장음표시 사용
111쪽
Et, si dicatur,etiam uniuersale denominari genus, ab hac secunda intentione generis,quae est primum praedicabile scut reliqua generar& ideo esse inferius respectu illius: Respondetur , verum esse antecedens,sed distinguendum consequens nam in ratio ne denominandi ,est superius uniuersali, sed in ratione essendi inferius :& quia denominatio est accidentalis, respectu eius,quod denominatur: ut denominatio albi respectu corporis: & ratio ensendi essentialis: ideo secunda intentio generis per hanc definitionem explicata,accidentaliter est superior uniuersali,sed essentialiter inferior tanquam vera specieSeius.
Ad formam secundi argumenti respondeo : Nihil definiri propria definitione nisi speciem: sed genus, qnod est primum praedicabile esse speciem alterius generis,nempe uniuertatis,quod accidentaliter denominat:& ideo proprie definiri poste. Ad illud vero,quod in argumento additur, Omna quod definitur,definiri inquantum est 6ecies, hac distinctione respondendum est. Definiri aliquid in quantum est species , duplicem sensum habere potest. Primum, quod ratio speciei explicetur per definitionem : & hoc est falsum:quia licet homo sit species,dum definitur,quod sit anumal rationale, non tamen explicatur per talem definitionem, quod sit species. Secundus sensus est,definiri in quantum est species : ita ut esse speciem sit conditio necessaria , ad propriam definitionem,& hoc est verum: sed non explicatur per definitionem, nisi propria & essentialis ratio destititi uae tamen accidentaliter denominatur species,a secundo praedicabili. VAE STIo II. An d finitum proprium eiusdem definitionis ,- tura realis, qua δε-
nominatur genus , vel secunda intentio generis, a qua nominatur.
GFnus in communi cosideratum,quatuor modis sumi potest. εPIuΠO,pro natura,quae denominatur genus,secundum suam essentiam considerata ; ut si animal accipiamus, pro natura sensi-riua. Secundo, accipitur pro aggregato ex natura denominata, Msecunda intentione denominante , quemadmodum album sumi Potest pro aggregato ex corpore, & albedine. Tertio , accipitur pro natura senerica, non secundum suam essentiam, sed in quantum denominatur genus a secunda intentione generis. in arto, pro eadem secunda intentione , denominante eandem naturam genus. Ex his autem quatuor , certum est aggregatum non esse definitum : quia est ens per accidens ex duobus entibus hia a compositum: nempe ex natura , dc secunda in*entio : Ens esse
rem per acciares non habet runam essentiam , sed duplisem et ur uo
112쪽
Cap. a. de geπere, quaest. a. 9 3
non potest per unam definitionem explicari, ut expressu docet Arist.
Quaestio ergo proce,'it de tribus aliis. Et sunt circa eam tres opiniones. Prima asserit , dc finitum huius definitionis esse naturam geneticam,secundum essentialia; ita ut animal sit genus, praedicabile de pluribus differentibus specie in quid, ut est vivens,lensibile: & sic de caeteris veneribus. Haec attribuitur Scoto : qui cum affirmet naturam esse uniuersalem secudum se;& ante operationem intellectus , videtur consequenter allerere, quod sit genus , vel species essentialiter. Et probatur ratione : Quia illud
est definitum , cui conuenit definitio : sed praedicati de pluribus
disserentibus specie conuenit naturae secundum estentiam,& non ut denominatur a secunda intentione:ergo illa est definitum. Minor probatur , quia animal secundum quod est vivens sensibile, praedicatur de homine,& leone , & non ut denominatur a secunda intentione : nam si hoc modo praedicaretur,dum dicimus, homo est animal , erso sensus esset i homo est genus. Probatur consequentia: Quin animai,ut denominatur a secunda intentione, est
Haec sententia nec est Scoti , nec est vera, sed falsa. Probatur primum quia licet Scotus asserat dari unitatem formalem a par te rei, quae est fundamentum generis, & speciei: genera tamen,& species , denominationes tributa s naturis ab intellectu esse
docet: quare non tenet naturam realem secundum essentiam esse
