장음표시 사용
41쪽
v. IMM M. Scotu 3. Prol. in ad Y dicit Theologia beatorum potest ege de omnibus Opposivin huius habet Scotus lib. t. d. r. inr ad L. ubi Scotus inquit. Cognoscere omnia, seu infinita arguit intiuitatem Dei, consoquelarerque proprium est ipsius Dei ergo Theologia be rum ma
LMAEI. Resp. Beata. Omnia cognosceri inplici modo potest percipi, uno do habitualiter, alio nodo ac ualiter. Habitualitae Mazus omnia in telligere poteli, actualiter vero non poteit Hecque est sententia Sc u Lb. 3. Q. a. circa finem. Rursus Theologia beatorum potesterse de omnibus scib l bus, non autem de omnibus cognoscibilibus. Nam dificiunt scibile, cognoscibile, quoniam scaule est respectu quidditatum antrum, Quae necelsario siniti init', cogno1c.bale autem est de quid litatibuλ ac de omnibus consequentibus quidditatem , qua
6.&-ὀur Scotus . tot ad . dicit Scibilia non sunt infinita Cprositum huius habet Scotus lib. i. d. r. r. adH. ubi rimat insuauiaemia
ω . Reip. Scotus concedit d. 1. lib. t. secundum Philosoplios, insnitatem in accidentaliter ordinatis, non autem ponituit finitatem incaus esei tialiter ordinatis. Rursus. In via Scola conceuatur in ac missus in tellectus, ut docet Mauriciuo . niuei salium, non autem concedi tur in actibus realibus. 37.racobus Scotus 3. Prol. in ad Y Inducit dictum Apocalipsis ultimo. Qui ars fuerit ad haec, apponet ei Deus plagas, quae pronuntur in libro illo. Oppositum huius iugiter sate cum inulta addaeaturi, vel apponaut
I ca . Resp. Appositio est in triplici disserentia. Prior est contraria his quael, ventur in Sacra Biblia Altera est additio alicuius uncieret inelitas. sic t hec est praesumptuosa, ita illa heretica De iji tu appostionibus loquitur dictum Apocaliptis Tertia et appoficio expositiva eorum, ill e habenui in Canone Bibliae, haecque laudanda est o ea quae se ad. cuntur, ex Scripturis Sacris eliciuntur. Expede Ab ista regula excipitur Papa. 6 Concilium i maxime tuendo Ecclesia potest nos obligare ad monare, volanerius dictum est, idque patet ex articulo de deice su animae Christi ad inteios. Qui secundum aliquos non habetur in Canon Biblia expresse, scut habentur alij, tarnen Apostoli posuerunt eum in Symboro, eumque edidit Philippus. Quod non si in Canone
tablue id dicit Franciscus in . d. 3. O at firmat Scotum id dis
xis a Scotus lib. t. d. tr. Qit. dicit. Descensus Christi ad inserita non habentur in Evangelio. Noa Scotus i ,3 aeris dicit. Credendum est Canonibus Bibiar, nou dicit, quod sic credendum Bibliata Huius ratio est, quoniam ι.Ona iniic, libri Biblsae sunt auteLuci, at aliqui apochriphi De autenticis coalute Decretum d is cap. Irin a &concilium Tridentinum. I in ut Scotus 3. Prol. in Parum ante, iuxta hoc, dicit Theologia simpliciteri
quendo de ea, est de omrubus os tostum huius patet e et Q. paulo supra ubi Scotus negat, Titeologiamicatorum, nostram ene de omnibus, ergo Theologia absolute non est de Ommbus. cai. Resp. Theologia terminus est analogus, ad I heologiam Dei, beatorum, Δ aostiam Analogua aucem petie positu semper stat pro principali
42쪽
sgndicares oum ergo Theologia in se, quod est principale analoga tum sit de omnibus absoluta consideratione ista ei vera, Theologia est de omnibus. Rursus Theologia in uniuerso, ed Theologiam in se, beatorum in nostram, est de omnibus non de tacto , sed de possibili. Nam quamuis Theologia beatorum non sit de omnibus, id non est ex
sui imperfectione, at detoris et Lateo nimirum minime reuelante Nostraquoque Theologia, quod non sit de omnibus, non est illius defectus, at venit ab pdispositiolte subiecti a Deoiaue non reuelante,
