non facimus, quia hoc non potest stare cuin a simplicitate diuina , nisi loquendo de additione Brinati . At quid ad
nos de Auerit . 4. Dcobu . Scotus lib. I. d. a. q. s. ad E. dicit in omni ordine agentium, praecipue
ubi principium activum de se non est imperiectum est notus ad ali quod principium activum sinpliciter perteruim, quod cilicet ageus agit ex plenitudine periectioius Oppositum sic patet. Nam iunt duo prima activa, ilicet inrellectus, voluntas, ergo non est staudum ad aliquod primum. Lucar. Resp. Veiba Scoci intelligenda sunt in eodem ordine, ut puta in ordine agentem naturaliter stacur ad intellectum, Mordine aGentium L re ad voluntatem diuinam ut ad primum. s. eobuι Scotus lib. I. d. R. 7. ad E. tenet quod intellectus divinus producendo istium agit liberaliter. Oppositum sic patet, nam intellectus diuitius agit per modum naturae, ergo non agit tiberaliter, quia libertas surris
130쪽
Secunda dist. Quest se exta, lib. primi, Os
tareas. ae p. liberalitas sic declaratur a Paulo liberalitas est habitus secundum
rectam rationem elicitus, exequimus detentionis, acceptionis, largi uouis , expensi Olus pecuniarum, moderativus amoris, cont&Ptus earum. Omnem liberum usum pecuniarum reddens bonum . interpretis inter excessum,c desectum, inter nimiam sollicitudinem. negligentiam, inter prodigalitatem, uenacitatem , seruans in acincipiendo iustitiani, in largiendo laetitiam, in expendendo moderantia. pro proximo tine botulatum largitionem intendens 4 Vltimat in
Deo omnia Ordinans. Haec toga di finitio trahitur ab Arist.primo Ethici cap. 4. sic eam dit finiente Liberalitas videtur esse mediocrita circa e cunias, capit pecunias large,Vt te extendit ad omne id quod numismate mensuratur. Dices doctrina potest dari liberaliter, ou tamen numilmate non mensuratur. Rel. Tatar quod doctor non dat liberaliter doctrinam aedua res suos qui mensuratur numismate. Et Arist. 4. Et hic. Cap. 2. enumerat quatuor actus liberalitatis , scilicet dare, dcconsumere accipere , de custodires sed duo peimi, scilicet dare . de Contumere, sunt actus principales is vete liberales , quia dat quibus , quando oportet cum alijs circunstantsjs Cum itaqu liberalitas fit actus electivus , erit actus voluntatis , quia electio est voluntaria ex Aristotele . Ethicor L m. cap. quarto quomodo igitur dicetur pater liberalis ex eo quod generat filium cum me re naturaliter necesiali eum generet Dico ad contradicti nemra quod pater dicitur liberalis non absolute id quoad li , quia generat notitiam nihil rei lectionis e tectans per talem e. nerationem. Vel dic quod absolute dicitur liberalis, quia i ut dicitur 6. d. I. Pater generat filium uoleris,seu voluntate essentiat antecedente nou ut principium activum filij; nota,quod secundum Arist. liberalitas cotistit in actibus extrinsecis, S sic pauper non potest elis liberalis: sed secundum Theologos liberalitas consiliit in aetu intrans
go, sicque pauper liberalis eue potest , ista est sentenuarico, quarta Prol e Deaast Scotus s. in . d. lib. I. ad C. dicit, quod obiectum praesens memoriae patris habet aliquam notitiam actualem quasi pio ductam Oppositum
patet. Nam nec memoria, nec intelligentia esse utialis patria et g uua neque produc a.
Oear. Rei p. salticula illa,Quasi tenetur dupliciter uno modo distraetiue ali modo confirmative hic tenetur distracti ues, Quasi pioduci am . i. non productam , confirmative vero capitur Ioan capit primo , t. asivmgemia a pati plenurn gratiae , Qveritatis adest ei e nige
s Deo,M. Scotus lib. I. d. 2. Us G dicit, quod ultra agere, Macere abstrahi- tu taboducere. Oppositu ni habet Arist. iii Meth ubi distinguit pote tiam iii activam ci lactauam ergo non videtur Foste dari medium si diuisio est sui sciens. ear est on Scotus 2. d. prim ait, quod activum, Iactivum sunt differentiae accidentales i. non sulficie me diuidunt principium, quia est aliquod principium, nec activum, nec factivum, sed tantum productivum, ut in Deo: ssicque diuisio Arist. in caluit insut ficiens est tamen excunnaua Ariston quia non cognovit, quae nos cognoscimus