definitum. Quod vero talis opinio sit falsa, hoc argumento probatur. Si natura generica secundum propriam essentiam est definitum : ergo secundum propriam essentiam est genus, vel saltem esse genus, erit propria passio eius: sed quae sunt essentialia naturae genericae , aut propriae passiones cius, conueni urit necessario speciebus, ut quaecunque sunt essentialia animali, aut tanquam propriae passiones ei conueniunt, sunt essentialia equo , & leoni, aut propriae passiones eorum : ergo esse genus , aut praedicari de pluribus differentibus specie,conueniet speciebus:quod patet esse falsum. Secunda opinio est Caietani in opus de Ente , & Εffentia,cap. 4. Vbi tenet nec naturam geneticam , secundum Essentialia , nec ut denominatura secunda intentione , eme definitum, sed secundam intentionem Quam tamen dupliciter possie considerari ait. Primo , ut Quo : hoc est , ut ratio est denominandi naturam genericam : sicut albedo est ratio denominandi corpus album: &hse est considerare illam in abstracto. Secundo, potest considerari, in quantum refertur ad species nam cum sit relatio rationis, ementialiter respicit terminum : terminus autem relationis ge
113쪽
& hoc modo sumitur: ut Quod,& in concreto:& est oprium deis enitum huius definitionis,non vero primo modo sumpta-Probat Caiet. hoc asgum. Definitio debet conuenire definito effutitialiter , si sit quidditat tua: aut tanquam propria passio,si siddescriptiua sed praedicari de pluribus disserentibus specie, conue- ad naturae genericae , Ut animali, aut colori aecidentaliter,etiam eonsideratae in communi , & secundae intentioni in concreto eΩferitialiter , quia seeunda intentio generis , essentialiter respicit species;cum sit relatio ad illas:ergo haec & nou illa erit definitum Haec opinio etiam est falsa: quod probo. Primo , praedicari de pluribus, conuenit generi concreto : quia quoiu praedicainr de, pluribus, concretum est ι sicut disgregare visum , conuenit albo in concreto : sed haec opinio non ponit genus in concreto defi-' 'iri; ergo est falsa. Probatur minor.Quia concretum accident te , quale est genus, significat formam , nempe secundam intentionem : & eonnotat lubiectum, nempe naturam genericam,ctaeonuenit praedicari de pluribus: si ergo natura genetica non estia finitum, sed secunda intentio;ergo non desinitur genus in con-eteto, sed in abstracto,quod contradicit verbis definitionis. Secundo, etiamsi consideretur seeunda intentio generis, ici Iantum relatio ad species: non est concretum , sed abstractume ergo falso eam vocat concretum Caiet. probatur antecedens:quia concretum relatiouis en relatiuum, sicut concretum albedinis est album: sed secunda intentio generis , etiam in orgine ad species, non est relatiuum , quia non est a quod rerertur ; sed ratio referendi: ergo non est concretum ,sed abstractum. Τertia opinio. est D.Thoman opusc.de ente & essentia,eap. 4. ubi assetit;definitum adaequatum ex natura generica, & secunda 'intentione constare: hoc modo consideratis , nempe , natura senetic non secundum se, sed ut denominatur a seeunda intentione,& secunda intentione denominante r ita ut natura hoc modo considerata fit definitum materiale,& ut Quod:quia illa est, quae praedicatur de pluribus differentibus numero. Et secunda intemtio , sit definitum formale, & ut Quo: quia non est id quod praedicatur. sed ratio praedicandi: ex utraque vero resultat unum deis finitum adaequatum, & per se: quia non consiueratur tanquam aggregatum ex eis : sed tanquam includens unum in ordine ad alteram: quae vero per se sunt ordinata, non efficiunt Vnum per accidenti Exemplum habemus in hac definitione.Disgregativum visus. Cuius definitum materiale,& ut ouod ,est corpus;ut denoni natur ab albedine:quia ei conuenit disgregare visum : formale ero , dc ut Quo;albedo: quae potius est ratio disgregandi visumtia ex utroque ut ordinato ad allexum , resultat unum definitum t quatum, & per se. Hanc sententiam sequutur Iauel in sua L