sicque omnis Theologia quatenus in se, est de omnivus. 9. Dcobus Scotus 3. Prol. in iuxta hoc ad A. dicit. Cum intellectus diuinus non currat, Ticologia in se, non erit scientia. Oppositum huius habet Scotus 3. Prol. Q. ubi inquit Deus est subiectum Sacrae Theologiae, subdit, Theologia Dei eli euidens ex subiecto, subiectum, et primo notum, continet veritates necessarias theologicas ergo videtur quod intellectus diuinus discurrat a magis noto ad minus notum. Lucra. Resp. Ad verum diIcursum, quo itur a magis noto ad minus notum, e Poscituri dicunt nonnulli in quod notitia conclusionis sit vere causata a
notitiairc mittarum, cognitio autem theologica in uitellectu diuino est tantum unica intellectio eadem sibi, sicque non poterit dici, mugia nota. Rursus Quamuis in Theologia in se possint formari praemina, ex illis elici concluso, notitiaque premissarum sit euidentior conclusione, id tancum verum est, ut comparatur intellectui finito, qui potest aliam habere, te aliam respectu premis suum,4 conclusionis, tamen id non est verum in intellectu diuino, qui tantum unam pote ithabere omnium notitiam. Rursus Quamvis poneretur quod intellectus beatus creatus una simplici cognitione possit cognoscere prem illas, conclusionem, tamen poterit discurrere a magis noto ad minus notum, ideit eadem notitia, ut terminatur ad premissas, erit euidentior se iPsa, ut terminatur ad conclusionem, quia euidciicia comelusiotus est ab euidentia premissarum, priusque natura talis notitia potest terminari ad premisias, posterius natura ad conclusiones, intellectus vero diuinus, etsi actu unico cognoscat, premissas. con- elusones, quodammodo prius natura praemittas, tamen non poterat dici magis. minus euidens, nec in se realiter, nec ob aliam termina tionem, quia omne dicens ira rei lect ionem excludendum est ab intellectu diuino Expende intellectus diuinus cognoscit omnia in Essentia cuuilia clare visa. non cognoscativum per aliud. Dices Iudit p. dicitur. Tu enim fecisti priora, illa post illa cogitasti. At cogitans illud rost illud, discurrit,ergo in Deo cadit discursus. Resp.Tria sunt de ratione discurius. Primum.Quod discurrens intelligat hoc postlioc.S cundu Quod intelligat hoc per hoc Tertiti. Quod extrema ducursus intelligalitur diuersis actibus intelligendi in via Scoci Deus discurrit quantum ad primam,d secundam condicionem, sed non quantum ad tertiam, quae in discursu est essentiali, Quodque Deus sic non discuserat apparet. Tum quia sua intellectio est sua substantia. Tum quia Deus ex Arist. lib. t et Methaph. t. o. non discurrit ab intellectione paditium ad intellectionem totius. Tum quia quandoque esset in actu, dc qualidoque inpotentia. Tum quaa. ut dicitur lacob i. in Apud quem non est uansinutatio, nee vicissitudinis obumbratio. Tum ad Hebrem 'ro. Omnia utari de aleriasu oculis eius. Ium quia Diuus Thomo lib. I.
43쪽
lib. I. contra gentes cap. 16. dicit. In Deo non est cognitio habitualin, sed tantum actualis. Franciscus i . Prol ponit discursum in Deo. Salua illum. Quo ad duo priina, sed non quo ad renium. Q. Iacobur Scotus 3. Prol. in iuxta hoc ad C. dicit. De ratione icientiae non est
quod sit necessaria, quia est delebilis, sed tantum debet eue de obiecto
necessario, idest, debet esse de com lusione, cuius habitudo sit ne ii ria icque erit de necessario complexo, de non requiritur tuod sit de necessario incomplexo. Nam homo, multaque alia subiecta scienti rum non sunt necessaria Oppossitim huius apparet in via Moti ramin, potissimula. s. lib. . Nam Deus potest suplete eniciemiam onurium causarum ellectivarum, ergo discursus non requiritur ad icientiam proprie acceptam, sicque non erit necessario scientia, de obiecta n
Iucas. Reip. Scotus quando dicit 3. Prol. quod requiritur necessario discuta ius ad cientia, cu debeat esse de coclusione, cuius labitudo sic necc -- Da loquitur in via Arist. quem eo loco citat, qui negat et tale lupicinetum. Rursus Scotus loquitur. Quando Deu, tua, OperataOnc, cautis
secundis sinit, idest de lege communi, bc non uega quin initit Deus supter ipsum discursum.
r.Iacobus S iv, 3. Priat in iuxta hoc, ad A. lib.1. aer Materia de Aeuo, Q. . de cognitione Angelorum docet quod discuisu citata beat. s. iii Angelis, ac in discursu solum requiritur, ordo naturae, temporis OPrositum huius habet Scotus lib. a. d. i. Q 6 ad A. viri dicit Augelo
eas. Rei p. Scotus quando lib. a. dicit Angelum non discurreres, loquitur in respectivo se mone, ius posito quod Oniaua a principi ruerin nota Angelo habitualiter. Nam tunc non pollet duc rete, non Pioptratini inelitiam naturie, sed quia iam praehaberet cogiutioncm , coui Τυς terque nou posset acquirere de nouo id, quod Praeli uiuet. Ru
us Motus in a. loquitur ad homincm , ibique etiam non est locus t tu materiaei. Dices. Beati non componunt, neque dividunt, cigo non discurrunt. Nego antecedens. Amplius. Vis Prius natura Vulet Ioraium, in quantum coloratum, quam coloratum in qu aurum quantum, tamen non discurrit, ergo coiritio Illa, Plaus natura.
non lutae e ad discursum, ut dicit Scotus Rci p. Scotu vult, priua natura sufficit ad discursum, di non reqviruis iucce: si temporis, cum ista tamen Domate natui a , multae aliae conditione, requiruntur, fiat nemi ea potentia intellectio, cum illis ibus colus crnibus superius enumeratis. Scotu 3. Prol. iuxta hoc, ad A. diciti Theologia in intellectu beatorum revera est sociaua Oppositum huius habuc Aug. is de Irin. cap. 16 c adducitur a Scoto 3. Prol. Prortasse inquit non runt ibi volubiles nostrae cogitationes ab alijs, m alia euncub, atquercuc uiues, sud scientiam nostra. iii co intuitu videbun , ergo caret ii logia beatorum discursu, qui est, ira conditio requis ira ad velain scientiam. I xcat Resp. Motu quatuor ponit conditiones scientia proprie dicaae . I xi Prior Quod sit notitia certa Alcera Quod sic de obiecto it cella rio Tertia. Quod sic causata a caii aeuidente uellectui. Qualia. Quod ut applicata ad cognitum per disci runn yti iit cum re quam MN Piaticula colligunturia diruuiuoiac iacuc Ab Ariit. t. Post . -
44쪽
scire arbitramur vii uin quodque, noubphistico modo , quod est sci
eitcauia. uoti contingit aliter se habere. Quo . sit certa, traianu rex illo vel . Et non ophittaco inodo De Obiciato necellario Exilisio. Et non conti igit aliter se habere Causari a causae uidente incelle- Etui. Ex illo. Cuin causam illius arbitramur cognoicere. Quod sit a plicata ad cognitum perdit curiuiniyllogisti in Ex illo . Quoniam ullus citi uia. Cum uaque Idaeologiae in intellectu beato conuenianti tutinodi conditiones imam cit notitia certa, de obiecto nece Iiario. caurata a caula evidente inter lectua, applicata ad cognatum per lilcu sum syllogillicum, profecto erit vel inici lia, Idicit Scotus 3. PIO LQ. At quid ad Aug. 3 Auci in Aug. dicit Scotus non cogit,quia lin. litur dubitatiue, cum inde. Nec ilia lintendit allerere, quodie
hum nostrum non sit equale cibo Dei, quantumcunque verbum strian sit periectum. Similiter potes exponi auctoritas Aug. de vis in ne beata, quae respicit aluum uisentialia in Deo. Sed num illeologia Iuingentium sit vere scientia i Dico quod secundum illam ratiotie: stienti positam pruno Poster quae requirit necessitatem, non potest
este cientia, quia contingens cogitoscere, ut necessarium , non citc rnoscere contingena Tamen Iecundum quod Philos accipiti Ethie. cap. . o. Vt diuiditur contra opinionem dc uspicionem bene potest esse menua, quia est i-bitu, quo determinate veru dicimus.l heologia quae nou citici cicientia, notula tamen est cercillima. Vnde hab it hanc certituduium Danciscus Q . 