114쪽
pica tit. .c. I. Paulus Venetus c. de genere.SOzias ibidcm qu.unica. Toletus q. I. Et videtur nobis probabilior,& sequenda. Et probatur hoc argumento. Illud cst desinitum alicuius desi nitionis , cui per se conuenit definitio : sed praedicari de pluribus differentibus 1pecie in quid, per se conuenit naturae genericae, ut denominatur a secunda intentione generis,& cum c a per se conuertitu nec alteri potest conuenirerergo haec lola potest esse de finitum. Probatur minor : quia sicut corpori, Vt uenominatum, vel informatum albedine,per se conuenit esse disgregativum visus; ita natura generica , ut denominatur a secunda intentione,
per se praedicabilis est de pluribus differentibus specie :& quidquid est praedicabile, de pluribus distorentibus specie in quid , est
natura generica 3 ut vinominata, a secunda intentione. Quod vero ei soli conueniat per se , probatur, quia eidem naturae non conuenit essentialiter, ut contra primam opinionem probatum est, sed sol sim potest ei conuenire accidentaliter, & secundae, in tentioni solum potest conuenire , Ut duo , cum non praediceterde pluribus digerentibus specie , sed tantum sit ratio praeditandi Solum ergo conuenire potest per se eidem naturae, ut denominatatae a secunda intentione. Pro solutione argumenti primae opinionis, notandum est: Duo
esse consideranda in praediolitione cuiuscunque praedicabilis ex parte praedicati. Primum ν Ratio formalis , quam praedicat de subiecto.Secun dum ι Condixio sub qua de illo praedicatur : Vt dum praedicatui species de indiuiduo in hac praedicatione: Petrus est homo ratio formalis quam praedicat de illo,est essentia hominis,sed conditio sub qua praedicatur,est esse speciem:quod est denominari a secun da intentione speciei,quae est relatio speciei ad indiuidua. Ex hac distinistione, respondeo ad sormam grg. distinguendo minorem hoc modo : Si in praedicatione generis de specie, dum dicimus , Homo est animal, conlideretur ratio formalis , quam animal praedicat de homine . verum est quod praedicetur secundum ementiam,m quantum est vivens sensibi Ie:si vero considere tur conditio sub qua praedicatur, est secunda intentio generis, aqua denominatur :& ideo ratione talis conditionis conuenit ei praedicari de pluribus differentibus specie in Quid: & non secun dum essentiam, aut praedicata essentialia: quamuis haec praedicet de eisdem speciebus. Et ex hoc intelligitur sensus huius proposi tionis: Homo est animali Sc aliarum,in quibus genus praedicatur de specie : qui non est, hominem e se genus,sed esse vivens sensi bile: nam haec est ratio formalis, quam psaedicat de illo: ex qua accipiendus est sensus propositionis, S non ex conditione sub qua praedicatur:quae est secunda intentio. Pro
115쪽
ao Cay. 2. Aege Uere,quaesF. 2. Pro solutione argumenti Caiet. aliud est notandum: ne et duplex esse materiale significatum generis, in cocreto significati
sicut aliorum concretorum accidentalium. Vnum proximum,
adaequatum, & per se ; Aliud remotum , inadaequatum & per accidens : ut mat tale significatum albi, aequatum ; & per se,est corpus: inadaequatum,& per accidens,paries, aut aliud quodeun-que corpus particularc : ita significatum materiale . , per se ada, quatum,& proximum generis, est natura generica in communi quae denominatur genus, a secundo praedicabili: Remotum veno, in adaequatum,& per accidens,est anim1l, vel eolor. Et ex hoc te spondetur ad formam arg. distinguendo minorem: Nam lieἡe animali , aut colori comaeniat accidentaliter desii titio generis:. quia sunt significata materialiae, remota , & per accidens naturavramen genericae, Ut denominatae' a secunda intentione generis Uer se conuenit, & non accidentaliter. Sicut corpo vi , ut nabenti albedinem, per se conuenit esse disgregativum visus: secundae a rem intentioni, etiam in ordine ad plures species , non conueni: dhsnitio: nisi, ut Quo:sicut probatum a nobis est,contra Caiet.