4. Prol. quinque assignat modos dicendi ad praesens dubium Priorem ex hac rationi , Deus non potest metus. At Deus dia, hoc ergo certissima erit uuicinquid sit de maiori minor dicit I rauciscus non est euidens. Alter modus est illorum dicentium Cc ruitido haec eli ex aliquo lumine νsupernaturali, quod est maius lumine iidei, hinus lumnie glorip. . At contra. Et illi, O nobhabunΓ. χOliacm terminos, ergo, eandum habitudinem uveratim terminor Pigitur lumen habebimus,quod non apparet Tenius modus est illotum dicentium,quod habuerunt alios terminos, sed quod ipsi tenuerunt, Philosophi negauerunt, quod non posset elle, nisi in tui minas conuenirent. Quartus modus dicendi eit, quod habuerunt notitiam absti activam, quam alij non habuerunt Ateis hioc posset futticcie pro necelsarij non tamen pro contingentibus, quia per cognitioncm abstraclitiam non pollumus certisicari de si illa tingentius. Idcirco ies Londet Irancilcita de est quintus modus dicendi. Quod modii certitudaris, quem habuerunt, non est nobis no- tus, licet si aliquis, quis sit, ignoramus. M. AGI Motus 3 Pi Ol. inad C. dicit. Visio non est ius de obiecto privsente, per visionem melligit notitiam inmitiuama ergo secundum Scotuin Visio intuitrua tantum habetur de obiecto praesente Oppositum huius ha- 'bet Scotus lib. 3. f. I ML3. ad B. ubi dicit. Notitia intuitiua est de obiecto praeterito, futuro. Iura Resp. Notitia in tu uiua duobus modis potester6plificari,perfecte, ac imperfecte, priori modo est de obiecto, ut praesentialiter existens. Alio
modo potest esse de futuro, qualis est opimo, vel de praeterito, qualis
45쪽
est Trinns propositio speculatiua Cppositum huius liabet Scotus
I gas vesp. Scotus. 3. Prol. incomparat hane veritatem Deus est Trinus.&Vnus ad illam. Deus creati Sicque in respectivo sermone, appellat Deum trinum esse speculativam veritatem. Rursus Scotusa. PIOL . communiter loquitur cum non sit locus proprius id determinandi, sed alibi. 's. nc ur corus 3. Prol. Q uxta Itoc ad D. distinguit scientiam des. Ethie contra scientiam quae uaditur primo Polteriolum οἱ postum huius appa rei ex Arist. Nam . Etruc cap. 7. remittit se ad condiciones positas in Analiticis, ubi expresset aa Scientia est eorum, quin non cocingunt albter se habere, necessastorum. Et s. Ethic cap. . inquit Quod scibile debet esse neces rium, dempticinum ergo ibi loquitur de scientia. claue est de obiecto necessario. Iticas. Res p. Scotus'. Ptol. in Vult rheologiam esse scientiam quantum addit linitionem communem. Habitabus moralibus,scilicet in quantum diiunguuntur ab opinione, ius,icione, sed non ab olutei, idest non vult quod sit scientia quantum ad omnia, quae assignantur ut 6. Ethac. 6. Iacoba Scotus 3. Prol. ini tam , ad D. dicita Theologia contingentium maguasti nutatur intellectui principioium, quam scientiae cooclusionum . Oppositum huius deducitur ex Arist. 6. Ethac. irim Poster. Nam
Theologia contingenuum in beatis non est intellectus,nec sapienta 3, nec opinio, nec prudentia, necari, nec fides, ergo a tussicienti diuisio ne erit scientia, ergo non assimilatur intellectui pruicipiorum. Iucat. Resp. Ariit loci S modo citatis enumerauit latum nabitu naturaliter acquistos, habitum vero hunc Theologicum ignorauit. Dices. Haba principiorum magis est necessarius, quam habitus scientalicus ex .PO-ster. Si ita Iuba heologia contingentium magis asilinilatur latellectui
principiorum, quam scientiae conclusionum, erit magis nece laria aquam Theologia necessariorum, quod est talium Luco Scotus non vult quod sit omnitio similis, at magis sinitis illi, quam aliis. Declarosc. Sicut principia necessariorum cognO:cuntur ex termini tantum. ita contingentia sunt nota ex intuitione exuem uino. Et sicut habitui
principioruin repugnat demonitiari , ita Bocotingentibus. sicque currit si nilitudo. 7. Iacobul Scotus 3. Prol. Q uxta hoc, det diciti Ad proposit nemper se notam, sutiscere notitiam terminorum conrusam . Oppositum huius: habet cotus lib. i. d. a. Q. De propositione per se nota ad A. ubi vult. Ad propositio: em per se notam, requiri distinctam termitiorum no
l- ι . Resp. In scientij subal ternatis, de specialibus, ad propositionem per se
notam lassicit termini confusi nocitia. Inscientia vero iuverita,&subalternante requiritur distincta notitia terminorum ad propositi uc per se notam. Sicque evanescit coata uinio.
46쪽
Quest quarta Prologi assiues quarta Prologi.
o. - M. COTVS 4. Prol. in ad A. dicit Praxis est actus alterius potentiae o quam intellectus, dcc Oppost huius habet Scotussu logicis, ubi
vult. Logicam de uire )ficientijs, id tu firmatur . Ita in in PDncιpio. Ogica dirigit in actibus ducutienda ,- tamen non eu alterius potentiae, quam intellectus. LMas. Resp. Scientia Logices in via Scoti est speeulativa Idque tenet Auer. 7.
Methaph com 2. Iranciscus au . lib. . d. 48. Ioan Baco a Prol. cu communiter omnes Patisienses. Dum vel odicu ur. Ogic
diragit,dico quando intellectus in actibus suis tantum manet,sive syllog et, siue diuidat, vel discurrat, numquam dicitur pracateus. Nam ex tensone est practicus Extendere auium eii extra te tendere, dum vero considerati niua, non O ti a se tendit . Hinc non dacitur practicus, sed speculativus. Ex quo patet . Eti intellectus per unum actum m teli i endi dicatur extetuli ad ali uin actu ira, cum ille actus non sit alte-
Ilux Oeenciae, quam ivelle clus, ut puta per notitiam praemissarum dicitur extendi ad uolatia conclusionis, non dicetur intellectus practicu i consequenter scientia Nices haud practica erat. Dices. Omnis ira
tatus activus est practicusat Logica,vel Rethorica, suntliabitus activi. ergo practici. mox est Arist. i. Et iuc cap. I 3. 49. Resp. Maior est vera si liabitus sit directivus in praxim, at ad hunc lausu in minoreti inlla Nam, nec Logica, nec Rethorica dirigunt in praxini, sedi lam in actum intellectus, vel speculationis. Dolus lege pluruna apud
Ant. And. I. Methapn. o. II. a. Dcεbur Scocus 4. Prol. . ad A. iiiiiiiens praxim aut . Praxis est a tus alternix
potentiae, quam intellectus naturaliter posscrior intellectione natus clici cinit Oniti errationi Lecte, ad ioc, ut sit rectus Oppositam huius habet Arist. 3. Ethic ubi dicit Electio non est de fine, sed eorum, qua sitiit adinem, tamen ex cuilinitione prois a Scotia data sequatur aliquam ope iationem clica finem esse praxim L. t. Resp. Electio ti bus modis accipi. Proprie, ad dicitur electio sic, quod est voluntarie prs consitatum. Communiter . sic est duoru in pr postolum aloenus ora:o. Communissime, de dicitur sc quod libera est derei muratio celiacis prius indeterni inatae Hisposus D coalpraximius cic electio proprie accepta, de qua loquitur Arist. 3. Ethici tamen bene potest cadere electio communiter, o communissime copia. Exs eode Praxis ut colligitur ab Eultratio . Eta .lc. cap. I. quatuor modis accipitur. Prior est . Praxis est operatio cuiuscunque virtutis, siue natu alis, sue libetae Alter est. Praxis est elatio se ns cognoscentem, inquantum cognoscens est. Tertius est. Quas o sequitur actum cogno centis, cum quoque est operatio existen uapotestate nosci a Quartus Capitur ri a propriissime, ocscearn destinat Scotus,ad quam sic accepiam quitique requiruntur. PrimQ. G
47쪽
sint ad finem. Tertio. consilio, o inquisicicne sequitur sententiadi taliua deliis, larae ivntadlinem. Quarto Voluntas incit id. est iententiaturn, dictatum per intellectum . Eimio sequitur id. quod sic luci at dici tuni, nisi aliutule impedimeticum eueluat Pul- enerva tim ocineturn huius erit, de avitate-acquiret id cui haec