AEn definitio generis siu quid initisa, vel deseripisua. DU o sunt explicanda ut soluatur quaestio praesens.primunt: qualisnam sit definitio generis:quidditatiua , vel descripti-aa. Secundum: quidnam pro genere in ea ponatur: uniuertate,
aut praedicabile , vel quid. aliud: ideo in duas partes diuidenda est quaestio. Circa primam vero, duae sunt opiniones; quasi extremar,& altera media .
prima opinio extrema asserit. Non solum non e se quidditatiuam,aut essentialem definitionem generis,sed nullo modo posse definiti gemis definitione quidditativa. Quam sequuntur Albe ous Magnus,trach. r. praedicabilium,cap. 3.Villat pandeus in praesenti cap. & pro eadem citat Ammonium. Toletus qua3st. I . huius p). Probaturque hoc argumento. Genus est concretum acciden
rate, includens pro materiali naturam genericam:quae potest esse substantia, aut accidens reale: & pro formali secundam intencionem quae est ens rationis: hae autem diuersas habent essentias; ergo non possunt una definitione explicari: quare non poterit
genus definiri definitione quidditati uao Secunda opinio extrema , Non solum asserit, posse genus definiti definitione quidditatiua , sed hanc definitionem eius Porphyrio assignatam , esse quidditatiuam. Ita Scotus quaest. I . dex s. uniuersalium: luem sequitur Caiet. quaest. I.huius ca.in solution
116쪽
cap. a. de genere, quaD. 3. 97
tibne ad primum. Probat Scotus liac ratione. Genus consideratur
a Porphyrio in hoc opere sub ratione praedicabilis sicut & caetera praedicabilia:sed definitur per F raedicari de pluribus disserentibus1pecie. ergo definitio est quidditativa. Probatur cosequentia:quia praedicabile dicit potentiam praedicandi;& prae cari est proprius actus talis potentiae: sed potentia definitur quidditatiue per proprium actum, a quo sumit suam ess entiam aut specie ergo definitur gentis,ut praedicabile quiddilative.
Tertia opinio est communis, quae duo affirmat. Primum, quod
genus potest definiri quiddilative:Secundum quod definitio Porphyrij non est quidditatiua; sed descriptiua. Et quantum ad hoc
Lecundum, eam tenet D.Tho. opus 8 .tract. I. Cap. 2. & 3. Albertus Magnus tracta. s. praedicabilium , cap. 34. Ammonius & Villapendeus , ubi supra. Solus quaest. unica huius capitis, ε.vltimo. Toletus quaest. 2. Mercatus cap.de specie, l. 16.col. 2. Et haeccst
probabilior & sequenda. Probatur autem primum, quod affirmat: genu posse definiri quidditatiue , hoc aisumcqto. Vniuersale est genus ad quinque praedicabilia,ut quaest. 8. uniuersalium probauimus,ergo primum praedicabile , quod est genus,est species uniuersalis: sed quaelibet species componitur ex genere,& differentia,tanquam ex partibus essentialibus: ergo per eas potest definiri: & definitio tradita per genus,&disserentiam ,est quidditatiua;elgo genus potest definiri definitione quidditativa. Probatur secundo,Quod definitio Porphyrij non sit quidditati ua:primo ex verbis eiusdem cap. praesenti;quae sic habent. Quoἀetiam describentes signarunι , genin esse dicentes, quod de pluribin, ct disserentibus specie , in eo quod quid, pradicatur. Deinde ratione: quia duo habent praedicabilia , ut superius probauimus. Primum, quod sint uniuersalia,hoc est, unum in multis : deinde quod praedicari possint de eisdem : & primum se habet tanquam cssentia eorum: secundum ut propria passo. Sed senus definitur per praedicari de multis:ergo definitur per propriam passionem. definitio autem quae datur per propriam passionem, est descriptiua: ut si definiatur homo per rifibilitatem : ergo definitio generis est descriptitia. et Ad argum. primae opinionis respondetur, diuersa esse, quae in eludit genus;sed ordinata inter sumam includit naturam . ut ordinatam ad secundam intentioncm , tanquam ad formam denominantem:& secundam intentionem,ut ordinatam ad naturam dan- quam ad subitictum dcnominatum : & ex hoc efficiunt Vnum oria ainem;quod una dc finitione nossit explicari. Ad argumentum Scoti respondeo, distinguendo antecedens:
nam si intelligatur genus, & reliqua praedicabilia considerata si
117쪽
Porphyrio, ut praedicabilia, in eo sensu, vi praedicabilitas sit ratio essentialis eorum,falsum estinam essentialis ratio potius est uniuersalitas. Si vero intelligatur considerari, ut praedicabilia ita ut praedicabilitas sit passio communis , quae de illis probatur,verum est:& ideo per illam definiuntur omnia , tanquam per communem passionem , quod est definiri definitionibus descriptiuis : &tales debent omneS reputari.
Secunda pars quaestionis. SEd supposito.quod sit descriptiua definitio quaeritur in secun- r 3
da parie quaestionis: Quidnam ponatur in ea pro genere. Et prima opinio assurit,genus huius definitionis esse uniuersale quia licet non ponatur expiesso verbo refertur tamen per illud relatiuum, quod praedicatur de pluribus: idem enim est dicere, Genus esse quod praedicatur de pluribus, ac dicere,Genus esse uniuersale. Haec tamen sententia non potest in primis defendi apud Po phyrium,quod sic probo.Porphyrius ex ponens eandem definitonem, inquit , per illam particulam , pradicari de pluribi , excludi individuum : quod non potest esse verum,si uniuersale sit genus: nam iam esset exclusum per illud i cum individuum non sit uniuersale .Deinde,non potest defendi,quod definitio sit descriptiua: nam si auferas illas particulas , pra&licari de pluribus;& loco earum ponas uniuersale: sensus definitionis erit, Genus est uniuersale in multis disserentibus specie in quid : & ideo auferetur propria palso:qua ablata,non erit definitio descriptiua, contra communem sententiam ,ex Porphyrio,& ratione probatam. Secunda opinio asserit, genus in hac definitione esse predicabile;quod explicatur per illa verba, quod pradicatur de psuribus : naverba in definitione,non dicunt actum,sed aptitudinem:id ε ergo est dicere, genus est, quod praedicatur de pluribus : ac si dicatur, quod aptum est praedicari de pluribus f sed esse aptum praedicari de pluribus idem est , ae esse praedicabile de pluribus: ergo praedicabile ponitur loco generis in hac definitione. Tertia opinio est communis . & tenendat quod loco generis I ponatur natura generica , non quidem eodem modo sumpta, ac dum dieitur esse definitum, d aliomam dum definitum est, mitur simul eum secunda intεtione,a qua denominatur,& cum qua unum definitum per se facit,unitate ordinis: sed pro genere ponitur solum, ut in communi sumitur,non ut ordinata ad secundam intentionem. Quod possumus explicare exemplo albi,quod dum hoe modo definitur,Album est disgregativum visus, definitu esteo iis, ut denominatur ab hibedinet ita ut ex utroque , nem- ex corpore,& albedine,ordinatis;fiat unum definitum completum,
118쪽
tum,& per se:sed loco Generis ponitur corpus absolute sumptum: hoc est, non considera tu sub denominatione albedinis, nec simul eum illa.Hanc sententiam sic explicatam sequuntur,Ammonius, Albertus Magnus,& Canterus , locis superius citatis. Et videtur
nobis probabilior. IJ Nam in primis colligitur ex doctrina D.Tho. I. lib. de inter
dit modum definiendi accidentia in concreto: per subiectum loco generis:& in abstracto, per verum genus;& subiectum loco differentiae: ut risibile,quod sit homo aptus ad ridendum : risibilitatem Vero,quod sit aptitudo hominis ad ridendum.Et rationem utriusque este: quia posse inhaerere subiecto est de essentia accidentis: sed inhaerentia in subicino proprie explicatur peride subiectum positum in definitione : ergo proprie definiuntur accidentia per 1ubiectum loco generis:si definiantur in concreto , & loco disserentiae,si in abstracto. Is Deinde, ex hac doctrina conficitur hoc argumentum ad illam probandam.Genus definitur a Porphyrio in concreto ; ut significant verba definitionis. Θιadpradicatur de pluribus disseremibin specie in quid Nam concretum est , quod praedicatur; non abstractum: sed genus est concretum accidentale,sicut album: ergo definitur per subiectum loco generis: biectum vero est natura genetica: sicut subiectum albedinis est album e ergo per illam loco generis in definitione positam definitur:& sensus definitionis est: Genus est natura,quae praedicatur de pluribus differentibus specie in quid.