Dcobus. Minus Prol. Gad A. Sicit Actus non habentes ordinem ad niten et lini, uti intactus vegetatici, aut a lus naturaliter praecedentes intel- , Iccisian in vi actus scalicitii non dicuntur praxes, uec dicitur ad eos extendi noritia practica, ut iunt priores uellectione . Op situm hulu, naber Sc 'cus lib. t. d. t. ad O ubi vult. Quod actusve etai tui sint regulabiles Ha ciunt eius verba. Dico ergo quodi ieiicia motiua ei uiso eliate Oluntatis, smiluerio.entae ictisuiue . Sista vegetat suae . riscas. Reip. Potentia vegetatum sic est regulabilis, scilicet in quantum praesuin Ponit aliquam mutationem, que est in Pincitate votivitati, sicque, non aliter notest regulari, cum in ea peccatum elle pollit. Dic es. Sc tu, lib. t. d. 6 QLM inquita cccatuin potest este in speculatione, de Lint tib M in I tenet quod peccatum potest esse in cogitatione ergo hiacto inteliciis pollunt dici praxes. Reip. Locis ui citatis lib. 2. vult Neocii, tormaliter in voluntate elle, retpectit cuius est vere pro is Iuliuellecti vero tantum esse materialiter, respectu cuius non est praxim iremus. In actibus intellei tu tatuum uitendo, nec ibi praxis uti, nec reccatum,at inquantum voluntas intellectum in peculando occupat, aut O tando penes ea, quae non decent, illa occupatio , cum sit actus voluntatis, esitormaliter praxis Speculati autem aut cogitata minici lectu est praxis materialiter. Dices amplius. Ea operatio estir xis ad quam inclinat virtus appetitvia , at ad Sacrae Scripture studium voluntas inclinat, ergo tale studium eii pravis. Res p. Olumas ad sti dium acra Scortur impe atiue, non elicui inclinat, etsi sicci clinaret argumetuum concluderet. Rursus Argumentum soluitur
. in Aui Scotus . Prol. Q ad C. dicit. Notitia practica accidentaliter denomin iii api xi. pia enim sunt verba Scoti hec nata est denominari vafiaccidentaliter a praxi, ad quam extensibilis est. Oppositum iam si
, - ' μ' ' ER Vbi Vult quod practica dicatur ab obiecto Locar. Reip. Scientia tribus modis potest dici practica Prior est, antiori et triniece&esse iuri&sic diciturpi nyxms ri&sic practica perluam ultimam utile
si R entia diciturinachica a praxi, idest pc duplicem re: clum anti-
test de cientia speculativa contra Nominale, at firmantes scienti in Practicam speculatium se ipsis distingui. Hisce nartadeon nde Notitia praesti rara uditur, piaxis est terminu
P. s. ccii Mecta iecessario requiritiationem rcciam. Ex quo se
48쪽
quitur quod actus voluntatis qiti dicitur electio no potest effenis respectu po:libilium, rectorumque tractibilium. Oppositum huius habet Scotus lib. i. d. 6 ini ad D. ubi vult voluntatem seu electionemelle impollibilium. cos. Resp. Electio Put superius in hac quaestione di tum est tribus modis capitur. Primo modo potcst esse impossibilium , ut lib. a. docet Scotus, sic intelligitur dictum Arist. 3. Ethic cap. 3. Electio recta necesi in requirit rationem rectam. Secundo, de tertio modis, electio potest esse impollibilium, ut docet Scotus lib. x loco citato,ck lib. I. d. I. 4Dices Ariti in Ethic lib. 6. dicit Electi non eis impossibilium .. Scotus diltinguit lib. a. de duplici electione, scilicet precedente, cor sequente syllogismum praeticum. Prima potest esse immisibiliunt. Secunda non poteli elie impossibilium 6. Dcolus Scotu 4. Prol. ad B dicit. In actu elicito voluntatis re vera siluatur praxis , separari poteti ab actu ipsius voluntatis imperato Orpo tum huius habent otianes Philosophi, de poti illinu Arist. qui nunquam potuit praxim nisi in aetibus imperatis.
Lutas. Rei p. Circa huiuscemodi actum eliciturn praxi sunt diuersi modi dicendi. Aiunt nonnulli Actum elicitum minitiae esse piaxim nusi in ordine ad actum imperatum. In iurant alij. Aetum imperaturnesse tantum praxim. Philolophi omnes posuerunt praxim IὶOilii acta.
elicito, at in imperatis Scotus autem, cum nulti, Theologis, tam l.
actibus elicitis, quam imperatas praxim ponit, de in actu icuo sine
imperatis corret pondentibus, ubi ob impotentiam, non potest equi actus imperatus, ut patet de paupere liberali, talis actus suificit ad meritum. Nota Actus elicitus est prius praxia, quam imperatus Nan
propter numquodque tale, illud magis.
. Iacobus Scotu34. Ptol. ad . dantum duo principia mouentia polidi, scilicet appetitum, i, rationem, hoc est, voluntas habet ratiottam i ruicii ij motivi, cum intellectu, ex ratione. Oppositura, huius habet Ariit. i. de Anima t. s. o. si eius a Vbi noni tria mouenua videlicet, appe- 'tibile, intellectum, eu voluntatcm. Lutati Resp. Pro ista contradictione tollenda, nota quod Arist.3. de Animai. et Ponat tripliceni esse appetitum, volumalem nempe, concuriscibilem,c irascibilem. In t dicit. Potencia Vegetat .a non est pruicipium motus localis Idque patet, quia animal non mouetur, rus ex aliqua imaranatione, at o totam, elativam non est imaginatio, etiatriti animal mouerctii propter uvam, vel prosecutionem. Vegetativa, cumulis dictet detusa, vel pro Acuti Otae non esset principium mouendi. lna. ψs addit. Orcima senstitia non est principium mouendia caIlier. Nam utra sunt antinalia, quae non mouentur, nec in ilia sun ex se, ut patet de Conchilijs, ex ,strii pilcibus inseriectu Iaxis athaeis lat. 46. lubdit intellectus non elitate principium mouei,dia Sicque apparet primo de seculativo. Nam non dictat de proleciat-nt, Vel iuga, quod ad motum animalis requiritur. Secundo, de practico . Nam etsi die et hoc esse fugiendum, idcirco non pro equenditin,
quia tamen multoties movemur a concupiscentia vincenta intellin
49쪽
bitur propter habitum continentiae Deinde l. 39. deinceps ait Tria
sunt mouentia. Intellectus, voluntas, d appetibile. Et in bruta Pantasia, appetitus, sensu uum,4 appetibile. Iautas in brutis ponitur loco intellectu in nobis Arist. itai l. eponit tria mouentia tenentia se eae rati potentiae Appetibile vero tellium mouens se tenet ex parte obiecti, istacine causa Scotus id non posuit.
s. Dcobus Scotus . Prol. ad B dicit Actus appetitus sensitivi sine quocunque tranfitia ad extra esse potest . Orros tum huius clamitant omnes Pliblosophi id negantes. Lucar. Resp. Bene inquit Doctor lite, 3 a Lych talis datur interpretatio Pomtentia sensitiva potest concupiscere aliquid sine actu exteriori, sicut potecti gustativa concupiscit cibum . tamen non prosequitur illum, cilla concupiscentia est vere praxis i psamque; precedit cognitio directiva Cometius Hispanus ita exponit. Quis ex tequentatis ac ibbus potui tibi generaste quendam habitum, magno cum aflectu, ni- mi viri videte Corpus Christi in manibus Sacerdotis, si talis in carce-xibus recluderetur, ubi non possiet videre Corpus Christi, tamen adhuc liabitu dictante in apctitii lcnsitivo, posset esse actus, Glantasia hos set imaginari videre Corpus Christi in manu Saceidotis, tamen talia actu non transiret ad extra, vel eque praxis esset Adde de habente ita bitum Sacram Scripturam populo uiterpretandi talis carceribus ellet inclutus, pollet liabere actum in apetitu declarandi, tamen non ad catia, quia non interprotaren1 populo tunc, qui non adessetis arcuas Scotus . Piol in ad D ait Practicum, d speculatiuum non sunt disse rentia euentiales scientur, vel notitiae in communi oppositum huius .habet eadeinmet quellione circa finem ad G ubi dicit Speculatiuum d praeticum sunt dii ieienti ellentiales. Iocari Res p. Quando Scotus in fine questionis istius inquit Practicum, de spe culatiuum sunt dii terenti essentiales, debet sic exponi, idest circum- . scribentes nobis ultimas, dificientias essentiales, aut dicuntur essenti las, quia snntii Nicata secundi modi necesiario sequentis essentiam . vel dicas Scotum ibi locutum futile, respective, ut patet literam immenti. Quod autem practicum, ireculatiuum, non fini differemtie ecentiales, patet sic. Nullus rei rectus est de ellentia absoluti, practicum, ireculatiuum sunt sic. Nam practicum dicit duplicem re-ssectum, prioritatis, scilicet, conruimitatis speculatiuum vero patuat illum duplicem respectum. Amplius. Nullum posterius est deesentia prioris clum, ex absoluto, respectivo nunquam si unu per se. Expende. Notitia practica, speculativa pote ita umi tribu In vis. Prior est pro illis respectibus, seu priuauoiubus,4 sciunt passi nes,3 diuiso scientiae auia per illas est diuisio per suas passiones. Alter eli., capiuntur pro illis dinerentijs vltimis, disterentijs estentialisbus illarum scientiarum, quae aliquo modo sunt principia illarum passionum, d diuiso illa est per disterentias euentiales a cretius est quam do capiuntur pro ipsis noulijs, seu cognitioitibus, tunc talis diuiso est generis per species. Verum emergit dubium quis habitus sit nobilior, Practicus, vel speculatiuus. Pro huius dubii solutione aduerte, Quod notitia practicalpro ubi irato,& pro imali non faciunt ens per se unum, ratio est, quia ex absoluto, respectivo non sit ens Perae,
a moti prata a pro sua mento est quacitas. . votiva absoluta,
50쪽
p Rrmali est die lut ex respectus. His visis. Dico ad disi cultatem praemittendo responsione Fraricisci lib. r.d. 8 in 1 ubi sic dicit.