Ad argumentum primae opinionis respondetur: Aecidentia melius definiri in cocreto per subiectum,quam per genus: quia melius explicatur per illud inhaerentia aptitudinalis:quae est de ess&tia eorum.Vnde magis proprie refertur subiectum peneris,quod est natura per illud relatiuum,quod praedicatur: quam uniuersa-Ie. Et eodem modo respondetur ad argumentum secundae opinionis. Σ
Vtram genus includat disserentias,is Jeetes actu, vel solum potentia.. v π Alde utilis est quaestio haec , ad intelligendam natura gene-V iis . sed pro breuiori resolutione eius notandum est: Tribus modis intelligi posse , quod unum contineat alcerum actu. Primo, actu distincto: cui definitio continet utramque sui partem: nempe genus, & differentiam. Secundo tactu determinato, sed non expresso : sicut species continet genus, & differentum: ut
119쪽
homo animal,& rationale.Tertio,confuse, & indeterminate viens continet modos intrinsecos substantiae,& accidentis:qui sunt per se,& in alio : non soluin confuse,sed neutrum determinando potius, quam ait Iutrum. Ex his tribus modis, Primo certum est, genus non continere
differentias actu distincto sicat definitio cotinet genus & differtatim. Probatur euidenter: quia si animal contineret actu dis. tincto rationale, per illud solum possemus definire hominem,dicentes hominem esse animal quia in animali etia includitur actu atque distincte rationale:& ideo talis definitio costaret genere,&differentia:& ideo esset sufficiens:quod patet esse falsum.
Secundo certum est,genus non continere differentias actu determinato, licet confusis contineat, ut animal non continet ratio
iaale,sicut homo. Quod probatur: quia si animal contineret acturationale,& irrationale, falsae essent omnes praedicationeS,in quibus praedicatur de suis speciebus:ut homo est animal,leo est animal. quia sensus esset, homo est rationalis,& irrationalis: & similiter leo,quod est absurdum. Solum ergo potest esse dubium, an genus contineat differentias actu iudeterminato , & confuso ; iti ut nullam particularem potius,quam alteram exprimat, sed omnes inde terminate dicatur continere, diuerso modo,ac species quaelibet continet suam diffe-1entiam:nam homo,licet non expresse contineat Iationale, tamedeterminate,ita ut hanc differentiam,& non aliam contineat animal vero non potest continere rationale, & irrationale : quia
hon magis unam quam alteram dicit; sed sub eadem confusione utramque.r Iihilbminus posset intelligi actu confuso, & indeterminato,eas cotinere,iuxta tertium inocium.Et de hoc modo continendi actu differentias,procedit quaestio:cuius sensus est, An genus actu confuso, atque indeterminato contineat differenti as, vel solem in ptitentia: sicut materia continet formas , solum in pω-
Et prima opinio asserit,Gehus hoc tertio modo continere actu I 8 differentias. Ι'robatur duobus testimoniis Aristot.Primu habetur
Idib. physic. textu η. ubi ita ait: iuersale autem totum quoddam est .multa enim comprehendit, ut partes. Secundum Vero, 7. lib. Phy-sc. textu 3 I .vbi de genere sic loquitur: Genus non unum quid es, sed in hoc latent multa. Ex quibus sic argumentori Genus continet multa,tanquam partes , ergo continet illa actu:quia omne totum actu continet partes,cum ex eis componatur: sed ea,quae ita
continet genus no possunt esse alia praeter differentias, & species, ut notum est:ergo eas continet actu,& non in potentia: ex mente Arist.