Videtur quod speculaui a st nobiliol quaa est gratia siti. Deinde ad oppositum ac ait. Dico quoci secundum August. iuper Genesim,ad dedi uetionem tu am, quod practica sit nobilior speculativa, quia practica ea gratia a terius, ista argumentum est ad oppositum quod faciunt ij. Sciendum est autem Quod Aug. super Gen dicat, quod aliquando interiora sunt in supςrioribus, nobiliori modo quam ita seipsis,ei uerso desuperioribus iis interioribus. Sed si modo medio aliquid sit secundum aliquid ui uiretiori, vel in se, de secudum aliquid in superi ri, ut ordinetui ad superius .melius est in superio i, quam in se. Secum dum patet de anima ensiciua in bruto, de in homine, melior, de nobiselior est in homine, quam in bruto, quia in homine,vel est in superior vel ordiriatur ad superius. Ad propositum dic, quod maior in bilitatem arguit in scientia, ordinari ad nobili timum, quam ipsa sit,
quam esse sim gratia theologia ergo, quia ordinatur ad charitaLE, quae ait nob. Ilio Omni alio habitu, conuenit ecli nobiliOilem esse . He Trancia . At quamvis narciunt bene icta,cum tamen Omnis depem
dentia Dolorinali semper dicat imperfectionem, equitur quod practica,quia seruat, semper erit imperiectior, ut practica Dicendum est igitul. Scientia duobus modis nobilitari pote ita uno modo rationes hiecti valde persecti altero modo suta est gratia siti,&non gratia a terius Ratione prinu, illeologia est praestantior omni scientia spec latiua; Ratione autem secundi, non in respectu ratione primi, i he
Iogia est impersectior omni speculatiua . Ista conciliatio desuntitur 1 Gabriele at in Prol.ublicait Aliquis practicus est nobilior speculatilio, d aliqui speculatiuus est nobilior practico secundum dirierentia obiectorum, certitudinis; ex quibus arguitur novilitas actuit, desti bituum. Haec Gabriel. Et nota quod inlita dissicultate loquor depra,ctico, speculatruo pro substrato, S: non pro ii mali. Nam proiisse mali capiendo, facile esset resporadere; cum practicum dicat mihi d pucem resperi in speculatiuuin proformati,importet negationem illorum respectuum, ut superius istiendimus. At patet, aifirmatiouem persectiorem esse negat oti sibi correspondente. Siquidem negatio ala
. bat ScotuM. Prol. Q ad D. prope medium dicit Multa accidentia eiusdem specici non potiunt esse in eodem subiecto Oppositum uirus habet Scotus s. et ubi tenet multa accidentia solo numero disteretia posse
Ouar. Reir. Pro praeseiici dissicultate enervanda, sequentes conclusiones in via
Scota sunt ilotandae. Prior est.Duo accidentia intentionalia solo num
m incientia noli implicat conci adictionem ei se in eodem subiecto, usic patet in modio ponantur duo alba, Oculus existensui qualibet par te medij recipere poteli illa alba Siutiliter in virtute imagitiatiua iunte e species eiu Idcin rationis . Altera est. Non est immitibile duo ac cidentia realia respectaua toto numero disterentia,esse iri eodem vibiecto, sacciderato beaue plures filios, in quo sunt multae relationes reales cilicet pluic pa ci nitates quae sunt erutaein speciei. Tertia con