Deinde probatur liac ratione ; Vt yera sit praedicatio, necessci est,
120쪽
Cap. l. degenere,quaest. Iorest,id totum quod continet subiectum,con tinere praedicatum, nissolum in potentia;sed etiam actu : at genus praedicatur de speciei ergo debet actu continere,quidquid species continet,nempe differentiam , ex qua simul cum genere componitur. Probatur maior. Quia cum animal praedicatur de homine , sensus praedicationis est, hominem esse animal actu:quod verum non erit, si animal solum dicat actu naturam sensitivam t nam cuni h. ec sit pars hominis, piae abitur pars de toto: ut crgo sit vera, debet etiam animal actu continere rationalitatem , & non sufficit in potentia: cum actu,& non potentia praedicetur. Secunda opinio tenet,Genus non actu, sed in potentia tantum continere speci cs,& disserentias,ut animal, rationale, & irrationale,de posteriori resolutione tex. t .vbi ita ait: Supponatur enim
tale esse genus,wsit secundum potentiam in plim. Esse aliter, in plus quam speciem, est esse uniuersalius, & plus continere quam singulas species:hoc est, alias species , & earum differentias: si ergo est: in plus secundum rotentiam, in potentia tantum continebit species, de differentias. Haec est etiam expressa sententia Porphy- xij, cap.de disserentia , ubi de genere loquens sic ala: Potectate quidem habet omnes , qtιε sub se sunt differentias, actu vero nullam. Et
D.Tho m. super verba Arist. citata,& opust. 2.ca.'.quam sequum tur Albertus Magnus tractatu ue. praedicabilium , cap. 4. Iauellus
letus, cap. de disserentia, in expositione textus; Mercatus quaest. unica hutas capitis.Et est ver ac tenenda. Sed ut eam probemus,
duo sunt notanda. Primo , Genus significare gradum superiorem naturae, differentiam vero gradum inferiorem , per quem deter minatur ad constituendani speciem,ut animal, significat gradum naturae sensititiae , qui superior est gradu rationalitatis, quem si gnificat disserentia rationalis ; per quam contrahitur ad consti- tirendam speciem hominis. Secundo notandum est , duobus modis cons eiari genus. Primo, t partem actualem componentem speciem simul cum diffe-xentia. Fecundo,ut totum potentiale , contrahi bile per differetiasi Vt animal,quod est pars actualis speciei humanae,quam componit simul cum disserentia rationali: de ut totum potentiale est , quod determinatur per eandem differentiam, ad constituendum hominem,& per disserentiam equi,ad constituendum equum. Ex his duobus notabilibus, duo colliguntur argumenta , adprobandam nostram sententiam. Primum est, genus significat gradum naturae diuersum, ac superiorem,a gradu, quem significat disserentia:& est abstractum ab speciebus,& differentiis, Yt animal ab homine,& equo:& consequenter a rationalli, di irrationati: sed id quod ab inferioribus abstrahitur, ut sic abstractum , non